14
jun / jul 2010 / dešavanja/events
15
Osobina uspešnih kompanija koje se bave
projektovanjem, da ulažu u podizanje svesti
struke, je nešto što ovi prostori ne poznaju.
Konferencija BLOK je po drugi put održana
u Beogradu u organizaciji kompanije Projmetal, od 2. do 4. juna. Ono što se može
istaći kao dobitak za kompaniju Projmetal
organizacijom ovakvog događaja, je dokaz
kompanijama koje postoje na ovim prostorima, da je u pitanju neko na koga se
može računati kada govorimo o naprednim
arhitektonskim rešenjima i aktuelnim svetskim dostignućima iz oblasti arhitekture.
Kompanija Projmetal je prepoznala da ima
kapacitete da organizuje ovakvu manifestaciju, i to u smislu ljudi koji mogu izabrati i ubediti kvalitetne predavače da dođu
u Beograd. Pored toga kompanija ima i
sjajan prostor koji koristi za ovu namenu.
Međutim ono što je najinteresantnije je to
da kompanija Projmetal takoreći samostalno finansira ovakav jedan događaj, što je u
današnje vreme neverovatno.
Posebno je interesantno da se veliki broj
svetskih arhitektonskih imena odazvao
pozivu da učestvuje na konferenciji, i oni
su učesnicima ponudili odgovore na danas
najaktuelnija pitanja u svetu i Srbiji kao što
su kvalitetna i ekološka izgradnja i pitanje
njene isplativosti, pristupačno stanovanje,
standardizacija poslovnih objekata, projektno finansiranje, projektovanje u izmenjenim ekonomskim uslovima. Ove teme su
aktuelne kako za arhitekte, tako i za investitore i kompletnu građevinsku industriju.
Govornici koji su došli na Konferenciju
BLOK spadaju među najznačajnija imena
savremene arhitekture: Chris Bosse iz Australije, koji je govorio na panelu “Green”,
Boris Podrecca, koji je predavao u ok-
viru panela „Realised“, kao i Shuhei Endo
osnivač ideje Paramoderne arhitekture,
dok je na panelu „Blocked“ govorio Jeffrey
Inaba. Takođe predavanja su održali Stefan
Pfefferle iz biroa Massimiliana Fuksasa, kao
i Eric Owen Moss.
BLOK 2010 je organizovan u šest panela:
„NewTendencies“ je bio posvećen najnovijim tendencijama, formama, konstruktivnim sistemima i studijskim istraživanjima
u arhitekturi; „Economy“ je bio posvećen
standardizaciji poslovnih objekata i projektnom finansiranju; zatim „Realised“ - prezentaciji najatraktivnijih projekata u inostranstvu; „green“ o energetskoj efikasnosti u
arhitekturi, prostorima koji leče, socijalno
uticajnim objektima. Panel „Affordable
Housing“ bio je posvećen pristupačnom
stanovanju sa prostornog aspekta, koje je
izazov za sve aktere u realizaciji koncepta
i koji nakon pola veka ponovo postaje aktuelan u Srbiji.
Panel „Blo(c)ked“, koncipiran je sa dva
nivoa tumačenja. Sa jedne strane, Blocked
u smislu „blokovano“ – u okviru panela su
se davali zaključci, preporuke, koncepti,
ideje i definisanje ciljeva same ovogodišnje
Konferencije, takođe, panel „blo(c)ked“
bavio se i promenama u pristupu investiranju, planiranju, projektovanju, organizaciji građenja usled nepovoljnih ekonomskih
okolnosti.
Ukupno petnaest predavača je tokom tri
dana predstavilo svoje projekte, držalo predavanja i vodilo diskusije o realizovanim
projektima i novim tendencijama.
Fokus Konferencije bio je na konkretnim
rešenjima koje će profesionalci i investitori
moći da primene u svom radu.
18
jun / jul 2010 / dešavanja/events
BELGRADE DESIGN WEEK 2010
Kao što se može videti, naslovnu stranu ovog broja smo posvetili Bjarkeu Ingelsu, koji je posetio Beograd i održao sjajno predavanje
na Belgrade Design Week-u. Može se reći da je i tema ovog broja već pomenutih šest arhitektonskih dešavanja koja su se odigrala
u Beogradu u kratkom vremenskom periodu, ali činjenica je, da je najveća zvezda ovih dešavanja upravo danski arhitekta Bjarke
Ingels. Na ovogodišnjem BDW-u , inače održanog u Ateljeu 212, pored Ingelsa predavanje su održali i Jacob Van Rijs iz MVRDV-a, kao
i Lorenz Prommegger iz X architekten što se tiče arhitekata. Iz oblasti dizajna, došle su podjednako velike zvezde kao i iz arhitekture,
kao što su: Laurent Fetis, Graphic Thought Facility, Hi-res!, Jaime Hayon i Marti Guixe.
