KİŞİSEL BİLGİLER
Dr. Tugay AYAŞAN
Yemler ve Hayvan Besleme Bölüm Başkanı
0322 3884500/115
[email protected]
Adı Soyadı
Unvan
Telefon
E-mail
Doğum Tarihi-Yeri
1972-Osmaniye
EĞİTİM BİLGİLERİ
Doktora
Üniversite Adı
Akademik Birim/ Mezuniyet Yılı
Yüksek Lisans
Üniversite Adı
Akademik Birim/ Mezuniyet Yılı
Lisans
Üniversite Adı
Akademik Birim/ Mezuniyet Yılı
Çukurova Üniversitesi
Zootekni-2004
Çukurova Üniversitesi
Zootekni-1998
Çukurova Üniversitesi
Zootekni-1994
YABANCI DİL BİLGİSİ
Yabancı Dil /
Derecesi
İngilizce
1995-2000
2000- Devam Ediyor
2000-2004
2004- Devam Ediyor
2007-2011
YDS
KPDS
ÜDS
71,25
65.00
66.25
TOEFL
IELTS
GÖREV YERLERİ (Tarih/ Unvan/ Kurum)
Araştırma Görevlisi-Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni
Bölümü
Teknik Personel/Yemler ve Hayvan Besleme Bölüm BaşkanıDoğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü-Adana
GÖREV ALDIĞI PROJELER
Gen Kaynakları Muhafazası
Anadolu Alacası Geliştirme Projesi
Balya Silajı Üretim Tekniğinin Geliştirilmesi, TÜBİTAK
MAKALELER & BİLDİRİLER & YAYINLAR
BİLİMSEL ARAŞTIRMALAR
1. OKAN,F., ULUOCAK,A.N., CANOĞULLARI,S., AYAŞAN,T.,1998. Büyütme Döneminde
Değişik Düzeylerde Ham protein ve Enerji İçeren Karma Yemlerle Beslemenin
Bıldırcınların Yumurta Verim Özelliklerine Etkileri. Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi, Haziran
Sayısı. 13(2):57-66.
2. AYAŞAN, T., OKAN, F., 1999. Japon Bıldırcınlarının Karma Yemlerine Katılan Kalsiyum
ve Fosforun Yumurta Verim Özellikleri ile Yumurta Kabuk Kalitesine Olan Etkisi.
Hayvansal Üretim. Ocak-Temmuz 1999. Sayı:39-40. Sayfa:98-104. Ege Üniversitesi
Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü. İzmir.
3. AYAŞAN, T., BAYLAN, M., ULUOCAK, A.N., KARASU, Ö., 2000. Japon Bıldırcınlarında
Eşey ve Değişik Sıklıklarda Barındırmanın Besi Özelliklerine Etkisi. Tavukçuluk
Araştırma Dergisi. Cilt :2, Sayı:1, Sayfa:47-50. Ankara.
4. BAYLAN, M., ULUOCAK, A.N., AYAŞAN, T., ŞENTUT, T., 2000. Bıldırcınlarda Eşeye ve
Yaşa Göre Karkas Özelliklerindeki Değişim. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi
Dergisi. 15(1):107-110.
5. AYAŞAN, T., OKAN, F., ULUOCAK, A.N., BAYLAN, M., 2000. Japon Bıldırcınlarında
Kısıntılı Yemleme Uygulamalarının Besi ve Karkas Özelliklerine Etkileri. Çukurova
Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi. 15(2): 89-94.
6.
AYAŞAN, T., OKAN, F., YURTSEVEN, S., ULUOCAK, A.N., BAYLAN, M., 2002. Karma
Yeme Borik Asit Katkısının Japon Bıldırcınlarının Besi ve Karkas Özelliklerine Etkisi.
Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi. 17(3):1-6.
7. AYASAN, T., YURTSEVEN, S., BAYLAN, M., and CANOGULLARI, S., 2005. The Effects of
Dietary Yucca Schidigera on Egg Yield Parameters and Egg Shell Quality of Laying
Japanese Quails (Coturnix coturnix Japonica). International Journal of Poultry Science.
4(3): 159-162.
8. BAYLAN, M., CANOGULLARI, S., AYASAN, T., SAHIN, A., 2006. Dietary Threonine
Supplementation for Improving Growth Performance and Edible Carcass Parts in
Japanese Quails, Coturnix coturnix japonica. International Journal of Poultry Science.
5(7): 635-638.
9. AYASAN, T., OZCAN, B.D., BAYLAN, M., CANOGULLARI., S., 2006. The Effects of Dietary
Inclusion of Probiotic Protexin on Egg Yield Parameters of Japanese Quails (Coturnix
coturnix Japonica). International Journal of Poultry Science. 5(8):776-779. SCI
10. AYAŞAN, T., OKAN, F., 2006. Başlangıç Dönemindeki Dişi Etlik Civcivlerin Treonin
Gereksinmesinin Saptanması. Ç.Ü. Ziraat Fakültesi Dergisi. 21(4):41-48.
11. CANOGULLARI, S., BAYLAN, M., AYASAN, T., 2009. Threonine Requirement of Laying
Japanese Quails. Journal of Animal and Veterinary Advances, 8(8): 1539-1541. SCI.
12. AYAŞAN, T., OKAN, F., HİZLİ, H., 2009. Threonine Requirement of Broilers from 22 to
42 Days. International Journal of Poultry Science, 8 (9): 862-865.
13. AYAŞAN, T., OKAN, F., 2010. Farklı Düzeylerde Lizin ve Treonin Aminoasitleri İçeren
Yemlerin Etlik Civcivlerin Besi Performansı Üzerine Etkileri. Süleyman Demirel
Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 5 (1): 36-43.
14. CANOĞULLARI, S., AYAŞAN, T., BAYLAN, M., ÇOPUR, G., 2010. Yumurtacı Japon
Bıldırcınlarının Karma Yemlerine Organik ve İnorganik Selenyum Katkısının Yumurta
Verim Parametreleri ile Yumurta Selenyum İçeriğine Etkileri. Kafkas Ün. Vet. Fak.
Dergisi, 16 (5): 743-749. SCI
15. KARAKOZAK, E., AYAŞAN, T., 2010. Değişik Yem Bitkileri ve Karışımlarından Hazırlanan
Silajlarda İnokulant Kullanımının Flieg Puanı ve Ham Besin Maddeleri Üzerine Etkileri.
Kafkas Ün. Vet. Fak. Dergisi, 16 (6): 987-994. SCI
16. BAYLAN, M., CANOGULLARI, S., AYAŞAN, T., COPUR, G., 2010. Effects of Dietary
Selenium Source, Storage Time and Temperature on Eggshell Internal Quality in Quail
Eggs. Biological Trace Element Research, 7 December 2010, SCI
17. YÜCEL, C., AYASAN, T., 2010. Çukurova Koşullarında Yetiştirilen Bazı Yaygın Fiğ (Vicia
sativa L) Çeşitlerinin İn Vitro Yem Sindirilebilirliği Üzerine Farklı İnkubasyon
Zamanlarının Etkisi. Gaziosmanpaşa Üniv Zir Fak Dergisi, 28 (2): 1-8. 2.17.
18. HIZLI H, AYAŞAN T, GÖK K, KARA U, KILIÇALP N, ÇAMLIDAĞ A, KARAKOZAK E,
SEĞMENOĞLU MS, MUTLU H, ASARKAYA A., 2011. Donör ineklerde yaş ile embriyo
kalitesi arasındaki ilişkinin saptanması. Kafkas Univ Vet Fak Derg, 17 (3): 493-497. SCI
19.KARA, U., AYAŞAN, T., HIZLI, H., GÖK, K., 2011. Ovsynch protokolünün inek ve
düvelerin gebelik oranı üzerine etkisi. Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 8 (1): 1-8.
20. AYAŞAN, T., YURTSEVEN, S., KUTLU, H.R., BAYLAN, M., 2011. Effects of Boric Acid
Supplementation on Egg Production and Quality of Japanese Quails (Coturnix coturnix
Japonica). Indian J Anim Sci, 81 (5): 534–36. SCI
21. AYAŞAN, T., HIZLI, H., YAZGAN, E., KARA, U., GÖK, K., 2011. Somatik
Hücre Sayısının
Süt Üre Nitrojen ile Süt Kompozisyonuna Olan Etkisi. Kafkas Univ Vet Fak Derg, 17 (4): 659662. SCI
22. AYAŞAN T., OKAN, F., 2011. Threonine Requirement of Female Broilers from 22 to 42
days of Age. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 6 (1): 15-21.
23. AYAŞAN T, HIZLI H, ÇAMLIDAĞ A, KARA U, GÖK K, KARAKOZAK E, ÇOBAN S, MUTLU H,
KILIÇALP N, SEĞMENOĞLU MS (2011). The determination of relationship between milk
production and the quality of embryo of donor cows. Indian J Anim Sci, 81 (9): 912-914. SCI
24. AYAŞAN, T., HIZLI, H., YAZGAN, E., 2011. Siyah alaca ineklerde süt üre nitrojeninin süt
komposizyonuna etkisi. Eurasian Journal of Veterinary Sciences, 27 (4): 219-222.
25. AYAŞAN T, HIZLI H, GÖK K, KILIÇALP N, KARA U, ÇAMLIDAĞ A, KARAKOZAK E, MUTLU
H, ÇOBAN S, SEĞMENOĞLU MS., 2011. Donör İneklerde Mevsimin Embriyo Kalitesi Üzerine
Etkisi, Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 8(3):181-186.
26. AYAŞAN T, ASARKAYA A, HIZLI H, GÖK, K, TEKGÜL A, KARAKOZAK E, KARA U,
SEĞMENOĞLU MS, ÇOBAN S, MUTLU H, KILIÇALP N, (2012). Siyah alaca ineklerde vücut
kondisyon skorunun embriyo kalitesine etkisi. Kafkas Univ Vet Fak Derg, 18 (1): 91-94. SCI.
27. HIZLI H, AYAŞAN T, KILIÇALP N, KARA U, KARAKOZAK E, ÖZCAN BD, GÖK K, ÇAMLIDAĞ
A, ÇOBAN, S., MUTLU, H., SEĞMENOĞLU MS, 2012. Verici İnek ve Düvelerde Tekrarlı
Ovulasyonların Embriyo Kalitesi Üzerine Etkisi. YYÜ Vet Fak Derg, 23 (1): 11-14.
28. AYAŞAN, T., GÖK, K., ASARKAYA, A., HIZLI, H., GÖRGÜLÜ, M., KARAKOZAK, E., COŞKUN
M.A., SEĞMENOĞLU, M.S., 2012. Mısır Silajı ve Şeker Pancarı Posasının Erkek Danaların Besi
Performansı, Kan Parametresi ile Kesim Ölçütleri Üzerine Etkisi, SDÜ Zir Fak Dergisi, 7(1): 64-73.
29. AYAŞAN, T., YAZGAN, E., ASARKAYA, A., 2012. Vücut kondisyon skorunun süt
komposizyonuna etkisi. Erciyes Ün. Vet. Fak. Derg., 9(2): 89-93.
30. AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E., 2012. İnokulant Kullanımının Değişik Yem Bitkilerinden
Oluşan Silajlarda Ham Besin Maddeleri ile Kalite Üzerine Etkisi. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri
Dergisi, 26 (2): 93-98.
31. GÖK K, AYAŞAN T, TEKGÜL A, HIZLI H, KARAKOZAK E, KARA U, ÇOBAN S, MUTLU H,
SEĞMENOĞLU MS., 2012. Somatik Hücre Sayısının Verici İneklerde Embriyo Kalitesine Etkisi.
Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 7(2): 49-55.
32. AYAŞAN T, 2013. Effects of dietary inclusion of protexin (probiotic) on hatchability of
Japanese quails. Indian J Anim Sci, 83(1): 78-81, SCI
33. AYAŞAN T, 2013. Effects of dietary Yucca schidigera on hatchability of Japanese
Quails. Indian J Anim Sci, 83(6): 641-644.
34. AYAŞAN, T., OKAN, F., 2014. Treonine Dayalı Yem Seçiminin Erkek Etlik Piliçlerde
Performans ve Karkas Özelliklerine Etkisi. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi. 2(4):190196.
