TEMEL
ÜROLOJ‹
SORU K‹TABI
ED‹TÖRLER
Prof. Dr. Kadri Anafarta
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Nihat Ar›kan
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Yaflar Bedük
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi Üroloji Anabilim Dal›
GÜNEfi TIP K‹TABEVLER‹
TEMEL ÜROLOJ‹ SORU K‹TABI / GÜNEfi TIP K‹TABEVLER‹
Copyright © 2010
Bu Kitab›n her türlü yay›n hakk› Günefl T›p Kitabevleri Ltd. fiti.’ne aittir. Yaz›l› olarak izin al›nmadan ve kaynak gösterilmeden k›smen veya tamamen kopya edilemez; fotokopi, teksir, bask› ve di¤er yollarla ço¤alt›lamaz.
ISBN: 978-975-277-286-1
Yay›nc› ve Genel Yay›n Yönetmeni: Murat Y›lmaz
Genel Yay›n Yönetmeni Yard›mc›s›: Polat Y›lmaz
Yay›n Dan›flman›: Ali Aktafl
Uluslararas› ‹liflkiler ve Yabanc› Dil Editörü: Dr. Ali Sedat Törel
Yay›n Koordinatörü: Nuran Karacan
Kurumsal ‹letiflim Sorumlusu: Ayflegül fiahin
Dizgi - Düzenleme: ‹hsan A¤›n
Kapak Tasar›m›: ‹hsan A¤›n
Bask›: Ayr›nt› Bas›mevi - ‹vedik Organize Sanayi Bölgesi
28. Cad. 770 Sok. No: 105-A Ostim/ANKARA
Telefon: (0312) 394 55 90 - 91 - 92 • Faks: (0312) 394 55 94
UYARI
Medikal bilgiler sürekli de¤iflmekte ve yenilenmektedir. Standart güvenlik uygulamalar› dikkate al›nmal›, yeni araflt›rmalar ve klinik tecrübeler ›fl›¤›nda tedavilerde ve ilaç uygulamalar›ndaki de¤iflikliklerin gerekli olabilece¤i bilinmelidir. Okuyuculara ilaçlar hakk›nda üretici firma taraf›ndan sa¤lanan ilaca ait en son ürün bilgilerini, dozaj ve uygulama flekillerini ve kontrendikasyonlar› kontrol etmeleri tavsiye edilir. Her hasta için en iyi tedavi fleklini ve en do¤ru ilaçlar› ve dozlar›n› belirlemek uygulamay› yapan hekimin sorumlulu¤undad›r. Yay›nc› ve editörler bu yay›ndan
dolay› meydana gelebilecek hastaya ve ekipmanlara ait herhangi bir zarar veya hasardan sorumlu de¤ildir.
GENEL DA⁄ITIM
GÜNEfi TIP K‹TABEVLER‹
ANKARA
‹STANBUL
KOfiUYOLU fiUBE
M. Rauf ‹nan Sokak No:3
06410 S›hhiye/Ankara
Tel: (0312) 431 14 85 • 435 11 91-92
Faks: (0312) 435 84 23
Gazeteciler Sitesi Sa¤lam Fikir Sokak
No: 7/2 Esentepe/‹stanbul
Tel: (0212) 356 87 43
Faks: (0212) 356 87 44
Kofluyolu Caddesi No: 51/1
Kofluyolu-Kad›köy/‹stanbul
Tel&Faks: (0216) 546 03 47
www.guneskitabevi.com
[email protected]
ÖNSÖZ
Üçüncü bask›s›n› yapm›fl oldu¤umuz
“Temel Üroloji” Asistanlar, Uzmanlar, Doçentlik s›nav›na haz›rlananlar ve Ö¤retim üyeleri taraf›ndan kabul görmüfl ve kan›m›zca klasikleflmifltir. Bu ba¤lamda haz›rlanan soru kitab› 721
soru, aç›klamal› do¤ru yan›t ve Temel Üroloji
kitab›n›n hangi sayfas›nda bulabilece¤inizin bilgisini içermektedir. Özellikle s›navlara haz›rlanan meslekdafllar›m›z için yarar› olaca¤›n› düflünüyoruz.
Katk›da bulunan yazarlara, kitab›n oluflmas›nda gösterdikleri özen ve performans nede-
niyle Günefl T›p Kitabevleri sahipleri Murat Y›lmaz ve Polat Y›lmaz’a, Yay›n Koordinatörü Nuran Karacan’a, Kurumsal ‹letiflim Sorumlusu
Ayflegül fiahin’e, dizgi düzenlemesini yapan ‹hsan A¤›n’a ve tüm Günefl T›p Kitabevleri çal›flanlar›na teflekkür ediyoruz.
Editörler
Prof. Dr. Kadri Anafarta
Prof. Dr. Nihat Ar›kan
Prof. Dr. Yaflar Bedük
iii
YAZARLAR
Doç. Dr. Öztu¤ Adsan
Dr. Murat Atar
S.B. Ankara Numune E¤itim ve Araflt›rma Hastanesi
Üroloji Klini¤i
‹stanbul Üniversitesi ‹stanbul T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. At›f Akdafl
Doç. Dr. Süleyman Ataus
Marmara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
‹stanbul Üniversitesi Cerrahpafla T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dr. Bülent Akdo¤an
Doç. Dr. Semih Ayan
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Cumhuriyet Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Faz›l Tuncay Ak›
Prof. Dr. Kaan Aydos
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Emre Akkufl
Doç. Dr. Cem Aygün
‹stanbul Üniversitesi Cerrahpafla T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Baflkent Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Serdar Akyar
Prof. Dr. Suat Aytaç
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyoloji Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyoloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Turgut Alkibay
Prof. Dr. Mehmet Bakkalo¤lu
Gazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Kadri Anafarta
Prof. Dr. Sümer Baltac›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Haluk Ander
Opr. Dr. Erem Kaan Baflok
‹stanbul Üniversitesi Cerrahpafla T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
S.B. Göztepe E¤itim ve Araflt›rma Hastanesi
Üroloji Klini¤i
Prof. Dr. Gülseren Aras
Prof. Dr. Ertan Batislam
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Nükleer T›p Anabilim Dal›
K›r›kkale Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. ‹. Atilla Ar›do¤an
Prof. Dr. Yaflar Can Baydinç
Çukurova Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
‹nönü Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Nihat Ar›kan
Prof. Dr. Mehmet Baykara
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Akdeniz Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Mehmet Arslan
Prof. Dr. Tülin Bedük
Selçuk Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Hemflirelik Yüksek Okulu
Prof. Dr. ‹. Lale Atahan*
Prof. Dr. Yaflar Bedük
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyasyon Onkolojisi Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
*Vefat etmifltir
v
vi
Yazarlar
Doç. Dr. Y›ld›r›m Beyaz›t
Dr. Elbeyi Dafldemirov
Çukurova Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dr. Ali Beytur
Prof. Dr. Murat Dayanç
‹nönü Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Gülhane Askeri T›p Akademisi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Sad›k Bilgiç
Dr. Ömer Demir
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyoloji Anabilim Dal›
Dokuz Eylül Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Kamuran Bircan
Prof. Dr. Ahmet Demirkaz›k
Dicle Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
T›bbi Onkoloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. ‹brahim Bozk›rl›
Dr. Serkan Demiryo¤uran
Gazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Murat Bozlu
Mersin Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Cavit Can
Osmangazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dr. A. Erdem Canda
Manisa Devlet Hastanesi Üroloji Klini¤i
Prof. Dr. ‹brahim Cüreklibat›r
Ege Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Uzm. Dr. Fatih Çanakl›
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Filiz Çay
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
T›bbi Onkoloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. ‹lhan Çelebi
Dokuz Eylül Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç.Dr. Mesut Çetinkaya
S.B. Ankara Numune E¤itim ve Araflt›rma Hastanesi
Üroloji Klini¤i
Ege Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dr. H. Serkan Do¤an
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. fiaban Doran
Çukurova Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dr. Ebru Düflünceli
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyoloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Y. Murat Elçin
Ankara Üniversitesi Fen Fakültesi
Biyoloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. ‹lhan Erden
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyoloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Do¤an Erduran
Gülhane Askeri T›p Akademisi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Ali Ergen
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. ‹lhan Erkan
Ürot›p Tan› Merkezi/Ankara
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Yrd. Doç. Dr. Ersin Çimentepe
Doç. Dr. Demokan Erol
Fatih Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
S.B. Ankara E¤itim ve Araflt›rma Hastanesi
Üroloji Klini¤i
Doç. Dr. Fügen Çokca
Prof. Dr. Ahmet Erözenci
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Klinik Bakteriyoloji ve ‹nfeksiyon Anabilim Dal›
‹stanbul Üniversitesi Cerrahpafla T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Ahmet Dan›flman
Dr. Erim Ersoy
Akdeniz Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
S.B. Ankara E¤itim ve Araflt›rma Hastanesi
Üroloji Klini¤i
Doç. Dr. ‹brahim Çevik
Yazarlar
Prof. Dr. Adil Esen
Doç. Dr. Ayhan Karabulut
Dokuz Eylül Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
S.B. Ankara E¤itim ve Araflt›rma Hastanesi
Üroloji Klini¤i
Doç. Dr. Suat Fitöz
Prof. Dr. Üstünol Karao¤lan
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyoloji Anabilim Dal›
Gazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Cankon Germiyano¤lu
Yrd. Doç. Dr. Yusuf Kibar
S.B. Ankara E¤itim ve Araflt›rma Hastanesi
Üroloji Klini¤i
Doç. Dr. Ça¤atay Gö¤üfl
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Gülhane Askeri T›p Akademisi Üroloji
Anabilim Dal›
Doç. Dr. Sahir K›l›ç
Güven Hastanesi Üroloji Bölümü
Dr. Mustafa K›raç
Prof. Dr. Orhan Gö¤üfl
Gazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ufuk Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Ziya K›rkal›
Prof. Dr. Ali Gökalp
Kocaeli Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Gökhan Gökçe
Cumhuriyet Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Yrd. Doç. Dr. Murat Gönen
Baflkent Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Yener Gültekin
Cumhuriyet Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Erol Güntekin
Akdeniz Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dokuz Eylül Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Yrd. Doç. Dr. Burak Koçak
Ondokuz May›s Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Alim Koflar
Süleyman Demirel Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Türker Köksal
‹stanbul Üniversitesi ‹stanbul T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Erdal Kukul
Akdeniz Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Ali R›za Kural
‹stanbul Üniversitesi Cerrahpafla T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Uzm. Dr. Serhat Gürocak
Doç. Dr. Bora Küpeli
Gazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Gazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dr. Ahmet Hakan Halilo¤lu
Prof. Dr. Sadettin Küpeli
Ufuk Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Halim Hattat
Doç. Dr. Naz›m Mutlu
‹stanbul Üniversitesi Cerrahpafla T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Kocaeli Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Opr. Dr. Burak ‹fller
Prof. Dr. Yusuf Ziya Müftüo¤lu*
Güven Hastanesi Üroloji Bölümü
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Atefl Kad›o¤lu
Prof. Dr. Oktay Nazl›
‹stanbul Üniversitesi ‹stanbul T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ege Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Metin Kale
Opr. Dr. Tayfun Oktar
Osmangazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
‹stanbul Üniversitesi ‹stanbul T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
vii
viii Yazarlar
Prof. Dr. Arma¤an Öner
Prof. Dr. Ahmet Serel
‹stanbul Üniversitesi Cerrahpafla T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Süleyman Demirel Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Erol Özdiler
Prof. Dr. Metin Sevük
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Akdeniz Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Haluk Özen
Doç. Dr. Zafer S›n›k
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Pamukkale Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. M. Gökhan Özer
Prof. Dr. Tarkan Soygür
Güven Hastanesi Üroloji Bölümü
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Yaflar Özgök
Gülhane Askeri T›p Akademisi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Güner Kemal Özgür
Karadeniz Teknik Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Hakan Özkardefl
Baflkent Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Uzm. Dr. Esra Özkavukçu
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyoloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Reha Özkeçeli
Çukurova Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Rasin Özyavuz
Karadeniz Teknik Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dr. Gökhan Özyi¤it
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyasyon Onkolojisi Anabilim Dal›
Yrd. Doç. Dr. Sedat Soyupek
Süleyman Demirel Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Sinan Sözen
Gazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dr. Evren Süer
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Mut fiafak
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Hayrettin fiahin
Dicle Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dr. ‹lker fien
Gazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Ferda fienel
Prof. Dr. Remzi Sa¤lam
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Üromed/Ankara
Prof. Dr. Ferruh fiimflek
Prof. Dr. Mustafa Salih
Ba¤›ms›z/Ankara
Marmara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Umman Sanl›dilek
Doç. Dr. M. Özgür Tan
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyoloji Anabilim Dal›
Gazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. fiaban Sar›kaya
Doç. Dr. Tufan Tarcan
Ondokuz May›s Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Marmara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Nihat Satar
Prof. Dr. Emin Tekeli
Çukurova Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Klinik Bakteriyoloji ve ‹nfeksiyon Anabilim Dal›
Doç. Dr. ‹lker Seçkiner
Prof. Dr. Serdar Tekgül
Karaelmas Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Hacettepe Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Yazarlar
Dr. ‹lker Tinay
Prof. Faruk Ya¤c›
Marmara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Gaziantep Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Uzm. Dr. Hüsnü Tokgöz
Doç. Dr. Önder Yaman
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Reflit Tokuç
Dr. Cenk Yaz›c›
S.B. Göztepe E¤itim ve Araflt›rma Hastanesi
Üroloji Klini¤i
Marmara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Yrd. Doç. Dr. Mehmet Turgut
Yrd. Doç. Dr. Ayd›n Yenilmez
Osmangazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Osmangazi Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Levent Türkeri
Doç. Dr. Erdal Y›lmaz
Marmara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
K›r›kkale Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Kadir Türkölmez
Prof. Dr. Ali Faik Y›lmaz
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Ondokuz May›s Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Doç. Dr. Mustafa Faruk Usta
Prof. Dr. Sinan Zeren
Akdeniz Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Çukurova Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Opr. Dr. Sibel Sürmen Usta
Prof. Dr. Orhan Ziylan
Antalya Devlet Hastanesi
Kad›n Hastal›klar› ve Do¤um Klini¤i
‹stanbul Üniversitesi ‹stanbul T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Dr. Hayriye Ünlü
Doç. Dr. Ferruh Zorlu
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Hemflirelik Yüksek Okulu
S.B. ‹zmir E¤itim ve Araflt›rma Hastanesi Üroloji
Klini¤i
Prof. Dr. Ayfle Wilke
Dr. Ali Ersin Zümrütbafl
Kocaeli Üniversitesi T›p Fakültesi
Klinik Bakteriyoloji ve ‹nfeksiyon Anabilim Dal›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Üroloji Anabilim Dal›
Prof. Dr. Cemil Ya¤c›
Ankara Üniversitesi T›p Fakültesi
Radyoloji Anabilim Dal›
ix
‹Ç‹NDEK‹LER
Bölüm 1. Ürogenital Organlar›n Anatomik ve Histolojik Yap›s› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 1
Bölüm 2. Ürogenital Sistemin Embriyolojisi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 7
Bölüm 3. Ürogenital Sistemin Fizyolojisi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 11
Bölüm 4. Ürogenital Sistem Hastal›klar›nda Semptomatoloji ve Klinik Muayene . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 15
Bölüm 5. Ürogenital Sistemin Görüntüleme Yöntemleri ve Enstrumantal Muayenesi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 19
Bölüm 6. Endoüroloji ve Giriflimsel Üroradyoloji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 25
Bölüm 7. Üriner Obstrüksiyonlar . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 35
Bölüm 8. Çocuk Ürolojisi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 39
Bölüm 9. Böbre¤in Kistik Hastal›klar› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 61
Bölüm 10. Üriner Sistemin Nörojenik Disfonksiyonlar› ve Erkek ‹nkontinans› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 65
Bölüm 11. Jinekolojik Üroloji . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 71
Bölüm 12. Ürogenital Sistemin Nonspesifik ‹nfeksiyonlar› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 77
Bölüm 13. Ürogenital Sistemin Spesifik ‹nfeksiyonlar› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 91
Bölüm 14. Üriner Sistem Tafl Hastal›¤› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 95
Bölüm 15. Ürogenital Travmalar . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 101
Bölüm 16. Ürogenital Tümörler . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 105
Bölüm 17. Benign Prostat Hiperplazisi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 129
Bölüm 18. Renovasküler Hipertansiyon . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 135
Bölüm 19. Postrenal Böbrek Yetmezli¤i . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 139
Bölüm 20. Böbrek Nakli . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 141
Bölüm 21. Ogmentasyon, Substitusyon, Diversiyon ve Andiversiyon . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 145
Bölüm 22. Skrotum ve Kapsam› Hastal›klar› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 149
Bölüm 23. Ürogenital Sistemin Acil Yaklafl›m Gerektiren Hastal›klar› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 153
Bölüm 24. Erkek ‹nfertilitesi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 159
Bölüm 25. Erkek Cinsel ‹fllev Bozukluklar› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 165
Bölüm 26. Kad›n Cinsel ‹fllev Bozukluklar› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 171
Bölüm 27. Ürolojide Doku Mühendisli¤i ve Gen Tedavisi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 173
Bölüm 28. Ürolojide Robotik Cerrahi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 175
Bölüm 29. Sürrenal Hastal›klar› . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 177
xi
BÖLÜM 1 I ÜROGEN‹TAL ORGANLARIN ANATOM‹K VE
H‹STOLOJ‹K YAPISI
SORULAR
1. Retroperitonal infeksiyonlar›n di¤er tarafa
geçmesini önleyen anatomik yap› hangisidir?
a. Pararenal fasia
b. Gerota fasias›
c. Henle ligamenti
d. Kolumna vertebralis
e. Psoas major kas›
2. Kar›n duvar›n›n zay›f noktalar›ndan birini
oluflturan “petit üçgeni hangi oluflumlar taraf›ndan çevrelenir?
a. M.oblikus eksternus-M.latissimus dorsiKrista iliaka
b. M.oblikus eksternus-M.latissimus dorsi12. Kosta
c. M-Serratus posterior inferior-M.latissimus dorsi-Krista iliaka
d. M.Sakrospinalis-M.oblikus eksternusKrista iliaka
e. 12.kot-M.serratus posterior inferiorKrista iliaka
3. Böbrekte area kribroza olarak adland›r›lan
bölge neresidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Piramidlerin taban›
Kaliseal forniksler
Piramidlerin tepesi
Üretero-pelvik bileflke
Böbrek sinüsü
4. Brödel Hatt› (Beyaz hat) nedir?
a.
b.
c.
d.
e.
Böbre¤in ön yüzünde vasküler bir hat
Böbre¤in arka yüzünde avasküler bir hat
Böbrek infarktüsü ile oluflan hat
Alt kalisten pelvise uzanan bir hat
Alt segmenti orta segmentten ay›ran hat.
5. Süperior infundibulum sendromu?
a. Üst polden bir aberran arter girifli
b. Üst kalisin segmenter arterler aras›nda
s›k›flmas›
c. Üst kalisin arkuat arterler aras›nda s›k›flmas›
d. Üst kaliste infundibulumun arter ve ven
aras›nda s›k›flmas›
e. Üst kaliste megakaliks anomalisi
6. Glomerülü oluflturan afferent glomerüler arterin orijini hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Renal arter
‹nterlober arter
Arkuat arter
‹nterlobuler arter
Vaza rekta
7. Böbrek medullas›n›n beslenmesini sa¤layan
sistem hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Vaza rektalar
Afferent glomeruler arteriol
Satellit pleksus
Sirkumaortik pleksus
Kapsüler arterler
8. Renin-Anjiotensin sisteminde rol alan hücreler hangileridir?
a.
b.
c.
d.
e.
Glomerül endotel hücreleri
Psödopod hücreleri
Filtrasyon membran hücreleri
Proksimal tubuli hücreleri
Jükstaglomerüler hücreler
1
2
Temel Üroloji Soru Kitab›
9. Makula densa nerede lokalizedir?
a. Proksimal tubuli kontortide
b. Distal tubulinin korpusküle temas eden
yüzeyinde
c. Kollektör tubulide
d. Henle kulpunda
e. Renal korpüskülde
10. Böbrekte bir segmanter arterin t›kanmas›
durumda oluflan sonuç;
a.
b.
c.
d.
e.
Böbrek atrofisi
Böbrekte ödem
Tüm böbrekte iskemi
Segmanter infarktüs
Hidronefroz
11. Böbrek tümörlerinde oluflabilen tümör
trombüsünün vena kavaya infiltre olmas›
sa¤a göre solda daha zor olur çünkü;
a.
b.
c.
d.
Sol renal ven sirkumaortik pleksustur
Sol renal ven daha incedir
Sol renal ven daha uzundur
Solda v. spermatika renal vene aç›larak
bir engel oluflturur
e. Sol renal venin aç›l›m aç›s› dard›r
12. Glomerüler filtrasyon membran› ile ilgili
olarak afla¤›dakilerin hangisi yanl›flt›r?
a. Membrandaki poruslar›n çap› baz› moleküllerin geçiflini önler
b. 40 A° dan büyük moleküller geçemez
c. Membran sialoproteinlerle kapl›d›r.
d. Membran sabit (-) yük tafl›r
e. Baz› moleküllerin membrandan geçmemesi permselektivite olarak adland›r›l›r
13. Testiste kan testis bariyerini oluflturan yap›lar hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Germ hücreleri
Leydig hücreleri
Mediastinum testis
Sertoli ve Miyoid hücreler
Rete testis
14. Afla¤›dakilerden hangisi skrotomun tabakalar›ndan birisi de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Tunika vaginalisin perietal yapra¤›
Tunika vaginalisin visseral yapra¤›
Dartos kas›
Colles fasias›
M.Kreamaster
15. Afla¤›dakilerden hangisi penis yap›s› için
do¤ru de¤ildir?
a. Tunika albuginea yo¤un elastik lifler içerir.
b. Ereksiyonda emisser venler tunica albuginea içinde s›k›fl›r
c. Ereksiyona en büyük katk›y› kavernozal
arterler sa¤lar
d. Sinüsoidler kollajen çat› üzerinde düz
kas ve endotel hücrelerinden oluflur
e. Buck fasias› ereksiyonda sirkumfleks
venleri s›k›flt›rarak rijiditeyi artt›r›r
16. Afla¤›dakilerden hangisi mesane anatomisi
hakk›nda yanl›flt›r?
a. Erklerde mesane boynu önde puboprostatik ba¤larla ve arkada da rektovezikal
ba¤larla sabitlenmifltir
b. Oblitere umblikal arterler plika umblikalis medialis içerisinde yer al›r
c. ‹nferior epigastrik arterler plika umblikalis lateralisler içerisinde yer al›rlar
d. Arteria vezikalis inferior sadece mesaneyi de¤il veziküla seminalisler ve prostat›
da kanland›r›r
e. Mesanenin alt yar›s›ndan ç›kan lenfatikler internal iliak lenf bezlerine aç›l›rlar
17. Afla¤›dakilerden hangisi mesane innervasyonunun sempatik ve parasempatik sinirlerinin orijinlerini tam olarak belirtmektedir?
a.
b.
c.
d.
e.
Sempatik, S2-4; Parasempatik, T11-L2
Sempatik, L1-2; Parasempatik, S2-4
Sempatik, T11-L2; Parasempatik, S4-5
Sempatik, T11-L2; Parasempatik, S2-4
Sempatik, S2-4; Parasempatik, L1-L2
Bölüm 1 I Ürogenital Organlar›n Anatomik ve Histolojik Yap›s›
18. Afla¤›dakilerden hangisi mesane boynu ve
üretral sfinkter hakk›nda yanl›flt›r?
a. Derin trigon kas tabakas› üreterlerin fiksasyonunu ve üreterotrigonal mekanizmay› sa¤lar
b. D›fl sfinkteri oluflturan çizgili kas demetleri kad›nlarda en distal üçte bir üretray›
sarar
c. Histolojik olarak d›fl sfinkter yavafl kas›lan ve h›zl› kas›lan iki farkl› çizgili kas tipinden oluflur
d. Mesane boynundan orijin alan iç longitudinal kas tabakas› erkeklerde prostatik
üretran›n sonuna kadar kad›nlarda ise
eksternal meatusa kadar uzan›r
e. Mesane boynundaki orta sirküler kas tabakas› üretran›n içine kadar ilerlemez
19. Hangi üretral k›s›m en fazla geniflletilebilme
yetene¤ine sahiptir?
a.
b.
c.
d.
e.
Fossa navikülaris
Penil Üretra
Membranöz Üretra
Bulbar Üretra
Prostatik Üretra
20. Cowper bezleri üretran›n hangi k›sm›na aç›l›rlar?
a.
b.
c.
d.
e.
Fossa navikülaris
Penil Üretra
Membranöz Üretra
Bulbar Üretra
Prostatik Üretra
21. Mc Neal 1968 y›l›nda prostat›n zonal anatomisini tan›mlam›flt›r. Bu s›n›flamaya göre
prostat glandüler ve nonglandüler yap›lar
olmak üzere iki temel bölümde de¤erlendirilmifltir. Afla¤›daki yap›lardan hangisi glandüler yap› içermez?
a.
b.
c.
d.
e.
Anterior fibromusküler stroma
Transisyonel zon
Santral zon
Periferik zon
Hiçbiri
3
22. Afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r?
a. Prostat›n temel beslenmesi, inferior vezikal arter vas›tas›yla olur
b. Transisyonel zon, prostat hacminin
%5’inden az›n› oluflturur
c. Benign prostat hiperplazisi, ço¤unlukla
santral zondan geliflir
d. Prostat adeno kanseri ço¤unlukla periferal zondan geliflir
e. Glandüler yap›lar içeren periferal zon,
prostat›n hacmen en büyük bölümüdür
23. Afla¤›daki seçeneklerden hangisinde prostat›n venöz drenaj› do¤ru flekilde tariflenmifltir?
a. Venöz drenaj, yüzeyel dorsal venle birleflerek internal iliak venlere olur
b. Venöz drenaj, derin dorsal venle birleflerek internal iliak venlere olur
c. Venöz drenaj, derin dorsal venle birleflerek eksternal iliak venlere olur
d. Venöz drenaj, prostat arterine efllik ederek inferior vezikal vene olur
e. Prostat›n venöz yap›lar› bir pleksus
oluflturarak inferior vezikal vene boflal›r
24. Prostat›n ilk anatomik s›n›flamas› Lowsley
taraf›ndan yap›lm›flt›r. Afla¤›dakilerden
hangisi bu s›n›flamada yer almaz?
a.
b.
c.
d.
e.