As it is easily seen, we dedicated the cover page of this issue to Mr. Bjarke Ingles who visited Belgrade and held great lecture on
Belgrade Design Week. The main topic of this issue is, as already mentioned, six architectural events which took place in Belgrade
during short period of time but the fact is that the biggest star of those events was Danish architect Mr. Bjarke Ingles. On this year’s
BDW, organized in Atelje 212, besides Mr. Ingles, the lectures were held by Mr. Jacob Van Rijs from MVRDV, as well as Ms Lorenz
Prommegger from X architekten, from architects’ side. In terms of design, equally well-known people came, such as follows: Ms
Laurent Fetis, Graphic Thought Facility, Hi-res!, Mr Jaime Hayon and Mr Marti Guixe.
24
jun / jul 2010 / arhitekti
Tekst: The Hyatt Foundation, Foto: Hisao Suzuki
25
pritzker prize 2010
Los Anđeles, Kalifornija- Kazijo Sejima i Rie Nišizava, partneri u arhitektonskoj firmi SANAA, izabrani su za laureate
2010 Pricker Arhitektonske Nagrade.
Zvanična ceremonija dodele najprestižnije svetske arhitektonske nagrade, održana je 17.maja na Elis Ajlandu
u Njujorku. Tada su iznos od 100.000 američkih dolara
i bronzane medalje dodeljene pomenutim arhitektama.
Objašnjavajući izbor žirija, Tomas Dž.Pricker, predsednik Hajat Fondacije, je rekao: „ Ovo je treći put u istoriji
nagrade da je dvoje arhitekata nagrađeno u istoj godini.
Prvi put se to desilo 1988.godine kada su nagrađeni Oskar Nejmer iz Brazila i pokojni Gordon Bunšaft, a drugi
put je bio 2001.godine kada su bili izabrani Žak Hercog i
Pjer de Mejron, partneri u jednoj švajcarskoj firmi.
Tokom trideset godina dodeljivanja Pricker Arhitektonske Nagrade, japanske arhitekte su tri puta pobeđivale.
1987.godine nagradu je dobio pokojni Kenzo Tange,
1993.godine Fumiko Maki, a 1995.godine počastvovan je
bio Tadao Ando.“
Svrha Pricker Arhitektonske Nagrade je davanje odlikovanja živom arhitekti čiji građevinski rad demonstrira
kombinaciju talenta, vizije i posvećenosti, koja je ostavila
trajan i značajan doprinos čovečanstvu i građevinskom
okruženju kroz umetnost arhitekture.
Predsedavajući žirija Pricker Nagrade, lord Palumbo,
citirao je deo saopštenja žirija u vezi ovogodišnjeg izbora:„ Za arhitekturu koja je istovremeno delikatna i
moćna, precizna i nestalna, pronicljiva, ali ne previše niti
otvoreno pametna; za stvaranje građevina koje uspešno
uzajamno deluju sa svojim sadržajem i aktivnostima koje
sadrže, stvarajući osećaj ispunjenosti i bogatstva; za jedinstven arhitektonski jezik koji je potekao iz unikatnog
i inspirativnog zajedničkog procesa; za njihove značajne,
završene objekte i za obećanje da će i nove projekte raditi zajedno, Kazijo Sejima i Rie Nišizava su ovogodišnji
dobitnici Pricker Arhitektonske Nagrade“.
Los Angeles, CA—Kazuyo Sejima and Ryue Nishizawa, partners
in the architectural firm, SANAA, have been chosen as the
2010 Laureates of the Pritzker Architecture Prize. The formal
ceremony for what has come to be known throughout the
world as architecture’s highest honor will be held on May 17 on
historic Ellis Island in New York. At that time, a $100,000 grant
and bronze medallions will be bestowed on the two architects.
In announcing the jury’s choice, Thomas J. Pritzker, chairman of
The Hyatt Foundation, elaborated, “This marks the third time
in the history of the prize that two architects have been named
in the same year. The first was in 1988 when Oscar Niemeyer
of Brazil and the late Gordon Bunshaft were so honored, and
the second was in 2001, when Jacques Herzog and Pierre de
Meuron, partners in a Swiss firm, were selected.” He continued,
“Japanese architects have been chosen three times in the thirty
year history of the Pritzker Architecture Prize — the first was
the late Kenzo Tange in 1987, then in 1993, Fumihiko Maki was
selected, and in 1995, Tadao Ando was the honoree.”
The purpose of the Pritzker Architecture Prize is to honor
annually a living architect whose built work demonstrates
a combination of those qualities of talent, vision and
commitment, which has produced consistent and significant
contributions to humanity and the built environment through
the art of architecture.