BİLİMSEL KONGRE VE TEBLİĞLER
1. ULUOCAK, A.N., OKAN, F., AYAŞAN, T., 1996. Yumurtacı Bıldırcınların Erkekli veya
Erkeksiz Barındırılmalarının Yumurta Verim Özelliklerine Etkileri. Hayvancılık-96 Ulusal
Kongresi, 18-20 Eylül 1996, Cilt 1: Bildiriler, 488-492, İzmir.
2. OKAN,F., ULUOCAK, A.N., AYAŞAN, T., BAYLAN, M., 1997. Anaç Bıldırcınlarda Karma
Yeme Vitamin C Katkılarının Yumurta Verimi, Yumurta Ağırlığı ve Kuluçka Sonuçlarına
Etkileri. Trakya Bölgesi II. Hayvancılık Sempozyumu, 9-10 Ocak 1997, T.Ü. Tekirdağ
Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü, Bildiriler Kitabı, 285-289. Tekirdağ.
3. BAYLAN, M., AYAŞAN, T., ULUOCAK, A.N., OKAN, F., 1997. Bıldırcınlarda besi
özelliklerinin eşeye ve haftalara göre değişimi. Trakya Bölgesi II. Hayvancılık
Sempozyumu, 9-10 Ocak 1997, T.Ü. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü,
Bildiriler Kitabı, 331-334, Tekirdağ.
4. NACAR,H., ULUOCAK,A.N., BAYLAN,M., AYAŞAN,T., 1997. Bıldırcınlarda 5.Hafta Canlı
Ağırlığa Göre Seleksiyonun Yumurta Verimi ve Yumurta Ağırlığındaki Etkileri. Trakya
Bölgesi II. Hayvancılık Sempozyumu, 9-10 Ocak 1997, T.Ü. Tekirdağ Ziraat Fakültesi
Zootekni Bölümü, Bildiriler Kitabı, 280-284., Tekirdağ.
5. OKAN,F., ULUOCAK,A.N., AYAŞAN,T., CANOĞULLARI,S., 1997. Bıldırcınlarda Değişik
Düzeylerde Ham protein ve Enerji İçeren Karma Yemlerin Besi Özelliklerine Etkisi.
YUTAV’97 Uluslararası Tavukçuluk Fuarı ve Konferansı, 14-17 Mayıs 1997. İstanbul.
YUTAV’97 Bildiriler Kitabı, 368-376.
6. BAYLAN,M., ULUOCAK,A.N., AYAŞAN,T., NACAR,H., 1997. Bıldırcınlarda Yumurtlama
Zamanı ve Buna Bağlı Olarak Yumurta Kalitesindeki Değişimler. YUTAV’97 Uluslararası
Tavukçuluk Fuarı ve Konferansı, 14-17 Mayıs 1997. İstanbul. YUTAV’97, Bildiriler
Kitabı, 444-447.
7. OKAN, F., ULUOCAK, A.N., AYAŞAN, T., 1998. Karma Yemdeki Farklı Kalsiyum-Fosfor
Oranlarının Yumurtlama Zamanına Bağlı Olarak Yumurta Dış Kalite Özelliklerine Olan
Etkisi. II. Ulusal Zootekni Bilim Kongresi, 23-25 Eylül 1998. Bildiriler Kitabı. Sayfa: 511520. Bursa.
8. AYAŞAN, T., OKAN, F., 1999. Japon Bıldırcınlarının Karma Yemlerine Katılan Kalsiyum
ve Fosforun Kuluçka Sonuçları ile Bazı Kan Parametrelerine Olan Etkisi. Karadeniz
Bölgesi Tarım Sempozyumu. 4-5 Ocak 1999. Bildiriler. Cilt 2. Sayfa: 717-726. O.M.Ü.
Ziraat Fakültesi Samsun.
9. AYAŞAN, T., OKAN, F., 1999. Farklı Fosfor Düzeylerinde Dişi ve Erkek Bıldırcınların Bazı
Kan Parametreleri Bakımından Karşılaştırılması. VIV Poultry YUTAV’99 Uluslararası
Tavukçuluk Fuarı ve Konferansı, 3-6 Haziran 1999. İstanbul. YUTAV’99 Bildiriler Kitabı.
sayfa: 611-616.
10. AYAŞAN, T., OKAN, F., ULUOCAK, A.N., BAYLAN, M., 1999. Japon Bıldırcınlarının
(Coturnix coturnix Japonica) Karma Yemlerinde Yosun Ekstraktı (Maxicrop)
Kullanmanın Bıldırcınların Besi Performansı ile Karkas Kalitesine Olan Etkileri. VIV
Poultry YUTAV’99 Uluslararası Tavukçuluk Fuarı ve Konferansı, 3-6 Haziran 1999.
İstanbul. YUTAV’99 Bildiriler Kitabı. S:587-593.
11. ÇELİK, K., ULUOCAK, A.N., AYAŞAN, T., DORAN, F., ÖZTÜRKCAN, O., 1999. Farklı
Dozlardaki Mycotoxinin Japon Bıldırcınlarının (Coturnix coturnix Japonica) Besi
Performansı ile Histopatolojik Özelliklerine Etkileri. VIV Poultry YUTAV’99 Uluslararası
Tavukçuluk Fuarı ve Konferansı, 3-6 Haziran 1999. İstanbul. YUTAV’99 Bildiriler Kitabı.
S:222-230.
12. CANOĞULLARI, S., OKAN, F., AYAŞAN, T., 1999. Etlik Piliç Yemlerine -Amilaz ve
Proteaz Katkısının Performansa ve Karkas Özelliklerine Etkisi. VIV Poultry YUTAV’99
Uluslararası Tavukçuluk Fuarı ve Konferansı, 3-6 Haziran 1999. İstanbul. YUTAV’99
Bildiriler Kitabı. S:505-514.
13. AYAŞAN, T., OKAN, F., 2000. Kolesterol, Atherosclerosis ve Yumurta Üçgeni.
Uluslararası Hayvan Besleme Kongresi "2000". Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat
Fakültesi Hayvansal Üretim Programı Zootekni Bölümü, Sayfa.618-625. Isparta.
14. AYAŞAN, T., OKAN, F., 2001. The Effect of A Diet with Different Probiotic (Protexin)
Levels on the Fattening Performance and Carcass Characteristics of Japanese Quails. .
Proceedings of XVth European Symposium on the Quality of Poultry Meat. pp:169174. September 9-12, Kuşadası, Turkey.
15. OKAN, F., AYAŞAN, T., ULUOCAK, A.N., 2001. Effects of Dietary Seaweed Extract
(Maxicrop) on Egg Production Parameters and Egg Shell Quality of Laying Japanese
Quails. IXth European Symposium on the Quality of Eggs and Egg Products. pp:293298. September 9-12, Kuşadası, Turkey.
16. BAYLAN,M., CANOĞULLARI, S., AYAŞAN, T., 2007. Kanatlı Üretiminde İçme Suyu
Kalitesi. 5. Ulusal Zootekni Bilim Kongresi, 05–08 Eylül 2007. VAN.
17. BAYLAN,M., CANOĞULLARI, S., AYAŞAN, T., 2010. Tavukçulukta Farklı Yetiştirme
Sistemleri Ve Hayvan Refahı. Türkiye I. Organik Hayvancılık Kongresi 1-4 Temmuz
2010 Kelkit.
18. YAMAN, S., YILDIRIM, M., AŞKAR, Ş., KARAKAŞ, V., BİLGEN, A., AVCI, M., AYAŞAN, T.,
2010. Effect of Storage Method and Forage Dry Matter on Fermentation
Characteristics, Aerobic Stability of Alfalfa Ensiled in Round Bales. 9th International
Symposium of Animal Biology and Nutrition, 23-24 September, Bucharest-Romania.
19.AYAŞAN T., 2011. Çörek Otu ve Kanatlı Hayvan Beslemede Kullanımı. 7. Ulusal
Zootekni Bilim Kongresi. 14-16 Eylül 2011. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni
bölümü, ADANA. s: 1228-1236.
20. YAMAN, S., ÜNAY, E., KARAKAŞ, V.,YILDIRIM, M., AŞKAR, Ş., BİLGEN, A., AVCI, M.,
AYAŞAN, T., 2012. Effect of forage dry matter content and bale size on fermentation
characteristics and aerobic stability of alfalfa ensiled in round bales. XV international feed
technology symposium feed-to-food / cost feed for health joint workshop, Novi Sad,
2012.
21. ÜNAY, E., YAMAN, S., ÖZKUL, H., KILIÇ, A., BILGEN, A., YÜKSEL, S., KÜÇÜKÖZDEMIR, A.,
AVCI, M., AYAŞAN, T., YAVRUTÜRK, Y., UYGUR, M., BORAN, O., 2012. Digestibility of
vetch-cereals stored with different methods. XIth International Symposium of Animal
Biology and Nutrition. Organised by the National Research Development Institute for
Animal Biology and Nutrition – IBNA Baloteşti, 15 November 2012.
22. YAMAN, S., ÜNAY, E., ÖZKUL, H., KILIÇ, A., KARAKAŞ, V., YILDIRIM, M., AŞKAR, S.,
BİLGEN, A., AVCI, M., AYAŞAN, T., 2012.Effect of forage dry matter content and bale
size on chemical properties, fermentation characteristics, aerobic stability,
metabolisable energy and organic matter digestibility of vetch-barley ensiled in round
bale. XIth International Symposium of Animal Biology and Nutrition.– IBNA Baloteşti,
15.11. 2012.
23. YAMAN S, ÜNAY E, ÖZKUL H, KILIÇ A, KARAKAŞ V, YILDIRIM M, AŞKAR Ş, BİLGEN A,
AVCI M, AYAŞAN T. 2012. Soldurma Oranı Ve Balya Büyüklüğünün Fiğ-Buğday Rulo
Balya Silajlarının Ham Besin Madde, Fermantasyon Özellikleri, Aerobik Stabilite,
Metabolize Olabilir Enerji Ve Organik Madde Sindirilebilirliklerine Etkisi. V. Fhabesas
Hayvan Besleme ve Sağlığı Sempozyumu. 8-11 Kasım Side, Antalya
DERLEMELER
1. AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E.,1998. Kanatlı Beslenmesinde Methionin ve Önemi
Konusunda Yeni Gelişmeler. Çiftlik Dergisi. Sayı:178, sayfa:46-50. Aralık 1998.
2. KUTLU, H.R., ÜNSAL, İ., AYAŞAN, T., 1999. Etlik Piliç Üretiminde Et Kalitesi ve Et
Kalitesini Etkileyen Faktörler. Çiftlik Dergisi. Sayı:179. Ocak 1999.
3. AYAŞAN, T., KUTLU, H.R., 1999. Hayvan Beslemede Yosun, Yosun Ekstraktı ve Ununun
Kullanım Olanakları. Hayvancılık Dergisi. Yıl:2, Sayı:22, Ocak sayısı. Sayfa:30-35.
4. AYAŞAN, T., YURTSEVEN, S., KARAKOZAK, E., 1999. Kanatlı Beslenmesinde Lysin ve
Önemi. TİGEM Dergisi. Yıl:13, Sayı:71, Nisan-Mayıs-Haziran Sayısı. Sayfa:9-15.
5. YILDIRIM, H., AYAŞAN, T., ULUOCAK, A.N.,1999. Bıldırcınların Davranışları. Çiftlik
Dergisi. Sayı:185. Temmuz sayısı. Sayfa:69-73.
6. AYAŞAN, T., OKAN, F., 1999. Japon Bıldırcınları ve Besin Madde Gereksinimleri. Bölüm
1. International Animal Enformasyon Dergisi. Yıl:16 Sayı:164 Kasım'99. Sayısı.
Sayfa:52-61.
7. AYAŞAN, T., OKAN, F., 1999. Vitamin C'nin Kanatlı Beslenmesindeki Önemi. Çiftlik
Dergisi. Sayı:190. Aralık sayısı. Sayfa:61-66.