Median lob
Lateral lob
Anterior lob
Santral lob
Posterior lob
25. Mesane taban›n›n arkas›nda yer alan bir çift
glandüler yap›d›r. Yaklafl›k 7 x 4 cm boyutlar›ndad›r. Medialinde üreter, posteriorunda rektum bulunur. Boflalt›c› kanallar›, duktus ejakülatoryusun oluflumuna katk›da bulunur. Ejakülat› depolama görevi vard›r.
Ejakülat›n %60’›n› oluflturan sekresyonu
fruktoz içerir. Yukar›daki ifadeler hangi
anatomik oluflumu tariflemektedir?
a.
b.
c.
d.
e.
Cowper bezi
Bartolin bezi
Epididimler
Duktus deferens
Seminal vezikül
4
Temel Üroloji Soru Kitab›
CEVAPLAR
1. b. Gerota fasias›n›n ön ve arka yapraklar›
medialde büyük damarlar üzerine, önde de
peritona yap›fl›kt›r, dolay›s›yla geçifle izin
vermez (s. 1).
2. a. Bu üçgen yüzeyel olup, derindeki oluflumlarla s›n›rlanmaz. Di¤er seçeneklerde en
az bir derin oluflum mevcut (s. 1).
3. c. Papilla tepesinin yüzeyine aç›lan 7 kadar
kollektör kanal papilla yüzeyine Süzgeç görüntüsü verir (s. 2).
4. b. Segmenter arterler aras›nda oluflmufl damars›z bir hatt›r.Buradan yap›lan nefrotomilerde kanama az olur (s. 3).
5. d. Üst kutuptaki kalis arter ve ven aras›nda
s›k›flarak dilate olabilir, urogramlarda dolma defekti ve kalis dilatasyon görüntüsü verir (s. 5).
6. d. ‹nterlobüler arterler dik olarak kortekse
uzan›rlar ve ana dallar›ndan afferent glomerüler arterler ç›kar (s. 4).
7. a. Medullan›n beslenmesini vaza rektalar
sa¤lar. Bunlar›n ço¤u juksta medullar glomerülün efferent arteriolünden (vaza rekta
spuriae) ve bir k›sm› da arkuat ve interlobuler arterlerden do¤rudan ç›kar (vaza rekta
verae) (s. 4).
s›n› al›r (Sirkumaortik pleksus) Bu durum
soldan trombüs infiltrasyonunu zorlaflt›r›r.
12. e. Baz› moküllerin membrandan ultrafiltrata
geçebilmesi permselektivite olarak adland›r›l›r (s. 6).
13. d. Seminifer tubuli bazal membran›na s›k›ca
oturmufl sertoli hücreleriyle peritübüler
kontraktil (Miyoid) hücreler kan testis bariyerini oluflturarak spermatogenetik hücrelerin immun sistemle karfl›laflmas›n› önlerler
(s. 16).
14. b. Tunika vaginalisin visseral yapra¤› testisin üzerini örter ve skrotom tabakalar›na kat›lmaz (s. 16).
15. a. Tunika albugineada elastik lifler s›n›rl›d›r.
Böylece içine dolan kana karfl› gevflemiyerek
rijiditeyi artt›r›r (s. 18).
16. b. Oblitere umblikal arterler plika umblikalis medialis içerisinde yer almay›p plika umblikalis lateralisler içerisinde yer al›r. Plika
umblikalis medialis içerisinde ise medyan
umblikal ba¤ ya da urakus bulunur (s. 9).
17. d. Mesanenin sempatik otonomik innervasyonu T11-L2 üzerinden gelirken parasempatik innervasyonu ise S2-4 üzerindendir (s.
10).
18. b. Kad›nlarda d›fl sfinkter orta üçte bir üretra erkeklerde ise sadece membranöz üretray› sarar (s. 12).
8. e. Afferent arteriolün tunika medyas›nda iki
s›ra halinde bulunan düz kas hücrelerinde
renal korpüsküle yaklaflt›¤›nda granülasyon
görülmeye bafllar. Bu hücreler jukstaglomerüler hücreler olup, Renin Anjiotensin sisteminde rol al›r.
19. e. Erkeklerde prostatik üretra en genifl olup
ayn› zamanda en fazla geniflleme yetene¤ine
sahip k›s›md›r (s. 13).
9. b. Makula Densa distal tubulinin korpusküle temas eden yüzeyinde bir grup koyu çekirdekli, s›k ve uzun hücredir.
20. c. Erkeklerde Cowper bezleri bulboüretral
bezler olarak an›lsa da aç›ld›klar› alan membranöz üretran›n hemen distalidir (s. 13).
10. d. Segmanter arterler endarter olup, aralar›nda anostomoz yoktur ve t›kanmas› o segmentte infarktüse yol açar
21. a. Anterior fibromusküler stroma. Prostat›n
embriyolojik gelifliminin daha iyi anlafl›lmas›yla, Mc Neal 1968 y›l›nda prostat›n zonal
anatomisini tan›mlam›flt›r. Bu s›n›flamaya
göre prostat glandüler ve nonglandüler yap›lar olmak üzere iki temel bölümde de¤er-
11. a. Sol renal ven V. Kavaya yaklafl›rken lomber venler, hemiazigos venleri ve küçük paravertebral venlerle birleflerek bir pleksus yap›-
Bölüm 1 I Ürogenital Organlar›n Anatomik ve Histolojik Yap›s›
lendirilmifltir. Glandüler yap›lar; Santral
zon, periferal zon ve transisyonel zondan
oluflur. Nonglandüler yap›lar; Anterior fibromusküler stroma ve preprostatik sfinkterdir (s. 14, 15).
22. c. Benign prostat hiperplazisi, ço¤unlukla
transisyonel zondan geliflir. Transisyonel
zon, üretray› çevreleyen küçük bir glandüler
elemanlar toplulu¤udur. Prostat›n % 5’inden az›n› oluflturur (s. 15).
23. b. Venöz drenaj, derin dorsal venle birleflerek internal iliak venlere olur. Prostat›n venleri çok say›dad›r. Bu venler prostat kapsülünün hemen üzerinde birleflerek bir pleksus oluflturur. Bu venöz pleksus, presakral
ve prevertebral pleksus ile oldu¤u gibi inferior hipogastrik pleksus ile serbest ba¤lant›lara sahiptir. Venöz drenaj, derin dorsal ven
ile birleflerek internal iliak venlere olur (s.
15).
5
24. d. Prostat›n ilk anatomik s›n›flamas› Lowsley taraf›ndan yap›lm›flt›r. Bu s›n›flamaya
göre prostat befl lobdan oluflur; Anterior,
posterior, median ve iki lateral lob (s. 14).
25. e. Veziküla seminalisler, mesane taban›n›n
arkas›nda yer alan bir çift glandüler yap›d›r.
Yaklafl›k 7 x 4 cm boyutlar›ndad›r. Medialinde üreter, posteriorunda rektum bulunur.
Boflalt›c› kanallar› vaz deferens ile birleflerek
duktus ejakülatoryusu oluflturur. Ejakülat›
depolama görevi vard›r. Yaklafl›k 4 ml ejakülat depolar. Ejakülat›n % 50–80’ini oluflturan ve yaklafl›k 2 ml olan sekresyonu fruktoz
içerir (s. 15).
BÖLÜM 2 I ÜROGEN‹TAL S‹STEM‹N EMBR‹YOLOJ‹S‹
SORULAR
1. Embriyolojik geliflimdeki evrelerin ilki olan
ve dördüncü haftan›n sonunda tümüyle yok
olan basamak hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Metanefroz
Paranefroz
Pronefroz
Mezonefroz
Mikronefroz
2. Yeni do¤mufl bebeklerin böbreklerinde izlenen lobüle görünümün ne zaman kaybolmas› beklenir?
a.
b.
c.
d.
e.
‹lk 48 saat içinde
‹lk 2 ay içinde
Süt çocuklu¤u dönemi içinde
Oyun ça¤› dönemi içinde
Ergenlik dönemi içinde
3. Kad›n ve erkek üretras› için verilenlerden
yanl›fl olan› bulunuz?
a. Kad›n üretras› ve vajinal vestibül benzer
kökene sahiptir
b. Kad›n üretras› tümüyle ürogenital sinüsün ürünüdür
c. Erkek üretras›nda ürogenital sinüs kökenli alan bulunmamaktad›r
d. Erkekte glandüler üretra üretral pla¤›n
kanallaflmas› ile oluflur
e. Erkekte penil üretra genital kabart›lar›n
ventral yüzlerinin füzyonu ile oluflur
4. Müller kanal› ve Wolf kanal› ile ilgili olarak
verilenlerden yanl›fl olan› seçiniz?
a. Wolf ve Müller kanallar› her iki cinste de
bulunur
b. Müller kanal› bir çift olarak bulunur
c. Wolf kanal› bir çift olarak bulunur
d. Cinsiyet uygun olmasa da Müller inhibe
edici madde yok ise Müller kanal› difli
genital yollar› oluflturacak biçimde diferansiye olmay› sürdürür
e. Over varl›¤› Müller kanal›n› geriletmektedir
5. Testislerin inifli ile ilgili olarak verilenlerden
yanl›fl olan› bulunuz?
a. Gubernakulum önceleri inguinal kanal
düzeyinde sonlan›rken sonralar› skrotuma do¤ru da uzan›r
b. Testis iniflinin 28.haftada bafllam›fl olmas› beklenir
c. Testis iniflinin 32.haftada tamamlanm›fl
olmas› beklenir
d. Testis inifli sonras›nda inguinal kanallar
daral›r
e. Testis iniflini tamamlad›ktan sonra aort
ile ilgileri kesilir
6. Pronefroz embriyojenik geliflimin kaç›nc›
haftas›nda tümüyle kaybolur?
a.
b.
c.
d.
e.
4. hafta
6. hafta
8. hafta
12. hafta
16. hafta
7. Böbrek fonksiyonel olgunlu¤unu hangi ayda kazan›r?
a.
b.
c.
d.
e.
4. ay
5. ay
7. ay
8. ay
Do¤umdan sonra
7
8
Temel Üroloji Soru Kitab›
8. Gonadlarda cinsiyete özgü de¤ifliklikler kaç›nca haftada ortaya ç›kar?
a.
b.
c.
d.
e.
3. hafta
5. hafta
7. hafta
9. hafta
16. hafta
9. Testisin desensusu hangi haftada bafllar?
a.
b.
c.
d.
e.
16. hafta
20. hafta
28. hafta
32. hafta
36. hafta
10. Afla¤›dakilerden hangisi wolf kanal›ndan
geliflmez?
a.
b.
c.
d.
e.
Skrotom
Epididim
Vez defesens
Seminal vezikül
Ejakulatuar kanallar
Bölüm 2 I Ürogenital Sistemin Embriyolojisi
9
CEVAPLAR
1. c. Bir çift kanal sistemi olan pronefroz en erken böbrek sistemidir ve dördüncü haftan›n
sonunda tümüyle yok olur (s. 21).
2. c. Lobüle böbrek görünümü süt çocuklu¤u
döneminde kaybolmaktad›r (s. 22).
neye plasenta yoluyla gönderilmektedir. Bu
aflamada böbrek bir eriflkin böbre¤i fonksiyonlar›ndan daha az fonksiyon yapar ve ancak do¤umdan sonra fonksiyonel olgunluk
kazan›r (s. 22).
3. c. Kad›n üretras› tümüyle ürogenital sinüs
ürünü iken 3 parçadan oluflan erkek üretras› ürogenital sinüs kökenli alan da içermektedir (s. 22).
8. c. Embriyonun kromozomal ve genetik cinsiyeti, fertilizasyon an›nda belirlenmifl olsa
da cinsiyete özgü yap›sal farklar 7. haftada
belirmektedir (s. 23).
4. e. Over varl›¤› Wolf kanal›n›n gerilemesi
için gerekli kofluldur ve geliflen Müller kanal› kökenli yap›lar ürogenital sinüs kökenli
yap›larla bir bütünlük oluflturmaktad›r (s.
23).
9. c. Kar›n arka duvar›na urogenital mezenterin yan›nda oluflan gubernakulum testisi
skrotumun dibine ba¤lar ve 28. haftada bu
ba¤›n k›lavuzlu¤unda testis skrotuma inifle
bafllar. Bu inifl 4 haftada tamamlan›r ve inguinal kanal daral›r (s. 24).
5. e. Testisler inifli tamamlasa da aorttan beslenmeyi hep sürdürmektedir (s. 24).
6. a. Birbirini izleyerek ortaya ç›kan pronefroz,
mezonefroz ve metanefroz böbre¤in geliflimi için evrelerini sa¤l›kl› ve normal zamanda tamamlamal›d›r. Pronefroz bu ba¤lamda
4. hafta sonunda tümüyle kaybolur (s. 21).
7. e. ‹drar oluflumu fötal hayat boyunca sürmektedir. Ancak idrar amniyotik s›v›ya kat›l›p Fötus taraf›ndan içilmekte ve at›klar an-
10. a. Mezonefroz dejenere olurken testislere
yak›n bölgede kalan mezonefrik (wolfian)
tubüllerden epididim, vez deferens, seminal
vezikul ve ejakulatuar kanallar geliflir, skrotom ise labioskrotal fliflliklerden oluflur (s.
24).
BÖLÜM 3 I ÜROGEN‹TAL S‹STEM‹N F‹ZYOLOJ‹S‹
SORULAR
1. 70 kg a¤›rl›¤›nda bir insanda böbreklerden 1
dakikada geçen kan miktar›?
a.
b.
c.
d.
e.
500 ml
800 ml
1200 ml
1500 ml
1800 ml
2. Afla¤›daki yap›lar›n hangisi idrar›n dilusyon
ve konsantrasyonundan sorumlu z›t ak›m
mekanizmas›nda rol almaz?
a.
b.
c.
d.
e.
Kortikal nefronlar
Juksta medullar nefronlar
Vaza rektalar
Kollektör tubuliler
Medullar kapiller yatak
3. Efektif filtrasyon bas›nc› (EFB)=Glomerül
yuma¤› içindeki hidrostatik bas›nç (HB)plazma proteinleri onkotik bas›nc› (OB) +
Bowman kapsülü içindeki hidrostatik bas›nç
(‹KB) farkl›l›klar›yla oluflur.
EFB = HB - (OB) + (‹KB) = ?
normalde yukar›daki de¤er nedir?
a.
b.
c.
d.
e.
EFB = 180 - (50+30) = 100 mm Hg
EFB = 120 - (40+20) = 60 mm Hg
EFB = 100 - (20+15) = 55 mm Hg
EFB = 70 - (25+15) = 30 mm Hg
EFB = 50 - (20 + 5) = 25mm Hg
4. Afla¤›daki maddelerden hangisi GFR’ni
(Glomerüler filtrasyon rate) do¤ru olarak
göstermez?
a.
b.
c.
d.
e.
5. Afla¤›dakilerden hangisi böbre¤in endokrin
fonksiyonu de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Renin-Angiotensin sistemi
Kallikrein-kinin sistemi
Eritropoitein sal›n›m›
Prostaglandin sal›n›m›
Amonyak yap›m›
6. Üreter kas hücreleri istirahat membran potansiyeli neye ba¤l›d›r?
a. K+ uyar›lar›n›n hücre zar›nda da¤›l›m›
ve zar›n geçirgenli¤i
b. Na+ iyonlar›n›n da¤›l›m›
c. Ca++ iyonlar›na geçirgenlik
d. Hücre içinin d›fl›na göre daha pozitif yüke sahip olmas›
e. ‹drar asiditesi
7. Üreter kas hücresi zar› membran› boyunca
iyon da¤›l›m›n sabit olmas›n› sa¤layan mekanizma;
a. Hücre zar›n›n Na+ iyonlar›na afl›r› geçirgenli¤i
b. ‹stirahat halinde hücre d›fl› Na+ iyonunun içe göre yüksek olmas›
c. ‹stirahatte hücre zar› iç k›sm›nda K+ iyonunun yüksek olmas›
d. K+ iyonlar›n›n hücre d›fl›na difüzyon
özelli¤i
e. Kas hücreleri içinde ATP defosforilasyonu
‹nülin
Kreatinin
Sakkaroz
Mannitol
Üre
11
12
Temel Üroloji Soru Kitab›
8. Yukar› Üriner Sistemdeki Pace-Maker hücrelerinin lokalizasyonu?
a.
b.
c.
d.
e.
Pelvikaliseal s›n›r
Üreteropelvik birleflke
Üst üreter
Alt üreter
Tüm üreter boyunca
9. ‹stirahat halinde üreter içi bas›nc›?
a.
b.
c.
d.
e.
0-5 cm H2O
10-15 cm H2O
15-20 cm H2O
20-30 cm H2O
30-40 cm H2O
10. Hangi grup ilaçlar üreter kontraksiyonlar›n›
uyar›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Sempatolitikler
Antikolinerjikler
Parasempatomimetikler
Antihistaminikler
Kalsiyum antagonistleri
13. Mesanedeki kolinerjik etki ile ilgili afla¤›daki efllefltirmelerden hangisi(leri) do¤rudur?
I.
Pregangliyonik lifler-asetilkolin-nikotinik reseptör
II. Pregangliyonik lifler-asetilkolin-muskarinik reseptör
III. Postgangliyonik lifler-asetilkolin-nikotinik reseptör
IV. Postgangliyonik lifler-asetilkolin-muskarinik reseptör
a. Yaln›z I
b. I ve III
c. II ve III
d. I ve IV
e. Yaln›z IV
14. Mesanenin duyu iletimi ile ilgili olarak afla¤›daki ifadelerden hangisi yanl›flt›r?
a. Pelvik sinir, pudendal sinir ve hipogastrik sinirler afferent lifler içerirler
b. Miyelinli pelvik sinir lifleri A-delta, miyelinsiz olanlar C lifleridir
11. Mesanenin adale yap›s› (detrüsör) için afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r?
c. Sa¤l›kl› mesanede uyar›lar A-delta lifleri
a. Detrüsör gerildi¤inde gevfleyebilme
özelli¤ine sahiptir
b. Detrüsör kas›lma s›ras›nda süreklilik ve
lifler aras›nda eflgüdüm gösterir
c. Detrüsör tüm mesanede birbirinden ayr›
düzenli tabakalardan oluflur
d. Detrüsör yap›s› trigonda düzenli bir dizilim gösterir
e. Detrüsör mesane boynunda yo¤un sirküler bir yap› halini al›r
d. Nörojenik veya inflamatuvar patolojiler-
12. Eksternal üriner sfinkterin inervasyonu ile
ilgili olarak afla¤›dakilerden hangisi do¤rudur?
a. Otonom parasempatik sistem ile çal›fl›r.
b. Otonom sempatik sistem ile çal›fl›r
c. Otonom parasempatik ve sempatik sistem ile çal›fl›r
d. Somatik sistem ile çal›fl›r, sempatik etkiye aç›kt›r
e. Somatik sistem ile çal›fl›r, parasempatik
etkiye aç›kt›r
ile iletilir
de uyar›lar C-lifleri ile iletilir
e. A-delta lifleri nörotoksinlere, kapsaisin
ve resiniferatoksine duyarl›d›r
15. Santral sinir sisteminin mesaneye etkileri ile
ilgili afla¤›daki ifadelerden hangisi yanl›flt›r?
a. Santral sinir sisteminin ifleme üzerindeki
etkisi esas olarak fasilitasyon a¤›rl›kl›d›r
b. ‹flemenin santral ilk merkezi Onuf nükleusunu da içeren spinal kord S2-4 düzeyidir
c. Mesanedeki gerilme gibi derin duyular
m. spinalis arka kolonlar›ndan ponsa iletilir
d. Mesanedeki a¤r›, s›cakl›k ve dokunma
duyular› lateral spinotalamik traktusla
iletilir
e. Ponsun ön k›sm›ndaki Barrington nukleusu iflemenin bafll›ca kontrol bölgesidir
Bölüm 3 I Ürogenital Sistemin Fizyolojisi
13
CEVAPLAR
1. c. Böbrekler vücut kitlesinin % 1’inden az›n›
oluflturmakla birlikte kalp debisinin % 20’sini, yani 1200 mL/dak. kan al›rlar (s. 27).
2. a. Kortikal nefronlar böbrek yüzeyine yak›n
yerleflimli olup, Henle kulplar›n›n boyu medullaya eriflecek uzunlukta de¤ildir (s. 33).
3. d. Glomerüler filtasyonu sa¤l›yan itici güç
glomerül kapillerleri içindeki hidrostatik bas›nçt›r ve 70 mm Hg’d›r. Buna karfl› koyan OB
ve ‹KB toplam›yla aras›ndaki fark efektif filtrasyon bas›nc›n› (30 mm Hg) oluflturur(s. 28).
4. e. Tübüler membran›n ‹nülin, Kreatinin,
sakkaroz ve mannitole reabsorbsiyonu 0 veya s›f›ra yak›nd›r. Dolay›s›yla filtre edildikten sonra emilmeden at›l›rlar. GRF ölçümü
için do¤ru sonuç verirler. Üre ise tübüler geri emilime u¤rar (s. 36).
5. e. Amonyak imali bir endokrin fonksiyon olmay›p asidozun tamponlanmas›nda kullan›l›r (s. 36, 37, 38).
6. a. ‹stirahatle hücre içi K+ iyon konsantrasyonu d›fltan yüksektir. K+ iyonu hücre d›fl›na
difüzyon özelli¤i hücre içinin d›fla göre daha
ne¤atif oluflmas›na ve böylece elektriksel bir
gradient oluflmas›na yol açar (s. 39).
7. e. Na+ iyonunun hücre zar› d›fl›na hareketi
aktif bir mekan›zmayla, ATP’nin defosforilasyonu sonucu a盤a ç›kan enerjiyle olur (s.
39-40).
8. a. Dixon ve Gosling 1973 ve 74’de esas pacemaker hücrelerinin pelvikaliseal s›n›rda oldu¤unu göstermifltir. Üreterin di¤er k›s›mlar›nda latent pace-maker hücreleri normalde esas pace-maker hücrelerinin kontrolündedir (s. 40).
9. a. ‹stirahatte üreter bas›nc› 0-5 cm H2O dur
ve kontraksiyonda 20-80 cm H2O düzeyine
kadar ç›kar (s. 40).
10. c. Üreter kontraksiyonlar›n› parasempatomemetikler uyar›r. Di¤er grup ilaçlar inhibe
ederler (s. 41).
11. c. Detrüsör tüm mesanede birbirinden ayr›
düzenli tabakalardan oluflur. Detrüsörün
yap›s› üreter veya gastrointestinal sistemde
izlenen birbirinden ayr› sirküler ve longitudinal tabakalardan ziyade rastgele yönlerde
demetler haline gelmifl miyofibrillerden
oluflmaktad›r. Bu adale yap›s› ancak trigonda belirli bir düzen göstermektedir. Böylece
mesanenin belli bir hacime kadar gevfleyerek içinde biriken idrar› düflük bas›nçlarda
depolayabilmesi, miksiyon gereksinimi ortaya ç›kt›¤›nda ise sürekli ve eflgüdümlü bir
kontraksiyonla geride hiç idrar kalmadan
içini boflaltabilmesi mümkün olmaktad›r (s.
42).
12. d. Somatik sistem ile çal›fl›r, sempatik etkiye aç›kt›r. Vezikoüretral ünite içerisinde istemli olarak kontrol edilebilen tek yap› eksternal üriner sfinkter, bir baflka ifade ile rabdosfinkterdir. Rabdosfinkter ve bunu destekleyen pelvik taban adalelerinin kontrolü
somatik pudendal sinir ile sa¤lanmaktad›r.
Eksternal üretral sfinkterin bu somatik etki
d›fl›nda norepinefrin ya da hipogastrik sinir
stimülasyonu ile uyar›labildi¤i gösterilmifltir (s. 42).
13. d. I ve IV. Kolinerjik etki pregangliyonik ve
postgangliyonik liflerde farkl› reseptörler
üzerinden çal›flmaktad›r. Pregangliyonik
nöronlar›n salg›lad›¤› asetilkolin periferik
gangliyon hücreleri üzerindeki nikotinik reseptörleri uyarmaktad›r. Bu uyar›m nikotinik gangliyon blokörleri taraf›ndan engellenebilir. Mesanenin yak›n›nda olan ve detrüsöre aksonlar gönderen parasempatik gangliyon hücreleri de asetilkolin salg›lamaktad›r. Bu aflamadaki kolinerjik etki ise muskarinik reseptörler üzerinden oluflmaktad›r ve
atropin taraf›ndan bloke edilebilir (s. 44).
14. e. A-delta lifleri nörotoksinlere, kapsaisin
ve resiniferatoksine duyarl›d›r. Pelvik ve
pudendal sinirler medulla spinalis S2-4 segmentlerine, hipogastrik sinirler T11-L2 seg-
14
Temel Üroloji Soru Kitab›
mentlerine duyu tafl›maktad›r. Mesane hacmini ve mesane kontraksiyonunu alg›layan
pelvik sinir afferentleri miyelinli A-delta ve
miyelinsiz C liflerinden oluflmaktad›r. Sa¤l›kl› mesanede uyar›lar miyelinli A-delta lifleriyle iletilirken, nörojenik veya inflamatuvar patolojilerin varl›¤›nda normal koflullarda uyar›labilirlik eflikleri oldukça yüksek
olan C lifleri devreye girmektedir. A-delta
liflerinin de¤il C liflerinin nörotoksinlere,
kapsaisin ve resiniferatoksine duyarl› oldu¤u gösterilmifltir. Ayr›ca, C liflerinin uyar›labilirli¤ini art›ran taflikininler, nitrik oksit,
prostaglandinler gibi birçok mediyatör bilinmektedir (s. 44).
