From Peter K. Sczepanek Sent: 25. Sept. 2010 Datei / Plik: 100925-artikel-sczep.doc
Subject: Konzert-Ruhr-2010, OMV-NRW-M.Weigand, Erdäpfelballade,
RAS, pieronsko pol., D.Jerczynski, Henryk III., von P.K.
Sczepanek (Seiten -Stron -79)
Vergangenheitsbewältigung,
Schlesisch - Christlich - Europäisch - O Śląsku, chrześcijaństwie, po europejsku
Termine:
Marsz Autonomii w Rybniku
Serdecznie zapraszamy na Rybnicki Marsz Autonomii, który odbędzie się już w najbliższą
dzisiaj
sobotę (25.09.2010) o godzinie 12.00 w Rybniku.
Zbieramy się w samo południe na Skwerze Starościańskim (przy dworcu PKP), skąd ulicami
Kościuszki, Chrobrego, 3 Maja, Łony i Sobieskiego udamy się na Rynek.
"Hochzeitspolka", ktora odbedzie sie w najblizsza niedziele, 26 wrzesnia, w Kinie Union w
Bochum o godzinie 14.30.
a zaraz potem macie okazje tu do kościoła w Bochum:
Morgen:
Geistliches Konzert - in RUHR 2010
„130 Jahre MGV »Einigkeit« 1880 Bochum-Marmelshagen“
Sonntag, 26. September 2010, 17.00 Uhr St. Franziskus-Kirche in Bochum - Riemke,
SONNTAG in DÜSSELDORF - Dracula - Filmmusik Geschichte Polens - Kilar
Filmmusikkonzert Tychy-Orchester und Katowice Chor 26.9.2010, 19.00
Düsseldorf - Tonhalle Am Ehrenhof 1.
Sonntag 26.9. 19 Uhr SUPERNOVA 2 In Zusammenarbeit mit Ars Cameralis und mit Unterstützung der
Woiwodschaft Schlesien und des Landes NRW
HAUS SCHLESIEN, Nikolaus von Lutterotti, O.S.B. (1892-1955) - Benediktiner in Prag
und Grüssau, Wanderer zwischen den politischen Mächten am Sonntag, dem 26. September
KONZERT - Harmonia Classica In Heimat und Fremd ein Zusammenarbeit
mit dem Verband der Volksdeutschen Landsmannschaften Österreichs (VLÖ)
Mittwoch, 29. September 2010, 19,30 Uhr Haus der Heimat Steingasse 25, 1030 Wien
60 Jahre „Gemeinschaft evangelischer Schlesier“ Vom 1.-3 Oktober 2010 erinnert die
„Gemeinschaft ev. Schlesier (Hilfskomitee) e. V.“ mit einer besonderen Gedenkveranstaltung in
Wiesbaden, Hotel Oranien - „Der deutsche Nachkriegsprotestantismus und die Vertriebenen“.
a)Deutsch:
Geistliches Konzert - in RUHR 2010 „130 Jahre MGV »Einigkeit« 1880 BochumMarmelshagen“
Konferencja „Traktaty
Polsko-Niemieckie z 1990 i 1991 roku i ich konsekwencje dla
Śląska” "Deutsch-polnische Verträge aus den Jahren 1990 und 1991 und deren Konsequenzen für
Schlesien" - 15. Schlesienseminar
Lieber Herr Dr. Paziorek, lieber Heiko Hendriks, meine sehr geehrten Damen und Herren,
OMV Ost- und Mitteldeutschen Vereinigung der CDU in NRW, M.Weigand
Kongress "Wandel durch Erinnerung"
1
Das BUCH: vonDipl.Polit. Udo Walendy: - Historische Tatsachen N. 39 nach 1945
Zur Schuld des Zweiten Weltkrieges Po 1945, Powojenne historyczne czyny –
Do winy za Druga Wojne Swiatowa
Eigentumsrecht und Enteignungsunrecht - Analysen und Beiträge zur
Vergangenheitsbewältigung
Peter Karl Sczepanek Schlesische Reminiszenzen I. - Friedrich der Große („Der Alte Fritz”)
Die Erdäpfelballade
Zitate, Sprüche und Weisheiten
Oberschlesien ist immer wie lebendige Begegnung, uns allen!
Gorny Slask stanowi dla nas wszystkich źródło inspiracji w naszym życiu codziennym
b) Polnisch / Deutsch / Oberschlesisch / Slawisch germanisch / Tschechisch
Trwa dyskusja o kulturze 23 września 2010 Kongres Kultury Województwa Śląskiego to
pierwsze, po dwunastu latach,
Peter Karl Sczepanek Reminiscencje śląskie II.
Fryderyk Wielki – „Stary Fritz” „Die Erdäpfelballade” "The earth apple ballad"
Dariusz Jerczyński ORĘDOWNICY NIEPODLEGŁOŚCI ŚLĄSKA
Rys biograficzny wybitnych śląskich książąt oraz działaczy i badaczy, opowiadających się
za językową, narodową lub państwową odrębnością Śląska.
WPROWADZENIE – PLEMIONA ŚLĄSKIE. ŚLĄSK W GRANICACH OŚCIENNYCH PAŃSTW SŁOWIAŃSKICH.
Ta pierońsko polityka ino niszczy życie człowieka
Bernard Gaida: Jestem fanem dwujęzyczności, dlatego postawiłem tablicę Oppelner Strasse
To już jes chopie z górki ...Ojgyn
a)Deutsch:
Morgen am Sonntag 26.9.2010:
Geistliches Konzert - in RUHR 2010
„130 Jahre MGV »Einigkeit« 1880 Bochum-Marmelshagen“
Sonntag, 26. September 2010, 17.00 Uhr
St. Franziskus-Kirche in Bochum - Riemke, Eintritt -10 Euro
Herner Str. 356, 44807 Bochum-Riemke, Tel.: 0234-53 17 21
Progra m m a b la uf
MGV »Einigkeit« 1880 Bochum-Marmelshagen
Willi Giesen:
Carmen vespertinum
Franz Schubert:
Abendfrieden
Friedrich Silcher:
Sanctus
Gioacchino Rossini / arr. Ulrich Jung Quando corpus morietur
Hans Cleuver:
Psalm 150
Martin Shaw / arr. Ulrich Jung
With a voice of singing
2
Der kleine Chor des Männerchores Bayer Leverkusen
Friedrich Silcher: Hymnus
Charles Gounod: II.me Messe pour lesSocietés chorales
Kyrie
Gloria
Sanctus
O salutaris hostia
Agnus Dei
Anton Bruckner: Inveni David
Luigi Cherubini: Sanctus
Gesamtleitung:Ulrich Jung – Musikdirektor FDB
Beide Chöre:
Ludwig van Beethoven: Die Ehre Gottes in der Natur
Franz Schubert:
Gott in der Natur
Die Nacht
Richard Wagner:
Pilgerchor aus der Oper „Tannhäuser”
Gus Anton::
O Herr, gib Frieden
Georg Friedrich Händel / Halleluja
Peter Brettner:
aus dem Oratorium „Der Messias”
Ausführende:
Das „Gabrieli”-Ensemble Mülheim
Otmar Müller u. Axel Groß, Trompete · Andreas Palluch, Horn ·
Stephan Berkenfeld u. Guido Heller, Posaune · Stephan Reichertz,Tuba
Der kleine Chor des Männerchores Bayer Leverkusen
Einstudierung: Harald Jüngst
MGV »Einigkeit« 1880 Bochum-Marmelshagen
Am 1.10.2010 spiewamy w Kasino Leverkusen - „My way“ nach Paul Anka,
- “Conquest of Paradise”
- „You never walk alone”
Musisz tam być!
29. września (środa, od godz. 9.00) - 03. października 2010
im Zeitraum vom 29. September bis zum 3. Oktober 2010
Kamień Śląski / Gross Stein / Oberschlesien
Konferencja
„Traktaty
Polsko-Niemieckie z 1990 i 1991 roku i ich konsekwencje dla Śląska”
"Deutsch-polnische Verträge aus den Jahren 1990 und 1991 und deren Konsequenzen für
Schlesien" -
3
15. Schlesienseminar
"Deutsch-polnische Verträge aus den Jahren 1990 und 1991 und deren Konsequenzen für Schlesien" - 15.
Schlesienseminar
im Zeitraum vom 29. September bis zum 3. Oktober 2010, Kamień Śląski/Groß Stein
Das 15. Schlesienseminar, dass in diesem Jahr durch das Hauptthema: "Deutsch-polnische Verträge aus
den Jahren 1990 und 1991 und deren Konsequenzen für Schlesien" begleitet wird, findet in dem Zeitraum
vom 29. September - 3. Oktober 2010 auf dem Schloss in Groß Stein, ul. Parkowa 1a, statt.
Das Haus der Deutsch-Polnischen Zusammenarbeit veranstaltet, gemeinsam mit der Seelsorge der nationalen
Minderheiten der Diözese Oppeln, dem Verein der St. Karl Borromäus Bibliotheken, dem Verband der deutschen
sozial-kulturellen Gesellschaften in Polen, dem Joseph-von-Eichendorff-Konservatorium, sowie dem Verein zur
Pflege Schlesischer Kunst und Kultur das 15. Schlesienseminar.
Die traditionellen Debatten auf dem Schloss Groß Stein bieten den Bewohnern unserer Region seit Jahren eine
gute Gelegenheit zur Teilnahme an einem Diskussionsforum mit wichtigen Persönlichkeiten aus dem Bereich der
Politik, Wissenschaft und Kultur aus Deutschland und Polen. Sie dienen weiterhin einem offenen Gedanken- und
Erfahrungsaustausch in einer vertrauensvollen und aufgeschlossenen Atmosphäre.
Mit dem 15. Schlesienseminar soll diese Tradition fortgeführt und die Möglichkeit geben werden, wichtige
Themen rund um die Problematik der deutsch-polnischen Beziehungen und deren Bedeutung für die Entwicklung
Schlesiens, mit der besonderen Berücksichtigung Schlesiens, als einer Region der kulturellen Vielfalt, zu
besprechen.
Den Leitgedanken des diesjährigen Schlesienseminars stellen die Überlegungen zum Thema der Ereignisse der
90er Jahren dar: der Mauerfall, die Wiedervereinigung Deutschlands, die demokratische Umwandlung Polens,
sowie deren Konsequenzen, also die deutsch-polnischen Verträge: der Grenzvertrag aus dem Jahr 1990 und der
deutsch-polnische Nachbarschaftsvertrag aus dem Jahr 1991. Das Ziel des Seminars wird u.A. die Darstellung
der geschichtlichen und politischen Bedeutung dieser Verträge für Polen, für die deutsche Minderheit und für
Schlesien sein. Es wird außerdem auf deren Einfluss auf die Entwicklung und Gestaltung der Beziehungen
zwischen den Nachbarstaaten - Deutschland und Polen eingegangen.
Durch das 15. Schlesienseminar möchten wir die bedeutende Rolle der Ereignisse der 90er Jahren in den
deutsch-polnischen Beziehungen, aus der Perspektive der Medien und der Gesellschaft zeigen, und dadurch die
wichtigsten Momente für die deutsch-polnischen Beziehungen darstellen, denn der einzige Weg zur Abschaffung
der gegenseitigen Vorurteile ist nur durch das Kennenlernen der Geschichte der Beziehungen möglich.
Die Teilnahme am diesjährigen Schlesienseminar wurde bereits u .A. von folgenden Referenten bestätigt: Dr.
Christoph Bergner, Beauftragter der Bundesregierung für Aussiedlerfragen und nationale Minderheiten, Tomasz
Siemoniak, Staatssekretär des polnischen Innenministeriums, Minister für Angelegenheiten des religiösen
Bekenntnisses, sowie nationalen und ethnischen Minderheiten, Dr. Marek Prawda, Botschafter der Republik
Polen in der Bundesrepublik Deutschland, Prof. Dr. Jerzy Sułek, primärer Verhandlungsführer bei den deutschpolnischen Verträgen, Prof. Dr. Grzegorz Janusz, Dekan der Abteilung für Politologie an der Maria-CurieSklodowska-Universität in Lublin, Prof. Dr. Ryszard Karczmarek, Leiter der Abteilung für Geschichte Schlesiens
aus der Universität Schlesien, Prof. Dr. Klaus Ziemer, Direktor des Deutschen Historischen Instituts Warschau
von 1998 bis 2008, Prof. Dr. Krzysztof Ruchniewicz, Direktor, des Willy Brandts Zentrumfür Deutschland- und
Europastudien an der Universität Breslau.
Das Programm des diesjährigen Schlesienseminars wird folgend aussehen:
1.
2.
3.
4.
5.
Mittwoch, den 29. September 2010: Einblick in die wichtigsten deutsch-polnischen Verträge und deren
Bedeutungen für beide Partner
Donnerstag, den 30. September 2010: Wahrnehmung und Darstellung der deutsch-polnischen
Beziehungen bzw. kulturelle Entwicklung Schlesiens
Freitag, den 1. Oktober 2010: Rolle der Kirche in den deutsch-polnischen Beziehungen
Samstag, den 2. Oktober 2010: Nationale und ethnische Minderheiten
Sonntag, den 3. Oktober 2010: Abschluss des Seminars mit Besichtigung des St. Annabergs
Im Anhang finden Sie das Programm des Seminars und die Teilnahmenbestätigung. Anmeldefrist 24. September
2010.
4
Program [.doc]
Wir laden Sie ganz herzlich zum XV. Schlesienseminar ein!
O Niemcach w Polsce, o statusie Polaków w Niemczech, o konsekwencji konferencji w Jałcie i
Poczdamie, o niemieckim dziedzictwie Śląska, o roli mediów w stosunkach polsko-niemieckich, o roli
kościoła w stosunkach polsko-niemieckich, o Krzyżowej, o autonomii, koncerty, wystawy, zwiedzanie.
Zapraszamy wszystkich chętnych!
www.haus.pl
Wybrani referenci:
ks. dr hab. Andrzej Czaja, Biskup Diecezji Opolskiej
Marek Łapiński, Marszałek Województwa Dolnośląskiego
Bernard Brasack, Konsul Generalny Republiki Federalnej Niemiec we Wrocławiu
Ryszard Galla, Poseł do Parlamentu RP, Prezes Zarządu Domu Współpracy Polsko– Niemieckiej
Bernard Gaida, Prezydent Zarządu, Związek Niemieckich Stowarzyszeń Społeczno– Kulturalnych w
Polsce
prof. dr Karl-Heinz Hornhues, Poseł do Bundestagu w latach 1972-2002, Zastępca Przewodniczącego
Frakcji CDU/CSU ds. Polityki Zagranicznej w latach 1984-1989, Przewodniczący Komisji Spraw
Zagranicznych w latach 1994-1998
prof. dr hab. Jerzy Sułek, Główny Negocjator Traktatów polsko-niemieckich, Warszawa
ks. Jan Kopiec, Biskup Pomocniczy Diecezji Opolskiej
dr Christoph Bergner, Pełnomocnik Rządu Niemieckiego ds. mniejszości narodowych i wysiedleńców
Tomasz Siemoniak, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji, minister
właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości narodowych i etnicznych
We wszystkich sprawach dotyczących seminarium do dyspozycji pozostaje:
Piotr Cichoń
Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej
ul. 1 Maja 13/2 45 - 068 Opole tel. 077 40 25 105 faks: 077 40 25 115
e-mail: [email protected]
www.haus.pl
Program:
XV Seminarium Śląskie
5
„Traktaty
Polsko-Niemieckie z 1990 i 1991 roku i ich konsekwencje dla
Śląska”
(program projektowany: 27.08.2010r.)
Środa, 29 września 2010r. – Historia
Moderacja: dr Grzegorz Balawajder, Zakład Studiów Europejskich, Instytut Politologii, Uniwersytet
Opolski (wystosowano zaproszenie)
9.00 Otwarcie XV Seminarium Śląskiego, powitanie zaproszonych gości i uczestników
ks. dr hab. Andrzej Czaja, Biskup Diecezji Opolskiej (wystosowano zaproszenie)
Józef Sebesta, Marszałek Województwa Opolskiego (wystosowano zaproszenie)
Marek Łapiński, Marszałek Województwa Dolnośląskiego
Bogusław Śmigielski, Marszałek Województwa Śląskiego (wystosowano zaproszenie)
Bernard Brasack, Konsul Generalny Republiki Federalnej Niemiec we Wrocławiu
Ryszard Galla, Poseł do Parlamentu RP, Prezes Zarządu Domu Współpracy Polsko–
Niemieckiej
Bernard Gaida, Prezydent Zarządu, Związek Niemieckich Stowarzyszeń Społeczno–
Kulturalnych w Polsce
9.45 – 10.30 „Jaki jest obraz Niemców w Polsce i Polaków w Niemczech”
prof. dr hab. Klaus Ziemer, Dyrektor Niemieckiego Instytutu Historycznego
w Warszawie w latach 1998-2008
10.30 – 11.15 „Postanowienia konferencji w Jałcie i Poczdamie i ich konsekwencje dla
stosunków polsko –niemieckich oraz dla Śląska w okresie 1945-1990”
prof. dr hab. Piotr Madajczyk – Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk,
Warszawa
11.15 – 11.45 Przerwa kawowa
11.45 – 12.30 „Traktaty z 1990 i 1991r. i ich znaczenie dla strony polskiej”
prof. dr hab. Jerzy Sułek, Główny Negocjator Traktatów Polsko-Niemieckich,
Warszawa
12.30 – 13.00 Dyskusja
6
13.00 – 14.00 Przerwa obiadowa
14.00 – 14.45 „Traktaty z 1990 i 1991 i ich znaczenie dla strony niemieckiej”
prof. dr Karl-Heinz Hornhues, Poseł do Bundestagu w latach 1972-2002, Zastępca Przewodniczącego
Frakcji CDU/CSU ds. Polityki Zagranicznej w latach 1984-1989, Przewodniczący
Komisji Spraw Zagranicznych w latach 1994-1998
14.45 – 16.15 Dyskusja panelowa „Górny Śląsk i jego niemieckie dziedzictwo – znaczenie
i rola w stosunkach polsko – niemieckich”
Moderacja: Rafał Bartek, Dyrektor Generalny, Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej
prof. dr Karl-Heinz Hornhues, Poseł do Bundestagu w latach 1972-2002, Zastępca
Przewodniczącego Frakcji CDU/CSU ds. Polityki Zagranicznej w latach 1984-1989,
Przewodniczący Komisji Spraw Zagranicznych w latach 1994-1998
prof. dr hab. Jerzy Sułek, Główny Negocjator Traktatów polsko-niemieckich,
Warszawa
prof. dr hab. Klaus Ziemer, Dyrektor Niemieckiego Instytutu Historycznego
w Warszawie w latach 1998-2008
prof. dr hab. Piotr Madajczyk – Instytut Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk,
Warszawa
Bernard Gaida, Prezydent Zarządu, Związek Niemieckich Stowarzyszeń Społeczno–
Kulturalnych w Polsce
18.00 Kolacja
19.30 Program wieczorny – Carl Hermann- malarz z Opola
Joanna Filipczyk-Topolnicka, Kierownik Działu Sztuki, Muzeum Śląska Opolskiego
Czwartek, 30 września 2010r. – Kultura i Media
Moderacja: dr hab. Aleksandra Trzcielińska-Polus, Instytut Politologii, Uniwersytet Opolski
9.00 – 9.45 „Jak przedstawiane są stosunki polsko-niemieckie w mediach na Śląsku – przekrój
d lat 90tych do dziś”
dr hab. Bogusław Nierenberg, Zakład Komunikacji i Dziennikarstwa, Instytut
Politologii, Uniwersytet Opolski
9.45- 10.30 „Historia stosunków Polsko-Niemieckich po 1945 roku ze szczególnym
uwzględnieniem Śląska”
7
prof. dr hab. Krzysztof Ruchniewicz, Dyrektor Centrum Studiów Niemieckich i
Europejskich im. Willego Brandta, Wrocław
10.30 – 10.45 Dyskusja
10.45 – 11.00 Przerwa kawowa
11.00 – 11.45 „Kultura niemiecka na Śląsku po 1945 i po 1989. Ocena realizacji Traktatów
Polsko-Niemieckich w zakresie kultury na Śląsku”
dr Rudolf Urban, Kierownik Redakcji Radiowej, Zespół Producencki „Pro Futura”
11.45 – 12.30 „Jaką rolę odgrywa historia Śląska w kształtowaniu dzisiejszych relacji
polsko- niemieckich”
dr Stefan Meetschen, dziennikarz „Tagespost”, Warszawa
12.30 – 14.00 Przerwa obiadowa
14.00 – 14.45 „Wielokulturowość szansą na rozwój regionu – dziedzictwo historyczne oraz
współczesność jako elementy się uzupełniające”
prof. dr hab. Jan Harasimowicz, Dyrektor, Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego
14.45 – 16.15 Dyskusja nt.: „Co zmieniło się w przeciągu ostatnich lat w odbiorcach po obu
stronach granicy, jeśli chodzi o postrzeganie przez nich stosunków polsko niemieckich”
Moderacja: Dawid Smolorz, autor projektów z zakresu historii Śląska
prof. dr hab. Krzysztof Ruchniewicz, Dyrektor Centrum Studiów Niemieckich i
Europejskich im. Willego Brandta, Wrocław
prof. dr hab. Jan Harasimowicz, Dyrektor, Muzeum Uniwersytetu Wroclawskiego
dr Jan Rzymełka, Poseł na Sejm RP, Katowice
Teresa Kudyba, Prezes Radia Opole
18.00 Kolacja
30. Program wieczorny: Prelekcja dotycząca twórczości Horsta Bienka – Sala
Balowa, Zamek, Kamień Śląski
dr Daniel Pietrek, Instytut Filologii Germańskiej, Uniwersytet Opolski
Piątek, 1 października 2010r. – Kościół
Moderacja: ks. dr hab. Marcin Worbs, Wydział Teologiczny, Uniwersytet Opolski
8
9.00 – 9.45 Kościół na Śląsku jako miejsce autonomii politycznej i budowania więzi
społecznych
ks. Jan Kopiec, Biskup Pomocniczy Diecezji Opolskiej
9.45 – 10.30 Zachowanie i opieka nad europejskim dziedzictwem kulturowym. Zabytki jako
niemi świadkowie przeszłych wydarzeń historycznych i kulturowych.
ks. dr Albert Glaeser, Wydział Teologiczny, Uniwersytet Opolski
10.30 – 11.15 Dyskusja
11.15 – 11.30 Przerwa kawowa
11.30 - 12.15 Pojednanie w Krzyżowej – wymuszony znak czy symbol pojednania?
ks. prof. dr hab. Helmut Sobeczko, Dziekan Wydziału Teologicznego w latach 19952002, Uniwersytet Opolski
12.15 – 13.00 Pojednawcza rola duszpasterstwa mniejszości narodowych
ks. Wolfgang Globisch, Duszpasterz Mniejszości Narodowych i Etnicznych Diecezji Opolskiej w latach
1990 -2010
13.00 – 14.00 Przerwa obiadowa
14.45 – 16.30 Dyskusja: Rola Kościoła w pojednaniu polsko-niemieckim na Śląsku po 1989 roku
Moderacja: Thomas Kycia, teolog, dziennikarz, medioznawca, Berlin
ks. Jan Kopiec, Biskup Pomocniczy Diecezji Opolskiej
ks. prof. dr hab. Helmut Sobeczko, Dziekan Wydziału Teologicznego w latach
1995-2002, Uniwersytet Opolski
ks. dr Albert Glaeser, Wydział Teologiczny, Uniwersytet Opolski
ks. Wolfgang Globisch, Duszpasterz Mniejszości Narodowych i Etnicznych
Diecezji Opolskiej w latach 1990-2010
18.00 Kolacja
9.30 Program wieczorny: Koncert muzyki kameralnej i organowej w Kościele Parafialnym św.
Jacka w Kamieniu Śląskim.
Wykonawcy:
Oskar Koziolek -baryton
Michal Zarych - organy, improwizacja organowa
organizacja koncertu i słowo o muzyce Lucyna Glezner-Sun, Państwowa Szkoła Muzyczna I i II
opnia im. Fryderyka Chopina w Opolu
9
Sobota, 2 października 2010r. – Mniejszość Niemiecka
Moderacja: Till Scholtz-Knobloch, Redaktor Naczelny, „Tygodnik Śląski „Schlesisches Wochenblatt”
9.00 – 9.45 „Znaczenie traktatów polsko-niemieckich z 1990 i 1991 roku dla Śląska”
prof. dr hab. Ryszard Karczmarek, Kierownik Zakładu Historii Śląska, Uniwersytet
Śląski
9.45 – 10.30 „Pomiędzy dwoma światami. Grupa polskojęzyczna w Niemczech”
Sebastian Nagel, autor analizy na zlecenie Instytutu Stosunków Zagranicznych z
2009r., historyk, znawca dziejów Europy Wschodniej
10.30 – 11.00 Przerwa kawowa
11.00 – 11.45 „Znaczenie traktatów polsko-niemieckich dla regulacji praw mniejszości
iemieckiej w Polsce i grupy polskojęzycznej w Niemczech”
Christoph Bergner, Pełnomocnik Rządu Niemieckiego ds. mniejszości
narodowych i wysiedleńców
11.45 – 12.30 „5 lat praktyki Ustawy o mniejszościach narodowych i etnicznych oraz o języku
regionalnym z dnia 6 stycznia 2005 roku”
Tomasz Siemoniak, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i
Administracji, minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości
narodowych i etnicznych
12.30 – 13.00 Dyskusja
13.00 – 14.00 Przerwa obiadowa
14.00 – 14.45 „Rola społeczno-polityczna i status Polaków w Niemczech”
dr Marek Prawda, Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Federalnej
Niemiec, Berlin
14.45 – 15.30 „Dobre praktyki i martwe zapisy – ustawa o mniejszościach w europejskim
porównaniu”
prof. dr hab. Grzegorz Janusz, Dziekan Wydziału Politologii, Uniwersytet im. Marii
Curie-Skłodowskiej w Lublinie
15.30 – 16.15 „Aktualne wyzwania dla Mniejszości Niemieckiej w Polsce”
Bernard Gaida, Prezydent Zarządu, Związek Niemieckich Stowarzyszeń Społeczno–
Kulturalnych w Polsce
16.15 – 17.45 Dyskusja panelowa nt.: „Mniejszość Niemiecka na Górnym Śląsku – pomost czy
przeszkoda w stosunkach polsko-niemieckich”
Moderacja: Rafał Bartek, Dyrektor Generalny, Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej
10
Tomasz Siemoniak, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i
Administracji, minister właściwy do spraw wyznań religijnych oraz mniejszości
narodowych i etnicznych
dr Marek Prawda, Ambasador Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Federalnej
Niemiec, Berlin
prof. dr hab. Grzegorz Janusz, Dziekan Wydziału Politologii, Uniwersytet im. Marii
Curie-Skłodowskiej w Lublinie
prof. dr hab. Ryszard Karczmarek, Kierownik Zakładu Historii Śląska, Uniwersytet
Śląski
Norbert Rasch, Przewodniczący Zarządu Towarzystwa Społeczno-Kulturalnego
Niemców na Śląsku Opolskim
18.00 Kolacja
19.30 Program wieczorny: Koncert Kwintetu Śląskich Kameralistów, solista: Szczepan
Kończal - Filharmonia Śląska – Sala Balowa, Zamek, Kamień Śląski
Niedziela, 3 października 2010r. – Zakończenie XV Seminarium Śląskiego, zwiedzanie Góry św.
Anny
9.00 Msza św. w języku niemieckim w Kaplicy św. Jacka w Sanktuarium w Kamieniu Śląskim
30. Zbiórka, wyjazd na Górę św. Anny
15. Zwiedzanie Góry św. Anny z przewodnikiem
30. Powrót do Kamienia Śląskiego
14.15 Obiad - Sebastianem Silesiacum, Kamień Śląski
Z pozdrowieniami / Mit herzlichen Grüssen Joanna Mróz
rzeczniczka prasowa / Pressesprecherin tel. kom./Mobile +48 512 542 901
[email protected]
Towarzystwo Społeczno-Kulturalne Niemców na Śląsku Opolskim
Sozial-Kulturelle Gesellschaft der Deutschen im Oppelner Schlesien
From: SLOE-Geschäftsstelle Sent: September 20, 2010
Subject: SdP / Dr. Lacota: Fortbestand der Vertreibungsmethodik als Maßnahme der Konfliktlösung
Sudetendeutscher Pressedienst (SdP)
Redaktion, Herausgeber, Medieninhaber:
Sudetendeutsche Landsmannschaft in Österreich (SLÖ)
Bundespressereferat: A-1030 Wien, Steingasse 25 Telefon: 01/ 718 59 19*, Fax: 01/ 718 59 23
E-Mail: [email protected]
www.sudeten.at
ZVR-Zahl: 366278162
Wien, am 20. September 2010
Dr. Lacota: Fortbestand der Vertreibungsmethodik
11
als Maßnahme der Konfliktlösung
Utl.: Heimattag in Klosterneuburg – 60 Jahre Charta der Heimatvertriebenen
Beim gestrigen Sudetendeutschen Heimattag 2010 hielt Dr. Massimiliano Lacota,
der Generalsekretär der Europäischen Union der Flüchtlinge und Vertriebenen (EUFV) die
Festrede in der Babenbergerhalle der Patenstadt Klosterneuburg.
Nach der Festmesse mit Pater Dr. Bernhard Demel vom Deutschen Orden zog der TrachtenFestzug – voran der Leopoldauer Musikverein zum Sudetendeutschen Platz und Dkfm.
Hans-Günter Grech sprach Worte zum Totengedenken vor den Heimatgedenksteinen. Unter
den Ehrengästen im Festzug neben Bürgermeister Mag. Stefan Schmuckenschlager (ÖVP),
Dr. Massimiliano Lacota und Bundesobmann Gerhard Zeihsel (SLÖ), weiters NR-Abg.
Anneliese Kitzmüller (FPÖ), die NÖ LAbg. Willibald Eigner (ÖVP) und Erich Königsberger
(FPÖ), der Wiener Stadtrat Johann Herzog (FPÖ).
Bei der Kundgebung bezeichnete Zeihsel u.a. die Vertreibung von 15 Millionen Deutschen
nach dem 2. Weltkrieg als große menschliche und kulturhistorische Katastrophe. Das Jahr
1950 – also vor 60 Jahren – war ein entscheidendes für die Gemeinschaft der
Sudetendeutschen Volksgruppe - auch für die 180.000 (5% der Volksgruppe), die in
Österreich bleiben konnten. Im gleichen Jahr wurde im Wiesbadener Abkommen mit
Vertretern des tschechischen Exils versichert, den Verstoß gegen die Menschenrechte auf
friedliche Weise regeln zu wollen! Sensationell war die in diesem Zusammenhang
ausgesprochene stellvertretende Entschuldigung des heimatvertriebenen Sudetendeutschen
Rudolf Lodgman von Auen und des Exiltschechen General Lev Prchala für gegenseitig
begangenes Unrecht! Die später im gleichen Jahr – am 5. August 1950 in Stuttgart
verabschiedete Charta besiegelte den Verzicht auf Rache und Vergeltung und nannte schon
damals das Ziel eines geeinten Europas.
Anschließend
sprachen
„Patenonkel“
Bgm.
Schmuckenschlager,
FPÖVertriebenensprecherin NR-Abg. Kitzmüller, LAbg. Eigner in Vertretung von LH Dr. Erwin
Pröll Grußworte, in denen viel Verständnis für das grausame Schicksal der
Sudetendeutschen bekundet wurde und eine nach 65 Jahren überfällige Lösung endlich
kommen möge. Das Grußwort des ins Ausland verreisten Vertriebenensprechers der ÖVP,
NR-Abg. Ing. Norbert Kapeller verlas Zeihsel, es war von Mitfühlen und Mitdenken für die
Volksgruppe erfüllt.
Die Festrede Massimiliano Lacotas
Zur Charta meinte Dr. Lacota u.a.: „Dieses Dokument hat einen außerordentlich aktuellen
Inhalt und findet deshalb heute zu Recht neue Beachtung und Anerkennung, gerade im
Hinblick auf die Entwicklungen und die politischen Gegebenheiten, die Jahrzehnte nach der
Unterzeichnung ganz Europa involviert haben.
Diese Erklärung, die von jenen ausgearbeitet wurde, denen die schlimmsten Bedingungen
des Friedens auferlegt worden waren, beabsichtigte eine Erneuerung des alten Kontinents
auf einem soliden und dauerhaften Fundament von Einheit und Frieden und einer
Wiederherstellung der Prinzipien, auf denen die westliche Zivilisation beruht.