8. AYAŞAN, T., OKAN, F., 2000. Japon Bıldırcınları ve Besin Madde Gereksinimleri. Bölüm
II. Enformasyon Animal Dergisi. Yıl:16 Sayı:166. Ocak Sayısı. Sayfa:33-39.
9. AYAŞAN, T., OKAN, F., 2000. Kalsiyum ve Fosfor'un Hayvan Beslemede Yeri ve Önemi.
TİGEM Dergisi. Yıl:15, Sayı:74, Ocak-Şubat-Mart Sayısı. Sayfa:19-24. Ankara.
10. AYAŞAN, T., 2001. Yumurtacı Yem Formülasyonundaki Yeni Gelişmeler. Çiftlik Dergisi.
Sayı:207, Mayıs Sayısı, Sayfa: 65-70.
HAKEMLİ DERGİLER (Derleme)
1. AYAŞAN, T., 2001. Treonin Aminoasidi ve Kanatlı Hayvan Beslemede Önemi. Çukurova
Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi. 16(2):107–116.
2. AYAŞAN, T., 2005. Treonin Aminoasidi, Etkileri ve Metabolizması.
Tavukçuluk
Araştırma Dergisi. 6(1):66-68.
3. AYAŞAN, T., 2007. Hayvan Beslemede Organik İz Mineraller. Çukurova Üniversitesi
Ziraat Fakültesi Dergisi, 22(1):21-28.
4. AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E., 2009. Hayvan Beslemede Kurutulmuş Damıtık
Mısır+Çözünür Maddelerinin (DDGS) Kullanımı. Tavukçuluk Araştırma Dergisi. 8(1):
42-49.
5. ÖZCAN, B.D., AYAŞAN, T., 2009. Hayvan Beslemede Biyoteknoloji Uygulamaları.
Tavukçuluk Araştırma Dergisi. 8(1): 58-63.
6. AYAŞAN, T., 2009. Süt İneklerinin Beslenmesinde Süt Üre Nitrojenin Önemi.
Gaziosmanpaşa Ün. Ziraat Fakültesi Dergisi, 26 (2): 27-33.
7. AYAŞAN, T., 2010. Burçağın (Vicia ervilia L.) Hayvan Beslemede Kullanımı. Kafkas Ün.
Vet. Fak. Dergisi, 16(1):167-171. SCI.
8. AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E., 2010. Donör İneklerin Beslenmesi. Kafkas Ün. Vet. Fak.
Dergisi, 16 (3): 523-530. SCI.
9. AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E., 2010. Hayvan Beslemede β-Karoten Kullanılması ve
Etkileri. Kafkas Ün. Vet. Fak. Dergisi, 16 (4): 697-705. SCI.
10. KARAKOZAK, E., AYAŞAN, T., 2010. Ruminant Beslemede Korunmuş Metionin
Kullanımı. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 5 (1): 58-66.
11. AYAŞAN, T., 2010. Hayvan Beslemede Cassava ve Ürünlerinin Kullanımı.
Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 27 (1): 73-83.
12. AYAŞAN, T., 2010. Ruminant ve Kanatlı Beslemede Bezelye Kullanımı. Süleyman
Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 5 (2): 74-82.
13. AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E., 2011. Korunmuş yağların hayvan beslemede kullanımı.
Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, 6 (1): 85-94.
14. AYAŞAN, T., BAYLAN, M., 2011. Organik Selenyum ve Hayvan Beslemedeki Önemi.
Süleyman Demirel Ün. Zir. Fak. Dergisi, 6 (1): 34-43.
15. AYAŞAN T., 2011. Soya Silajı ve Hayvan Beslemede Kullanımı. Erciyes Ün. Vet. Fak.
Dergisi, 8(3):193-200.
16. AYAŞAN, T., BAYLAN, M., 2012. Kanatlı Beslenmesinde Dut Yaprağının (Morus alba)
Kullanılması. Ulusal Kümes Hayvanları Kongresi, 3-5 Ekim 2012, Poster bildiriler kitabı,
İzmir.
KİTAP
1. AYAŞAN, T., YAMAN, S, 2007. Buzağı, Dana ve Düvelerin Beslenmesi. Pratik Sığırcılık.
Editör: Aziz ÖZTÜRK, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Yaygın Çiftçi Eğitim Projesi, s:87-109.
2. AVCI, M., AYAŞAN, T., 2007. Yem Bitkileri İle Silaj Hazırlanması. Pratik Sığırcılık. Editör:
Aziz ÖZTÜRK, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Yaygın Çiftçi Eğitim Projesi, s:205-222.
HAKEMLİK YAPTIĞIM DERGİLER VE SAYISI
03 Kasım 2014 itibariyle
DERGİ ADI
MAKALE
SAYISI
Yurt Dışı
POULTRY SCIENCE
2
ASİAN-AUSTRALİAN JOURNAL OF ANİMAL SCİENCE, SCI kapsamlı
53
INDIAN J ANIM SCI, SCI kapsamlı
42
ITALIAN J ANİM SCI, SCI kapsamlı
18
SOUTH AFRİCAN JOURNAL OF ANİMAL SCİENCE, SCI kapsamlı
6
REVİSTA BRASİLEİRA DE ZOOTECNİA, SCI kapsamlı
12
JOURNAL APPLİED POULTRY RESEARCH, SCI kapsamlı
16
AFRİCAN J AGRİCULTURAL RESEARCH, SCI kapsamlı
6
LIVESTOCK SCIENCE, SCI kapsamlı
7
JOURNAL OF ANIMAL SCIENCE, SCI kapsamlı, A SINIFI
8
ANIMAL FEED SCIENCE AND TECHNOLOGY SCI kapsamlı
3
ARCHİVES OF ANİMAL NUTRİTİON
1
JOURNAL OF ANİMAL VETERINARY ADVANCES
1
EPSA
25
JAST
16
PHİLİPPİNE J VET AND ANİM SCI
18
PAKİSTAN VET J
5
IJLP
3
IRAN J ANIM SCI, IJAS
61
AJFST
1
ARCHİVOS DE ZOOTECNİA
12
IRANİAN J VET RES
7
ANNALS OF ANIMAL SCIENCE
6
CANADA JOURNAL OF AGRİCULTURAL SCİENCE
12
AJR
2
NIGERIAN JOURNAL OF ANIMAL PRODUCTION
10
ASİAN JOURNAL
SOCİOLOGY
OF
AGRİCULTURAL
EXTENSİON,
ECONOMİCS
& 1
ANNUAL REVİEW AND RESEARCH İN BİOLOGY
12
ARCHIV TİERZUCHT
1
AJBR, AFRİCAN JOURNAL OF BİOCHEMİSTRY RESEARCH
1
RESEARCH J AGRİC ENVİRONMENTAL MANAGEMENT
1
JOURNAL OF ANİMAL SCİENCE ADVANCES
13
INTERNATİONAL
AGRONOMY
SCHOLARS
JOURNALS,
AFRİCAN
JOURNAL
OF 1
ASIAN JOURNAL OF ANİMAL SCİENCE
1
JOURNAL APPLİED ANİMAL RESEARCH
1
NET JOURNAL OF AGRİCULTURE SCİENCE
1
THAİ J AGRİC SCİENCE
1
OPEN VETERINARY JOURNAL
1
AGRİCULTURAE CONSPECTUS SCİENTİFİCUS
AMERİCAN JOURNAL OF EXPERİMENTAL AGRİCULTURE
ROAVS JOURNAL RESEARCH OPINIONS IN ANIMAL &VETERINARY
SCIENCES
INTERNATİONAL JOURNAL OF AGRİCULTURAL POLİCY AND RESEARCH
WORLD APPLİED SCİENCES JOURNAL
INTERNATİONAL JOURNAL OF ANİMAL BİOSCİENCE
BRAZİLİAN J POULTRY SCİENCE
1
2
1
4
1
1
10
1
SPANİSH JOURNAL OF AGRİCULTURAL RESEARCH
1
SCİENCE JOURNALS PUBLİCATİON
Yurt içi
KAFKAS ÜN. VET. FAK. DERG, SCI kapsamlı
28
TÜRK VETERİNER VE HAYVANCILIK DERGİSİ
4
ANKARA TARIM BİLİMLERİ DERGİSİ, SCI KAPSAMLI
3
TURKİSH JOURNAL
TECHNOLOGY
OF
AGRİCULTURE
-
FOOD
SCİENCE
AND 2
ATATÜRK ÜN. VETERİNER BİLİMLERİ DERGİSİ
1
ADANA VETERİNER KONTROL VE AR. ENS. DERGİSİ
1
NOBEL, TABAD
1
NOBEL BİBAD
1
KAHRAMANMARAŞ SÜTÇÜ İMAM ÜNİVERSİTESİ DOĞA BİLİMLERİ DERGİSİ
2
TURKİSH JOURNAL OF FİSHERİES AND AQUATİC SCİENCES
1
HAYVANSAL ÜRETİM
1
TOPLAM
455
ALDIĞI ÖDÜLLER:
2013 yılı EN İYİ BİLİMSEL HAKEM ÖDÜLÜ: ASİAN-AUSTRALİAN JOURNAL OF
ANİMAL SCİENCE ADLI SCI KAPSAMLI DERGİ TARAFINDAN
SON 5 YILA AİT YAYINLARIN ÖZETLERİ
AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E., 2010. Donör İneklerin Beslenmesi. Kafkas Ün. Vet. Fak.
Dergisi, 16 (3): 523-530.
Donör İneklerin Beslenmesi
Tugay AYAŞAN* Emel KARAKOZAK*
* Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, 01321, Adana-TÜRKİYE
Özet
Donör ineklerin beslenmesinde başarı, elde edilen toplam oosit ve transfer edilebilen
embriyo sayısına bağlıdır. Donör ineklerin iyi bir şekilde beslenmesi için ırk, yaş, canlı ağırlık,
laktasyon sayısı, süt verimi, vücut kondüsyon skoru ve önceki beslenme programları dikkate
alınmalıdır. Yüksek süt veren laktasyondaki donör inekler süt ve süt bileşenlerinin sentezi için
önemli miktarda besin maddelerine ihtiyaçları vardır. Bu ihtiyaçların yanı sıra donör ineklerin
yeterli ve kaliteli oosit ve embriyo üretimi için de yüksek besin maddelerine gereksinimleri
bulunmaktadır. Rasyonda özellikle enerji, ham protein, karbonhidrat, vitamin ve mineral madde
düzeyleri yeterli olmalıdır. Donör inekler embriyo toplama periyodunda her türlü stres
faktörlerinden uzak tutulmalıdır. Bu derlemede donör ineklerin beslenmesi gözden geçirilmiş ve
bununla ilişkili bileşenler üzerinde durulmuştur.
Anahtar sözcükler: Donör İnek, Embriyo, Besleme, Kalite
Nutrition of Donor Cows
Summary
Success of feeding donor cows depend on total oosit and tranferable oosit numbers.
Breed, age, live weight, lactation number, milk yield, body condition and previous feeding
program should be considered to achive good donor cow’s nutrition. High yielding cows need
substantial amount of nutrients for milk and milk components synthesis. Besides these needs,
the donor cows had also high nutrient requirements for enough and high quality oosit and
embryos. Ration especially energy, crude protein, carbohydrate, vitamin and mineral levels
should be sufficient. Donor cows should not suffer any stress factor during embryo collection
periods as well. In this paper, nutrition of the donor cows have been reviewed and the
associated with components are emphasized.
Keywords: Donor Cow, Embryo, Nutrition, Quality
AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E., 2010. Hayvan Beslemede β-Karoten Kullanılması ve Etkileri.
Kafkas Ün. Vet. Fak. Dergisi, 16 (4): 697-705.
Hayvan Beslemede β-Karoten Kullanılması ve Etkileri
Tugay AYAŞAN* Emel KARAKOZAK*
* Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, 01321, Adana-TÜRKİYE
Makale Kodu (Article Code): KVFD–2010–2008
Özet
β-karoten sebze ve meyvelerde bulunan karotenoid grubu içinde belki de en iyi
bilinenidir. Karma yemdeki β-karoten, vitamin A’nın ön maddesidir. β-karoten katkısı gerek
düvelerin gerekse de ineklerin verim performansında bir iyileşme sağlamaktadır. β-karoten, aynı
zamanda antioksidan olarak da görev yapmaktadır. β-karoten, oksidatif strese karşı koruyucu
etki yapmakta, bağışıklık sistemini de uyarmaktadır. Yemdeki β-karoten yetersizliğinde direkt
veya indirekt olarak ovaryum fonksiyonları ve uterus ortamı değişerek östrus, gebe kalma ve
gebelik gibi reprodüktif parametreler olumsuz yönde etkilenmektedir.