15. a. Santral sinir sisteminin ifleme üzerindeki etkisi esas olarak fasilitasyon a¤›rl›kl›d›r. Santral sinir sisteminin ifleme üzerindeki etkisi esas olarak inhibisyon a¤›rl›kl›d›r.
Bu nedenle ifleme yönünde bafllayan uyar›lar kifliyi sosyal olarak zor duruma sokmayacak flekilde belli bir süre bask›lan›p, ertelenebilir. Santral sinir sisteminin fasilitasyon
etkisi ise yaln›zca ifleme bafllat›ld›ktan sonra
koordine ve sinerjik bir kas›lma ile mesanenin rezidüsüz olarak boflalt›lmas›na yöneliktir (s. 47).
BÖLÜM 4 I ÜROGEN‹TAL S‹STEM HASTALIKLARINDA
SEMPTOMATOLOJ‹ VE KL‹N‹K MUAYENE
SORULAR
1. Üreter tafl›nda a¤r›n›n sebebi hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Tafl›n hareketi
Tafl›n boyutu
Tafl›n kimyasal yap›s›
Renal kapsül gerilmesi
Ureterin kas›lmas›
2. Afla¤›dakilerden hangisi kolik a¤r›s› için tipik de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Bulant›-Kusma
Atefl
Bat›nda distansiyon
K›vrand›r›c› a¤r›
Hematüri
3. Prostat muayene pozisyonu olmayan› iflaretleyiniz?
a.
b.
c.
d.
e.
Diz-Dirsek
Picker
Jinekolojik
Sims
Prone
4. Skrotum muayene bulgular›nda, afla¤›daki de¤erlendirmelerden yanl›fl olan› iflaretleyiniz?
a. Atrofik testis normale göre daha yumuflak k›vamdad›r
b. Epididimde palpe edilen a¤r›s›z kronik
endurasyon tüberkülozu akla getirmelidir
c. Lenfatik obstrüksiyonda skrotum çok
büyük olarak palpe edilir
d. Hidrosel tan›s›nda transillüminasyon
önemli bir yöntemdir
e. Varikosel tan›s› skrotumun çok büyük
ve yumuflak olarak palpe edilmesi ile
konur
5. Hangisi idrar renginin süt gibi olmas›na yol
açar?
a.
b.
c.
d.
e.
Bilurubin
Methemoglobin
Prostatik s›v›
fiilüri
Pseuodomonas enfeksiyonlar›
6. Hangisi psödohematüri nedenidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Afl›r› egzersiz
Ürolithiasis
Polikistik böbrek
Hematolojik bozukluklar
Rhodamine B içeren yiyecek ve içecekler
7. Hangisinde steril pyüri görülür?
a.
b.
c.
d.
e.
Akut bakteryel sistit
Üriner tüberküloz
Akut bakteryel prostatit
Pyelonefrit
Piyonefroz
8. Pollakiüri olmaks›z›n nokturi varl›¤›nda
afla¤›dakilerden hangisi öncelikle akla gelmelidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Diüretik kullan›m›
Psikojenik bozukluklar
Konjestif kalp yetmezli¤i
Benign prostat hiperplazisi
Afl›r› s›v› al›m›
15
16
Temel Üroloji Soru Kitab›
9. Hangisi akut idrar retansiyonuna neden olmaz?
a.
b.
c.
d.
e.
Benign prostat hiperplazisi
Akut prostatit
Üretra tafl›
Prostat absesi
Dekompanse infravezikal obstrüksiyon
10. Cinsel temasla bulaflan hastal›k tan›s›nda
üretral ak›nt› örne¤inin en ideal al›nma zaman› hangisidir?
a. Sabah idrar› yapmadan önce
b. Sabah ilk idrar› yapt›ktan hemen sonra
c. Günün herhangi bir saatinde iflemeden
hemen sonra
d. ‹drar yapt›ktan 4 saat sonra
e. ‹flemeden ba¤›ms›z olarak herhangi bir
zamanda
Bölüm 4 I Ürogenital Sistem Hastal›klar›nda Semptomatoloji ve Klinik Muayene
17
CEVAPLAR
1. a. Renal pleksustan gelen otonom sinirler renal arteri izleyip böbrek hilusuna girerek
pelvis, kaliksler ve parankime dallar verirler. Böbrek korteksi ve kapsül civar›ndan ç›kan afferent lifler ise sempatik liflerle T11 –
L2 düzeyine ulafl›rken, çok az bir bölümünde N. Vagus ile ayn› yolu izler. A¤r› renal
kapsülün ani gerilemesi ile geliflir. Akut
pyelonefritde oluflan ödem veya akut üreteral obstrüksiyondaki ani böbrek içi bas›nç
art›fl› tipik böbrek a¤r›s› nedenidir (s. 53).
2. b. Üriner sistem a¤r›lar› fliddetine göre künt
veya kolik a¤r›s› fleklinde olabilir. Künt a¤r›
uzun süreli parsiyel obstrüksiyonlarda görülen a¤r› fleklidir, hafif ve süreklidir. Kolik
a¤r›s› ise ani, komplet obstrüksiyonlar ile
oluflur, intermittan ve k›vrand›r›c› karakterdedir. Bulant›, kusma gibi gastrointestinal
semptomlar ve mikroskopik-makroskopik
hematüri ile birlikte seyredebilir atefl üriner
infeksiyon yoksa görülmez (s. 53).
3. e. Prostat rutinde 4 de¤iflik pozisyonda muayene edilir. Picker pozisyonunda hasta
ayaktad›r ve önündeki bir masaya do¤ru
e¤ilir. Sims pozisyonunda hasta muayene
masas›na sa¤ yan›na yatar ve sol dizini karn›na çekerek pozisyon al›r. Son muayene
pozisyonunda hastan›n s›rt üstü yatt›¤› litotomi (jinekolojik) pozisyonudur (s. 56).
4. e. Skrotum muayenesi, strotum cildi, testis,
epididim ve duktus deferenslerin incelenmesini içermelidir. Skrotum cildinde sebese
kistler, küçük hemonjiomlar, ödem ve travmatik hematomlar görülebilir. Spontan
skrotal fistüller ürogenital tüberkülozu düflündürmelidir.Elefantiazis’te skrotum lenfatiklerin t›kanmas› nedeniyle çok büyür. Varikoselde, venlerin dilatasyon derecesine göre oluflan pake görülür veya palpe edilir.
Transilluminasyon hidrosel ile solid kitle
ay›rmada yararl›d›r.
Muayenede testisler skrotumda olmayabilir veya atrofik olabilir. Orflidopeksi yap›l-
m›fl, kabakulak geçirmifl veya torsiyone olmufl testisler yumuflak ve küçük olarak palpe edilir. Epididimler, testisin arka yüzünde
ona yap›fl›k veya serbest olarak palpe edilirler. A¤r›s›z kronik epididim endurasyonu
tüberküloz veya flistozomiazis’i akla getirmelidir (s. 55).
5. d. Pseuodomonasta renk mavi-gri,methemoglobinde siyah,prosttik s›v› kar›flmas›nda
bulan›k,bilurubinde sar›-kahverengidir (s.
58).
6. e. Renk k›rm›z› olupta idrarda eritrosit bulunmamas›na psödohematüri denir. E fl›kk›
d›fl›nda di¤er tüm patolojilerde idrard eritrosit bulunabilir (s. 58).
7. b. ‹drarda lökosit olup bakteri üretilmemesine steril pyüri denir. Tüberküloz basili normal besi yerlerinde üremez (s. 60).
8. c. Gündüz idrar yapma s›kl›¤›nda artma olmadan gece idrara ç›kman›n artmas› daha
çok periferal ödemle birlikte olan konjestif
kalp yetmezli¤inde görülür. Bunda gün içinde özellikle alt ekstremitelerde oluflan ödemin gece yatay pozisyona geçince dolafl›ma
geri dönmesi ve idrar üretiminin artmas› rol
oynar (s. 64).
9. e. ‹nfravezikal obstrüksiyonlar kompanse
dönemde akut idrar retansiyonlar›na yol
açabilir. Ancak dekompanse döneme girildi¤inde kronik idrar retansiyonlar› ve dolup
taflma inkontinanslara neden olur (s.65).
10. d. Cinsel yolla bulaflan hastal›klar›n tan›s›nda üretral ak›nt› örne¤inin son idrardan 4
saat sonra pamuk içermeyen, tercihan kalsiyum alginatl› çubuk ile al›nmas› önerilir (s.
66).
BÖLÜM 5 I ÜROGEN‹TAL S‹STEM‹N GÖRÜNTÜLEME
YÖNTEMLER‹ VE ENSTRUMANTAL MUAYENES‹
SORULAR
1. Direkt üriner sistem grafisi (DÜSG) ile
afla¤›dakilerden hangisi de¤erlendirilemez?
a.
b.
c.
d.
e.
Böbreklerin pozisyonu
Böbreklerin büyüklü¤ü
Böbreklerin konturu
Radyoopak tafllar
Böbreklerin fonksiyonu
2. ‹ntravenöz ürografide hangi kontrast maddeler kullan›l›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Baryum sulfat suspansiyonu
Suda eriyen iyotlu bileflikler
Ya¤da eriyen iyotlu bileflikler
Radyoaktif iyot
Paramagnetik kontrast maddeler
3. Afla¤›daki böbrek kitlelerinden hangisinde
bilgisayarl› tomografi incelemede ya¤ içeri¤i
saptan›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Anjiomiyolipoma
Renal kanser
Onkositoma
Renal pelvis tümörü
Renal kist
4. Afla¤›dakilerden hangisi ultrasonografi yönteminin teknik s›n›rlamalar›ndan de¤ildir?
a. Kemik ile kapl› vücut kesimlerinin incelenememesi
b. Barsak gazlar›n›n görüntüyü engellemesi
c. Koopere olamayan hastalar›n inceleme
esnas›nda solu¤unu tutamamas›
d. Uygulay›c›n›n deneyimsiz olmas›
e. Böbreklerin alt kutuplar›n›n ultrasonografiyle görüntülenememesi
5. Afla¤›dakilerden hangisi üriner tafllar›n ultrasonografik görünümünü özetler?
a.
b.
c.
d.
e.
Yüzeyi ekojen, arkas›nda akustik gölge
Çevresi ekojen, ortas› hipoekoik
Çevresi hipoekoik, ortas› ekojen
Yüzeyi ve arkas› hipoekoik
Üriner tafllar ultrasonografiyle sa¤l›kl›
olarak de¤erlendirilemez
6. Üriner sistemin hangi bölümü ultrasonografik olarak daha zor de¤erlendirilir?
a.
b.
c.
d.
e.
Böbrekler
Üreterler
Mesane
Prostat bezi
Seminal veziküller
7. Afla¤›dakilerden hangisi dinamik renal ultrasonografinin endikasyonlar›ndand›r?
a. Üreteropelvik darl›k tan›s›n›n konulup,
darl›¤›n derecelendirilmesi
b. Glomerül filtrasyon h›z›n›n hesaplanmas›
c. Böbrek hacminin hesaplanmas›
d. Kitle kanlanmas›n›n saptanmas›
e. Renal arterlerin görüntülenmesi
8. Afla¤›dakilerden hangisi prostat bezi görüntülenmesine yönelik transrektal US endikasyonlar›ndan de¤ildir?
a. Rektal tuflede nodül palpe edilmesi
b. Akut veya kronik prostatit ayr›m›n›n yap›lmas›
c. Prostat kanserinin evrelendirilmesine
katk›da bulunmak
d. Laboratuvar testlerinde prostat kanserini
düflündürecek bir de¤ifliklik saptanmas›
e. Prostat biopsisine k›lavuzluk etmek
19
20
Temel Üroloji Soru Kitab›
9. Afla¤›dakilerden hangisi yenido¤an döneminde izlenen eriflkinlerden farkl› ancak
normal sonografik bulgular aras›nda yer
al›r?
a. Yenido¤an böbrek medüllalar›n›n belirgin ekojen olmas›
b. Subkapsüler yerleflimli küçük kistlerin
izlenmesi
c. Böbrek korteksinin daha ekojen, medüller piramislerin belirgin ve hipoekoik
görünümde olmas›
d. Kalikslerde 5 mm’i geçmeyen geniflleme
e. Kutup bölgelerinde parankimal ekojenik
hatlar ve fokal incelmeler
10. Afla¤›dakilerden hangisi sonografik olarak
da izlenebilen normal varyasyonlar aras›nda
yer almaz?
a.
b.
c.
d.
e.
Basit ektopi
Fetal lobulasyon
Bertin kolumnas›
Parankimal “junctional” defekt (PJD)
Dromedary hump veya splenik hörgüç
11. Afla¤›dakilerden hangisinde toplay›c› sistemde t›kan›kl›k olmaks›z›n sonografik olarak geniflleme izlenebilir?
a.
b.
c.
d.
e.
Primer megaüreter
Vasküler çapraz
Üreterik mukozal katlant›lar
Konjenital megakalikozis
Üreteropelvik darl›k
12. Multikistik displastik böbrek ile iliflkili olarak hangisi yanl›flt›r?
a. Hemen her zaman unilateraldir
b. %30-50 oran›nda karfl› taraf böbrekte
anormallik söz konusudur
c. Normal korteks yap›s› yerine primitif
mezankim ve kistlerden oluflan ekojen
doku izlenir
d. Sintigrafik incelemelerde aktivite yok
veya çok azd›r
e. Tan› genellikle bilgisayarl› tomografi ile
konulur
13. Arteriojenik impotans tan›s›nda penil renkli
dopplerde en geçerli kriter hangisidir?
a. Papaverin sonras› kavernoz arter çap›nda %60-75 art›fl
b. Papaverin sonras› kavernoz arterde
max. Sistolik ak›m›n 30 cm/sn üzerinde
olmas›
c. Sistol s›ras›nda ak›m›n geri dönüflü
d. Her iki kavernoz arter max sistolik h›zlar›n›n eflit olmas›
e. Derin dorsal arter çap›n›n iki kat›na ç›kmas›
14. Penil Renkli doppler spektral incelemesinde
yüksek sistolik ve diastolik ak›mlar izlenirse
anlam› nedir?
a. Arteriyovenöz veya arteriyosinusolidal
fistüller vard›r
b. Kavernoz arter t›kal›d›r
c. Derin dorsal ven t›kal›d›r
d. Peyronie hastal›¤› vard›r
e. Bu normal bir durumdur
15. Hangisi venookluziv disfonksiyon göstergesi de¤ildir?
a. Rigid ereksiyon oluflmaz
b. ‹ntra kavernozal bas›nç papaverine ra¤men sürekli düflüktür
c. Papaverin sonras› diastolik ak›m yüksek
kal›r
d. Sistolik arteriyel ak›m h›zlar› normaldir
e. Papaverin enjeksiyonu sonras› priapizmus geliflebilir
16. Hangisi bugün için Renal MRG indikasyonu
de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
‹yotlu kontrast alerjisi
Böbrek yetmezli¤i varl›¤›
Böbrek tafllar›n›n tetkiki
Komplike renal lezyonlar›n karekterizasyonu
e. Venöz trombüsun de¤erlendirilmesi
Bölüm 5 I Ürogenital Sistemin Görüntüleme ve Yöntemleri ve Enstrumantal Muayenesi
17. Renal kortikal kistlerin MR ile de¤erlendirilmesinde hangisi do¤ru de¤ildir?
a. Kistler Gd-DTPA ile kontrastlanma göstermezler
b. Basit kist T1AG’de sinyal kayb› ile karakterizedir
c. Komplike kistlerde kalsifikasyonlar
MRG’de sinyal kayb› olarak görülür
d. Kalsifiye kitlede tümör kontrastlanabilirli¤ini görmek mümkündür.
e. Kistlerin kan içermesini karakterize etmek kolayd›r.
18. Mesane tümörü evrelendirilmesinde MRG’nin
rolü aç›s›ndan hangisi yanl›flt›r?
a. Baflar›s› BT’ye yak›nd›r.
b. Mesane kubbesinde olan tümörlerde
BT’ye üstündür.
c. Mesane taban›nda olan tümörlerde
BT’ye üstündür
d. Mesane yan duvar tümörlerinde BT’ye
üstündür
e. Mesane boyunda yer alan tümörlerde
BT’ye üstündür.
19. MRG ile prostat kanseri tan›s›nda hangi tutulumun gösterilmesinde MRG yararl› de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Santral zonda tümör
Kapsüler peneterasyon
Nörovasküler demet tutulumu
Vezikula seminalis tutulumu
Pelvik kemiklerde kemik ili¤i tutulumu
20. Afla¤›dakilerden hangisi MR urografinin
‹VP ye üstünlü¤ü için do¤ru de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
‹V kontrast madde alerjisi
Gebelik
Böbrek yetmezli¤i
Yo¤un barsak gazlar›
Ucuzluk
21
21. Renal arter stenozunu do¤rulamak için afla¤›daki radyonüklid renal çal›flmalardan
hangisi öncelikle kullan›l›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Tc-99m DMSA ile böbrek sintigrafisi
Diüretik renogram
Separe böbrek fonksiyonlar›
Kaptopril renogram
Tc-99m DTPA ile glomerüler filtrasyon
tayini
22. Prostat kanserlerinde en s›k kullan›lan radyonüklid yöntem afla¤›dakilerden hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Kaptopril renogram
Diüretik renogram
Tc-99m DMSA korteks sintigrafi
Tüm vücut kemik sintigrafisi
Testis sintigrafisi
23. Radyonüklid yöntemler afla¤›dakilerden
hangisinin tan›s›nda yararl› de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
‹nmemifl testis
Akut testis torsiyonu
Akut tubuler nekroz
Obstrüktif üropati
Renovasküler hipertansiyon
24. Diüretik renogram afla¤›dakilerden hangisinin tan›s›nda yararl›d›r?
a.
b.
c.
d.
Akut tubuler nekroz tan›s›nda
Renovasküler hipertansiyon tan›s›nda
Rejeksiyon tan›s›nda
Kronik ve akut böbrek yetmezli¤inin tan›s›nda
e. Obstrüktif ve nonobstrüktif üropatinin
ay›r›c› tan›s›nda
25. Afla¤›dakilerden hangisi radyonüklid yöntemler için do¤ru de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Fonksiyonel bilgi sa¤lar
S›k aral›klarla uygulanabilir
Noninvazivdir
Kolay uygulanabilir
Anatomik detay verir
22
Temel Üroloji Soru Kitab›
26. Afla¤›dakilerden hangisinde sistouretroskopi endikasyonu yoktur?
a. Hematüri kayna¤›n›n belirlenmesi
b. Üreteral stent yerlefltirilmesi
c. Akut prostatit de, prostat ve mesanenin
de¤erlendirilmesi
d. Retrograd pyelografi uygulanmas›
e. Üst üriner sistemden sitolojik örnek al›nmas›
27. Üst üriner sistem ürotelyal tümörlerinde sitolojik örnek almak için hangi tip üreter kateteri tercih edilir?
a.
b.
c.
d.
e.
Yuvarlak uçlu kateter
F›rça uçlu kateter
Balonlu kateter
Basket kateter
K›vr›k uçlu kateter
28. Afla¤›daki kateter tiplerinden hangisi üretral
yoldan uygulanmaz?
a.
b.
c.
d.
e.
Nelaton
Foley
Tiemann
Whistle uçlu
Malecot
Bölüm 5 I Ürogenital Sistemin Görüntüleme ve Yöntemleri ve Enstrumantal Muayenesi
23
CEVAPLAR
1. e. Böbreklerin fonksiyonu. Direkt üriner
sistem grafisi ili böbreklerin pozisyonu, büyüklü¤ü, konturlar› de¤erlendirilebilir. Ayr›ca radyoopak tafllar da görülebilir. Ancak
böbreklerin fonksiyonLar› hakk›nda bilgi
vermez (s. 68).
2. b. Suda eriyen iyotlu bileflenler. ‹ntravenöz
ürografide iyonik ya da noniyonik suda eriyen kontrast maddeler kullan›l›r. ‹yonik
kontrast maddelerin yan etkileri nisbeten
fazlad›r (s. 68).
3. a. Anjiomiyolipoma. Anjiomiyolipoman›n
bilgisayarl› tomografideki tan›sal bulgusu
kitle içindeki ya¤ dokusu varl›¤›n›n gösterilmesidir. Ya¤ dokusu tümör komposizyonuna ba¤l› olarak de¤iflik miktardard›r (s. 152).
4. e. Böbreklerin alt kutuplar›n›n ultrasonografiyle görüntülenememesi. Ultrasonografi
yönteminin baz› teknik s›n›rlamalar› vard›r.
Bu s›n›rlamalar›n bafl›nda ses dalgalar›n›n
kemik dokuyu geçememesi yer almaktad›r.
Bu nedenle vücudun kemik ile kapl› kesimleri sonografik olarak incelenememektedir.Abdomende ise, barsaklar›n gaz içeri¤i
incelemeyi olumsuz biçimde etkilemektedir.
Abdominal incelemelerin 6-8 saat açl›k döneminden sonra yap›lmas›, sindirim etkinli¤ini azaltarak bu s›n›rlamay› bir ölçüde giderebilmektedir. Böbrek ultrasonografisi s›ras›nda hastan›n solu¤unu tutmas› gerekir.
Kooperasyon problemi bulunan hastalarda
(bilinci kapal› hastalar ya da entellektüel düzeyi çok düflük hastalar) renal ultrasonografi
incelemenin teknik olarak yetersiz olabilece¤ini önceden kabul etmek gerekir. Uygulay›c›ya göre sonuçlar›n daha baflar›l› ya da baflar›s›z olabilmesi nedeniyle (subjektivitesi nedeniyle) ultrasonografi ço¤u kez bir tarama
yöntemi olarak kabul edilmektedir (s. 74).
5. a. Yüzeyi ekojen, arkas›nda akustik gölge.
Her türlü tafl sonografik olarak yüzey ekojenisitesi ve arkas›nda meydana gelen akustik
gölge ile kolayca saptanabilir (s. 82).
6. b. Üreterler. Üreterler genifl olmad›kça ultrasonografide seçilemezler. Üreterlerde geniflleme bulunmas› durumunda da intestinal içerikten kaynaklanan artefaktlar üreterlerin izlenmesini engelleyebilir. Özellikle
üriner obstrüksiyon olay›nda üreterlerin izlenip obstrüksiyonun etyolojisinin ortaya
konulmas›, uygulay›c›n›n deneyimine ba¤l›
bir olayd›r (s. 74).
7. a. Üreteropelvik darl›k tan›s›n›n konulup,
darl›¤›n derecelendirilmesi. Dinamik renal
ultrasonografi; üreteropelvik darl›k tan›s›n›n konulmas›, üreteropelvik darl›¤›n derecelendirilmesi ve parapelvik kist ya da ekstrarenal pelvis gibi üreteropelvik darl›¤› taklit eden patolojilerin ay›r›c› tan›s›nda da oldukça baflar›l› bir yöntemdir (s. 82).
8. b. Akut veya kronik prostatit ayr›m›n›n yap›lmas›. Prostat ca’da transrektal ultrasonografi endikasyonlar›n› rektal tuflede prostatik nodül palpe edilmesi, laboratuvar testlerinde prostat kanserini düflündürecek bir
bozukluk saptanmas›, biopsiye k›lavuzluk
etmek, kanserin evrelendirilmesini sa¤lamak, di¤er göstergelerin negatif oldu¤u durumlarda tarama için katk›da bulunmak ve
tedavi alt›ndaki hastalarda tedaviye yan›t›
de¤erlendirmek fleklinde özetlemek olanakl›d›r. Akut prostatit ise anamnez ve fizik
muayene bulgular› ile konulacak bir tan›d›r
(s. 86).
9. c. Böbrek korteksinin daha ekojen, medüller
piramislerin belirgin ve hipoekoik görünümde olmas› (s. 92-93).
10. a. Basit ektopi (s. 96).
11. d. Konjenital megakalikozis (s. 97).
12. e. Tan› genellikle bilgisayarl› tomografi ile
de¤il USG ile konulur (s. 107).
13. b. Dopplerde papaverin sonras› kavernoz
arter çap› art›m›yla klinik yan›t aras›nda iyi
korelasyon yoktur. Max. Sistolik ak›m›n 30
24
Temel Üroloji Soru Kitab›
cm/sn üzerinde olmas› Mayo Clinic taraf›ndan en do¤ru kriter kabul edilmektedir. Sistol s›ras›nda ak›m›n geri dönüflü nadir ve
patolojiktir (s. 139).
14. a. Kavernoz cisimler içinde bu tür fistüller
genellikle genel travma sonucu olup düflük
resiztansl› vasküler yata¤a akan kan yüksek
sistolik ve diastolik ak›m oluflturabilir. Bu
kiflilerde k›sa süreli priapizm ataklar› görülebilir. (s. 140)
15. e. Venookluziv mekanizma çal›flmad›¤›ndan venöz drenaj devam eder ve rigid ereksiyon oluflmaz. Papaverine yan›t al›nmad›¤›ndan priapizmus riski yoktur (s. 140).
16. c. Böbreklerin de¤erlendirilmesinde MRG
mükemmel bir yöntem olmakla birlikte BT
primer tan›sal yöntem olma özelli¤ini korumaktad›r ve böbrek tafllar› komplike olmad›kça BT ile de¤erlendirilir (s. 156).
17. e. Kist içinde kan›n de¤iflik dönemlerde
farkl› sinyal intensitesine sahip olmas› nedeniyle kistin kan içermesini karakterize etmek güç olabilir (s. 158-159).