Pritzker Prize jury chairman, The Lord Palumbo quoted from the
jury citation to focus on this year’s selection: “For architecture
that is simultaneously delicate and powerful, precise and fluid,
ingenious but not overly or overtly clever; for the creation of
buildings that successfully interact with their contexts and
the activities they contain, creating a sense of fullness and
experiential richness; for a singular architectural language that
springs from a collaborative process that is both unique and
inspirational; for their notable completed buildings and the
promise of new projects together, Kazuyo Sejima and Ryue
Nishizawa are the recipients of the 2010 Pritzker Architecture
Prize.”
n
sić
Mustafa Mu
ipl.Ing.Arh.
R OBJEKTA:D
dine, AUTO
Koncept arhitektonske strukture muzeja baziran je, na pre svega
suštini njenog sadržaja, ali i pejzaža u kome počiva. Objekat je
viđen kao emiter poruka, koje se posetiocu - primaocu saopštavaju
na način primeren ovom i budućem vremenu. Ovo dakle nije riznica
dragocenosti, već jedan živi interaktivni sistem, koji u korelaciji sa
posmatračem – posetiocem, proizvodi uvek nove senzacije i doživljaje
predstavljenog. Arhitektonska struktura jeste aluzija na sedimentiranje
i slaganje geoloških, ali i kulturnih slojeva šireg područja. Tako
dakle, predložena struktura ima atribute prirodne stvari, atribute
biomorfnosti, ali samo po svom duhu, a ne i primarnoj formi. Ona je
aluzija na topografiju blago zatalasanog pejzaža i nastajanje aluvijalne
zaravni. Dakle, ovaj megalit koji lebdi nad zemljom, oslonjen na snop
energije svetla, izbrazdan je prirodnim silnicama vetra i erozije. On počiva
u okruženju koje je osmišljeno kao sublimat šire teritorije ( land art ), kako
prirodnog pejzaža, tako i onog koji je rezultat ljudskog delovanja (trake
njiva, oranica, zasada...), pa slika konteksta muzeja stvara aluziju na prizor
viđen iz aviona (poljoprivrednog dvokrilca).
petitio
konkurs / com
jun / jul 2010 / projekti
o: 2007. go
Projektovan
muzej
savremene
umetnosti
Vojvodine
32
Tekst: Zenit Inženjering
Vojvodina
contemporary
art
museum
33
Concept of the architectural museum structure is based primarily on the
essence of its contents as well as on the landscape where it is situated.
The object is considered as an emissary of the messages which are sent to
visitor-recipient in the way appropriate to both this and future time. Thus,
this does not represent a treasury of valuables but one live interactive system which produces, in cooperation with observer – visitor, always new
sensations and experiences of the presented. Architectural structure is an
allusion on sedimentation and compounding of not only geological but cultural layers of the society as well. Suggested structure, thus, has attributes
of the natural thing, the attributes of bimorphs but only for its spirit not in
its primary form. It presents an allusion on topography of mildly sinuous
landscape and creation of alluvial plain. Therefore, this megalith floating
over the land, leaning on beam of light energy, is creased by wind and erosion. It lies in an environment created as a sublimate of wide territory (land
art) both for natural landscape and the one created by humans (creases of
agricultural land, plough lands, planed areas…) so the context of
the museum makes an allusion on the scene as seen from
the airplane (agriculture biplane).
Tekst: Silvia Covarino
Italijanski arhitekta u Rimu i Šangaju, na stazi koja vodi ka budućnosti.
Frančesko Gati je mlad, neobičan i originalan arhitekta, koga smo kontaktirali putem Fejsbuka i napravili kratak intervju sa njim, pijuckajući
kafu u Rimu, da bismo ga upoznali i pisali o njemu. Diskretna osoba,
senzitivna i predusretljiva, malo govori o sebi i svom putu, putovanju i
strastima. „Pišite šta god želite“ rekao nam je.
Njegov studio je osnovan u Rimu, ali vođen impulsom, napravio je i jedan sličan u Šangaju, u Kini. Priznao je da se za ovo mesto odlučio tražeći
odgovarajuću priliku. „U suštini, ja sam u Kinu došao ciljano jer sam zaljubljen u arhitekturu i želeo sam da je usavršavam putujući širom sveta.
Ja nisam brz momak, niti takmičarskog duha, i ne sviđa mi se moderna
kineska arhitektura, a mislim i da neću naći dovoljno prilika za posao,
tako da ću se brzo vratiti u opušteni Rim“.