Auf das Ende des bewaffneten Konflikts folgte jedoch der lang anhaltende Schwelbrand
einer erbitterten Auseinandersetzung, die sich auf ideologische und wirtschaftliche Fronten
beschränkte, weil die drohende atomare Gefahr eine militärische Option ausschloss, und der
Europa durch die Spaltung in zwei sich gegenüber stehende Zonen geschwächt hat.
12
Diese Situation verhinderte – um es kurz zu fassen – eine Wiederherstellung und
Anerkennung zweier, vitaler Rechte: Des Personenrechts (habeas corpus) und des
Eigentumsrechts (ius proprietatis).
So begann ein anormaler Einigungsprozess, der sich zu Beginn auf das unter
amerikanischem Einfluss stehende Westeuropa beschränkte, mit dem vorrangigen wenn
nicht einzigen Ziel, den Block der demokratischen Länder zu konsolidieren angesichts der
Gefahren, die aus dem „sozialistischen Lager“ drohten.
Als deshalb der Kalte Krieg beendet war und sich die letzte, große Diktatur – die des
Kommunismus – auflöste, fanden auch die intereuropäischen Bindungen ein zwangsläufiges
Ende, die dadurch entstanden und ihre Existenzberechtigung erhalten hatten und es traten
Fragen und Problematiken ans Tageslicht, die seinerzeit eingefroren worden waren, die aber
heute eine endgültige Regelung und Lösung erfordern.
Nachdem Europa sich nicht mehr mit einem mittelmäßigen Kommunismus messen und ihn
bekämpfen muss, ist die Schaffung einer Gesamtstruktur geeigneter Institutionen und
Maßregeln überfällig, damit der Gesellschaft die Energien und das Vertrauen zurückgegeben
werden, die sie benötigen, um aus der Sackgasse herauszufinden, in die sie die
demokratische Lethargie während der langen Nachkriegszeit geführt hat.
So kam es, dass nach Jahrzehnten des Schweigens, der Desinformation und der
Geschichtsfälschungen das Europa der jungen Generationen sich in der beschämenden
Lage befindet, zig Millionen von Bürgern zu haben, die vertrieben wurden und zwar innerhalb
dessen, was man rein rhetorisch „das gemeinsame europäische Haus“ nennt.
Und bislang sind nicht einmal strenge und wirkungsvolle Bestimmungen erlassen worden,
die vom europäischen Boden jede Möglichkeit bannen, dass Vertreibungen und
zwangsweise Massenumsiedlungen jemals wieder vorkommen können.
Jetzt werden sich der Eine oder Andere oder vielmehr sehr viele von Ihnen fragen: Ist es
denn möglich, dass in keiner der feierlichen Erklärungen oder internationalen Abkommen ein
absolutes Verbot von Vertreibungen Einzelner oder ganzer Volksgruppen festgelegt wurde?“
Dann beschäftigte sich Lacota mit verschiedenen Verträgen und Abkommen der
Vergangenheit – vom Austausch von Bevölkerungen zur Konfliktlösung – wie zwischen
Bulgarien und der Türkei, oder der Türkei und Griechenland und Rumänien.
„Auch die Serie von Abkommen NS-Deutschlands mit seinen Nachbarn, die in den ersten
Jahren des Zweiten Weltkriegs zur Umsiedlung Hunderttausender Volksdeutscher ins Reich
führten, wurden oft gerade mit Bezug auf Lausanne gerechtfertigt.
Erst nachdem die “schmutzige” Vertreibung von Millionen von Deutschen und anderen
Minderheiten aus den Staaten Osteuropas eine homogenere Bevölkerungsstruktur in jenen
Regionen geschaffen hatte, waren die Regierungen bereit, in den Prinzipien des
internationalen Rechts Zwangsumsiedlungen als unakzeptabel zu erklären.
Die Vierte Genfer Konvention von 1949 führte Deportationen unter den Kriegsverbrechen
auf: „Zwangsweise Einzel- oder Massenumsiedlungen sowie Deportationen von geschützten
Personen aus besetztem Gebiet in das Gebiet der Besatzungsmacht oder irgendeines
anderen besetzten oder nicht besetzten Landes sind ungeachtet der Beweggründe
verboten.“
Des weiteren wurde festgesetzt, dass eine Deportation im Fall sehr hoher Opferzahlen als
„Völkermord“ oder „Genozid“ bezeichnet werden kann. Hierbei handelt es sich um eine neue
Wortbildung des polnischen Juristen Raphael Lemkin, die fünf Jahre vorher, 1944, entstand.
13
Des weiteren wurde festgesetzt, dass eine Evakuierung der Bevölkerung nur angesichts
„zwingender militärischer Maßnahmen“ oder zur Sicherheit der Zivilbevölkerung erlaubt ist. In
jedem Fall muss der Zivilbevölkerung nach Beendigung des Kriegsgeschehens die Rückkehr
erlaubt sein.
Die Konvention enthielt auch das Verbot, einen Teil der Zivilbevölkerung der
Besatzungsmacht in das besetzte Gebiet umzusiedeln.“
„So habe ich zum Beispiel in den letzten beiden Jahren persönlich festgestellt, dass die
Vertreibung der Deutschen aus der Tschechoslowakei – die Churchill seinerzeit als den
demokratischsten der Nachfolgestaaten der Donaumonarchie bezeichnete – aus Schlesien
und aus den anderen Gebieten Osteuropas noch immer als im Grunde positiv betrachtet
wird. Man sieht darin die damals einzige Möglichkeit, Europa Stabilität zu geben, was sich in
der Tat auch so erwiesen habe, da die Minderheiten als gefährliches Instrument oder
nationalistische Waffe des gefürchteten, möglichen deutschen Revanchismus entfernt
worden sind. Statt dessen ist klar, dass der Jahrzehnte lange Frieden, der in Europa dem
Zweiten Weltkrieg folgte, nicht auf der Vertreibung der Deutschen aus den Ostgebieten
beruhte, sondern auf der Anwesenheit der Roten Armee auf dem halben Kontinent und auf
der Balance des Terrors mit den Vereinigten Staaten.
Und berücksichtigen Sie bitte, dass diese Überzeugungen nicht Normalbürgern angehören,
sondern Regierungsmitgliedern großer europäischer Länder, hochrangigen diplomatischen
Persönlichkeiten in Europa, einflussreichen öffentlichen Amtsträgern, von denen ich mir eine
solche Kristallisierung niemals erwartet hätte.
Um zum Schluss zu kommen, möchte ich hervorheben, dass in diesem Kontext, der für viele
von Ihnen vielleicht aussichtslos erscheinen mag - meiner Meinung nach aber nur diesen
Anschein hat - eine entschlossene und innovative Wende im Engagement der
Vertriebenenverbände eine dringliche Notwendigkeit ist.
Aus diesem Grund glaube ich – und ich sage dies in absoluter Offenheit und deshalb
vielleicht etwas krass – dass neben den traditionellen Tätigkeiten zum Erhalt und zur
Verbreitung der Jahrhunderte oder Jahrtausende alten Kultur der vertriebenen Volksgruppen
alle Landsmannschaften und ihre Gliederungen jetzt gemeinsam und ohne persönliche
Ambitionen und Rivalitäten alle ihre äußersten Energien bündeln und einsetzen müssen, um
die einzige Alternative zur biologischen Lösung, die alle Hoffnungen und Vorhaben
auslöschen wird, umzusetzen.
Ich spreche vom europäischen Weg.
Es ist der einzige gangbare Weg mit konkreten und alles andere als utopistischen
Möglichkeiten, um – im Rahmen des Möglichen – jene Ziele zu erreichen, die sich noch vor
zehn Jahren nicht einmal erfassen ließen.
Es ist der gleiche Weg, den die Charta der Heimatvertriebenen inhaltlich bereits
vorgezeichnet hat und der heute, nach sechzig Jahren, in einem völlig veränderten
politischen Klima eingeschlagen werden kann.
Dieser Weg muss etappenweise begangen werden und die Europäische Union der
Flüchtlinge und Vertriebenen hat – nachdem sie einige Jahre lang einschlägige Studien und
Analysen durchgeführt hat – bereits den ersten Schritt getan. Unumgänglich ist jedoch eine
nahezu umfassende Regenerierung bisheriger Methoden, Strategien und Visionen.
Die wichtigste und fundamentale Etappe, an der wir alle in der EUFV bereits arbeiten, der
Dreh- und Angelpunkt ist
14
die Wiederaufnahme - in aktuellem Kontext - des in Stuttgart am 5. August 1950 schwarz auf
weiß niedergelegten Prinzips des
Rechts auf Heimat
die Anerkennung durch Europa und seine Institutionen, dass die Vertreibung in allen ihren
diskriminierenden Formen das grausamste Verbrechen gegen die Menschheit war und bleibt
und als solches streng zu bestrafen ist.“
„Erst nach Verwirklichung dieser Etappe wird es möglich sein, den ersehnten Prozess der
Versöhnung zu beenden, der nur dann positive und nachhaltige Wirkung hat, wenn ihm die
gegenseitige Anerkennung und Vergebung der jeweiligen Schuld vorausgeht. Aber vor allen
Dingen setzt er die Wiederherstellung der Gerechtigkeit durch Wiedergutmachung des
jeweiligen Unrechts in weitest möglichem Ausmaß voraus.“
Die über dreihundert Teilnehmer des Treffens bekundeten mit Ihrem Beifall ihre
Zustimmung auf dem europäischen Weg zum Recht zu gehen!
Mag. Wolf Kowalski fasste die wesentlichen Punkte der Kundgebung zusammen und
ergänzte sie mit seinen Betrachtungen über die aktuellen Diskussionen zu unserem Thema.
E-Mail: [email protected]
Wien, am 23. September 2010
Leistungen der Vertriebenen nach 1945 in Österreich
Utl.: Der Dritte Präsident des Nationalrates Mag. Dr. Martin Graf lud ein
für Dienstag, den 28. September 2010 in das Abgeordnetensprechzimmer des Parlaments.
Programm:
Begrüßung:
NAbg. Mag. Dr. Martin Graf
Dritter Präsident des Nationalrates
NAbg. Anneliese Kitzmüller
Vertriebenensprecherin der FPÖ
Vortragende:
Mag. Christian Reinhardt
Dr. Alfred Oberwandling
Historiker
DI Rudolf Reimann
Bundesvorsitzender des Verbandes Volksdeutscher Landsmannschaften Österreichs (VLÖ)
Bei dieser Veranstaltung wird das Buch „Die Wiederaufbauleistungen der Altösterreicher in der
Zweiten Republik“ vorgestellt.
Ohne Hab und Gut, nur mit dem nackten Leben kamen 1945 hunderttausende volksdeutsche
Heimatvertriebene nach Österreich, und noch viel mehr in die Bundesrepublik Deutschland. Obwohl
sie alle den Schrecken der Vertreibung nur knapp entkommen waren, viele von ihnen Angehörige
verloren hatten, machten sie sich an die Arbeit und verwendeten all ihre Energie für den Wiederaufbau
ihrer neuen Heimat.
15
Dies obwohl sie hier anfangs nicht willkommen waren. Viele Heimatvertriebene wurden aus Österreich
nach Deutschland abgeschoben. Der Zugang zu Bildung und auch zum Arbeitsmarkt wurde ihnen in
den ersten Jahren nach dem Krieg extrem erschwert. Trotz dieser widrigen Umstände haben die
Vertriebenen auf wirtschaftlichem Gebiet großartige Leistungen vollbracht. Viele von ihnen schufen als
Unternehmer tausende Arbeitsplätze und hatten somit einen großen Anteil am Wirtschaftswunder.
Dieses Buch spannt einen Bogen von der Vertreibung der Altösterreicher bis zu ihrer gelungenen
Integration in die Republik Österreich und betont dabei insbesondere die Leistungen auf
wirtschaftlichem Gebiet.
Herausgeber: Martin Graf, Anneliese Kitzmüller
Beiträge von: Rudolf Reimann, Peter Wassertheurer, Felix Ermacora Institut, Alfred Oberwandling,
Otto Westphal, Hans Dama, Georg Wildmann, Volker Petri, Wolfgang Werther, Ingrid Nargang,
Gabriele Stieber, Erhard Frey
Das Buch erscheint am 28. September 2010 und wird dann zum Preis von 15 Euro erhältlich sein; ca
250 Seiten
Subskriptionsangebot bis 28.9.2010: 10 Euro http://laden.unzensuriert.at
Die Wiederaufbauleistungen der
Altösterreicher in der Zweiten Republik
Ohne Hab und Gut, nur mit dem nackten Leben kamen 1945 Hunderttausende volksdeutsche Heimatvertriebene
nach Österreich und noch viel mehr in die Bundesrepublik Deutschland. Obwohl sie alle den Schrecken der
Vertreibung nur knapp entkommen waren, viele von ihnen Angehörige verloren hatten, machten sie sich an die
Arbeit und verwendeten all ihre Energie für den Wiederaufbau ihrer neuen Heimat.
Dies, obwohl sie hier anfangs nicht willkommen waren. Viele Heimatvertriebene wurden aus Österreich nach
Deutschland abgeschoben. Der Zugang zu Bildung und auch zum Arbeitsmarkt wurde ihnen in den ersten Jahren
nach dem Krieg extrem erschwert.
Trotz dieser wirdigen Umstande haben die Vertriebenen auf wirtschaftlichem Gebiet großartige Leistungen
vollbracht. Viele von ihnen schufen als Unternehmer tausende Arbeitsplatze und hatten somit großen Anteil am
Wirtschaftswunder.
Dieses Buch spannt einen Bogen von der Vertreibung der Altesterreicher bis zu ihrer gelungenen Integration in
die Republik Österreich und betont dabei insbesondere die Leistungen auf wirtschaftlichem Gebiet.
Herausgeber: Martin Graf, Anneliese Kitzmüller
Beiträge von: Rudolf Reimann, Peter Wassertheurer, Felix Ermacora Institut, Alfred Oberwandling, Otto
Westphal, Hans Dama, Georg Wildmann, Volker Petri, Wolfgang Werther, Ingrid Nargang, Gabriele Stieber,
Erhart Frey - Das Buch erscheint am 28. September 2010 und wird dann zum Preis von 15 Euro erhältlich sein;
ca 250 Seiten
Subskriptionsangebot bis 28.9.2010: 10 Euro
ZVR-Zahl: 366278162
Wien, am 10. September 2010
KONZERT - Harmonia Classica In Heimat und Fremde
in Zusammenarbeit mit dem Verband der Volksdeutschen Landsmannschaften Österreichs (VLÖ)
Mittwoch, 29. September 2010, 19,30 Uhr
Haus der Heimat
Steingasse 25, 1030 Wien
Musik von
Alexander BLECHINGER Eberhard BÖTTCHER Franz KORINGER Carl LOEWE
Walter SCHARF Robert SCHUMANN Richard WAGNER Hugo WOLF
nach Texten von Wilhelm Busch, Joseph Eichendorff, Stefan George, Agnes Miegel,
Eduard Mörike, Susanne Svoboda Ausführende:
Sopran: Anette Fischer, Iris Holzer, Ruth Hausensteiner
Tenor: Alexander Blechinger Klavier: Thomas Hlawatsch
Karten um 20,-- Euro unter der Tel. Nr.: 01/804 61 68
In Heimat und Fremde
- deswegen möchte ich eine Heimatstube gründen - in Monheim, und Umgebung - weil:
In Heimat und Fremde
16
als meine gegen-INTEGRATION zwischen uns! Die da oben verstehen das nicht, die haben
Köpfe in der Wölken und die unsere Erde nicht sehen, nur Kampf um Positionen, um Geld
um Ruhm – Tausende, Millionen Ostdeutschen füllen sich allein! Heute wieder Multi-Kulti
hat Prioritäte. pksczep.
From: michael-weigand To: Peter K. Sczepanek Sent: September 23, 2010
Subject: Re: Landesvorsitzender Weigand ….(BdV): ….Charta der Heimatvertr.. -pkscz
Lieber Herr Sczepanek, vielen Dank für Ihre nette Mail.
Ich schicke Ihnen anbei meine Rede als Wordversion, die Sie ohne Probleme für Ihren
Verteiler nehmen können. - ich freue mich sehr über die Veröffentlichung und bin Ihnen dafür
äußerst dankbar! Ich denke, die Rede spricht auch für sich. Ich habe Ihnen ein Foto von
Paziorek und mir ebenfalls angehängt, sowie eines von mir als Redner.
Gruß Michael Weigand
Lieber Herr Dr. Paziorek, lieber Heiko Hendriks,
meine sehr geehrten Damen und Herren,
mein Name ist Michael Weigand, ich bin 33 Jahre alt – Jahrgang 1977 – komme
aus Mönchengladbach und möchte heute für den Landesvorsitz in der OMV
kandidieren. Meine Großmutter stammt aus Ostpreußen, genauer gesagt aus der
Elchniederung, mein Großvater stammt aus Westpreußen, nämlich aus
Schlochau, weshalb ich auch eine Verbindung zu den Pommern habe, zu denen
Schlochau seit 1938 gehörte. Ich bin von Hause aus Historiker, habe bis 2004 an
der Heinrich-Heine-Universität in Düsseldorf Geschichte, Politik und
Medienwissenschaften studiert und habe dann eine Promotion über die
Geschichte der OMV an der Universität Würzburg aufgenommen. Vor einem
Jahr habe ich meine drei beruflichen Tätigkeiten zusammengefasst und mich
selbständig gemacht. Mittlerweile leite ich gemeinsam mit einem Freund ein
Lern- und Bildungsinstitut in Mönchengladbach, das meine Tätigkeit als
Historiker, Erwachsenenbildung und Nachhilfe umfasst. In Mönchengladbach
bin ich Vorsitzender des größten Ortsverbands der CDU, Mitglied des
Kreisvorstandes und stellvertretender Fraktionssprecher in der dortigen
Bezirksvertretung Nord. Ich bin seit vier Jahren Stellvertretender
Landesvorsitzender der OMV, bin seit drei Jahren Mitglied des
Bundesvorstandes, seit Anfang diesen Jahres Mitglied des Landesvorstandes der
CDU, dazu seit fast zwei Jahren Stellvertretender Landesvorsitzender des
Bundes der Vertriebenen.
Meine sehr geehrten Damen und Herren, wir Vertriebene erleben zurzeit wieder
schwere Momente. Wieder einmal versuchen sich Politiker auf unsere Kosten
einen Vorteil zu verschaffen. Die Art und Weise, wie Erika Steinbach attackiert
wurde, ist unerträglich. Dabei galten diese Angriffe natürlich nicht nur ihr
persönlich, sondern sind gegen uns alle gerichtet! Unser kulturelles und
17
heimatliches Erbe steht auf dem Spiel! Wir müssen nun alle eng
zusammenrücken. Nun gilt es auch für uns Jüngere Verantwortung zu
übernehmen und uns schützend vor die Älteren zu stellen. Wir müssen nun
Farbe bekennen und zeigen, dass wir den Staffelstab unseres gemeinsamen ostund sudetendeutschen Erbes weitertragen wollen. Viele Politiker hoffen
schließlich, dass sich die Vertriebenenpolitik mit dem Abtreten der
Erlebnisgeneration, die noch in der Heimat geboren wurde, in ein paar Jahren
erledigen wird. Was glauben Sie, meine sehr geehrten Damen und Herren, wie
überrascht manch ein uns nicht wohlgesonnener Politiker geschaut hat, als ich
ihm in den vergangenen Jahren als Vertreter der Vertriebenen gegenüber saß.
Wir junge nachrückende Kräfte beweisen, dass unsere Themen von uns
weitergetragen werden. Wir werden Ihre Ziele weiter verfolgen. Heute, morgen
und übermorgen.
Ich bewerbe mich heute als Ihr Landesvorsitzender, um mich dieser
Verantwortung zu einem entscheidenden Zeitpunkt für die Partei zu stellen. Die
CDU NRW befindet sich in einer schwierigen Umbruchphase. Wir können hier
und heute in der OMV ein Zeichen für die Zukunft setzen. Statt „Hurra, wir
leben noch“ ein entschiedenes „Hurra, wir werden noch sehr lange leben“,
getragen von einem jungen Vorsitzenden und einem aktiven Vorstand. Wir
können beweisen, dass sich unsere Ziele nicht erledigt haben, sondern weiter
existieren. Wir können uns weiter dafür einsetzen, dass der Bildungskreislauf
Familie – Schule – Universität endlich wieder geschlossen wird, dass unsere
Thematik wirklich in die Schulbücher kommt, dass die hervorragende
Lehrerhandreichung zu Flucht und Vertreibung wirklich genutzt wird, dass die
geschlossenen Lehrstühle in Dortmund und Düsseldorf wieder im Land neu
eingerichtet werden, dass die Kulturförderung erhalten bleibt, dass Gerechtigkeit
für uns alle eintritt, dass Wahrheit Lügen ersetzt. Wir können uns für die in der
Heimat Verbliebenen einsetzen: Deutsche Kindergärten und deutsche
Grundschulen für die deutsche Minderheit in den historischen Ostgebieten – ist
das in einem vereinigten Europa wirklich zuviel verlangt, meine Damen und
Herren? Wir können in der CDU eine wichtige Stimme bleiben, wenn junge
Energie und Tatkraft mit Erfahrung Hand in Hand gehen. Für dieses
gemeinsame Voranschreiten von jung und alt werde ich stehen. Ich habe auf
meinen zahlreichen Auftritten zum Tag der Heimat in den vergangenen Jahren
im Land bewiesen, wie ernst mir genau dieses Anliegen ist.
Schließlich müssen wir die Vereinigung auch langsam für weitere verwandte
Themen öffnen. Wir haben in der OMV Mönchengladbach bereits vor einigen
Jahren versucht diesen Weg zu gehen. Außenpolitik, Sicherheitspolitik und
entschiedenes Eintreten für die Russlanddeutschen sind ebenso Themen der
OMV wie die klassische Vertriebenenarbeit. Wir müssen dafür eintreten, dass
wir in der Welt und in Europa auch deutsche Interessen vertreten dürfen und
vertreten werden. Wir sind nicht nur ein Zahlmeister, sondern auch ein
18
selbständiger Interessenvertreter! Wenn wir überall in der Welt Truppen stellen
müssen, dann dürfen wir auch mitreden. Das Streichen der Feindstaatenklausel
oder der ständige Sitz im Weltsicherheitsrat sollten Wegweiser dieses Weges
sein. Und wenn wir es zulassen, dass weiterhin die OMV und die
Russlanddeutschen in zwei verschiedene Kategorien eingeteilt werden, ist
beiden nicht gedient. Mittelfristig müssen wir mit den Russlanddeutschen, die
auch deutsche Vertriebene aus der Heimat sind, wieder an einem Strang ziehen.
Auch hier werde ich mich durch die Kontakte, die ich als Gründungsbeauftragter
des Netzwerks für junge Deutsche aus Russland in der CDU NRW gesammelt
habe, für einen gemeinsamen Weg aussprechen.
Meine sehr geehrten Damen und Herren, ich möchte der primus inter paris, der
Erste einer starken Mannschaft in der OMV NRW sein. Ich biete mich Ihnen als
Ihr neuer Vorsitzender an und möchte in der großen Tradition der
vorangehenden Vorsitzenden bis hin zu Dr. Peter Paziorek das Schiff OMV auf
unruhiger See auf Kurs halten. Ich bitte Sie heute um Ihre Unterstützung und um
Ihre Stimme.
Für die Zukunft – für die Heimat – für unsere starke Gemeinschaft!
Vielen Dank!
Michael Weigand (BdV):
Charta der Heimatvertriebenen ist Dokument des Friedens/Kulturelles Erbe
weitergeben
http://www.youtube.com/user/OstpreussenTV#p/u/2/9Go6_h5AGDs (Teil 1)
http://www.youtube.com/user/OstpreussenTV#p/u/3/Rkq1vw8bSFE (Teil 2)
Bund der Vertriebenen, Landesverband Nordrhein-Westfalen
http://www.bdv-nrw.de
OMV Ost- und Mitteldeutschen Vereinigung der CDU in NRW
www.omv-nrw.de
[email protected]
Wir als Deutsche im zusammenwachsenden Europa!
Europa wächst zusammen und wir arbeiten als Deutsche aktiv daran mit. In
Europa sollen die einzelnen Staaten in Frieden, Freiheit und
Selbstbestimmung zusammenwachsen. Dabei hat jede Volksgruppe das
Recht auf ihre eigene Identität, die es zu schützen gilt.
Als Ost- und Mitteldeutsche Vereinigung (OMV) der CDU NRW sehen wir
uns den besonderen Interessen der Heimatvertriebenen, Spätaussiedler
und Flüchtlinge verpflichtet und geben ihnen im Ringen um soziale
Gerechtigkeit und Gleichberechtigung eine Stimme innerhalb der CDU
NRW.
19
Über diese Homepage können Sie sich über unsere Ziele und politische
Arbeit näher informieren. Für die Nutzung unseres Internet-Angebots
wünschen wir Ihnen viel Vergnügen!
Ziele
Europa wächst zusammen und wir arbeiten als Deutsche aktiv daran mit. In Europa sollen
die einzelnen Staaten in Frieden, Freiheit und Selbstbestimmung zusammenwachsen. Dabei
hat jede Volksgruppe das Recht auf ihre eigene Identität, die es zu schützen gilt.
Wir treten ein für ein Zusammenwachsen Europas unter Wahrung unserer deutschen
Identität.
Wir treten ein für ein Zusammenwachsen Europas auf der Basis einer wahrhaftigen
Aussöhnung der Völker. Wahrhaftigkeit bedeutet, dass wir das Unrecht der Vertreibung der
Deutschen aus ihrer Heimat zum Thema machen, um dadurch zu einer echten und
dauerhaften Aussöhnung zu kommen.
Wir treten ein für die Bewahrung der Kultur der ehemaligen östlichen Provinzen Nieder- und
Oberschlesien, Pommern, Ost- und Westpreußen und Ostbrandenburg.
Wir treten ein für die Verwirklichung der Menschenrechte, des Selbstbestimmungsrechtes,
des Rechtes auf die Heimat, für die Durchsetzung eines internationalen
Vertreibungsverbotes sowie für die Entwicklung wirksamer Volksgruppenrechte.
Mit uns wird das gemeinsame Europa auf Basis einer wahrhaftigen Aussöhnung Wirklichkeit.
Kongress "Wandel
durch Erinnerung"
Die Heimatvertriebenen und ihre Nachkommen gehören zu den wichtigen gesellschaftlichen
Gruppen in Deutschland. Die Geschichte der Vertreibungen ist ein wesentlicher Bestandteil
unserer gemeinsamen Geschichte in Deutschland und Europa. Vertreibungen sind zudem kein
Phänomen der Vergangenheit, sondern vollziehen sich in vielen Ländern der Welt bis heute.
Die Vertreibung der Deutschen am Ende des Zweiten Weltkrieges und die Integration der
Heimatvertriebenen haben die Bundesrepublik Deutschland wirtschaftlich, sozial, kulturell
und religiös verändert und ganz wesentlich geprägt.
Seit der Wende in Europa sind ferner über 3,1 Mio. Deutsche als Spätaussiedler in die
Bundesrepublik Deutschland eingereist. Über 2 Mio. Deutsche leben heute noch als
Minderheiten in ihrer angestammten Heimat bzw. als Opfer von Vertreibung in ihren
Herkunftsländern.
Die Gruppe der Vertriebenen, Flüchtlinge und Aussiedler der CDU/CSU-Bundestagsfraktion
setzt sich mit ihren rund 40 Abgeordneten für die berechtigten Anliegen der
Heimatvertriebenen, deutschen Spätaussiedler und deutschen Minderheiten im Ausland ein.
Hierzu zählen nicht alleine Fragen der Aufarbeitung der gemeinsamen Geschichte in
20
Deutschland und Europa, sondern in Bezug auf die deutschen Spätaussiedler auch Fragen der
Integration in unsere Gesellschaft. Für die deutschen Minderheiten betonen wir die
Wahrnehmung einer dauerhaften Verantwortung von deutscher Seite.
Wohl wissend, dass es sich bei Vertreibungsschicksalen um kein Phänomen aus der
Vergangenheit handelt und noch weiterer Aufarbeitungsbedarf bei diesem Kapitel unserer
Geschichte besteht, tritt die Gruppe dafür ein, dass ein "Zentrum gegen Vertreibungen" (im
Koalitionsvertrag: "sichtbares Zeichen") in Berlin errichtet wird. Die Einrichtung soll die
Vertreibungen in Europa im 20. Jahrhundert präsentieren, Forschung anregen und Ergebnisse
dokumentieren sowie ein lebendiger Ort der Begegnung sein. Die Gruppe verfolgt damit auch
das Ziel, Vertreibungen in Gegenwart und Zukunft weltweit dauerhaft zu ächten.
50. Todestag des ersten Bundesvertriebenenministers von Helmut Sauer
(Salzgitter),
Bundesvorsitzender der Ost- und Mitteldeutschen Vereinigung der CDU/CSU (OMV)
Weiterlesen... - und FOTOs
Gemeinsam für deutsch-polnisches Verhältnis ….Weiterlesen...
Beim Kongress der Europäischen Volkspartei am 9./10. Dezember 2009 im alten Bonner Plenarsaal
waren 74 Parteien aus 39 Ländern, ebenso 19 Regierungschefs, davon 13 aus der EU, anwesend. Einer
der wenigen deutschen Delegierten war der Bundesvorsitzende der Ost- und Mitteldeutschen Vereinigung
der CDU/CSU (OMV) und langjährige Bundestagsabgeordnete Helmut Sauer (Salzgitter). Unser Bild zeigt
ihn im Gespräch über das deutsch-polnische Verhältnis mit dem Präsidenten des Europäischen
Parlaments Jerzy Buzek MdEP (Polen) und dem Vorsitzenden der CDU/CSU-Gruppe im Europäischen
Parlament Dr. Werner Langen MdEP (v.r.n.l.). Buzek und Sauer waren im Frühjahr 2009 bereits im
oberschlesischen Ratibor zusammengetroffen.
From: [email protected] To: [email protected] Sent: September 19, 2010
Subject: Newsletter Heiligenhof
Einladung zu einer Tagung
"Verlust und Erinnerung"
in der Bildungs- und Begegnungsstätte "Der Heiligenhof"
Bad Kissingen - vom 26. bis 30. September 2010
Der Seminartitel "Verlust und Erinnerung" bezieht sich auf das Erleben von 12 bis 15
Millionen Flüchtlingen und Vertriebenen aus ehemaligen deutschen Reichs- und
Siedlungsgebieten. Für die Betroffenen waren diese Folgen der Kriegs- und
Nachkriegsereignisse ein Leben lang prägend, häufig auch traumatisierend. Der politische
Streit um das "Zentrum gegen Vertreibungen", der nun mit der Errichtung einer
Bundesstiftung "Flucht, Vertreibung, Versöhnung" hoffentlich zu einem Ende gekommen ist,
hat sich aber mit diesem Thema als gesamtdeutschem Thema der kollektiven Erinnerung
entzündet. Wie sieht diese kollektive Erinnerung in Deutschland aus? Wie wird mit der
geschichtlichen Erinnerung an die autochthonen Deutschen in den östlichen Nachbarländern
umgegangen? Das sind Fragen, denen sich das Seminar widmen wird.
Als Referenten haben ihre Teilnahme zugesagt: Gabriele Baring, Diplom-Volkswirtin, HP
Psycho-analytisch orientierte systematische Familientherapeutin: Das Drama der
Kriegsenkel; Pavel Pilz, Archivar Gablonz/Jablonec: Das gemeinsame Geschichtserbe am
Beispiel der Bestände des Kreisarchivs Gablonz; Dr. Horst Müller, Mühlhausen: Flüchtlinge
und Vertriebene in der DDR; Ondrej Matejka, Antikomplex, Prag und Dr. Kristina Kaiserová,
Aussig/Usti nad Labem: Erinnerungskultur in der Tschechischen Republik an "ihre"
Deutschen; Wilhelm Böhm, Bergen: Autobiographische Erinnerung und Reflexion an die
Nachkriegszeit; Dr. Jörg Bilke, Coburg: Die öffentliche Wahrnehmung der deutschen
21
Heimatvertriebenen von 1945 bis heute; Franz Pany, Bundesvorsitzender der
Sudetendeutschen Landsmannschaft, München: Heutige heimatpolitische Zielsetzungen der
deutschen Vertriebenenverbände. Außerdem ist eine thematische Exkursion und der Besuch
der Ausstellung "Angekommen" sowie des Partnerschaftsbüro Fulda-Leitmeritz/Litomerice
sowie das Anschauen einschlägiger Filme vorgesehen.