18. d. Mesane tümör evrelendirilmesinde MRG
de¤eri BT’ye yak›nd›r. Ancak MRG multiplanar görüntü verdi¤inden mesane kubbe,
taban ve boynundaki tümörlerde BT’ye üstündür (s. 163).
19. a. Santral zondaki tümörler MRG ile ay›rdedilememektedir (s. 163-164).
20. e. MR urografi ‹VP’ ye göre daha pahal›d›r
(s. 166).
21. d. Kaptopril renogram. Kaptopril bir anjiotensin konverting enzim inhibitörüdür.
Anjiotensin-2’nin oluflumunu engelleyerek
sistemik vazodilatasyon ve hipotansiyona
neden olur. Böylece anjiotensin-2’nin meydana getirdi¤i efferent arterioler vazokonstrüksiyon glomerüler iç bas›nc›n aniden
düflmesine ve glomerüler filtrasyonun azalmas›na neden olur. Bu fonksiyonel farkl›l›k
patolojik böbrekte, ACE inhibitörü sonras›
de¤iflikliklerin bazal sintigrafi bulgular› ile
karfl›laflt›r›lmas› ile tan›mlan›r (s. 174).
22. d. Tüm vücut sintigrafisi. Prostat kanserli
olgularda kemik metastazlar›n›n varl›¤›n›n
ve yayg›nl›¤›n›n saptanmas›nda, radyonüklid palyatif tedavi uygulanan hastalar›n izlenmesinde yayg›n olarak kullan›lan yararl›
bir radyonüklid yöntemdir (s. 178-179).
23. a. ‹nmemifl testis. Radyofarmasötik (Tc-99m
perteknetat) perfüzyon gösteren çevre dokuda da tutuldu¤u için testis aktivitesi çevre
doku aktivitesi ile süperpoze olur ve inmemifl testis aktivitesi çevre doku aktivitesinden ay›rt edilemez. Bu nedenle inmemifl testis tan›s›nda radyonüklid yöntemler yararl›
de¤ildir (s. 178).
24. e. Obstrüktif ve nonobstrüktif üropatinin
ay›r›c› tan›s›. Nonobstrüktif dilatasyonlarda
furosemid enjeksiyonundan sonra radyofarmasötik renal pelvisten ve üreterlerden h›zla temizlenir. Renogram›n 3.faz›nda tam bir
inifl gözlenirken, sintigrafide renal aktivite
kaybolur. Obstrüktif dilatasyonlarda ise
obstrüksiyonun derecesine göre furusemid
enjeksiyonu öncesinde ve sonras›nda renogramda tam bir de¤ifliklik gözlenmez, sintigrafide ise staz devam eder (s. 173).
25. e. Anatomik detay verir. Radyonüklid yöntemler kolay uygulanabilir, noninvaziv, s›k
aral›klarla uygulanabilen ve fonksiyonel bilgi sa¤layan görüntüleme yöntemleridir.
Anatomik detay vermezler (s. 166).
26. c. Üriner sepsis'e yol açabilece¤inden, A.
prostatitde üretral enstrümantasyon kontrendikedir (s. 180-181).
27. b. F›rça uçlu kateterler, malign hücrelerin
üriner yola daha kolay dökülmelerini sa¤larlar (s. 186).
28. e. Malecot ve Pezzer kateterler, sadece sistostomi ve nefrostomi tüpleri olarak kullan›l›rlar. Çünkü uretradan geçirilmezler (s. 181182).
BÖLÜM 6 I ENDOÜROLOJ‹ VE G‹R‹fi‹MSEL ÜRORADYOLOJ‹
SORULAR
1. Floroskopik prosedürlerde personelin alaca¤› y›ll›k maksimum radyasyon dozu bir kifli’nin bafl ve boynu için kaç rem dir?
a.
b.
c.
d.
e.
5 rem
10 rem
15 rem
20 rem
25 rem
2. Floroskopik prosedürlerde Ürolo¤’un ald›¤›
radyasyon dozunun en önemli kayna¤› hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Hastadan yay›lan radyasyon
Monitör
Metal enstrumanlar
Görüntü güçlendirici
Floroskopi ünitesinden kaçan radyasyon
3. Kanamaya neden olma riski hangi durumda
daha fazlad›r?
a.
b.
c.
d.
e.
‹nferior kutup girifli
Orta zon girifli
Superior kutup girifli
Postero medial girifl
Postero medial ç›k›fl
4. Trakt›n dilatasyonu s›ras›nda kanama oldu¤u takdirde ne yap›lmal›d›r?
a. Dilatatör ç›kar›l›r
b. Daha küçük bir dilatatör ile devam edilir
c. Daha büyük bir dilatatör ile devam edilir
d. Angiografik olarak embolizasyon yap›l›r
e. Tampon katater konularak iflleme son
verilir
5. Floroskopide-bo¤a gözü-manzaras› nas›l elde edilir?
a. ‹¤ne tepesi, i¤nenin gövdesine süperimpoze ve i¤ne X-Ray ile ayn› düzlemdeyse
b. ‹¤ne X-Ray’e dikse
c. ‹¤ne tepesi i¤ne gövdesine superimpose
ve i¤ne düzlemi X-Ray’e dikse
d. ‹¤ne kalikse dikse
e. ‹¤ne tafla dikse
6. Perkutan ifllemi bittikten sonra drenden s›z›nt› fleklinde kanama oluyorsa ilk ne yap›lmal›d›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Gözleme devam edilir
Tamponat balonu kullan›l›r
Hemen eksplorasyon yap›l›r
Nefrostomi tüpü ç›kar›l›r
Nefrostomi tüpü klemplenerek tamponat sa¤lan›r
7. Üreter üst ucunda obstrüksiyon yapan tafl›
olan hamile bir hastada cift –J katater geçirilemedi¤inde hangi ifllem uygulanmal›d›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Ultrasonografi eflli¤inde nefrostomi
Tomografi eflli¤inde nefrostomi
MR eflli¤inde nefrostomi
URS
Gözlem
8. Perkutan iflleminden 3 gün sonra nefrostomiden ciddi kanama olursa hangi tedavi
fleklini tercih ederiz?
a.
b.
c.
d.
Gözlem
Angiografik-embolizasyon
Aç›k cerrahi
Nefrostomi tüpünü daha genifl bir kataterle de¤ifltirmek
e. Nefrostomi tüpü çekilir.
25
26
Temel Üroloji Soru Kitab›
9. Renal kistlerin perkutan yöntemle tedavisinde en etkili uygulama hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Kistin intrarenal drenaj›
‹ntrarenal insizyonla kist drenaj›
Kist duvar›n›n perkutan rezeksiyonu
Perkutan drenaj ve skleroterapi
Sadece perkutan drenaj
10. Kolon perforasyonu oldu¤unda aç›k cerrahi
hangi durumda gerekir?
a.
b.
c.
d.
e.
Trakt dilatasyonu yap›lmadan önce
Trakt dilatasyonu sonras›
‹drar ekstravazyonu varsa
‹ntraperitoneal perforasyon varsa
Hastan›n tansiyonu yükselirse
11. Afla¤›dakilerden hangisi üreteroskopinin relativ kontraendikasyonlar›ndan biri de¤ildir?
a. Çok büyük prostat adenomlar›
b. Üreteral darl›k
c. Daha önceden geçirilmifl üriner diversiyon
d. Nörojen mesane
e. Koksartroz
12. Üreteroskopide intrakorporeal litotripsi
amac›yla kullan›lan litotriptörlerden hangisinde üreteral perforasyon riski en yüksektir?
a.
b.
c.
d.
e.
Pnömotik litotripsi
Elektrohidrolik litotripsi
Ultrasonik litotripsi
Coumarine Dye Lazer litotripsi
Holmium Yag lazer litotripsi
13. Afla¤›dakilerden hangisi üst üriner sistem
tümörlerinde primer endoskopik tedavi endikasyonlar›ndan biri de¤ildir?
a. Soliter böbrekte tümör varl›¤›
b. Bilateral tümör varl›¤›
c. Aç›k cerrahi uygulanmas›na imkan vermeyen komorbidite varl›¤›
d. Hasta yafl›n›n ileri olmas›
e. Böbrek yetmezli¤i
14. Böbrek alt kalisinde 15 mm tafl saptanan ve
tedavi endikasyonu olan bayan hastada afla¤›daki durumlardan hangisinde ilk tedavi
modalitesi olarak retrograd intrarenal cerrahinin uygulanmas› do¤rudur?
a.
b.
c.
d.
e.
Kanama diatezi
Hipertansiyon
Diabetes mellitus
Kronik obstruktif akci¤er hastal›¤›
Hastan›n ileri derecede zay›f olmas›
15. Üreteral avulsiyonlarla ilgili hangisi yanl›flt›r?
a. Literatürde üreteral avulsiyon riski %0%0.5 aras›nda bildirilmifltir
b. Üreteral avulsiyonun görüldü¤ü en s›k
anatomik lokalizasyon distal üreterdir.
c. En önemli nedeni üreterde kontrolsüz
güç kullan›larak yap›lan manüplasyonlard›r
d. Tipik olarak basket içine al›nm›fl tafl› çekerken zor kullan›lmas› durumunda
meydana gelir
e. Üreteral avulsiyon fark›na var›l›nca hemen iflleme son verilmeli ve e¤er hasta
stabilse derhal aç›k onar›ma geçilmelidir
16. Afla¤›dakilerden hangisi laparoskopik giriflimler için kesin kontraendikasyondur?
a.
b.
c.
d.
e.
Bat›nda asit varl›¤›
Morbid obesite
Hamilelik
Kronik obstrüktif akci¤er hastal›¤›
Pelvik fibrozis
17. Laparoskopik operasyonlarda kar›n içerisindeki ideal gaz bas›nc› kaç olmal›d›r?
a.
b.
c.
d.
e.
10-11 mmHg
12-14 mmHg
20’nin üstü mmHg
15-16 mmHg
10’un alt›mmHg
Bölüm 6 I Endoüroloji ve Giriflimsel Üroradyoloji
27
18. Laparoskopik operasyonlarda kullan›lan
23. Laparoskopik transperitoneal radikal nef-
CO2 gaz›na ba¤l› olarak afla¤›daki kompli-
rektomi operasyonunda sol tarafta hangi ifl-
kasyonlardan hangisi görülür?
lem yap›lmaz?
a. Respiratuar asidoz
a. Kolonun devrilmesi
b. Hirepkarbi
b. Gonadal venin bulunmas›
c. Gaz embolisi
c. Kocher Manevras›
d. Hipoksi
e. Hepsi
19. Preperitoneal insuflasyonun ilk belirtisi nedir?
a. Kar›n içi bas›nc›n 20’nin üzerinde olmas›
d. Üreterin bulunmas›
e. Adrenal venin bulunmas›
24. Laparoskopik Pelvik Lenf Nodu Diseksiyonunda hangi anatomik oluflumlar bulunmal›d›r ?
b. Kar›n içi bas›nc›n çok düflük olmas›
c. Kar›nda eflit olmayan fliflme
a. Medial umbilikal ligaman
d. Göbek çevresinde fliflme
b. Spermatik kordon
e. Hepsi
c. ‹nguinal kanal›n iç a¤z›
d. Vas deferens
20. Afla¤›dakilerden hangisi radikal nefrektomi
e. Hepsi
operasyonlar›nda retroperitoneal yolun
transperitoneal yola göre avantajlar›ndan
25. Transperitoneal laparoskopik nefrektomi-
de¤ildir?
den 5 gün sonra bat›n sa¤ kadranda fliddetli
a. Bat›n içi ile iliflkisinin olmamas›
bir a¤r› ile gelen hastada gecikmifl barsak
b. Kolon disseksiyonu’nun olmamas›
c. Renal pediküle ulaflman›n daha kolay
olmas›
d. Çal›flma alan›n›n genifl olmas›
e. Hiçbiri
yaralanmas› tan›s› için hangi laboratuar bul-
21. KOAH’l› hastalarda laparoskopik operasyonlar afla¤›daki gazlardan hangisi ile yap›l›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Azot oksit
CO2
Helyum
Oda havas›
Oksijen
22. ‹nmemifl testiste hangi durumda hormonal
tetkiklere gerek olmadan tan›sal laparoskopi
yap›labilir ?
a.
b.
c.
d.
e.
Çift tarafl› inmemifl testis
Tek tarafl› inmemifl testis
Gliding testis
Ascending testis
Hepsi
gu karakteristiktir ?
a. Anemi
b. Lökositoz
c. Trombositoz
d. Lökopeni
e. Üremi
26. Mesane Kanserinde Laser tedavisinin avantajlar› aras›nda de¤ildir?
a. Tümör rezeksiyonu yap›lmad›¤› için rezeke olan malign hücrelerin mesanenin
di¤er bölümlerine implantasyon ihtimali yoktur
b. ‹rritative ifleme somptomlar› elektrokotere göre daha azd›r.
c. Patolojik de¤erlendirme için doku al›nabilir
d. Ayaktan hastalara uygulanabilir
e. Kanama Transuretral rezeksiyona göre
daha azd›r
28
Temel Üroloji Soru Kitab›
27. Hangisi KTP Lazer tekni¤i ile BPH tedavisi
uygulamas›n›n avantajlar› aras›nda de¤ildir?
a. ‹fllemin kanama bozuklu¤u olanlarda da
uygulanabilmesi
b. Ucuz olmas›
c. ‹mpotansa yol açmamas›
d. ‹nkontinansa yol açmamas›
e. Lokal anestezi ile yap›labilmesi
28. Günümüzde prostat tedavisinde kullan›lan
Laser tiplerinden de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Neodymium
Potasyum Titanil Fosfat laser (KTP)
Holmium
Diod laser
Argon laser
29. Greenlight PVP sistemi ile tedavi edilen hastalarda bu komplikasyon görülmez?
a.
b.
c.
d.
e.
Erektil disfonksiyon
Üretra darl›¤›
‹ntraoperatif kanama
‹drar retansiyonu
Lokal a¤r›
30. Günümüzde mesane kanserinde kullan›lan
laser tipi de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Neodymium: Ya¤ laser
Karbon Dioxide laser
Diod laser
Argon laser
Potasyum Titanyl Phosphate laser
31. Perkutan Transluminal Renal Anjioplasti
hangi hastalarda uygulanmaz?
a.
b.
c.
d.
e.
Renal arter darl›klar›
Ateroskleroz
Fibromusküler displazi
Böbrek tafllar›
Renovasküler hipertansiyon
32. PTRA ifllemi öncesi renal arter distaline
flemsiye yerlefltirmenin amac› nedir?
a. Rezidü tafl fragmanlar›n›n problem yaratmamas› için
b. Aterom plaklar›n›n düflerek emboliye
neden olmas›n› önlemek
c. Tümoral metastaz› önlemek
d. Enfeksiyonu önlemek
e. ‹fllemi çabuklaflt›rmak için
33. Hangisinin PTRA ifllemi sonras› yap›lmas›
yanl›flt›r?
a. 2000 IU Heparin 2 gün süre ile subkutan
yap›l›r
b. Pergantin tbl. 75 mg. 2x1 verilir
c. Aspirin 325 mg. 1x1 verilir
d. Aspirin ifllem sonras› 6 ay kullan›l›r
e. Hasta sigara içebilir
34. PTRA dan sonra Renal arter stenti tak›lmas›
endikasyonu de¤ildir?
a. Doku reaksiyonuna ba¤l› olarak lezyon
bölgesinde ani daralma
b. Pla¤›n arter duvar›na iyi yap›flmamas›
sonucu balon indirildikten sonra lümen
içerisine sarkma olmuflsa
c. PTRA s›ras›nda intimal flep kalk›p arteri
t›kam›flsa
d. Restenoz geliflmiflse
e. Balon uygulamas› öncesi stent direkt
olarak tak›lmal›d›r
35. PTRA n›n deneyimli ellerde baflar› flans› nedir?
a.
b.
c.
d.
e.
%50
%40
%10
%100
%90
36. Varikosel tedavisinde Transfemoral ‹nternal
spermatik Ven Embolizasyonu uygulanacaksa DSA cihaz› kullanman›n avantaj› de¤ildir?
a. Kolleterallerin en ince ayr›nt›lar›na kadar görülmelerini sa¤lar
b. Hastan›n daha düflük radyasyona maruz
kalmas›n› sa¤lar
c. Daha az kontrast madde kullan›lmas›n›
sa¤lar
d. Daha dilue kontrast madde kullanabilir
e. Skleroterapiye gerek kalmaz
Bölüm 6 I Endoüroloji ve Giriflimsel Üroradyoloji
37. Hangisi böbrek tümörlerinde geçici embolizasyonun avantajlar› aras›nda de¤idir?
a.
b.
c.
d.
e.
Daha az kanama
Daha k›sa süreli ameliyat
Düflük mortalite
Düflük morbidite
Daha az a¤r›
38. Hangisi böbrek tümörlerinde embolizasyon
endikasyonu de¤ildir?
a. Ç›kar›lam›yan böbrek tümörlerinde
b. Tümörün lokal kontrolünde
c. Vasküler tümörlerin çevre dokulara invazyonunu önlemek için
d. Yeri bilinmeyen kanamalarda angiografi
sonras›
e. Sintigrafide böbrek fonksiyonunun %40
›n alt›na düfltü¤ü durumlarda
39. Hangisi do¤ru de¤il?
a. Transplante böbreklerde darl›k en s›k
verici renal arteri ile al›c› renal arteri aras›ndaki anastomoz yerinde geliflen darl›kt›r
b. Burada perkutan giriflim için ipsilateral
femoral arter önerilir
c. Transplante böbreklerde kollateral damarlanma yoktur
d. Transplante böbreklerde PTRA uygulamas›nda deneyimli olmak çok önemlidir
e. ‹fllemin çabuk yap›lmas› spazm›n önlenmesinde önemlidir
40. Varikoselin femoral vena yoluyla uygulanan
transvenöz tedavi yöntemleri aras›nda de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Ganturco koils
‹vanol plaklar›
Spiders
Detachable balon
Argon laser
41. Afla¤›dakilerden hangisi TUR-P’›n kontridikasyonlar›ndan de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
Akut ürogenital sistem infeksiyonu
Uzun üretra darl›¤›
‹nvaziv mesane tümörü
‹letiflim kurulmas› zor olan psikiyatrik
hasta
e. Mesane divertikülü
29
42. TUR s›ras›nda inkomplet kapsül perforasyonu oldu¤unu gösteren belirti hangisidir?
a. fiiddetli kanama olmas›
b. Adenom dokusunun keçe gibi görülmesi
c. Lupun dokuyu kesmemesi
d. Perfore olan yerde kapsül lifleri aras›nda
sar› parlak ya¤ dokusu görülmesi
e. S›v› ak›m›n›n düzeninin bozulmas›
43. Afla¤›dakilerden hangisi transüretral prostat
rezeksiyon yöntemi de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Nesbit yöntemi
Barnes yöntemi
Alcock yöntemi
Flocks yöntemi
Weinberg yöntemi
44. TUR sendromunda afla¤›dakilerden hangisi
görülmez?
a.
b.
c.
d.
e.
Hiponatremi
Hemoliz
Renal tübüler asidoz
Hiperpotasemi
Hipertansiyon
45. Genel anestezi alt›nda yap›lan transüretral
mesane tümörü rezeksiyonu s›ras›nda perforasyon olmas› halinde hangi semptomlar
oluflur?
a.
b.
c.
d.
e.
fiiddetli kar›n a¤r›s›
Bulant› kusma
Nefes darl›¤›, terleme
Taflikardi ve hipotansiyon
Üretroraji ve görüflün bozulmas›
46. ESWL s›ras›nda membran›n vücuda temas
etti¤i yere jel sürülmesinin nedeni hangisidir?
a. ‹letim h›z›n› azaltmak
b. Membran temas›n›n yapaca¤› deri lezyonunu önlemek
c. A¤r›y› azaltmak
d. Elektrik ak›m› riskini azaltmak
e. Vücutla membran aras›nda hava kabarc›¤› kalma olas›l›¤›n› gidermek
30
Temel Üroloji Soru Kitab›
47. Hangisi ESWL kontrendikasyonu de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Gebelik
Koagulasyon bozukluklar›
Renal arter kalsifikasyonlar›
Alt kalis tafllar›
Tafl›n alt›nda obstruksiyon
48. Hangi yap›daki tafl ESWL tedavisinde en
zor k›r›l›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Kalsiyum oksalat monohidrat
Kalsiyum oksalat dihidrat
Ürik asit
Sistin
Magnezyum amonyum fosfat
49. 4 cm çap›nda ve infekte bir alt kalis tafl›nda
tedavi plan› ne olmal›d›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Aç›k cerrahi giriflim
PCNL
ESWL
ESWL sonras›nda PCNL
‹zlem
50. 1 cm capl› bir üreter üst ucu tafl›n›n ESWL ile
tedavisindeki baflar› oran›?
a.
b.
c.
d.
e.
%100
%85
%70
%50
%30
Bölüm 6 I Endoüroloji ve Giriflimsel Üroradyoloji
31
CEVAPLAR
1. a. Floroskopik prosedürlerde personelin alaca¤› y›ll›k radyasyon dozu bafl ve boyun için
5 rem’dir (s. 193).
2. a. Ürolo¤un ald›¤› radyasyon dozunun en
önemli kayna¤› hastadan saç›lan radyasyondur (s. 193).
3. d. Posterior segmental arter böbreklerin
%50’den fazlas›nda böbre¤in orta posterior
veya üst k›sm›nda lokalizedir. Medial i¤ne
girifline ba¤l› olarak hasar görülebilir (s. 196).
4. c. Kanamay› tamponlamak için daha büyük
bir dilatatör kullan›larak iflleme devam edilir. Çal›flma k›l›f› da ayn› amaçla kullan›labilir (s. 202).
5. a. ‹¤ne tepesi i¤ne gövdesine süperimpose
ve i¤ne X-Ray ile ayn› düzlemde ise (s. 196).
6. e. Nefrostomi tüpünün klemplenmesiyle
pelvikaliseal sistemde tamponad sa¤lan›r (s.
202).
7. a. Ultrasonografi eflli¤inde nefrostomi uygulanmal›d›r (s. 199).
8. b. Kanama angiografik kontrol alt›nda embolize edilir (s. 202).
9. d. Perkutan drenaj ve skleroterapi. Skleroterapi yap›lmadan perkutan drenaj›n terapatik de¤eri çok azd›r. Etonol veya bizmut fosfat kullan›ld›¤›nda baflar› oran› %75-100 aras›nda rapor edilmifltir (s. 204).
10. d. Aç›k cerrahiye müracaat intraperitoneal
perforasyon varl›¤›nda peritonit veya sepsis
geliflti¤inde yap›lmal›d›r (s. 203).
11. d. Nörojen mesane. Üreteroskopinin relativ
kontraendikasyonlar› olarak hastada fimozis, üretra darl›¤›, çok büyük prostat adenomlar›, üreterosel, üreteral darl›k, daha önceden geçirilmifl üriner diversiyon, üreteral
reimplantasyon cerrahisi ve koksartroz gibi
üretere retrograd giriflte problem yaratacak
anatomik durumlar say›labilir. Nörojen mesanede ise böyle bir durum söz konusu de¤ildir (s. 210).
12. b. Elektrohidrolik litotripsi. Elektrohidrolik litotripsi’nin en büyük dezavantaj› di¤er
sistemlere göre daha fazla görülen üreteral
mukozaya hasar verme ve üreteral perforasyon riskidir. Literatürde %17.6’ya varan
oranlarda yüksek perforasyon oranlar› bildirilmifltir. Perforasyon riski yüksek enerji gerektiren sert tafllar› k›rarken daha fazlad›r (s.
217).
13. d. Hasta yafl›n›n ileri olmas›. Üst üriner sistem tümörlerinde primer endoskopik tedavi
endikasyonlar› olarak soliter böbrekte tümör varl›¤›, bilateral tümörler, böbrek yetmezli¤i, aç›k cerrahi uygulanmas›na imkan
vermeyen komorbiditeler ve hasta tercihi say›labilir. Hasta yafl›n›n ileri olmas› ise tek
bafl›na primer endoskopik tedavi endikasyonlar› içinde say›lmamaktad›r (s. 219).
14. a. Kanama diatezi. 20 mm’den küçük alt kalis tafllar›nda obesite, kanama diatezi, komplike intrarenal anatomi varl›¤› ve ekstrakorporeal flok dalga litotripsiye (ESWL)’ye dirençli tafllar›n olmas› durumlar›nda retrograd intrarenal cerrahinin (RIRS)’›n ilk tedavi
modalitesi olarak kullan›labilece¤i belirtilmektedir. Di¤er seçeneklerde belirtilen durumlarda ise ürologun tecrübesi göz önüne
al›nmak suretiyle hasta ve doktorun tercihine göre ESWL, perkütan nefrolitotripsi veya
RIRS seçeneklerinden biri tedavide uygulanabilir (s. 217).
15. b. Üreteral avulsiyonun görüldü¤ü en s›k
anatomik lokalizasyon distal üreterdir fl›kk› yanl›flt›r. Üreteral avulsiyonun görüldü¤ü en s›k anatomik lokalizasyon proksimal
üreterdir. Üreter bu k›sm›nda kas tabakalar›n›n az, fibrokonnektif dokunun fazla olmas› nedeniyle incedir, dolay›s›yla avulsiyon
için risk yüksektir. Literatürde üreteral avulsiyon riski %0-%0.5 aras›nda bildirilmifltir.En önemli nedeni üreterde kontrolsüz
güç kullan›larak yap›lan manüplasyonlard›r. Tipik olarak basket içine al›nm›fl tafl› çe-
32
Temel Üroloji Soru Kitab›
kerken zor kullan›lmas› durumunda meydana gelir. Üreteral avulsiyon fark›na var›l›nca
hemen iflleme son verilmeli ve e¤er hasta
stabilse derhal aç›k onar›ma geçilmelidir.