Nakon gotovo decenije rada u Evropi i Kini, predložena su inovativna
rešenja za urbane projekte i unutrašnji dizajn. Filozofija malog studija je da uvek prihvataju samo po jedan projekat, a
čini ga samo šest do deset ljudi. „Unutar grupe ja sam uvek
vođa projekta, a za svaki projekat zapošljavam jednog projekt
menadžera koji vodi računa o organizaciji i logistici. U grupi
nema hijerarhije, ali moto koji važi je „dizajn nije demokratski“
zato što smatram da je, radi očuvanja filozofije našeg projekta,
potrebno da konačnu odluku donese arhitekta koji predstavlja
studio. Ima puno tehničkih konsultanata u studiju, u nameri da
omoguće izvesnu fleksibilnost projektima. Generalno, u malim
projektima imamo više slobode i možemo više da se posvetimo
detaljima, i zbog toga ja više volim takve projekte, iako je razumljivo da nema takve slobode pokreta ili dubine, na velikoj
građevini. Mi odbijamo mnogo projekata, posebno ako oni doprinose „da se deformiše svet“ jer se trudim da izrazim nešto i
da izbegnem da budem srušen od strane brojne komercijalne
An Italian architect in Rome and Shanghai on a path towards the future.
Francesco Gatti, is a young, unusual and original architect, by faith contacted
by Facebook, a brief interview on a coffee in Rome, to get to know him
and write about him. A discrete person, sensitive and attentive, He tells a
little about himself and his path, his journey and passions, “write what you
want”.
The studio is born in Rome, then driven by an impulse, of a possible goal,
to the “new frontier of the manner” in China, on Shanghai, fixed his second
reference coordination. The choice is guided by the research of an occasion,
he confirms that “. In fact I arrived in China, almost exclusively because being
in love with architecture I look for an opportunity to practice it traveling
around the globe. I am not a fast or competitive guy, and not appreciating
the Chinese contemporary culture,, i believe that there will be a shorterage
of job opportunities, I will return immediately to the relax Rome.
Almost a decade of work experience in China and Europe,
innovative solutions are proposed for the urban project and
the interior design. The philosophy is of that a small studio,,
an international team of 6 to 10 people, who only accept one
project at a time. “Within the group I am always the leader of the
project and generally for every project I assign a project manager
that takes care of the organization and logistics of the job. “in
the group there is no hierarchy, but without a doubt here what
it counts is, “design is not democratic” , “(…) because i think that
to maintain a clear and lucid philosophy of our project, the final
decision should always be taken by the architect who represents
the studio. There are a lot of consultors technician around the
studio, in order to aloud a certain flexibility due to the projective
scale. Generally in small constructions we have more freedom
and can center better in details, therefore I prefer them, although
it is understandable when an illuminated client doesn’t have this
42
jun / jul 2010 / arhitekti
43
jun / jul 2010 / projekti
53
Projekat dogradnje stambenog
objekta, ul. Dr Aleksandra
Kostića 16, Beograd
upgrade
52
Autor: Dia Ela Nešić
projektovano 2008/9.
Design for extension of a residential building, 16 Dr Aleksandra Kostića Street, Belgrade
Author: Dia Ela Nešić
Designed 2008/9
a
j
n
d
a
r
g
o
d
a
n
tekst: Marko Stojčić
K
ako učiniti arhitekturu „parazitskih“ intervencija na objektima kvalitetnom arhitekturom? To je verovatno jedan od najvećih izazova koji se nametnuo arhitektama, naročito
u Beogradu u zadnjih dvadesetak godina.
Nadogradnja starih objekata u Beogradu je
najučestaliji vid arhitektonske intervencije, samim tim i najveća šansa za arhitekte da grad
učine drugačijim u pozitivnom smislu. Arhitekta Ela Nešić iz Beograda je autor projekta
nadogradnje koji sadrži sve parametre vrhunske arhitekture i sa matičnim objektom čini
posebnu celinu u kojoj „parazit“ i „matica“
imaju uspešno definisan međusobni odnos.
H
ow to create a „parasite“architecture intervention made on buildings be more quality architecture? That is probably one of the greatest challenges imposed on architects, especially in Belgrade
in the past two decades. Extension of old buildings
in Belgrade represents a most frequent type of architectural interventions, and therefore, the biggest
chance for architects to make the city different in a
positive sense. Architect Ela Nešić from Belgrade is
the author of extension designs containing all parameters of a high-class architecture, which make a
special ensemble with the matrix building wherein
a „parasite“ and a „matrix“ have a successfully defined mutual relation.