Die Tagung beginnt am Sonntagnachmittag mit dem gemeinsamen Kaffeetrinken und ist am
folgenden Donnerstag nach dem Mittagessen zu Ende. Die Teilnahme kostet für Teilnehmer
aus der Bundesrepublik 120,00 Euro zuzüglich Kurtaxe (6,60 Euro) und ggf. EZ-Zuschlag
(20,00 Euro für den gesamten Zeitraum) und beinhaltet Unterkunft und Verpflegung. Für
Studierende und Teilnehmer aus den östlichen Nachbarländern gilt ein Sonderpreis von
20,00 Euro zuzüglich Kurtaxe! Bitte melden Sie sich umgehend bei uns an. Tagesgäste aus
der Region sind Willkommen! Auf unserer Homepage können Sie den genauen
Programmablauf einsehen.
Anmeldungen und Anfragen sind unter dem Stichwort: "Verlust und Erinnerung" ab
sofort möglich an: "Der Heiligenhof", Alte Euerdorfer Straße 1, 97688 Bad Kissingen,
Fax: 0971/7147-47 oder per Mail an: [email protected]
"Der Heiligenhof" Bildungsstätte - Schullandheim - Jugendherberge
Geschäftsführer: Steffen Hörtler Alte Euerdorfer Straße 1 97688 Bad Kissingen
Tel.: 0971/7147-0 Fax: 0971/7147-47 Mobil: 0170/5338972
E-mail: [email protected]
www.heiligenhof.de
Das BUCH: von Dipl.Polit. Udo Walendy: - Historische Tatsachen N. 39 nach 1945
Zur Schuld des Zweiten Weltkrieges
Po 1945, Powojenne historyczne czyny –
Do winy za Druga Wojne Swiatowa.
–als pdf-Format zum Lesen: -LINK:
1989 ISSN 0176-4144 D-4973 Vlatho /Weser, Postfach 1643
Hier kann man lesen und sehen: tu byscie zobaczyli i czytali o:
Rydz Smigly
ADAP 1956
Der Geist von Bolesław Chrobty w Polsce - DUCH Chrobrego w PL
N. Chamberlain & Churchill
KZ ChodzieN (Wloclawek/Kutno)
England-Franktach und militärische Mission in UdSSR
Beck und seine Diplomaten
Klicken hier bitte:
>> http://nsl-archiv.com/Buecher/Nach-1945/Historische%20Tatsachen%20-%20Nr.
%2039%20-%20Udo%20Walendy%20-%20Zur%20Schuld%20des%20Zweiten
%20Weltkrieges%20(1989,%2040%20S.,%20Scan).pdf
From: Volksbund Newsletter To: [email protected]
Sent: September Subject: Fund von Kriegstoten bei Pipeline-Bau!
Russische und deutsche Soldaten besuchen OPAL-Baustelle
Sehr geehrter Herr Sczepanek,
mittlerweile wurden drei Kriegstote im Boden unter der künftigen OPAL-Trasse entdeckt und geborgen. In einem
22
12-tägigen Einsatz halfen russische und deutsche Soldaten bei den Sucharbeiten. Vermutet werden noch
Tausende Kriegsopfer. Der Volksbund sucht daher weiterhin zusammen mit der WINGAS-Gruppe nach
sterblichen Überresten von Gefallenen.
Ihr Olav Teichert Referatsleiter Kommunikation
PS: Natürlich berichte ich Ihnen wie angekündigt auch von der Einweihungsveranstaltung in Eger, die am
vergangenen Wochenende stattfand.
„Der Tod macht sie alle gleich.“
In einem Videobeitrag berichtet der Umbetter Erwin Kowalke über die Bergung der Kriegstoten in
Zusammenarbeit dem Energieunternehmen WINGAS.
Zum Video
Wenn etwas richtig ist ...
65 Jahre nach Kriegsende erhielten im tschechischen Eger mehrere tausend Kriegstote die letzte Ruhe. 2 734
von den insgesamt 5 598 Toten konnte wieder ein Name gegeben werden.
Rund 3 000 Gäste aus Deutschland nahmen am 11. September 2010 an der Einweihung der Kriegsgräberstätte
teil.
Wenn diese E-Mail an Sie weitergeleitet wurde und Sie am Newsletter interessiert sind, können Sie sich hier
anmelden
00021-2692279-9
From: [email protected] Sent: September 22, 2010
Subject: Symposium "Eigentumsrecht und Enteignungsunrecht", Bad Pyrmont, 25./26.10.2010
Sehr geehrte Damen und Herren,
die Kulturstiftung der deutschen Vertriebenen, Bonn,
möchte Sie auf folgende Veranstaltungen aufmerksam machen:
Eigentumsrecht und Enteignungsunrecht Analysen und Beiträge zur
Vergangenheitsbewältigung
Staats- und völkerrechtliche Fachtagung der Kulturstiftung der deutschen Vertriebenen, Bonn, in
Verbindung mit der Studiengruppe für Politik und Völkerrecht
25./26. Oktober 2010, Ostheim, Bad Pyrmont
Wissenschaftliche Leitung:
Prof. Dr. Hans-Detlef Horn
Prof. Dr. Dr. h.c. Gilbert H. Gornig
Zur Thematik:
Eine Folgenbeseitigung der im Zuge der Vertreibungen nach dem Zweiten Weltkrieg erlittenen
Enteignungen und Konfiskationen ist auch 65 Jahre nach dem Ende des Zweiten Weltkriegs, 50 Jahre
nach dem Beginn der europäischen Integration, 20 Jahre nach der deutschen Wiedervereinigung und
dem Deutsch-Polnischen wie dem Deutsch-Tschechischen Nachbarschaftsvertrag noch nicht zur
Gänze gelungen. Gleichwohl ist – soll auf Dauer verlässlicher Frieden gestiftet werden – eine
gerechte, nicht diskriminierende Folgenbeseitigung dieser Unrechtsakte Aufgabe und Kriterium jeder
rechtsstaatlich-demokratischen Ordnung.
Die internationale Fachtagung „Eigentumsrecht und Enteignungsunrecht“ will die neueren
Entwicklungen in Politik, Gesetzgebung und Rechtsprechung auf nationaler wie europäischer Ebene
aufnehmen.
25.10.2010:
14.00 Uhr
Hans-Günther Parplies,
Bonn
Prof. Dr. Hans-Detlef Horn,
Marburg
Einführung und Grußworte
23
14.30 Uhr
Prof. Dr. Otto Depenheuer,
Köln
15.45 Uhr
„Altes Eigentum“ und
Eigentumsgarantie – zwischen
Vergessen, Erinnern und
Wiedergutmachung
Pause
16.00 Uhr
PD Dr. Hans-Peter Folz,
Augsburg
Das Völkerrecht der
Staatenverantwortlichkeit als
Rechtsquelle effektiver
Restitutions- und
Rehabilitierungspolitik
17.15 Uhr
Rechtsanwalt und Notar
Albrecht Wendenburg,
Celle
Eigentumsrestitutionsansprüche
und die Regeln zum begünstigten
Flächenerwerb
09.00 Uhr
MR Dr. Hermann-Josef
Rodenbach, Berlin
Das Entschädigungs- und
Ausgleichsleistungsrecht in der
Vollzugspraxis
09.45 Uhr
Rechtsanwalt
Dr. Johannes Wasmuth,
München
Zum Strafcharakter der Bodenund Industriereform und deren
rechtliche Folgen
26.10.2010:
11.00 Uhr
11.15 Uhr
Pause
Prof. Dr. Jan Filip,
Brünn/Brno
12.45 Uhr
Stand, Schranken und
Perspektiven der
Restitutionspolitik in der
Tschechischen Republik
Mittag
14.00 Uhr
Prof. Dr. Andrzej Wróbel,
Richter am Obersten
Gericht, Warschau
Wiedergutmachung durch
Restitution im deutsch-polnischen
Verhältnis
15.15 Uhr
Prof. Dr. Hans-Detlef Horn,
Marburg
Prof. Dr. Dr. h.c. mult.
Gilbert Gornig, Marburg
Zusammenfassung der
Tagungsergebnisse, Schlusswort
Alles Recht hat zur Aufgabe, Vergangenheit zu verarbeiten und Zukunft zu gestalten. Der Anspruch ist
unentrinnbar: Zukunft braucht Herkunft (Odo Marquard). Das bedingt zugleich die Kritik- und die
Wandlungsfähigkeit des Rechts. In den kommunikativen Prozessen, aus denen es hervorgeht, ist es
offen für die Fortschritte des tatsächlichen Wissens, die Erkenntnisse des juristischen Diskurses und
die Entwicklungen des politischen Wollens. Nur so kann es auf Dauer seine sozialen Funktionen
erfüllen, verlässlichen Frieden zu stiften und gerechte Ordnung zu schaffen.
Dem Anspruch solcher Bewährung unterliegt auch das Recht der Wiedergutmachung der im Zuge der
Vertreibungen nach dem Zweiten Weltkrieg erlittenen Enteignungen und Konfiskationen. Die gerechte,
nicht diskriminierende Folgenbeseitigung dieser Unrechtsakte ist Aufgabe und Kriterium jeder
rechtsstaatlich-demokratischen Ordnung. Sie ist auch 65 Jahre nach dem Ende des Zweiten
Weltkriegs, 50 Jahre nach dem Beginn der europäischen Integration, 20 Jahre nach der deutschen
Wiedervereinigung
und
dem
Deutsch-Polnischen
wie
dem
Deutsch-Tschechischen
Nachbarschaftsvertrag noch nicht zur Gänze gelungen. Doch die politische Debatte und die juristische
Auseinandersetzung sind im Gange und wieder neu in Gang gekommen.
Dem Thema widmeten sich zwei Symposien der Studiengruppe für Politik und Völkerrecht im Herbst
2006 und im Frühjahr 2008. Die Tagungsbände sind publiziert im Verlag Duncker und Humblot, Berlin,
herausgegeben von Gilbert H. Gornig, Hans-Detlef Horn und Dietrich Murswiek, Teil 1, 2008, Teil 2,
2009.
Ein drittes Symposium will die neueren Entwicklungen in Politik, Gesetzgebung und Rechtsprechung
24
auf nationaler wie europäischer Ebene aufnehmen. Worum es gehen muss, das ist, das Thema nicht
nur dem Vergessen zu entreißen, sondern auch seiner Tabuisierung zu wehren und den Dialog über
die Gerechtigkeit der Eigentumsordnung im geeinten Europa der Freiheit und des Rechts wach zu
halten. In dieser Verantwortung werden – zumal im Hinblick auf die Folgen des kommunistischen
Vertreibungs- und Enteignungsunrechts in der SBZ und der ehemaligen DDR – die Rechtsquellen und
die Rechtsanwendung des Wieder-gut-machungsrechts in den Blick genommen sowie des weiteren
der Stand und die Perspektiven der Restitutionspolitiken in Tschechien und in Polen betrachtet.
1. Tagungsstätte
Die Tagung findet statt im Ostheim, Jugendbildungs- und Tagungsstätte, Parkstr. 14, 31812 Bad Pyrmont, Tel. 05281/9361-0,
Fax 05281/9361-11, E-Mail [email protected], www.ostheim-pyrmont.de
2. Wegweiser
Bad Pyrmont liegt an der Bahnstrecke Hannover-Altenbeken-Paderborn. Der Bahnhof ist ca. zwei Kilometer entfernt. Das Haus
ist mit dem Stadtbus (Haltestelle Untere Hauptallee) oder dem Taxi zu erreichen.
Wenn Sie mit dem Wagen fahren, benutzen Sie folgende Autobahn-Abfahrten: aus Richtung Westen Bielefeld (B 66), aus
Richtung Norden und Osten Hannover oder Lauenau (B 442 und 217), aus Richtung Süden Warburg (L 837 und 712). Das
Ostheim liegt direkt in der Kurzone, in unmittelbarer Nähe des Kurparks. Direkt gegenüber dem Haus befinden sich zwei
öffentliche, kostenlose Parkplätze.
3. Anmeldung
Um
verbindliche
schriftliche
Anmeldung
mit
beiliegender
Antwortkarte
wird
bis
spätestens
15. Oktober 2010 gebeten. Die Anmeldungen werden in der Reihenfolge ihres Eingangs berücksichtigt.
zum
4. Verpflegung und Unterkunft
Bei den gemeinsamen Mahlzeiten sind Sie Gast der Kulturstiftung. Lediglich die Getränke bitten wir selbst zu bezahlen. Für die
Unterkunft der Tagungsteilnehmer steht eine begrenzte Anzahl von Zimmern in der Tagungsstätte zur Verfügung. Den
Unterkunftswunsch bitten wir bei der Anmeldung anzugeben. Über die Reservierung erhält der Besteller eine Bestätigung (bitte
Telefonverbindung angeben). Bei Nichtnutzung der bestellten und zugesagten Unterkunft müssen die der Kulturstiftung in Rechnung gestellten Kosten vom Besteller erstattet werden. Erfolgt keine Bestätigung der Reservierung, bitten wir, für die Unterkunft
selbst zu sorgen.
5. Fahrkosten
Diese können, soweit Mittel vorhanden sind, für die Teilnehmer bei Benutzung der Deutschen Bahn AG bzw. der ausländischen
Bahngesellschaften in der niedrigsten Wagenklasse mit € 25,- bezuschusst werden. Es wird allgemein gebeten, alle Vergünstigungen in Anspruch zu nehmen. Die Bezuschussung der Fahrkosten für die Benutzung der Bahn ist die Vorlage der Fahrkarte
notwendig. Bei Benutzung des PKW ist die Wegstreckenentschädigung für Hin- und Rückfahrt auf einen Betrag von € 0,20 pro km
– höchstens jedoch auf € 25,- begrenzt. Für Personen- und Sachschäden bei der An- und Abreise sowie am Tagungsort kann
keine Haftung übernommen werden.
6. Teilnehmerbeitrag
Bei Inanspruchnahme der gestellten Unterkunft wird ein Beitrag in Höhe von € 50,- erhoben. Bei Nutzung eines Einzelzimmers
wird ein Aufschlag von € 10,- zum Teilnehmerbeitrag erhoben. Für Teilnehmer ohne Unterkunft beträgt der Teilnehmerbeitrag
von € 25,-. Ausländische Teilnehmer können auf Antrag vom Teilnehmerbeitrag befreit werden, ebenso Studenten und
nachweislich Arbeitslose.
7. Rückfragen und Änderungen
Weitere Auskünfte bei der Kulturstiftung der deutschen Vertriebenen, Kaiserstr. 113, 53113 Bonn, Telefon 0228/ 91512-0, Fax
0228/ 91512-29, E-mail [email protected]
Mögliche aktuelle Änderungen im Programm entnehmen Sie bitte unserer Internetseite:
www.kulturstiftung-der-deutschen-vertriebenen.de
Die Kulturstiftung der deutschen Vertriebenen
dankt als Förderern dieser Tagung
der Landsmannschaft Ostpreußen
und dem Förderkreis Ostpreußisches Jagdmuseum –
Hans-Ludwig-Loeffke-Gedächtnisvereinigung e.V.
Wir laden herzlich zur Teilnahme an unserem Symposium ein.
Die Einzelheiten des Programms sowie Hinweise für Tagungsteilnehmer bitten wir dem Anhang zu
entnehmen oder auch unserer Internetseite unter www.kulturstiftung-der-deutschen-vertriebenen.de.
Für Rückfragen stehen wir gerne zur Verfügung.
Die Vertreter der Presse bitten wir zudem, unsere Veranstaltung anzukündigen. Über einen Bericht in
Ihren Medien würden wir uns sehr freuen.
Mit freundlichen Grüßen
Dr. Ernst Gierlich
25
Kulturstiftung der deutschen Vertriebenen Kaiserstr. 113, 53113 Bonn
Tel. 0228/ 91512-0, Fax 0228/ 91512-29 - www.kulturstiftung-der-deutschen-vertriebenen.de
From: Ewald Pollok Sent: Wednesday, September 22, 2010
Subject: Wir begrüßen Sie in unser Internet-Zeitung in der wir über Schlesien, Polen und Deutschland
Wir wünschen alles Gute beim Lesen und wenn Sie Fragen haben, schreiben Sie uns, wir werden Sie
so weit es geht, beantworten
[email protected]
Peter Karl Sczepanek
Schlesische Reminiszenzen
I.
Auswahl, Einführungen, Vorwort und Nachwort, Verfasser: Peter Karl Sczepanek
Zahlreiche Aquarell–Illustrationen vom oberschlesischen Maler Irenäus Botor
Kapitel 5 - Friedrich der Große („Der Alte Fritz”)
Während der Regierungszeit Friedrichs des Großen, welcher auch als „Alter Fritz”
bekannt ist, fanden in Schlesien große Umwandlungen und Veränderungen statt. Der König
führte preußisches Recht, Ordnung und Disziplin in alle Volksschichten ein und sorgte vor
allen Dingen für Stabilität im Gerichts - Bau - Schul - und Gesundheitswesen. Diese
Reformen waren der Grundstein für Frieden, Wohlstand und Aufbau der Industrie. Es wurde
daher viel Eisen benötigt, und die preußischen Behörden begannen, wo es nur ging, auf
Befehl des Königs nach Bodenschätzen zu forschen. Da diese besonders in Oberschlesien in
riesigen Mengen gefunden wurden, berief Friedrich der Große im Jahre 1769 die
„Königliche Kommision für Erforschung der Bodenschätze in Oberschlesien” ins Leben, und
stellte einen bekannten deutschen Geologen, den Grafen von Reden an deren Spitze.
Graf von Reden ist bis heute noch eine bekannte Persönlichkeit in Oberschlesien und hat
großen, persönlichen Anteil an dem Aufbau der gesamten oberschlesischen Industrie.
Im Jahre 1772 erschien Graf von Reden in Begleitung einiger Mitarbeiter in Tarnowitz,
errichtete hier seinen Regierungssitz und gründete den „Königlichen Bergrat”. Für die
nächsten 100 Jahre ergingen von Tarnowitz alle Befehle, Anordnungen und Hinweise nicht
nur für Erforschung der Bodenschätze sondern auch für den Aufbau der oberschlesischen
Industrie aus. 1864 wurde der Regierungssitz nach Kattowitz verlegt.
Friedrich der Große sorgte sich nicht nur um den Aufbau der Industrie, sondern auch
um die Förderung der Landwirtschaft.
Während eines Arbeitstreffens schlesischer Landräte 1768 in Breslau, woran der Alte Fritz
auch teilnahm, rief der König laut, seinen Krückstock erhebend: „Merkt euch eines, essen
muß der Mensch, sonst rebelliert er.”
Seine größte Sorge galt dem Anbau der Kartoffeln zu welchen preußische Bauern
noch kein Vertrauen hatten, denn die Frucht war ihnen unbekannt.
Wie der Kartoffelanbau so vor sich ging, erzählt eine Ballade von WAV-Mitglieder.
Der „Alte Fritz”, Friedrich II. der Große hat meistens Französich anstatt Deutsch zur allen
gesprochen - Deswegen hier Deutsch:
(Bemerkung:
1-7 Englische Übersetzung –gebe ich in der polnischen Teil als: "The earth apple ballad"
)
26
„Die Erdäpfelballade”
Des Königs Regierungszeit in den 70-er Jahren
war voller Sorgen, Krieg und anderem Aufgebot.
Von allen Seiten kamen schreckliche Gefahren,
und besonders in Schlesien herrschte große Not.
Mit besorgten Augen sah der Landsvater drein,
hier Österreicher, dort Russen und Franzosen.
Von allen Seiten fielen sie in Preußen ein
und ließen diese Erd in Kriegen ertosen.
Auch diese Schreckenszeit nahm bald ein Ende
durch des Soldaten Tapferkeit und sein Geschick.
Alle sprachen nun von einer Wende,
und sehnten sich nach Frieden, Freude und Glück.
Der „Alte Fritz” in Sanssouci sann hin und her
wie kann ich meinem Land das Glück bescheren.
Sein Staatsbeutel war nach dem Kriege leer,
schlecht hatten es die Bauern und gut die Herren.
2.
Oft herrschte große Hungersnot in Preußens Ländern,
der Tod mit seiner Sense mähte hin im Nu.
Es war die höchste Zeit hier was zu ändern,
des Königs Gedanken fanden keine Ruh.
Doch Fredersdorf, als des Königs Ratgeber bekannt,
dem Fritzen auch hier zur Hilfe eilte.
Es gibt ein Mittel hier im Land,
ich sah es, als ich in Bayern weilte.
Die Tschechen haben diese Frucht und die Slowaken auch,
alle fressen es, Menschen wie auch Tiere.
Mit Freude stopfen sie es in den Bauch
und sind gesund dabei wie junge Stiere.
Eine neue Frucht ist es, in Preußen unbekannt,
doch ein Segen ist sie für jeden Magen.
Erdäpfel werden sie in Bayern genannt,
Früchte, welche sorgen für jedermann Behagen.
Diese Äpfel wachsen nicht auf Bäumen, Majestät,
in der Erde wachsen sie und gedeihen.
Ein kleiner, grüner Strauch über ihnen steht,
jedoch in langen, unabsehbaren Reihen.
3.
Manch ein Gutsherr im Osten unserer Monarchie
hat die Erdäpfel schon eingeführt, als Versuch.
Doch weiß man hierzulande nicht, wann und wie,
27
beim Preußenbauern stoßen sie auf Widerspruch.
Des Königs blaue Augen blickten heiter
seinen Freund und Vertrauten dankend an.
Überlaß Er das mir nur, ich mach es weiter,
und diese Frucht, die kenn ich auch - glaub Er dran.
Nun ließ der König Anordnung ergehen,
in allen Ländern Preußens wurde ausgerufen:
Für Preußens Wohlstand und Wohlergehen
jeder Bauer pflanzte Kartoffeln auf wenigstens 3 Hufen.
Des Königs Anordnung war Befehl,
davon konnte jeder Preuße etwas sagen.
Friedrich machte daraus auch keinen Hehl,
bei Widerspruch mit seinen Krückstock dreinzuschlagen.
Nach Verlauf von einigen Jahren
wie es beim Fritz so üblich war zu jeder Zeit
ließ er sich über seine Lande fahren
um nach dem Rechten zu sehen, weit und breit.
4.
An einem Herbsttag 1776 in der Nähe von Neiße
auf einer Inspektionsreise der König sah,
wie viele Bauern sich bückten in ihrem Schweiße
und Kartoffeln aus der Erde hoben, fern und nah.
Große Haufen von braunen Kartoffeln lagen
und herrlicher Duft übers Land von ihnen zog.
Draufhin ließ der König halten seinen Wagen
und mit vollen Zügen die Luft in seine Lungen sog.
Der Fritz ließ es sich nicht nehmen, zu den Bauern hinzugeh`n,
den Krückstock in der Linken, den Dreispitz in der rechten Hand.
Ihr lieben Bauern, der König läßt Euch grüßen schön,
und Gottes Segen solle ruhen über dieses Land.
Die Bauern schauten auf, der König stand in ihrer Mitte
und mit dem Dreispitz schwenkend, seine Grüße sandte.
Verwundert zogen alle ihre Hüte
und Friedrich sich zu einem Bauern wandte.
Der König hob einen der Kartoffeln auf
und fragte „Schmecken sie Ihm, Verlangen hat Er keine?”
Der Bauer wies mit Abscheu darauf
„Nein Herr König, Kartoffeln fressen bei uns nur die Schweine.”
Ergrimmt blickte Fritz den Bauern an, doch mit Bedacht,
sag Er mir mein Freund, doch die Wahrheit muß es sein,
hat Er mal in Seinem Leben schon darüber nachgedacht,
28
gibt es einen Unterschied zwischen Ihm und einem Schwein?
5.
Doch fröhlich blickte der König auf seine Begleiter,
es ist doch wahr, dieses sonderbare Gerücht.
Glauben sie mir, und geben sie es weiter,
was der Bauer nicht kennt, das frißt er nicht.
Nach Potsdam heimgekehrt sann der König weiter nach,
und an einem hellen Frühlingstage,
alle Würdenträger Preußens wurden wachder „Alte Fritz” in Sanssouci gibt ein Festgelage.
Personen der höchsten Stände waren eingeladen,
Landsräte, Generale und Geistliche aus der Abtei
in glitzernden Uniformen, mit Orden beladen,
Möllendorf, der Held von Leuthen war auch dabei.
Sogar Husarenvater Ziethen war erschienen,
schon 80 Jahre alt, auf krummen Beinen, grau,
wollte er wie immer seinem König dienen
genau so, wie weiland einst bei Torgau.
Auf königlicher Tafel, lang und schön
silberne Schüssel in langer Reihe lagendoch kein Eßbesteck war zu sehen
auf einigen Schüsseln war Salz nur aufgetragen.
6.
Nachdem jeder hinter seinem Stuhle stand,
erschien der König, langsam gehend und ungeschick
den Krückstock hatte er in der rechten Hand,
heiter war sein Angesicht, doch hart der blaue Blick.
Als nun der König hatte Platz genommen
setzte sich auch die ganze Gästeschar.
Einer schaute auf den anderen beklommen,
ein Ereignis mußte kommen, das war allen klar.
Auf ein Winken des Königs, jedoch in aller Form,
4 Soldaten mit Gesichtern unbewegten,
gekleidet in schöner blauer Uniform,
4 große Schüsseln auf die Tafeln legten.
Verwundert trauten alle ihren Augen nicht,
als die Soldaten aus dem Saale stampften,
sahen die Gäste wie im hellen Kerzenlicht
in den Schüsseln, helle braune Pellkartoffeln dampften.
„Bon appétit” monsieurs, rief der König vergnügt,
essen Sie ruhig all diese Sachen,
die Schale zu entfernen nur genügt,
29
um den Erdapfel eßfähig zu machen.
7.
„S`il vous plaît” gehet an die Kartoffeln ran,
denn wie Jesus sprach zu seinen Jüngerndabei sah Fritz seine Gäste sarkastisch an,
„Wer keine Gabel hat, der esse mit den Fingern.”
Wobei der König auf seine Schüssel sah und wählte
und eine Kartoffel für sich hervorhob,
ruhig mit seinen hageren Fingern den Knollen schälte
und mit Schmatzen in seinen Mund hineinschob.
Vivat, Fridericus Rex, rief die Tafelrunde aus,
Friedrich konnte seinen Sarkasmus nicht verstecken.
Wir machen den Kartoffeln den Garaus
und sollten wir dabei verrecken.
Die Kartoffeln werden, weise der König sprach, wie das tägliche
Brot
allen Menschen helfen, im Süden wie im Norden
abzuwenden die größte Not
und diese Worte sind wahr geworden.
http://www.heute.de/ZDFheute/inhalt/19/0,3672,8106739,00.html?dr=1
Migration in Deutschland
Richtig oder falsch?
Sarrazins Thesen
in der Fakten-Analyse
Ex-Bundesbank-Vorstandsmitglied Thilo Sarrazin (SPD), hat mit seinen Thesen heftigen
Widerspruch und scharfe Kritik ausgelöst. Seine Kritiker werfen ihm Rassismus und die Nähe
zu rechtsextremen Positionen vor. Wir haben die Thesen gecheckt. [mehr]
•
•
•
Sarrazin verlässt Bundesbank freiwillig
Sarrazin-Entlassung - Raus oder nicht raus?
Opposition kritisiert "Sarrazin-Deal" der Bundesbank
Kommentar von Elmar Thevessen
"Sarrazin redet Unfug"
"Thilo Sarrazin biegt sich Statistiken zurecht", sagt Elmar Theveßen, stellvertretender ZDFChefredakteur im ZDF heute journal zu den Äußerungen Thilo Sarrazins. Theveßen kommt
zu dem Schluss, dass der Bundesbanker "Unfug" redet. [Video starten]
30
•
•
Blog Thilos Welt - von Elmar Theveßen
Video Sarrazins Einwanderer-Schelte umstritten
Richtig oder falsch?
Sarrazins Thesen in der Fakten-Analyse
Das Vorstandsmitglied der Bundesbank, Thilo Sarrazin (SPD), hat mit seinen Thesen heftigen
Widerspruch und scharfe Kritik ausgelöst. Seine Kritiker werfen ihm Rassismus und die Nähe
zu rechtsextremen Positionen vor. Wir haben die Thesen gecheckt. [mehr]
Bildung und Integration
"Arbeitslose Migranten helfen keinem weiter"
von Patrick Kalbhenn
Deutschland debattiert über Fachkräftemangel und Integration - macht es aber Zuwanderern
nicht leicht: Abschlüsse werden oft nicht anerkannt, viele Migranten fühlen sich unterschätzt.
Eine Integrations-Expertin rät zum Blick in die Schweiz. [mehr]
•
Video Deutschland: Integration mangelhaft
Zusatzunterricht in Schulen
Mit Bildung gegen Perspektivlosigkeit
Wenn die Vorbilder fehlen und die Deutschkenntnisse schlecht sind, wird es für Migranten
auf dem Arbeitsmarkt sehr schwer. Bildung ist der Ausweg. Zusatzunterricht in Schulen hilft und macht Spaß. [Video starten]
Empörung über Sarrazin
Das deutsche Diskussion-Dilemma
Viele Menschen sind über Thilo Sarrazins Äußerungen empört. Unabhängig von seiner
Polemik: Wie gehen die Menschen mit diesen heiklen Themen um? Ein Blick auf die
deutsche Diskussionskultur. [Video starten]
Studie des Bundsamts für Migration
Problem: Wenig Kontakt zu Deutschen
Wie gut sind Ausländer in Deutschland integriert? Insgesamt gut, hat das Bundesamt für
Migration und Flüchtlinge in einer Studie herausgefunden. Probleme sieht es aber bei den
Türken: Die Hälfte von ihnen hat wenig Kontakt zu Deutschen. [mehr]
•
Studie des Bundesamts für Migration und Flüchtlinge zur Integration
Alltag von Einwanderern
31
Schwierige Integration
Sie wollen in Deutschland ankommen. Doch das ist nicht so einfach. Schon die Suche nach
einer Wohnung außerhalb der Migranten-Viertel ist schwierig. Deutsche Freunde sind eine
Seltenheit. [Video starten]
Kelek: Sarrazin hat in der Sache Recht
Thilo Sarrazin liege mit seinen umstrittenen Integrationsthesen in der Sache richtig, sagt die
Soziologin Necla Kelek. Sie warnt davor, das Thema den rechten Parteien zu überlassen.
[Interaktiv]
•
•
Video Das System Islam
Video Necla Kelek über muslimische Frauen
Vorbild Nationalmannschaft
Fußball als Integrationsmotor
Die bunte Republik Deutschland, von der der neue Bundespräsident träumt, trainiert Jogi Löw
schon. Und die begeistert auch da, wo Integration viel schwieriger ist als unter kickenden
Jungmillionären. [Video starten]
•
Video Mesut Özil als Mutmacher und Vorbild
CIA-Prognosen zufolge, steuert die gesellschaftliche und politische Entwicklung, nicht nur in
Deutschland, sondern in Gesamteuropa, geradewegs in bürgerkriegsähnliche Zustände
hinein. Auch dieser, den Politikern nur allzu gut bekannte Zustand, soll bis zum Jahre 2020
erreicht sein. Trotz der Annahme, daß sich bisherige CIA-Studien nicht immer als wahr
erwiesen haben, darf man in diesem Fall von einer konkreten Voraussage ausgehen. Das
Umfeld für ein Eintreten dieser Krisensituation wurde, wie sich am Beispiel Deutschland
zeigt, im großen Stil vorbereitet.
Nur die deutsche Bevölkerung währt sich wieder in Unwissenheit, da man auch hier wieder
eine Zensur anwendet, die ihresgleichen sucht. Unsere „ausländischen Mitbürger“ hingegen
rüsten schon seit Jahren auf, indem sie sich bewaffnen!
Mit den derzeitigen Vorgaben dürften sich also, seitens der BRD-Regierung, auf Dauer keine
wirklichen Änderungen anbahnen. Zu befangen und käuflich sind „unsere Volksvertreter“
und gleichzeitig ist die Einflußnahme wirtschaftlicher Großbetriebe auf die Gesetzgebung zu
groß. Dieser Zustand, sowie das ständige Buhlen unserer Staatsoberhäupter um Anerkennung
im Ausland, haben Deutschland und dessen Volk, nicht nur der Lächerlichkeit preisgegeben,
sondern es auch zum willenlosen Melkvieh degradiert.
Wie lange, wird sich dieses Theaterstück noch aufführen lassen?