E¤er üreteroskopi esnas›nda avulsiyonun
fark›na var›lmazsa veya hasta stabil de¤ilse
bir perkütan nefrostomi tüpü konulmal› ve
onar›m daha sonradan en k›sa sürede gerçeklefltirilmelidir (s. 221).
16. d. ‹leri derece KOAH laparoskopi için kesin
kontrendikasyondur. Ancak arteriyel kan
gazlar›, Akci¤er Fonksiyon testleri sonucuna
göre karar verilebilir (s. 225).
17. b. Laparoskopik giriflimlerde ideal kar›n içi
gaz bas›nc› 12-14 mm Hg’d›r (s. 227).
18. e. Laparoskopide kullan›lan CO2 gaz›na
ba¤l› olarak respiratuvar asidoz, hiperkarbi
gaz embolisi ve hipoksi görülebilir (s. 227).
25. d. Tranperitoneal laparoskopik nefrektomiden 5 gün sonra geçikmifl barsak yaralanmas›yla oluflan akut kar›n tablosunda a¤r›, distansiyon, diyare yan›nda lökopeni karakteristiktir (s. 235).
26. c. Doku al›namaz (s. 248).
27. b. Oldukça pahal› bir uygulamad›r (s. 146).
28. e. Argon laser prostat tedavisinde kullan›lmaz (s. 243).
29. a. Erektil disfonksiyon çal›flmalarda görülmemifltir (s. 246).
30. c. Diod laser mesane kanseri tedavisinde
kullan›lmaz (s. 247-248).
31. e. Böbrek tafllar› (s. 250)
32. b. Aterom plaklar›n›n düflerek emboliye neden olmas›n› önlemek (s. 250).
19. c. Veress i¤nesinin preperitoneal bölgeye
yerlefltirilmesi sonucu bu bölgeye yanl›fll›kla
1-2 litre gaz verilebilir. Bu durumda kar›nda
eflit olmayan fliflme görülür (s. 234).
33. e. Hastan›n sigara içmesi kesinlikle yasaklanmal›d›r (s. 251-252).
20. d. Laparoskopik radikal nefrektomide retroperitoneal yol çal›flma alan› geniflli¤i aç›s›ndan transperitoneal yola göre avantaj sa¤lamaz (s. 238-239).
35. e. % 90 baflar› sa¤lar (s. 250-251).
21. c. KOAH’l› hastalarda laparoskopi için kan
gazlar›, akci¤er fonksiyon testeri yap›larak
kontrendikasyon giderildikten sonra CO2
yerine helyum gaz› kullan›labilir (s. 225227). Böylece hiperkarbi önlenir.
22. b. ‹ki tarafl› nonpalpabl testlerde gonodal
dokunun varl›¤› hormonal tetkiklerle önceden belirlenmelidir. Tek tarafl› inmemifl testlerde hormonal tetkik yap›lmadan tan›sal laparoskopi yap›labilir (s. 241).
23. c. Laparokopik transperitoneal radikal nefrektomide sa¤ tarafta vena kavay› izleyerek
kolonun hemen gerisinde duodenum görülüp künt diseksiyonla mediale çekilir (Kocher manevras›). Solda buna gerek bulunmaz
(s. 236).
24. e. Laparoskopik pelvik lenf nodu diseksiyonunda say›lan durumlar›n hepsi görülmelidir. Bu gözlem yap›lan ifllemin do¤rulu¤u
için gereklidir (s. 239-240).
34. e. Balon uygulamas› öncesi direkt olarak
stent tak›lmamal›d›r (s. 253).
36. e. Sklerokroterapiye gerek vard›r (s. 254-253).
37. e. Böbrek tümörlerinde embolizasyon a¤r›
ve atefle neden olabilir (Postembolizasyon
sendromu) (s. 256).
38. e. Böbrek tümörlerinin embolizasyonunda
sintigrafik de¤erlendirme endikasyonu yoktur (s. 266).
39. b. Kontrlateral femoral arter önerilir (s. 252).
40. e. Argon laser varikosel tedavi yöntemi de¤ildir (s. 254).
41. e. Akut ürogenital sistem infeksiyonda endoskopik giriflim kural olarak yap›lmaz.
Uzun üretra darl›¤›nda rezektoskop uygulamas› zor oldu¤u gibi sekonder darl›¤a da neden olur. Ayn› esnada mesane tümörü ile
prostat rezeksiyonun tümörü yayma riski tafl›r. Ne yap›lmad›¤›n› bilemeyen psikiyatrik
hastaya TUR yapman›n faydas› olmaz. Mesane divertikülü TUR’a engel de¤ildir (s. 258).
42. d. Transüretral prostat rezeksiyonun s›ras›nda kapsülde tam olmayan perforasyon oldu-
Bölüm 6 I Endoüroloji ve Giriflimsel Üroradyoloji
¤unda kapsülün lifleri aras›nda sar› parlak
ya¤ dokusunun görülmesi anlaml›d›r. Di¤er
fl›klar perforasyonu göstermez (s. 266).
43. e. Weinberg isimli bir yöntem yoktur. Di¤er
yöntemler tarif edilmifltir ve uygulanmaktad›r (s. 260).
44. d. Transüretral prostat rezeksiyonu s›ras›nda veya sonuna do¤ru kan dolafl›m›na
önemli miktarda y›kama s›v›s›n›n geçmesi
TUR sendromuna yol açabilir. Saf su ile dilüsyonel hiponatremiye ek olarak hemoliz
oluflur. Kanda serbest hemoglobinin renal
tübülüslere yerleflmesi ve tübüler nekroz
akut renal yetmezlikle sonuçlan›r. Ayr›ca serum ozmolalitesi düflerken hipertansiyon da
geliflebilmektedir. TUR sendromunda hiperpotasemiye rastlanmaz (s. 265).
45. d. Genel anestezi alt›nda yap›lan mesane tümörü rezeksiyonu s›ras›nda perforasyon esnas›nda taflikardi ve hipotansiyon belirgindir. Di¤er say›lan semptomlar spinal anestezi
uygulam›flsa görülür. Üretroraji ve görüflün
bozulmas› perforasyona has de¤ildir (s. 269).
33
46. e. Kalacak hava iletimi bozabilir, dolay›s›yla
jel sürmek bu riski kald›r›r (s. 271).
47. d. Alt kalis tafllar›nda ESWL için kontrendikasyon yoktur. Ancak bu konumda k›r›lan
tafl›n düflmesi daha uzun süreli olabilir (s.
271-274).
48. d. Kalsiyum fosfat ve sistin tafllar› k›r›lma
sorunu yaratabilir kalsiyum fosfat tafllar› büyük parçalara ayr›l›r, sistin tafllar› da büyüklü¤üyle do¤ru orant›l› olarak zor k›r›l›rlar (s.
274).
49. b. PCNL bu tafl için en uygun yöndemdir.
PCNL sonras› küçük tafl kal›rsa infeksiyon
kontrol alt›na al›nd›ktan sonra ESWL yap›labilir (s. 275).
50. b. Üreter üst ucu ve 2 cm alt›ndaki böbrek
tafllar›nda tafltan temizlenme oran› %85’dir
(s. 275).
BÖLÜM 7 I ÜR‹NER OBSTRÜKS‹YONLAR
SORULAR
1. Afla¤›dakilerin hangisi üriner sistemin do¤mal›k obstrüksiyon nedenlerinden biri de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Posterior üretral valv
Retroperitoneal fibrozis
Retrokaval üreter
Üreterosel
Distal üretral stenoz
2. Post-mortem çal›flmalarla gösterilmifl üriner
obstrüksiyon insidans› ne kadard›r?
a.
b.
c.
d.
e.
%0.5-1
%3.5-3.8
%5-8
%20-25
%35-50
3. Hangisi infravezikal obstrüksiyonlarda görülebilecek bir tablo de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
‹drar retansiyonu
Üretral divertikül
Mesane komplians›nda artma
VUR
Böbrek yetmezli¤i
4. Afla¤›dakilerden hangisi üriner obstrüksiyonlarda üst üriner sistemi koruyucu fizyolojik mekanizmalardan biri de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Pelvisin distansiyon kapasitesi
Pyelovenöz reflü
Pyeloarteriel reflü
Pyelointersitisyel reflü
Pyelolenfatik reflü
5. Kronik üriner obstrüksiyonlarda görülen renal vasokonstrüksiyonun ve renal iskeminin
nedeni afla¤›dakilerden hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Anjiotensin-II seviyesinin artmas›
TGF-β seviyesinin artmas›
‹ntrapelvik bas›nc›n artmas›
Prostasiklin seviyesinin artmas›
Kapiller peritubuler bas›nc›n artmas›
6. Üst üriner sistem obstrüksiyonlar›nda intratübüler bas›nç hangi seviyelere yükselince
glomerüler filtrasyon bozulur ve hatta durur (stop-flow pressure)?
a.
b.
c.
d.
e.
3-5 mmHg
5-8 mmHg
8-12 mmHg
12-15 mmHg
15-20 mmHg
7. Hangisi üriner obstrüksiyonlarda, obstrüksiyon ortadan kald›r›ld›ktan sonra total böbrek fonksiyonlar›n›n bölüflülmesi yolunda
gerçekleflen fonksiyonel kapasiteyi ayarlama durumunu ifade eder?
a.
b.
c.
d.
e.
Renal atrofi
Renal hipertrofi
Kompansatris hipertrofi
Renal kontrbalans
Hidronefrotik atrofi
8. Antenatal hidronefrozlarda hangisi s›kl›kla
birlikte bulunur?
a.
b.
c.
d.
e.
Komplet üreteral duplikasyon
Oligohidramnios
Polihidramnios
Yar›k damak
‹nmemifl testis
35
36
Temel Üroloji Soru Kitab›
9. Hangi tan› yöntemi üst ve alt üriner obstrüksiyonlar›n birbirinden ay›rt edilmesinde
en güvenilir yöntemdir?
a.
b.
c.
d.
e.
Ultrasonografi
Abdominal CT
Direkt üriner sistem grafisi
Whitaker testi
‹ntravenöz pyelografi
10. Üreterdeki bir akut komplet obstrüksiyon
sonras› geliflen olaylarla ilgili olarak hangisi
yanl›flt›r?
a. Obstrüksiyonun hemen üstünde dilatasyon meydana gelir
b. Üreter kaslar›nda hipertrofi ve hiperplazi oluflur
c. Üreterde kollagen birikimi olur
d. Dekompanse dönemde iskemi ve atoni
olabilir
e. Peristaltik aktivite devam eder
Bölüm 7 I Üriner Obstrüksiyonlar
37
CEVAPLAR
1. b. Posterior üretral valv erkek çocuklarda,
distal üretral stenoz ise k›z çocuklar›nda en
s›k görülen do¤mal›k üriner obstrüksiyon
sebepleridir. Üreterosel de yine duplike sistemlerle birlikte bulunur ve obstrüksiyon
yapabilir. Retroperitoneal fibrozis ise yetiflkin dönemde edinsel olarak ortaya ç›kan,
retroperitonda fiyayg›n fibroziz ve buna
ba¤l› üreteral düzeyde obstrüksiyon yapan
bir hastal›kt›r (s. 284).
2. b. Post-mortem çal›flmalarla gösterilmifl üriner obstrüksiyon insidans› %3.5-3.8 dolay›ndad›r (s. 285).
3. c. Üretral veya mesane divertikülleri, proksimal uretral dilatasyon, ileri dönemde idrar
retansiyonu, VUR ve böbrek yetmezli¤i infravezikal obstrüksiyonlar›n çeflitli evrelerinde görülebilecek problemlerdir. Yine obstrüksiyonlarda mesane komplians›nda azalma meydana gelir, mesane içi bas›nc›nda
artma olur. Kompanzasyon döneminde de
semptomlar daha çok mesanenin azalm›fl
kapasitesi ve komplians› ile ilgilidir ve belirgin olarak mesanenin boflalt›m fonksiyonu
bozulmufl, idrar ak›m› azalm›fl ve rezidüel
idrar artm›flt›r (s. 286).
4. c. Obstrüksiyonlarda öncelikle renal pelvis,
distansiyon kapasitesince genifller ve bas›nc›
tampone eder. Daha sonra bas›nc›n artmas›
ile y›rt›lan papilla ve forniksler den idrar
böbrek sinüsü ve perirenal alana geçer. Buna pyelointersitisyel reflü denir ve en s›k görülen koruyucu mekanizmad›r. Pyelolenfatik ve pyelovenöz reflüler de daha az etkin
olmakla birlikte yine k›smen koruyucu di¤er
fizyolojik mekanizmalardand›r. Pelvik bas›nç, arteriel bas›nc›n üzerine ç›kamayaca¤›
için pyeloarteriel reflü ise görülmez (s. 289).
5. a. ‹ntrapelvik bas›nc›n artmas›yla renal kan
ak›m› aras›nda trifazik bir iliflki saptanm›flt›r. ‹lk cevap, artan prostaglandin sekresyonu nedeniyle preglomerüler vazodilatasyondur. Ancak ilk l .5-2 saatlik dönemden
sonra intratubüler bas›nc›n gittikçe artmas›yla periglomerüler rezistans artar ve renal
kan ak›m› azal›r. 5-18 saatler aras›ndaki
üçüncü ve kronik dönemde ise intrapelvik
bas›nc›n düflmesine ra¤men preglomerüler
vazokonstriktör mekanizman›n devreye girmesiyle, renal kan ak›m› daha da azal›r. Bu
geç donemdeki renal vazokonstrüksiyondan
iki mekanizma sorumludur. Bunlar; l. Renin-anjiotensin, 2. Prostaglandin-tromboksan sistemleridir (s. 290).
6. e. Glomerüler f›ltrasyon, glomerül kapiller arteri içindeki yaklafl›k 60 mmHg’l›k bas›nç ile
25-30 mmHg’l›k kapiller onkotik bas›nc› aras›ndaki farkla oluflur. Ayr›ca Bowman kapsülü içindeki 15 mmHg’l›k hidrostatik bas›nç da
net filtrasyon bas›nc›n› 15-20 mmHg’ya düflürür. Yükselen intratübüler bas›nç, önce net
efektif filtrasyon bas›nc›n› düflürür ve filtrasyon bas›nc› olan 15-20 mmHg’ya ulafl›nca da
ak›m› durdurur (s. 291).
7. d. Obstrüksiyon ve bu duruma ba¤l› olarak
geliflecek hasar›n ortadan kald›r›lmas›n›
takiben böbreklerde fonksiyonel aktivite
toplam› aç›s›ndan birtak›m de¤ifliklikler
geliflir ve bu olaylar zinciri sonucunda her
iki böbrek, total böbrek fonksiyonuna sahip
olarak bölüflme yolunda bir ayarlama
gösterir ki bu duruma renal kontrbalans
mekanizmas› ad› verilir (s. 294-295).
8. b. Ciddi obstrüksiyonlarda genellikle oligohidraoamnios efllik eder çünkü amniyon s›v›s›n›n %90’›n›n kayna¤› fetal böbreklerdir.
Amniyon s›v›s› fetüsde akci¤er ve yumuflak
doku geliflimi için mutlak gerekli oldu¤undan, bu çocuklarda ciddi pulmoner yetmezlik ve ortopedik problemler efllik eder (s.
295).
9. d. Her ne kadar üriner obstrüksiyonlar›n tan›s›nda, ultrasonografi, intravenöz pyelografi veya abdominal CT noninvazif ve pratik
olmalar› nedeniyle günümüzde daha s›k
kullan›lan ve oldukça da önemli bilgiler ve-
38
Temel Üroloji Soru Kitab›
ren tan› yöntemleri olmas›na ra¤men, Whitaker testi efl zamanl› olarak mesane içi bas›nc› ve intrapelvik bas›nçlar›n ölçümüyle
de¤erlendirildi¤i için üst ve alt üriner sistem
obstrüksiyonlar›n›n birbirinden ayr›lmas›ndaki en güvenilir metottur. 22 cm H2O’nun
üstündeki yüksek intrapelvik bas›nçlar obstrüksiyonun varl›¤›na, 15 cm H2O’nun alt›ndaki düflük bas›nçlar ise olmad›¤›na iflaret
eder (s. 299).
10. e. Akut komplet obstrüksiyondan sonra,
obstrüksiyonun hemen üstünde ve pelvisde
gittikçe artan bir dilatasyon olur. Üreterin
proksimali ve böbrek pelvisi adale yap›s›nda hipertrofi ve hiperplazi meydana gelir.
Daha sonra adalenin yerini kollajen ve elastik lifler al›r. Bunun sonucunda myojenik
impuls bozulur, peristaltik aktivite azal›r.
Üreter distaline do¤ru devam eden peristaltik aktivite obstrüksiyonun oldu¤u yerde
retrograd peristaltizme dönüflebilir. Zamanla adale gergin ve iskemik bir hal al›r ve atoni baflgösterir (s. 296).
BÖLÜM 8 I ÇOCUK ÜROLOJ‹S‹
SORULAR
1. Atnal› böbrekler normale göre daha kaudal
yerleflimli olup rotasyonlar›n› tamamlamam›fllard›r. Bunun nedeni ile ilgili aç›klamalardan en uygunu hangisidir?
a. Füzyon nedeni ile renal blastemalar›n
displastik geliflimi ve bu nedenle asensus ve rotasyonun engellenmesi
b. Renal vasküler yap›lar›n asensusu engellemesi
c. Atnal› böbre¤in birleflmifl olan alt polünün inferior mezenterik artere tak›larak
asensusun ve rotasyonun engellenmesi
d. Medial umbilikal ligamanlar›n istmusa
tak›larak asensusun ve rotasyonun engellenmesi
e. Füzyona u¤ram›fl böbreklerin oluflturdu¤u büyük renal kitlenin kemik pelvisten yukar› ç›kamamas›
2. Fetal böbrekler afla¤›daki embriyonik yap›lardan hangisinden köken al›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Paraksiyal mesoderm
Intermediate mesoderm
Nöral tüp ektodermi
Lateral mesoderm
Endoderm
3. ‹nsanlarda intra-uterin hayatta ilk idrar oluflumu hangi tarihlerde bafllamaktad›r?
a.
b.
c.
d.
e.
4. ‹VP’de solda komplet üreteral duplikasyonu
saptanan erkek çocu¤un sistoskopisinde sa¤
orifis normal olarak de¤erlendiriliyor ancak
solda sadece bir üreter orifisi görülüyor. Bu
olguda di¤er orifisin en yüksek olas›l›kla
aç›lm›fl olabilece¤i yer afla¤›dakilerden hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Epididimis
Duktus deferens
Duktus Ejakülatoryus
Seminal vezikül
Prostatik üretra
5. Weigert-Meyer kural›na göre üreter duplikasyonu ile ilgili en uygun aç›klama hangisidir?
a. Üst pol mesaneye distal-medialden; alt
pol proksimal-lateralden girer
b. Üst pol mesaneye –proksimal medialden; alt pol distal-lateralden girer
c. Üst pol mesaneye distal- lateralden; alt
pol proksimal-medialden girer
d. Üst pol mesaneye proksimal-lateralden;
alt pol distal-medialden girer
e. Her iki pol juksta vezikal bölgede birleflir ve tek orifis oluflturacak flekilde mesaneye girer
2 ila 3. haftalarda
4 ila 6. haftalarda
10 ila 12. haftalarda
14 ila 16. haftalarda
20 ila 22. haftalarda
39
40
Temel Üroloji Soru Kitab›
6. ‹nsanda metanefrozun geliflimi ve renal
morfogenez ile ilgili en uygun aç›klama hangisidir?
a. Yafll› ve daha fazla farkl›laflm›fl nefronlar
böbre¤in periferinde yer al›rken, daha
yeni ve az farkl›laflm›fl nefronlar juxtamedüller bölgenin yak›n›nda bulunur
b. Müler kanal› ve metanefrik mezenflim
aras›ndaki karfl›l›kl› resiprokal etkileflime ba¤l›d›r
c. Kaliksler, pelvis ve üreter metanefrik
mezenflimin farkl›laflmas› sonucu geliflir
d. ‹nsanlarda; renal matürasyon postnatal
olarak devam etse de, nefrogenez(morfogenez) do¤umla birlikte sona ermektedir
e. Glial kaynakl› nörotropik factor (GDNF)
üreterik tomurcukta etkili iken metanefrik mezenflimde etkisi görülmez
7. Embriyogenezde, üreter tomurcu¤u ve metanefrik blasteminin yetersiz/hatal› iliflkisi/etkileflimi sonucu karfl›lafl›lan durum afla¤›dakilerden hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Renal displazi
Hidronefroz
Vezikoüreteral reflü
Ektopik üreter aç›l›m›
Komplet üreteral duplikasyon
8. Antenatal ultrasonografik de¤erlendirmede
farkl› boyutlarda multiple kistler ile karakterize sol böbrek ve normal sa¤ böbrek bulgular› rapor edilen erkek bebekte en uygun
yaklafl›m hangisidir?
a. Do¤um sonras› 1. gün acil renal ultrason
b. Do¤um sonras› acil üretral sonda tak›lmas›
c. Do¤umdan 4–6 hafta sonra DMSA renal
sintigrafi
d. Do¤um sonras› mümkün olan en erken
dönemde sirkumsizyon
e. Do¤um sonras› 1. günde acil voiding sisto-üretrografi (VCUG)
9. 33. haftal›k bir fetusta ultrasonda görülebildi¤i kadar›yla makroskopik kist izlenmeyen
bilateral büyük belirgin ekojenik böbrekler
bulunmaktad›r. Amnion s›v›s›n›n giderek
azald›¤› saptanm›flt›r. En olas› tan› afla¤›dakilerden hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Bilateral multikistik displastik böbrek
Bilateral konjenital mezoblastik nefroma
Konjenital medüller nefronoftizis
Bilateral fetal renal ven trombozu
Otozomal resesif polikistik böbrek hastal›¤›
10. Yenido¤anda sol böbrek üst pol ile uyumlu
soliter bir kist bulunmufltur. En uygun yaklafl›m afla¤›dakilerden hangisidir?
a. Basit böbrek kisti olarak kabul eder, belli aralar ile ultrason ile takip ederim
b. Kistik nöroblastoma olabilir, bilgisayarl›
tomografi isterim
c. Duplikasyon anomalisi olabilir. O amaçla araflt›r›r›m
d. Reflüye ba¤l› üst pol dilatasyonudur.
Antibiyotik profilaksisine bafllar›m
e. Nöroenterik kist olabilir. Spontan regrese olabilece¤i için 6 ay aralar ile ultrason
ile izlerim
11. Çocukluk ça¤›nda saptanan üreteropelvik
bileflke obstrüksiyonuna ait epidemiyolojik
bilgilerden uygun olan› seçiniz?
a. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu insidans› 1:2000 olarak saptanm›flt›r
b. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu k›z
çocuklarda daha s›k görülmektedi
c. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu daha s›kl›kla sa¤ tarafta görülmektedir
d. Olgular›n ço¤unlu¤unda tan› konuldu¤unda bilateral tutulum saptanmaktad›r
e. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu s›kl›kla vezikoüreteral reflü gibi ikincil nedenlere ba¤l› olarak meydana gelmektedir
Bölüm 8 I Çocuk Ürolojisi
12. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu tan›s›
hakk›nda afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r?
a. Son dönemlerde yayg›n kullan›ma giren
prenatal ultrasonografi incelemeleri sayesinde erken tan› oran› art›fl göstermektedir
b. Prenatal ultrasonografi ile toplay›c› sistemde dilatasyon saptanan hastalarda
do¤um sonras› erken dönemde ifleme
sistoüretrogram› çekilmelidir
c. Çekilen ifleme sistoüretrogram›nda reflü
saptanmaz ise, diüretikli renogram ile
separe böbrek fonksiyonlar› ve obstrüksiyon derecesi belirlenmelidir
d. Ultrasonografi ya da sintigrafi incelemeleri ile net karar verilemedi¤i durumlarda, intravenöz piyelografi ya da retrograd piyelografi incelemesi gerekebilir
e. Üç boyutlu rekonstrüksiyon özelli¤i
olan arteriyel fazl› incelemeler operasyon öncesinde uygun cerrahi planlama
için baflvurulabilen yöntemler aras›ndad›r
13. Afla¤›dakilerden hangisi üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu varl›¤›nda cerrahi giriflim
endikasyonu de¤ildir?
a. Ultrasonografi takiplerinde hidronefroz
derecesinde art›fl saptanmas› (ön-arka
renal pelvis çap›n›n 30 mm’nin üstüne
ç›kmas›)
b. Separe böbrek fonksiyonlar›nda %10’dan
fazla azalma izlenmesi
c. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu
saptanma yafl›n›n 2 yafl›n alt›nda olmas›
d. Tekrarlayan dökümante idrar yolu enfeksiyonu varl›¤›
14. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonuna yönelik cerrahi giriflim planlamas› aç›s›ndan
afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r?
a. Yeni do¤anlar ve erken çocukluk dönemi endo-ürolojik giriflimler için uygun
de¤ildir
b. Ergenlik öncesi çocuklarda endoskopik
giriflim, separe renal fonsiyonun %25’in
üzerinde olmas› ve çaprazlayan damar
olmamas› durumunda tercih edilmelidir
41
c. Ergenlik dönemindeki çocuklarda endoskopik giriflimler birinci basamak tedavi seçene¤i olarak kabul edilmektedir.
d. Operasyon s›ras›nda anastomozun iyileflmesini sa¤lamak için mutlaka üreteral stent yerlefltirilmeli ve postoperatif 3.
ayda stent çekilmelidir
e. Tüm cerrahi giriflimlerde amaç; huni
fleklinde, yeterli kalibrede, su s›zd›rmaz
ve gerilimsiz kal›c› bir üreteropelvik bileflke anastomozu elde etmektir
15. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonuna yönelik cerrahi giriflim sonras› izlem aç›s›ndan
yap›lan önerilerden hangisi do¤rudur?
a. Ameliyat›n 6. haftas›nda kontrol ultrasonografisi çekilmelidir
b. Ameliyat›n 6. haftas›nda kontrol ifleme
sistoüreterogram› çekilmelidir
c. Ameliyat›n 6. haftas›nda kontrol diüretikli renogram çekilmelidir.
d. Hastalar y›ll›k ifleme sistoüreterogramlar› ile takip edilmelidir.
e. Postoperatif 3. ay kontrol diüretikli renogram incelemesinde obstrüksiyon
saptanmayan hastalar için 1. ve 2. senelerde kontrol diüretikli renogram ve ultrasonografi ile takip önerilmelidir
16. Primer obstrüktif megaüreter s›kl›kla afla¤›dakilerden hangisine ba¤l› geliflir?
a.
b.
c.
d.
e.
