12
januar/februar 2011/waf
13
Svetski
Festival
Arhitekture
D
elegati Svetskog festivala arhitekture (World
Architecture Festival- WAF) u Barseloni, u duhu
vizije budućih generacija u projektovanju obekata,
predstavljeni su dobitnici WAF godišnjih nagrada za
projekte budućnosti.
Ovo je bio treći WAF i druga godina da su u konkurenciji za
nagrade projekti budućnosti, promovišući mnogobrojne
radove koji su još uvek na crtaćoj tabli. Sa snažnim
akcentom na kreativnost, omogućili su uzbudljiv pogled
na okruženje budućnosti.
The Arc, na Okupiranoj palestinskoj teritoriji, projektovan
od strane Suisman Urban Design-a, iz SAD-a, osvojio
je nagradu “Najbolji svetski projekat budućnosti” na
prestižnim WAF-ovim nagradama. Generalni urbanistički
projekat, koji hrabro teži da ujedini osetljivi region, bio
je izložen u širokom spektru budućih projekata, koji su
se takmičili za prestižnu WAF-ovu nagradu. U velikom
finalu trodnevnog skupa, arhitekte iz Suisman Urban
Design-a nagrađene su na blistavoj ceremoniji dodela,
slaveći izuzetan kvalitet u projektima koji su još u razvoju.
Region Bliskog i Dalekog istoka obećava uzbudljive
projekte u godinama koje dolaze, zajedno sa Hong
Kongom i Kuvajtom, razmećući se sa pobednicima u dve
kategorije. Ekonomije sa rapidnim razvojem kao što su
Indija i Poljska, takođe su bile prisutne, obeležavajući
novu eru arhitektonske dominacije, koja ide ruku pod
ruku sa sve većim ekonomskim rastom. Politički osetljiva
Okupirana palestinska teritorija takođe je domaćin
pobedničkih projekata, kao što je The Arc, koji je osvojio
nagradu u kategoriji Projekat budućnosti - Urbano
planiranje. Sudije su slavile njegov „neustrašivi primer
arhitekture i urbanog planiranja, koji je pomogao da se
unapredi politička situacija“.
Pričajući na WAF dodeli nagrada 2010. Paul Finč, WAF
direktor programa, rekao je: „Svetski festival arhitekture
iznosi internacionalnu arhitekturu u prvi plan, nasuprot
domaćoj arhitekturi Barselone koja oduzima dah. Dobili
smo veliki odziv i uzbudljivu borbu za WAF nagrade,
sa preko 500 učesnika iz 61 zemlje. Geografski opus
i kvalitet ovogodišnjeg dizajna je izuzetno visok, sa
velikim brojem radova iz „novih“ ekonomija, bilo od
strane lokalnih arhitekata ili internacionalnih učesnika.
Naše čestitke idu pobednicima za projekat koji je zaista
poseban.“
D
elegates at World Architecture Festival (WAF) in Barcelona
have been treated to a vision of the next generation of building
design, as the category winners in the WAF Future Project of the
Year Awards were unveiled during the Festival.
This was the third WAF, and, the second year that the awards
programme has included future projects, celebrating a number
of projects that are still on the drawing board. With a strong
focus on creativity, they provide an exciting glimpse into the built
environment of tomorrow.
The Arc, in Palestinian Occupied Territory, designed by Suisman
Urban Design, USA has won the ‘World’s Best Future Project’ award
at the prestigious World Architecture Festival Awards (WAF Awards)
2010.
The masterplan, which boldy seeks to unite a sensitive region,
has been showcased amongst a wide range of future projects, all
competing for a prestigious WAF Award. In a grand finale to the
three day summit, Suisman Urban Design architects from USA were
awarded the accolade at a glittering award ceremony, celebrating
excellence in design for projects still on the drawing board.
The Middle East and Far East regions promise to deliver exciting
projects in years to come, with both Hong Kong and Kuwait boasting
two category winning entries. Rapidly developing economies such
as India and Poland were also represented, marking a new era of
architectural dominance in line with expanding economic growth.
The politically sensitive Occupied Palestinian Territory also hosts a
category winning project in The Arc, designed by Suisman Urban
Design, USA, which won the Future Projects – Masterplanning
Award. The judges praised its “fearless example of architecture and
masterplanning, helping to promote a political solution.”
Speaking at the WAF Awards 2010 Paul Finch, WAF Programme
Director, said: “World Architecture Festival brings international
architecture to the forefront, against the backdrop of Barcelona’s
breathtaking architecture. Yet again we received a huge response
to the fiercely contested WAF Awards, with over 500 entries from
61 different countries. The geographical range and quality of this
year’s designs were exceptionally high, with a great deal of entries
from “new” economies, both by local architects and international
practices. Our congratulations go to the winners for a project that
is truly exceptional.”
14
januar/februar 2011/waf
15
Svetska zgrada godine
MAXXI, Nacionalni muzej umetnosti
XXI veka, Rim, Italija
Zaha Hadid Architects, Velika
Britanija
Centar za savremenu umetnost odgovara na
pitanje svog urbanog konteksta, zadržavajući
indekse prethodnih, vojnih baraka. To ni u
kom slučaju nije pokušaj topološkog pastiša,
već umesto toga nastavak urbane teksture
niske spratnosti, nasuprot visokim blokovima
u neposrednoj okolini lokacije.
World Building of the Year
MAXXI, National Museum of
XXI Century Arts, Rome, Italy
Zaha Hadid Architects, United
Kingdom
The Centre for Contemporary Arts addresses
the question of its urban context by
maintaining an indexicality to the former
army barracks. This is in no way an attempt
at topological pastiche, but instead continues
the low-level urban texture set against the
higher level blocks on the surrounding sides
of the site.
Foto: Helene Binet
Foto: Ronald Halbe
Projekat budućnosti godine
Future Project of the Year
The Arc, Palestinska okupirana teritorija
Suisman Urban Design, SAD
Projekat The Arc nudi infrastrukturni zamah
Palestinskoj državi; može da počne odmah i
omogući opipljive podsticaje za političke odluke,
demonstrirajući prednosti postignutog mira.
Prateći prirodan teren Zapadne obale, The Arc
koridor obezbeđuje transport, vodu i struju
najvećim palestinskim gradovima, omogućavajući
im da na održiv način apsorbuju populaciju, koja
je u stalnoj ekspanziji.
The Arc, Palestinian Occupied Territory, Suisman
Urban Design, USA
The Arc project offers a sweeping infrastructure plan
for a Palestinian state; it could begin immediately and
provide tangible incentives for political resolution
by demonstrating the benefits of achieving peace.
Following the natural terrain of the West Bank, the
Arc corridor provides transportation, water, and
power to the main Palestinian towns and cities,
allowing them to absorb a fast-expanding population
and grow in a sustainable manner.
Interiors and Fit Out of the Year
World
Architecture
Festival
Barcelona
3-5 November
2010
34
januar/februar 2011 / projekti
35
situacija / overall plan
O
ptimalna gustina i urbano
pozicioniranje predstavlja
glavne ciljeve ovog projekta, koji
su ispitivani kroz genezu sistema
arhitekture koji je u mogućnosti
ostvarivanja dijaloga između
sebe uz uticanje na okolinu.
Mrežu veza sličnih transpoziciji
istorijskih puteva u gušće teksture, postaje mreža tokova koji
generišu sistem javnog prostora
između rezidencije i teritorije.