58
jun / jul 2010 / projekti
autori projekta: arh. Ines Radović, arh. Vladimir Konjević
kora arhitekti
konkursni projekat / competition project
59
68
jun / jul 2010 / urbanizam
W
aterpower je rezultat timskog napora da se definiše
protokol, sa ciljem da se stvori prilika za razvoj,
uskladi sa lokalnim uslovima, i da se moderna značenja
pridodaju već postojećem bogatom istorijskom, prirodnom
i arhitektonskom nasleđu italijanske Amalfi obale. Ovaj
predeo su zbog njegove izuzetne lepote, kroz istoriju voleli
i slavili pisci, pesnici, putnici i umetnici, a od 1997.godine
se ovaj prostor nalazi pod zaštitom UNESCA kao svetsko
nasleđe, zbog svojih „veoma kvalitetnih mediteranskih
pejzaža, sjedinjenih sa kulturnim i prirodnim vrednostima
koje su nastale iz njegovih spektakularnih odlika i istorijske
evolucije“. “Kosta diva” je usko poluostrvo dužine 40 km,
koje se proteže između zaliva Salerno i Napulja. Oblast je
zaklonjena planinama visokim preko 1000 metara i puna
prirodnih izvora koji omogućavaju savršenu simbiozu
čoveka i prirode. Nakon Drugog svetskog rata, poteškoće
u pristupu ovoj oblasti dovele su do smanjenja aktivnosti
vezanih za ručnu izradu papira po kojoj je poznata Amalfi
oblast. Da spomenemo da je u svom „zlatnom dobu“
u dolinama ove oblasti postojalo više od 50 objekata u
kojima se proizvodio papir. Osim ove prvobitne industrijske
aktivnosti, za istoriju, ekonomiju i pre svega pejzaž ovog
dela Italije, značajno je što se na 700 hektara zemlje nalaze
sadnice limuna, koje se preko hiljadu godina uzgajaju
na karakterističnim terasama. Redukcija ekonomske
konkurentnosti limuna iz Amalfija, dovela je do toga da
veliki broj farmera napusti ove predele, što za posledicu
ima oronulost potpornih zidova od suvo postavljanog
kamena, koji su podupirali stenovite strane okolnih brda.
U poslednje vrema velika pretnja za ovu oblast je
o
ass
tola
cen
fo@
I in
T
CIA
SSO
A
A&
69
m
.co
ciati
TOL
EN
n: C
atio
n
rpla
din
oor
&C
ste
Ma
waterpower
waterpower
ola
ent
iC
uig
L
st:
Tek
W
I PA
OAD
R
R
PE
GT
ALF
M
A
HE
(RE
)
CIN
A
R
T
aterpower is the result of an articulated team
effort to define a protocol aimed at triggering
opportunities for development compatible with local
conditions and attribute contemporary meanings to the
already rich historical, natural and architectural heritage
of Italy’s Amalfi Coast. A context of extraordinary beauty,
loved and celebrated by writers, poets, travellers and artists
throughout history and, since 1997, protected by UNESCO
as a world heritage site for its “particular qualities of the
Mediterranean landscape, united with the cultural and
natural value resulting from its spectacular characteristics
and historical evolution”. The costa diva is a narrow peninsula
that stretches some 40 km between the Gulfs of Salerno
and Naples. The area is protected by mountains towering
over 1,000 metres and characterized by abundant natural
springs that consent a perfect symbiosis between man and
nature. Following the Second World War, difficulties in
accessing this area led to the progressive abandonment of
activities related to the traditional ‘handmade’ production
of paper, for which the Amalfi Coast is famous to this day.
We need only mention that at its apex, there were over 50
paper producing facilities disseminated along the coastal
river valleys. In addition to these proto-industrial activities,
the area’s history, economy and, above all, landscape were
shaped by 700 hectares of lemon groves, cultivated for over
a thousand years on characteristic terraces. The reduced
economic competitivity of the Amalfi lemon is leading
many farmers to abandon the area, with the consequent
disrepair of the dry-laid stone retaining walls that stabilise
the rocky hillsides.
Sam početak procesa projektovanja, obeležen je jednostavni
pitanjem: šta je ‘’studentsko’’ u definiciji ‘’studentsko
stanovanje’’? Imajući u vidu programske zahteve i
karakteristike lokacije, projektni tim je predložio novi
prustup problemu studentskog stanovanja. Konkretan
predlog, baziran na programskom zahtevu za smeštanje
relativno malog broja studenata ( ukupno 18 stanara ), je
definisan kao suptilni odnos privatnog i javnog. Iznenađujuće
privatan ( imajući u vidu konkursne zahteve ), za spoljašnjost,
i nepredvidivo javan, za unutrašnjost. U tom smislu, koncept
stanovanja podrazumeva formiranje unutrašnje javne zone,
vertikalni centar, čiji koncept pomera koncepciju studentskog
stanovanja, u drugačiju ravan, između individualnog
studentskog stanovanja i studentskog kampusa.
Predloženo rešenje se organizovano oko tri sistemska
elementa: stambenih jedinica, envelope, koja okružuje
lokaciju, platformi, koje okružuju bazen.
Jump(IN)ing Housing
Stambene jedinice su organizovane u vertikalnom smeru,
formirajući četiri prgramska nivoa, zauzimajući 50% površine
parcele. Jedinice su orijentisane ka unutrašnjosti parcele.
Ostatak lokacije, orijentisan ka zadnjem delu parcele, je
organizovan kao zona bazena.
The very beginning of the design process is shaped by a very
simple question, what is student, in the student housing?