Nörojen mesane
Posterior üretral valv
Disfonksiyonel ifleme
Distal üreterde aperistaltik segment
Üreterosel
17. Prenatal tan› ile veya yenido¤an döneminde
rastlant›sal saptanan megaüreter olgular›
ço¤unlukla hangi tiptedir?
a.
b.
c.
d.
e.
Primer obstrüktif
Primer reflüksif
Primer ne reflüksif ne de obstrüktif
Primer hem obstrüktif hem reflüksif üreter
Yukar›dakilerin hiçbiri
42
Temel Üroloji Soru Kitab›
18. Afla¤›dakilerden hangisi primer obstrüktif
megaüreter olgular›nda cerrahi giriflim karar› verilmesine yol açan bulgulard›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Tekrarlayan üriner enfeksiyon
A¤r›
Renal fonksiyonlarda azalma
Ayn› tarafta tafl oluflumu
Yukar›dakilerin hepsi
19. Afla¤›dakilerin hangisi ileri derece genifl
üreterlerin cerrahi rekonstrüksiyonunda tercih edilen yöntemdir?
a.
b.
c.
d.
e.
Star plikasyon
Hendren eksizyonel daraltma
Kalicinski katlama yöntemi
Politano-Leadbetter
Yukar›dakilerin hiçbiri
20. Primer obstrüktif megaüreterler için afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r ?
a. Do¤al gidifli inceleyen çal›flmalarda hastalar›n önemli bir bölümünde megaüreterin geriledi¤i ve fonksiyon kayb› ortaya ç›kmad›¤› gösterilmifltir
b. Prenatal tan›l› olgularda cerrahi giriflim
oran› çok yüksektir
c. Olgular semptomlar ve fonksiyonel parametreler aç›s›ndan yak›n takip edilmelidir
d. Tekrarlayan üriner enfeksiyonlar ve
fonksiyon kayb› olan hastalarda cerrahi
tedavi gerekmektedir
e. Yukar›dakilerden hiçbiri
21. Afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r?
a. Dupleks böbrek ayn› böbre¤in iki ayr›
pelvikaliseal sistemi bulunmas›d›r
b. Ektopik üreter, üreterin normal anatomik lokalizasyonundan farkl› bir yere
aç›lmas›d›r
c. Üreterosel üreter distal k›sm›n›n mesane
içinde mukozal kistik dilatasyonudur
d. Komplet üreter duplikasyonunda iki ayr› orifis bulunur
e. Weigert-Meyer Kural›na göre komplet
üreter duplikasyonunda alt polü drene
eden üreter di¤er (üst pol üreteri)üreterin daha medialine ve afla¤›s›na aç›l›r
22. Ektopik üreter ile ilgili olarak hangisi yanl›flt›r?
a. Üreter tomurcu¤unun hatal› orijin almas› sonucu oluflur
b. Erkeklerde k›zlara oranla 3 kat fazla görülür
c. %10’u bilateraldir
d. %80 oran›nda komplet üreter duplikasyonuyla birlikte olup üst pol üreterinde
görülür
e. Ektopik üretere de¤iflik derecelerde renal displazi efllik edebilir
23. Üreterosel ile ilgili olarak hangisi yanl›flt›r?
a. Üreterosel üreterin distal k›sm›n›n mesane içinde mukozal kistik dilatasyonudur
b. ‹nsidans› 1/500 ile 1/1200 aras›nda de¤iflmektedir
c. K›zlarda erkeklere göre 4–7 kat daha fazlad›r
d. %10 vaka bilateraldir
e. Olgular›n %80’inde komplet üreter duplikasyonunda alt polü drene eden üreterde görülür
24. Diabetes insipidusta ne tip megaüreter olmas› beklenir?
a. Obstrüktif Megaüreter
b. Obstrüksiyon ve reflü bulunmayan megaüreter
c. Reflülü megaüreter
d. Obstrüktif ve Reflülü
e. Hiçbiri
25. Megaüreterde cerrahi indikasyonu olmayan
hangisidir?
a. O böbrekte diferansiyel renal fonksiyonun %35 üstünde olmas›
b. Progresif hidronefroz
c. Tafl oluflumu
d. ‹zlemde semptomlar›n ortaya ç›kmas›
e. ‹zlemde böbrek fonksiyonlar›nda %10’dan
fazla azalma
Bölüm 8 I Çocuk Ürolojisi
26. Üreter orifisinin flekli submukozal tünele
ba¤l› olarak de¤ifliklik gösterir. Afla¤›dakilerden hangi tipte tan›mlanan üreter orifisinde reflü olma olas›l›¤› en yüksektir?
a.
b.
c.
d.
e.
Konik
Stadyum
At nal›
Golf çukuru
Kresent
27. Afla¤›dakilerden hangisi reflü nefropatisine
ba¤l› görülmez?
a. Yayg›n parankim atrofisi ve kaliksiyel
dilatasyon
b. Böbrek gelifliminin fokal skar ve atrofi
sonucunda bozulmas›
c. Skar geliflimine ba¤l› hipertansiyon
d. Böbrek tümörü geliflme riskinin artmas›
e. Dilate, distorsiyone kaliks ve bunun
üzerindeki parankim k›sm›n›n incelmesi
28. Afla¤›dakilerden hangisi sekonder reflü nedenlerinden de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Posterior Üretral Valv (PUV)
Nörojenik Mesane
‹fleme Disfonksiyonu
Ektopik aç›l›ml› üreterosel
Enfeksiyon
29. VUR hastalar›nda renal parankimdeki doku
kayb›n›n (skar) de¤erlendirilmesi için en uygun radyolojik tetkik afla¤›dakilerden hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
USG
VCUG
DMSA renal sintigrafi
Pelvik MR
Pelvik CT
30. VUR de¤erlendirilmesinde International
Reflux Classification sistemi kullan›lmaktad›r. Bu s›n›flamaya göre, üretere ve kalikslere ulaflan ve kalisiyal dilatasyon gösteren
reflü kaç›nc› dereceden itibaren görülür?
a.
b.
c.
d.
e.
1
2
3
4
5
43
31. Afla¤›dakilerden hangisi VUR tan›s›nda kullan›lan radyolojik incelemedir?
a.
b.
c.
d.
e.
USG
IVU
DMSA renal sintigrafi
VCUG
MR ürografi
32. Afla¤›daki klinik tablolar›n hangisinde VUR
araflt›rmaya gerek yoktur?
a. Prenatal tan›l› hidronefrozlarda
b. 5 yafl›ndan büyük k›zlarda saptanan primer ateflsiz idrar yolu enfeksiyonlar›nda
c. 2 yafl alt›ndaki ateflli ya da ateflsiz idrar
yolu enfeksiyonlar›nda
d. 2-4 yafl ateflli idrar yolu enfeksiyonlar›nda
e. 2-4 yafl›nda annesinde reflü öyküsü olan
çocuklarda
33. Afla¤›dakilerden hangisi günümüzde PUV’a
ba¤l› yenido¤an ölümlerinin en s›k sebebidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Renal yetmezlik
Ürosepsis
Dehidratasyon
Pulmoner yetersizlik
Hematüri
34. 6 yafl erkek hasta s›k tekrarlayan idrar yolu
enfeksiyonu ve idrar kaç›rma flikayetiyle geliyor. Yap›lan VCÜG’de mesane trabekülasyonu artm›fl, mesane boynu kal›nlaflm›fl, dilate ve uzam›fl bir prostatik üretra izlenmektedir. En olas› tan› nedir?
a.
b.
c.
d.
e.
PUV
VUR
Nörojenik mesane
U-V darl›k
Üreterosel
44
Temel Üroloji Soru Kitab›
35. Çocuklarda PUV’un klinik presantasyonuyla ilgili olarak hangisi yanl›flt›r?
a. Mesane ç›k›m obstrüksiyonlu bebeklerin
ço¤unda tan› antenatal USG ile konmaktad›r
b. Yenido¤anda abdominal kitle, asit, respiratuar distress, dismorfik yüz görünümüyle presente olabilir
c. S›kl›kla üriner asit efllik eder. Asitin varl›¤› kötü prognostik faktördür
d. Nadiren okul ça¤›nda inkontinans flikayetiyle baflvurabilirler
e. Do¤um öncesi veya do¤umda tan› konmayan hastalarda ilk haftalar içersinde
dehidratasyon, s›v› elektrolit kayb› ve
ürosepsis geliflebilir
36. PUV’lu infantlarda yetersiz s›v› al›m›n› takiben geliflebilen fliddetli dehidratasyon ve
elektrolit bozukluklar›ndan afla¤›daki mekanizmalardan hangisi sorumludur?
a. Artm›fl glomerüler filtrasyon oranlar›
b. Düflük idrar ak›m h›zlar›
c. Distal toplay›c› kanallarda idrar konsantrasyon düzeyinde azalama
d. Persistan üretral dilatasyon geliflmesi
e. Mesane komplians›n›n azalmas› nedeniyle hastan›n s›k idrara ç›kmas›
37. PUV’lu hastalara prenatal dönemde yap›labilecek in-utero müdahalelerle renal parankim hasar›n› önlenebilece¤i düflünülmektedir. Afla¤›dakilerden hangisi bu yöntemin
baflar›s›n› s›n›rlayan etkenlerden birisi de¤ildir?
a. Prenatal USG’de üretralv valv tan›s›n›n
mutlak do¤rulukla konamamas›
b. Veziko- amniyotik kateterlerin yerlefltirilmesinde ve aç›kl›klar›n›n sa¤lanmas›ndaki güçlükler
c. Prenatal giriflimlerin bebek do¤duktan
hemen sonra yap›lacak olan giriflimlere
olan üstünlü¤ünün objektif verilerle kan›tlanamam›fl olmas›
d. Hemoraji, infeksiyon, erken do¤um gibi
girflime sekonder ortaya ç›kabilecek fetomaternal komplikasyonlar
e. Renal displazinin post partum dönemde
geliflti¤inin bilinmesi
38. Antenatal ultrasonda bilateral hidronefroz,
kal›n trabeküle mesane ve dilate posterior
üretra bulgular› olan erkek bebekte nihai
böbrek fonksiyonlar›n› belirleyen en önemli
parametre hangisidir?
a. Altta yatan mesane disfonsiyonu
b. Tekrarlayan üriner sistem enfeksiyonlar›
c. Yenido¤an döneminde erken ve uygun
müdahale ile primer patolojinin düzeltilmesi
d. Varolan renal displazi ve derecesi
e. Veziko-üreteral reflü varl›¤›
39. Afla¤›dakilerden hangisi ekstrofi/epispadyas kompleksinin bir parças› de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Klasik mesane ekstrofisi
Kloakal ekstrofi
Büyük mesane divertikülü
Penil epsipadyas
Supravezikal fistül
40. Ekstrofi/epispadyas kompleksi için afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r?
a. 30-50 bin do¤umda bir görülen nadir bir
durumdur
b. Kendisi Ekstofi/Epispadyas olanlar›n
çocuklar›nda topluma göre 500 kat fazla
görülür
c. Erkeklerde daha s›kt›r
d. Ekstrofisi onar›lm›fl kad›n hastalarda hamilelik ve do¤um mümkün de¤ilidir
e. En s›k görülen komponent mesane ekstrofisidir
41. Mesane ekstrofisi ile do¤an bir erkek bebekte afla¤›dakilerden hangisi do¤rudur?
a. Yüksek moratlite riski tafl›maktad›r. Bu
nedenle mutlaka ameliyat öncesi yo¤un
bak›m tedavisi gerektirir
b. Do¤um sonras› mesane mukozas›n›n irritasyonunu engellemek için mesane bir
örtü ile kapat›lmal›d›r
c. Göbek kordonu ivedilikle kesilmelidir
d. Do¤um sonras› ilk 6 ay ameliyat için uygun olmad›¤›ndan operasyon için beklenmelidir
e. Mesane kapasitesi 50 ml alt›ndaysa ilk
onar›mda birlikte augmentasyon uygulanmas› gerekir
Bölüm 8 I Çocuk Ürolojisi
42. Epispadyas onar›m›nda dünyada en s›k kullan›lan tekni¤in ad› afla¤›dakilerden hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Mathieu yöntemi
Onlay üretroplasti
Cantwell-Ransley onar›m›
Koyanagi yöntemi
Mitchell Onar›m›
43 Kloakal ekstrofi için yanl›fl olan› seçiniz?
a. Tan›m olarak aç›k olan her iki mesane
yar›s›n›n aras›nda, aç›k çekal plate’in bulunmas›d›r
b. 200-400 bin canl› do¤umda bir görülen
nadir bir anomalidir
c. Efllik eden spinal kanal anomalileri bulunabilir
d. Üst üriner sistem anomalileri s›k oldu¤undan kontrol edilmesi gereklidir
e. Kloakal ektrofili do¤an tüm çocuklara
difli cinsiyet yönünde düzeltici operasyon yap›lmal›d›r
44. Eriflkinde mesane apeksi ile umbilikus’u birbirine ba¤layan median umbilikal ligament,
embriyonel geliflim sürecinde hangi yap›n›n
art›¤›d›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Urakus
Ürogenital sinüs (caudal bölüm)
Ürorektal septum
Anorektal kanal
Müller tüberkülü
45. Edinsel mesane divertikülleri genellikle;
a. Mesane ç›k›m obstrüksiyonu sonucunda
oluflurlar
b. Üriner enfeksiyon sonucunda oluflurlar
c. ‹atrojenik nedenlerle oluflurlar
d. Hiçbiri
e. Hepsi
46. Mesane divertiküllerinin tan›s›nda en güvenilir yöntem/yöntemler hangisidir?
a. Pelvik MRG
b. Pelvik BT
c. ‹fleme sistografisi + Ultrasonografik inceleme
d. ‹ntravenöz pyelografi
e. ‹ntravenöz pyelografi + Ultrasonografik
inceleme
45
47. Urakusun konjenital anomalileriyle ilgili
olarak afla¤›dakilerden hangisi do¤ru de¤ildir?
a. S›kl›kla eriflkin dönemde semptom verir
ve tan› al›rlar
b. Di¤er sistem anomalileri s›kl›kla efllik
eder
c. En yayg›n doktora baflvuru flikayeti periumbilikal ak›nt›d›r
d. Embriyolojik geliflim esnas›nda, urakal
kapanma sürecindeki aksama sonucunda ortaya ç›kar
e. Urakal sinüs, urakal anomalilerin yaklafl›k yar›s›n› oluflturur
48. Afla¤›dakilerden hangisi konjenital mesane
hipoplazisi etyolojisinde yer almaz?
a.
b.
c.
d.
‹nkontinans ile birlikte olan epispadias
Bilateral renal agenezi/ displazi
Bilateral üreteral ektopik aç›l›m
K›zlarda görülen ürogenital sinüs anomalileri
e. Hiçbiri
49. Afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r?
a. Fetal pyelektazi de¤erlendirilmesinde
maternal hidrasyon ve fetal mesanenin
doluluk derecesi önemlidir
b. Fetal idrar üretimi 20-40. haftalar aras›nda 10-12 kat artm›flt›r ve tübüler reabsorbsiyon h›z› düflüktür
c. Kendilerinde pyelektazi tespit edilen annelerin bebeklerinde fetal pyelektazi 5-6
kat daha s›k oluflur
d. Normal miktarda amniyon s›v›s› ve akci¤erlerin normal geliflimi normal çal›flan böbrekler için indirek bulgulard›r
e. Fetal pyelektazide cinsiyet fark› vard›r
ve erkek/k›z oran› 1:2’dir
50. Afla¤›dakilerden hangisi en s›k fetal hidronefroz nedenidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Transient hidronefroz
Fizyolojik hidronefroz
Üreteropelvik darl›k
Vezikoüreteral reflü
Megaüreter
46
Temel Üroloji Soru Kitab›
51. Antenatal hidronefroz tespit edilen bir hastada do¤um sonras› ilk aflamada yap›lacak
tetkikler hangi seçenekte do¤ru verilmifltir?
a.
b.
c.
d.
e.
USG+Diüretik renogram
USG+VCUG
Diüretik renogram+ VCUG
VCUG+IVP
USG+IVP
52. Afla¤›dakilerden hangisi çocuklarda en s›k
hidronefroz sebebi olan konjenital anomalidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Megaüreter
Ektopik üreter
Prune-Belly Sendromu
Multikistik Displastik Böbrek
Üreteropelvik darl›k
53. Antenatal bilateral hidronefroz tespit edilen
erkek hastada postnatal 3. günde yap›lan
üriner USG’ de bilateral hidronefroz ve mesane duvar kal›nl›¤›nda art›fl tespit edilmifltir. Tan›da ilk düflünülecek afla¤›dakilerden
hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Megaüreter
VUR
PUV
Bilateral UP darl›k
Bilateral UV darl›k
54. Kloaka’y› ikiye ay›rarak ön k›sm›ndan ürogenital sinüs ve arka k›sm›ndan anorektal
kanal›n oluflmas›n› sa¤layan ürorektal septum, embriyolojik hayat›n kaç›nc› haftas›nda meydana gelmektedir?
a.
b.
c.
d.
e.
5. hafta
6. hafta
7.hafta
8.hafta
9.hafta
55. Afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r?
a. Üreter tomurcuklar› mezonefrik (Wolf)
kanallardan köken almaktad›r
b. Difli embriyoda geliflen paramezonefrik
(Muller) kanallardan fallop tüpleri, uterus ve üst vajina meydana gelmektedir
c. Ürogenital sinüs anomalileri daima interseks ile birliktelik gösterir
d. ‹nterseks durumlar›n›n en s›k nedeni
konjenital adrenal hiperplazidir
e. Konjenital adrenal hiperplaziler içinde
en çok 21 hidroksilaz eksikli¤i görülmektedir
56. Kloakal anomaliler ile ilgili afla¤›dakilerden
hangisi yanl›flt›r?
a. Kloakal anomaliler ürogenital sinüs anomalilerine göre daha kompleks bir tabloyu göstermektedir
b. Kloakal anomaliler di¤er sistem malformasyonlar› ile birliktelik gösterebilmektedir
c. En önemli klinik bulgu kistik pelvik kitledir
d. ‹lk basamak tedavisi destek tedavisi
olup cerrahi basamak daha sonra gelmektedir
e. Kloakal ekstrofi kar›n orta hat defektleri
içinde en s›k görülenidir
57. Afla¤›daki anomalilerden hangisi obstrüktif
tipte bir genital anomali de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
‹mperfore Himen
Vajinal atrezi
Transvers vajinal septum
Servikal atrezi
Vajinal agenezi
58. Genital anomaliler için afla¤›da söylenenlerden hangisi yanl›flt›r?
a. Vajinal atrezi götülen hastalarda serviks,
uterus ve üst vajen yap›lar› normaldir
b. Vajinal agenezide fenotip 46XX olup
ovaryen yap›lar normaldir
c. Uterus duplikasyonlar› ço¤unlukla tedavi gerektirmemekte, seyrek olarak tekrarlayan düflüklerle kendini gösterebilmektedir
d. Labial adezyonlar embriyolojik dönemde meydana gelmektedir
e. ‹mperfore himen difli genital sisteminin
en s›k görülen anomalisidir
Bölüm 8 I Çocuk Ürolojisi
59. Hipospadias ile ilgili afla¤›daki ifadelerden
yanl›fl olan hangisidir?
a. Anterior hipospadias, hipospadias olgular›n›n en büyük bölümünü oluflturur(%50-70)
b. Prepusyumu sirküler olarak tam, hatas›z
olarak gözlenen erkek bebekte hipospadias olmad›¤› söylenebilir
c. Hipospadiasla birlikte penis gövdesinde
torsiyon ve ventral e¤rilik de bulunabilir
d. Hipospadiasa inmemifl testis, inguinal
herni ve hidrosel efllik edebilir
e. Ciddi proksimal hipospadias ve inmemifl testisin birlikte bulundu¤u durumlarda interseks aç›s›ndan dikkatli olunmal›d›r
60. Afla¤›dakilerden hangisi hipospadias etiopatogenezinde rol oynayan faktörlerdendir?
a. Fetal testisin anormal androjen üretimi
b. Hedef organda androjen duyarl›l›¤›n›n
yetersizli¤i
c. Yetersiz veya bozulmufl 5 · redüktaz aktivitesi
d. Fetal testisteki Leydig hücrelerinin erken gerilemesi sonucu androjenik uyar›lman›n erken dönemde durmas›
e. Hepsi
61. Hipospadias cerrahisinin evrelerinden olmayan hangisidir?
a.
b.
c.
d.
Perkütan sistostomi konmas›
Meatoplasti (Meatusun düzenlenmesi)
Glanuloplasti (Glans›n düzenlenmesi)
Ortoplasti (Penisteki eyrili¤in düzeltilmesi)
e. Üretroplasti (Yeni üretran›n yap›lmas›)
62. Günümüz hipospadyas cerrahisinde kabul
edilen anlay›fla göre afla¤›dakilerden do¤ru
olmayan hangisidir?
a. Üretral pleyt azami derecede korunmal›d›r
b. Gerekiyor ise damarlanmas› olan bir
flep yama fleklinde kullan›lmal›d›r
c. Cildin soyulmas›n› takiben sebat eden
e¤rilik mümkün oldu¤u ölçüde dorsal
plikasyon ile giderilmelidir
47
d. Tek oturumlu yöntemler tercih edilmelidir
e. Ameliyat için en uygun yafl 6 ve üzeridir
63. Afla¤›dakilerden hangisi hipospadias onar›m›
sonras› geliflen koplikasyonlardan de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
Ödem
Cilt veya fleplerde iskemi
Erektil disfonksiyon
Üretrada k›l yuma¤› ve/veya tafl oluflumu
e. Eksternal meatus darl›¤›
64. Penil agenezi için afla¤›dakilerden hangisi
do¤ru de¤ildir?
a. Genital tüberkülün geliflim yetersizli¤inde görülür
b. Vakalar›n ço¤unda karyotip 46XY dir
c. Erkek olarak devam eden vakalar mevcuttur
d. Olgular›n tamam›nda baflka genitoüriner ve gastrointestinal anomaliler de birlikte bulunur
e. Tedavide yenido¤an döneminde gonadektomi ve feminizan genitoplasti uygulanabilir
65. Mikropenis için afla¤›dakilerden hangisi
do¤rudur?
a. Yafl grubuna göre tespit edilmifl ortalama de¤erlerin 1.5 SD alt›nda olan penis
mikropenistir
b. Gestasyonun 8. haftas›ndan sonra bir
noktada penis büyümesinin duraklamas›yla ortaya ç›kar
c. Vakalar›n %50 sinden hipergonadotropik hipogonadizm sorumludur
d. Testisler genellikle küçüktür ve ço¤unlukla tam olarak inmifltir
e. Kal›c› androjen yerine koyma tedavisi 6
yafl›nda bafllar
66. Afla¤›dakilerden hangisi erken sünnet
komplikasyonlar›ndan de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Kanama
Mea darl›¤›
Enfeksiyon
Adezyonlar
Üretral yaralanma
48
Temel Üroloji Soru Kitab›
67. Fimozis ve parafimozis hakk›nda afla¤›daki
ifadelerden yanl›fl olan› iflaretleyiniz?
a. Prepüsyumun glans penis üzerinden
retrakte edilememesi durumuna fimozis
denir
b. Parafimoziste erken dönemde nekroz
prepüsyum ile birlikte glans› da tutar
c. Fimozisin tedavisinde klasik yöntem
sünnettir
d. Parafimozis olgular› vakit geçirmeden
sünnet edilmelidir
e. Yenido¤an bebeklerin ancak %4’ünde
prepüsyum retrakte edilebilir
68. Gömük penis için yanl›fl olan fl›kk› iflaretleyiniz?
a. Geliflimi normal olan penistir
b. Skrotal deri penis ventraline do¤ru
uzanm›flt›r
c. Sünnet sonras› iatrojenik olarak ortaya
ç›kabilir
d. Prepubertal dönemde liposuction uygulanabilir
e. Çocu¤un büyümesi ve kilo kayb› ile kendili¤inden düzelebilir
69. Prematür bebeklerde kriptorflidizm insidans› nedir?
a.
b.
c.
d.
e.
%3
%15
%30
%45
%55
70. Ektopik testisin en s›k görülen lokalizasyonu neresidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Femoral
Süperfisyal inguinal pofl
Pubik
Perineal
Lomber
71. Genel popülasyondaki testis tümör insidans› 100000’de 1’dir. Bu oran inmemifl testisli
hastalarda kaç kat artar?
a.
b.
c.
d.
e.
10
20
30
40
50
72. Palpe edilemeyen bir testisi lokalize etmek
veya yoklu¤unu kan›tlamak için kullan›lan
en güvenilir yöntem hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
MRI
Laparoskopi
Ultrasonografi
BT
Sintigrafi
73. ‹nmemifl testis için orfliektomi endikasyonu
kaç yafl›ndan sonra testis kanseri riski azald›¤›ndan gereksizdir?
a.
b.
c.
d.
e.
16
24
32
44
50
74. ‹nmemifl testis tedavisinde kullan›lan toplam HCG dozu için güvenli üst s›n›r ne kadard›r?
a.
b.
c.
d.
e.
1000 ‹Ü
5000 ‹Ü
10000 ‹Ü
15000 ‹Ü
20000 ‹Ü
75. Yeni do¤an döneminde afla¤›dakilerin hangisinin tedavisi izlemdir?
a.
b.
c.
d.
e.