32
Wie einschneidend müssen die Maßnahmen für den Bundesbürger noch werden, damit er aus
seinem Phlegma herauskommt und seine Politikmüdigkeit überwindet?
Gelebte Demokratie bedeutet nicht, alle 4 Jahre zur Urne zu schreiten, sondern jetzt und hier
die Initiative zu ergreifen, um dem „Übereifer“ unserer regierenden Kaste Einhalt zu gebieten.
Deutschland sollte sich ein neues Selbstbewusstsein zueigen machen, denn der Zeitpunkt für
eine NEUE ORDNUNG ist längst angebrochen. Der Gedanke einer friedlichen Revolution
muss Fuß fassen und alte, nicht mehr zeitgemäße Werte und Strukturen beseitigen, um als
eine Initialzündung für eine Kehrtwende in Deutschland, aber letztendlich auch in der
gesamten Welt zu fungieren. Jeder Tag der Untätigkeit ist nur ein Schritt in Richtung einer
gewaltsamen Lösung oder noch viel schlimmer, zu einem gewaltigen Linksruck und dieses
gilt es, tunlichst zu vermeiden.
Zitate, Sprüche und Weisheiten
Die Erde bietet genug für alle von uns, aber niemals genug für die Gier eines Einzelnen.
(Gandhi)
Alle Revolutionen haben bisher nur eines bewiesen,nämlich, dass sich vieles ändern lässt,
bloß nicht die Menschen.
(Karl Marx)
Unsere Gesellschaft wird von Verrückten geführt, für verrückte Ziele. Ich glaube, wir werden
von Wahnsinnigen gelenkt, zu einem wahnsinnigen Ende.
(John Lennon)
Ein Staat in dem alle verdächtig sind, ist selbst verdächtig!
(Burkhard Hirsch)
Liebe Dich selbst, dann können die anderen Dich gern haben!
Vergangenheit ist Geschichte, Zukunft ist Geheimnis, aber jeder Augenblick ist ein Geschenk.
Mit Planung versucht der Mensch den Zufall auszuschließen, aber er erweitert ihn nur um
den Irrtum.
Jede Religion ist ein Irrtum und jeder Glaube ist ein Aberglaube!
(Jiddu Krisnhamurti)
Leute, die nicht schreiben können, machen Interviews mit Leuten, die nicht denken können
und fabrizieren daraus Artikel für Leute, die nicht lesen können.
(Frank Zappa über Journalisten)
Wer die Wahrheit nicht kennt, ist ein Dummkopf, aber wer sie kennt und sie trotzdem Lüge
nennt, ist ein Verbrecher!
(Berthold Brecht)
In einer Zeit allgegenwärtigen Betruges ist es ein revolutionärer Akt die Wahrheit zu sagen!
(George Orwell)
Wer aufhört besser zu werden, hat aufgehört gut zu sein!
33
Bauen Sie doch etwas Schönes mit den Steinen, die man Ihnen in den Weg legt.
Auch die Bretter, die mancher vor dem Kopf trägt, können die Welt bedeuten.
(Werner Fink)
Wer vor 30 Jahren gegen das Grundgesetz der BRD verstoßen hat, bekam Berufsverbot.
Heute kann man sich als Innenminister nur halten, wenn man permanent gegen das
Grundgesetz verstößt.
Der Aufschwung ist bei uns voll angekommen,
dafür wollen wir uns brav bei Angela bedanken.
Man darf eben nur nicht heizen, kochen oder tanken.
(Till Eulenspiegel, Mainz)
Freiheit schützt man am besten, in dem man sie abschafft oder einsperrt!
Je weniger einer weiß, desto fester glaubt er daran.
Das Schlimme an dieser Welt ist, dass die Dummen so selbstsicher sind und die Gescheiten so
voller Zweifel.
Die Sklaverei an der modernen Menschheit lässt sich bedeutend steigern, indem man ihr den
Anschein der Freiheit gewährt.
Wer seine Augen nicht gebraucht um zu sehen, wird sie bald brauchen, um zu weinen.
Arbeitest Du noch oder bettelst Du schon?
In der BRD ist der Verbraucherschutz so selbstverständlich, dass sich niemand drum
kümmert.
Je höher die Arztdichte, desto niedriger ist die Lebenserwartung der Patienten.
(Georg Schramm; Kabarettist)
Wenn man über den Berg ist, geht es nicht aufwärts, sondern abwärts!
Jedem schlägt mal die Stunde der Wahrheit – und dann heißt es lügen, lügen, lügen!
Wer die Wahrheit sagt, braucht ein schnelles Pferd.
(chinesische Weisheit)
Ohne Freiheit keine Wahrheit – ohne Wahrheit keinen Frieden!
(Karl Jaspers)
In unserem Rechtstaat ist dem Bürger immerhin noch ein Wahlrecht geblieben. Man hat die
Wahl zwischen Pest und Cholera.
Du darfst in der BRD selbstverständlich sagen was Du denkst . . .
Du darfst halt nur nicht denken!
( Christopher Pehl )
34
Demokratie ist, wenn gewählte und gut bezahlte Dilettanten öffentlich Blödsinn verbreiten,
den keiner hören will.
Demokratie ist eine Einrichtung, die es dem Menschen gestattet, frei zu entscheiden, wer an
allem Schuld sein soll.
22% der Bürger glauben, dass Politiker korrupt sind. Die anderen 78% wissen es.
(Matthias Richling)
Wissenschaftler bemühen sich das Unmögliche möglich zu machen. Politiker bemühen sich in
der Regel, das Mögliche unmöglich zu machen.
Demokratien sind unfähig ihre eigene Existenz zu erhalten, denn die Triebkräfte der
Menschen arbeiten gegen sie.
(Joachim Fest)
Die Deutschen lieben nicht die Freiheit, sondern die Sicherheit . . .
(Joachim Fest)
. . . deshalb muss es in Deutschland noch viel schlechter werden, bevor es endlich besser
wird.
Die Hauptgefahr geht nicht von denen aus, die sehr schlau sind, sondern von den Dumm –
Arroganten, die es geschickt verstehen, die Besten zu verhindern, indem sie ständig gegen die
Schlauen intrigieren.
(J. B. Koeppl, Politologe)
Man kann alle Leute einige Zeit und einige Leute alle Zeit -, aber nicht alle Leute alle Zeit
zum Narren halten.
(Abraham Lincoln)
Entweder die Menschheit macht Schluss mit dem Krieg, sonst macht der Krieg irgendwann
Schluss mit der Menschheit!
Langeweile ist nicht Mangel an Ereignissen, sondern Mangel an Interesse.
(Elmar Kupke)
Kaufen, was uns die Kartelle vorwerfen; lesen, was uns die Zensoren erlauben; glauben, was
uns die Medien und die Parteien gebieten.
Was hat sich in Deutschland seit der Weimarer Republik geändert? ? ?
(Frei nach Kurt Tucholsky)
In der ersten Hälfte unseres Lebens opfern wir die Gesundheit, um Geld zu verdienen; in der
anderen Hälfte opfern wir unser Geld, um die Gesundheit wieder zu erlangen. Und während
dieser Zeit, gehen Gesundheit und Leben von dannen.
( frei nach Voltaire )
Deutschlands Zukunft liegt nicht in der Vitalität seiner Rentner, sondern in der
Leistungsfähigkeit und Leistungsbereitschaft der Produktiven.
35
Oberschlesien ist immer wie lebendige Begegnung, uns allen!
Gorny Slask stanowi dla nas wszystkich źródło inspiracji w naszym życiu codziennym
Die immerwährende Schönheit der oberschlesischen Natur verdient
unsere Bewunderung! Es ist kaum zu fassen, wie viel Schönheit
trotz der so schlechten Unweltpolitik des Menschen erhalten
geblieben ist.
Oberschlesien ist immer wie lebendige Begegnung, uns allen!
Barbara Lanyi schreibt in einem Aufsatz:
"Für Europa, eine Welt der Gerechtigkeit, des Friedens und der
Liebe, nicht des Leidens, der Rache wollten wir arbeiten;
unseren Kindern eine feste Zukunft bauen.
Mit dem Heimatdichter Joseph von Eichendorff Hoffnung
und zuversichtlichen Trost schenken“:
Und keiner kennt den letzten Akt
von allen, die da spielen.
Nur der da oben schlägt den Takt,
wieß, wo das hin will ziehen.
Joseph von Eichendorff
Joseph von Eichendorff ist am 27. November 1857 nach kurzer Krankheit in
Neisse / Oberschlesien, gestorben - vor 153 Jahren.
Śląskie krajobrazy zawsze zasługują na podziw. Tak było w przeszłości i tak
jest obecnie. Mimo częstej wprost rabunkowej formy wydobycia zasobów
mineralnych i braku ochrony środowiska naturalnego na przestrzeni całego
XX wieku Śląsk w dalszym ciągu jest perłą w całej okazałości i przykuwa
uwagę wielu ludzi całego naszego kontynentu.
Barbara Lanyi pisze w swojej rozprawie o Śląsku:
"Pragniemy pracować dla nowej Europy, dla świata sprawiedliwości społecznej,
pokoju i miłości budując dla przyszłych pokoleń pewną i szczęśliwą przyszłość
opartą o dobrobyt powszechny i wartości chrześcijańskie. Niechaj poezja Józefa
Eichendorffa (i akwarele Alfonsa Wieczorka) stanowią dla nas źródło inspiracji w
naszym życiu codziennym i w budowie nowych struktur polityczno-gospodarczych w
ramach nowej, bezpiecznej Europy."
Ostatku gry tu nie zna nikt, - Und keiner kennt den letzten Akt…
Z aktorów wraz grających, - von allen die da spielen.
I tylko Ten co takt wybija - Nur der da oben schlägt den Takt
Przenika sens komedii. ..- wieß, wo das hin will ziehen."
Renata Schumann
Josepf von Eichendorff
Peter Karl Sczepanek - Monheim am Rhein - 1998 - z książki: „Górny Sląsk w barwach
czasu“
Josef von Eichendorff zmarł 27. Listopada 1857 roku po krótkiej chorobie w Nysie - Górny
Sląsk - przed 153-u laty
Schlesierlied:
http://www.youtube.com/watch?v=InWridJ5pZE&feature=related
OBERSCHLESIEN:
36
http://www.youtube.com/watch?v=0cF6oLX0htk&feature=related
Sehnsucht nach Schlesien - Tynsknota za Ślonskiym
http://www.youtube.com/watch?v=kz-vgZ1VHMY&NR=1
Volkslied Schlesien - Seht wie die Sonne dort sinket
http://www.youtube.com/watch?v=xtySONPceR4&feature=related
Schlesien Unvergessene Heimat
http://www.youtube.com/watch?v=0FijzjvhxWw&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=lFRnDHDkKQ4&feature=related
Das Oberschlesierlied - Lied meiner Heimat
http://www.youtube.com/watch?v=rcEaeEfkYqk&feature=related
Riesengebirgslied
http://www.youtube.com/watch?v=lFRnDHDkKQ4&feature=related
Kehr ich einst zur Heimat wieder - Schlesierlied
http://www.youtube.com/watch?v=e-P1SrB3kMY&feature=related
Mimo, ze mija 8 lat od tych faktow, jak podobne sa czasy z przed UE na Gornym Slasku dla
Gornoslazakow:
Die 8 Jahre sind um, wie ähnliche Lage ist in Oberschlesien seit der Zeit, kurz vor EU!
http://www.slonsk.com/infos/02e/OberschlesienamEnde2002.htm
Die gegenwärtige Lage Oberschlesiens am Ende 2002
Die gegenwärtige Lage Oberschlesiens am Ende 2002
- (D)
pksczepanek
Sytuacja z listopada 2002 na „Śląsku” (PL)
Unsere Landsleute in Oberschlesien, gewöhnt an harte Arbeit und vielerlei Entbehrungen haben
schon zum größten Teil ihre alte Kultur, Überlieferrungen und Traditionen fast vergessen.
Der beste Beweis dafür ist die Apathie und Interesselosigkeit an politischen Vorgängen, wie es die
polnischen Kommunalwahlen vom 23 Oktober 2002 allerorts bewiesen haben. Daher ist es nicht zu
verwunderlich, dass die Anteilnahme der oberschlesischen Wahlberechtigten kaum 40% betragen hatte.
Die Anteilnahme an den Wahlvorbereitungen war auch geringer als gering. Dem Wahlkampf zu den
Kommunalämtern den die Kandidaten 5 polnischer Parteien unter sich ausgetragen hatten, sahen die
Oberschlesier missmutig und interesselos zu. Fast alle hatten in ihren Augen die Glaubwürdigkeit verloren.
Jeder Kandidat zum Posten eines Bürgermeisters oder Stadtpräsidenten versuchte mit allen Mitteln die er
zu Verfügung hatte, und jene waren recht erbärmlich, die Wähler für sich zu gewinnen doch der Erfolg
genügte seinen Erwartungen nicht. Wie es in einem demokratischem Stadt üblich ist, bedienten sich die
Kandidaten vielerlei Methoden die nicht immer menschenwürdig waren, um ihre Gegenkandidaten in den
Augen der Wähler zu erniedrigen. Wie es aus meinen Beobachtungen hervorgeht, denn ich verweilte in
jener Zeit in meiner Heimatstadt Tichau O/S war das Fernsehen und die allgemeine Presse an den
Wahlvorbereitungen auch nicht so beteiligt wie es unter solchen Umständen im Westen der Fall ist.
Zeitungen und Zeitschriften förderten natürlich Kandidaten, die in ihrer Gunst standen oder über größere
Geldmittel verfügten.
37
Ihre Reporter trachteten danach Fehler, menschliche Schwächen oder gar Rechtsbrüche falls derartige
hervortraten ans Tageslicht zu zerren, um die Kandidaten in den Augen der Wähler unglaubwürdig zu
machen. Nach der Meinung jener Reporter war das größte „Verbrechen“ des Kandidaten seine
kommunistische Vergangenheit, wobei sie in vielen Fällen ihr Ziel aber nicht erreichten, wie es in einer so
großen Stadt wie Zabrze (Hindenburg O/S) vor sich ging. In dieser Stadt wurde der ehemalige
kommunistische Erste Parteisekretär von Zabrze zum Stadtpräsidenten gewählt. Im allgemeinen nahmen
die Kommunalämter jene Kandidaten ein, die schon über eine langjährige Praxis in der Landesverwaltung
verfügten, und mehr oder weniger in der Bevölkerung bekannt waren. Die Wahllisten waren von
ungeheurem Ausmaß. Hunderte von Namen standen auf der Wahlliste in den Stadtrat, so dass der Wähler
völlig ratlos mit solch einer Liste dastand. Nach alter Art und Weise die noch aus kommunistischer Zeit
stammt, hatten jene Kandidaten, die an der Spitze der Liste standen, die größten Aussichten gewählt zu
werden. Kein Wunder, dass jeder Kandidat danach trachtete die erste Stelle einzunehmen, und in dieser
Hinsicht wurden viele Kämpfte zwischen ihnen ausgetragen. Fast alle Kandidaten standen im
gerechtfertigten Verdacht ihren Posten in Verwaltungsämtern für ihren Nutzen einzunehmen ohne
Rücksicht auf den Gemeinnutz. Manche Zeitungen bedienten sich mit lateinischen Redensarten, um die
ihnen nicht gewünschten Kandidaten mit Schmutz zu bewerfen. Ohne Umschweife wurde geschrieben: „Die
Neugewählten fangen von einem Nullpunkt an, und lernen einen eigenartigen Zynismus“. Nach den Wahlen
auf deren Ergebnisse man eine Woche warten musste, denn das Computersystem schwankte, wurden
Stimmen laut, welche die Wahl wegen unscheinbaren Vorkommnisse für ungültig erklärten.
Über ungeheure Geldsummen, die die verschiedenen Parteien für die Wahlvorbereitung ihrer Kandidaten
ausgeben, waren die unglaublichsten Gerüchte im Umlauf. Viel Unmut verursachten sie bei Arbeitslosen,
die schon keinen Ausspruch mehr aufs Stempelgeld haben und anderen Hilfsbedürftigen.
Die allgemeine Presse spielte in der Zeit mit offenen Karten. Die Monatsgehälter von Stadträten,
Bürgermeistern und Stadtpräsidenten wurden öffentlich bekannt gegeben, und erregte Missmut, und
Unbehagen im Volke, denn jene Gehälter betrugen oft das 6-fache des Monatsverdienstes eines Arbeiters.
Es ist kein Geheimnis für das Volk, dass der größte Teil aller Beamten in der Kommunalverwaltung nur auf
ihren Vorteil bedacht sind. Idealisten gibt es hier keine. Die größten Aussichten gewählt zu werden, haben
die über ein großes Mundwerk verfügen, und dem Wähler die unmöglichsten Versprochen machen, die
nachher nicht eingehalten werden. Eine Reihe von kleineren Parteien und Gesellschaftsverbände, die im
öffentlichen leben keine wesentliche Rolle spielten, versuchten im Anhang zu den Hauptparteien, ihre
Kandidaten auf die Wahlliste zu bringen, was zu großem Ärger, Meinungsverschiedenheiten, und hie und
da zu Handgreiflichkeiten führte.
So war es auch in der Türkei, wo in der selben Zeit eine bisher unbekannte islamische Partei die Macht im
Lande ergriffen hatte, und das Dank ungenügender Beteiligung der Wähler.
Es gab eine ansehnliche Reihe von Kandidaten vorzugsweise in den Großstädten des Landes, die glaubten
nur durch erbarmungslose Kritik der gegenwärtigen Kommunalpolitik ihr Ziel erreichen zu können. Viele
Nichtwürdige ohne Scharm traten auf die Wahlliste und blockierten auf diese Weise die, die mehr dazu
berufen sich düngten. Doch wer ist mehr dazu berufen, wenn jeder von sich denkt, dass er der beste sei.
Derartige Situationen gibt es nur nicht in Polen. In den Nachbarnländern sind solche Vorkommnisse auch
an der Tagesordnung. Auch hier wird jedes Mittel nur um zum Ziel zu gelangen, als gerecht erklärt. Polen
steht kurz vor dem Eintritt in die EU. Es ist kein Geheimnis, dass das polnische Volk dazu nicht vorbereitet
ist. Auch Globalisierungsaktionen sind keine Seltenheit. Die Zahl der Arbeitslosen in Oberschlesien beträgt
mit dem heutigen Tag 320.000 Personen, was 17,5% aller Arbeitsfähigen ausmacht – eine noch nie in der
Geschichte dieser Provinz da gewesene Sachlage. Drei mal mehr Menschen, die ihren Job noch haben,
fürchten um ihren Arbeitsplatz. Kurz nach den Kommunalwahlen, am 18 November 2002 demonstrierten
über 10.000 Bergbauarbeiter ihre Furcht und Unwillen vor dem Wojewodschaftsgebäude in Kattowitz. Die
polnische Regierung gab bekannt, dass bis zum Jahr 2005 sieben Kohlengruben in Oberschlesien
stillgelegt werden, was eine Entlassung von 35.000 Bergarbeiten zu Folge sein wird. Die Gewerkschaften
protestieren zwar laut und deutlich, aber Befürchtung, dass sie nur leeres Stroh dreschen, ist weiterhin
vorhanden. Es gibt zwar Pläne, die versprochen sollen, den Entlassenen neue Arbeitsplätze zu
verschaffen, aber unter den gegenwärtigen Umständen, wird ihren kein Glauben geschenkt.
Die berüchtigte „polnische Wirtschaft“ drängt heute prächtigsten Blüten, die nur Unglück ins Land bringen.
Im 17. und 18. Jahrhundert war diese Wirtschaft unter dem Begriff der „Goldenen Freiheit“ bekannt, was zu
den Teilungen Polens führte.
Kazimierz Kutz, Filmregisseur und einer der bekanntesten Oberschlesier unserer Zeit, schrieb in einer
Tageszeitung, dass „die Ämter erst den Beamten dienen, und nachher dem Volk. Hohe Beamte sind im
Rahmen ihrer Parteipflichten eingepfercht und hinter dem Schild der Demokratie üben sie Willkür aus“.
38
Nach dem Kommunalwahlen in vielen Städten Schlesiens haben sich Verwaltungen gebildet, Koalitionen, in
denen die SLD, also die Roten, die Oberhand behalten.
Joseph Freiherr von Eichendorff scheint derartige Beziehungen vorausgesehen zu haben, denn er schrieb
vor 150 Jahren:
Da geh´n die einen müde fort,
Die anderen nahn behende,
Das alte Stück, man spielts so fort
Und kriegt es nie zu Ende.
Jedni zmęczeni odchodzą,
Inni zbliżają się wnet,
Tak stara sztuka kręci się,
I nie widać jej końca.
Und keiner kennt den letzten Akt
Von allen, die da spielen,
Nur der da droben schlägt den Takt,
Weiß, wo das hin will zielen.
Joseph von Eichendorff
Ostatku gry tu nie zna nikt ,
Z aktorów wraz grających,
Tylko Ten co takt wybija,
Przenika sens komedii.
(Übersetzt: R. Schumann)
Viele Oberschlesier nehmen mit Verwunderung wahr, dass die Tschechen aus Karvin, wo ihre
Kohlengruben auf Hochtour fördern, oberschlesische Bergarbeiter herabziehen und sie mit Autobussen
täglich zur Arbeitsstelle und nach der Schicht nach Hause fahren, während in Oberschlesien Gruben
stillgelegt werden.
Beschäftigten in Hüttenwerken und Kohlengruben wird oft der Monatslohn mit Verspätung ausgezahlt. Am
Lohntag erhalten sie 100 zloty, was ungefähr 10% ihrer Monatslöhne ausmacht und vertröstet sie auf den
nächsten Monat. Daher ist es nicht zu verwundern, dass ihre Produkte nicht konkurrenzfähig sind, und auf
dem Weltmarkt fast keinen Absatz finden.
Der Wojewode von Kattowitz hat in letzter Zeit ein, aus 100 Vertretern Oberschlesiens, bestehendes
Wojewodschaftsparlament ins Leben gerufen, dessen Aufgabe es ist die Volkswirtschaft in dieser Provinz
zu fördern. In einem Interview sagte der Wojewode, dass die schlausten und begabtesten Menschen in der
Wojewodschaft sind zu denen er volles Vertrauen habe. Ihre Namen wurden sogar veröffentlicht. Nun
brachte ich danach in Kenntnis zu bringen, wie viele von ihnen einheimische Oberschlesier sind, und wie
viele eingewanderte Polen? Im Volksmund wird aber über die „Hundertschaft“ gespottet, denn die Dummen
wie behauptet wird, werden nicht alle. Außerdem wird befürchtet, dass die Hundert eine bevorzugte Kaste
in Oberschlesien bilden könnten.
Das polnische Finanzministerium auf der Suche nach neuen Einnahmen hat die Ersparnisse die Millionen
von Polen auf den Bankhaben, mit Steuern belegt, und behauptet dabei nur ein Beispiel von den
Deutschen zu nehmen „denn sie haben es schon längst getan“. Das stimmt zwar aber in Deutschland wird
die Sparsumme erst von einer bestimmten Höhe versteuert, wobei der Kleinsparer verschont bleibt.
Gerechtfertigte Befürchten hegen die Polen zur Privatisierung ihrer Volkswirtschaft, die mit alle möglichen
und unmöglichen Mitten betrieben wird, wobei auch viel Schindluder gerieben wird. Je mehr die polnische
Volkswirtschaft wird, desto höher steigt die Zahl der Arbeitslosen. Es wird offen davon geredet, dass Polen
45 Jahre von der Sowjet-Union ausgebeutet wurde, und nun steht ein neuer Ausbeuter von der Tür und
zwar EU mit dem Sitz in Brüssel. Viele hohe Beamte befürchten auch, dass sie mit dem Eintritt Polens in
die EU ihrer Ämter verlustig gehen können.
Die Krankenkassen der Wojewodschaft Oppeln stecken heute in einer schweren Finanzkrise. Den Ärzten
wird die Zahl der behandelten Patienten begrenzt. In Kedzierzyn, ehemalig Heydelbreck können
wöchentlich nur 10 Patienten angenommen werden, und die Wartezeit zu einem Spezialisten beträgt 6
Monate. Der Schlesischen (Kattowitzer) Krankenkasse, die nach der Ansicht der Regierung zu viel Geld
haben, werden die Gelder abgenommen und in die Region nach Zentralpolen geschickt. In den
Zentralverwaltungen der Krankenkassen werden immer wieder neue Posten geschaffen, die völlig nicht
notwendig sind, was auf Kosten der Krankenkassen im ganzen Lande geschieht. Man sucht heute
fieberhaft nach neuen Verwaltungsmethoden, wobei man immer mehr auf die alten Zeiten der
kommunistischen Herrschaft zurückkommt.
In Grunde genommen sind auch in Deutschland große Unternehmen bis zu 70 Milliarden Euro verschuldet,
während Polen seine Schulden in Höhe von 20 mrd Euro seit 25 Jahren dem Westen nicht abzahlen kann.
Wie kann um Himmels Willen regiert werden, wenn die rot-grüne Regierung auch fieberhaft nach
Einnahmequellen sucht, und alles besteuert „was sich nur rührt“.
39
Die gegen die Eintritt Polens in die EU sind, fragen sich, wie das alles enden soll, wenn alle Länder
Europas Mitglieder der EU werden. Sie befürchten ein unheimliches Ende Europas. In der Geschichte
Polens gab es eine beträchtliche Reihe von Unionen, die alle ein klägliches Ende nahmen. Jene
Besserwisser ziehen aus der Geschichte Polens Schlussfolgerungen, die heute mit der Gegenwart in
keinen Einklang stehen. Nach Ansicht vieler Polen ist nicht Deutschland der größte Feind ihres Landes,
sondern Russland, und die Ukraine. Nun wird befürchtet, dass auch die Länder in die EU früher oder später
eintreten können, wobei die Bedeutung Polens auf einen Nullpunkt fallen kann. Das heutige Polen hat zur
Rettung seiner Existenz keine andere Wahl als den Eintritt in die EU, und das um jeden Preis. Immer war
es in der Geschichte der Welt so, dass Kleinere und Schwächere Anhang zu den Mächtigern suchten, um
überleben zu können. So war auch mit schlesischen Herzogtümern im 14. Jahrhundert, die den Anschluss
an die mächtigen deutschen Ländern suchten und nicht an Polen, welches schon damals viel mit sich zutun
hatte. Der Eintritt Polens in die EU ist aber nicht ohne Kosten verbunden. Hier wird nichts geschenkt. Das
Geld welches Polen schon mit Ungeduld erwartet, um das Land auf Beine zu verhelfen, muss früher oder
später zurückerstattet werden. Damit kann wieder anderen schwachen Ländern Europas geholfen werden.
Viele Polen, die sich als außerordentliche Patrioten bezeichnen und vor allen Dingen aus der polnischen
Bauernpartei stammen, befürchten, dass Ausländer, voran die Deutschen die polnische Erde in Schlesien
und Pommern aufkaufen können, und auf diese Weise könnten Polen seine Unabhängigkeit verlieren. Es
steht aber nichts im Wege, dass polnische Bauern spanische Erde aufkaufen können, wobei die Spanier
den Verlust ihrer Unabhängigkeit nicht befürchten.
Beim Eintritts Polen in die EU müssen im polnischen Finanzsystem, und in vielen anderen Systemen einige
Reformen durchführt werden. Der „Euro“ darf nicht sogleich eingeführt werden! Bei den in Gegensatz zum
Westen weit niedrigeren Verdiensten in Polen, könnte der „Euro“ manches Unheil anrichten.
Jedoch in dem ganzen polnischem Durcheinander gibt es einige Lichtblicke, die der Sport mit sich bringt,
wobei neben „Małysz“, Fußball an erster Stelle ist. Einer der bekannteste damals Fußball-Verein in
Oberschlesien war die „Podlesianka“ – damals Podlesie, heute Katowice-Podlesie, die keinen anderen Club
in ihrer Klasse fürchtet, und von Sieg zu Sieg eilt. Im November 2002 gewann die Podlesianka gegen GKS
II Kattowitz 3:1, genau so auch gegen Górnik Myslowitz 09, und gegen Rozbark Beuthen 4:0. Dieser Verein
ist mir seit meiner Jugendzeit an das Herz gewachsen, und es gab damals kein Spiel, ganz gleichgültig in
welchem Ort an dem ich nicht anwesend gewesen wäre. Sehr oft fuhr ich mit dem Fahrrad zum Spiel durch
Tichauer und Plesser Wälder, die manch ein Geheimnis in sich bergen. Ich freue mich, wenn ich durch
solche Städte, die mir alte Heimat bedeuten, wie Nicolai, Alt Berun, Sohrau, Rybnik, Pless oder Teschen.
Besonders der Mittelpunkt jener Städte, der Ring, ruft viele Erinnerungen in mir wach.
Heute werden in vielen Städte viel sportliche und kulturelle Veranstaltungen organisiert, die alte
oberschlesische Kultur, Überlieferungen und Tradition wachrufen, und mit alter Herrschaft der Habsburger
und Hohenzollern auf dieser Erde verbunden sind. Wie „Gefunden“ – sind wir jetzt, und waren wir schon in
diesem Europa! Das erregt den Unmut mancher polnischer „Patrioten“, die mit ihrem Nationalismus die
Veranstaltungen torpedieren, und leider mit Erfolg. Sie versuchen mit allen Mitteln in die Wappenschilder
der Städte den „gelben Adler“ hineinzubringen, der nie dort im Wappen gewesen war, was natürlich auf
stillen Widerstand der einheimischen Bevölkerung stößt. Betrachten Sie zum Beispiel das Wappenschild
von Breslau, das auch jahrelange Tradition aufweist, ein Dorn im Auge vieler Polen. Gott sei Dank, die
Breslauer Geschichts-Professoren haben das vorgeschlagen, was man nicht in ihren historischen
Bereichen vergessen soll!
Im Juni vorigen Jahres wurde in Pless die Gedenktafel des, dort vor 100 Jahren geborenen berühmten
Architekten, Julius C. Raschdorf enthüllt. Jedes Jahr werden in dieser Stadt auch Konzerte des berühmten
Lausitzer Komponisten Georg Ph. Telemann veranstaltet, bei welchen Musiker und auch Zuhörer aus der
Bundesrepublik nicht fehlen. Die große Perle dieser Stadt Pless ist außer dem Schloss auch das
Fürstenliche Gymnasium, welches vor 235 Jahren gegründet wurde, und nicht von Habsburgen, sondern
von einem Hohenzollern, Friedrich dem Großen. Erst mit der Einverleibung dieser Erde – Schlesien an
Preußen nach dem 7-jährigen Krieg, begann der Aufstieg dieser Region in allen Bereichen des Lebens.
Besonders der Handel blühte auf. Aus dem Bielitzer Land, das weiterhin zu Österreich gehörte, kamen
Händler ins oberschlesische Industriegebiet ihre Holzhandwaren zu verkaufen. Da sie zum größten aus
dem Beskiden-Gebirge stammten, wurden sie einfach „Górole“ – „Gorole“ im Dialekt genannt. Diese
Bezeichnung ist heute noch für alle Polen, die sich nach dem Kriege in Oberschlesien häuslich
niederließen, geläufig –in dem westlichen Schlesien!
Aus dem Plesser Stadtgymnasium gingen im Laufe der Zeit viele bekanntlich Persönlichkeiten hervor. Viele
Polen, Deutsche, Österreicher erhielten auch hier ihre Bildung. Ihr erstes Wissen holten sich hier der
Architekt Raschdorf, sowie der berühmte oberschlesische Bildhauer, August Kiss (1802 – 1865). Von den
40
Neuzeitlichen sind heute in aller Munde solche Namen wie: Edith Olbricht, Krystyna Szostok (Loska), „Zef“
Zymlok oder Edeltraud Sczepanek, meine Patentante, die am 30.5. 1945 in Tichau von einem polnischen
Kommunisten erschossen wurde.
Wie freuen uns immer wieder über jeder Errungenschaften in dieser Region. Vor kurzer Zeit wurde eine
Steinhalde in ein grünes Sportobjekt mit einer Skiabfahrt im Winter zur Freunde und Erholung der
Beuthener, nicht nur der oberschlesischen Bevölkerung.
Gegenüber auch manchen polnischen Journalisten sprechen Gegner des sozialen Staates der Nachbar,
über die „schlechte deutsche Wirtschaft“ um einiges Misstrauen bezüglich der Menschenwürdigkeit in der
freien Wirtschaft im heutigen Deutschland zu zeigen.