Bu makalede, hayvan beslemede kullanılan β-karoten ile β-karoten konusunda çeşitli
hayvanlar üzerinde yapılan besleme çalışmaları ele alınmıştır.
Anahtar sözcükler:
β-karoten, Verim, Üreme, Çiftlik Hayvanları, Besleme
Use of β-Carotene in Animal Nutrition and Its Effects
Summary
Beta-carotene is probably the best known of the group of carotenoids occurring in fruits
and vegetables. Dietary β-carotene is recognized as the major precursor of vitamin A. It has
been improved reproductive performance in both dairy heifers and lactating cows provided
supplemental β-carotene. β-carotene protects against oxidative stress and stimulates immune
system. Dietary deficiencies of β-carotene will decrease reproductive efficiency by directly or
indirectly impairing ovarian function and the uterine environment, there by influencing oestrus,
conception and pregnancy.
In this paper, feeding studies made on the β-carotene used in nutrition of various animal
species have been reviewed.
Keywords: β-carotene, Reproduction, Fertilite, Farm Animals, Nutrition
AYAŞAN, T., 2010. Burçağın (Vicia ervilia L.) Hayvan Beslemede Kullanımı. Kafkas Ün. Vet.
Fak. Dergisi, 16(1):167-171.
Burçağın (Vicia ervilia L.) Hayvan Beslemede Kullanılması
Tugay AYAŞAN*
* Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Adana-TÜRKİYE
Özet
Mısır, soya küspesi ve balık unu gibi geleneksel yem hammaddelerinin fiyatlarının artması,
daha az pahalı olan alternatif kaynaklara olan ihtiyacı artırmıştır. Burçak, enerji ve proteince iyi
ve ucuz bir yem hammaddesidir. Burçak metabolik enerji (13.57 MJ/kg), protein (%24) ile demir,
bakır, potasyum, fosfor ve klor gibi mineraller bakımından iyi bir kaynaktır. Aminoasit profili,
lizin bakımından iyi bir kaynak olan soya küspesine yakındır. İşlem görmüş burçak, kanatlı
hayvanların karma yemlerinde kullanılmakta, çiğ olarak kullanıldığında ise tek mideli
hayvanlarda özellikle de tavuklarda zararlı etkileri bulunmaktadır. Ruminantlarda da burçak
kullanılmaktadır. Burçağın zararlı etkilerini azaltmak için bazı işleme teknikleri uygulanmaktadır.
Bu makalede, hayvan beslemede kullanılan burçak ile bu yem maddesiyle kanatlı ve ruminant
hayvanlar üzerinde yapılan besleme çalışmaları ele alınmıştır.
Anahtar sözcükler: Burçak, Broiler, Yumurtacı Tavuk, Ruminant, Besleme
Use of Vicia ervilia L . in Animal Nutrition
Summary
The increasing costs of conventional feedstuffs like corn, soybean meal and fish meal for
poultry diets is pushing the need to find less expensive alternatives. Bitter vetch is a good and
inexpensive source of protein and energy. Bitter vetch is a good source of metabolisable energy
(13.57 MJ/kg), protein (%24) and minerals especially iron, copper, potassium, phosphorus and
chlorine. Its amino acid profile is very close to soybean meal, including being a good source of
lysine. Bitter vetch seeds has been used in animal feeds and, when treated, as an alternative
source of protein in poultry diet. Raw bitter vetch, however, is detrimental to monogastric
animals, especially chickens. The bitter vetchs are used in ruminant feeds. Some processing
techniques have been found to be relatively effective in reducing the toxic or adverse effects of
bitter vetch. In this paper, feeding studies made on the Vicia ervilia L. used in nutrition of
poultry and ruminant species have been reviewed.
Keywords: Bitter Vetch, Broiler, Laying Hens, Ruminant, Nutrition
AYAŞAN, T., 2010. Hayvan Beslemede Cassava ve Ürünlerinin Kullanımı. Gaziosmanpaşa
Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 27 (1): 73-83.
Hayvan Beslemede Cassava ve Ürünlerinin Kullanımı
Özet
Cassava, orjinali Güney Amerika olan bir bitki olup, Manihot esculenta, maniok, yucca ve
tapkoya gibi çeşitli isimler olarak da bilinmektedir. Kök sisteminin bir parçası ve yaprakları yem
kaynağı olarak kullanılmakta olup, Afrika, Güney ve Kuzey Amerika, Hindistan ve Güneydoğu
Asya gibi ülkelerde önemli bir rol oynamaktadır. Bu makalede, hayvan beslemede kullanılan
cassava ve ürünleri ile bu yem maddeleriyle çeşitli hayvanlar üzerinde yapılan besleme
çalışmaları ele alınmıştır.
Anahtar sözcükler: Cassava, Kümes hayvanları, Ruminantlar, Besleme
Use of Cassava and Products in Animal Nutrition
Summary
Cassava is a plant originating from South America and is known under various names:
Manihot esculenta, manioc, yucca and tapioca. The tubers (part of the root system) and the
leaves are used as food sources. It is an important staple in many developing countries of
Africa, South and Central America, India and Southeast Asia. In this paper, feeding studies made
on the cassava and cassava products used in nutrition of various animal species have been
reviewed.
Keywords: Cassava, Livestock, Ruminant, Nutrition
AYAŞAN, T., OKAN, F., 2010. Farklı Düzeylerde Lizin ve Treonin Aminoasitleri İçeren
Yemlerin Etlik Civcivlerin Besi Performansı Üzerine Etkileri. Süleyman Demirel Üniversitesi
Ziraat Fakültesi Dergisi, 5 (1): 36-43.
Farklı Düzeylerde Lizin ve Treonin Aminoasitleri İçeren Yemlerin Etlik Civcivlerin Besi
Performansı Üzerine Etkileri
Tugay AYAŞAN1, Ferda OKAN2
1) Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, ADANA.
2) Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü, ADANA.
Yazışma yazarı: [email protected]
Özet: Bu çalışmanın amacı, karma yeme farklı düzeylerde treonin (%0.81, 0.86, 0.91) ile lizin
(%1.10, 1.16 ve 1.24) katkısının erkek etlik civcivlerin yem tüketimi, canlı ağırlık kazancı ile
yemden yararlanma oranı üzerine etkisini saptamak, civcivlerin treonin ve lizin aminoasit
gereksinmesini bulmaktır. Denemede 1 günlük 75 adet Ross 308 erkek civciv, 5 muamele
grubuna dağıtılmış, civcivler bireysel kafeslere konulmuştur. Denemede yemlere treonin ile lizin
ilavesi yem tüketimini, canlı ağırlık artışı ve yemden yararlanma oranını istatistiki olarak
etkilemiş (P<0.05), treonin+lizin katkısı grupların yem tüketimi ile canlı ağırlık kazancını artırmış,
yemden yararlanma oranını ise kötüleştirmiştir. Denemede treonin ve lizin düzeylerinin,
hayvanların gereksinmelerinin çok altında kaldığı, etlik civciv yemlerindeki treonin ve lizin
düzeylerinin artırılmasının gerekli olduğu da saptanmıştır.
Anahtar kelimeler: Etlik civciv, treonin, lizin, gereksinme
Effects of Diets Containing Different Levels of Threonine and Lysine Aminoacids on Fattening
Performance of Broiler Chicks
Abstract: The aim of this study was to evaluate the effect of different levels of threonine (0.81,
0.86, 0.91%) and lysine (1.10, 1.16, 1.24%) supplementation to the diet on feed intake, body
weight gain and feed conversion ratio of male broiler chicks and to evaluate threonine
aminoacid requirements of chicks. Day old, seventy five Ross 308 male chicks were divided into
five dietary treatment groups; chicks were placed in individual cages. In the experiment,
threonine and lysine supplementation to the diet affected feed intake, body weight gain and
feed conversion ratio statistically (P<0.05), threonine+lysine supplementation to the diet
improved feed consumption and body weight gain but not improved feed conversion ratio. It
was found that threonine and lysine levels were lower than broiler chick’s requirements and
also it was necessary to increase threonine and lysine levels in the broiler chick’s diets in the
experiment.
Key words: Broiler chick, threonine, lysine, requirement
CANOĞULLARI, S., AYAŞAN, T., BAYLAN, M., ÇOPUR, G., 2010. Yumurtacı Japon
Bıldırcınlarının Karma Yemlerine Organik ve İnorganik Selenyum Katkısının Yumurta Verim
Parametreleri ile Yumurta Selenyum İçeriğine Etkileri. Kafkas Ün. Vet. Fak. Dergisi, 16 (5): 743749
Yumurtacı Japon Bıldırcınlarının Karma Yemlerine Organik ve İnorganik Selenyum Katkısının
Yumurta Verim Parametreleri ile Yumurta Selenyum İçeriğine Etkileri*
Sibel CANOĞULLARI1, Tugay AYAŞAN2, Mikail BAYLAN1, Gülşen ÇOPUR3
1
Mustafa Kemal Üniversitesi Samandağ Meslek Yüksekokulu, TR-31780, Samandağ,
Antakya-TÜRKİYE
2
Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü, TR-01321, Adana-TÜRKİYE
3
Mustafa Kemal Üniversitesi, Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü, TR-31034, AntakyaTÜRKİYE
Özet
Bu çalışma, yumurtacı Japon bıldırcınlarının karma yemlerine organik ve inorganik
selenyum (Se) katkısının yumurta verim parametreleri ile yumurta akı ve sarısının Se içeriğine
etkilerini belirlemek amacıyla yapılmıştır.
Denemede 10 haftalık yaşta 90 adet yumurtacı Japon bıldırcını (Coturnix coturnix
Japonica) kullanılmıştır. Bıldırcınlar her birinde 18 hayvan bulunan 5 gruba ayrılmış ve tüm
hayvanlar bireysel kafeslerde barındırılmıştır. Gruplardan biri Se katkısız bazal yemle (kontrol),
ikinci grup bazal yeme + 0.2 mg/kg inorganik Se (sodyum selenit) ilaveli yemle, üç, dört ve
beşinci gruplar bazal yeme sırasıyla 0.1, 0.2 ve 0.3 mg/kg organik Se ilaveli yemlerle 8 hafta
süreyle beslenmişlerdir.
Araştırma sonucunda, deneme sonu canlı ağırlığı, yem tüketimi, yemden yararlanma
oranı, yumurta verimi ve yumurta ağırlığı bakımından gruplar arasında önemli bir farklılık
olmadığı, ancak yumurta sarısı ve akındaki Se konsantrasyonunun inorganik ve organik Se ilave
edilen gruplarda kontrole göre önemli derecede yüksek olduğu (P<0.001), organik Se ilavesinin
inorganik Se ilavesine göre daha etkili olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar sözcükler: Organik selenyum, İnorganik selenyum, Japon bıldırcını, Yumurta
verim parametreleri, Yumurta selenyum içeriği
The Effect of Organic and Inorganic Selenium Supplementation on Egg Production Parameters
and Egg Selenium Content of Laying Japanese Quail
Summary
This study was carried out to determine the effects of organic and inorganic selenium on
egg production parameters and egg yolk and egg albumin’s selenium contents of laying
Japanese quails. A total of ninety 10-week-old quails (Coturnix coturnix Japonica) were
allocated to five dietary groups of 18 quails in each. Quails were caged individually and fed diets
without supplementation (basal diet), basal diet with inorganic Se (sodium selenite) 0.2 mg/kg
Se containing diet and basal diet with 0.1 mg/kg Se, 0.2 mg/kg Se and 0.3 mg/kg Se containing
diets for 8 weeks.
At the end of the study, there were no significant differences between the groups in final
body weight, feed intake, feed efficiency, egg yield and egg weight. Se concentration in egg yolk
and egg albumin were higher in Se supplemented groups than control group (P<0.001) and it is
established that organic Se supplementation was more effective than the inorganic Se
supplementation for increase Se content of quail eggs.
