BB - BİTKİ BİYOLOJİSİ (SÖZLÜ SUNUM)
BB-S2-18
Iğdır İlinin Tuzcul Alanlarının Bitki Çeşitliliği
Ernaz Altundağ
Düze Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi, Biyoloji Bölümü, Konuralp, Düzce
[email protected]
Giriş: Iğdır ili Doğu Anadolu Bölgesi’nde Sürmeli (Aras) Çukurluğu’nda yer almaktadır. Iğdır ili yüksek
platoların yanında Sürmeli Çukurluğu etrafında içerdiği tuzcul alanlarla ve Tuzluca ilçesinde yer alan Tuz
Mağarası ile halofitler bakımından oldukça zengin ve ilginç bir floraya sahiptir. Halofitler tuzcul çevreye
uyum sağlamış bitkilerdir. Bu çalışmada Iğdır ilinin Tuzluca’daki Tuz Mağarasının etrafındaki, Aralık
ilçesinin Aras Nehri kıyısındaki ve Taşburun dolaylarındaki tuzcul steplerinde doğal yayılış gösteren
bitkiler saptanmıştır.
Gereçler ve Yöntemler: Araştırma materyalini oluşturan bitki örnekleri Mayıs 2007-Nisan 2010 tarihleri
arasında Iğdır ilinin en büyük tuzcul alanlarını içeren Tuzluca ilçesinde yer alan Tuz Mağarası ve Aras
Nehri kenarındaki çorak alanlardan toplanmıştır. Toplanan bitki örnekleri ISTE’de ve DUOF’ta
saklanmaktadır. Bitkilerin bilimsel tayinleri Türkiye Florası ve komşu ülke Floralarından yararlanılarak
yapılmıştır. Bütün bitkilerin fotoğrafları çekilmiştir.
Bulgular: Bu çalışma sonucunda Iğdır ilinin tuzcul alanlarından 26 familyaya ait 108 takson
saptanmıştır. Bu taksonlardan en fazla takson içeren ilk 10 familya Amaranthaceae (26 takson),
Asteraceae (18 takson), Brassicaceae (9 takson), Boraginaceae (8 takson), Caryophyllaceae (5 takson),
Fabaceae (5 takson), Apiaceae (4 takson), Polygonaceae (4 takson), Tamaricaceae (3 takson), Rosaceae
(3 takson); en fazla takson içeren ilk 5 cins ise Salsola (6 takson), Centaurea (4 takson), Chenopodium (4
takson), Atriplex (3 takson), Thypha (3 takson)’dır. Endemizm oranı ise % 2,8 dir.
Sonuç ve Tartışma: Iğdır ili yıllık 250 mm civarındaki yağış ile Türkiye’nin en kurak illerinden biridir.
İlde hem kuraklıktan kaynaklanan hem de yer altı sularının tarım alanlarında kullanılması ile çoraklaşma
gün geçtikçe artmaktadır. Iğdır ilinin tuzcul steplerinde doğal olarak yetişen bitki türleri aynı zamanda
kurak ekosistemlere uyum sağladıkları için büyük öneme sahiptirler. Bu bitkiler kurak sahaların
rehabilitasyon çalışmalarında uygulanabilecek türlere bir altlık oluşturacaktır. Bu sayede bu doğal türler
hem erozyonla mücadelede hem de ekonomik açıdan yöreye ve ülkeye katkı sağlayacaktır. Özellikle
Amaranthaceae familyası üyelerinin birçoğunun gerek gıda gerekse hayvan yemi olarak kullanılma
potansiyeline sahip olması ile çalışma önem arz etmektedir.
Anahtar Kelimeler: Iğdır, Halofit, Çorak, Tuzcul Ekosistemler.
Teşekkür: Bu çalışma, İstanbul Üniversitesi Bilimsel Araştırma Projeleri Komisyonu tarafından 1441
no’lu proje ile desteklenmiştir.
22. Ulusal Biyoloji Kongresi, 23-27 Haziran 2014, Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eskişehir, Türkiye
http://ubk2014.ogu.edu.tr
107
Download

İçerik - Türkiye Cimnastik Federasyonu