Considering the programmatic requirements and the
characteristics of the location, the project team proposes a
new approach to the question of student housing. Based on
the requirement for the building to house a reasonably small
number of students (18 in total), our proposal is defined as a
subtle relationship between public and private. Surprisingly
private, to the outside, and unpredictably public to the
inside. To that sense, housing concept forms an inner public
zone, a vertical center, that pushes the concept of student
housing to whole different level, somewhere between
individual student housing, and student campus.
The proposed solution revolves around three systematic
elements: housing units, site envelope, platforms,
surrounding the pool .
The housing units are organized in vertical direction, forming
four programmatic levels, occupying 50 % of site surface. The
units are oriented to the inside of the plot. The remaining
site surface, leaning to the back of the plot, is dedicated to
the pool area.
Jump(IN)ing
jun / jul 2010 / projekti
Housing
74
75
78
jun / jul 2010 / urbanizam
79
helix city
1
959.godine, grupa japanskih arhitekata i gradskih
urbanista udružila je snage pod imenom METABOLISTI. Veliki obim fleksibilne konstrukcije sa mogućnošću
proširivanja koje omogućavaju celovit proces rasta, bile su
karakteristike njihove vizije grada budućnosti, naseljenog
velikim brojem stanovnika. Oni su verovali da zakoni prostora i funkcionalna transformacija čine budućnost društva
i kulture. Razvoj metabolizma posle II svetskog rata u Japanu, značio je da se većina dela nastalih u ovom pokretu,
tiču uglavnom pitanja stanovanja.
Rad grupe često je nazivan tehnokratijom, a njihovi projekti su opisivani kao avangarda sa retoričkim karakterom.
Rad Metabolista se često poredi sa neizgrađenim projektima grupe “Arhigram”.
Njihovi radovi su se puno oslanjali na tehnološki napredak
i često su sadržali prilagodljive ugradne megastrukture.
Najznačajniji projekti su: Plutajući grad u moru (projekat
Unabara), Pomorski grad Kionara Kikutake, Grad tvrđavu,
Okeanski grad, Grad u obliku zida, Agrikulturalni grad i
Heliks grad kao i Nakagin-kapsula toranj Kiša Kurokave.
Arhitekte iz grupe Metabolista su se nadale da će im
upotreba bioloških procesa kao modela, ukazati na efikasne načine da se suoče sa brzim rastom i tehnološkim
progresom društava širom sveta. Njihova filozofija projektovanja uključivala je ogromne građevine, razmera
koje je Le Korbizije zamišljao, a ponekad i gradio u proteklim dekadama. Ova monumentalna razmera odražava
operacije koje su takođe videli na delu u savremenom
urbanističkom rastu. Za međunarodni pokret arhitekata koji pokušavaju da stvore idealan grad budućnosti,
„megastruktura“ je postala ključna reč.
I
n 1959 a group of Japanese architects and city planners
joined forces under the name the Metabolists. Their vision
of a city of the future inhabited by a mass society was characterized by large scale, flexible and extensible structures
that enable an organic growth process. In their view the
traditional laws of form and function were obsolete. They
believed that the laws of space and functional transformation held the future for society and culture. Metabolism’s
development in Post World War II Japan meant that much of
the work produced in the movement is primarily concerned
with housing issues.
The group’s work is often called technocratic and their designs are described as avant-garde with a rhetorical character. The work of the Metabolists is often comparable to the
unbuilt designs of “Archigram”.
Their designs relied heavily on technological advancements
and they often consist of adaptable plug-in megastructures.
Famous projects included the floating city in the sea (Unabara project), Kiyonari Kikutake’s Marine City, tower city, ocean
city, the wall city, the agricultural city and the ‘Helix City’ by
Kisho Kurokawa, as well as his Nakagin Capsule Tower.
Metabolist architects hoped that the use of biological processes as models would give them efficient ways to deal
with the rapid growth and technological progress of societies all over the world. Their design philosophy involved gigantic buildings, of a size that Le Corbusier had envisioned
and sometimes built in past decades. This monumental scale
reflected operations they also saw at work in contemporary
urban growth. For the international movement of architects
trying to design the ideal city of the future, “megastructure”
became a key word.
84
jun / jul 2010 / projekti
85
limit kao izazov
boundaring challange
Tekst: ELA NEŠIĆ,dipl.ing.arh.
Text: ELA NESIC, BSc of Architecture
Object: RESIDENTIAL – NON-PROFIT HOUSING
Address: 166a Jurija Gagarina St, Block 61, New Belgrade
Investor: Secretariat for Finances – City of Belgrade
Competition: 2006
Design - elaboration: 2007 - 2008, Realization: 2008 - 2009
Objekat: STAMBENI OBJEKAT – NEPROFITNO
STANOVANJE
Adresa: Jurija Gagarina 166 a, blok 61, Novi Beograd
Investitor: Sekretarijat za finansije grada Beograda
Konkurs: 2006., Projekat-razrada: 2007-2008.