Hören Sie, Du, Pole oder Schlesier von verschiedener Abstammung in Schlesien, bitte – nicht auf solche
Journalisten, merkwürdige kurzsichtige polnische Bauern, „übergläubige“ polnische Christen, falsche
Propheten, übertriebenen extrem politische Nationalisten, oder andere, die alles kritisieren, was neu ist. Die
EU im Osten ist bei allen nur eine Frage der Zeit.
Schon die Oberschlesier in Alt Berun am Plesser Land stellten an einer Pro-Referendum Stichprobe für EU
75% mit „ja“ Entscheidung fest. Bravo Plesser, Bravo Oberschlesier, Bravo, vernünftige Europäer!
Schlesien steht vor dem großen Wandel der Zeit.
PS.
Ich habe in Dezember in Monheim am Rhein einen Weihnachtsbaum, der ein Meter lang war, für 5 Euro
gekauft, was 20 zloty ausmacht. Dieses Bäumchen befand sich mit seinen Wurzeln in einem Blumentopf.
Den gleichen Baum habe ich im vergangenem Jahr in O/S für 60 zloty gekauft, also drei mal so teurer.
Dieses Bäumchen steckte auch in einem Blumentopf, aber ohne seine Wurzeln. So teuer wird „polnische
Erde verkauft“. Auf einem freien Wirtschaftsmarkt kann man alles verkaufen zu einem beliebigen Preis.
Unter diesen Umständen hat es keinen Zweck ein ehrlicher Mensch zu sein, denn man wird auf jede
mögliche und unmögliche Art und Weise belogen, betrogen und hintergangen. Ein Jammern ist in diesem
Fall völlig nutzlos. Sucht die Wahrheit und passt euch den gegenwärtigen Bedingungen an, um am Leben
zu bleiben. Wer etwas mehr darüber zu Kenntnis nehmen möchte, lese bitte meine „Schlesische
Reminiszenzen“.
Peter Karl Sczepanek 12.12.2002
Sytuacja z listopada 2002 na „Śląsku”
- pksczep.
( Die gegenwärtige Lage Oberschlesiens am Ende 2002)
Nasi z domowiny Górnośląskiej - po prostu odzwyczajeni od 1945 do ich starej rodzimej
tradycji - zapomnieli czcić co śląskie, co święte. Nie angażują się do aktywnego życia
godnego tej to krainy.
Zagonieni do kieratu pracy w dziejach ich historii, „nie żyją” dzisiaj normalnym życiem.
Ucieszyły mnie, jadąc po Śląsku, piękne ryneczki, wielkiej historii miasteczek jak Mikołów,
Bieruń, Żory, Pszczyna, Rybnik czy Cieszyn, widać pracę w domowinach dobrych
gospodarzy, można gdy się chce, gdy się jest przedsiębiorczym, gdy się ma motywację.
Piękne festyny, jak festyn „Europa w Bieruniu”, piękne pomniki historii tych miast – jak to w
Chorzowie, pomnik „ojca” przemysłu śląskiego - Fryderyka Wilhelma hrabiego Redena. To
on rozniecił gospodarkę tego całego regionu, to on został w jego czasach upokorzony, i to
jemu zawdzięczali nasi ojcowie – otrzymaną pracę, a przychodzący do naszej krainy żyli i
żyją porównalnie dobrze. I tylko niektórzy, źle nam życzący, torpedują co dobre, z zawiści i
niewiedzy, w ślepej nienawiści, - niestety z tych małych ojczyzn, często jeszcze nie dorośli do
Śląska. Jedynie co nam narzucają, to jeszcze nowego i znów nowego „żółtego orła” w
herbach miasteczek. A gdy już po piórach nie można ich domowin rozróżnić - dodają
krzyżyki, nie trzy a już pięć - robiąc je „bardziej czytelne” dla naszych przychodzących.
41
Popatrzcie na herb Wrocławia, heraldycznie uzasadniony, nie w bojaźni ponownie zrodzony,
przez przychodzących do ich małych ojczyzn. Wielkie uroczystości odbyły się w miasteczku
historycznym Pszczyna. Nie tak dawno odsłonięto tablicę pamiątkową, gdzie urodził się
J.C.Raschdorf, słynny europejski architekt przed 100 laty. To, że piękne koncerty łużyckiego
komponisty G.Ph.Telemanna, corocznie przyciągają wielu z Europy, to już tradycja tego
miasta. Ale zdobyć się na rocznicę gimnazjum, nie mówiąc już, że nie powstało w ostatnich
80-laty, a przed 235 laty i to założone przez ostatniego Promnitza, pana tej ziemi aż do
Bogucic (Katowic), ale za czasów już następnego rodu - Anhaltów, w momencie gdy
przekazuje córkę z całą Plesską Domowiną wpływowej rodzinie w Europie - z Anhaltu w
Koethen. Gimnazjum do którego przyjeżdżali zamożni z Krakowa, wielkich ludzi kształciła ta
szkoła, Raschdorfa, Kissa, czy naszych mieszkańców z ziemii plesskiej Edytę Olbrychtównę,
Traudlę Sczepankównę, Krysię Szostokównę - naszą gwiazdę telewizji (K.Loska), czy Zefka
Żymloka, zakonnika teraz na Dolnym Śląsku. Kuźnia talentów przez 235 lat, jedynego do
dnia dzisiejszego działającego gimnazjum na Śląsku, z tak starą i interesującą tradycją.
Przy okazji – gimnazjum – powstało ono na Górnym Śląsku nie za czasów panowania przez
250 lat Habsburów, jak za panowania Hohenzollernów – pruskich czasów Śląska. To okres,
kiedy po wielkiej stagnacji w tym całym naszym regionie śląskim, rozpoczął się bujny
rozkwit od Plessii po Tarnovienssis. Z biednej części Beskidów, czyli dalej austriackich stron
śląskich, zjawiali się beskidcy górale, sprzedając „klekotki”, „rogolki”, koszyki, czy
„klapiące ptoszki”. A że, przybyłych z Beskid Górali, nazywali Górnoślązacy „gorolami”, tak
utarło się do dzisiaj mówić wszystkim przychodzącym na Śląsk „Goralomi”.
Zagonieni Górnoślązacy do kieratu pracy w dziejach ich historii, właściwie nie żyli także
gorączką wyborów ogólnopolskich do władz komunalnych każdego miasta, powiatu i
województwa. W dobie demokracji każdy mógł się starać zasiąść na stanowisko radnego czy
prezydenta miasta. Każdy kandydat próbował różnymi metodami, przystępnymi zgodnie z
regułą gry i często też niektórzy chwytami poniżej pasa wybieranego. Prasa zamiast
szczególnie do znudzenia pokazywać programy kandydatów, ich plany dla miast, ludzi,
pokazywali wręcz najczęściej co innego, takie odniosłem wrażenie, jako obserwator
zewnętrzny w tym okresie na Górnym Śląsku.
Prasa prześcigała się wytykając chwyty nie demokratycznej walki przeciwników, niszcząc
przy tej okazji autorytety tych, którzy byli w niełaskach danej prasy. Tak wychodzili na
wierzch ci, którzy z wieloletnimi sprawdzonymi tam metodami przechodzili dalej. To, że
komputery „przepocone softwerem”, kosztownego systemu informatycznego, wartości ponad
200 milionów złotych – zawiodły i dopiero z kilkudniowym opóźnieniem ogłoszono wyniki,
miało też swoją wymowę. Wielu, jak za komunistów, myśląc, że i tak ich głos się nie liczy,
nie przystąpili do głosowania – dając tym samym szansę, powiedzmy partii przeciwnej, na
którą nie chcieli głosować.
Listy wyborcze – w wymiarach nie już na centymetry, a wręcz już prawie na metry – tyle
nowych kandydatów było na stanowiska, aż się roiło w oczach. I kogo tu wybierać, najlepiej
pierwszych z góry – i tak mądrzy „drukarze” przemycili wielu wielu, na których jeszcze
niedawno Solidarność wieszała psy. No ale, kogo należało wybierać. Przeciaż niedawni przy
władzy chcieli się szybko dorobić, biorąc pod siebie, a tym samym, zapominając o ludziach.
Opluwano się na finiszu łacińskimi sloganami, czytaliśmy. Pisali: - „nowi wybierani
wchodzą od zera i uczą się szczególnie skomplikowanej sztuki cynizmu, gdy inni byli już we
wszystkich istniejących i niestniejących partiach.”. Jedni chcieli unieważniać wybory za
naruszanie prawa wyborczego. Inni to samo, udowadniając, iż oni i jeszcze z rodziny
głosowali za wyborcą X, który na liscie wyników nie miał żadnych skreślonych głosów.
Prześcigano się z podawaniem kwot pieniężnych, ile to wydawały partie w pierwszej turze
wyborów i ile przeznaczają setek tysięcy na drugą turę – czy to nie śmieszne, poniżające.
42
Niech zobaczą bezrobotni, bez zapomogi jaką forsą obraca się w polityce, czy inaczej – po to
by wejść do polityki i na niej zarabiać.
Prasa jest otwarta, pisze co w ich wierze, służy demokracji. Podali ile zarabiają prezydenci,
burmistrzowie, radni z ich dietami, słowem „pełna demokracja” – pisana w cudzysłowie. Do
tej chęci, nie dziwota, dorobienia się było wielu. No bo kto to musiałby się starać na tak
wspaniałe, intratne stanowiska? Najlepiej idealista, bez reszty oddany sprawie dla innych, na
lepsze dla innych, o sobie nie myśląc. Albo już bardzo bogaci, którzy mają już wiele, i nie
potrzebują się więcej dla siebie dorabiać, z chęcią teraz pracy dla innych, lepiej dla innych,
nawet kosztem jego bogactwa, bogatego wybieranego – bo i takie przypadki są w świecie.
Dodatkowo, jeżeli z tych dwóch grup – znają się na kierowaniu, zarządzaniu wielkimi
zespołami ludzkimi, są dobrymi mówcami, z umiejętnościami właściwego przekonywania
innych o właściwej motywacji. Jak również winni mieć pojęcie o sprawach socjalnych,
gospodarczych, kulturalnych, komunalnych – byłoby to bardzo dobrze.
Tak byłoby idealnie – czy takiego kandydata się spotkało, jeszcze w zanadrzu z popierającą
go partią polityczną – ale znów dla ludu, nie dla własnej kieszeni - partyjnych. Na domiar
złego wiele małych partyjek, myśląc, że to oni są tymi wybrańcami losu dla ludu – podawali
swych kilku kandydatów – przegrywając w przedbiegach, dzieląc się na równi głosami, bez
minimum głosów przejścia wyżej. Tak w Turcji doszła do władzy teraz w tym samym okresie
jakaś nieznana partia islamu, w podobnych sytuacjach jak w Polsce, dzięki słabej frekwencji
uczestnictwa.
Wielu uzdrowicieli sytuacji w kraju, myślących, że tylko krytyką dojdą do celu
prezydenckiego, bez pokazywania przykładów dobrej roboty od siebie zaczynając. Wstydzić
by się mogli niektórzy, blokując miejsca właściwym. Ale kto nim jest – właściwym, każdy
myśli, że to on! A nie jak to pospolicie się myślało – jakoś to pójdzie siłą rozpędu, jak do tej
pory szło przez 50 lat.
To i nie tylko w Polsce, u sąsiadów również takie przypadki często się przytrafiają. Czysty
populizmus z uśmiechem na twarzy, ręką w kieszeni, i do tego z fałszywie przedstawianą
prawdą o rzeczywistej sytuacji w państwie. Za wszelką sprawą – na szpicy hajda panowie.
Bezwzględny globalizm, a teraz „europowanie” wszystkiego co ma przynieść postęp po
przystąpieniu Polski do EU. Duch ludzi nie przygotowany do takich skoków, wyzwala 10.000
potencjalnych bezrobotnych z armii już 320.000 na całym Górnym Śląsku, który gromadzi się
przd gmachem Urzędu Wojewódzkiego – krótko po wyborach, bo 18.listopada tego roku –
bojkotując politykę rządową. Podano mianowicie niedawno do wiadomości, że 35.000
górników zostanie zwolnionych w ośmiu kopalniach, mających do 2005 być zamkniętych. Na
pewno rząd województwa śląskiego ma w zanadrzu szeroki wahlarz przekwalifikowań tych
mających być zwolnionych górników w zawody przyszłościowe, pozwalające im dalej
kontynuować pracę. Na tym polega restrukturyzacja, a nie tylko wyrzuania na bruk.
„Utrwalenie się polskiego warcholstwa może przynieść samo nieszczęście.
W dawnych czasach nosiło ono nazwę złotej wolności i wiodło do utraty państwowości” oto wypowiedź czołowego felietonisty na łamach prasy śląskiej, – Kazimierza Kutza i dalej –
Teraz urząd jest przede wszystkim na usługach władzy, a dopiero potem społeczeństwa, bo
samorządy wciśnięte zostały w gorsety partyjnego państwa, które podszyło się pod struktury i
nazewnictwo demokracji.
Po wyborach komunalnych w drugiej turze, w wielu śląskich miastach powstały koalicje
czerwonych – Sojusz lewicy Demokratycznej:
SLD z Unią Pracy, Małą Ojczyzną i Platformą Obywatelska. Itd –
Dedykując teraz mottem w wierszu z przed 150-u laty:
Da gehn die einen müde fort,
Jedni zmęczeni odchodzą,
43
Die anderen nahn behende,
Das alte Stück, man spielts so fort
Und kriegt es nie zu Ende.
Und keiner kennt den letzten Akt
Von allen, die da spielen,
Nur der da droben schlägt den Takt,
Weiß, wo das hin will zielen.
Joseph von Eichendorff
Inni zbliżają się wnet,
Tak stara sztuka kręci się,
I nie widać jej końca.
Ostatku gry tu nie zna nikt ,
Z aktorów wraz grających,
Tylko Ten co takt wybija,
Przenika sens komedii.
(tłum. R. Schumann)
- popatrzmy na niektóre przykłady niewłaściwej roboty:
Dlaczego Czechom z Karviny opłaca się sprowadzać górników ze Śląska autobusami z
codziennymi przewozami, a u nas, na ziemi z tradycją górniczą, zamyka się kopalnie.
Pracujący na kopalni lub w hucie często nie otrzymuje miesięcznej pensji, „kapiąc” im po 100
złotych (10% netto), by przeżyli do następnej zaliczki. Właściewie bez planowania
długoterminowego i średnich terminów na ich wyroby przy zbycie, produkują na styk w
wadliwie w ten sposób funkcjonującej gospodarki, w mikro czyli w zakładzie, i skali makro –
w państwie.
Rząd nie widząc rozwiązań gospodarczych i socjalnych powołuje 100 „najmądrzejszych”, tak
to nie przejęzyczenie się – najmądrzejszych – tylko mają 100-u? Pisząc:”Łatwiej wybierać
głupców, bo tych nigdy nie brakuje – po zebraniu 100 najmądrzejszych reprezentantów
województwa katowickiego”.
Czy nie tworzy się nowa kasta 100-u na Śląsku. Nawet wydrukowano „Zeszyt 100
najmądrzejszych” – a dlaczego nie ja, mówią inni – pokrzywdzeni. Ciekawe ilu tam było
reprezentantów z domowiny, a ilu z małej ojczyzny?
Rząd szukając źródeł pozyskania pieniędzy bierze podatki od każdej oszczędzanej sumy,
każdemu obywatelowi!!. Sugerują się tu i biorą przykład z Niemiec – „bo tak samo już dawno
robią”. Tak robią – ale od pewnej sumy, nie okradając małych, z małą forsą. Tak
relacjonowali niektórzy reporterzy z zagranicy – chcąc się przypodobać władzy polskiej
przedstawiając nie całą prawdę – przemilczając ten w Niemczech brak opodatkowania dla
„małych”. Przy galopującym bezrobociu do 15 procent, w Polsce jeszcze więcej, boją się
Polacy restrukturyzacji, gdzie ich nowi prywatni właściciele wysyłają pracowników na bruk.
Głośno twierdzą o wyzysku przez 40 lat przez Rosjan, a teraz przyjdzie kolej na
wyzyskiwacza nowego – Europę z EU w Brukseli. Twierdząc, iż po to wchodzą, by płacić
duże pieniądze, teraz zamiast Rosjanom – Europie. Psychoza za psychozą, nie ruszając dalej
starego rolnictwa z poletkami po 4 hektary, daru komunistów dla popierającej ich awangardy.
Są tacy którzy mącą, wiercą dziury w całym, by w niepewności – dochrapywać się stanowisk
w feudalnych warunkach pracy XXI wieku w świecie. Mówi się, że polska wieś dorówna
zachodniej po 15 latach, przez co wartość ich produktów ma wartość 25 % wartości
Zachodniej.
Przykładowo na Opolszczyźnie niedawno tak okrojono opolską kasę chorych w Kędzierzynie,
że lekarze mogli przyjmować limit chorych – tylko 10 pacjentów tygodniowo. U niektórych
specjalistów czakać trzeba było 6 miesięcy. A niedawno przed nowymi podziałami Polski na
12 województw - Opolszczyzna rękami i nogami broniła się przed Katowicami ( czytaj:
broniąc ich kluczowych stanowisk w ich nowej małej ojczyźnie), by nie wpaść w tę dziurę
„nędzy” starych fabryk. Dzisiaj jest odwrotnie.
Dzisiaj jest odwrotnie, Śląskowi odbiera się zgromadzone pieniędze z kasy chorych, bo za
dobrze gospodarowali – dając je biednym regionom, mało przedsiębiorczym. Przebłyskując
równocześnie o tylko jednej kasie, jak za czasów komunistów. Przygotowuje się tym samym
44
wygodne stanowiska w centrali, kosztem regionów. Wracają, wracają powoli czasy centrali
kosztem całej polskiej prowincji, wykorzystując dzisiejszą koniunkturę upadku.
W sklepach polskich sprzedaje się, i podaje się dzieciom do tej pory (sam widziałem)
pożywki z drobiu skażonych antybiotykami (firmy Gerber), które przed miesiącem już w
Niemczech się wycofało ze sprzedaży. Kto jest winien: robiący interesy ze sprzedaży dalej,
albo instytuty badania rynku? Żywioł za cenę chorób i życia małych dzieci. Po to jest EU – by
szybciej reagować!
Właściwie i w Niemczech wielkie firmy robią długi nawet do rzędu 70 miliardów Euro, w
jednej firmie, gdy Polska nie może spłacić pożyczek Zachodowi wysokości 20 mld Euro od
25 lat.
Pożal się Boże, jak tu zarządzać, gdy i w Niemczech przyjmuje rząd czerwono-zielonych rolę
znajdywania źródeł pieniędzy w opodatkowaniach wszystkiego co się „rusza”. Taką formę
przejmuje się i tu powoli.
Kto wie, gdzie podąża świat w erze globalizmu, wszystkich na siłę „wciskają” do Europy twierdzą przeciwnicy w Polsce, przypominając znowu polskie doświadczenia, iż jakiekolwiek
„Unie” nigdy się długo nie utrzymywały, prowadząc do większego kolapsu. Ale to znów z ich
doświadczenia, często niechlubnego, ale dla niektórych chwalebnego, i znów koło Macieja,
czyli Teufelskreis – błędne koło całej organizacji przy wdrażaniu jakichkolwiek polskich
przedsięwzięć. Jeden „Volkstrauertag” – w porównaniu do wielu, wielu żałobnych dni
pogrzebując się w ten sposób nieświadomie.
Dlaczego Polska nie ma wejść do EU, do świata Północy z NATO – paktem już obronnym.
Właśnie w tym dniu – 22.11.2002 nastąpiło historyczne w dziejach NATO – przystąpienie
reszty Europy Wschodniej do tego paktu, z obserwatorami – już sojuszników Rosji i Ukrainy
Co jeszcze 5 lat temu w Polsce nie myślano, wręcz nie życzono sobie sojuszu z Rosją. Teraz
muszą, i tak będzie z EU, bez względu co chłop małorolny sobie pod nosem będzie „bajał”.W
historii zawsze mniejsi, słabsi łączyli się z silnymi, wielkimi, by przetrwać i się rozwijać.
(Tak było z śląskimi księstwami od już XIV wieku.) Dzisiaj jest tak z Polską, by przetrwać w
świecie trzeba iść z duchem czasu – i to właśnie kosztuje. Najpierw Polska dostanie pomocne
pieniądze na dorównanie w stylu życia i gospodarki Zachodu, potem, niestety trzeba dawać
od siebie – by znów inne kraje słabsze mogły dołączyć do tej Europy, i prawdziwie
gospodarowała Europa Regionów. Prasa trąbi jak to niektórzy widzą następnych okradaczy
Polski, kupujący ziemie, czy płacenia „podatków” już Europie. „Chłopska filozofia” niestety
straciła już na wartości, ale psuć krew to potrafią – no bo kto chce sprzedać może sprzedać, a
może ten sprzedający „chłopek” chce kupić ziemię w Hiszpanii, przy afrykańskim słońcu. Do
Unii Europejskiej Polska musi wejść, to jest taka Polski potrzeba, nie potrzebują jednak
przyjmować od razu systemu pieniężnego – EURO. Przy zarobkach 4-o krotnie mniejszych
(w większości, nie licząc polskich „kominów płacowych”), i tzw „Euro-Teuro” (Ojro-tojro) w
drożyźnie, narobiłby nowy system walutowy w Polsce wiele nieporozumienia.
W tym całym kogelmoglu polskim, cieszy nas niezmiernie, kiedy czytamy o wielkich
sukcesach kiedyś ulubionej piłkarskiej jedenastki. Obecnie w klasie okręgowej – katowickiej,
wygrywa z GKS II Katowice 3:1, czy na wyjazdach w Górniku 09 Mysłowice 1:3, albo w
Rozbarku Bytom 0:4. No która to drużyna tak rozprawia się teraz z rywalami – to sławetna
kiedyś na całym Górnym Śląsku - P o d l e s i a n k a.
Kiedyś niezależna wioska w Plessii Domowinie, taraz w randze miasta wojewódzkiego
Katowice-Podlesie. Miasteczko to kiedyś w swojej bogatej tradycji, zdobyło się również na
drugoligowy zespół piłki nożnej, na mecze której do Podlesianki jeździliśmy na rowerach, na
skróty przez lasy Tyskie, lasy spokojne, mroczne, w ciemności której przemilcza przeżytą
historię.
45
Cieszymy się wszystkimi zdobyczami w naszym regionie, i to, że otwarto nowy zjazd
narciarski na hałdach bytomskich, z wszystkimi dobrodziejstwami, niczym w Szczyrku, w
Beskidzie Śląskim, dziś nieodzownej części pięknego regionu ziemi górnośląskiej! Cieszymy
się również z odważnego kroku zmierzającego do pojednania Górnoślązaków, jaki
wysublimował się na Ziemi Tarnogórskiej: powołanie do życia „Przymierza Śląskiego”.
Górnoślązacy, obojętnie jakiej maści, jednoczą się w końcu w jeden sojusz – przymierze, ze
wspólnym celem – dążenia do utrzymania śląskiej tradycji i kultury regionu, kultury pracy i
współistnienia z nowoprzybyłymi , tu do nas, do ich małej ojczyzny, w naszej domowinie,
czy w „hajmacie”, jak sobie który tę krainę nazywa. W krainie przychodzących i
odchodzących – na Śląsku - w duchu tolerancji, pracowano, rozwijano się wspólnie, i
wierzono w dobrą przyszłość. W duchu nadziei, w dążeniach do wspólnej Europa – stoimy do
dyspozycji EU.
PS:
Przy okazji - kupiłem w Niemczech już doniczkową choineczkę wielkości 1 metra za 5 Euro,
(czyli 20 polskich złotych). Taką samą, jednometrową, rok temu kupiłem na Górnym Śląsku,
jeszcze z większą doniczką, za jedyne 60 zł.!!! Trzy razy droższa w Polsce choineczka - i do
tego sfałszowana – bez korzeni, tylko z uciętym pniem w dużej donicy pełnej polskiej ziemi.
Uważajcie, pytajcie, oglądajcie – w wolnym rynku kapitalistycznym można wszystko
sprzedawać, jak jest na to popyt, za dowolną cenę. Taki jest system, tylko, że oszuści
twierdzili w tej sytuacji o sprowadzonych choinek z Kaukazu czy Danii – prosto z ziemi z
korzeniami. Albo drogo sprzedawano polską ziemię w doniczkach pod pretekstem tych
choinek?
Pytajcie, pytajcie, stańcie się aktywni, bo sami zginiecie, w waszej uczciwości. Od człowieka
oczekuje się innego typu człowieka, na każdym stanowisku, w każdej sytuacji – uczcie się,
tylko nie na waszych błędach. Nie narzekać na skutki, (przykładowo branie pożyczek z
dużym oprocentowaniem na rzeczy, które dalej nie robią pieniędzy, – przy kupnie samochodu
– przykładowo), szukajcie prawdy – w szkoleniach dostosowujących was do prawdziwie
kapitalistycznego świata. To konieczność chwili i od niej nie można odstąpić. Kto ma moje
„Reminiscencje śląskie” – proszę niech przynajmniej przeczyta tylną okładkę na ten temat.
Peter Karl Sczepanek
http://www.slonsk.com/infos/0202/index.htm
Schlesische Reminiszenzen - wystawa
•
•
•
•
•
Zur Eröffnung
Otwarcie wystawy - Momentaufnahmen
Die Ausstellung in Monheim spiegelt die Geschichte Schlesiens in Europa
wider
Zeitungsberichte über die Ausstellung
Wystawa
22.2.2002 - 24.3.2002 w Monheim am Rhein
Przed Państwem wyczekuje i zaprasza wystawa prac: 70 obrazów i 4 rzeźby
górnośląskich artystów, która odbędzie się w Niemczech, koło Duesseldorfu w
Monheim am Rhein
•
•
•
Schlesische
Reminiszenzen
EINLADUNG zur AUSSTELLUNG
22.2.2002 - 24.3.2002 in Monheim am Rhein
PROGRAMM zur ERÖFFNUNG der AUSTELLUNG
Über die Ausstellung - o wystawie
46
•
Wie Oberschlesier die alte und neue Heimat zeigen
Peter Karl Sczepanek - Galerie. Im Rahmen der Ausstellung
FRENE Kim - Konzertpianistin .
http://www.slonsk.com/infos/0202/020208if_PeterSczepanek_ueberAusstellung.htm
über die AUSSTELLUNG o WYSTAWIE
„Die Oberschlesier zeigen die alte und neue Heimat“
mit der Bildersammlung von Peter Karl Sczepanek
Für die Ausstellung vom 22.2.2002 bis 24.3.2002 in Monheim
Für Monheim-Baumberg, ein „Schlafzimmer“ für Düsseldorf und Leverkusen mache ich
etwas, was nicht mit kommerziellen Dingen verbunden ist. Trotzdem hoffe ich auf recht viele
Besucher. Ich lade Sie auch am 24.3.02 s.g. Finissage um 15 - 18 Uhr mit Bildern von I.
Botor über August Kiss, Bildhauer aus O/S. Es ist eine einmalige Sammlung in der Welt,
Aquarelle von Skulpturen für mein neues Buch. Meine Streben nach Silesia geht weiter! Das
Buch liegt mir am Herzen, nach 3 Jahre Arbeit muss ich es zum Ende bringen. Wie? Mit
wem? Sponsoren? Verlag? Druckerei? Die 5000 Euro soll nicht vom Himmel fallen? Zum
Zweck der Allgemeinheit, nicht für meinen Gewinn mache ich weiter! Mein Abfindungsgeld
von Mannesmann ist für Silesia schon verbraucht.
Ich kann mit meinen gesammelten Bildern, dazu 400 Dias Ihnen eine Vorführung anbieten.
Peter K.Sczepanek
Warum kommen jedes Jahr im September zum Wald-Friedhof die Ukrainer nach
Jaworzno - Wojew. Slask?
Dlaczego pojawiaja sie Ukrainscy przedstawiciele na cmentarzu lesnym w
Jaworznie / Slask
Pawłokoma - ein Symbol der Versöhnung?
Pawlokoma - symbolem pojednania
(S. 20) Автор: Alexander KOLAŃCZUK
Auch überlebte den schweren Jahren des Kampfes für die Unabhängigkeit nach dem Ersten
Weltkrieg, Zweiter Weltkrieg und trat während der Dauer des verheerenden Konflikt mit
Tausenden von Opfern auf der einen Seite und die andere Seite.
Als Ergebnis der Aktion "Wisla", die Auswirkungen dieser Konflikte wurden von der
polnisch-ukrainischen Grenzgebiet Gebiete und die nördlichen und westlichen Provinzen, wo
rund 160-köpfige Menschenmenge deportiert Ukrainer verschoben wurden in Tausenden von
Städten verstreut und dazu verdammt, moralische Angst und Assimilation.
47
Über 4000. einer Gruppe in einem Arbeitslager in Jaworzno sitzen dauerte fast eine ganze
übrigens nur eine kleine Elite, einschließlich der Geistlichkeit.
In zahlreichen Publikationen und Filme über die angebliche "Kriminelle unter dem Zeichen
des tryzuba" bis in die 80er.
Zwanzigste Jahrhundert war antyukraińską. Propaganda durchgeführt, Einträufeln ein
negatives Stereotyp der Bevölkerung Ukrainisch, Polnisch, bietet es entlehnt sowjetische
Propaganda negative Epitheta - petlurowiec, banderowiec, nationalistische rezun, ein
Bandit ...
Liquidiert oder sogar gelöscht Ruhestätte der polnischen Verbündeten aus dem Krieg von
1920 - Armee Truppen der ukrainischen Volksrepublik.
Beispiele sind die ukrainischen Soldatengräber in der ukrainischen War Cemetery,
Alexandrow Kujawski, Pikulicach von Przemysl, Rakowicki Friedhof in Krakau, auf den drei
Friedhöfen in Kalisz zerstört, die Wola orthodoxen Friedhof in Warschau, in Lancut
Städtischen Friedhof, Soldatenfriedhof in Wadowice, oder Gräber der ukrainischen Armee
Generäle darunter unter anderem, Generaloberst Mykola Junakiwa - Army Chief of Staff der
Ukraine von 1919, der Verhandlungsführer der polnisch-ukrainischen Abkommens über
einen gemeinsamen Krieg gegen das bolschewistische Russland im Jahr 1920 und mehr als
50 Generäle auf den Friedhöfen in der Ukraine Posen, Kalisz, Warschau, Tarnow begraben.
Ähnliche Zerstörung der Orte der Ruhe in Bezug auf die Gräber der Polen in der Ukraine.
Nach Erhalt von Polen und der Ukraine in voller Unabhängigkeit von 15 Jahren
verstorbenen wieder die Erinnerung an die und tötete während des polnisch-ukrainischen
Kampf für die Unabhängigkeit aus den Jahren 1918-1920, der Zweite Weltkrieg und danach.
In diesem Fall, unterzeichneten die beiden Regierungen der entsprechenden Vereinbarung.
Im Folgenden sind auch mit der schwierigen Orte der Ruhe für das Gedenken an die Opfer
der Organisationen kämpfen für die Unabhängigkeit, einschließlich derjenigen, die sich
während der "Säuberung" der ethnischen behandelt.
Dies sind Fragen, die schmerzhafte und weit reichende gegenseitige Zugeständnisse im
Hinblick auf eine Warnung für die Nachwelt zu verlangen.
In diesem Prozess beteiligt, nicht nur die Regierungen beider Länder im Jahr 2005
unterzeichnet wurde, geeignete Vorkehrungen, sondern auch die höchsten Würdenträger der
Kirche und der Kirche wystosowując auch im Jahr 2005 appelliert an die Gläubigen, die sich
auf eine positive Rolle in der deutsch-polnischen Aussöhnung des polnischen und deutschen
Bischöfe schicken aus den sechziger Jahren.
Die Formel wurde in Gedenken des 13. Mai dieses Jahres angewandt.
M Ukrainer Ruhestätte in der Nähe des Dorfes Pawłokoma Dynów, getötet 3. März 1945 von
einem Zweig der Armee, von Leutnant Joseph Biss "Wenzel befohlen."
48
Die Beteiligung von polnischen und ukrainischen Präsidenten, Klerus der ukrainischen und
polnischen
ua Griechisch-orthodoxe Metropolit Johannes Martyniak und orthodoxen Erzbischof Abel,
aktuelle und ehemalige Bewohner aus der Umgebung des Dorfes Pawłokoma Polnisch, USA,
Kanada und der Ukraine - gaben der Zeremonie eine sehr Vermittlungsausschuss Dimension.
Und der Weg zu diesem war extrem schwierig, weil ich noch leben in dem Dorf und seiner
Umgebung Zeugen auf beiden Seiten dieser Tragödie und ihre Kinder.