Baš kao i sinapse života koje
povezuju delove sistema, arhitektura generiše neprekinutu
urbanu matricu koji je nastavak
multi-funkcionalnog okruženja i
ruralnih delova: nove društvene
faze. Mnogostrukost, agregacija
i tipološka fleksibilnost dovele
su do socijalnih mešavina neophodnih za novu viziju života,
što priroda prostora i želi da
bude.
A
n attractive density and an urban centrality represent the
main aims of this project, which
have been investigated through the
genesis of a system of architectures
able to dialog between themselves
contaminating the surrounding
landscape. A network of connections similar to a transposition of
historic paths into a denser texture,
becomes a web of fluxes that generates a system of public shared
spaces among the residences and
the territory. Just like synapses of
living that connect parts of a system,
architectures generate an uninterrupted urban pattern that is a succession of multi-functional environments and rurban cells: new social
stages. Multiplicity, aggregation and
typological flexibility lead to that
social mixité necessary for a new
vision of living, what the nature of
space wants to be.
Arhitekte/Arcitects:
Lapo Ruffi
Vanessa Giandonati
Antonio Monaci
Lorenzo Santini
Synapsiedlung
Pobednik međunarodnog konkursa Europan 10, “otkrivanje urbaniteta: regeneracija,
revitalizacija, kolonizacija”, u švajcarskom mestu Montreux.
Winner of the international competition Europan 10, “Inventing urbanity: regeneration,
revitalization, colonization”, in the Swiss site of Montreux.
44
januar/februar 2011 / projekti
45
Вишепородична зграда
8 стамбених јединица
Вишепородична кућа
3 стамбенe јединицe
Вишепородична кућа
2 стамбенe јединицe
Стамбено пословна зграда
Терасаста зграда
10 стамбених јединица
niš
faku
ltet
Z
a našu redakciju prikaz
uspelih studentskih radova
ima veoma veliki značaj. Taj
značaj se uvećava ako se
napomene da ovi projekti koji
su pred vama nisu nastali na
Arhitektonskom fakultetu u
Beogradu, već na fakultetu u
Nišu. Kvalitet ova dva projekta
koja prikazujemo ohrabruje,
i uverava nas da arhitektura
u celoj Srbiji konačno počinje
da se shvata ozbiljno i u
svojim
karakteristikama
sadrži elemente primerene
savremenoj arhitekturi.
Prvi projekat se nalazi na
poručju uz budući kej na desnoj
obali Nišave. Veoma frekfrentne
ulice tangiraju lokaciju, pa je iz
tog razloga zaštićena od buke i
zagađenja masivnom barijerom
u vidu stambeno – poslovne
zgrade spratnosti P+7. Ideja za
izgled ovog objekta proistekla
je iz silueta planina sa severa
Niša koje se prepoznaju u
pozadinskoj panorami područja.
Zbog atraktivnih vizura ka
reci i budućem sportskom
kompleksu i povoljne južne
orjentacije, unutar područja se
stambenim objektima smanjuje
spratnost od severa ka jugu.
Koncept izgleda ovih objekata
zasnovan je na savremenim
tendencijama
života
i
težnjom za jednoporodičnim
stanovanjem u višespratnim
zgradama – „living box“.
Zbog bolje povezanosti sa
prirodnim okruženjem reke i
njene zelene obale i uticajem
na sve veća zagađenja u
gradovima, područje obiluje
zelenim površinama. Pored
uobičajnih
parkovskih
i
dvorišnih zelenih površina
svaki od objekata sadrži zelene
terase i krovove. Radi održanja
kontinuiteta pešačkog kretanja
sa druge strane Nišave kao
produžetak pravca pešačkog
mosta područje je presečeno
parkovskom površinom. Park
predstavljaju četri zatalasane
pešačke staze koje simbolišu
talase obližnje vode reke
Nišave.
T
he review of the students’ successful works
is very significant for our editorial board.
Importance increases if we stress the fact that those
designs have not been developed at the Faculty of
Architecture in Belgrade but at the Faculty in Nis.
The quality of those two designs encourages and
convinces us that architecture in Serbia finally
becomes more serious and it contains the elements
appropriate for contemporary architecture.
The first design is planned for the area alongside
future quay on the right river side of Nisava River.
Very frequent streets intersect the site so the area
is both noise and pollution protected by a massive
barrier presented by a residential – commercial
building, GF+7. The idea for this facility came from
silhouette of the mountains situated on the north
of Nis and they are easily recognized in background
panorama of the area. Due to attractive views
towards the river and future sports complex as well
as comfortable southern orientation, residential
buildings are given less floors in north to south
direction within the area. Concept of those
buildings is based on contemporary life tendencies
and aspiration for single-family residence in
multi-floor buildings – „living box“. Due to better
connectivity with natural environment of the river
itself and its green shore and influence on high
pollution level in the towns, this area still abounds
with the greenery. Besides ordinary parks and yards
green surfaces, each of the buildings contains green
terraces and roofs. The whole area is intercepted
by a park for keeping pedestrian walk continuity
on the other river side of the Nisava River as an
extension of the footbridge. Park is presented by
four wavy pedestrian walks thus symbolizing waves
of the nearby Nisava River.
functional entity is created in that way and it would completely
form residents’ habits and enable them to use some spaces which
would be expected to have in a city of the size similar to Nis.
Drugi projekat koji prikazujemo se bavi urbanističkim
rešavanjem Niške Tvrđave. Projektom se definiše nekoliko zona
tvrđave podeljenih prema sadržajima i nameni. Na taj način
nastaje izuzetno funkcionalna celinu koja bi svojim formiranjem
potpuno promenila navike stanovnika i omogućila im da koriste
prostore za koje je očekivano da grad veličine Niša svakako ima.
The second design we present here deals with the urban solution
of the Fortress of Nis. Design defines several fortress zones
divided according to its contents and purposes. Extremely
50
januar/februar 2011 / projekti
51
Rekonstrukcija
Narodnog
muzeja
Reconstruction
of the National
Museum
J
avni dijalog između arhitekata je jedna od
najboljih provera nekog arhitektonskog
rešenja. Podrazumeva se da taj dijalog sa svih
strana mora biti osnovan na načelima struke i
logike. Kao jedna od najbitnijih posledica jednog
takvog dijaloga, javlja se interesovanje šire
javnosti za arhitekturu, što je razume se, dobro
za arhitekturu. Nedavno završeni konkurs za
Narodni muzej u Beogradu je jedna od takvih
situacija, koje usmeravaju pažnju javnosti na
arhitekturu. Na taj način, ovaj konkurs, naravno
uz nezaobilaznu priču o mostu preko Ade
Ciganlije, jeste događaj koji obeležava poslednju
deceniju u arhitekturi Srbije.
Public dialog between architects presents one of the
best checkups of a certain architectural solution. It
means that the dialogue should be based on the
postulates of profession and logics from all sides.
As one of the most important consequences of
such a dialog is a public interest for architecture
which is for sure a benefit for architecture. Recently
finished competition for the National museum
in Belgrade is one of such situations which drag
public attention to architecture. In that way, the
mentioned competition along with unavoidable
story about the bridge across Ada Ciganlija,
certainly is the event that marks the last decade in
Serbia’s architecture.
Pogled na Narodni muzej sa Trga Republike noću - simetrična kompozicija / View on the National museum from the Square of the Republic by night – symmetric composition
55
Iako je predpostavljam većini poznato, ali za
one koji to ne znaju, biro Rakočević je na čelu
sa prof. Milanom Rakočevićem izradio Projekat
rekonstrukcije muzeja, nakon čega je formiran
ekspertski tim koji je osporio ovaj projekat u više
aspekata. Nakon toga organizovan je i novi konkurs
sa kog je prvonagrađeno rešenje pred vama, a izradio
ga je biro „Proaspekt“ na čelu sa Prof. Vladimirom
Lojanicom. Oba prikazana rešenja se mogu nazvati
relevantnim za period u kome su izrađena. Ono što
se u njihovoj relevantnosti mora razdvojiti , jeste
činjenica da je trenutno rešenje arh. Lojanice i biroa
„Proaspekt“ aktuelno i da se prema njemu radi i
Glavni projekat, pa se može očekivati da će se na
osnovu tog projekta konačno i izvesti radovi.