Realizacija:2008-2009.
Authors: STUDIO RE:A.C.T.
Ms Grozdana Šišović and Dejan Milanović
Autori. STUDIO RE:A.C.T.
Grozdana Šišović,dia i Dejan Milanović,dia
Construction of the object of non-profit housing located in
the Block 61, under the auspices of the City of Belgrade
Secretariat of Finances, designed for the employees in the
public sector was finished at the beginning of this year. The
authors of the winning team in 2006 are coming from the
Studio Re:act, with young architects Grozdana Šišović and
Dejan Milanović.
This positive example gives, as I hope, an indication of a new
tendency here, creation of socially responsible architecture
coming from the professionals, which is the usual practice
already present in the region. The achieved architectural
result describes that good architecture does not cost more
but improves the overall town image significantly.
Izgradnja objekta neprofitnog stanovanja u bloku 61,
pod okriljem Sekretarijata za finansije grada Beograda,
namenjena zaposlenima u javnom sektoru, završena je
početkom ove godine. Autori pobedničkog konkursnog
rešenja iz 2006-e godine su Studio Re:act, iza kojih stoje
mladi arhitekti Grozdana Šišović i Dejan Milanović.
Ovaj pozitivan primer daje naznaku nadamo se nove
tendencije kod nas, kreiranja socijalno odgovorne
arhitekture od strane stručnih ljudi, kakva je praksa
uveliko prisutna u regionu. Postignut arhitektonski
rezultat govori nam da dobra arhitektura ne košta ništa
više, a značajno unapređuje sliku grada.
Konfliktan stav autora prema neposrednom okruženju
i limitiranosti urbanističkih uslova, razrešen je svesnim
kontrastnim tretiranjem delova objekta, zavisno od
položaja i orijentacije. Tako je po formi, materijalizaciji
i koloritu, dominantni arhitektonski motiv struktura
frontalne fasade prema ul.Jurija Gagarina. Ova struktura
je slojevita - na neki način ona formira distancu od
velike saobraćajnice, štiti stanove od sunca, dok
aritmična podela otvora stvara potrebnu dinamiku i
identitet - lice objekta. Postepenim gradiranjem iza
uglova objekat se umiruje i mimikrira u kontekst zaleđa
bloka. Posmatrajući uličnu fasadu iz pešačke vizure,
smenom boja, planova, punog/praznog, efekata svetla
i senke, stvaraju se zanimljivi kontrasti i dinamični
likovni i arhitektonski efekti, dok je iz stanova percepcija
spoljašnjosti kadrirana kroz otvore na strukturi.
re act
Author’s conflict attitude towards immediate surrounding
and urbanism conditions limitations has been solved by
a contrast treatment of the object’s parts, depending on
the position and orientation. The dominant architectural
motive, according to the form, materialization and color,
is the structure of the front façade towards Jurija Gagarina
Street. This structure is multi-layered – in a way, it forms
the distance from the main road, protects flats from the
south sun while the arrhythmic openings’ sectioning
creates a necessary dynamics and object’s identity – face.
The building soothes and provokes mimicry at the back
of the block by a progressive grading behind corners.
Seeing the front façade from pedestrian visualization,
interesting contrasts and dynamic artistic and architectural
effects are created by the change of colors, plans, full
and empty effects, light and shadow effects while the
outside perception from the apartments is achieved by the
openings on the structure.
92
jun / jul 2010 / projekti
93
Tekst/Foto: © SPAN & Zeytinoglu Architects
The Austrian Pavilion at the Expo 2010
austrian pavilion
Austrijski paviljon na EXPO 2010
SPAN & Zeytinoglu Futuristička Arhitektura
Austrijska prezentacija na Šangaj Ekspou (od 1.maja do
31.oktobra 2010.godine), ima oblik futurističkog paviljona.
Dvospratna struktura je proizvod zajedničkog projekta dva
bečka biroa SPAN i Zeytinoglu Architects. Lajtmotivi su
bešavne površine i spojevi koji oslikavaju biološke strukture. Softver korišćen za projektovanje, koji je ovim doživeo
svetsku premijeru, specijalno je napravljen u cilju ispitivan-
austrijski paviljon
ja kompleksnih, zaobljenih konfiguracija. Fasada paviljona
je prekrivena sa deset miliona porcelanskih pločica.
Biomorfna površina prekrivena svetlucavim porcelanom:
Austrijski Paviljon na Svetskoj izložbi 2010. „Arhitektura
za ovaj projekat bazirana je na ideji kontinuiteta, bešavnih
površina i glatkih prelaza između prostora - koncept ima za
cilj da razvije kontinualan protok unutar paviljona dok istovremeno omogućava vešto mešanje enterijera i eksterijera“ (Matias del Kampo, SPAN). Postepena promena boja
na fasadi, dizajn cevi i konzola, kao i detalja poput obloge
plafonskog osvetljenja, na rigorozan način primenjuju ovaj
koncept.