Daher das Gedenken an die Genehmigungen zu erteilen zog sich über zehn Jahre und nur
Vereinbarung bei der offiziellen Eröffnung des polnischen Soldatenfriedhof in Lviv
Łyczakowie Friedhof namens "Young Eagles" Es darf für einen positiven Abschluss.
Komplikationen Friedhof im Zusammenhang mit der Eröffnung der Gedenkstätte und waren
oft in Verbindung mit unterschiedlichen Versionen der Ereignisse, präsentiert, wie ein
einziger Fall von Rache für die Aktionen der ukrainischen Aufständischen Armee, und nicht
mit einem Anteil im Frühjahr des Jahres 1945 entfaltet.
Nach Menschen, die mit dem Leben davongekommen waren, einschließlich derjenigen in
Pawłokom prof geboren. Peter Poticznego - Autor der Monographie Pawłokoma Dorf,
erinnert an diese Ereignisse als ein 14-jähriger Junge, im Winter und Frühjahr 1945 in
diesem Bereich war nicht der UPA-Einheiten.
Er kritisiert die Version, dass es sich um eine Repressalie war.
Wie erkläre sich durch die Tatsache, dass ähnliche Aktionen, die hunderte von Ukrainern
ums Leben - die Einwohner anderer Dörfer in diesem Gebiet: Ujkowic nahe Przemysl (3 III
1945), Olszyn Krasiczyn K. (5 III 1945), angrenzend an die Pawłokoma Lubna und Trójczyce
nahe Przemysl ( 7 III 1945), Bach, Berezki, Skopów, Siwczyny (11. April 1945), mindestens
400 Ukrainer Piskorowice Dorf (12. April 1945) und mehr als 150 Bewohner in der Nähe von
Przemysl Małkowice (17. April 1945).
Die Kontroverse wirft so Inschriften zum Gedenken an die Opfer auf beiden Seiten des
Konflikts.
Acht Menschen, darunter ein ukrainischer Nationalität, die von den Tätern entführt wurden,
noch transient im Februar 1945 in der Nähe der Kirche erinnert das Kreuz Verdacht der
Verbreitung des Wortes, dass sie "ermordet durch die ukrainischen Nationalisten", während
366 identifiziert Ukrainer von einem bewaffneten Formation ermordet tragen die Inschrift
"gestorben tragisch. "
Unabhängig von den tatsächlichen Verlauf der Ereignisse, wie z. Gedenken ist nicht
Versöhnung und unterscheidet sich von dem Inhalt der Reden der Präsidenten der beiden
Länder und die Geistlichkeit bei der Eröffnung des Friedhofs.
Die Inschrift auf der Grabstätten der Opfer sollte nicht ein Druckmittel in der Lösung der
tragischen Ereignisse der Vergangenheit, und drücken die Wahrheit als eine Warnung an
künftige Generationen. Ein Pawłokom Untertitel, die eine Fortsetzung der Praxis Schuld des
Konflikts auf der einen Seite heißt, sie sind nicht der Weg zu echter Versöhnung.
Prze
49
b) Polnisch / Deutsch / Oberschlesisch / Slawisch germanisch / Tschechisch
PS.
Szkoda, bo na kocert Tyskiej AUKSO-Tychy-orkiestry w Düsseldorfie dnia 26.9.2010 - nie
pojade - nie jako protest, tylko wtedy spiewam rownolegle w chorze z Leverkusen w
Bochum/Ruhr w ramach Ruhr-2010-Essen
From: "Roman Kubica" <[email protected]> To: <[email protected]
Subject: Marsz Autonomii w Rybniku
Serdecznie zapraszamy na Rybnicki Marsz Autonomii, który odbędzie się
już w najbliższą
dzisiaj
sobotę (25.09.2010) o godzinie 12.00 w Rybniku.
Zbieramy się w samo południe na Skwerze Starościańskim (przy dworcu
PKP), skąd ulicami Kościuszki, Chrobrego, 3 Maja, Łony i Sobieskiego
udamy się na Rynek.
Zapraszamy z górnośląskimi flagami. Przed i po marszu będzie okazja do
zaopatrzenia się w śląskie gadżety.
Informacja dla niezmotoryzowanych osób z okolic GOP - wyruszamy
pociągiem o godzinie 8.52 z katowickiego dworca.
Szczegółowy rozkład odjazdów:
Katowice
08:52
Katowice Brynów 08:58
Katowice Ligota 09:01
Katowice Piotrowice 09:04
Mikołów Jamna
09:09
Mikołów
09:20
Łaziska Górne
09:25
Łaziska Górne Brada 09:28
Orzesze
09:33
Orzesze Jaśkowie 09:37
From: Dariusz Jerczyński To: Peter K. Sczepanek Sent: Friday, September 24, 2010 12:39 PM
Tak, właśnie w tą sobotę okręg rybnicki RAŚ organizuje lokalny marsz autonomii z
okazji rocznicy 1-szych wyborów do Sejmu Śląskiego,
We wtorek byłem na demonstracji RAŚ w sejmiku woj. śląskiego w kwestii symboliki na
Stadionie Śląskim
- Dariusz Jerczynski
http://www.tvs.pl/informacje/29157/foto/42867/ 50
ŻÓŁTA KARTKA OD RAŚ DLA WŁADZ WOJEWÓDZTWA
Paweł Matyja, 2010-
09-22
Pozdrawiam i zycze szczesliwego nowego tygodnia...Usciski...J..
Fahrschule - Die wahrscheinlich dümmste Blondine der Welt
Wir lernen Deutsch, Polnisch und slawisch-germanisch
Nauka jazdy – Prawdopodobnie najglupszej blondynki swiata (z Polski),
czyli nauka jezyka niemieckiego, polskiego i „sloonskegooo”
(W mowie polskiej i sloonskyj oraz pisowni niemieckiej).
> http://www.youtube.com/watch?v=Znn-itQGfcM&feature=related
=
From: "Roman Kubica" <[email protected]> To: <[email protected]>
Sent: Friday, September 24, 2010 Subject: Jaworzno - foto
Witam, byłem na tych uroczystości w Jaworznie razem z dr J. Gorzelikiem. W
załaczniku zdjęcia.
Pozdrawiam Roman Kubica
i
Wysyłam obiecanych parę zdjęć. Proszę też popatrzeć na : www.imprezy.jaworzno.pl
/ www.cerkiew.net.pl (Eparchija Wrocławsko-Gdańska Kościoła
Jaworzno, to nasz Katyń,
to dla Ukraińców takie miejsce, jakim dla Polaków największe miejsce kaźni reżimu
komunistycznego. W Katyniu mordowano Polaków, w Jaworznie Ukraińców w sławnej
hańbą "Akcji Wisła". Jesteśmy więc, cały nasz naród, wdzięczni władzom miasta
Jaworzna, województwa, polskim władzom państwowym, za szanowanie tego
miejsca. W taki sposób wypowiadał się podczas obchdów rocznicy Centralnego
Obozu Pracy w Jaworznie, Pan Roman Lubiniecki - przewodniczący Krakowskiego
Koła Związku Ukraińców w Polsce.
Co roku od dwunastu lat do lasu na Podłężu przyjeżdżają delgacje państwowe i
społecznościowe z różnych regionów Polaki i Ukrainy. Zarówno bliscy osób, które w
Jaworznie zostali zamęczeni, zamordowani, jak i młodzież, mimo, że niepamiętająca
tych strasznych czasów, to doskonale wiedząca, że o bestialstwie komunistycznego
reżimu nie wolno zapomnieć, że trzeba zgłębiać wiedzę i pielęgnować pamięć o jego
ofiarach.
Jaworzno cd.- Przemysław Dudzik, dyrektor jaworznickiego muzeum:
Dziś cmentarz pechnicki leży między ulicą Grunwaldzką i Paderewskiego. Przed
bramą wejściową, na małym przycmentarnym placyku, pochowanych jest 147
radzieckich żołnierzy, którzy polegli w dniach od 17 do 25 stycznia 1945 roku,
podczas wyzwalania Jaworzna.
51
Bardzo stary jest też cmentarz w Szczakowej i ten również był przenoszony.
Nekropolia pochodzi z 1790 roku, ale po wytoczeniu nowych ulic Polnej i Batorego
cmentarz właściwie przestał istnieć. Około 1815 roku w Szczakowej powstała więc
nowa nekropolia, tym razem przy ulicy Sobieskiego i Jaworowej. W najstarszych
częściach tego cmentarza można jeszcze spotkać groby Austriaków, którzy zmarli w
latach 1860-1918.
Do bardzo cennych pod względem artystycznym należy nagrobek Tadeusza
Mikoszewskiego.
- To jeden z najstarszych nagrobków na cmentarzu w Szczakowej. To tak zwany
pocztylion. Pochodzi z 1905 roku. Pochowany jest tam Tadeusz Mikoszewski, który
był urzędnikiem pocztowym - mówi Agnieszka Zymonik z Miejskiego Zarządu
Nieruchomości Komunalnych w Jaworznie.
O przeszłości urzędnika pocztowego ze Szczakowej dziś niewiele wiemy. Jego
nagrobkiem zainteresowali się historycy dlatego, że był interesujący pod względem
artystycznym.
- To bardzo piękny nagrobek, na którym wykorzystano między innymi postać anioła
śmierci. Jednak nie tylko walory artystyczne zadecydowały o tym, że właśnie ten
nagrobek zwrócił naszą uwagę. Postać urzędnika pocztowego doskonale wpisuje się
w historię i tradycje Szczakowej - podkreśla Iwona Brandys z jaworznickiego
muzeum. Parafialny cmentarz w Byczynie powstał natomiast w 1920 roku.
Pochowano tam kilku żołnierzy, którzy polegli w pierwszych dniach września 1939
roku w Byczynie.
Ciekawy jest też cmentarz w Ciężkowicach. Zaplanował go doskonały architekt i
ksiądz Andrzej Mroczek. To pierwszy proboszcz w Ciężkowicach. Dziś główna ulica
w dzielnicy nosi jego nazwisko.
W jaworznickich lasach jest też miejsce pochówku więźniów Centralnego Obozu
Pracy. To miejsce położone jest na południowy zachód od kopalni węgla "Jan Kanty",
pomiędzy Osiedlem Stałym a Podłężem. Pomnik upamiętniający zmarłych odsłonięto
tam w maju 1998 roku. W uroczystościach uczestniczyli wtedy ówczesny prezydent
Polski Aleksander Kwaśniewski i Ukrainy, Leonid Kuczma.
Na pomniku widnieje napis: "Zdało się oczom głupich, że pomarli, a oni trwają w
pokoju". Na trzech tablicach wypisano dodatkowo w trzech językach - polskim,
ukraińskim i niemieckim, jednakowej treści napis: "Pamięci Polaków, Ukraińców,
Niemców, tych wszystkich, którzy cierpieli tu niewinnie, jako ofiary terroru
komunistycznego, więzionych, zamordowanych, zmarłych w latach 1945-1956 w
Centralnym Obozie Pracy w Jaworznie w hołdzie potomni".
Według księgi zmarłych Centralnego Zarządu Zakładów Karnych, w COP w
Jaworznie w latach 1945-1949 zmarło około 10 tysięcy osób. Świadczy to o
eksterminacyjnym traktowaniu więźniów.
Zwłoki ofiar początkowo chowano na cmentarzu w Jaworznie, później w pobliskich
lasach.
52
Każdego roku przy pomniku Więźniów Ofiar Obozu Pracy w Jaworznie odbywają się
uroczystości upamiętniające zmarłych, w których uczestniczą byli więźniowie obozu,
władze Jaworzna, przedstawiciele placówek dyplomatycznych, delegacja Związku
Ukraińców w Polsce, duchowni Cerkwi Prawosławnej, przedstawiciele społeczności
żydowskiej i niemieckiej oraz jaworznicka młodzież.
W dniu Wszystkich Świętych trzeba też odwiedzić groby bliskich. Zaniedbane
nagrobki, o których nikt nie pamięta, właśnie teraz rażą najbardziej. W czasie świąt
na jaworznickich cmentarzach są tłumy.
- Na cmentarz przychodzę bardzo często. Kiedy tylko mogę, to rano idę na mszę do
kolegiaty, a potem wstępuje na cmentarz. Robię porządki, chwilę tutaj posiedzę,
pomodlę się. Cmentarz to niezwykłe miejsce. W obliczu tej tajemnicy, jaką jest
śmierć, wszystkie moje codzienne problemy przestają mieć znaczenie. Tym bardziej
dziwię się ludziom, którzy zaniedbują groby swoich bliskich, nie odwiedzają ich mówi Maria Nędza z Jaworzna.
O cmentarze dba też Miejski Zarząd Nieruchomości Komunalnych. Kilka dni temu
podpisano umowę na wykonanie ogrodzenia i bram w części centralnej oraz przy
budynku administracyjnym na cmentarzu komunalnym Wilkoszyn. Koszt remontu to
prawie 270 tys. zł. Równocześnie na wilkoszyńskim cmentarzu trwają prace
obejmujące między innymi rozbudowę siedziby administracji, a także remont
schodów głównych oraz placu przed wejściem na cmentarz.
Rok temu MZNK przeprowadził kapitalny remont budynku administracyjnego oraz
kaplicy wraz z zagospodarowaniem terenu kwatery cmentarnej od strony
południowej.
Dzwonisz na infolinię i zamawiasz dyplom z Harvardu, proste.
Płacisz przelewem
From: Quinn Kendrick To: [email protected] Sent: September 24, 2010
Subject: Why go to Harvard? Beat the system. arts education
Univ ersity De gree
nz
tbs
OBTAIN A PROSPEROUS FUTURE, MO NEY-EARNING POWER,
AND THE PRESTIGE THAT COMES WITH HAVING THE CA REER POSITION
YOU HAVE ALWAYS DREAMED OF. DI PLOMA FROM PRESTIGIOUS
NON-ACCRE DITED UN VERSITIES BASED ON YOUR PRESENT KNO WLEDGE
AND PR OFESSIONAL EXPERIENCE.
If you qua lify, no required tests, classes, books or exa minations.
xh
mr
ti
zr
imh
to
zh
rll
sj
Con fidentiality Assured
si
1-6 0 1-8 12-57 50
vdq
kq
mk
yes
Le ave a mes sage 24 hours a day, 7 days a week incl uding Sundays and Holidays
hga
mje
qsb
Oberschlesien ist immer wie lebendige Begegnung, uns allen!
Gorny Slask stanowi dla nas wszystkich źródło inspiracji w naszym życiu codziennym
53
Die gegenwärtige Lage Oberschlesiens am Ende 2002
- (D)
pksczepanek
Sytuacja z listopada 2002 na „Śląsku” (PL)
http://www.slonsk.com/infos/0202/index.htm
Schlesische Reminiszenzen - wystawa
über die AUSSTELLUNG o WYSTAWIE„Die Oberschlesier zeigen die alte und
neue Heimat“mit der Bildersammlung von Peter Karl Sczepanek
Warum kommen jedes Jahr im September zum Wald-Friedhof die Ukrainer nach
Jaworzno - Wojew. Slask?
Dlaczego pojawiaja sie Ukrainscy przedstawiciele na cmentarzu lesnym w
Jaworznie / Slask
Pawłokoma - ein Symbol der Versöhnung?
Pawlokoma - symbolem pojednania
Автор: Alexander KOLAŃCZUK Auch überlebte den schweren Jahren des Kampfes für die
Unabhängigkeit nach dem Ersten Weltkrieg, Zweiter Weltkrieg und trat während der Dauer
des verheerenden Konflikt mit Tausenden von Opfern auf der einen Seite und die andere
Seite.
b) Polnisch / Deutsch / Oberschlesisch / Slawisch germanisch / Tschechisch
Marsz Autonomii w Rybniku
ŻÓŁTA KARTKA OD RAŚ DLA WŁADZ WOJEWÓDZTWA
Paweł Matyja, 2010-
Jaworzno, to nasz Katyń, to dla Ukraińców takie miejsce, jakim dla Polaków największe
miejsce kaźni reżimu
Jaworzno cd.- Przemysław Dudzik, dyrektor jaworznickiego muzeum:
Opolskie w Polsce Zachodniej
Nowe informacje z Opolszczyzny na stronie www.kotys.pl
1 września 2010
Opolskie w Polsce Zachodniej
Józef Kotyś wraz z marszałkami województw zachodniopomorskiego, lubuskiego, wielkopolskiego i
dolnośląskiego podpisał w Szczecinie porozumienie w sprawie podjęcia wspólnych prac nad strategią i
programem operacyjnym rozwoju Polski Zachodniej. Samorządowcy chcieliby, aby rząd polski potraktował
zachodnie regiony podobnie jak tzw. ścianę wschodnią, która w latach 2007 - 2013 otrzymała ze środków
strukturalnych Unii Europejskiej znacznie więcej pieniędzy na inwestycje. Dlaczego do porozumienia dołączyła
Opolszczyzna? - Bo łączy nas z tą grupą choćby problem braku żeglowności Odry, która mogłaby otworzyć dla
gospodarki regionu bardzo ważny korytarz transportowy. Sąsiedztwo z Niemcami, obok wymiernych
korzyści, sprzyja niekorzystnym zjawiskom migracyjnym.
54
Bez inwestycji, które podniosą atrakcyjność inwestycyjną i jakość życia nie będzie mogła się w
zachodnich województwach prawidłowo rozwijać gospodarka. Jeśli rząd nie dostrzeże tych zjawisk,
możemy mieć problemy podobne do tych, które występują we wschodnich, coraz bardziej wyludnionych
landach Republiki Federalnej Niemiec - twierdzi Józef Kotyś.
From: Józef Kotyś To: Peter K. Sczepanek Sent: Monday, September 20, 2010 10:15 AM
Subject: Re: Nowe informacje na stronie www.kotys.pl
Województwo śląskie nie jest zainteresowane przystąpieniem do Porozumienia PZ Pozdrawiam
JK
(Marszałkowie pięciu województw:
dolnośląskiego, lubuskiego, opolskiego, wielkopolskiego i zachodniopomorskiego ...)
Dziekuje za szybka odpowiedz,
"Województwo śląskie nie jest zainteresowane przystąpieniem do
Porozumienia PZ"
dam to do wgladu u mnie:bo dlaczego ja mam ingerowac- jak "Slaskie" chce byc w Polsce "B" to wiemy juz przez to bardzo duzo...
albo sa przez Warszawe sterowani w duchu :"dr M-Grazynskiego" z 1926
albo nie wiedza co chca tam w Katowicach i lacza sie jak im kiedys UE powiedziala o regionizacji...z
Krakowem...
Maja rece zwiazane, nie potrafia sami decydowac brakuje im tej autonomii, jaka im dr Jerzy Gorzelik i inni sugeruja,
ale inne wojewodztwa siedza cicho, im jest dobrze, bo stanowiska ladnie obsadzone przez centrale...
a tak sami by musieli glosowac z ludem - kogo na jakie stanowiska dawac... tego sie boja ci 1% ludzi,
a reszta nie ma glosu, nie ma mozliwosci mam na mysli - w tej demokracji
Glück auf - Szczesc Boze Peter Karl Sczepanek
to podam w sobote u mnie, ale nie w "Slaskim Wojew." - bo nie moje kompetencje pkscz
http://umwo.opole.pl/serwis/index.php?id=199&idd=4588
Mit Polski A i B został obalony…
Marszałkowie pięciu województw: dolnośląskiego, lubuskiego, opolskiego,
wielkopolskiego i zachodniopomorskiego 26 sierpnia br. podpisali w Szczecinie
porozumienie w sprawie podjęcia wspólnych prac nad strategią i programem operacyjnym
rozwoju Polski Zachodniej.
Ten ponadregionalny pakt ma na celu stworzenie programu operacyjnego, który będzie służył rozwojowi
wszystkich pięciu województw. Jego priorytetami mają być komunikacja, społeczeństwo informacyjne,
nauka oraz jej współpraca z gospodarką, bezpieczeństwo energetyczne, zasoby wodne i ochrona
przeciwpowodziowa, planowanie przestrzenne i rozwój miast oraz turystyka.
W czasie spotkania marszałkowie i dyrektorzy z województw zachodniej Polski ustalali dalszy plan działań
związanych z realizacją podpisanego porozumienia.
– Naszym celem jest obecnie opracowanie diagnozy naszych regionów, która będzie podstawą do
stworzenia wspólnej strategii. Z kolei strategia będzie podstawą do utworzenia programu operacyjnego
dla Polski Zachodniej. Diagnozę i strategię opracuje zespół ekspertów wyznaczonych przez pięć
województw. Dziś wyznaczyliśmy siedem obszarów współpracy, ale jeśli pojawi się taka potrzeba, ta
liczba może się zwiększyć - mówił Marszałek Województwa Zachodniopomorskiego, Władysław
Husejko….
Mit Polski A i B został obalony…
jak?
Wschod / Zachod – pisza już Polacy w swoich krokach dalszego lokalnego się, (ale nie
logicznego) - jednania. -pkscz
Chyba na stale rozdzielili Gorny Slask - bo nie ma „woj.katowickiego” na „Zachodzie“ –
czyli jest z Malopolska i reszta wschodnia…tej to Polski „B”
Oznacza to, ze powstańcy polscy w 1919-21 – wywalczyli Wschod, a na lewo od nich, czyli
powstańczego Wschodniego Gornego Slaska.
55
Czyli jest teraz ZACHOD – do ewentualnych rozmow MOCARSTW SWIATA – o podziale
POLSKI… bo tyle gadaja o separatyzmie na lamach prasy polskiej, czyli biora to pod uwage
– wiec wynika, ze istotnie tak - biora to pod uwage. – tu ww. LINK do „Zachodu –pksczep.
PS.
To wlasnie Francuzi w UE kilka lat temu zaproponowali „woj.Slask” do Krakowskiego, chyba dlatego, ze jak Lokietek wszedł na Krakow na początku XIV wieku, by ich wytępić
(50%) – robiąc zjednoczenie królestwa, którego nie było prawie 200 lat – wtedy cala jego
„Polska” szla na Krakow, oprocz SLASKA, który wtedy już i to od 1163 roku, był pod
protektoratem Rzymskiego Przymierza Narodow Niemieckich – i Ślązacy nie wtykali się w
sprawy dla nich „wschodu”, bo byli na Zachodzie… a tu O-polszczyzna stala się Polska a nie
Gornym Slaskiem – pkscz
„Porozumienie PZ” oczekuje na na fundusze Unijne,…
i być może „Slaskie wojew. z Polska „B” otrzymaja również fundusze unijne….
dla cementowania Wschodniego Gornego Slaska z PW „Przymierza Polska Wschodnia”,
czyli w większości z byłym zacofanym zaborem rosyjskim, gdzie Ten „Slaski” – cielono po
1926 to tej Polski – by stanowic lwia czesc dobytku dla Sanacji wtedy, z rujnowaniem
przemyslu, gospodarki, wyrzucaniem Grazynskiego podatkami właścicieli niemieckich, by
„avanti-Diletantti” – robili popłoch na ziemi górnośląskiej, bedacej od 800 lat w Europie
Zachodniej! Każdy kto nie reaguje na takie kroki, jest za tymi propozycjami, wiec – sami
jesteście winni, na te propozycje jakie wam odgornie sa przypisywane… w nowoczesnych
czasach, w Europie zjednoczonej, w demokracji i wolności – taka to wolność wybraliście – i
brniecie, by kiedys się znow opamiętywać – i by znow biadalic, i wnukom opowiadac, jacy to
jesteście pokrzywdzeni, jaka niesprawiedliwość, jak was maja dalej za „roboli”… wy
jesteście sami winni, wy to widzacy, i się dostosowujący. Staniecie się Polska „B” – to wam
jest przypisane, gdy Polacy, jakich przyjęliście do pracy w XIX wieku, wam zrobili
niespodzianke, odrywając ich powstaniem 1919-21 Wschodni Slask od macierzy całego
SLASKA! Narod slaski zostal rozdzielony, na wschodni i zachodni –jak to robia PZ i PW te 2
przymierza.
pksczepanek 20.9.2010 Monheim am Rhein
PS.
Szkoda, bo na kocert Tyskiej AUKSO-Tychy-orkiestry w Düsseldorfie dnia 26.9.2010 - nie
pojade - nie jako protest, tylko w tedy spiewam rownolegle w chorze w Bochum/Ruhr w
ramach Ruhr-2010-Essen
Polska chce mieć swojego nowego krola – gdzies wyczytałem wczoraj, dlatego podaje jaki był kongres
na ten temat:
KONGRES CHRYSTUSA KRÓLA
18 września 2010 r. /sobota/ o godz. 10.00 w Rumi
w kościele pw. NMP Wspomożenia Wiernych, ul. Dąbrowskiego 26.
W imieniu Parafii Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w Rumi, Akcji
Katolickiej OP, Komitetu Organizacyjnego ds. Propagowania Dzieł i Nauczania Sługi
Bożego kard. Augusta Hlonda, serdecznie zapraszamy na Kongres Chrystusa Króla,
odbywający się pod Patronatem J.E. ks. abpa Sławoja Leszka Głódzia, który odbędzie
się 18 września 2010 r. /sobota/ o godz. 10.00 w Rumi w kościele pw. NMP
Wspomożenia Wiernych, ul. Dąbrowskiego 26.
Kongres organizowany jest w 85. rocznicę ogłoszenia encykliki „Quas
Primas” Ojca Świętego Piusa XI, w 80. Rocznicę powołania przez
Prymasa Polski kard. Augusta Hlonda Akcji Katolickiej w Polsce i w 73.
56
Rocznicę zorganizowania Międzynarodowego Kongresu Chrystusa Króla
w Poznaniu.
Kierując się wskazaniami Prymasa Polski kard. Augusta Hlonda
do laikatu i nawiązując do przedwojennej tradycji (m. in.
Międzynarodowy Kongres Chrystusa Króla) organizujemy powyższy
kongres, którego celem jest zachęcenie wszystkich wiernych do podjęcia
wszelkich możliwych działań, mających na celu budowanie Królestwa
Chrystusowego na ziemi poprzez przywrócenie ładu moralnego, całkowite
odrzucenie zła, zarówno w życiu osobistym, społecznym, zawodowym itp.
Ponadto uczestników kongresu pragniemy zapoznać z działaniami, które
podejmował laikat w okresie międzywojennym.
PROGRAM KONGRESU
10.00 - Msza • wi • t a konceleb ro wa n a pod przewod nic t we m J.E. ks. abpa
Sławoja Leszka Głódzia
11.30 - Kongres Chrystusa Króla - Powitanie go•ci i słowo wst • p n e – Ks.
proboszcz Kazimierz Chudzicki SDB
11.40 - Ks. prof. dr hab. Jerzy Bajda (Warszawa) – Teologiczne podsta wy
oddania Polski Jezusowi
Chrystuso wi jako Królowi
12.10 - Ks. prof. dr hab. Paweł Bortkiewicz TChr (Pozna • ) – Królowanie
Chrystusa w •yciu społeczny m
12.40 - Przerwa, pocz •s t u n e k
13.20 - J.M. ks. prof. dr hab. Stanisław Wilk SDB Rektor KUL (Lublin)–
Prymas Polski kard. August Hlond a
.
działalno • • Akcji Katolickiej
w Polsce w okresie mi • d z y w o je n n y m
13.40 - Ks. prof. dr hab. Leszek Wilczy • s k i (Pozna • )– Nowoczesne •rodki
przekazu w działalno • c i Akcji kat.
14.10 - Red. Jerzy Marlewski (Warszawa) – Apostolat •wieckich w słu•bie
Chrystusa Króla
14.40 - Prezentacja doku me n t ó w archiwaln y c h, prze mó wie • i pami • t e k
zwi • za n yc h z Mi• dz y n a ro d o w y m
Kongrese m Chrystusa Króla Poznaniu w 1937 r. Oprac. mgr Joanna M. Olbert
14.50 - Dyskusja. Podsumo wa n ie – Joanna M. Olbert Prezes Akcji Katolickiej
OP im. Sł. Bo•ego kard. Augusta Hlonda w Rumi.
www.ak.ru mi a.p o m o rs kie.pl
tel. 696-333Informa cje szczegóło we:
089
http://silesia-region.pl/strona_n.php?jezyk=pl&grupa=10&art=4237&id_menu=
Trwa dyskusja o kulturze
23 września 2010
Kongres Kultury Województwa Śląskiego to pierwsze, po dwunastu latach, spotkanie, które
umożliwia dialog o tym, czym jest i może być kultura naszego regionu
57
Rozpoczęte dziś trzydniowe wydarzenie cieszy się niemałym powodzeniem, o czym świadczy
ponad 800 zarejestrowanych gości, którzy w Szybie Wilson oraz Akademii Muzycznej
zgromadzili się, by podyskutować o promocji i rozwoju kultury w Śląskiem.
Otwierając obrady marszałek Bogusław Śmigielski, powiedział: „Obowiązkiem władzy
publicznej jest opieka nad kulturą i jej dziedzictwem. Zadanie to wykonujemy w imieniu
wyborców, a zarazem tych, którzy to zadanie finansują. W ich też imieniu mamy obowiązek
czuwania, aby środki na ten cel były wydawane z pożytkiem publicznym".
Z kolei Zbyszek Zaborowski, wicemarszałek Województwa Śląskiego, porównał postulaty
poprzedniego Kongresu z tym, co udało się wykonać: „Liczby pokazują, że dobrze staramy
się dbać o kulturę. W ciągu minionych 12 lat liczba placówek kulturalnych nie tylko nie
zmalała, ale nawet wzrosła z 1305 do 1371. Pod względem nakładów finansowych nasze
województwo niezmiennie jest drugie w kraju, aczkolwiek może niepokoić mała dynamika
wzrostu finansowania."
Pierwszy dzień Kongresu kończą popołudniowe spotkania panelowe dotyczące m.in.
promocji kultury, nowych mediów czy miejsca twórcy we współczesnym świecie. Wśród
panelistów znaleźli się dyrygent Marek Moś, dyrektor Ars Cameralis i ESK 2016 Katowice
Marek Zieliński czy architekt Tomasz Konior.
„Kongres to świetna okazja do spotkania różnych środowisk. To dobrze, bo czasami mam
wrażenie, że my - artyści - jesteśmy z podejmowania ważnych decyzji wykluczeni" powiedział Lech Majewski, reżyser, ambasador Kongresu.
Ze względów organizacyjnych jutrzejsze przedpołudniowe obrady przeniesiono do Akademii
Muzycznej w Katowicach.
Obrady kongresu są na żywo transmitowane przez internet. Wystarczy wejść na stronę:
www.kongreskultury2010.pl
Rusza Kongres Kultury Województwa Śląskiego 23 września 2010
Dziś początek obrad w Galerii Szyb Wilson
Kongres kontynuuje na szczeblu regionalnym debatę zapoczątkowaną przez zeszłoroczny
Kongres Kultury Polskiej. Jest przede wszystkim odpowiedzią na zapotrzebowanie
środowiska animatorów, twórców i menedżerów z województwa śląskiego.
Podczas trzydniowego wydarzenia zostanie zaprezentowana śląska panorama kulturalna,
która pokaże różnorodność kultury regionalnej, tak tej elitarnej, niszowej, jak i rozrywkowej.
W debatach, panelach, prezentacjach dobrych praktyk oraz imprezach dedykowanych
Kongresowi wezmą udział przedstawiciele samorządowych instytucji kultury, organizacji
pozarządowych, środowiska naukowego, przedsiębiorcy oraz pracownicy jednostek
samorządu terytorialnego.
Program Kongresu Kultury Województwa Śląskiego 2010
58
•
23 września 2010
Galeria Szyb Wilson
9.00 - 10.00 rejestracja
10.00 - Otwarcie kongresu
11.00 - przerwa, w jej trakcie - konferencja prasowa
Obrady plenarne: 11.30 - 15.00
11.30 - 11.50 Kultura w województwie śląskim - prof. Ewa Kosowska
11.50 - 12.30 Tożsamość mieszkańców województwa śląskiego: prof. Marek Szczepański
(socjologiczne aspekty tożsamości), prof. Jolanta Tambor (kulturowe wyznaczniki
tożsamości)
12.50 - 13.00 Kultura a rozwój społeczny w regionie - prof. Wojciech Świątkiewicz
13.00 - przerwa
13.30 - 15.00 dyskusja
Akademia Muzyczna w Katowicach
15.30 - lunch
16.30 - wernisaż wystaw towarzyszących
17.00 - 18.30 panele
1.
2.
3.
4.
5.
6.