Ono što je tehnička razlika između ova dva prikaza na
ovom mestu, jeste faza pojedinačnih projekata koje
prikazujemo. Rešenje biroa Rakočević jesu grafički
prilozi iz Glavnog projekta, dok su prilozi drugog
rešenja rezultat Idejnog projekta namenjenog
održanom konkursu.
Mi se ovom prilikom nećemo baviti analizom
pojedinačnih rešenja, niti isticanjem pozitivnih ili
negativnih karakteristika. Ideja je da se na jednom
mestu pokažu oba rešenja kako bi šira stručna
javnosti imala priliku da ih vidi jedno pored drugog, i
sama da svoj komentar.
Although it is well known to many, but in order to
remind those who do not know, bureau Rakočević led
by professor Milan Rakočević developed the Design of
the Museum reconstruction; accordingly, the expert
team was formed and it disputed this design from
the various aspects. Afterwards, the new competition
was organized and we present here the first awarded
design prepared by „Proaspekt“ bureau, led by the
architect Vladimir Lojanica. Both showed solutions
could be called relevant regarding the period when
developed. What needs to be separated in their
relevance is the fact that the current solution of
professor Lojanica and „Proaspekt“ bureau is topical
and the Main designed is prepared according to it; so
it could be expected that the works will be performed
according to this design.
Technical difference between those two presentations
is the phase of individual designs which we show here.
Bureau Rakočević solution is graphic enclosures from
the Main design while the enclosures belonging to
the second solution are the result of the preliminary
design intended for the competition.
We are not going to analyze individual solutions this
time or stressing positive or negative characteristics.
The idea is to present both solutions in one place so
that wide professional public would be able to see
them one beside other and to give its comment.
Trodimenzionalni prikaz rešenja biroa RAKOČEVIĆ
66
januar/februar 2011/ arhitekte
67
Nahant Residence
Nahant Residence
Nahant Residence
stojan maksimović
U
poslednje
vreme
među
arhitektama
Beograda
sve
je popularniji kritički osvrt na
postmodernu arhitekturu i arhitekte
Beograda. Analiza takve arhitekture
nastale u Srbiji u poslednje tri decenije
prošlog veka
bila bi nemoguća
bez ovog dela priče o jednom od
najplodnijih arhitekata tog vremena,
Stojana Maksimovića. Ono što podseća
na biografiju Mies Van der Rohe-a u
biografiji Stojana Maksimovića i po
čemu se izdvaja od savremenika u
Srbiji, jeste značajna „Američka faza“
u njegovom radu. Ta faza se i našoj
redakciji učinila veoma interesantnom,
te nam o njoj priča upravo Stojan.
Vremeplov
Početak 80-tih godina prošlog veka
je u mnogo čemu bio prekretnica
mog života. Sava Centar je izgrađen i
počeo je da funkcioniše u zavidnom
sjaju. Brojni svetski skupovi, pa i
kulturološke manifestacije (koncerti,
filmske projekcije, festivali idt.), bili
su nesumnjiva povrda vrednosti
ovog zdanja, nakon čega su usledila i
mnogobrojna stručna priznanja autoru
objekta. Sigurno su to bile godine mog
najvećeg profesionalnog uspeha, i
bio bih neskroman da kažem da mi to
nije prijalo, ali moram tome dodati i
jednu drugu spoznaju. Naime, ja sam
tek po tom završenom poslu, koji je
u mnogo čemu bio različit od svih
projekata koje sam do tada realizovao,
kako po obimu tako i po složenosti
projekta, sazreo kao arhitekta. Osećao
sam se sposobnim da se prihvatim
bilo kog projektantskog zadatka i
bio siguran da ću to dobro obaviti.
Složeni timski rad različitih stručnjaka,
eksperata, specijalista, pružio mi je
obilje informacija i saznanja daleko
sadržajnijih od svih ranijih iskustva
stecenih na školama i projektima
manjeg obima.
Nije prošlo mnogo vremena a da mi
se ukazala prilika da to svoje uverenje
potvrdim. Pocetkom 80-tih, dobio sam
poziv Kuvajtske Vlade, da učestvujem
u pozvanom međunarodnom konkursu
za Kuwait Conference Center and
Bayan Park. U “drustvu velikana”,
poput TAC-a, arhitekta Searen-a, i dr.
dobio sam prvu nagradu a time i ugovor
o projektovanju ovog grandioznog
projekta ( cca. 250.000 m2 pod
objektima i preko 1.000 ha uređenja
parkovskih površina sa mnogobrojnim
pratećim sadržajima). Sa svojim
saradnicima, radeći u Kuvajtu, završio
sam taj grandiozni projekat na veliko
pismo iz nahanta
zadovoljstvo investitora. Međutim,
nemili događaji u vezi Iransko-Iračkog
rata koji je tada besneo u zoni Zaliva,
odložili su realizaciju projekta, kao što
sada vidim zauvek, za mene i moje
saradnike, i pored velikog razočarenja,
ostala je satisfakcija naše stručne
spremnosti.
Rastanak sa Kuvajtom bio je na izvestan
način i moj rastanak sa dotadašnjim
radom i životom u Jugoslaviji. Moja
supruga Mirjana i ja, odlučili smo
da nastavimo svoj život i rad van
domovine, nakon kraćeg boravka u
Nemačkoj, preselili smo se u Boston,
prihvatajući poziv TAC-a upućen meni
još u Kuvajtu, da se pridružim njihovom
birou u Bostonu.
Pre dolaska u Ameriku nisam mnogo
znao o ovoj velikoj zemlji-kontinentu,
boravio sam samo jednom u New
York-u, Washington-u, New Orleansu
i Bostonu. Doživljavao sam tada
Ameriku kao turista, razgledajući
i oduševljavajući se pre svega
modernom arhitekturom pomenutih
gradova. Moja prava iskustva i
spoznaja nove sredine, počinju nakon
zapošljavanja u birou „The Architects
Collaborative“, u Bostonu.
Život i rad u Americi
Projektanski office TAC, gde sam počeo
svoj profesionalni rad, septembra
1987. godine, zapošljavao je cca
380 arhitekata u Bostonu, i nekoliko
desetina u Los Angeles-u, Rimu,
pa i Kuvajtu i Iraku. Bio je jedan od
najvećih projektanskih biroa u Americi.
Osnovan nakon posleratnih godina
1945., pod vođstvom Prof.Arh. Waltera
Gropiusa, tadašnjeg profesora na
Arhitektonskom fakultetu univerziteta
Harward u Bostonu. U vreme mog
pristupanja TAC-u, Prof. W.Gropius je
bio već nekoliko godina pokojni.