Keywords: Organic selenium, Inorganic selenium, Japanese quail, Egg production
parameters, Egg selenium content
BAYLAN, M., CANOGULLARI, S., AYAŞAN, T., COPUR, G., 2010. Effects of Dietary Selenium
Source, Storage Time and Temperature on Eggshell Internal Quality in Quail Eggs. Biological
Trace Element Research, 7 December 2010,
Effects of Dietary Selenium Source, Storage Time and Temperature on Eggshell Internal
Quality in Quail Eggs
Mikail BAYLAN1
1
Tugay AYASAN2
Gulsen COPUR3
Mustafa Kemal University, Samandag Vocational School, 31780, Samandag, Hatay, Turkey
2
3
Sibel CANOGULLARI1
Cukurova Agricultural Research Institute, Adana, TURKEY.
Mustafa Kemal University, Agriculture Faculty, Department of Animal Science, 31034, Hatay,
Turkey
Abstract
This study was conducted to determine the effects of sodium selenite and selenium
enriched yeast supplementation, storage time and temperature on eggshell quality in quail
eggs. In the study, a total of ninety 10-week-old female Japanese quails (Coturnix coturnix
Japonica) with similar body size were randomly divided to five dietary groups of 18 quails in
each. Quails were caged individually and fed diets without selenium supplementation (basal
diet) and basal diet with inorganic Se supplementation (0.2 mg/kg) and basal diet with Seenriched yeast (Sel-PlexTM) supplementation (0.1, 0.2 or 0.3 mg/kg). The eggs were collected in
the third and fourth weeks of the experiment and stored in the 4 °C and 20 °C during the 0, 15,
30 and 45 days period.
At the end of the study, extension of the storage time up to 45 d and temperature up to
20 °C resulted in significant deterioration of egg quality. Albumen Haugh unit (HU), pH,
albumen index, yolk index and egg weight loss have been found to be the most important
parameters and were greatly influenced by Se sources, storage time and temperature.
Interaction effects between storage time and temperature were also significant for egg weight
loss, HU, albumen index and yolk index. The results show that supplementation of Se-yeast to
the diets significantly affected shell weight, shell tickness, HU, albumen index, yolk index and
pH. Albumen HU decreased with increased storage time and temperature, however, high Seyeast treatments had greater HU compared with inorganic Se and control groups in laying
quails. Keywords: Selenium, quail egg, storage time, temperature, internal quality
Karma Yemdeki Selenyum Kaynağının, Depolama Zamanı ile Sıcaklığın Bıldırcın
Yumurtalarının İç Kalite Ölçütlerine Olan Etkisi
Özet
Bu çalışma, yumurtacı Japon bıldırcınlarının karma yemlerine organik ve inorganik
selenyum (Se) katkısının, depolama zamanı ile sıcaklığın iç kalite ölçütlerine olan etkilerini
belirlemek amacıyla yapılmıştır. Denemede 10 haftalık yaşta benzer canlı ağırlıktaki 90 adet
yumurtacı Japon bıldırcını (Coturnix coturnix Japonica) kullanılmıştır. Bıldırcınlar her birinde 18
hayvan bulunan 5 gruba ayrılmış ve tüm hayvanlar bireysel kafeslerde barındırılmıştır.
Gruplardan biri Se katkısız bazal yemle (kontrol), ikinci grup bazal yeme + 0.2 mg/kg inorganik
Se (sodyum selenit) ilaveli yemle, üç, dört ve beşinci gruplar bazal yeme sırasıyla 0.1, 0.2 ve 0.3
mg/kg organik Se ilaveli yemlerle beslenmişlerdir. Yumurtalar denemenin 3. ve 4. haftasında
toplanmış, denemenin 0, 15, 30 ve 45 günlük periyotlarda 4 0C ve 20 0C’de depolanmıştır.
Denemenin sonunda, 45 günün üzerindeki depolama zamanı ile 20 0C’nin üzerindeki
sıcaklığın, yumurta kabuk kalitesinde önemli bir zarara yol açtığı görülmüştür. Yumurta akının
Haugh birimi (HU), pH, albumen indeksi, sarı indeksi ve yumurta ağırlık kaybı, Se kaynağı,
depolama zamanı ile sıcaklıktan etkilenen en önemli parametreler olmuştur. Depolama zamanı
ile sıcaklık arasında, yumurta ağırlık kaybı, Haugh birimi, albumen ve sarı indeksi bakımından
önemli bir interaksiyon bulunmuştur. Denemenin sonunda karma yeme Se mayası katkısının
yumurta kabuk ağırlığı, kabuk kalınlığı, Haugh birimi, albumen ve sarı indeksi ve pH’ı önemli
derecede etkilediği, albumen haugh biriminin depolama zamanı ve sıcaklığın artması ile azaldığı,
organik Se ilavesinin inorganik Se ilavesine göre daha etkili olduğu tespit edilmiştir.
Anahtar sözcükler: Selenyum, Bıldırcın yumurtası, Depolama zamanı, Sıcaklık, İç kalite
AYAŞAN, T., YURTSEVEN, S., BAYLAN, M., KUTLU, H.R., 2011. Effects of Boric Acid
Supplementation on Egg Production and Quality of Japanese Quails (Coturnix coturnix
Japonica). Indian J Anim Sci, 81 (5): 534–36.
Effects of dietary boric acid supplementation on egg production parameters and egg shell
quality of Japanese quails (Coturnix coturnix Japonica)
TUGAY AYASAN1, SABRI YURTSEVEN2, MIKAIL BAYLAN3 and H R KUTLU4
1
2
Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, University of Harran, Sanliurfa, Turkey
3
4
Cukurova Agricultural Research Institute, Adana, Turkey
Mustafa Kemal University Samandag Vocational School, Hatay, Turkey
Departments of Animal Science, Faculty of Agriculture, University of Cukurova, Adana- Turkey
ABSTRACT
The present study was carried out to determine whether dietary boric acid would affect egg
production parameters and egg shell quality of Japanese quail (Coturnix coturnix Japonica). In the
study, 135 female Japanese quails at 8 weeks of age were used. The quails were divided into
three groups randomly, each treatment group contained 3 subgroup containing 15 birds each.
Commercial maize-barley based standard layer diets were formulated as basal diets for the
control treatment, basal diets were supplemented with 200 and 400 ppm boric acid. The
experiment lasted 8 weeks.
The results obtained in this experiment showed that boric acid supplementation to the diet
significantly (P<0.05) affected egg weight, egg shell thickness and feed conversion efficiency,
but there was no significant difference between the control and the boric acid supplemented
groups in feed intake, egg production, egg shell weight, egg shape index.
Key words: Boric acid, Egg production parameters, Egg shell quality, Japanese quail
AYAŞAN T., OKAN, F., 2011. Threonine Requirement of Female Broilers from 22 to 42
days of Age. Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi 6 (1): 15-21.
Threonine Requirement of Female Broilers from 22 to 42 days of Age
Tugay AYASAN1 Ferda OKAN2
1
Cukurova Agricultural Research Institute, Adana/TURKEY.
2
Department of Animal Science, Faculty of Agriculture, University of Cukurova, Adana/TURKEY.
Corresponding author: [email protected]
Abstract: Threonine is considered to be the third limiting amino acid for broilers fed low protein
corn-soybean meal diets. The aim of this study was to determine the threonine requirement of
female broilers from 22 to 42 days of age. Seventy five, one days of age female broiler chicks
(Ross 308) were divided into five dietary treatment groups of similar mean weight, comprising
15 birds each, individually. They were fed a basal starter diet containing 23% CP, 3200 ME
kcal/kg, 0.91% threonine and 1.10% lysine (Lys) during the first 3 weeks. At the end of the first
feeding period, the broilers were randomly assigned to five dietary treatment groups receiving
0.70 (control diet), 0.75, 0.80, 0.85 and 0.90% of total threonine for the second 21 days
(between 22-42 days). During the feeding period, growth performance parameters, body
weight gain, feed intake and feed conversion ratio were determined.
The results obtained in the experiment showed that the groups receiving 0.75% threonine
attained the best performance. The results of our investigation also showed that the highest
body weight gain occurred at 0.75% threonine; the tendency in better feed conversion ratio in
the group receiving 0.80% threonine for female broilers. Our results suggest that the current
NRC (1994), recommendation of 0.74% threonine for 4 to 6 week old broilers is adequate to
support relative growth performance.
Key words: Female broiler, grower period, performance, threonine
22-42 Günlük Yaştaki Dişi Etlik Piliçlerin Treonin Gereksinmesi
Özet: Treonin, düşük proteinli mısır-soya küspesine dayalı yemlerle beslenen broilerlerde 3.
sınırlayıcı aminoasit olarak düşünülmektedir. Bu çalışmanın amacı 22-42 günlük yaştaki dişi etlik
piliçlerin treonin ihtiyacını tespit etmektir. 1 günlük yaştaki 75 dişi civciv, ortalama canlı ağırlıkları
birbirine benzer olacak şekilde her birinde 15 civciv (bireysel kafeslerde) olan 5 muamele
grubuna ayrılmıştır. Etlik civcivler ilk 3 hafta yapısında %23 ham protein, 3200 kcal/kg ME, %0.91
treonin ve %1.10 lysin içeren başlangıç yemiyle beslenmişlerdir. Birinci besleme periyodu
sonunda hayvanlar yapısında %0.70 (kontrol yemi), %0.75, 0.80, 0.85 ve %0.90 treonin içeren
karma yem gruplarına ayrılmıştır (22-42 günler arası). Deneme periyodu esnasında canlı ağırlık
kazancı, yem tüketimi ve yemden yararlanma oranı tespit edilmiştir.
Denemede yapısında %0.75 treonin içeren grubun en iyi performansı gösterdiği, en yüksek canlı
ağırlık kazancının %0.75 treonin içeren grupta olduğu, yemden yararlanma oranının ise %0.80
treonin içeren yemle beslenen gruptan elde edildiği tespit edilmiştir. Denemede NRC (1994)’ün
4-6 haftalık yaştaki etlik piliçler için önerdiği %0.74 treonin ihtiyacının, büyüme performansını
sağlamada yeterli olacağı da tespit edilmiştir.
Anahtar kelimeler: Dişi etlik piliç, büyütme dönemi, performans, treonin
AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E., 2011. Korunmuş yağların hayvan beslemede kullanımı.
Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, 6 (1): 85-94.
Korunmuş Yağların Hayvan Beslemede Kullanımı
Tugay Ayaşan1*, Emel Karakozak1
1
Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, TR-01321-ADANA.
ÖZET: Rumende korunmuş yağlar süt ineklerinin rasyonlarına rumen fonksiyonunu
etkilemeksizin rasyonun enerji yoğunluğunu artırmak amacıyla katılmaktadır. Çeşitli
çalışmalarda korunmuş yağların çeşitli verim ölçütlerini iyileştirdiğine dair bilgilerde
bulunmaktadır. Bu makalede, hayvan beslemede kullanılan korunmuş yağlar ile hayvanlar
üzerinde yapılan besleme çalışmaları ele alınmıştır.
Anahtar sözcükler: Hayvan besleme, Korunmuş yağ, Süt verimi, Üreme
Use of Protected Fats in Animal Nutrition
ABSTRACT: Rumen protected fats are often included in dairy cow rations in order to increase
the energy density of the ration without compromising rumen function. Various studies have
examined the effects of protected fats, with some studies reporting an improvement in various
fertility parameters. In this paper, feeding studies made on the protected fat used in animal
nutrition have been reviewed.
Key words: Animal nutrition, Protected fat, Milk yield, Reproduction,
KARA, U., AYAŞAN, T., HIZLI, H., GÖK, K., 2011. Ovsynch protokolünün inek ve düvelerin
gebelik oranı üzerine etkisi. Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 8 (1): 1-8.