Non-komünikan hidrosel
Komünikan hidrosel
‹ndirekt inguinal herni
Direkt inguinal herni
Herni ve birlikte hidrosel
76. ‹nguinal herni bulunan bir çocukta operasyon ne zaman yap›lmal›d›r?
a.
b.
c.
d.
Ameliyata gerek yoktur
‹ki yafl›na kadar beklenmelidir
Püberte dönemine kadar beklemelidir
Optimal koflullar›n sa¤land›¤› en k›sa
zamanda yap›lmal›d›r
e. Puberteden sonra yap›lmalad›r
Bölüm 8 I Çocuk Ürolojisi
77. Afla¤adakilerden hangisi orfliopeksi komplikasyonlar›ndan de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Postoperatif torsiyon
Testiküler atrofi
Pudental sinir hasar›
Vaz deferens hasar›
Epididimal obstrüksiyon
78. Afla¤›daki sinirlerden hangisi kremaster kas›n›n inervasyonunu sa¤lar?
a.
b.
c.
d.
e.
Genitofemoral
Obturator
‹liohipogastrik
‹lioinguinal
Siyatik
79. Yenido¤an bir bebekte, afla¤›dakilerden
hangisi cerrahi tedavi gerektirir?
a.
b.
c.
d.
e.
Hidrosel
Umblikal herni
Kordon kisti
‹nguinal herni
‹nmemifl testis
80. 7 yafl›nda k›z çocu¤u, normal tuvalet e¤itimini tamamlad›¤› ve normal miksiyon paternine sahip oldu¤u halde sürekli devam
eden (total) inkontinans nedeni ile ailesi taraf›ndan doktora getiriliyor. En olas› tan›
afla¤›dakilerden hangisidir?
a. Veziko-üreteral reflü ve para-üreterik
divertikül
b. Nörojenik mesane disfonksiyonu
c. Non-nörojenik mesane disfonksiyonu
d. Ektopik üreter aç›l›m›
e. Ortotopik aç›l›ml›, tek sistem üreteroseli
81. Sürekli olarak yüksek seyreden pasif mesane dolum bas›nçlar› hidronefroz, vezikoüreteral reflü ve üst üriner sistem hasar›na yol
açabilir. Bu problemlere yol açt›¤› kabul edilen mesane içi bas›nc›n eflik de¤eri afla¤›dakilerden hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
20 cm H2O
30 cm H2O
40 cm H2O
50 cm H2O
60 cm H2O
49
82. Pediatik yafl grubunda nörojenik miksiyon
disfonksiyonuna en s›k yol açan patoloji
hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Travmalar
Serebral Palsi
Medulla spinalise bas› yapan tümörler
Nöral tüp defektleri
Sakral agenezi
83. Çocuklarda nörojenik mesane tedavisiyle ilgili afla¤›daki yaklafl›mlar›ndan hangisi yanl›flt›r?
a. Düflük kaç›rma bas›nc›na sahip infantlar
TAK uygulamadan takip edilebilirler
b. TAK yapan hastalarda asemptomatik
bakteriüri var ve idrar kültüründe E.coli
üremesi varsa antibiyoterapi bafllanmal›d›r
c. Oral veya intravezikal farmakoterapiye
yan›t vermeyen hasta grubuna yafl nedeniyle ogmentasyon için beklemek gerekiyorsa, intra vezikal Botulinum- A toksini injeksiyonu uygulanabilir
d. Sfinkter yetersizli¤ine ba¤l› inkontinanslar nörojenik ifleme disfonksiyonlar› aras›nda tedavisi en zor olan gruptur
e. Yüksek riskli hasta grubunda erken
TAK uygulamas› ve antikolinerjik tedavi
ile ogmentasyon sistoplasti gereksinimi
belirgin ölçüde azalm›flt›r
84. 4 yafl üstünde inkontinans flikayetiyle baflvuran çocuk hastada alt üriner sistemin de¤erlendirilmesi için ilk yap›lmas› gereken
tetkik hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Üriner USG
Ürodinamik incelemeler
VCUG
Üroflowmetri + Residü tayini
Lumbo-sakral MRG
50
Temel Üroloji Soru Kitab›
85. Büyük ektopik üreterosel nedeni ile aç›k cerrahi rekonstrüksiyon sonras› kateteri çekilmifl k›z çocu¤unda ara, ara kesiklikli miksiyon ve miksiyon sonras› belirgin residüel idrar kal›yor. Düflünülmesi gereken komplikasyon afla¤›dakilerden hangisidir?
a. Persistan vezikoüreteral reflü
b. Üretrada residüel üreterosel flebi kalmas›
c. Mesane retraksiyonuna ba¤l› nöropraksi
d. Yetersiz detrüsörün mesane boynunda
afl›r› desteklemesi
e. Altta yatan fark edilmemifl nönrojenik
mesane disfonksiyonu
86. Enterosistoplasti operasyonlar›ndan sonra
intravezikal bas›nc› düflük tutabilmek ve
aninhibe kontraksiyonlara engel olabilmek
için en önemli uygulama afla¤›dakilerden
hangisidir?
a. Ogmentasyon için daha uzun bir barsak
segmentinin kullan›lmas›
b. ‹ntestinal segmentin detübülerizasyonu
ve rekonfigürasyonu
c. Mesane duvar›n› trigonal kadar eksize
edilmesi
d. Mesaneye ve barsak serozas›na relaksasyon insizyonlar›n›n yap›lmas›
e. ‹zole barsak segmenttinde vasküler hasara engel olmak için mezenterde küçük
pencerelerin aç›lmas›
87. Jejenumdan al›n barsak segmenti ile ogmentasyon sistoplastisi yap›lan çocukta, bulant›kusma, dehidratasyon ile seyreden klinik
tablo gelifliyor. En olas› metabolik problem
afla¤›dakilerden hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Hiperpotasemik metabolik asidoz
Hiperkloremik metabolik asidoz
Hipokloremik metabolik alkaloz
Hiperkloremik metabolik alkaloz
Hiponatremik, hipokloremik metabolik
asidoz
88. Pediatrik ürolojik rekonstrüktif cerrahi uygulamalar düflünüldü¤ünde gerçekleflmifl
olan en önemli dönüm noktas› afla¤›dakilerden hangisidir?
a. Mitrofanoff’un appendiks kullanarak
kontinent abdominal duvar stomas›n›
tan›mlamas›
b. Goodwin’in ileal rekonfigürasyonu tarif
etmesi
c. 1972’de Lapides’in önerdi¤i temiz intermittan kateterizasyonun (TAK=CIC)
kullan›m›
d. Mitchell’in popularize etti¤i gastrosistoplasti tekni¤inin uygulan›ma girmesi
e. Mesane augmentasyonu için dilate bir
üreterin kullan›labilece¤inin (üreterosistoplasti) anlafl›lmas›
89. Hangi barsak segmenti kullan›larak yap›lan
ogmentasyon sistoplastilerinden sonra tafl
oluflum insidans› en düflüktür?
a.
b.
c.
d.
e.
Mide
Jejunum
‹leum
Çekum
Sigmoid kolon
90. Nörojenik alt üriner sistem disfonksiyonu
olan çocuklarda uygulanan fasiyal sling
operasyonlar› ile ilgili olarak en uygun aç›klama hangisidir?
a. K›zlarda erkeklerde oldu¤undan daha
baflar›l› sonuçlar al›nmaktad›r
b. Beraberinde augmentasyon sistoplastisi
gereklili¤ini ortadan kald›rmaktad›r
c. Sentetik slingler ile otolog dokulardan
daha iyi sonuçlar al›nmaktad›r
d. Yüksek orandaki üretral erozyon oranlar› nedeni ile tercih edilmeyen yöntemlerdir
e. %20’nin alt›ndaki baflar› oranlar› nedeni
ile tercih edilmeyen yöntemlerdir
Bölüm 8 I Çocuk Ürolojisi
91. Komplet primer ekstrofi tamir tekni¤i kullan›larak yap›lan tek aflamal› rekonstrüksiyonun (komplet primer onar›m) en önemli
özelli¤i nedir?
a. Normal anatomik iliflkilerin tekrardan
sa¤lanmas› ve erken mesane siklusuna
izin vermesi
b. Primer onar›m s›ras›nda mesane boynu
rekonstrüksiyonu yap›labilmesi
c. Primer onar›m s›ras›nda vezikoüreteral
reflünün düzeltilebilmesi
d. Efl zamanl› epispadias tamirini mümkün
k›lmas›
e. Primer onar›m s›ras›nda ostetomi yap›labilmesi
92. Konjenital Adrenal Hiperplazi en s›k hangi
enzimin eksikli¤inde görülür?
a.
b.
c.
d.
e.
11 Beta-Hidroksilaz
17 Beta-Hidroksilaz
17 Beta- HidroksiDehidrojenaz
21 Hidroksilaz
17 Alfa-Hidroksilaz
93. 21 Hidroksilaz eksikli¤inde, afla¤›daki laboratuar sonuçlar› hangi kombinasyonda do¤ru olarak verilmifltir?
a.
b.
c.
d.
e.
Serum
17-OH
Progesteron
Serum
Estrodiol
‹drar 17
Ketosteroid
Azal›r
Artar
Artar
Azal›r
Artar
Artar
Azal›r
Artar
Artar
Azal›r
Azal›r
Artar
Artar
Artar
Azal›r
94. Parsiyel Gonadal Disgenezi’de karyotipinde
Y kromozomu tafl›yan hastalarda en s›k görülen gonadal tümör hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Seminom
Disgerminom
Teratom
Koryokarsinom
Gonadoblastom
51
95. Bileteral gonad palpe edilebilen bir interseks
hastas›nda en olas› tan› hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Gerçek Hermafroditizm
Miks Gonadal Disgenezi
Erkek Psödohermafroditizm
Saf Gonadal Disgenezi
Difli Psödohermafroditizm
96. Bir interseks hastas›nda, öncelikle bak›lacak
laboratuar tetkikleri aras›nda yer almayan
hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
Serum elektrolitleri
17-OH Progesteron
Karyotip analizi
FSH-LH
21 Hidroksilaz seviyesi
97. Tafl hastal›¤› gözlemlenen popülasyon içinde çocukluk ça¤› tafl hastal›¤› oran›;
a.
b.
c.
d.
e.
%2-3
%5-6
%10
%15
%20
98. Çocukluk ça¤› tafl hastal›¤›na efllik eden üriner anomali oran›;
a.
b.
c.
d.
e.
%10
%20
%30
%40
%50
99. Çocukluk ça¤› tafl hastal›¤›na en s›kl›kla efllik eden üriner anomali;
a.
b.
c.
d.
e.
VUR
Megaüreter
U-P darl›k
Nörojen mesane
Üretral valvler
100.Pediatrik tafl hastal›¤›nda en s›k efllik eden
metabolik bozukluk?
a.
b.
c.
d.
e.
‹diopatik hiperkalsiüri
Renal hiperkalsiüri
Absorbtif hiperkalsiüri
‹nfantil hiperkalsiüri
Hipositratüri
52
Temel Üroloji Soru Kitab›
101.Afla¤›dakilerden hangisi idrarda kristalizasyonu kolaylaflt›r›r?
a.
b.
c.
d.
e.
Magnezyum
Sitrat
Pirofosfat
Glikozaminoglikan
Mukoprotein matriks
102.Nöroblastomla ilgili afla¤›dakilerden hangisi
yanl›flt›r?
a. Nöroblastom, lösemi ve beyin tümörlerinden sonra çocukluk ça¤›n›n üçüncü
en s›k neoplastik hastal›¤›d›r
b. En s›k yaflam›n ilk y›l›nda görülür
c. Tümör adrenal medulla veya sempatik
zincirin herhangi bir kesiminden geliflebilir
d. Hastal›¤›n yaklafl›k %45’ inde adrenal
tutulum vard›r ve en iyi prognoza sahip
olanlar adrenal tutulumu olanlard›r
e. Beraberinde kas ve kalp bozukluklar› ve
hemihipertrofi görülebilir
103.Hangisi veya hangileri Wilm’ s tümörünün
birlikte görüldü¤ü konjenital malformasyonlardand›r?
I. Beckwith Wideman Sendromu
II. WAGR Sendromu
III. Denys-Drash Sendromu
a.
b.
c.
d.
e.
I
I-II
I-III
II-III
I-II-III
104.Genitoüriner Rabdomiyosarkom ile ilgili
afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r?
a. Çocukluk ça¤›n›n en s›k görülen sarkomudur
b. Erkeklerde k›z çocuklara göre daha s›k
görülür
c. En s›k köken ald›¤› organlar prostat, mesane, vajen ve paratestiküler dokulard›r
d. En kötü prognoz paratestiküler tiptedir
e. Embriyonel rabdomiyosarkom, en s›k
görülen tipidir ve ayn› zamanda en yayg›n histolojik gruptur
105.Puberte öncesi testiküler tümörlerden hangisi gonadal stromal tümörlerden de¤ildir?
a.
b.
c.
d.
e.
Leydig hücreli tümörler
Teratomlar
Juvenil granuloza hücreli tümörler
Sertoli hücreli tümörler
Mikst tümörler
106.Afla¤›dakilerden hangisi Wilm’ s tümörü evrelemesinde Evre II hastal›k grubunda yer
almaz?
a.
b.
c.
d.
Renal kapsül penetrasyonu
Renal sinüs damarlar›n›n invazyonu
Transekte edilmifl tümör trombüsü
Tümör ç›kar›lmadan önce biyopsi yap›lm›fl olmas›
e. Ç›kar›lma s›ras›nda tümörün lokal olarak da¤›lmas›
107.Otozomal resesif polikistik böbrek hastal›¤›
olan bir yeni do¤anda, böbreklerin karakteristik ultrasonografik görünümü nas›ld›r?
a. Büyük kistleri olan bilateral büyük böbrekler
b. Bilateral büyük, homojen, hiperekojen
böbrekler
c. Bilateral büyük, homojen hipoekojen
böbrekler
d. Büyük kistleri olan bilateral küçük böbrekler
e. Pramidleri olmayan bilateral küçük böbrekler
108.fiiddetli hidronefrozun, multikistik displastik renal böbrekten ay›r›c› tan›s›nda kullan›labilecek en uygun test afla¤›dakilerden hangisidir?
a.
b.
c.
d.
e.
DMSA sintigrafi
‹VP
MAG-3 sintigrafi
DTPA sintigrafi
Diüretik Renogram
Bölüm 8 I Çocuk Ürolojisi
53
109.Afla¤›dakilerden hangisi multikistik displastik böbrek için yanl›flt›r?
111.Medüller sünger böbrek için afla¤›da yer
alan ifadelerden hangisi yanl›flt›r?
a. Bebeklerde görülen en s›k renal kistik
hastal›kt›r
b. En yayg›n muayene bulgusu bat›nda kitledir
c. USG olarak belirgin bir renal sinüs yoklu¤u tan›da önemlidir
d. PKD1-PKD2 gen anomalisi s›kl›kla görülür
e. Tan›da en fazla zorlukla karfl›lafl›lan tipi
hidronefrotik olan›d›r
a. Kolektör tüplerin dilatasyonu ve tüplerin çevresinde kistik genifllemeler görülür
b. Genetik geçifli olan bir kistik böbrek hastal›¤›d›r
c. Konjenital bir paterne sahip olup genellikle 20 yafl›ndan sonra tespit edilir
d. Tan› için en uygun radyoloji arac› ‹VP
olup, papilla diplerinin f›rça k›l› veya çiçek buketi fleklinde görülmesi tipiktir
e. Prognozlar› oldukça benign olan bu hastal›¤›n %10’unda tafl ve enfeksiyon riski
olabilir
110.Otozomal Dominant Polikistik Böbrek (Eriflkin polikistik böbrek) hakk›nda afla¤›dakilerden hangisi yanl›flt›r?
a. En fazla 3 generasyon aile bireylerinde
hastal›k vard›r
b. Hemodializ hastalar›nda tüm etyolojik
sebeplerin %10-15’inin eriflkin tip polikistik hastal›klar oluflturur
c. Subaraknoid kanama riski nedeniyle her
hastada Willis halkas› anevrizmas› (Çilek anevrizma) araflt›r›lmal›d›r
d. US de karakteristik olarak safra yollar›
genifllemesi, periportal fibrozis ve hepatik fibrozis görülür
e. Hastalar›n %60’›nda henüz böbrek yetmezli¤i bulgular› yok iken hipertansiyon veya kardiak flikayetler ile hastaneye baflvururlar
54
Temel Üroloji Soru Kitab›
CEVAPLAR
1. c. Atnal› böbreklerde isthmus ad› verilen ve
her iki alt polü birlefltiren yap›, renal asensus s›ras›nda inferior mezenterik artere tak›larak böbreklerin normal yerlerine ç›k›fl›n›
engeller (s. 321).
2. b. Fetal böbrekler intermediate mezodermden köken al›r (s. 303)
3. c. ‹nsanda ilk idrar oluflumu intra-uterin 10.12. haftalarda bafllamaktad›r (s. 303).
4. e. Erkeklerde ektopik üreterin en s›k aç›lma
yeri posterior üretrad›r %50. Bununla beraber v. seminalis, vas deferens, epididim gibi
yap›lara nadiren de ejekülatuar kanallara
aç›larak idrar reflüsüne ve epididimorflite
neden olabilir. K›zlarda ektopik üreterin en
s›k yerleflim yerleri, üretra, vestibul veya vajen olup bu yap›lar eksternal sfinkterin distalinde bulundu¤undan üriner inkontinansa
yol açar (s. 340-341).
5. a. Weigert-Meyer kural›: Komplet üreter
duplikasyonunda üst polü drene eden üreter
alt pol üreterinin daha medialine ve afla¤›s›na aç›l›r. Üst polü drene eden üreter ektopik
olabilir veya ucunda üreterosel olabilir. Alt
polü drene eden üreterde ise lateral yerleflimli olmas› (k›sa submukozal tünel) ya da
di¤er üreterde mevcut üreteroselin yol açt›¤›
submukozal tünel k›sal›¤› ve/veya deformasyon nedeniyle reflü görülebilir (s. 317).
6. d. Normal termde do¤an bir yenido¤anda
nefrogenez tamamlanm›flt›r. Ancak böbrek
fonksiyonlar›ndaki olgunlaflma (GFR’de art›fl, tübüler reabsorpsyon ve konsantrasyon
fonksiyonlar›n›n geliflmesi vb) 2 yafla kadar
devam eder (s. 303).
7. a. Üreteral tomurcu¤un metanefrik blastemi
hatal› indüklemesi sonucu en s›k gözlenen
anomali renal displazidir (s. 306).
8. c. Multikistik displastik böbrek hastal›¤› daha çok sol böbre¤i tutar. Ancak kontrlateral
sistemde de s›kl›kla anomali saptan›r. Kontrlateral reflü ve U-P bileflke obstrüksiyonu
insidans›n›n yüksekli¤i ve çal›flan tek böbre¤in risk alt›nda olmas› nedeniyle böbrek hasar› DMSA ile 4-6 hafta içinde incelenmelidir (s. 312).
9. e. Otozomal resif polikistik böbrek hastal›¤›
her 40.000 canl› do¤umda bir olarak görülür,
etkilenen yenido¤anlar›n yaklafl›k %50’si yaflam›n ilk saat veya günlerinde ölür ve 1 yafl›na dek yaflayan çocuk say›s› çok düflüktür. ‹n
utero USG’de çok s›kl›kla düflük idrar ç›k›fl›na sekonder geliflen oligohidroamniyoz tesbit
edilir. Hem fetus hem de yenido¤anda
USG’de çok büyümüfl homojen biçimde hiperekojen haldeki böbrekleri gösterir. Böbreklerde yayg›n mikrokistler mevcuttur (s. 308).
10. c. Ultrason ile böbrek üst polünde saptanan
kistik yap›lar duplike böbreklerdeki dilate
üst pol segmentleri olabilece¤inden, öncelikle bu amaçla araflt›r›lmal›d›r (s. 325-326).
11. a. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu insidans› 1:2000 olarak saptanm›flt›r. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu genellikle erkek çocuklarda ve daha s›kl›kla sol tarafta
görülmektedir. Olgular›n %10-15’inde tan›
an›nda bilateral tutulum saptanmaktad›r.
Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu vezikoüreteral reflü gibi ikincil nedenlere ba¤l› olarak meydana gelmektedir ancak en s›k birincil nedenlere ba¤l› olarak meydana gelmektedir (s. 328).
12. b. Prenatal ultrasonografi ile toplay›c› sistemde dilatasyon saptanan hastalarda postnatal 1. hafta ve 1. ayda yap›lan kontrol ultrasonografi incelemelerinde hidronefrozun
devam edip etmedi¤i belirlenmelidir. Hidronefroz devam eden çocuklarda ifleme sistoüretrogram› ile vezikoüreteral reflü olas›l›¤› ekarte edilmelidir (s. 329-330).
13. c. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonu saptanma yafl›n›n 2 yafl›n alt›nda olmas› cerrahi
giriflim aç›s›ndan bir endikasyon de¤ildir.
Aksine 2 yafl alt›ndaki çocuklarda renal pelvis gerilebilirli¤inin yüksek olmas› ve diürez
Bölüm 8 I Çocuk Ürolojisi
s›ras›nda geniflleme özelli¤inin olmas› nedeniyle özellikle diüretikli renogramlar›n yanl›fl yorumlanmas› tan› aç›s›ndan problemler
yaratmaktad›r (s. 331).
14. d. Operasyon s›ras›nda üreteral stent yerlefltirilmesi tart›flma konusudur. Ço¤u üroloji uzman› üreteral stent yerlefltirmek ve postoperatif 6. haftada çekme e¤iliminde olsa da karar cerrah›n tecrübesine b›rak›lm›flt›r (s. 331).
15. e. Üreteropelvik bileflke obstrüksiyonuna
yönelik cerrahi giriflim sonras› izlem aç›s›ndan genel görüfl postoperatif 3. ay kontrol
diüretikli renogram incelemesi yap›lmas›
fleklindedir. Bu incelemede obstrüksiyon
saptanmayan hastalar için 1. ve 2. senelerde
kontrol diüretikli renogram ve ultrasonografi ile takip önerilmektedir. Postoperatif 2.
sene kontrollerinde patoloji saptanmayan
olgularda izlem önerisi senelik ultrasonografik incelemelerdir (s. 331).
16. d. Primer obstrüktif megaüreterlerde anatomik bir darl›ktan çok distal üreterde fonksiyonel bir obstrüksiyon oldu¤u kabul edilmektedir. Ba¤ dokusu oran›nda art›flla karakterize anormal yap›daki üreterin fonksiyonel obstrüksiyona yol açt›¤› düflünülmektedir. Bir görüfle göre artm›fl ba¤ dokusu bu
bölgede hücreden hücreye olan iletiflimi etkileyerek elektriksel iletiflimi engellemekte,
bu yolla peristaltik hareketleri bozmaktad›r.
Di¤er seçenekler, sekonder megaüretere yol
açan nedenlerdir (s. 332).
17. c. Prenatal tan› ile veya yenido¤an döneminde rastlant›sal saptanan megaüreterlerin ço¤unlu¤u primer ne reflüksif, ne obstrüktif
megaüreterlerdir (s. 333).
18. e. A¤r›, kusma, üriner enfeksiyon gibi semptomlar obstrüksiyon ve renal fonksiyon kayb› riskine iflaret eder ve cerrahi karar›n verilmesi için yeterlidir (s. 336).
19. b. Eksizyonel daraltma (Hendren) üreterin
ileri derecede genifl oldu¤u durumlarda uygulanmaktad›r (s. 337).
20. b. Yenido¤an döneminde tan› konulan megaüreterlerin büyük bölümü zaman içerisinde kendili¤inden düzelmektedir. De¤iflik serilerde takipte olgular›n %10-19’unda cerra-
55
hi giriflim gere¤i ortaya ç›kt›¤› bildirilmifltir
(s. 337).
21. e. Weigert-Meyer Kural›: Komplet üreter
duplikasyonunda üst polü drene eden üreter di¤er (alt pol üreteri)üreterin daha medialine ve afla¤›s›na aç›l›r (s. 340).
22. b. K›zlarda erkeklere oranla 3 kat fazla görülür (s. 340).
23. e. Olgular›n %80’inde komplet üreter duplikasyonunda üst polü drene eden üreterde
görülür (s. 341).
24. b. Obstrüksiyon ve reflü bulunmayan megaüreter (s. 343).
25. a. O böbrekte diferansiyel renal fonksiyonun
%35’un alt›nda olmas› cerrahi indikasyonudur (s. 344).
26. d. Golf çukuru orifisler reflüye en yatk›n
morfolojik konfigürasyonu oluflturur (s.
345).
27. d. VUR sonucu tekrarlayan pyelonefritler,
parankimal atrofi, skar geliflimi, uzun vadede hipertansiyon ve renal rezervin kayb›na
yol açacakt›r. Renal rezervin kayb› ileri dönemde kronik böbrek yetmezli¤ine sebep
olabilir. Reflü nefropatisine ba¤l› böbrek tömürü geliflme riskinin artt›¤›na yönelik bir
kan›t mevcut de¤ildir (s. 346).
28. e. Primer reflü genetik geçifli olabilecek bir
hastal›kt›r. Ailevi olarak görülebilir. Sekonder vezikoüreteral reflüde, üreterovezikal
anatomi normaldir. Bu gruptaki VUR’ler
mesanenin fizyolojik boflal›m›n› engelleyen
ve mesane içi bas›nc›n›n yükselmesine neden olan nörojenik mesane, disfonksiyonel
ifleme, mesane boynu obstrüksiyonlar›, posterior üretral valv, üreterosel, divertikül gibi
yap›sal veya nörojenik patolojilere ba¤l›d›r .
Enfeksiyon VUR’a efllik edebilir fakat sekonder VUR nedeni de¤ildir (s. 347).