TAC je bio arhitektonski biro, gde se
isključivo projektovala arhitektura i
enterijer, a svi ostali prateći poslovi
(projektovanja
infrastrukture
i
proračun troškova) ugovarali su se sa
specijalizovanim firmama. Ustrojeni
na ovdašnji način, zaposleni su bili
rangirani po skali: principals (partneri),
senior associates, associates, project
architects, designer architects, i
pomoćno osoblje. U vreme mog
dolaska TAC je imao 28 Principals-a,
koji su rotacijom ( na 4 godine ) birali
Predsednika. Glavni posao Principal-a
bio je nalaženje poslova, pregovori sa
investitorima, formiranje projektnih
timova i praćenje realizacije projekta u
saradnji sa projekt menadžerom.
www.modelart.rs
sa festivala u Budimpešti / from the Budapest festival
73
januar/februar 2011/arhitektura
72
O
rigami u arhitekturi je naziv
rada nastalog na departmanu za
Arhitekturu i urbanizam u okviru Fakulteta
tehničkih nauka u Novom Sadu. Objekat
je po svojoj nameni Kulturni centar zbog
čega je bilo potrebno osmisliti prostor
koji će biti atraktivan i inspirativan za
svoje korisnike. Sve etaže su elipsastog
oblika i slobodne funkcije zbog čega se
najveći akcenat stavlja na fasadu kao
omotača untrašnjeg prostora. Površina
tavanica se proporcionalno smanjuje
sa gustinom saobraćaja po visini čime
se dolazi do piramidalnog oblika.
Kao odgovor na prethodne zahteve
nameće se origami kao struktura koja je
pogodna za prilagođavanje zakrivljenim
površinama. Sa druge strane, fasadni
omotač se pravilno zaseca kako bi se
stvorili otvori za prodor svetlosti unutra.
Iako je raspored proreza na fasadi
pravilan oni u odnosu na konstrukciju
zauzimaju različite položaje čime se
naglašava dinamika u unutrašnjosti.
Ugao koji svaki od prozora zaklapa sa
zamišljenom vertikalom je promenljiv
zbog piramidalnog skeleta, čime može da
se kontroliše upad svetlosti po stranama
sveta i po visini zgrade.
O
autor teksta: Dejan Mitov
rigami in architecture is the name
of work created at the Department
for Architecture and Urbanism at the
Faculty of Technical Sciences in Novi
Sad. The object’s purpose is a cultural
center so there was a need to create a
space which would be both attractive
and inspiring for its users. All floors are
of ellipse shape and of free function;
façade has been stressed the most as
being an inner space wrapper. Ceilings
surface proportionally decreases with
a traffic density by height which leads
to pyramid shape. As a response to the
previous request, an origami structure
is imposed as an appropriate structure
for adjustment to curvilinear surfaces.
On the other hand, façade is exactly
cut in order to create openings for
light. Although cut outs disposition
on façade is regular it appears that,
compared to construction, they have
different positions which stress inner
side dynamics. The angle which each
window forms with imaginary vertical
is changeable due to pyramid skeleton,
and this makes light breach controllable
by the world’s sides and by building
height.
76
januar/februar 2011/urbane intervencije
77
P
W
Okružen monumentalnim planinama i prostranom
arkadijanskom dolinom, Korca obuhvata region od
360.000 stanovnika. Njena urbana morfologija oslikava
bogatstvo i ambiciju emigranata koji su se vratili u zemlju.
Mnoge Novecento i Art Nouveau vile su obnovljene.
Cilj konkursa je bio da se nađe koncept koji integriše
saobraćaj i pešačke komunikacije sa vrednosnim i
razvojnim potrebama grada - komercijalna strategija
koja omogućava administrativne kapacitete i okvir za
stambeni razvoj. Propozicije konkursa takođe naglašavaju
da bi razmere nove Korce, trebalo da poštuju i budu
primerene postojećem istorijskom nasleđu.
Surrounded by dramatic mountains and a wide
arcadian valley Korça focuses a region of 360,000
inhabitants. Its urbane morphology reflects the
wealth and ambitions of returning emigrants.
Many Novecento and Art Nouveau villas are now
restored. The aim of the competition was to find a
concept which integrates a traffic and pedestrian
rational with the qualitative and development
needs of the city – a commercial strategy providing
administrative facilities and a framework for
residential development. The competition brief
also emphasised that the scale of the new Korça
should be respectful and appropriate to the historic
scale.
obednički rad sa konkursa za urbanističko rešenje
gradskog centra Korce u Albaniji, nemačkih arhitekata
Bolles + Wilson-a, je pred Vama.
Bolles + Wilson identifikovali su pet zona za revitalizaciju
197.000 m2 centra. Svaka zona poseduje sopstveni
karakter, a zajedno formiraju mrežu javnih gradskih
prostora. Na jednom kraju centra nalazi se katedrala
Uspenja Hristovog, a na drugom kraju je kao protivteža
dodat trgovinski centar. Oni su povezani sa Bulevarom
Shën Gjergji - “kulturnom promenadom”. Redukcija širine
puta iz vremena komunizma, omogućava proširenje trga
katedrale. Ovaj trg je planiran tri stepenika iznad nivoa
ulice i oivičen pergolama okolnih kafea. Velika bina levo
od katedrale i manja bina sa desne strane omogućavaju
realizaciju različitih događaja. Zakrivljene linije popločanja
oslikavaju geometriju katedrale i “disciplinuju” prodajne
tezge.
Novi element u panorami Korce i protivteža vertikali
katedrale, vertikalni tržni centar, dominira pozorišnim
trgom paradno-velikih razmera. Nova komercijalna zona
proteže se odatle do Bazaara preko novih stambenotrgovačkih blokova i krova nove autobuske staniceplatforme na kojoj se nalazi pijaca. Ova druga od pet zona
formira novo trgovačko središte u centru Korce.
Treća zona je zamišljena kao “Kulturna promenada”,
delimično pešačka veza između katedrale i tržnog
centra. Ovde mnoge značajne zgrade, kao što je “Muzej
obrazovanja” izlaze na šetalište sa drvoredom i kafićima
u njegovoj senci, koje sa svojim popločanjem nalik tepihu
izgleda kao koreografska sekvenca u dnevnoj sobi grada.
korca
e are showing a winning proposal for the
Masterplan Korça City Centre Competition in
Albania made by German architects Bolles + Wilson.
BOLLES+WILSON identified five zones for the
revitalisation of the 197,000 sqm city centre.
Each zone possessing its own unique character,
together they add up to a network of urbane public
spaces. At one end of the centre the Cathedral of
‘Christ’s Resurrection’ anchors, at the other end a
Commercial Anchor is added. These are connected
by the Boulevard Shën Gjergji – a ‘Cultural
Promenade’. Reduction in expansive communist
road widths allows an extension of the Cathedral
Square. This square is planned three steps above
the street and framed by café pergolas. A large
stage left of the cathedral and a smaller stage to the
right facilitate events. Curved paving stripes echo
the Cathedral geometry and serve to discipline
market stands.
New figure on the Korça skyline and counterpoint
to the Cathedral, a ‘Vertical Mall’ occupies and
marshals the parade-ground scaled Theatre Square.
A new commercial strip extends from here to the
Bazaar via new shopping/housing blocks and a
new Bus Station Roof – a Farmers-market platform.
This – the second of the five zones – creates a new
commercial hub in downtown Korça.
The third zone is rescripted as a ‘Cultural promenade’,
a semi-pedestrian connection between Cathedral
and downtown Mall. Here a number of significant
buildings such as the ‘Education Museum’ are
extended out into the tree-lined, shady and caféfilled Promenade as a carpet-like patterned paving,
a choreographed sequence of Urban Living Rooms.
Četvrta zona revitalizuje zapuštenu zonu vila, sa pažljivo postavljenim
novim objektima. U cilju da ne zaguši delikatnu istorijsku razmeru
Korce, izmišljena je “strategija zakrpe” – nove zgrade su uparene sa
obnovljenim, već postojećim vilama, kako bi se formirala “Ostrva
razvoja” (radi ekonomskog uštedka) i stvorila mreža aktivnih pasaža
unutar bloka.