Ovsynch Protokolünün İnek ve Düvelerin Gebelik Oranı Üzerine Etkisi
Effect of Ovsynch Protocol on Pregnancy Rate in Heifers and Cows
Uğur KARA
Tugay AYAŞAN
Hatice HIZLI
Kurtuluş GÖK
Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, 01321, Adana-TÜRKİYE
Ovsynch Protokolünün İnek ve Düvelerin Gebelik Oranı Üzerine Etkisi
Özet: Denemede inek ve düvelere Ovsynch protokolünün gebelik oranı üzerine olan etkisi
araştırılmıştır. Bu amaçla Siyah Alaca 24 inek ve 24 düve kullanılmıştır. Hayvanlar standart
Ovsynch protokolü ile senkronize edilmiştir. Hayvanlara programın 0. günü, ultrasonografi ile
ovaryum muayeneleri yapılarak folikül sayısı, folikül çapı, korpus luteum çapı gibi veriler
değerlendirilmiştir. Bu amaçla, 0. gün İM yolla 10 μg busereline acetate, GnRH analogu
(Receptal® inj. Intervet Tic. Ltd. Şti, İstanbul, Türkiye), 7. gün İM olarak 0.150 mg PGF2α analoğu
(Esrumate) ve PGF2α enjeksiyonundan 48 saat sonra ikinci GnRH uygulaması yapılmış olup ikinci
GnRH enjeksiyonundan 16-20 saat sonra da hayvanlar sabit zamanlı olarak tohumlanmıştır.
Ovaryum çapları ile folikül çapları 0.gün ultrason ile ölçülmüş, gebelik muayeneleri tohumlama
sonrası 42. gün ultrason ile 5. MHz rektal prob kullanılarak yapılmıştır.
Deneme sonunda Ovsynch protokolü uygulanan ineklerde gebelik oranının (%50.0) düvelere
göre (%29.2) daha yüksek çıktığı, bu farklılığın istatistiki olarak önemli olduğu görülmüştür.
Denemede folikül çapları gruplarda önemli bulunurken, korpus luteum çapları gruplar arasında
istatistikî olarak önemsiz olarak tespit edilmiştir.
Anahtar Kelimeler: Düve, folikül, gebelik oranı, inek, Ovsynch
Effect of Ovsynch Protocol on Pregnancy Rate in Heifers and Cows
Summary: The study was carried out to determine the effect of Ovsynch protocol on pregnancy
rates in heifers (n=24) and cows (n=24). The Ovsynch protocol consisted of an injection of GnRH
(10 μg busereline acetate) on day 0, an injection of PGF2α (0.150 mg estrumate) on day 7,
another injection of GnRH (10 μg busereline acetate) on day 9, and timed insemination on d 10.
Both heifer and cows were inseminated at 16 to 20 hours after second GnRH injection. Ovarian
structures and follicul diameters were monitored by ultrasonography on days 0. Pregnancy
diagnoses were performed on d 42 by ultrasonography with 5 MHz transrectal probe. It was
concluded that pregnancy rate was significantly greater for cows (50%) than for heifers treated
with Ovsynch (29.2%). In the experiment, follicle diameters were found significant but corpus
luteum diameters did not charge significantly between groups.
Key Words: Cow, follicle, heifer, Ovsynch, pregnancy rate
AYAŞAN T, HIZLI H, ÇAMLIDAĞ A, KARA U, GÖK K, KARAKOZAK E, ÇOBAN S, MUTLU H,
KILIÇALP N, SEĞMENOĞLU MS (2011). The determination of relationship between milk
production and the quality of embryo of donor cows. Indian J Anim Sci, 81 (9): 912-914.
The determination of relationship between milk production and the quality of embryo of
donor cows
TUGAY AYAŞAN1, HATİCE HIZLI1, AYSUN ÇAMLIDAĞ1, UGUR KARA1, KURTULUŞ GÖK1, EMEL
KARAKOZAK1, SERDAL ÇOBAN1, HASAN MUTLU1, NUMAN KILIÇALP1 and MANSUR SEYMEN
SEGMENOĞLU1
Cukurova Agricultural Research Institute, Adana, TURKEY
Key words: Donor cow, Embryo quality, Milk production
ABSTRACT
The relationship between milk production in donor cows (n=74) and quality of embryos was
examined in the experiment. According to their milk production, the donors were divided into
three groups. In the first group there were 18 donors with the milk yield lower than 5000 kg per
lactation; in the second group, 32 donors with the milk yield between 5000 kg and 7000 kg and
in the third group, 24 donors with the milk production over 7000 kg. Number of total embryos
and percentage of transferable embryos in groups were found statistically significant (P<0.05).
The higher rate of non-transferable embryos was recorded in donors in group 3 with high milk
production (48.91%). A positive correlation was recorded, i.e. the number of total embryos
suitable for transfer decreased in cows with higher milk production (r=-0.267) and an important
correlation was recorded (r = -0.070), i.e. between milk production and transferable embryo
number.
AYAŞAN T., 2011. Çörek Otu ve Kanatlı Hayvan Beslemede Kullanımı. 7. Ulusal Zootekni
Bilim Kongresi. 14-16 Eylül 2011. Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni
bölümü, ADANA.s: 1228-1236.
Çörek Otu ve Kanatlı Hayvan Beslemede Kullanımı
Tugay Ayaşan1*
1
Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, Adana
*e-posta: [email protected]; Tel: +90 (322) 388 45 00/24
Fax: +90 (322) 388 44 99
Özet
Son günlerde esansiyel yağlar veya hoş kokulu bitki ekstraktları gibi bitkisel kaynaklı yem
katkıları, geleneksel antibakteriyel yem katkı maddelerine alternatif olarak büyük ilgi
çekmektedir. Antibiyotik gibi antibakteriyel yem katkı maddelerinin kullanılmasının yarattığı
olumsuz etkiler nedeniyle yem endüstrisinde antibiyotiklere alternatif araştırmalara zorunluluk
doğmuştur. Bu alternatif yem kaynaklarından birisi de çörek otudur.
Çörek otu, kanatlı yemlerinde farmakolojik özellikleri ile geniş ölçüde güvenli olmasından dolayı
doğal büyüme düzenleyicisi olarak kullanılmakta, aynı zamanda da etlik piliçler, yumurtacı
tavuklar ile Japon bıldırcınlarının performans ve sağlığı üzerine pozitif etki yapmaktadır. Çörek
otu bitkisi ile tohumu, alkaloidler ve uçucu yağ asitlerini içermekte olup, esansiyel yağ asitleri,
proteinler, karbonhidratlar ile diğer vitamin ve mineraller bakımından önemli bir kaynaktır.
Çörek otu tohumu yapısında % 94.29 kuru madde, % 23.80 ham protein, % 42.08 ham yağ, %
7.71 ham selüloz, % 5.10 ham kül, % 0.36 kalsiyum, % 0.65 toplam fosfor, % 0.28 sodyum, %
0.25 magnezyum, % 0.79 potasyum, 34.19 mg/100g demir, 5.63 mg/100 g çinko ile 0.87
mg/100g bakır içermektedir. Bu derlemede, hayvan beslemede kullanılan çörek otu ile bu yem
maddesiyle kanatlı hayvanlar üzerinde yapılan besleme çalışmaları ele alınmıştır.
Anahtar kelimeler: Çörek otu, kanatlı, performans, yem katkı maddesi
Black Cumin and Usage of Poultry Nutrition
Abstract
Recently, feed additives of plant origin such as essential oils or extracts of aromatic plants have
received considerable attention as alternatives to the traditional antibacterial feed additives.
Antibacterial feed additives such as antibiotics have been used for years to improve weight gain
and feed conversion ratio. However, there is a potential development of resistance by several
pathogenic bacteria when antibiotics are used in the animal diets. Removal of antibiotics from
the diet may negatively affect profitability of the animals. Therefore, the feed industry will have
to research alternatives for the antibiotics. One of the alternatives used as feed additives is
black cumin.
Black cumin (Nigella sativa) can be used as a natural growth promoter in the poultry diet, due
to its pharmacological properties and wide margin of safety, in addition to its positive effects on
broilers, layers and Japanese quail performance and health. Black cumin plant and its seed
contain alkaloids, fixed and volatile oils and a variety of pharamocologically active substances.
Black cumin is a significant source of essential fatty acids, proteins, carbohydrates and other
vitamins and minerals.
Black cumin seeds contain 94.29 % dry matter, 23.80 % crude protein, 42.08 % ether extract,
7.71 % crude fibre, 5.10 % crude ash, 0.36 % calcium, 0.65 % total phosphorus, 0.28 % sodium,
0.25 % magnesium, 0.79 % potassium, 34.19 mg/100g Fe, 5.63 mg/100 g Zn and 0.87mg/100g
Cu.
In this paper, feeding studies made on the black cumin (Nigella sativa) used in nutrition of
poultry have been reviewed.
Key words: Black cumin, poultry, performance, feed additives
HIZLI H, AYAŞAN T, GÖK K, KARA U, KILIÇALP N, ÇAMLIDAĞ A, KARAKOZAK E, SEĞMENOĞLU
MS, MUTLU H, ASARKAYA A., 2011. Donör ineklerde yaş ile embriyo kalitesi arasındaki ilişkinin
saptanması. Kafkas Univ Vet Fak Derg, 17 (3): 493-497.
Donör İneklerde Yaş ile Embriyo Kalitesi Arasındaki İlişkinin Saptanması
Hatice HIZLI*, Tugay AYAŞAN*, Kurtuluş GÖK*, Uğur KARA*,
Numan KILIÇALP*, Aysun ÇAMLIDAĞ*, Emel KARAKOZAK*,
M. Seymen SEĞMENOĞLU*, Hasan MUTLU*, Ali ASARKAYA*
* Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, 01321, Adana-TÜRKİYE
Makale Kodu (Article Code): KVFD–2010–3598
Özet
Çalışmada donör ineklerde (n=165), donör yaşı ile embriyo kalitesi arasındaki ilişki
araştırılmıştır. Araştırmada Siyah Alaca donör inekler yaşlarına göre 3 gruba ayrılmıştır. 1. grup
yaşları 2-3 yaş arasında değişen 61 inekten oluşurken, 2. grup yaşları 4-5 yaş arasında değişen
28 inekten, 3. grup ta yaşları x≥6 yaş olan 76 inekten oluşmuştur. Çalışmada donör inek yaşı,
transfer edilebilen embriyo sayı ortalaması ile toplam embriyo sayı ortalamasını istatistiki olarak
etkilemiş (P<0.05); transfer edilemeyen embriyo sayısı gruplar arasında önemli bulunmamıştır
(P>0.05). Çalışmada transfer edilebilen embriyo oranı gruplarda %53.46-63.24 arasında değişim
göstermiştir. Denemede donör ineklerde donör yaşı ile transfer edilebilen embriyo arasında (r =
0.142) yine donör yaşı ile toplam embriyo arasında (r=0.138) önemli bir ilişki saptanmıştır.
Anahtar sözcükler: İnek, Donör yaşı, Embriyo kalitesi
The Determination of Relationship Between Age and the Quality of Embryo of Donor Cows
Summary
The relationship between donor age in donor cows (n=165) and quality of embryos was
examined in this study. According to their donor age, the Holstein donors were divided into
three groups. In the first group there were 61 donors between 2-3 years old; in the second
group, 28 donors between 4-5 years old; and in the third group, 76 donors between ≥6 years
old.
In the study, donor cow age were affected transferable embryos and total embryo
numbers statistically significant (P<0.05); not transferable embryos in groups were not found
statistically significant (P>0.05). The transferable embryo rate in groups was found between
53.46-63.24 % in the experiment. A significant correlation (r = 0.142) was recorded, i.e.
between donor age and transferable embryos; a significant correlation was recorded (r=0.138),
i.e. between donor age and total embryos.
Keywords: Cow, Donor age, Embryo quality
AYAŞAN T., 2011. Soya Silajı ve Hayvan Beslemede Kullanımı. Erciyes Ün. Vet. Fak.
Dergisi, 8(3):193-200.