Kultura a tożsamość regionalna - prof. Marek Szczepański, prof. Jolanta Tambor
Twórca - jego miejsce i rola we współczesnym społeczeństwie - Tadeusz Kijonka
Media - kultura - region - A. Sekudewicz, prof. Krystyna Doktorowicz
Młoda kultura i nowe formy komunikacji - prof. Marian Oslislo
Promocja kultury - Mariusz Wróbel
Ochrona dziedzictwa, jakość przestrzeni publicznej, turystyka kulturowa - dr Jacek
Owczarek
19.00 Koncert dedykowany Kongresowi: Recital fortepianowy - Wojciech Świtała.
•
24 września 2010
Galeria Szyb Wilson
Obrady plenarne 10.00 - 15.00
10.00 -10.20 Sektor i przemysły kultury w rozwoju regionu na przykładzie aglomeracji
górnośląskiej - prof. Andrzej Klasik
10.20 - 11.10 Kultura a innowacyjność - prof. Marian Oslislo (nowe media), Ewa
Gołębiowska (design), Tomasz Konior (architektura)
11.10 - 11.30 Analiza potrzeb kulturalnych mieszkańców województwa śląskiego.
Prezentacja raportu (komunikat) - Tomasz Szabelski
11.30 - 11.50 Edukacja kulturalna - potrzeby, uwarunkowania, perspektywy - prof. Katarzyna
Olbrycht
11.50 - przerwa na kawę
12.20 - 13.10 Nowe modele instytucji upowszechniania kultury - prof. Jan Malicki
(biblioteki), Leszek Jodliński (muzea), Mariusz Wróbel (domy kultury)
13.10 - 13.30 Projekt: Katowice - miasto ogrodów ESK 2016 (komunikat) - prof. Tadeusz
59
Sławek
13.30 - 15.00 dyskusja
Akademia Muzyczna w Katowicach
15.30 - lunch
17.00 - 18.30 panele
1. Szkolnictwo i instytucje artystyczne - Dariusz Miłkowski
2. Edukacja dla kultury - kompetencje kulturowe mieszkańców - Adam Pastuch
3. Organizowanie i finansowanie działalności kulturalnej (instytucja kultury, ngo, firma,
środki publiczne, środki prywatne) - dr Łucja Ginko
4. Kultura a innowacyjność - od projektu do wdrożenia - Ewa Gołębiowska
5. Upowszechnianie i animacja kultury - muzea, domy kultury, biblioteki - kierunek
zmian -Maciej Kluss
6. Kultura i gospodarka - prof. Andrzej Klasik.
19.00 Impreza dedykowana Kongresowi - Inauguracja sezonu artystycznego Filharmonii
Śląskiej: Arie Rossiniego w interpretacji Ewy Podleś.
•
25 września 2010
Sala Sejmu Śląskiego
10.00 - 12.00 - podsumowanie i zamknięcie kongresu
•
•
•
streszczenie przebiegu paneli
Wystąpienie prof. Jana Malickiego Przewodniczącego Rady Programowej
Wystąpienie Zbyszka Zaborowskiego Wicemarszałka Województwa Śląskiego
12.00 - Wernisaż wystawy towarzyszącej "Tu. Człowiek i przestrzeń"
Rondo Sztuki
16.00 - Giełda biznesu kultury
Prezentacja kantaty scenicznej „Carmina Burana" w wykonaniu artystów Opery Śląskiej
w Bytomiu, hala widowiskowa SPODEK w Katowicach, godz. 19.00
Uwaga:
Slyszalem, ze na kongresie Kultury slaskiej w Katowicach postulowano stworzyc nowa
tradycje…slaska!
Pierwsze slysze, ze to się tak steruje, i planuje…
Panowie, tradycje się nie planuje ona się sama rodzi, w pocie czola latami, czasem setki lat.
Jak ktos mowi o – „zrobcie nowa tradycje”, to od razu przypomina się czasy PRL-u – nakazy
odgorne, bez zarodka rodzenia, tylko brutalnie butami w ciasto - tak się ma rodzic nowa
slaska tradycja?
Jeżeli by powiedzieli – podtrzymujcie slaska tradycje, która rozwijala się tuwsrod ludu setki
lat, dawala efekty w gospodarności, kulturze i zyciu rodzinnym – to rozumie.
60
Ale zrobcie nowa tradycje… to pachnie odgornymi sterowanymi krokami typowane przez
wyznaczonych ludzi, majacy na celu zniszczyc co było i zrobic nowe, na gruncie nowego tzn.
innego spoleczenstwa
Problem polega na tym, ze tradycja nowego społeczeństwa wdrazano w skrytości w domu,
przy swietach w czasach PRL-u… teraz należy widocznie okna otworzyc na oścież!
Czyli przeflancowac wschodnia kulture Polski na wschodnim Gornym Slasku
PKSczepanek 24.9.2010
http://www.silesia-europa.pl/index.php?jezyk=pl&grupa=10&art=1284624923&id_menu=1
Śląskie Skarby w Brukseli
Ponad 800 obiektów poprzemysłowych w całej Europie, 72 centra rozwojowo-badawcze
(tzw. punkty kotwiczne), 13 szlaków regionalnych, a to wszystko pod wspólnym europejskim
szyldem jakości - to właśnie skarby ERIHa, Europejskiego Szlaku Dziedzictwa
Przemysłowego
ERIH to rozwijająca się od roku 2002, międzynarodowa sieć zabytków i muzeów, której
celem są działania w celu zachowania istotnej części historii i kultury Europy, jaką jest
dziedzictwo przemysłowe. Reprezentuje ono i spaja wspólnym znakiem jakości szeroki
zakres atrakcji turystycznych i kulturalnych jakie udostępniane są w budynkach i miejscach
poprzemysłowych w całej Europie.
Organizowana w dniach 13-23 września w siedzibie Komitetu Regionów w Brukseli wystawa
oraz konferencja „Skarby ERIHa - Europejski Szlak Dziedzictwa Przemysłowego
udowodniła, że zabytki przemysłu zyskują nowe życie i stają się prawdziwymi „skarbami"
techniki przyciągającymi coraz szersze grono turystów. Organizatorami wydarzeń było Biuro
Regionalne Województwa Śląskiego w Brukseli i Wydział Promocji i Współpracy
Zagranicznej Urzędu Marszałkowskiego Województwa Śląskiego.
Na konferencji oraz późniejszej wystawie nie zabrakło Sekretarza Generalnego Komitetu
Regionów Gerharda Stahl oraz Wicemarszałka Województwa Śląskiego Zbyszka
Zaborowskiego, którzy wygłosili przemówienia otwierające to wydarzenie. Konferencja
podzielona została na kilka paneli tematycznych, podczas których swoje prezentacje
przedstawili Anna Syska omawiająca „Kluczowe czynniki w rozwoju przemysłu w
województwie Śląskim" oraz Adam Hajduga, który zaprezentował „Szlak Zabytków
Techniki jako sieć i regionalny produkt turystyczny". Następnie przedstawione zostały dwa
znajdujące się na Śląsku punkty kotwiczne ERIHa, a mianowicie Zabytkowa Kopalnia
GUIDO w Zabrzu, której działalność omówiła Anna Studnicka-Rduch oraz Brovarium
TYSKIE, prezentowane przez Małgorzatę Grabowską. Uczestnicy i zgromadzeni goście
mieli następnie okazję do zobaczenia wystawy oraz skosztowania śląskich specjałów
kulinarnych. Zarówno wystawa jak i konferencja potwierdziły duże zainteresowanie tematyką
zagospodarowywania przestrzeni poprzemysłowych w kontekście kulturalno-turystycznym
jak i samym członkostwem w sieci ERIHa czy Szlaku Zabytków Techniki Województwa
Śląskiego. Przypomnijmy, iż w tej chwili, na samym tylko Śląsku znajduje się 25 obiektów
oczekujących na decyzję o przyznaniu certyfikatu. Doskonałym tego przykładem był obecny
na tym wydarzeniu Siemianowicki Park Tradycji Górnictwa i Hutnictwa - inwestycja w
trakcie realizacji, której pierwszy etap zakończy się w 2011 (całość w 2014 roku),
reprezentująca atrakcyjną formę rewitalizacji terenów po-kopalnianych i docelowo miejsce
61
spajające przeszłość z nowoczesnością i kulturą, która w Brukseli stawiała swoje pierwsze
kroki na drodze do zostania jednym ze skarbów ERIHa
Gwendolyn Bradley w Muzeum Zamkowym w Pszczynie 22 września 2010
Koncert Gwendolyn Bradley imprezą dedykowaną Kongresowi Kultury Województwa
Śląskiego 2010
Gwendolyn Bradley i Janusz Powolny
Muzeum Zamkowe w Pszczynie - W Sali Lustrzanej Muzeum Zamkowego w Pszczynie w
najbliższą sobotę amerykańska gwiazda sopranu wykona standardy Gershwina, M. Jarre, A.
L. Webbera czy J. Lennona. Melomani usłyszą m.in. Summertime, Moonlight Serenade,
Something stupid, Think of me i All I ask of you z musicalu "Upiór w operze", Hello Dolly i
Yesterday.
Sala Lustrzana, sobota, 25 IX 2010 r., godz. 1900
Gwendolyn Bradley – sopran Artur Jaroń - fortepian i prowadzenie
Orkiestra Kameralna Strauss Ensemble Janusz Powolny - dyrygent
Bilety w cenie 80 zł do nabycia w kancelarii Muzeum, tel. +48 (32) 210 30 37.
http://gosilesia.pl/pl GoSilesia
Dzień Kartofla
Górnośląski Park Etnograficzny zaprasza na kolejną imprezę plenerową promującą kulturę i obyczaje
Śląska.
Jesienne zajęcia gospodarskie. Pieczenie kartofli w ogniskach i kociołkach, smażenie placków na blasze.
Występy zespołów folklorystycznych.
PołożenieRegion turystyczny: Śląsk Położenie: w mieście Powiat: Chorzów
Miasto: Chorzów Adres: Ulica Parkowa 25
Kod pocztowy: 41-500
Kontakt: Telefon: 241 07 18 Telefon: 241 55 01 Email:
[email protected] Fax: 241 55 01
Strona www:
www.skansen.chorzow.pl
Przy okazji – „kartofla” – podam prawdziew wydarzenie związane z Fryderykiem II: krolem
Prus, na Slasku wprowadzając wlasnie kartofle.: tekst niemiecki jest w 1. czesci, niemieckiej:
Peter Karl Sczepanek
Reminiscencje śląskie
II.
Wybór epizodów, ich wprowadzenia i tłumaczenia: Peter Karl Sczepanek
Ilustracje w postaci akwarel: górnośląski malarz Ireneusz Botor
Rozdz. 5. Fryderyk Wielki – „Stary Fritz”
Podczas panowania w II połowie XVIII wieku, Fryderyka II Wielkiego nazywanego
„Starym Frycem”, zauważyć można na Śląsku wielkie zmiany i przeobrażenia. Król
62
wprowadził pruskie prawo, porządek i dyscyplinę dla całego stanu. Przede wszystkim
postarał się o stabilizację i rozwój w takich dyscyplinach jak sądownictwo, budownictwo,
szkolnictwo i zdrowie. Reformy te były podstawą do utrzymania pokoju, polepszenia
dobrobytu a szczególnie rozwoju przemysłu.
Dla tak ogromnego rozwoju potrzebowano wiele żelaza, materiałów budowlanych.
Dlatego pruskie władze rozpoczęły na rozkaz królewski poszukiwania minerałów, surowców
wraz z ich obróką. To, że szczególnie na Górnym Śląsku odkryto je w dużej ilości, Fryderyk
Wielki powołał do życia w roku 1769 „Królewską Komisję do Badań nad złożami ziemskimi
na Górnym Śląsku”, zatrudniając odpowiedzialnego za całość znanego niemieckiego geologa
barona Fryderyka von Reden.
Baron von Reden, do dziś znana osobistość na Górnym Śląsku, ma też osobiście wielki
wkład dla rozwoju górnośląskiego przemysłu.
W roku 1772 pojawił się Reden w towarzystwie swoich współpracowników w
Tarnowskich Górach, powołując tu jego rządowe biuro, Królewski Zarząd. W następnych 100
latach, z Tarnowskich Gór wychodziły wszystkie rozkazy, polecenia i informacje, nie tylko w
zakresie badań złóż, ale i dla rozwoju całego przemysłu Górnośląskiego. W 1864 siedziba
rządowa przeniosła się do Katowic, nowego miasta w centrum przmysłu.
Fryderyk Wielki starał się nie tylko o rozwój przemysłu, ale i w rolnictwie miał też
wielkie zasługi. Na jednym z roboczych posiedzeń rządu w 1768 we Wrocławiu, stolicy
Prowincji Śląska, uczestniczący „Stary Fritz”, podnosząc wysoko swoją laskę, głośno
oznajmił:
„zauważcie jedno, człowiek musi jeść,
w przeciwnym wypadku będzie rebeliował”.
Wielką troską, z jego strony było osobiste dopilnowanie wprowadzenia hodowli ziemniaków,
do których to pruscy chłopi jeszcze nie mieli zaufania, jako że potrawa ta nie była jeszcze
znana.
Jak angażował się „Stary Fritz”, wprowadzając ziemniaki na Śląsku, w Nysie,
Bierawie czy Bytomiu, mówi nam „Ballada o Ziemskich Jabłkach” członka Stowarzyszenia
Niemieckich Autorów w Polsce - w Bytomiu.
Jako, że Fryderyk II Wielki zazwyczaj wyrażał się do swoich poddanych i żołnierzy w
modnym języku francuskim, bo niemieckim od młodu często się nie parał, dlatego teraz,
odwrotnie – ballada o kartoflach tylko w języku niemieckim:
„Die Erdäpfelballade” (The earth apple ballad)
Des Königs Regierungszeit in den 70-er Jahren
Mit besorgten Augen sah der Landsvater drein,
hier Österreicher, dort Russen und Franzosen.
Von allen Seiten fielen sie in Preußen ein
und ließen diese Erd in Kriegen ertosen
usw…itd…usw…itd…
aber in Englisch – klingt das so – ale po angielsku tak to brzmi:
(Bemerkung: 1-7 Deutsche Original der Übersetzung –gebe ich in der deutschen Teil)
"The earth apple ballad"
1.
Of the king government time in that 70-he years
was full worries, war and other public notice.
Of all sides, terrible dangers came,
and especially in Schlesien, large need ruled.
63
With concerned eyes, the country father drein saw,
here Austrian, there Russians and Frenchmen.
Of all sides, they occurred in Prussia and let this
earth in getting ertosen.
Also this fright time came to soon an end
through the soldier courage and its skill.
Everyone spoke longed itself now about a turning point, and
after peace, joy and good fortune.
The "old Fritz" in Sanssouci reflected can give back
and forth how I my country the good fortune.
Its country bag was empty after the war, badly had it the
farmers and well the gentlemen.
2
Often large famine in Prussia ruled mowed countries,
death with its scythe there in the Nu.
It was found the highest time here what to change,
the king thought no quiet.
Yet Fredersdorf when the king counselor hurried well known,
the Fritzen also here to the aid.
There is a means here in the
country, I saw it when I in Bavaria weilte.
The Czechs have this fruit and the Slowaken also,
everyone eats it, people such as animals.
With joy, they plug it into the belly and are
healthy there like young bulls.
It is a new fruit, in Prussia unknown,
but a blessing is it for every stomach.
Earth apples are named it in Bavaria,
provide fruits, which for anybody contentment.
These apples do not grow grow to trees,
majesty, in the earth it and thrive.
A small, green bush over them stands,
however in long, unforeseeable rows.
3.
Many a goods gentleman in the East of our monarchy
already introduced the earth apples when attempt.
Yet one does not know in this country when and like,
at the Prussia farmer bump it into contradiction.
Eyes blue the king looked at cheerfully its friend
and trusted thanking. It leave make that only,
I it further to me,
and I know this fruit, that also -believe it at it.
64
Now the king let issue arrangement,
was exclaimed in all countries of Prussia:
For Prussia prosperity and prospering
every farmer planted potatoes on at least 3 hooves.
Command was was able to say the king arrangement,
therefrom every Prussias something.
Friedrich made from that also no Hehl, in contradiction with
its Krückstock dreinzuschlagen.
After course of some years such as it in the Fritz
so usually was let always
he himself over its countries go
around to the right to see, far and extend.
4
At an autumn day 1776 in the vicinity of Neiße
on an inspection trip the king watched television how many
farmers lifted bent down in its sweat
and potatoes out of the earth, and closely.
Large piles of brown potatoes lay
and pulled lovely aroma over the country of them.
The king let hold Draufhin its vehicle
and with full trains the air into its lungs so-called.
The Fritz did not let itself use it, the farmers hinzugeh`n,
the Krückstock in left, the three tip in the right.
Your farmer dear, the king lets greet should rest you beautifully,
and God blessing over this country.
The farmers looked up,
who swinging stood king in its middle and with the three tip,
its greetings sent. Surprised all its hats
and Friedrich stretched turned to a farmer.
Did the king cancel one of the potatoes and asked
"tasting it it, desire he has no"?
The farmer showed eat with abhorrence on that "
no Mr. king, potatoes here only the pigs".
Did Ergrimmt look at Fritz the farmer,
but with caution, won must be me he my friend,
but the truth it, thought he once in its life already about that,
gives it a difference between it and a pig?
5
Yet cheerfully the king looked at its companions,
it is yet true, this strange rumor.
If they believe give me, and it it further,
65
what the farmer does not know, he does not eat that.
After Potsdam returned home reflected the king further after,
and at a bright spring day,
all dignitaries Prussias became awake the "old Fritz"
in Sanssouci gives a Festgelage.
People of the highest states were invited,
were loaded Landsräte, generals and spiritual out
of the abbey in glittering uniforms,
with order, Möllendorf, the hero of Leuthen was also there.
Even hussar father Ziethen had appeared,
already 80 years old, on crooked legs,
gray, wanted to serve he like always its king exactly so,
like formerly once in Torgau.
On royal chalkboard,
long and quite silver bowl in long row lay
was to be seen only was applied yet no
Eßbesteck on some bowls salt.
6.
After every stood behind its chair, appear the king,
slowly going and awkwardness the Krückstock had he in the
right hand, was cheerful its face,
but hard the blue view.
As a now the king, place had taken sat down
also the entire guest multitude.
One viewed had to come on that other anxious,
an event, was that all clear.
On a waving of the king, however in all form,
4 soldiers with faces unbewegten,
clothed in uniform quite
bluer, 4 large bowls on the chalkboards put.
Surprised all did not trust its eyes
when the soldiers tramped out of the hall,
saw the guests such as in the bright candle light in the bowls,
bright brown peel potatoes of steamed.
"Bon appétit" monsieurs,
called the king pleased,
eat you quietly all these things to remove the shell only
sufficed in order to make the earth apple eßfähig.
7.
"S`il vous plaît" goes at the potatoes ran,
for like Jesus spoke to its boys saw at the same time its guests
66
Fritz sarcastic on,
"who no fork has, that would eat with the fingers".
Whereby the king saw and selected on its bowl
and was emphasized a potato for,
quietly with its lean fingers the bulbs peeled
and pushed in there with Schmatzen into its mouth.
Vivat, Fridericus Rex,
exclaimed the chalkboard round,
Friedrich was not able to hide its sarcasm.
We put an end to potatoes the and should croak we at the same time.
The potatoes become, spoke
became wise the king how the daily bread of all people
help to turn away in the south such as in the north
the largest need and these words true.
Wice po Sloonsku
http://www.youtube.com/watch?v=uVI4jccIfEM&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=su40mlGxTGU&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=YEQPDmb2BsQ&feature=related
Wstep do ksiazki:
Dariusz Jerczyński
[email protected]
ORĘDOWNICY NIEPODLEGŁOŚCI ŚLĄSKA.
Rys biograficzny wybitnych śląskich książąt oraz działaczy i badaczy,
opowiadających się za językową, narodową lub państwową
odrębnością Śląska.
® Dariusz Jerczyński. Górny Śląsk – Katowice 2005.
WSTĘP
Witam serdecznie wszystkich czytelników opracowania „Orędownicy niepodległości Śląska”,
która znacznie rozszerza, uściśla i koryguje informacje, które zawarłem w „Historii Narodu
Śląskiego”. W części pierwszej przedstawię sylwetki władców niepodległych państw śląskich
z XIII wieku oraz śląskich książąt, dążących do utrzymania znacznej niezależności
politycznej Śląska, jako samodzielnego kraju związkowego, współtworzącego państwowość
Korony Czeskiej w ogólnych ramach I Rzeszy Niemieckiej od XIV do XVII wieku. W
związku z faktem, że występujące tu postaci przedstawiłem w kolejności chronologicznej,
wynikającej z okresu ich działalności, niektóre z biogramów śląskich książąt celowo
67
połączyłem. Uwaga techniczna: wszystkie słowiańskie, niemieckie, czeskie i łacińskie nazwy
geograficzne oraz osobowe, które umieściłem w nawiasach, jeśli nie mają adnotacji typu –
dziś, aktualnie, czy współcześnie, są oficjalnymi nazwami używanymi w danej, opisywanej
przeze mnie epoce historycznej. W przypadku nazw ulegających wielokrotnym
przekształceniom, jak np. niemiecka nazwa Wrocławia (Prezzla, Pressla, Pressel, Presslaw,
Presslau, Bresslaw, Bressla, Bresslau, Breslau), czy łacińska nazwa Śląska (Zlesie, Slezie,
Slesie, Silesie, Silesiae, Silesia), najczęściej dla uproszczenia stosuję nazwy współczesne.
Część druga przedstawia rys biograficzny orędowników narodowości śląskiej i języka
śląskiego w XIX i XX stuleciu oraz osób dążących do utworzenia odrębnego państwa
śląskiego lub popierających tę ideę. Zestawienie postaci tam występujących jest niezwykle
barwne. Obok rodowitych Ślązaków pojawiają się również Niemcy i Polacy, wywodzący się
spoza Śląska. Wśród samych Ślązaków, część ma korzenie germańskie, część słowiańskie.
Niektórzy z nich są wyłącznie niemieckojęzyczni, pozostali zaś dwujęzyczni. Jedni
bohaterowie tej części opracowania postrzegają śląskie dialekty słowiańskie, jako język
odrębny od polszczyzny, inni jako polskie narzecze. Obok zwolenników odrębności
narodowej Ślązaków, prezentowani są także działacze (w tym rodowici Ślązacy), którzy
widzieli na Śląsku tylko dwie narodowości: polską i niemiecką, a mimo to w różnych
okresach czasu popierali ideę niepodległości Śląska. Zwolennicy samodzielnego państwa
śląskiego reprezentowali szerokie spektrum opcji politycznych, są więc wśród nich: chadecy,
liberałowie, socjaliści, a nawet komuniści. Nie wszyscy sympatycy śląskiej odrębności byli
jednak działaczami politycznymi, stąd pojawią się tam także bezpartyjni naukowcy i pisarze.
Wśród zwolenników niepodległości Śląska znajdowali się robotnicy, chłopi, duchowni,
kupcy, prawnicy, inżynierowie, przemysłowcy, posiadacze ziemscy, arystokraci. Wiele z
zaprezentowanych postaci wymieniłem już w „Historii Narodu Śląskiego”, jednak niektóre
odkryłem dopiero po ukazaniu się tamtej publikacji. Tutaj znajdą się więc mniej lub bardziej
obszerne życiorysy tych postaci (w przypadkach osób, które nie znalazły się w kręgu
zainteresowania badaczy, tylko znane fragmenty życiorysów). Natomiast szerszy opis ich
politycznej działalności zawrę w dwu kolejnych pozycjach: „Józef Kożdoń (1873-1949) –
przywódca Śląskiej Partii Ludowej” i „Górnośląski ruch narodowy pod naciskiem polskiego i
niemieckiego nacjonalizmu na tle politycznej historii Górnego Śląska w latach 1848-1947”,
nad którymi aktualnie pracuję. Tytuł „Orędownicy niepodległości Śląska” należy potraktować
umownie, gdyż niektóre z tych postaci w ogóle do jego niepodległości nie dążyły, jednak
popierając odrębność języka śląskiego, istnienie odrębnej narodowości śląskiej oraz
poszerzenie politycznej samodzielności Śląska, w istocie wpływały na rozwój takich
tendencji.
Cześć I
ŚLĄSCY KSIĄŻĘTA. OD NIEPODLEGŁYCH KSIĘSTW ŚLĄSKICH (1166-1392) DO
ANTY-HABSBURSKIEGO POWSTANIA ŚLĄZAKÓW (1618-1623).
Dla ułatwienia czytelnikom ogarnięcia tematyki tomu 1, rozpocznę od przedstawienia
głównych linii genealogicznych śląskich Piastów.
Linia wrocławska:
Władysław (Ladislaus) Wygnaniec – Agnieszka von Babenberg (Agnes von Österreich)
książę Śląska i Krakowa, princeps monarchii piastowskiej, lennik cesarza
|
Bolesław I Wysoki (Boleslaus der Langen) – Adelajda (Adelheid) von Sulzbach
książę Śląska (1163), ostatecznie tylko książę Wrocławia (1178), lennik cesarza
68
|
Henryk I Brodaty (Heinrich der Bärtige) – Jadwiga (Hedwig) von Andechs
książę Śląska (1201), władca Monarchii Śląskiej (1229), książę Krakowa (1232)
|
Henryk II Pobożny (Heinrich der Frommen) – Anna czeska (Anna von Böhmen)
książę Śląska (1214), książę (Wielko)Polski (1234), władca Monarchii Śląskiej (1238)
|
|
|
Bolesław II Łysy (Boleslaus der Kahle)
|
linia głogowska
książę Śląska, (Wielko)Polski i Krakowa (1242) |
ostatecznie tylko książę legnicki (ok. 1250)
|
|
Henryk III Biały (Heinrich der Weissen) – Judyta (Jutta) mazowiecka
linia legnicka
książę wrocławski
opolska księżna-wdowa
|
Henryk IV Probus (Heinrich von Pressel) – księżniczka opolska-córka Władysława /
śląski książę Wrocławia (1273),
księżniczka Matylda (Mechtilde von Brandeburg)
lennik cesarza i zwierzchnik sojuszu śląskiego (1280), książę Krakowa (1289-1290)
linia opolska:
Władysław (Ladislaus) Wygnaniec – Agnieszka von Babenberg (Agnes von Österreich)
książę Śląska i Krakowa, princeps monarchii piastowskiej, lennik cesarza
|
Mieszko I Plątonogi (Mesko von Ratibor) – Ludmiła czeska (Ludmilla von Böhmen)
książę raciborski (1163), pan Opola (1202) i Krakowa (1210), domniemany król (1210-1211)
|
Kazimierz opolski (Kasimir von Oppeln) – Wiola bułgarska
książę opolsko-raciborski (1210), uznawał zwierzchność Henryka Brodatego
|
Mieszko II Otyły (Mesko der Dicke) – Judyta (Jutta) mazowiecka
książę opolsko-raciborski (1229), protegowany władcy Monarchii Śląskiej (do 1238)
|
Władysław opolski (Ladislaus von Oppeln) – sojusznik Henryka Probusa, lennik cesarza
|
|
|
|
linia opolska
linia bytomska
linia cieszyńska
linia raciborska
|
linia wygasła w roku 1532, gdy bezpotomnie zmarł Jan II Dobry (Johann II, Hanus II)
książę opolski (1477), książę raciborski (1521)
– PLEMIONA ŚLĄSKIE. ŚLĄSK W GRANICACH OŚCIENNYCH
PAŃSTW SŁOWIAŃSKICH.
WPROWADZENIE
Wędrówka ludów spowodowała, że tereny Śląska zamieszkiwały zróżnicowane etnicznie
plemiona np. na przełomie IV i III w. p.n.e. przybyli tu Celtowie, później w II w. n.e.
plemiona germańskie – m.in. Ligiowie, od których ówcześnie nazwano Śląsk – Elizjum.
Następnie w IV w. przybyły na Śląsk ludy słowiańskie z terytorium dzisiejszej Chorwacji.
Przed Celtami zamieszkiwały tutaj ludy iliryjskie (przodkowie Albańczyków), które
stworzyły tzw. kulturę łużycką. Bliżej znane są dopiero czasy od VII w., gdy żyły na Śląsku
69
następujące chorwackie1 plemiona słowiańskie: Ślężanie i Dziadoszanie na Dolnym Śląsku
oraz Opolanie i Gołęszyce na Górnym Śląsku. U progu VII w. utworzono pierwsze państwo
zachodnich Słowian, nazwanego od imienia jego twórcy - Państwem Samona. Centrum tegoż
państwa stanowiły Morawy i Zachodnia Słowacja, a obejmowało prawdopodobnie Czechy na
zachodzie oraz słowiańskie plemiona Karyntian i Słoweńców na południu. Istnieję
archeologiczne przesłanki, pozwalające przypuszczać, że na północy objęło również Śląsk.
Państwo Samona prowadziło wojnę z turko-tatarskimi plemionami Awarów oraz oparło się
skutecznie agresji frankońskiej. Po jego śmierci w 658 r. zanikają wiadomości o tym
państwie. Wiadomo jednak, że stanowiło podwaliny pod powstałe u progu IX w.
najpotężniejsze wówczas państwo słowiańskie – Rzeszę Wielkomorawską, której granice
objęły wszystkie plemiona śląskie. Szerzenie religii chrześcijańskiej w języku słowiańskim,
przez bizantyjskich misjonarzy Cyryla i Metodego, sprowadzonych tu w 863 r., torowało
drogę ekspansji terytorialnej Wielkich Moraw. Podczas panowania Świętopełka Wielkiego
około 874 r. obszar Rzeszy Wielkomorawskiej obejmował: Morawy, Słowację, Czechy,
Śląsk, Łużyce, kraj Wiślan (dzisiejsza Małopolska) oraz Panonię (dzisiejsze Węgry). Najazd
koczowniczych plemion węgierskich z południa i sprzymierzonego z nimi Królestwa
Wschodnio-frankońskiego (późniejszego niemieckiego) z zachodu, poskutkował rozpadem
państwa Morawian. Mniejsze znaczenie miały tu łupieżcze wyprawy Polan, nękających Śląsk
od północy. W 895 r. Czechy wraz ze Śląskiem i Łużycami odpadły od Moraw uznając
zwierzchnictwo niemieckie. Upadek Rzeszy Wielkomorawskiej wykorzystał czeski książę
Wratysław I, który założył i nazwał swoim imieniem gród Wratislavia, znany dziś jako
Wrocław, a następnie opanował Morawy i kraj Wiślan.2 Tymczasem na północ od Śląska,
powstało państwo Polan, które za panowania księcia Mieszka I, związało się sojuszem z
Czechami (965), przyjmując od nich chrześcijaństwo (966) oraz pomoc zbrojną w walce z
Pomorzanami (967). Mieszko I odpłacił Czechom zdradą i najazdem na Śląsk w sojuszu z
cesarzem niemieckim Ottonem III, dokonanym w latach 985-990. Dolny Śląsk (kraje Ślężan i
Dziadoszan) znalazły się pod panowaniem Państwa Gnieźnieńskiego. Wg polskiej
hisoriografii w państwie Mieszka I znalazło się także Opole, przeczą temu jednak
opracowania niemieckie: „Kłodzko i Opole przy Czechach”. 3 Przeczy również dokument z
epoki Dagome iudex wg którego granice państwa Mieszka I na południu przecinało Odrę na
wysokości Oławy w linii prostej od Krakowa. Następca Mieszka I – książę Bolesław Chrobry
dokonał kolejnego najazdu na Państwo Czeskie, w efekcie którego Polanie zajęli w 999 r.
Górnego Śląsk (kraje Opolan i Gołęszyców) oraz kraj Wiślan. W latach 1002-1003 Bolesław
Chrobry, już jako król, podbił Morawy i Łużyce, a następnie Czechy i Słowację, wcielając je
do Państwa Gnieźnieńskiego. Gdy jednak Chrobry odmówił traktowania podbitych ziem jako
cesarskiego lenna, cesarz Henryk poparł wygnanych Przemyślidów. Czesi zorganizowali
powstanie i w 1004 r. wyparli polskie wojska okupacyjne. W latach 1005-1017 Czesi
sprzymierzeni z Niemcami próbowali bezskutecznie odzyskać Śląsk. W latach 1028-1032
książę Oldrzych odbił z rąk polskich Morawy oraz znaczną część Górnego Śląska tzw. Ziemię
Gołęszycką (dziś Ziemie Opawska, Głubczycka, Raciborska, Rybnicka, Pszczyńska i
Cieszyńska). Jego następca Brzetysław I, korzystając z fali buntów i powstań na ziemiach,
będących pod panowaniem Polan, odzyskał pozostałe ziemie śląskie w 1037 r., a rok później
idąc za ciosem zajął nawet Kraków oraz spustoszył Poznań i Gniezno. Z odsieczą Polanom
1 Alicja Galas, Artur Galas, Dzieje Śląska w datach, Wrocław 2001. Znajduje się tam cytat
określający pozostałe plemiona śląskie mianem „inni Chorwaci” (altere Chrouati).