The fourth zone revitalises a dilapidated villa zone with
carefully placed new development. In order not to overwhelm
the delicate historic scale of Korça a ‘Patchwork Strategy’ is
invented – new buildings are paired with restored existing
villas to form ‘Development Islands’ (shared economic
benefit) and thereby create a network of active block-internal
passages.
Poslednja zona generalnog urbanističkog plana je Centralni park
(”zeleno srce”). Ovde novi trougaoni blok uokviruje ivicu parka, i
prodajom zemlje u državnom vlasništvu privatnim investitorima,
finansira uređenje samog parka. “Aktivna granica” posreduje između
parka i gradskog tkiva koje ga okružuje - prizmični paviljoni na
drvenim postamentima atraktivni su za postavljanje kafea ali i drugih
sadržaja, kao što su dečiji klub, obdanište, književni klub itd.
The final zone of the Masterplan is the Central Park (‘green
heart’). Here a new triangular-block frames the park edge and
by the sale of public land for private development finances
the upgrading of the park itself. An ‘Active Edge’ mediates
between park and surrounding city – Prismic Pavilions on
wooden decks attracting cafes and individual user groups
such as Youth Club, Kindergarten, Kadare Literature Club etc.
Projektanti konstrukcije ili instalacija mogu lako identifikovati tražene elemente
uz pomoć “colour coding-a”.
Vizuelizacije senki u realnom vremenu sa OpenGL dodatkom su korisne za
studije osunčanja, kao i za davanje modelu realističnijih osobina.
ArchiCAD 14 nastavlja kontinuirano
da radi na inovacijama usmerenih
ka povećanju produktivnosti izrade
projektne dokumentacije i vizualizacije
građevinskih objekata, kao i uočavanju
grešaka i njihovog jednostavnog
lociranja i ispravljanja. Poseban
akcenat je na integraciji arhitektonskog
projektovanja sa ostalim inženjerskim
poslovima na projektu, korišćenjem
prednosti koje pruža “BIM“ način rada.
Miklós Szövényi- Lux, potpredsednik
Graphisofta zadužen za razvoj kaže:
“Graphisoft-ov ArchiCAD 14, pomaže
projektantima da shvate pravi
potencijal modela zasnovanog na
kompatibilnosti dokumenata i saradnji
izmedu arhitektonskih i inženjerskih
alata. Inplementirana inteligentna
rešenja “workflow – tokovi rada”
koji omogućuje otvorenu saradnje
između projektanata raznih profila,
su prva takve vrste u izradi projektne
dokumentacije
u
građevinskoj
industriji.“ Veliki arhitektonski projekti,
zahtevaju saradnju svih inženjerskih
disciplina. Arhitekte imaju središnju
ulogu u koordiniranju svih aspekata
projekta sa drugim inženjerskim
disciplinama, tokom celog procesa
projektovanja. ArchiCAD 14 pretvara
IFC tehnologiju u punopravnu
“workflow” rešenje koje omogućava
saradnju sa inženjerima na projektu
bez obzira na disciplinu ili naziv i verziju
softvera koji se koristi. Ovaj otvoreni
pristup interdisciplinarne saradnje
omogućuje zaokruživanje kompletnog
projekta (IPD - Integrated Project
Delivery), što rezultira kraćim rokovima
izrade projekta i bolju koordinaciju na
projektu sa znatno manjim greškama.
www.hicad.rs
83
Puškinova 17, Novi Sad, Srbija, Telefon: (+381) 21 6368 499
januar/februar 2011/softver
hiCAD
82
86
Z
januar/februar 2011 / projekti
Autori projekta:
Špela Videčnik, Milan Rašković, Rok Oman
Investitor: Dipos d.o.o., Beograd
načaj
primenjene
metodologije
istraživanja kroz afirmaciju konkretnih
algoritamskih modela jeste svakako u odabiru same tematike, nedovoljno istražene, a
funkcionalno vrlo potrebne i svakako efikasne u sistemu primene u arhitektonici
uopšte. Sagledivost potencijala, koje primena matematičkih modela i algoritamskih
oblika, nizova i stabala nudi arhitektonskom
oblikovanju, posebno u uslovima afirmacije
spomeničkih vrednosti koje graditeljsko
nasleđe sa sobom nosi, počev od lakog
opredeljivanja formulisanih jedinica, preko
još efikasnijeg otkrivanja grešaka u strukturalnoj primeni, kraćim i jasnijim zapisima,
produktivnijim efektima i varijablama proiz-
87
vedenih oblika, do preglednosti i jasnoće,
nezavisnosti i jedinstvenosti, uvek konkretnoj novoj i retko ponovljivoj, čine algoritamsku arhitektoniku gotovo neophodnom.
Upravo u eri digitalizacije, radi očekivane
efikasnosti, neophodne prepoznatljivosti i
autentičnosti, jedinstvenosti i neponovljivosti, konkretna tematska oblast programske
distribucije modularnih matematičkih
modela, u formi jediničnih pokazatelja,
koja je u konkretnom istraživanju primenjena, ukazuje na nedostižne mogućnosti
koje ljudski um, iako stvara i unapređuje,
zapravo ne može ispratiti bez primene
modela i principa koje matematički modeli nude. Njihova intenzivnija i svestranija
primena je izuzetno korisna, aktuelna i
vrlo inventivna, jer inicira sistematičnije i
neposrednije razmišljanje o problemu, ali
na vrlo specifičan način, deduktivnom metodologijom, gde se ponuđenim efektima
na konkretno proizvedenom arhgitektonskom obliku, zapravo intrigira razmišljanje o
načinima i metodama koje su primenjene u
postupku njegovog nastajanja.
KLJUČNE REČI
Moderna arhitektura, Raumplan, Slobodni
plan, Algoritam, Periplokus, Jednostavnost,
Kompleksnost, Komplikovanost, Rekurzija,
Stohastičko ponavljanje, Epanalepsija, Rotacija, Sistemska složenost, Bazična jed-
REAFIRMACIJA
nostavnost, Programska distribucija.
REAFIRMACIJA
KROZ
KATEGORIJE
SPOMENIČKIH VREDNOSTI
Pojam reafirmacije objekata u funkciji stimulisanja utvrđenih spomeničkih vrednosti, u
konkretnom slučaju odnosi se na graditeljsko nasleđe koje ima tretman spomenika
kulture, i može biti kolokvijalno tretiran kroz
nekolicinu postojećih interventivnih modela koji samu reafirmaciju opredeljuju, u
odnosu na karakter, tip, metodološki pristup i očekivani efekat same intervencije, bilo
da je u pitanju održavanje, konzervacija,
restauracija, revitalizacija, adaptacija, sanacija, rekonstrukcija, dogradnja ili prezentacija. U takvu vrstu graditeljskog nasleđa
sa spomeničkim vrednostima ubrajaju
se građevinsko - arhitektonski objekti od
posebnog kulturnog ili istorijskog značaja,
kao i njihova graditeljska celina, objekti
narodnog graditeljstva, drugi nepokretni
objekti kao i delovi objekata i celina sa svojstvima vezanim za određenu sredinu.
Pozitivna legislativa u Republici Srbiji opre-
deljuje i posebno utvrđuje status tzv. prethodne zaštite nad graditeljskim nasleđem.