Futuristic Architecture by SPAN & Zeytinoglu
The Austrian presentation at the Shanghai Expo (1 May to
31 October 2010) takes the form of a futuristic pavilion.
The two-storey structure is the product of a collaborative
design by the Vienna-based architecture offices SPAN and
Zeytinoglu Architects. The leitmotifs are seamless surfaces
and joints that reflect biological structures. The software
used — a world premiere — for the design was specially
developed to explore complex curved geometries. The façade
of the pavilion is encased in ten million porcelain tiles.
A biomorphic volume covered with a shimmering porcelain
skin: the presentation of the Austrian Pavilion at the 2010
World Exposition. “The architecture for the project is based
on the ideas of continuity, seamless surfaces and smooth
transitions between spaces — a concept that is geared to
develop a continuous flow within the pavilion while providing
a subtle blending between the outside and the inside”
(Matias del Campo, SPAN). The gradient transition of colour
on the façade, the design of the bar and the consoles as
well as details, such as the cladding of the ceiling spotlights,
apply this concept in a
rigorous way.
“The spatial relationships of the pavilion playfully adopt
the balance, division and symbiosis between the town
and the countryside”, explains Arkan Zeytinoglu. “Abstract
landscapes as sensual experiential spaces generate a
rhythmical movement from the natural space to the cultural
acoustically condensed urban space.” The central room
unfolds from the inside outwards. The curvilinear sequence
of interior spaces supports the flow of visitors from the
entrance area through the exhibition grounds to the exit.
Thanks to the seamless transitions the visuals can unfold
freely and unhindered in the space. Panoramas and imagery
are projected onto the walls, floor and ceiling to fill the
interior.
100 jun / jul 2010 / projekti
Au
ite
tti
ar
ch
dio
ell
is
tu
iss
to
ri:
T
sd
_0
1
Tissellistudioarchitetti je osnovao Filipo Tiseli (1967) u
Ćeseni 1998.godine. Arhitekta Ćincija Mondelo (1969)
je počela da radi u ovom studiju 2001.godine, a šest
godina kasnije im se pridružila arhitekta Flavia Beninji
(1979). Ovaj projektni biro je uglavnom specijalizovan za
stambenu arhitekturu i unutrašnji dizajn, a za svoj rad je
dobio i međunarodno priznanje. Najveća prednost malog biroa uključuje mogućnost da budu lično uključeni u
sve delove građevinskog procesa, od dizajnerskog koncepta, preko konstrukcije pa sve do završetka gradnje.
Tissellistudioarchitetti je posvećen savremenoj arhitekturi, primenjujući lično iskustvo i oko za detelje na svakom projektu.
101
tissellistudioarchitetti was founded in Cesena in 1998
by architect Filippo Tisselli (1967). Architect Cinzia Mondello (1969) joined in 2001 and architect Flavia Benigni
(1979) began collaborating with the studio in 2007. The
studio specializes mainly in residential architecture and
interior design and has been international recognized
for its work. The biggest advantage of a small studio includes the opportunity to be personally involved in all
stages of the building process, from the design concept,
through construction, to completion.
tissellistudioarchitetti is committed to contemporary architecture, applying professional experience and an eye
for detail to every project.
108 jun / jul 2010 / projekti
109
fontana
Autori projekta/ Project authors: arh. Jelena Mandić i arh.Mirjana Todorović
118
jun / jul 2010 / dešavanja/events
119
la
lP r o t e k a internaciona ana
k
s
d
d
o
a
re rž
Beogr
hitektu
a
r
a
a
lj
e
je veom
ja
na ned
a
.m
5
do 1
ure. U
od 7.
arhitekt tacil
a
v
ti
s
e
s
uspeli f druge manife oa
n
Be
u
u
s
o
le
n
od
šava
e
d
e
s
su
eno,
tovrem a
je koje
is
i
ć
e
r
o
ak
re sveg
gradu, t
dvaja p broju
iz
e
s
BINA
u i
m obim
ija
po svo . Manifestac
a
o
č
n
a
v
e
preda
istovrem sa
a
n
a
ž
r
je od
kacija
oliko lo a koje
k
e
n
a
n
bam
im izlož ađanja.
posebn
og
d
tile
o vesu pra
sa tolik
e
n
a
d
ž
ena iz
Mo
skih im vrlo
t
e
v
s
likih
sa
ure ali
arhitekt im visokim
en
ujednač redavača i
p
m
ta
nivoo
projeka
ih
n
a
z
a
ik
r
p
bama.
na izlož
Download

Segment 05 (PDF)