Soya Silajı ve Hayvan Beslemede Kullanımı
Özet: Soya tek yıllık bir baklagil olup, soğuk veya ılık mevsim bitkisi olarak da
yetiştirilebilmektedir. Soya bitkisinin besin madde içeriği çiçeklenme başlangıcındaki yonca ile
karşılaştırılabilir. Lezzetliliği, küflü olmadığı müddetçe bir problem yaratmamaktadır. Soya,
sadece dane veya küspesi için değil aynı zamanda kaba yem olarak da ruminantlar için
kullanılan önemli bir yem hammaddesidir. Laktasyondaki süt inekleri ile büyüme dönemindeki
düvelere soya kuru otu veya yonca verildiğinde benzer performans göstermektedirler. Soya
silajı ortalama %18.3 ham protein, %35 kuru madde, %43.3 NDF, %32.3 ADF, %6.7 ADL
içermektedir (%100 kuru madde bazında). Soyanın saf olarak silajı yapılabildiği gibi mısır,
sorgum veya sudan otu ile karışık ekilerek de silajı yapılabilir. Soya silajı tek başına verildiğinde
inekler için çok lezzetli olmamaktadır. Soya silajı için en uygun dönem, hiç yaprak kaybının
olmadığı olgunluk dönemidir. Bu derlemede, hayvan beslemede kullanılan soya silajı ile bu yem
maddesiyle ruminantlar üzerinde yapılan besleme çalışmaları ele alınmıştır.
Anahtar Kelimeler: Hayvan besleme, kaba yem, ruminant, soya silajı
Soybean Silage and Usage of Animal Nutrition
Summary: Soybean is an annual legume that can be grown as either a cold- or a warm season
crop. Nutritive value of a soybean plant can be comparable to early-bloom alfalfa. Palatability is
not usually a problem unless the forage is moldy. Soybean is an important feed ingredient for
ruminants not only as a grain and soybean meal but also as a forage crop. Lactating dairy cows
and growing heifers have similar performance when fed on either soybean hay or alfalfa forage.
Soybean silage contains average 18.3% crude protein, 35% dry matter, 43.3% NDF, 32.3% ADF,
6.7% ADL (at 100% dry matter). Soybean can also be grown as a silage crop in pure culture or
intercropped with corn, sorghum or sudangrass. Soybean silage is not very palatable for cattle.
The best stage to harvest soybeans for silage is near full-pod stage and before any leaf loss.
In this paper, feeding studies made on the soybean silage used in nutrition of ruminants have
been reviewed.
Key Words: Animal nutrition, roughage, ruminant, soybean silage
AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E., 2011. Korunmuş yağların hayvan beslemede kullanımı.
Atatürk Üniversitesi Veteriner Bilimleri Dergisi, 6 (1): 85-94.
Korunmuş Yağların Hayvan Beslemede Kullanımı
Tugay Ayaşan1 Emel Karakozak1
1. Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, TR-01321-Adana.
Özet: Rumende korunmuş yağlar süt ineklerinin rasyonlarına rumen fonksiyonunu
etkilemeksizin rasyonun enerji yoğunluğunu artırmak amacıyla katılmaktadır. Sıcaklık stresi
esnasında ineklerde metabolik değişiklikler oluşmakta, kuru madde tüketimi azalmakta ve
performansta düşmeler meydana gelmektedir. Bu değişikliklerin olumsuz etkilerini minimize
etmek ve yüksek laktasyon performansını sağlamak için korunmuş yağ katkısının süt
endüstrisinde önemi giderek artış göstermektedir. Çeşitli çalışmalarda, korunmuş yağların çeşitli
verim ölçütlerini iyileştirdiğine dair bilgiler de bulunmaktadır. Laktasyondaki ruminantların
rasyonlarında yem katkısı olarak korunmuş yağ kullanımının süt verimini, süt yağ içeriğini
iyileştirdiği, süt yağının yağ asit komposizyonunu düzenlediği, süt protein düzeyini de düşürdüğü
tespit edilmiştir. Genel olarak süt ineklerinin rasyonuna yağ katkısı kuru maddenin %3’ü
düzeyinde sınırlandırıldığında kuru madde ve selüloz sindirilebilirliği azalmaktadır. Korunmuş
yağ katıldığında ise rasyonun yağ içeriği kuru madde tüketiminin %6-7’sini geçmektedir.
Ruminantlar, yağ asitlerinin kalsiyum tuzlarıyla beslendiklerinde plazma kolesterol ve
progesteron düzeylerinde artış oluşmakta bu da ovulasyon oranı ile embriyo kalitesi üzerine
olumlu etki yapmaktadır. Bu makalede, hayvan beslemede kullanılan korunmuş yağlar ile
hayvanlar üzerinde yapılan besleme çalışmaları ele alınmıştır.
Anahtar kelimeler: Hayvan besleme, Korunmuş yağ, Süt verimi, Üreme
Use of Protected Fats in Animal Nutrition
Abstract: Rumen protected fats are often included in dairy cow rations in order to increase the
energy density of the ration without compromising rumen function. Cows undergo metabolic
changes during heat stress, which may lead to decreases in dry matter (DM) intake and
subsequent declines in performance. In an attempt to minimize the negative affects of these
changes and maintain high lactation performance, use of supplemental protected fat is
increasing in popularity in the dairy industry. In various studies, the effects of protected fats
have been examined, with some of those reporting an improvement in various fertility
parameters. Rumen-protected fats as feed ingredients for lactating ruminants have been widely
tested in many experiments. The main effects recorded are higher milk yield, improved milk fat
content, and modified fatty acid composition of the milk fat. Additional effects, such as
decreased milk protein content. Generally, inclusion of fat in dairy ration is limited to 3% of dry
matter intake as beyond this, dry matter and fibre digestibilities are reduced. However, if
supplementation of fat is through rumen protected fat, the fat content of the ration can be
increased up to 6–7% of the dry matter intake. When fed to ruminants in the form of calcium
salts of fatty acids, they have been shown to increase plasma cholesterol and progesterone
levels which, in turn, could have beneficial effects on ovulation rate and embryo quality. In this
paper, feeding studies on the protected fat used in animal nutrition have been reviewed.
Key words: Animal nutrition, Protected fat, Milk yield, Reproduction
AYAŞAN, T., HIZLI, H., YAZGAN, E., 2011. Siyah alaca ineklerde süt üre nitrojeninin süt
komposizyonuna etkisi. Eurasian Journal of Veterinary Sciences, 27 (4): 219-222.
Siyah alaca ineklerde süt üre nitrojeninin süt komposizyonuna olan etkisi
(The effect of milk urea nitrogen on milk composition in Holstein dairy cows)
Tugay Ayaşan*, Hatice Hızlı, Ertan Yazgan
Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, TR-01321, Adana, Türkiye.
[email protected]
Kısa başlık: Süt üre nitrojen ile süt komposizyonu ilişkisi
Özet
Amaç: Süt üre nitrojeninin süt komposizyonuna olan etkisini araştırmaktır.
Gereç ve Yöntem: Siyah alaca inekler süt üre nitrojen değerlerine göre (1. Grup: x<22.73 mg/dL;
2. Grup: x>22.73 mg/dL) grup başına 36 hayvan olacak şekilde 2 gruba ayrıldı.
Bulgular: Süt üre nitrojenin ele alınan ölçütlerden, yağsız kuru madde, yoğunluk ile üreye olan
etkisinin istatistikî olarak önemli (p<0.05) olduğu tespit edildi. Süt üre nitrojen ile yağsız kuru
madde (r=0.140, p<0.045) ve yoğunluk (r=0.186, p<0.007) arasında önemli ilişki saptandı.
Öneri: Bu araştırmada elde edilen veriler, süt üre nitrojeninin süt komposizyonu üzerine
etkilerini ortaya koyması ve ileride yapılacak araştırmaları kaynak teşkil etmesi bakımından
önemlidir.
Anahtar kelimeler: Süt komposizyonu, süt üre nitrojen, yağsız kuru madde, yoğunluk
Abstract
Aim: The objective of this study was to evaluate the effects of milk urea nitrogen (MUN) on
milk composition.
Materials and methods: According to their milk urea nitrogen (1. Group: x<22.73 mg/dL; 2.
Group: x>22.73 mg/dL), the Holstein cows were divided into two groups as 36 animals per
group.
Results: In the experiment, milk urea nitrogen were affected solids-non-fat, density and urea
significantly (p<0.05); a significant correlation (r =0.140, p<0.045) was recorded between milk
urea nitrogen and solids non fat and density (r =0.186, p<0.007).
Conclusion: The findings obtained from in this study is important that in terms of to reveal
effects of milk urea nitrogen on milk composition and to be used as a source prospective
investigations.
Keywords: Milk composition, milk urea nitrogen, solids non fat, density
AYAŞAN, T., BAYLAN, M., 2011. Organik Selenyum ve Hayvan Beslemedeki Önemi.
Süleyman Demirel Ün. Zir. Fak. Dergisi, 6 (1): 34-43.
Çiftlik Hayvanlarının Beslenmesinde Organik Selenyumun Önemi
Tugay AYAŞAN1, Mikail BAYLAN2
1
2
Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü, Adana,
Mustafa Kemal Üniversitesi Samandağ Meslek Yüksekokulu, Samandağ/Hatay.
Yazışma yazarı: [email protected]
Özet: Selenyum (Se), insan ve hayvan besleme için esansiyel bir elementtir. Selenyum eksikliği
hayvanlar ve insanlar üzerinde çeşitli hastalıkların artmasına yol açmakta olup, eksikliğinde
çiftlik hayvanlarında verim ve üreme performansı azalmaktadır. Diğer taraftan yüksek
düzeylerde kullanıldığında ise toksiktir. Son yıllarda hayvanların yemlerinde şelat şeklinde veya
organik selenyumun ruminant, etlik piliç ve yumurtacı tavuklarda büyümenin, üremenin
iyileşmesi, sağlık üzerine olumlu etkisinden dolayı hayvan yemlerinde kullanılmasına yönelik
çalışmalar yapılmaktadır. Bu derlemede, organik selenyumun hayvanlar üzerindeki etkisi
anlatılmıştır.
Anahtar kelimeler: Çiftlik hayvanları, inorganik, organik, selenyum
Importance of Organic Selenium in Farm Animal’s Nutrition
Summary: Selenium (Se), an essential element for human and animal nutrition. Se deficiency is
a global problem related to an increased susceptibility to various diseases of animals and
humans and decreased productive and reproductive performance of farm animals. On the one
hand, it is toxic at high doses. In recent years, there has been considerable in the use of
chelated or organic selenium in animal diets. This interest has been stimulated by reports of
improved growth, reproduction and health in ruminants, broilers and laying hens fed organic
selenium. The objectives of this study were to evaluate the effects of organic selenium on
animals.
Key words: Farm animals, inorganic, organic, selenium
AYAŞAN T, HIZLI H, GÖK K, KILIÇALP N, KARA U, ÇAMLIDAĞ A, KARAKOZAK E, MUTLU H,
ÇOBAN S, SEĞMENOĞLU MS., 2011. Donör İneklerde Mevsimin Embriyo Kalitesi Üzerine Etkisi,
Erciyes Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 8(3):181-186.
Donör İneklerde Mevsimin Embriyo Kalitesi Üzerine Etkisi
Özet: Sunulan çalışma, donör ineklerde mevsimin embriyo kalitesi üzerine etkisini saptamak
amacıyla yapıldı. Denemede, yaz (n=34), sonbahar (n=21), ilkbahar (n=67), kış (n=45)
mevsimlerinde yapılan embriyo transfer çalışmaları kullanıldı. Elde edilen bulgulara göre,
mevsimin transfer edilebilir ve edilemeyen embriyo oranı üzerine etkisinin istatistiksel olarak
önemli olduğu tespit edildi. Ayrıca, mevsimin transfer edilebilen ve edilemeyen embriyo sayı
ortalaması ile toplam embriyo sayı ortalaması üzerine etkisinin istatistiksel olarak önemsiz
olduğu da tespit edildi. Sonuç olarak, ineklerde mevsimin transfer edilebilir ve edilemeyen
embriyo oranı üzerine önemli bir etkisinin olduğu kanısına varıldı.
Anahtar Kelimeler: Donör inek, embriyo kalitesi, mevsim
Effect of Season Upon The Embryo Quality in Donor Cows
Summary: The objective of the study was to evaluate the effects of season on the embryo
quality in donor cows. In the experiment, embryo transfer results of autumn (n=21), spring
(n=67) winter (n=45) and summer seasons (n=34) were used. According to the study, the
season affected the rates of transferable and non-transferable embryos. In addition, the season
did not affect the numbers of transferable, non-transferable and total embryos. Overall, the
findings suggest that the season affected the rates of transferable and non-transferable
embryos in donor cows.