Taj status uživaju nekropole i lokaliteti s
arheološkim, istorijskim, etnološkim ili
prirodnjačkim sadržajem, stara jezgra gradova i naselja, graditeljski objekti, celine i
delovi graditeljskih objekata s istorijskim
ili arhitektonskim vrednostima, spomenici
i spomen obeležja posvećeni značajnim
događajima i ličnostima, kuće u kojima su
rođene ili su u njima radile zaslužne i istaknute ličnosti, zajedno sa stvarima koje su im
pripadale, kao i zgrade i mesta u prirodi vezani za značajne istorijske događaje.
U odnosu na navedene statusne osobenosti
a shodno eksploatacionom potencijalu navedenih oblika graditeljskog nasleđa, posebno su utvrđena i nedvosmisleno graduirana
i vrednovana pravila ophođenja prema
nasleđu, te prava, obaveze i odgovornosti
kako sopstvenika tako i lica koja u svojstvu
formiranih regulatornih tela brinu i staraju
se o nasleđu u celini, kako kroz utvrđivanje
modela i obrazaca kojima definišu i rangi-
raju stepen predloženih oblika zaštite, tako
i kroz opredeljivanje metodoloških pristupa
i mera u realizaciji čitavog procesa ostvarivanja tehničko-tehnološke zaštite.
OBJEKTI I ARHITEKTE PERIODA MODERNE
NA TERITORIJI BEOGRADA
Imajući u vidu činjenicu da period između
dva svetska rata, kao vremenski opredeljen, oslikava tendenciju rastućeg razvoja
Beograda, koji je postao glavni grad nove
države, uslovi njegovog razvoja kao i razvoja
arhitekture u njemu bili su drugačiji od onih
koji su vladali u periodu pre Prvog svetskog
rata. Najznačajniji pomak u postupcima
građenja objekata dogodio se na polju estetike građenja, koja se promenila iz osnova. Period posebno karakteriše i veliki
manjak obrazovanog kadra i intelektualaca
uopšte, pa su značajna mesta na strukovnoj
sceni zauzeli ruski emigranti, koji su se
naselili u Srbiji neposredno posle Oktobarske revolucije. Osnovno obeležje tog perioda u Beogradu, može se posmatrati kao
stanje intenzivne izgradnje objekata, jer su
januar/februar 2011/ arhitekte
goran vojvodic
96
Z
aokružena arhitektonska realizacija
koja zadovoljava estetske, funkcionalne
karakteristike kao i kvalitetno rešavanje
detalja je nešto što je osobina samo malog
broja srpskih arhitekata. Izvedeni objekti
arhitekte Gorana Vojvodića su potvrda je to
ipak moguće. Ovaj put nam se ukazala retka
prilika da objavimo projekte određenog
autora koji su izvedeni, a ne projekte koji
su u fazi razrade, i koji se na žalost najvećim
delom nikada ni ne izvedu.
Može se reći da je jedan od povoda ovog
članka i izložba koja je nedavno održana u
Beogradu. Izložba kojom je bio predstavljen
deo stvaralačkog opusa arhitekte Gorana
Vojvodića, upriličen je povodom prijema
Velike nagrade arhitekture Saveza arhitekata Srbije za
životno delo.
Arhitekta Goran Vojvodić je angažovan na projektovanju
stambenih i rezidencijalnih objekata, hotela, poslovnih i
trgovačkih centara, sportskih objekata različite namene,
adaptacija i rekonstrukcija objekata, enterijera i javnih
prostora, i ostvario je visoke kreativne i stvaralačke domete.
Profesionalni angažmani uključuju i one u IMS-u,
“Energoprojektu”, CIP-u i od 1989. godine u arhitektonskom
birou prof. W.J. Krings u Nemačkoj. Od 1992. radi u
sopstvenom birou, a 2007. godine sa Jelenom Ivanović
Vojvodić osniva BIRO.VIA.
Učestvovao je na više od 30 manifestacija u periodu 19912010 (Bienale Arhitekture u Veneciji, XXI Svetski Kongres
Arhitekture u Berlinu, izlagao je u Moskvi, Pragu, Parizu,
Barseloni...).
Autor je: Upravne zgrade KSJ, Sportsko poslovnog
kompleksa Gemax, poslovnih objekata Anex, Hemofarm
(u Bad Homburgu), Porsche SCG, izložbeno servisnih
salona Audi, Porsche, Volkswagen, stambenih objekata za
Dexon, Gemax, Exing, rekonstrukcije objekata Beogradske
filharmonije, Francuskog kulturnog centra, izložbenih
salona Graniti Fiandre, BPM, enterijera butika, restorana,
poslovnih prostora, rezidencijalnih objekata, itd. Radio
je na preko 20 internacionalnih i domaćih konkursa.
Realizovao je preko 25 objekata u zemlji kao i 19 objekata
u inostranstvu.
Nagrađivan je (21 nagrada i priznanje) za realizovana
dela u zemlji i inostranstvu od strane Muzeja primenjenih
umetnosti, Salona arhitekture u Novom Sadu, Saveza
arhitekata Srbije, BPB trofeja. Dobitnik je “Borbine”
nagrade za arhitekturu, nagrade grada Beograda za
arhitekturu i urbanizam, kao i Velike nagrade arhitekture
Saveza arhitekata za životno delo.
Među objektima koje smo ovde prikazali su objekti nastali
u poslednjoj deceniji u Beogradu i Novom Sadu. Njihova
karakteristika je da se mogu svrstati u jedan period rada
arhitekte Vojvodića koji pored senzibiliteta za pravu
arhitekturu, neodoljivo podseća na Mies Van Der Rohe-a,
i obeležen je upotrebom materijala i konstruktivnih
sklopova sličnih osobina. Ta činjenica doprinosi i tome da
se ne može utvrditi kada su objekti nastali i oni konstantno
odišu arhitektonskom svežinom.
97
R
ound architectural realization which satisfies
esthetic, functional characteristics as well as
quality detail solving is a distinctive feature of
a small number of Serbian architects. As built
constructions designed by the architect Goran
Vojvodic confirm that this is possible after all.
This time we have a rare opportunity to publish
as built designs by a certain architect and not
only designs in preparatory phase.
It could be said that one of the reasons for
publishing this article is the exhibition recently
held in Belgrade. The exhibition which presented
part of Goran Vojvodic’s creative opus was
organized upon the occasion of Great reward
of architecture acknowledgement by Serbian
Architects Society for lifelong achievement.
Architect Goran Vojvodic was engaged on designing of
residential buildings, business and commercial buildings,
hotels, business and shopping centers, sports facilities
for different purposes, buildings rehabilitation and
reconstruction, interior and public spaces reconstruction and
he achieved great creative results.
Professional engagements include those in IMS,
“Energoprojekt”, CIP and in architectural bureau of professor
W.J. Kings in Germany, as of 1989. He continues to work in
his own bureau from 1992, and in 2007 he founded BIRO.VIA
with Jelena Ivanovic Vojvodic.
He participated in more than 30 manifestations between
1991 and2010 (Architectural Biennale in Venice, XXI World
Congress of Architecture in Berlin, exhibitions in Moscow, the
Prague, Paris, and Barcelona...).
He’s the author of the following: Administration building of
KSJ, Sports – business complex Gemax, business buildings
Anex, Hemofarm (in Bad Homburg), Porsche SCG, exhibition
service show rooms Audi, Porsche, Volkswagen, residential
buildings for Dexon, Gemax, Exing, reconstruction of the
buildings of Belgrade philharmonic orchestra, French cultural
centre, Graniti Fiandre showrooms, BPM, interior designs for
various boutiques, restaurants, business facilities, residential
constructions, etc. He used to work on more than twenty
international and local competitions. He realized more than
25 buildings in the country and 19 buildings abroad.