2 Opis dziejów Rzeszy Wielkomorawskiej oparłem na Historii Czechosłowacji, autorstwa
Romana Hecka i Mariana Orzechowskiego, Wrocław – Warszawa – Kraków 1969.
3 Herbert Schlenger, Schlesische Geschichtstafel in: Friedrich Heiss, Das Schlesienbuch,
Berlin 1938.
70
przyszedł wówczas cesarz niemiecki Henryk III, który zaatakował Czechy. W 1040 r.
Brzetysław został zmuszony do rezygnacji z Krakowa, gdzie Polanie przenieśli w 1041 r.
stolicę swego państwa. Natomiast cały Śląsk pozostał w Państwie Czeskim. W 1050 r.
Polanie ponownie podbili Dolny Śląsk oraz część Górnego tj. Ziemie Opolską, Bytomską i
Pszczyńską. Dwie ostatnie przyłączono wówczas do Ziemi Krakowskiej. Reszta ziem
górnośląskich pozostała pod zwierzchnością Czech. Polsko-czeski spór o Śląsk rozstrzygnął
cesarz niemiecki Henryk III. Państwo Krakowskie zachowało podbite ziemie śląskie, w
zamian za trybut pieniężny na rzecz Czech. Śląsk nie był więc wówczas traktowany, jak
integralna część Monarchii Piastów, lecz uzależniona część państwa czeskiego, za posiadanie
której krakowscy władcy musieli płacić. Jednak kolejni Piastowie często nie dotrzymywali tej
umowy, co powodowało zbrojne wyprawy Czechów w celu odzyskania Śląska. Permanentna
wojna polsko-czeska trwała w latach 1058-1079.4 Po śmierci Władysława Hermana w 1102
r. doszło do walki o krakowski tron pomiędzy jego synami. Czesi poparli w tym konflikcie
Zbigniewa, gdyż Bolesław Krzywousty nie płacił im trybutu. W odwecie Krzywousty
najechał na Ziemie Gołęszycką, zdobywając w 1108 r. jej większą część m.in. Racibórz i
Cieszyn. W Państwie Czeskim pozostała jej mniejsza część zwana później Ziemią Opawską
(dziś Śląsk Opawski w Republice Czeskiej oraz powiat głubczycki w województwie
opolskim). Wówczas interweniował – popierający Zbigniewa – cesarz niemiecki Henryk V,
którego armia została rozgromiona pod Wrocławiem (ówcześnie Wrotizlą) i zmuszona do
odwrotu do Czech (1109), które następnie spustoszył najazd odwetowy Polan (1110). W
latach 1132-1134 próbował bezskutecznie odzyskać Śląsk czeski książę Sobiesław. Po
śmierci Bolesława Krzywoustego w 1138 r. jego najstarszy syn Władysław otrzymał Śląsk i
dzielnicę senioralną ze stolicą państwa - Krakowem. Jego żoną została Agnieszka von
Babenberg, córka margrabiego Austrii, zwana w niemieckiej historiografii matką rodu
śląskich Piastów. Przeciw zwierzchniej władzy Władysława zbuntował się jego młodszy brat
Bolesław Kędzierzawy, co doprowadziło do wybuchu w 1146 r. wojny domowej na ziemiach
Monarchii Piastów. Wojska Władysława zostały rozgromione, a on sam udał się po pomoc do
Niemiec. Wyprawa cesarska w 1157 r. była sukcesem, lecz niczego nie przyniosła
Władysławowi, którego brat składając hołd lenny cesarzowi pozostał u władzy. Natomiast
sam Władysław Wygnaniec - książę Śląska i Krakowa, do śmierci w 1159 r. pozostał na
terytorium Niemiec.
Postscriptum,
zmiankowana ww praca "Górnośląski ruch narodowy" została wydana w 2006, podobnie jak
II wyd. Historii Narodu Śląskiego, a biografia Józefa Kożdonia ukaże się jeszcze w tym roku,
zaś III wyd. Historii Narodu Śląskiego w przyszłym roku.
Historia na żywo, wspolczesna, slaska, teraz tylko zlepek wspomnien, bo glowni bohaterowie dawno
w grobach – tak to było ze Slaskiem:
From: [email protected] To: Peter K. Sczepanek Sent: September 25, 2010 9:25 AM
Subject: Re: krzyż i wyjasnienie -pksc
Subject: krzyż i „Ta
pierońsko polityka ino niszczy życie człowieka"
Witam - Krzyz - …. Ideałem byłoby gdyby mimo nieopłacenia grobu i jego przekopania na jakimś
murze były umieszczane tabliczki tych, co tu kiedyś leżeli. Demografia nie jest do pogodzenia z
historią, ale jesteśmy chrześcijanami, więc jakoś nie mogę przełknąć znikania mogił. Poza tym jest to
coś co mi się podoba, kawałek historii, to jakby bardzo starą gazetę znaleźć na makulaturze. Umarli
powinni mieć tu swoje miejsce niezależnie od tego, skąd pochodzili i kiedy żyli.
Napis na znalezionym zardzewiałym krzyzu metalowym:"Tu spoczywa rodzina Bieweg" –
4 Alicja Galas, Artur Galas, Dzieje Śląska w datach, Wrocław 2001.
71
Hier
ruhet
die Familie Bieweg
Niech mi Pan coś napisze o tej rodzinie Bieweg. Historia Tychów ma jeszcze dużo luk i moim
marzeniem byłoby przynajmniej część tych dziur pozalepiać. Ale jest jeszcze coś ciekawego, pewna
płyta grobowa wmurowana w mur okalając cmentarz obok narożnika obecnej stolarni, tam gdzie
Stabik miał sklep przed wojna. Podeślę zdjęcie przy okazji. Trochę ciężko z niej coś przeczytać, bo
jest z piaskowca i wytarta.
Opowieść o moim dziadku
Według ostatniej mapki to ja z Lazisk, w Tychach już nie jestem w granicach Śląska. A tak na serio nie
jest moim celem kontestować tego, czy Śląsk ma być niezależny, niepodległy, czy niemiecki, czy
polski, a może i czeski. Jest jak jest. Raczej interesuje mnie poznawanie faktów historycznych. Nie
pójdę nigdy w tym kierunku, by się emocjonalnie angażować w takie spory historyczne. Poza tym
życie podziałami historycznymi wydaje mi się niemądre tak po ludzku. Sam widzę to w moim hobby,
gdzie ludzie zakładają różne mundury i potem mówią językiem podziałów "tamten Szwab, te kacapy
ruskie, tchórzliwe pepiki, tępe Polaczki, Ślązaki Niemce...szwoby – rusy –do dzis sa tu nazywane
karaluchy" itd. Interesują mnie losy ludzi jako takich, rodzin, niezależnie od ich pochodzenia.
Emocjonalnie angażuję się w poznawanie tego, co było, obojętnie jakie było. Ja nie odkręcę krzywd
uczynionych ludziom przez ludzi. Mój dziadek palił dokumenty polskie jak szli Niemcy, bo choć był w
Landsweherze szedł do powstania. Ja szli Ruscy to palił wszystko co niemieckie. A potem po wojnie
zakopał wszystko łącznie z orderami z Turcji w pierwszej wojnie od sułtana. "Ta pierońsko polityka
ino niszczy życie człowieka" - tak podobno powiedział. Orderów mu było żal, ale ich już nie znalazł. I
myślę, że nie powinienem zapominać o jego wnioskach. Ale jedno mogę powiedzieć, nie założyłbym
munduru niemieckiego w rekonstrukcji jak moi koledzy, bo wiem, że dziadek by sobie tego raczej nie
życzył i dostałbym od niego po pysku. Ale jak wiadomo życie jest przewrotne: on dostał się na roboty
po donosie jednego pijaczka, Polaka, który niedługo potem się utopił w przykopie. Życie jest
skomplikowane. Bliższe prawdy nie są proste orzeczenia, lecz zdania wielokrotnie złożone.
Mnie jest tylko żal sztambucha zaginionego i tych orderów, bo to by była megapamiątka po dziadku, a
tak mam tylko jedno wojenne zdjęcie jego. Udało mi się ustalić, że z Łazisk trafił do Neuhammer
(poligon, dzisiaj Świętoszów). Potem bral udział w akcji korpusu ekspdeycyjnego operacja Jildirim
(Pascha 2). Potem dostał się do niewoli i statkiem przewieziony do Prus (na Morzu Północnym mieli
postój na wyspie Helgoland, gdzie ponoć siedział z tym komunistą niemieckim Ernstem Thälmannem,
dziwny fakt, nie udało mi się sprawdzić). Z tego co pamiętam od wujka to była jeszcze w rodzinie
dyskusja o powstaniach i chyba podnosili kwestię niezależności Śląska, ale i tu nie wiem czy dziadka
czy jego brata opinia, że to była utopia w tym sensie, że niemożliwa w obecnych warunkach
geopolitycznych. Osobiście wątpię by i teraz możliwa w jakiejkolwiek formie autonomia.
Natomiast jak najbardziej popieram takie działania jak Pan robi, popularyzowanie kultury, twórców
Ślązaków, wybitnych postaci. Podoba mi się jak ludzie piszą książki w języku śląskim, bo jak mówi
przysłowie verba volant scripta manent (słowa ulecą, pismo zostanie).
W działania RAS się nie angażuję, bo nie mam do nich przekonania to raz, a nie chcę robić czegoś
bez pewności, że robię to z serca; dwa: mam na karku już dwa stowarzyszenia i już i tak mi żona
zmywa głowę, że albo siedzę na bunkrze ciągle, albo latam w mundurze. Trzeba jakąś rodzinną
równowagę trzymać. W tym roku mam dużo godzin pracy i ledwo daję radę robić na styk. Jeszcze w
Stowarzyszeniu Pro Fortalicium jestem za korektora językowego od publikacji. Ciągle coś do roboty
jest. Wystarczy mi obowiązków, tyle co mam.
Z moich krewnych nikt tego nie zna, i nie próbował wyjaśniać. Ja jako jedyny pisałem do Freiburga i
Aachen, by potwierdzić te ślady. Niestety archiwa pruskie zbombardowane w 1945 r. spłonęły a ja na
razie nie mam pomysłu jak to dalej badać. Przydałaby się znajomość tureckiego, to bym pytał gdzieś
w Turcji. Podsyłam zdjęcie dziadka Paweł Zarzyna. Z drugiej strony jest list od dziadka. Pochodził ze
Starej Wsi, dzielnicy Pszczyny,(Pless).
pyrsk
mz
From: B. CielengaTo: [email protected] Sent: Saturday, September 25, 2010 2:54 PM
Subject: WG: Hochzeitspolka - w najblizsza niedziele, 26.09.2010 o godz. 14:30 w Bochum! (fwd)
Polecam! Herzliche Grüße Barbara Cielenga DOLMETSCHERIN & ÜBERSETZERIN
72
www.polnisch-in-koeln.de
Zapraszamy serdecznie na wylaczna przedpremiere polsko-niemieckiej produkcji
"Hochzeitspolka", ktora odbedzie sie w najblizsza niedziele, 26 wrzesnia, w Kinie
Union w Bochum o godzinie 14.30.
Obecnosc swa zapowiedzial m. in. jeden z aktorow Waldemar Kobus!
Po projekcji zapraszamy do dyskusji na temat zagadnien poruszanych w filmie, a wiec porozumien badz tez
nieporozumien miedzykulturowych jak rowniez na temat pracy w Polsce.
Aby wprowadzic widzow w odpowiedni nastroj, KINO UNION czestuje NA ZDROWIE! wszystkich polskim
piwem.
Prosimy o przeslanie zaproszenia takze do innych zainteresowanych czlonkow "Zgody"!
Pozdrawiamy serdecznie!
Do zobaczenia Monika Janczek
Kosmopolen
eV Künstler und Kulturverein Bochum
Klarastrasse 6 - Viktoria Quartier 44793 Bochum
Emanuela Danielewicz 1. Vorsitzende
www.kosmopolen.de
0234 8598969
From: Franz Chocholatý Gröger Sent: Wednesday, September 22, 2010
Subject: NÁŠ SMĚR: Hans von Seeckt a jeho koncepce aktivní východní politiky se sovětským
Ruskem
http://nassmer.blogspot.com/2010/09/hans-von-seeckt-jeho-koncepce-aktivni.html
http://wiadomosci.gazeta.pl/Wiadomosci/1,80271,8425150,Tusk__Mialem_trudne_relacje_z_prezydentem_Kaczynskim_.html
Tusk: Miałem trudne relacje z prezydentem Kaczyńskim, ale do
głowy by mi nie przyszło nie uznawać, że on jest
dżek2010-09-25 Donald Tusk w czasie przemówienia na konwencji Platformy Obywatelskiej
- Jarosław Kaczyński nie uznaje, że Bronisław Komorowski jest prezydentem. To straszne - tak
Donald Tusk skomentował dzisiejszy wywiad prezesa Kaczyńskiego opublikowany w
"Rzeczpospolitej", w którym zapowiedział, że nie będzie współpracował z prezydentem. - To
człowiek ze sfery, z którą nie utrzymuję żadnych stosunków - stwierdził szef PiS.
Tusk: Chrońcie siebie, PO i Polskę przed recydywą ponurej polityki
A jakie problemy maja Polacy:
•
•
•
•
Kaczyński ostro o kampanii prowadzonej przez "ładne buzie": Byłem w szoku po śmierci brata
Kaczyński w "Rzeczpospolitej": Mam poczucie, że dostałem w pysk
Komorowski odpowiada Kaczyńskiemu: RBN nie zajmuje się krzyżem
PiS staje w obronie szykanowanych: Kościoła i Solidarności
- On de facto mówi, że nie uznaje wyników wyboru Bronisława Komorowskiego na prezydenta Polski.
Lider opozycji nie uznaje prezydenta własnego kraju. Kaczyński jest liderem 25-30 proc. Polaków. To
może byłoby śmieszne, gdyby nie było takie straszne - powiedział dziś Donald Tusk podczas
konwencji Platformy Obywatelskiej, która odbywa się w Warszawie - Miałem bardzo trudne relacje z
prezydentem Kaczyńskim, ale do głowy by mi nie przyszło, że nie uznaję, że on jest - powiedział
premier.
Jarosław Kaczyński w obszernym wywiadzie dla "Rzeczpospolitej" powiedział, że "po wydarzeniach,
jakie miały miejsce od ostatnich wyborów parlamentarnych, niektóre osoby powinny zniknąć z polskiej
73
sceny politycznej". Nie uściślił jednak o jakie wydarzenia chodzi. Dodał również, że nie zamierza
utrzymywać żadnych kontaktów z prezydentem Bronisławem Komorowskim . - To człowiek ze
sfery, z którą nie utrzymuję żadnych stosunków - stwierdził szef PiS.
http://www.nto.pl/apps/pbcs.dll/article?AID=/20091115/POWIAT08/57451164 Bernacik mo 2sprachiges strassenschild, kej to
Bernard Gaida: Jestem fanem dwujęzyczności, dlatego
postawiłem tablicę Oppelner Strasse
Mirosław Dragon
- Propaguję dwujęzyczność. Proszę zauważyć: że na górze jest polska nazwa, niemiecka jest pod spodem - tłumaczy działacz
Mniejszości Niemieckiej z Dobrodzienia, który obok swojego domu ustawił, na własny koszt, dwujęzyczną tablicę z nazwą
ulicy.
Bernard Gaida z Dobrodzienia, szef Związku Niemieckich Stowarzyszeń, postawił na swojej posesji, tuż przy drodze, którą wjeżdża
się do Dobrodzienia od strony Opola, tabliczkę z napisem: ulica Opolska-Oppelner Strasse.
Informacja o Oppelner Strasse była jednym z głównych niusów w sobotnim wydaniu Wiadomości w TVP 1.
Gaida mówi jednak, że tablica była zamontowana już w poniedziałek (9 listopada) podczas uroczystości odsłonięcia tablic
dwujęzycznych Dobrodzień-Guttentag.
- To nie jest żadna prowokacja. Jestem fanem i propagatorem dwujęzyczności - zaznacza Bernard Gaida. - Czytam na forach, że to
ma być rzekomo germanizacja. To ja pytam, co to za germanizacja, skoro nazwa jest w dwóch językach, na górze jest oczywiście w
języku polskim.
Mieszkańcy Dobrodzienia robili sobie dzisiaj pamiątkowe zdjęcia pod tabliczką Oppelner Strasse.
- Zrobiłem sobie zdjęcie na pamiątkę, ale ta tablica mi się nie podoba. Mieszkamy przecież w Polsce - mówi Jarek z Dobrodzienia.
Bernard Gaida odpiera zarzuty, że tablica z Oppelner Strasse ustawiona została nielegalnie.
- To nie jest tablica informacyjna z nazwa ulicy, stojąca przy drodze - tłumaczy Gaida. - Ta tabliczka stoi na mojej posesji i podany
jest na niej w dwóch językach mój adres: ulica i numer domu.
From: ojgyn.onet To: Peter K. Sczepanek Sczepanek Sent: September 21, 2010
Subject: nowy kónsek
Witóm piyknie! Zarozki tyż wciepuja mój nowy kónsek do wykorzystanio.
Pozdrowióm i do juzaś Ojgyn z Pnioków WWW.ojgyn.blog.onet.pl
To już jes chopie z górki ...Ojgyn
Latoś, bez te gorke lato, pizło mi szejśćdziesiónt piyńć lôt. Jes to możno w życiu kôżdego
richticznego chopa takô szwela, za kieróm już jakosik na wszyjsko blank inakszij sie gawcy,
inakszij zaziyrô. Ftosik ci drugda rzyknie:
– Galantnie sie chopie trzimôsz, aże dziw! Jak ty to chopie robisz, iże côłki świat sie weksluje
a ty, chopie, blank niy?
Ja, ja, skwolki i kómplimynty szykownô rzec, ale tak prôwdóm, to ino ty chopie miarkujesz
nôjlepszij kaj cie targo, co ci sztychuje, co ci dyrgoce a co ... już niy.
A czas jak rzyka, jak rzyka płynie, płynie czôs, juzaś śleciôł roczek a kiej już tak blank
polekuśku deptôsz, stôwiôsz corôzki myńszy szrit. Ze dalyka mijôsz krach i ciźba, i czujesz
chobyś tak na isto miôł mynij zorgi i utropy. Dziecka już sóm na swojim, i ino baba, psiôk i
prózny dóm przipóminać ci bydóm, iże blank niy ma letko życiô biyg nôgle zwekslować jak
sie kce. Kiejś chopie durch i jednym ciyngiym wodziół rej, procnie sztopnóńć na szlag i
merknóńć, co to ci już blank niy te lata. Kiejś bół mody, kciołeś chopie zmiynić côłki świat, a
74
dzisiôj jeżeś rôd, kiej sie zgibiesz i udô ci sie zwekslować fuzekle. I tyż corôzki czyńścij
napoczynôsz chopie kukać do zadku ...
Łostatnie dni we Grecji. Stôli my ze mojóm Elzóm na Hymecie i zaziyrali my w dół na
srogachne miasta Ateny i Pireus, na te miasta i zapłocia, na chałpki łozciepane jak tysiónce
kostków po attyckij równinie. Na połedniu łozcióngało sie snożne, modrawe, latowe morze a
na niym blade wyspy farby bimsztajnu a dalszij nad horizóntym styrceli góry Peloponezu.
Pogódne, szykowniste, festnie majystaticzne: szukôłech we gowie jakichsik mynij zużytch
przimiotników ale kôżdy zdôł mi sie k’tymu ubogi. Weźrok sióngoł kajsik przinôjmnij bez
sto kilomyjtrów w dalekość, wszyjsko bóło przejzdrziste, szumne, przeświytlóne,
łogromnucne, take jak hań tam przed wiekóma. We Grecji światło zawdy jes całbrowne, tak
wszechłobycne, tak intynziwne i gwôłtowne, iże na doczkaniu spodobani, miyłóść
skuplowanô ze niynôwiścióm. Niyskorzij, już we hotylu patrzôłech na atyński Plac
Konstytucji (Platija Sindagma), plac trefów côłkich Atynów. Przipatrôwôłech sie czelodkóm
szpacyrników i szlandrôrzy, biôłe hymdy, ćmawe bryle, sage łopôlóne ramia. Sycóncy szmyr
unosiół sie znad tiszów kafyjowych wysiodków. Panowôł wôr choby latoś u nôs we lipcu a
niybo bóło dalszij doskónale klar. A kiejech sie tak wychylół ze łokna i kuknółech na wschód
mógech ujzdrzić tyn Hymet, na kierego wiyrszółku stôłech jesce pôrã godzin tymu nazôd, a
jego zachódni spad liloworóżowe jak fijółek alpyjski. Ze drugij zajty nad chaósym dachów
wznósióła sie masiwnô czôrnô zilwetka Akropolu. I kiejchmy ze mojóm babeczkóm we tyn
łostatni wieczór wieczerzali spokopiółech jak to tyż tyn czôs wartko leci, przeciykô miyndzy
palcyskóma choby woda z kibla nafolowanego dnioszkami do przeżyciô na tym niy
nôjgryfniyjszym ze światów.
Bo przecamć życie spółczysne, to życie gibke. Niy idzie we teraźnich czasach smycyć za sia
ciynżkij fóry „idyałów” i „rómantiki”. Kiej rajzuje sie fligrym, trza łostawić ciynżke
bambetle. Poćciwô starô dusza bóła pasownô, kiej ludzie żyli langzam, poleku. Ale dzisiôj jes
ci łóna za ciynżkô. Niy ma dló nij placu we fligrze. Możno to i bali żôl, ale niy idzie czegosik
erbnóńć za nic, za psinco. Eźli sie mô rôd gibkość, eźli sie kce pożyrać srogô przestrzyń, niy
lza na isto mieć przi sia dupnych pakytów. Nôjważniyjsze to gynał miarkować, czego sie tak
yntlich kce, i być fertik za to zabulić. Kiej cowiek wiy gynał, co kce, poświyncô kofry.
Mogesz ale cowieku rajzować we wagónie bagażowym. Niy spodziywej sie ale, iże bydzie ci
ftosik w tym azistówać. I niy spodziywej sie tyż, co ftosik zabiere za cia twój ... klawiyr do
swojigo dopldekra. I niy ma sam prôwdóm nic do śmiychu chocia ... bezmać fto sie śmieje
tyn dugo, dugo żyje. Ale kiej sie dugo żyje, to niy ma chopie nic do śmiychu!
Niy tak dôwno bółeś chopie deczko po śtyrdzisytce, polekuśku siwiôłeś (abo robiół ci sie
corôzki srogszy bauplac na palicy) i trôpiółeś sie skuli tych wszyjskich modszych, ftorzi
przetwiyrali sie po twojim biórze i robiyli za blank myńsze pijóndze. A jakisik móndrok
wypokopiół, co chopy łod śtyrdziyści piyńć do piyńćdziesiónt piyńć lôt stare sóm na isto
nôjbarzij niyszczysnóm hormijóm wiykowóm. Te chopy tropióm sie bezmać fest ło
starzyjóncych sie łojców, ło wydatki na dziecka i ... możno biyda na pynzyji, i wykazywajóm
wszyjske łoznaki tego, co zwykło sie mianować krizóm strzydniygo wiyku: cni jim sie za
uciychkóm kajsik na wiyś, sóm łóne usiotane, pragli by same sobie wypiykać chlyb, lecy
kedy skapnie jim płacka ze ślypiów, łozpamiyntujóm przeszłóść nałónczôs sprawónków we
jakimsik zupermarkycie, i czujóm taki gyfil rizika, letko szpana przi łobsztalowaniu wetów
we jakimsik McDonaldzie abo we Pizza Hut. I kôżdymu z tych chopów znane mogóm być
sztrofki Philipa Arthura Larkina, ynglickigo poyty ftory pisôł tak:
„Tyram cały dzień, potem piję, żeby zasnąć.
O czwartej budzę się w bezgłośny mrok i patrzę.
Za jakiś czas firanki ponakłuwa jasność.
Na razie widzę to co jest właściwie zawsze:
Nie znającą spoczynku śmierć, w tej chwili bliższą
O cały jeden dzień, śmierć, która poza myślą
75
O tym, jak, gdzie i kiedy będę sam umierał.
Nie pozwala na inne. Jałowe pytania,
Lecz groza śmierci, groza umierania
Ciągle na nowo błyska, dech w piersi zapiera.”
I ta śmiyrtka, tyn niyusiotany kośnik usiekôł go kiej mu pizło 63 lata, co niy łoznaczô, iże
nigdy sie niy musiôł tropić jak prztwać bez duge lata ze knap pynzyjóm. Ale niy trop sie
chopie, bo bezmać śtyruch na piyńciuch chopa zwiykuje aże do 85 lôt. I niy być w sztichu
skuli tego, iże cie jesce zajimajóm mode frele a we badycimrze môsz nasztalowany radijok na
Radio Piekary – tak majóm wszyjske chopy. I niy ma nic złygo we tym dioseckim „botoksie”,
kiście piwa we kilszranku, we ciyngiym wkłôdanyj nowyj kiście do kilszranku, we
niyuprôwianiu zeksu abo we łodkryciu, iże pierónym niy môsz rôd swojich łodnoszóncych
zukcysy, majóncych darzyni i szczynśniyjszych we małżyństwie kamratów.
I jô to tyż miarkuja, tyż wiym ło tym, łosobliwie po mojim siyrpniowym gyburstaku, kiej mi
pizło ... dziesiónt i pôrã lôt. I szłoby sam pedzieć za Janym Wołkiym, iże:
„Jes kaj szluknóńć
ale niy ma z kim.
Tóż tyż do achtlika dyrgoce mi już dusza.
Chocia pewnikiym jesce szluknółbych
Kiejby sie trefiół szynk
jak tyn szynk „Pokusa”.”
Ale tyż niy ma nic gorszyjszygo niźli te chopy, co to razinku czujóm sie we łobowiónzku
jawnie ukazôwać swoja szwarnota, szykowność i mynskóść, paradziôrze, ftorzi kiej sie
chichrajóm, to tak choby gryjźli łorzechy ... tyn stopieróński rechót ... Te dziamdziały wartko
pukajóm i wyślimtujóm sie na cyckach piyrszyj natrefiónyj baby, choby bóła i żadnô jak noc
przed geltakiym.
Spómniôł mi sie ale tyż inkszy dziyń, zimowy dnioszek. Niy ćmawy, kalny tóm razóm, jak mi
sie zawdy przitrefiô, ale całbrownie farbisty. Gorkô klara na bezchmórnym niybie; kóralówe
tify Dolomitów, ftore lyskali różowo, pómarańczowo i biôło nad stromami i śniyżnymi
spadami. Sjyżdżalichmy na nartach bez sage modrzyniowe lasy. Śniyg mróngaty ciynióma
stromów łozpościyrôł pod naszymi szłapami jak łogrómnucnô biôło-modrô skóra tigra.
Światło słóńca bóło pómarańczowe pojstrzód tych bezlistnych astków, a we zwisajóncych
brodziatych mchach mergrinowych jak morze. Sućki śniyg krzyńściół pod nartóma, luft bół
ciepły, a ku tymu łostry. Kiejech wychynół ze lasa, sroge weliste skłóny leżeli przed niym
choby łobrys całbrownygo ciała; jóngferski śniyg bół głôdkóm skóróm, letko mróngatóm we
zachodzóncym popołedniowym słóńcu i mechcóncóm łod brilantów, lamyty i flitergoldu.
– Niy byda już nigdy taki szczysny – pedziôłech do sia, kiej sztartnółech dalszij. – Nigdy,
chobych żół i sto lôt ... miôłech wtynczôs ... nôście, ale tak żech wteda czuł i tak tyż’ech
myślôł.
„Kiej utropa ze kluczym môsz,
Trefić śniym do dziurki.
Ty sie wnuka pytôsz fórt
Ło PIN swojij kómórki.
Kiej rachujesz kôżdy grosz
Ze swojij „emeryturki”
To już niy ma co tu kryć,
To już jes z górki.”
Podanô śpiywka śpiywôł bez lato mój kamrat Zynek Laskowik, ftorymu tyż pizło gynał tela
lôt, co mie. A iże my tyż kiejsik (we latach łoziymdziesióntych) wysłepali mocka gorzôły, tóż
mi to na isto gynał sam sztimowało. Bo eźli to niy ma na isto z górki chopie:
„Kiej górami zdajóm ci sie
Lyśne pagórki.
76
Kiej szkrabka ciyngiym môsz,
Kôrmić wiywiórki.
I kiej dziołchy łobłopiôsz już
Jak łojciec swoji ”córki”,
Nó, tóż szkoda słów,
To już na isto jes z górki.”
Ja, ja chopie, niy ma sie co kminić sóm siebie aniś sie łobyrtnół, aniś sie spodziôł a sam na
isto wszyjsko u cia kulwitô sie ... z górki. A tyn niy nôjgryfniyjszy ze światów ślazuje na psy,
ale przecamć zawdy tak ci bóło. I kogo to jesce łobłajzi? Przecamć mómy kista zimnego piwa
i pyndalujymy dalszij. Eźli ci jes ganc egal, to możno radszij ... niy!
Ojgyn z Pnioków
Bilder - Obrazy -Fotos
1.-Lied –O Herr gib Frieden; Panie daj nam POKOJU -piesn D.Borkmansky -1814
2.-Filmy E.Klucznioka plakat;
3.-Grossek Melhior –Maler „Das Lied des Todes; Obraz „Piesn smierci“
4.- “Kriegsschuld England“; Angielska wina wojenna.
5.-St.Anna Wallfahrt Oberschlesien –Gleiwitz-Schönenwald; Na Annaberg bylych
Schönenwälder (heute: Gl-Wolkow)
6.-Dziadek Großvater von Maciej Zarzyna;
7.-Dziadka List;
8.-I-Botor Alter Fritz Kartofel Ernte Aquarell; Zbieranie ziemniakow pod kontrola Fryderyka
II. – akwarela Botora
9.-Sikorski oddal Slask w 1998 – Er wollte Schlesien abgeben.
10.-Zlot w Rybniku –plakat; Begegnung in Rybnik
11.-RAS daje zolta kartke wladzom katowickiego Sejmiku; gelbekarte von RAS-bewegung an
Katowice Regierung.
12.-Schlesiens Frühzeit Slask w IX wieku; Poczatek plemion slaskich do IX w. mapa
13.-OMV-NRW 22.9. Michael Weigand - Dr. P. Paziorek; Wsch-Srodk-Niemcy w NRW ma
noweho przewodni – M.W.
14.-Kongres Kultury wojew. Slaskiego;
15.-Jaworzno -2010 kaplani z Ukraina
16.z Ukrainy
17.dzieci Kinder aus Ukraina;
18.mlodzi z Ukrainy
18.mieszkancy Slaska i RAS
19.ceremonia slasko-ukrainska;
20.pomnik pomordowanych wielu nacji
21.-Europäische Aktion oder wenn sich die Welt zerstört; Europ. Akcja- albo zawalenie sie
swiata
22.-Lied My Way nach paul Anka Mein Freund einmal da füllt; Piesn „moja droga“ wg.
P.Anka
http://www.youtube.com/watch?v=rjt__cEIIuo&feature=related
Robbie William, F.Sinatra, H Junker, P.Anka, N.Mouskouri
http://www.youtube.com/watch?v=6E2hYDIFDIU&NR=1
Nana Mouskouri - So leb dein Leben 2009:
http://www.youtube.com/watch?v=0uc0U97FZOk&feature=related
Stron -Seiten -(79) Die Datei - ten zbior: - 100925-artikel-sczep. - Avira AntiVir Premium
Erstellungsdatum der Reportdatei: Samstag, 25. September 2010 20:57 Es wird nach 872544
Virenstämmen gesucht. Das Programm läuft als uneingeschränkte Vollversion. Online77
Dienste stehen zur Verfügung.Lizenznehmer : Peter Sczepanek
[email protected]
www.Slonsk.de www.Slonsk.com www.EchoSlonska.com www.SilesiaSuperior.com
www.Silesia-Schlesien.com
Glück auf - Na szczęście - Peter Karl Sczepanek Monheim am Rhein 25.09. 2010 ViP-Silesia 21.02
78
Download

Moduł studiów doktoranckich Romantyzm polski jako kultura