29. c. VCUG, reflü tan›s› için kulan›l›r, skar de¤erlendirilmesi yap›lamaz. USG, pelvik CT,
pelvik MR hidronefroz, renal anomaliler ve
renal skar› tan›mada yard›mc› olabilir. Fakat
skar›n de¤erlendirilmesinde en uygun yöntem DMSA renal sintigrafidir. DMSA eski
56
Temel Üroloji Soru Kitab›
skarlar›n tan›s› ve haritalanmas›nda oldu¤u
kadar akut pyelonefrit döneminde de kullan›lmaktad›r (s. 350).
30. c. International Reflux Classification (s. 349)
1. derece: Sadece distal üreterde olan ve dilate olmayan reflü
2. derece: Kalikslere kadar tüm sisteme, dilate olmayan reflü
3. derece: Üreter ve kaliksiel sistemde hafif, orta dereceli dilatasyon, kalikslerde
minimal küntleflme
4. derece: Üreter ve kalikslerde belirgin dilatasyonun ve üreterin k›vr›lmalar›n›n olmas›
5. derece: Üreter ve kalikslerde ciddi dilatasyon, k›vr›lmalar ve papillalar›n silinmesi
31 d. USG, VUR tan›s› için rutin olarak tavsiye
edilecek bir yöntem de¤ildir. Hidronefroz,
renal anomaliler ve renal skar› tan›mada
yard›mc› olabilir. VUR ile birlikte olabilecek
patolojileri tan›mada ve takipte yararl› olabilir. IVU’de hidronefrozu görmek ya da kalikslerdeki küntleflme, renal skar flüphesi
reflü tan›s› için yeterli de¤ildir. DMSA renal
sintigrafi skar›n de¤erlendirilmesinde en
uygun yöntemdir. MR ürografi VUR’a efllik
eden patolojileri göstermekte yaral› iken reflü tan›s›n› koydurmaz. Voidingsistoüretrografi (VCUG), VUR tan›s› ve derecendirmesinde alt›n standart tetkiktir (s. 349).
32. b. A,C,D,E fl›klar›ndaki kliniklerde VUR
araflt›r›lmal›d›r. 4 yafl ve üzeri idrar yolu enfeksiyonu ateflsiz ise ancak tekrarlarsa VUR
araflt›r›lmas› uygun olacakt›r (s. 351).
33. d. Günümüzde PUV nedeniyle kaybedilen
yenido¤anlar›n ço¤u pulmoner yetersizlikten dolay› kaybedilmektedir (Pulmoner hipoplazi) (s. 356).
34. a. Postnatal dönemde PUV tan›s› için en güvenilir inceleme VCÜG’dür. Dilate ve uzam›fl posterior üretra trabeküle bir mesane,
kal›n mesane boynu varsa VUR veya mesane
divertikülü gibi oluflumlar izlenebilir (s. 360).
35. c. PUV’a efllik eden unileteral VUR, büyük
mesane divertikülleri, ya da üriner asit gibi
durumlar yüksek intraluminal bas›nçlar› absorbe eden bir valv gibi çal›fl›r ve renal prognoz aç›s›ndan daha iyi bir seyir sa¤lar (s.
359-360).
36. c. Valvli olgularda kaybedilen yüksek üreteral bas›nçlar öncelikle nefronun en distal bölümü olan toplay›c› kanallar› etkiledi¤inden
bu hastalarda idrar konsantrasyon yetene¤inde belirgin kay›p meydana gelir. Sonuçta
›srarl› ve sabit yüksek idrar ak›m h›z› olur.
Bebek yeterli oral al›m› idame ettiremezse
h›zla dehidratasyona girebilir (s. 358).
37. e. Renal displazi erken gestasyonel bir olayd›r. Ancak displazinin obstrüksiyonun giderilmesinden sonra iyileflti¤ine dair bilgi yoktur. Antenatal giriflimlerin yayg›n kullan›m›n›n önündeki en büyük engel, bu giriflimlerin nihai böbrek fonksiyonunu belirleme
yönündeki etkisini ölçebilecek objektif verilerin olmamas›d›r (s. 364).
38. d. PUV’a s›kl›kla renal parankimal displazi
efllik eder. PUV’lu olgularda ilerideki böbrek fonksiyonlar›n› belirleyecek en önemli
olay, renal displazinin fliddetidir. Tedavi
sonras› renal displazinin derecesi de¤iflmez
ancak üretral obstrüksiyona efllik eden yüksek intravezikal veya intraüreteral bas›nçlar›n düflürülmesinin obstrüksiyonun neden
olaca¤› ek renal parenkimal hasar› engelleme flans› söz konusudur. Tan› konur konmaz mutlaka obstrüksiyonun ortadan kald›r›lmas› gereklidir (s. 361-364).
39. c. Ektrofi Epispadyas Kompleksinde mesane
divertikülü gözlenmez (s. 368).
40. d. Onar›lm›fl mesane ekstrofisi hamileli¤i ve
do¤uma engel teflkil etmemekle birlikte, genital organ prolapsusu riski, yüksektir (s. 368).
41. b. Ekstrofi ile do¤an bebeklerin mesane mukozalar› travmaya afl›r› hassas oldu¤undan
ya nemli bir bezle ya da plastik bir örtü ile
kapat›lmal›d›r (s. 369).
42. c. Her ne kadar son zamanlarda Mitchell taraf›ndan tarif edilmifl olan komplet penil disassambly tekni¤i popülerite kazanm›fl olsa
da halen en s›k uygulanan yöntem Cantwell
Ransley yöntemidir (s. 372).
Bölüm 8 I Çocuk Ürolojisi
43. e. Günümüzde uygun olgularda penil rekonstrüksiyon ve erkek cins yönünde düzeltici operasyon mümkün olmaktad›r (s. 379).
44. a. Urakus. Embriyonel geliflimin 4. ve 7. haftalar› aras›nda ürorektal septum, kloakay›
anorektal kanal ve ön tarafta ise ürogenital
sinüs olmak üzere böler. Daha sonra bu sinüs, 3 yap›ya farkl›lafl›r (s. 380):
•
•
•
En proximalde ve en genifl bölümü olan
mesane
Bafllarda mesane lümeni allantois ile devaml›l›k halinde iken zamanla allantois
kapan›r ve kal›n ve fibröz bir kanal olan
urakus oluflur. Bu yap› mesane apeksi ile
umbilikus’u birbirine ba¤larken eriflkinde median umbilikal ligamenti oluflturur.
Ürogenital sinüsün pelvik/ kaudal bölümü ise erkekte prostatik ve membranöz
üretray› oluflturur. Müller tüberkülünden erkekte verumontanum, bayanda
ise himen meydana gelir.
45. e. Hepsi. Edinsel divertiküller, ço¤unlukla
mesane ç›k›m obstrüksiyonu, üriner enfeksiyon (mesane kas tabakas›nda zay›flama yaparak mukozal f›t›klaflmaya zemin haz›rlar)
sonucunda veya iatrojenik nedenlerle (Özellikle üreteral hiatusta defekt olan olgularda
antireflü operasyonu sonras› uygun tamir
edilmezse) oluflurlar ve genellikle birden
fazlad›rlar (s. 380).
46. c. ‹fleme sistografisi + Ultrasonografik inceleme. Mesane divertiküllerinin tan›s›nda
en güvenilir yöntem ifleme sistografisidir.
Özellikle ifleme sonras› al›nan görüntüler
kesin tan›y› koydurur. Ayr›ca mesane bofl ve
dolu iken yap›lan ultrasonografik incelemeler de tan›ya yard›mc› olur. ‹ntravenöz Pyelografi, her ne kadar üst üriner sistemin anatomik ve fonksiyonel yap›s› hakk›nda bilgiler verse de, divertikül tan›s›n› koymakta oldukça yetersiz kalmaktad›r. Bu anlamda, invazif olmayan bir yöntem olan pelvik ultrasonografik inceleme ile kombine edilen bir
ifleme sistogram› yüksek sensitivite ile tan›
koydurabilmektedir (s. 381).
47. b. Di¤er sistem anomalileri s›kl›kla efllik
eder. Urakusun konjenital anomalileri, em-
57
briyolojik süreçte urakal involüsyon sürecinin aksamas› sonucunda görülürler. Daha
s›kl›kla, eriflkin dönemde semptom verir ve
tan› al›rlar. En s›k doktora baflvuru flikayetleri; periumbilikal ak›nt› (%42), umbilikal
kitle (%33), abdominal ya da periumbilikal
a¤r› (%22) ve dizüri (%2)’dir. Urakal anomalilere genellikle di¤er sistem anomalileri efllik etmez. Bunun iki istisnas› Prune-Belly
Sendromu ve patent urakus’un efllik etti¤i
mesane ç›k›m obstrüksiyonudur. Urakal sinüs, urakal anomalilerin yaklafl›k yar›s›n›
(%43-59) oluflturur (s. 382).
48. e. Hiçbiri. Fetal yaflamda mesane içinde yeterli idrar birikmemesine ba¤l› oldu¤u düflünülür. Bafll›ca sebepler, inkontinans ile birlikte olan epispadias; k›zlarda görülen ürogenital sinüs anomalileri; bilateral renal agenezi veya a¤›r renal displazilerdir. Ayr›ca
üreterlerin ektopik olarak distal üretra ya da
vajinal orifise aç›ld›¤› bilateral ektopi vakalar›nda oldu¤u gibi, mesanenin by-pass edildi¤i durumlarda da hipoplazi geliflir. Dolay›s›yla, tüm seçenekler etyopatogenezde rol
oynar (s. 383-384).
49. e. Fetal pyelektazide cinsiyet fark› vard›r ve
erkek/k›z oran› 2:1’dir (s. 385)
50. a. Fetal dönemde gürülen hidronefrozun en
s›k nedeni transient hidronefrozdur ve kendili¤inden düzelir. ‹kinci s›rada ise fizyolojik hidronefroz görülür (s. 386).
51. b. Fetal hidronefroz tespit edilen hastalarda
postnatal dönemde ilk yap›lacak tetkikler
USG ve VCUG’dir. USG ile hidronefroz varl›¤›, pelvis AP çap›, böbrekler ve üreterler
de¤erlendirilir. VCUG ile varsa VUR varl›¤›
ve grade’i tespit edilir (s. 388).
52. e. Çocuklarda en s›k hidronefroz sebebi olan
konjenital anomali üreteropelvik darl›kt›r (s.
89).
53. c. PUV antenatal hidronefroz nedenlerinden
bir tanesidir. Erkek hastada postnatal dönemde yap›lan USG’de bilateral hidronefroz
ile birlikte mesane duvar kal›nl›¤›nda art›fl
tespit edilmesi ön tan›da ilk olarak PUV’i
akla getirmelidir (s. 391).
58
Temel Üroloji Soru Kitab›
54. b. Ürorektal septum embriyolojik hayat›n
6.haftas›nda oluflmaktad›r (s. 391).
55. c. Ürogenital sinüs anomalileri s›kl›kla interseksle birliktelik gösterse de izole formlar›
da görülmektedir (s. 392).
56. e. Kloakal ekstrofi en az görülen kar›n orta
hat defektidir (s. 392).
57. a. ‹mperfore Himen nonobstrüktif tipte bir
anomali olup en s›k görülen genital anomalidir (s. 393).
58. d. Labial adezyonlar yenido¤an döneminde
maternal östrojenin koruyucu etkisi nedeniyle görülmemekte, 3.ay ve 7 yafl aras› dönemde kendini göstermektedir (s. 393).
59. b. Glans ve koronal yerleflimli hipospadias›n
hafif flekillerinde prepusyum hatas›z olarak
geliflmifl olabilir. Muayenede, üretral meatus
gözlenene kadar prepusyumun geriye çekilmesi gereklidir (s. 393).
60. e. (s. 393-394)
61. a. Hipospadyas cerrahisinde hastalara sistostomi konulmas› rutin uygulanan bir ifllem de¤ildir. Hipospadyas cerrahisinin evreleri meatoplasti (meatusun düzenlenmesi), glanuloplasti (glans›n düzenlenmesi), ortoplasti (penisteki eyrili¤in düzeltilmesi),
üretroplasti (yeni üretran›n yap›lmas›) ve
penil-skrotalplasti (penis ve skrotum derisinin düzenlenmesi) olarak say›labilir (s. 395).
62. e. Hipospadias onar›m› hasta 6 ayl›ktan olduktan sonra bafllayarak önerilebilir (s. 395).
63. c. Hipospadias ameleiyatlar› sonras› erektil
disfonksiyon olmamas› gerekir (s. 398).
64. d. Olgular›n tamam›nda de¤il, %50’sinde
baflka genitoüriner ve gastrointestinal anomaliler gözlenir (s. 398).
65. d. Mikropeniste testisler genellikle küçüktür
ve ço¤unlukla tam olarak inmifl, skrotum
genellikle küçük ve düzdür (s. 399).
66. b. Erken sünnet komplikasyonlar›; kanama,
yara enfeksiyonu, penil adezyonlar, prepüsyumun az ya da fazla ç›kar›lmas›, üretra veya penis flaft›n›n yaralanmas›d›r. Mea darl›¤›
en s›k görülen geç komplikasyondur (s. 401).
67. b. Parafimoziste erken dönemde lenfatik
ak›m bozulur, bunu venöz ve arteriyel ak›mda bozulma izler.Sonuçta prepüsyumda
nekroz geliflmesine ra¤men glans penis normaldir (s. 400).
68. d. Liposuction adölesan çocuklarda uygulanmal›d›r,çünkü prepubertal evredeki çocuklar›n ya¤ yast›klar› somatik büyüme ile
kaybolabilmektedir (s. 400).
69. c. Miyad›nda yenido¤an erkek çocuklarda
kriptorflidizm insidans› %3–5 iken prematür
bebeklerde %30–33 düzeylerindedir (s. 401).
70. b. Ektopik testisin en s›k görülen lokalizasyonu; eksternal inguinal halka üstündeki
Scarpa ve eksternel oblik fasya aras›ndaki
Denis-Browne süperfisyal inguinal pofludur.
Daha az s›kl›kla görülen tipleri; femoral, pubik, penopubik, penil ve perineal ektopik
testislerdir (s. 404).
71. d. Testis neoplazilerinin %10’u kriptorflidik
olgularda gözlenir. Genel popülasyondaki
testis tümör insidans› 100000’de 1’dir. Bu
oran inmemifl testisli hastalarda 2500’de 1’e
ç›karak 40 kat artar (s. 405).
72. b. Tan›sal transperitoneal laparoskopi yöntemi ile %100’e yak›n nonpalpable testislerin
yeri belirlenebilir. ‹ntraabdominal testis izlenirse, laparoskopik orfliopeksi veya orfliektomi uygulanabilir (s. 405).
73. c. Orfliektomi, karfl› testisi normal olan ve indirmenin mümkün olmad›¤› puberte sonras› erkekler için düflünülmelidir ve 32 yafl›ndan sonra testis kanseri riski azald›¤›ndan
gereksizdir (s. 406).
74. d. HCG haftada 2 kez intramüsküler 1500
‹U/m2 dört hafta süresince uygulan›r. Yan
etkilerden kaç›nmak için doz 15000 ‹Ü geçmemelidir (s. 406).
75. a. Kapanan prosesus nedeniyle tunika vajinalis içinde s›v› kalmas› ile oluflan non-komünikan hidroselin çocuklardaki tipinde;
s›kl›kla hidrosel bilateral ve büyüktür. Bir
yafl›na kadar ço¤unlu¤unun kaybolmas› nedeniyle izlem önerilir (s. 409).
76. d. ‹nguinal herni bulunan bir çocukta operasyon optimal koflullar›n sa¤land›¤› en k›sa
zamanda yap›lmal›d›r (s. 409).
Bölüm 8 I Çocuk Ürolojisi
77. c. Testiküler atrofi, hematom, postoperatif torsiyon, epididimal t›kanma testiküler retraksiyon, ilioinguinal sinir ve vaz deferens hasar›
en s›k görülen komplikasyonlard›r (s. 409).
78. a. Kremaster kas›n›n inervasyonunu genitofemoral sinir sa¤lar (s. 409).
79. d. Do¤umda saptanan hidrosellerin ço¤u bir
yafla kadar spontan olarak düzelir ve tekrarlamaz. Herni ise spontan düzelmeyece¤i
için, tan› konunca tedavisi gerekir. Özellikle,
prematür infantlardaki hernilerde bebek taburcu olmadan onar›m yap›lmal›d›r (s. 409).
80. d. K›zlarda ektopik üreterin en s›k yerleflim
yerleri üretra, vestibul veya vajina olup, bu
yap›lar eksternal sfinkterin distalinde bulundu¤undan üriner inkontinansa yol açar.
Tipik olarak hasta idrar›n› normal yapmakla
birlikte devaml› inkontinanstan yak›n›r (s.
409).
81. c. Normal idrar depolanmas› düflük bas›nç
alt›nda gerçekleflir. Mesane artan idrar miktar›na ra¤men bas›nc›n› düflük tutabilme
özelli¤ine sahiptir (Komplians). Depolama
s›ras›nda mesane içi bas›nçlar kritik seviyelere ulafl›rsa bu üst üriner sistem için risk
oluflturmaya bafllar. Mc Guire ve ark. üst
üriner sistem için kritik depolama bas›nc›n›
40 cm H2O olarak tesbit edilmifltir (s. 417).
82. d. Bu grup alt›nda ifleme disfonksiyonuna
en s›k yol açan patoloji NTD’lerdir (spina bifida) (s. 415).
83. b. TAK nedeniyle hastalar›n %60- 80’inde
bakteriüri saptanmaktad›r. Bu bakteriüri
asemptomatik oldu¤u sürece ya da kültürde
E. Coli d›fl›nda proteus, psödomonas veya
klebsielle gibi farkl› bir bakteri üremedikçe
tedavi edilmemelidir (s. 418).
84. d. ‹fleme bozuklu¤u olan çocuklar, idrar
ak›m h›z› ve residüel idrar ölçümleriyle incelenmelidir. Bu flekilde boflalt›m e¤risinden
ifleme bozuklu¤unun tipi ve residü kal›p
kalmad›¤› anlafl›labilir. Eriflkinlerin tersine
çocuklarda maksimum veya ortalama ak›m
h›zlar›na de¤il de, idrar ak›m e¤risinin fleklindeki de¤iflikliklere bakmak tan› koymaya
yard›mc›d›r (s. 413).
85. b. Büyük üreterosel eksizyonlar›ndan sonra
nadir de olsa residüel üreterosel flebi kalabi-
59
lir. Bu flep üretraya prolabe olup obstrüksiyona ve miksiyon flikayetlerine neden olabilir (s. 421).
86. b. Mesane hacmini art›rmak ve depolama
bas›nçlar›n› düflürmek için en klasik cerrahi
yöntem de-tübülarize bir gastro intestinal
segmentin kullan›lmas›yla yap›lan ogmentasyon sistoplastisi ameliyatlar›d›r (s. 422).
87. e. Ogmentasyon sistoplasti operasyonunda
ileumi sigma veya ilioçekal segmentler kullan›ld›¤›nda hiperkloremik metabolik asidoz; mide kullan›l›rsa hipokloremik metabolik alkaloz ortaya ç›kabilir. Çok nadiren
jejunum kullan›l›rsa kusma ya da diyare gibi s›v› kay›plar› sonucunda hiponatremik hipokloremik metabolik asidoz geliflebilir (jejunal konduit sendromu) (s. 422).
88. c. TAK uygulamas› yayg›nlaflmadan önce alt
üriner sistemin cerrahi tedavisinde üriner
diversiyon tek uygulama yöntemi idi. Ya
üreterosigmoidostomi, ya üreterokutanostomi veya ileal loop yap›lmakta idi. Jack Lapides’in 1972 y›l›nda (TAK) temiz aral›kl› kateterizasyonu tarif etmesiyle çocuk hasta
grubunda alt üriner sisteme yönelik düzeltici cerrahi giriflimler çok büyük önem ve h›z
kazanm›flt›r (s. 421).
89. a. Ogmente mesanelerde artan mukus sekresyonuna ba¤l› tafl oluflumu meydana gelebilir. Mukus sekresyonunun kolonik segmentlerde ileal segmentlere oranla daha az
ortaya ç›kt›¤› bilinmektedir. Mukus sekresyonu aç›s›ndan mide en avantajl› segmenttir
(s. 422).
90. a. Mesane boynu slingleri özellikle wrap- up
tarz›nda mesane boynu çevresinden döndürülüp s›k›larak uyguland›¤›nda nörojenik
mesaneli k›zlarda baflar›l› sonuçlar vermektedir. Ancak erkeklerde bu kadar yüz güldürücü sonuçlar al›nmamaktad›r (s. 424).
91. a. Komplet primer onar›m tekni¤iyle mesane, mesane boynu ve penisteki deformiteleri
tek bir operasyonla düzeltme olana¤› vard›r.
Mesane dejenere olmadan önce geliflmifl teknikler ve erken cerrahi müdahale ile tam rekonstrüksiyon iyi sonuçlar vermektedir (s.
424).
60
Temel Üroloji Soru Kitab›
92 d. KAH olgular›n›n %90’›ndan fazlas›nda
sebep, CYP21 geninin kodlad›¤›, 17-OH progesteronun 11-deoksikortisola dönüflümünü
sa¤layan 21-hidroksilaz eksikli¤idir (s. 427).
93 c. KAH’da özellikle tuz kayb›yla giden form,
7-14 günde hayat› tehlikeye sokar. Bu hastalarda serumda 17-OH progesteron, idrarda
17 ketosteroidler artar. ‹nhibisyon etkisi
kalkmas› nedeniyle artan ACTH’a ba¤l› olarak serumda dihidroepiandrosteron (DHEA), testoteron (T) ve estrodiol (E2) artm›fl
olarak bulunur (s. 427).
94 e. Parsiyel Gonadal Disgenezi’de karyotipinde Y kromozomu tafl›yan hastalarda streak veya disgenetik gonadlardan tümör geliflme riski yüksektir. En s›k geliflen tümör
gonadoblastoma’d›r. %25-60 disgerminomaya transformasyon riski oldu¤u için gonadektomi ve müllerian yap›n›n ç›kar›lmas›
önerilmelidir (s. 429).
95. c. Bir interseks hastas›nda fizik muayenede
tek gonad palpe edilebiliyorsa Difli Psödohermafroditizm ve saf gonadal disgenezi tan›lar›ndan uzaklafl›l›r ve muhtemel tan›lar
Miks gonadal disgenezi, gerçek hermafroditizm ve erkek psödohermafroditizm olabilir.
‹ki gonad palpe edilebiliyorsa s›kl›kla erkek
psödohermafroditizm ve nadiren de gerçek
hermafroditizm muhtemel tan›lard›r (s.
431).
96. e. Bir interseks hastas›nda yenido¤an döneminde en k›sa zamanda yap›lmas› gereken
testler; karyotip analizi, serum elektrolitleri,
17-OH progesteron, testosteron, LH-FSH tayinidir (s. 432).
97 a. Çocuklarda geliflen tafl hastal›¤› tüm tafl
hastal›¤› gözlemlenen popülasyonun %23’üne karfl›l›k gelmektedir (s. 433).
98 c. Çocukluk ça¤› tafl hastal›¤›na efllik eden
metabolik bozukluklar %50, üriner anomaliler %30 oran›ndad›r (s. 434).
99 c. En s›k gözlemlenen anomali U-P darl›kt›r
(s. 434).
100.a. Pediatrik tafl hastal›¤›nda en s›k gözlemlenen metabolik bozukluk idiopatik hiperkal-
siüridir. Tan› hiperkalsiüri yapan di¤er nedenlerin ekarte edilmesiyle konulur (s. 434).
101.e. Tafl oluflumu ve kristal nükleasyonu için
ortamda süpersatürasyon yan›nda matriksin de bulunmas› gerekir. Magnezyum, sitratlar, pirofosfat ve glikozaminoglikan nükleasyonu inhibe ederler (s. 434).
102.d. Nöroblastomda adrenal tutulumu %45’dir
ve bunlar prognozu en kötü olanlard›r (s.
439).
103.e. Her üç sendrom da Wilms tümörüyle
birlikte görülebilir (s. 441).
104.d. Genitoüriner rabdomiyosarkomda prognozun en iyi oldu¤u tip paratestiküler tiptir
(s. 443).
105.b. Puberte öncesi testis tümörlerinen
teratomlar gonadal stromal tümör de¤ildir
(s. 445).
106.c. Transekte edilmifl tümör trombusü evre
III anlam›na gelir (s. 441).
107.b. Karaci¤er ekojenitesi ile karfl›laflt›r›ld›¤›nda hiperekojen ve çok büyümüfl böbrekler
görülür. Kistlerin çoklu¤u ve toplay›c› kanal
dilatasyonlar› ekojenitede artmaya neden
olur (s. 460).
108.a. Multikistik displastik böbrekte renal konsantrasyon olmad›¤› için, DMSA da görüntü
vermez fakat fliddetli hidronefrozda az da
olsa renal görüntüleme vard›r (s. 457).
109.d. Multikistik displatik böbrek hastal›¤› genellikle tek tarafl› olup genetik bir geçifl sözkonusu de¤ildir. PKD1-PKD2 gen lokasyonlar›ndaki anormallik polikistik böbrek hastal›¤›nda görülmektedir (s. 457).
110. d. US bulgusu olarak karaci¤er, pankreas,
dalak ve akci¤er gibi parankimatöz organlarda kistler saptan›rken, periportal fibrozis veya safra kanallar›nda geniflleme eriflkin tip
polikistik hastal›¤›n belirtisi de¤ildir. Bu bulgular otozomal resisif polikistik hastal›¤›n
patogonomonik US bulgusudur (s. 458-459).
111.b. Medüller sünger böbrek konjenital bir
hastal›k olmas›na ra¤men genetik bir geçifl
gösterilememifltir (s. 460-461).
Download

temel üroloj‹ soru k‹tabı