He has been awarded (21 award and acknowledgements)
for performed works in the country and abroad by the
Museum of Applied Arts, Salon of architecture in Novi Sad,
Serbian Architects Society, BPB trophy. He is the winner of
“Borba” award for architecture, award of the city of Belgrade
for architecture and urbanism as well as Great architectural
award by Serbian Architects Society for lifelong achievement.
Among buildings shown here there are buildings built in
the last decade in Belgrade and Novi Sad. Their mutual
characteristic is that they all could be placed in one period
of creative work of Mr. Vojvodic who, besides his sensibility
for the real architecture, irresistibly resembles Mies Van Der
Rohe and this period is marked by usage of materials and
construction joints of similar characteristics. This contributes
also to the fact that it cannot be determined when the works
were created and they constantly breathe with architectural
freshness.
Poslovni objekat Anex, Resavska 23, Beograd
2009.god (sa A. Hrnjez)
Office building Anex, Resavska 23, Belgrade
year 2009, (with A.Hrnjez)
104 januar/februar 2011 / projekti
105
SHOPPING PILLOW T
ERRACES
Kompleks
je lociran u srcu Ljubljane,
između parka i glavne
pešačko
trgovačke
ulice. Program obuhvata
kombinaciju
prodavnica,
kafea i stanovanja. Ulica i
park će biti povezani javnim
pasažom koji prolazi kroz
zgradu. Pošto su ulica i park u
različitim nivoima, zgrada ima
dva prizemlja koja povezuje
pasaž. Niža četiri sprata su
prodavnice koje se nižu duž
šetališta. Gornja tri sprata su
rezervisana
za stanove i delimično se
nalaze unutar već postojećeg
atrijuma,
zatečenog
na
lokaciji. Zgrada je formirana
u terasama, između niskog
niza istorijskih zgrada u
parku,
prema
nedavno
nadograđenom objektu Pošte
na ivici parcele. Terase nude
prelep pogled prema starom
gradu i zamku. Niži, veliki
plato terase zamišljen je kao
kafe na otvorenom, dok su
više terase
projektovane kao stanovi.
Terase imaju oblikovanu
metalnu
ogradu
sa
implementiranim zelenilom.
Kao moda, i zgrada se menja
tokom
godišnjih
doba:
jesenje-zimski izgled je u
srebru i ponekad pokriven
snegom, dok je prolećnoletnji zelen, ponekad u cveću.
Projekat će krenuti u izgradnju
u 2011. godini.
OFIS ARHITEKTI
Lokacija: Ljubljana
Tip: trgovina, ugostiteljstvo i stanovanje
Klijent: LE nepremicnine
Površina: 5.474 m2 trgovina i ugostiteljstvo
3.222 m2 stanovanje
Konstrukcija: metal, armirani beton
Max. visina: 7 spratova (1 podzemni),
24.0 m iznad nivoa tla
Budžet: 20 miliona eura
Završna spoljna obrada:
metal, kamen, staklo, zelenilo
Projektni tim:
Rok Oman, Špela Videčnik,
Janja del Linz, Janez Martinčič,
Katja Aljaz,
Andrej Gregorič
Verena Smahel
location: Ljubljana, Slovenia
Area: 5.474 m2 commercial program
3.222 m2 apartments
architectural team:
Rok Oman,
Špela Videčnik,
Janez Martincic,
Katja Aljaz,
Janja del Linz,
Andrej Gregoric,
Verena Smahel
program client
LE nepremicnine
details type:
commecial +residences
technical team
110 januar/februar 2011/dešavanja
I
111
T
nternacionalni žiri 22.-ih Piranezijevih nagrada zasedao je
19. i 20. novembra u prostorijama Monfort magacina u Piranu, u Sloveniji. Članovi žirija bili su ovogodišnji predavači:
Till Schneider | schneider+schumacher, Frankfurt,
Nemačka
Saša Begović | 3LHD, Zagreb, Hrvatska
Klaas Goris | Coussée & Goris architecten, Gent, Belgija
Jurij Kobe | ATELIERarhitekti, Ljubljana, Slovenija
Quintus Miller | Miller & Maranta, Bazel, Švajcarska
Victor Mestre | vmsa arquitectos, Lisabon, Portugal
Paul O. Robinson | University of Florida, School of Architecture, Gainesville, USA
Bijoy Jain | Studio Mumbai architects, Bombaj, Indija
Predsednik žirijabio je Bijoy Jain.
he international jury for the 22nd Piranesi awards met
on 19 and 20 November 2010 in the premises of Monfort
warehouse in Piran. The members of the jury, composed of this
year’s lecturers, were:
Till Schneider | schneider+schumacher, Frankfurt, Germany
Saša Begović | 3LHD, Zagreb, Croatia
Klaas Goris | Coussée & Goris architecten, Gent, Belgium
Jurij Kobe | ATELIERarhitekti, Ljubljana, Slovenia
Quintus Miller | Miller & Maranta, Basel, Switzerland
Victor Mestre | vmsa arquitectos, Lisbon, Portugal
Paul O. Robinson | University of Florida, School of Architecture, Gainesville, USA
Bijoy Jain | Studio Mumbai architects, Mumbai, India
President of the jury: Bijoy Jain
34 projekta, izložena na Piranskoj izložbi 2010. odabrana
su od strane nacionalnih selekcija Austrije, Hrvatske, Republike Češke, Grčke, Mađarske, Italije, Slovačke i Slovenije. Studentski selektori sa arhitektonskih fakulteta Graca,
Beča, Splita, Zagreba, Trsta, Ljubljane i Maribora odabrali
su 16 studentskih radova, koji su takođe izloženi. Kriterijumi
selekcije za Piranezijevu izložbu bili su: promišljeno postavljanje u urbano ili prirodno okruženje, savremeni, inovativni prostorni plan i raspored, odnos prema postojećem
prirodnom i kulturnom nasleđu, savremeno razumevanje
tradicionalnih i autohtonih arhitektonskih elemenata, inovativni detalji, promišljena upotreba boje, materijala, tekstura i svetla, prostorno i dizajnersko uklapanje u kontekst.
34 projects, exposed at Piranesi exhibition 2010 were selected by national selectors from Austria, Croatia, Czech Republic, Greece, Hungary, Italy, Slovakia and Slovenia. 16 students’
projects were selected by students’ selectors from Faculties of
Architecture from Graz, Vienna, Split, Zagreb, Pescara, Trieste,
Ljubljana and Maribor. The criteria of selection for the Piranesi exhibition were: considered setting in an urban or natural
space, contemporary innovative spatial plan and layout, respectful approach to the natural and cultural heritage, contemporary understanding of traditional and autochthonous architectural elements, innovative details, considered use of color,
materials, texture and light. spatial and design accordance with
the context.
Nakon razmatranja svih projekata, žiri je odlučio da dodeli
nagrade na sledeći način:
Internacionalna Piranezi studentska počasna povelja 2010:
Ambrož Bartol | River bath, Podpeč, 2010.
mentori: Miloš Florijančič, Mitja Zorc, Arhitektonski fakultet
u Ljubljani. “Projekat iznenađuje interesantnim i fascinantnim konstruktivnim rešenjem. Pokazuje ekstremne varijacije prostornog dizajna, kao i raznolikost ideja, na više
nivoa. Rešenje nije konačno, već otvara razne mogućnosti i
pobuđuje imaginaciju.
Internacionalna Piranezi studentska počasna povelja 2010:
Suzana Lunić, Tina Busatto | Algae Island, Zaliv Kastela,
Hrvatska, 2010. Mentor: Hrvoje Njirić, Splitski Građevinski
i Arhitektonski fakultet.
After considering all the projects, jury decided that awards go
to: International 2010 Piranesi Student’s Honorable Mention:
Ambrož Bartol | River bath, Podpeč, 2010
mentors: Miloš Florijančič, Mitja Zorc, Ljubljana Faculty of Architecture
“Project surprises with interesting and fascinating construction
ideas. It shows extreme variations of the spatial design, as well
as a variety of ideas, shown in different scales. The solution is
not terminated but opens possibilities and imagination.”
International 2010 Piranesi Student’s Honorable Mention:
Suzana Lunic, Tina Busatto | Algae Island, Kastela Bay, Croatia,
2010. Mentor: Hrvoje Njiric, Split Faculty of Civil Engineering
and Architecture.
“Projekat se nosi sa postojećim problemima vrlo inteligentno. Samo pristupa rešenju. Relacija između arhitekture i programa ima poetičan prizvuk.”
“Project is dealing with existing problems in a very intelligent
way. It only approaches the solution. The relation between the
architecture and the program has a poetical aspect.”
Internacionalna Piranezi počasna povelja 2010:
STUDIO UP | Hostel Golly & Bossy, Split, 2010
“Vrlo efikasna intervencija u postojećoj, teško razrušenoj
strukturi, nosi se sa malim budžetom i ogromnim programom.
Ipak, uspešno je realizovano adekvatno i moćno rešenje za
studentski hostel.”
International 2010 Piranesi Honorable Mention:
STUDIO UP | Hostel Golly & Bossy, Split, 2010
“Very efficient intervention in an existing heavily destroyed
structure is dealing with a small budget and enormous program. Still it has managed to develop an adequate and powerful solution for a youth hostel.”
Internacionalna Piranezi počasna nagrada 2010 dodeljena je:
Maruši Zorec i Matjažu Bolčini za: The manor Naskov dvorec,
Maribor, 2009.
“Vrlo precizno i odmereno rešenje poštuje kvalitet postojeće
arhitekture. Baratajući istovremeno inovativnim detaljima i
materijalima, ono predstavlja intervenciju za 21. vek.
International 2010 Piranesi Award goes to: Maruša Zorec,
Matjaž Bolčina | The manor Naskov dvorec, Maribor, 2009
”Very precise and considered solution is respecting the quality
of existing architecture. In the same time dealing with innovative details and materials represent the 21st century intervention.”
Maruša Zorec, Matjaž Bolčina | The manor Naskov dvorec, Maribor, 2009.
Z
grada „Savo“, locirana
u samom jezgru centra
Splita, pretvorena je u Tržni
centar početkom ovog veka
i, u gerilskoj akciji 2010.
godine,
transformisana
je u Hostel za 100 dana.
Javne komunikacije –
eskalatori, panoramski lift
i stepenice su zadržani,
a prodajni prostori su
usitnjeni sistemom zidova
koji sadrže sve što je
neophodno – krevete,
kupatila, tuševe i toalete.
Ujedno je uspostavljen
metropolitski karakter i
kontinuitet javnog prostora
u istorijskom tkivu.
112 januar/februar 2011 / projekti
T
he “Savo” building,
located in the Split city
center core, was turned
into a shopping mall at the
beginning of this century
and, by a guerrilla action
in 2010, was transformed
into a hostel in 100 days.
Public
communications
- escalators, panoramic
elevator
and
the
staircase were kept, and
shopping spaces were
partitioned by a system
of walls that contain
everything necessary beds, lavatories, showers
and toilets. An urban
metropolitan character as
well as a continuance of
the public realm within a
historical membrane were
performed.
+
HOSTEL GOLLY - BOSSY
office: STUDIO UP, Zagreb
Lea Pelivan + Toma Plejić
saradnici: Antun Sevšek,
Iva Denona Vusić, Jelena
Martić; Domagoj Jurić, Ivan
Grubišić Tasić; Robert Tičić;
Damir Gamulin (potpis);
Moenium - Darko Fadić;
Conest - Nikša Nižetić;
RotMarine - Petar Trumbić;
Roterm - Davor Lučin
klijent: SAFIR d.o.o., Split
realizacija: 2010.
površina: 1011 m2
fotografije: Robert Leš
118 januar/februar 2011 / projekti
N
ovi Sportski park u Velenju,
u Sloveniji, nalazi se na vrlo
značajnoj lokaciji između Gradskog
parka i jezera. Okolina jezera je
već sada popularno mesto za
rekreaciju stanovnika, a predstavlja
i jedinstvenu prirodnu celinu
sa jezerom, bujnim zelenilom i
predivnim brdima u zaleđu. Velenje
sportski park je stoga projektovan
kao ujednačen otvoreni prostor,
maksimalno pristupačan, kako
stanovnicima Velenja, tako i ostalim
posetiocima. Širom novog sportskog
119
parka planiran je veliki broj značajnih
sportskih kapaciteta i sportskih
površina na otvorenom. Veliki
objekti za takmičarske sportove
zauzimaju mnogo prostora. Uprkos
činjenici da se najviše vremena u
njima praktikuju treninzi i rekreacija,
kada sportske površine mogu
slobodno da se posmatraju, one
su obično zatvorene za spoljne
poglede u kratkom vremenskom
intervalu održavanja sportskih
događaja, kada se za njih prodaju
karte. Vizuelni kontakt posetioca sa
sportskim terenima u vreme kada
se ne održavaju sportska takmičenja
povećava
osećaj
prostranosti
kompleksa. Kontinuirani kontakt
sa akcijom koja se odvija na terenu
podiže entuzijazam za sport,
približava ga velikom broju ljudi
i doprinosi atraktivnosti lokacije.
Stoga je otvaranje vizura ka sportskim
površinama i mimo vremena
održavanja takmičenja bio jedan
od glavnih ciljeva u projektovanju
ovakvog arhitektonskog rešenja na
lokaciji.
projekat/project:
Velenje Sports Park
vrsta: Otvoreni anonimni
konkurs, prva nagrada
type: open anonymous
competition, first prize
godina/year: 2010
status: u radu/in progress
veličina/size: 29.300 m2
klijent: Opština Velenje
client: Municipality of
Velenje
lokacija/location:
Velenje, Slovenia
arhitektura/
architecture: enota
projektni
tim/project
team: Dean Lah, Milan
Tomac, Nuša Završnik
Šilec, Alja Černe, Polona
Ruparčič,
Nebojša
Vertovšek, Andrej Oblak,
Petra Ostanek, Maruša
Zupančič
VELENJE
SPORTS
PARK
T
he area of the new Velenje sports park lies on a very
important location between the City Park and the lake.
Lake area is already a popular recreation point of citizens and
it also offers great scenery with lake, extensive greenery and
beautiful hills behind. Velenje Sports Park is therefore designed
as an open uniform surface, accessible as much as possible to
the townspeople and other visitors.
Throughout the new sports park, the great number of major
sports facilities and outdoor sports areas are planned. Thus
big objects designed for competitive sports events also take a
lot of space. Despite the fact that most of the time, training
and recreation take place on them and therefore the sport
surfaces could be freely seen, usually the are closed to the
outside views because of the small fraction of operating time,
when tickets are sold for the events. Visual link of visitors with
sport fields at no-game time increases a feeling of spaciousness
of the area. Constant contact with the action on the playing
grounds contributes to the attractiveness of the area and lift
enthusiasm for the sport, because it brings it closer to bigger
amount of people. The establishment of open views to the
playing areas during no-match time, was therefore one of the
primary goals in designing architectural solutions for the area.
Download

Segment 08 (PDF)