Key Words: Donor cow, embryo quality, season
AYAŞAN, T., HIZLI, H., YAZGAN, E., KARA, U., GÖK, K., 2011. Somatik Hücre Sayısının
Süt Üre Nitrojen ile Süt Kompozisyonuna Olan Etkisi. Kafkas Univ Vet Fak Derg, 17 (4): 659-662.
Somatik Hücre Sayısının Süt Üre Nitrojen ile Süt Kompozisyonuna Olan Etkisi
Tugay AYAŞAN*, Hatice HIZLI*, Ertan YAZGAN*, Uğur KARA*, Kurtuluş GÖK*
* Çukurova Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, 01321, Adana-TÜRKİYE
Makale Kodu (Article Code): KVFD–2011–4489
Özet
Denemede somatik hücre sayısının süt üre nitrojen ile süt komposizyonuna olan etkisi
araştırılmıştır. Araştırmada 30 adet Siyah alaca inek, somatik hücre sayısına göre 2 gruba
ayrılmıştır. Denemede somatik hücre sayısının (1. Grup: x<268.000 hücre/ml; 2. Grup:
x>268.000 hücre/ml) ele alınan ölçütlerden süt yağı, süt laktoz, yağsız kuru madde ve yoğunluk
üzerine olan etkisinin istatistikî olarak önemli olduğu (P<0.05); buna karşılık süt üre nitrojen, süt
protein, süt kazein, üre, kuru madde, asitlik, serbest yağ asidi, sitrik asit ile donma noktasına
olan etkisinin önemsiz olduğu tespit edilmiştir (P>0.05). Denemede somatik hücre sayısı ile süt
yağı arasında (r=0.209; P=0.026); yağsız kuru madde (r=-0.183; P=0.050); süt laktozu (r=-0.196;
P=0.037) ile yoğunluk arasında (r=-0.281; P=0.002) önemli bir ilişki saptanmıştır.
Anahtar sözcükler: Somatik hücre sayısı, Süt kompozisyonu, Süt protein, Süt üre nitrojen,
Süt yağ
The Effect of Somatic Cell Count on Milk Urea Nitrogen and Milk Composition
Summary
The objective of this study was to evaluate the effects of somatic cell count on milk urea
nitrogen and milk composition. According to their somatic cell count, the Holstein cows (n=30)
were divided into two groups. In the experiment, somatic cell count (1. Group: x<268.000
cell/ml; 2. Group: x>268.000 cell/ml) were affected milk fat, milk lactose, solids-non-fat, density
significantly (P<0.05); but were not affected milk urea nitrogen, milk protein, milk urea, total
solid, acidity, free fatty acids, citric acid, milk caseine and freezing point depression (P>0.05).
A significant correlation (r =0.209, P=0.026) was recorded between somatic cell count and
milk fat; a significant correlation (r =-0.183, P=0.050) was recorded between somatic cell count
and solids non fat; a significant correlation (r =-0.196, P=0.037) was recorded between somatic
cell count and lactose and a significant correlation (r =-0.281, P=0.002) was recorded between
somatic cell count and density.
Keywords: Somatic cell count, Milk composition, Milk protein, Milk urea nitrogen, Milk
fat
AYAŞAN T, ASARKAYA A, HIZLI H, GÖK, K, TEKGÜL A, KARAKOZAK E, KARA U, SEĞMENOĞLU
MS, ÇOBAN S, MUTLU H, KILIÇALP N, (2012). Siyah alaca ineklerde vücut kondisyon skorunun
embriyo kalitesine etkisi. Kafkas Univ Vet Fak Derg, 18 (1): 91-94.
Siyah Alaca İneklerde Vücut Kondüsyon Skorunun Embriyo Kalitesine Etkisi
Tugay AYAŞAN*, Ali ASARKAYA* Hatice HIZLI*, Kurtuluş GÖK*
Aysun TEKGÜL*, Emel KARAKOZAK* Uğur KARA**, M. Seymen SEĞMENOĞLU***, Serdal
ÇOBAN* Hasan MUTLU* Numan KILIÇALP*
* Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, 01321, Adana-TÜRKİYE
** Saimbeyli Gıda Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü, 01740, Adana-TÜRKİYE
*** Adana Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlüğü, 01170, Adana-TÜRKİYE
Makale Kodu (Article Code):KVFD–2011–5025
Özet
Bu çalışma, vücut kondüsyon skorunun (VKS) embriyo kalitesine olan etkisini saptamak
amacıyla yapılmıştır. Çalışmada değişik VKS’de olan 65 baş Siyah Alaca inek kullanılmıştır.
Çalışmada Siyah Alaca inekler VKS’lerine göre 3 gruba ayrılmıştır. 1. Grup VKS≤3 olan
(VKS=3 dahil) 9 inekten, 2. Grup VKS 3 ile 4 (VKS =3 ve VKS=4 dahil değil) arasında değişen 29
inekten ve 3. Grup VKS≥4 (VKS=4 dahil) olan 27 inekten oluşmuştur.
Çalışmada VKS’nin transfer edilebilir kalitedeki embriyo sayı ortalaması, transfer edilemez
kalitedeki embriyo sayı ortalaması, toplam embriyo sayı ortalaması, transfer edilebilir embriyo
oranı ile transfer edilemez embriyo oranına olan etkisinin istatistiksel olarak önemsiz olduğu
tespit edilmiştir (P>0.05). Denemede ineklerde VKS ile transfer edilebilir kalite embriyolar
arasında (r=-0.156, P=0.215), transfer edilemez kalite embriyo sayısı arasında (r=0.186,
P=0.137), toplam embriyo sayısı arasında (r=0.007, P=0.958), transfer edilebilir embriyo oranı
arasında (r=-0.205, P=0.101) ve transfer edilemez kalitedeki embriyo oranı arasında (r=0.205,
P=0.101) düşük ve önemsiz düzeyde bir ilişki saptanmıştır.
Anahtar sözcükler: Vücut kondüsyon skoru, Embriyo kalitesi, İnek
The Effect of Body Condition Score on Embryo Quality of Holstein Cows
Summary
The objective of this study was to evaluate the effects of body condition score (BCS) on
the embryo quality. In the experiment, the total of 65 Holstein cows at different BCS were
used. According to their BCS, the Holstein cows were divided into three groups. In the first
group there were 9 cows, BCS≤3 (BCS=3 including), in the second group, 29 cows, between 3
and 4 BCS (BCS=3 and BCS=4 not including), and in the third group, 27 cows, BCS ≥4 (BCS=4
including).
In the study, BCS did not effect on transferable embryo number, non-transferable embryo
number, total embryo number, transferable embryo rate, non-transferable embryo rate
(P>0.05).
A low and not significant correlation (r =-0.156, P=0.215) was recorded between BCS and
transferable embryos, non-transferable embryos (r =0.186, P=0.137), total embryo number (r
=0.007, P=0.958), transferable embryo rate (r =-0.205, P=0.101) and non-transferable embryo
rate (r =0.205, P=0.101).
Keywords: Body condition score, Embryo quality, Cow
HIZLI H, AYAŞAN T, KILIÇALP N, KARA U, KARAKOZAK E, ÖZCAN BD, GÖK K, ÇAMLIDAĞ A,
ÇOBAN, S., MUTLU, H., SEĞMENOĞLU MS, 2012. Verici İnek ve Düvelerde Tekrarlı
Ovulasyonların Embriyo Kalitesi Üzerine Etkisi. YYÜ Vet Fak Derg, 23 (1): 11-14.
Verici inek ve düvelerde tekrarlanan süperovulasyonların embriyo kalitesi üzerine
etkisi
Kısa Başlık: Süperovulasyon sayısının embriyo kalitesine etkisi
ÖZET: Bu araştırma, tekrarlı süperovulasyon uygulamalarının Siyah alaca verici inek ve
düvelerde embriyo kalitesi üzerindeki etkisini tespit etmek amacıyla yapıldı. Bu araştırmada
Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Büyükbaş Hayvancılık İşletmesinde yapılan
süperovulasyonlara ait 178 embriyo transfer çalışması değerlendirildi.
Araştırmada tekrarlanan süperovulasyon sayısının, düvelerde transfer edilebilir kalitedeki
embriyo sayısı, edilemez kalitedeki embriyo sayısı ile toplam embriyo sayısını etkilediği (P<0.05),
buna karşılık ineklerde transfer edilebilir kalitedeki embriyo sayısı, edilemez kalitedeki embriyo
sayısı ile transfer edilebilir ve edilemez embriyo oranını etkilemediği saptandı (P>0.05). İnek ve
düveler birlikte değerlendirildiğinde tüm süperovulasyonlardan elde edilen toplam embriyo
sayısının, transfer edilebilir kalite embriyo sayısı ile transfer edilemez kalite embriyo sayısının
istatistiki olarak önemli olduğu (P<0.05); buna karşılık transfer edilebilir ve transfer edilemez
embriyo oranının önemsiz olduğu (P>0.05) tespit edildi.
Anahtar Kelimeler: Tekrarlı Süperovulasyon, Embriyo Kalitesi, İnek, Düve
The effects of repeated superovulations on the quality of embryo of donor cows and
heifers
Running Title: Effect of repeated superovulation on embryo quality
SUMMARY: The objective of this study was to evaluate the effects of repeated superovulations
on the embryo quality of Holstein donor cows and heifers. In this study, embryo transfer
records (n=178) collected at the East Mediterranean Agricultural Research Institute's Cattle
Research Station were analyzed in this study.
In the experiment, the number of repeated superovulations in heifers were found significant on
transferable embryo number, not transferable embryo number and total embryo number
(P<0.05) but transferable embryo number, not transferable embryo number, total embryo
number, rate of transferable embryos and rate of not-transferable embryos were not found
significantly (P>0.05) in cows. The entire number of embryos from all the superovulations, total
embryo number, transferable embryo number and not transferable embryo number were
found statictically (P<0.05) but rate of transferable embryo and not transferable embryo were
not found statictically (P>0.05).
Key Words: Repeated Superovulation, Embryo Quality, Cow, Heifer
AYAŞAN, T., GÖK, K., ASARKAYA, A., HIZLI, H., GÖRGÜLÜ, M., KARAKOZAK, E., COŞKUN
M.A., SEĞMENOĞLU, M.S., 2012. Mısır Silajı ve Şeker Pancarı Posasının Erkek Danaların Besi
Performansı, Kan Parametresi ile Kesim Ölçütleri Üzerine Etkisi, SDÜ Zir Fak Dergisi, 7(1): 64-73.
Mısır Silajı ve Şeker Pancarı Posasının Erkek Danaların Besi Performansı, Kan Parametresi ile
Kesim Ölçütleri Üzerine Etkisi
Tugay AYASAN1* Kurtulus GÖK1 Ali ASARKAYA1 Hatice HIZLI1 Murat GÖRGÜLÜ2 Emel
KARAKOZAK1 Mehdi Ahmet COSKUN1 Mansur Seymen SEGMENOGLU3
1 Dogu Akdeniz Tarımsal Arastırma Enstitüsü Müdürlügü, Adana
2 Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü, Adana
3 Adana Veteriner Kontrol Enstitüsü Müdürlügü, Adana
*Yazısma yazarı: [email protected]
Özet: Araştırma, erkek danalara kaba yem kaynağı olarak mısır silajı ve şeker pancarı posası
verilmesinin besi performansı, kan parametreleri ile kesim ölçütleri üzerine olan etkilerini
saptamak amacıyla düzenlenmiştir. Çalışmada biri hayvanın doğal formda % 40 mısır silajı+ % 60
kesif yem, diğeri de yine hayvanın yediği formda % 40 şeker pancarı posası + % 60 kesif yem
içeren 2 grup oluşturulmuştur. Her bir deneme grubunda deneme başı canlı ağırlıkları benzer
(252.5±6.43 kg) yaklaşık 13 aylık yaşta 14 adet olmak üzere toplam 28 adet Siyah alaca erkek
dana kullanılmıştır. Her bir deneme grubu 3 alt gruba bölünmüştür (5, 5, 4 baş dana/alt grup).
Araştırma sonunda şeker pancarı posası katılan grup; diğer gruba göre rakamsal olarak daha
fazla canlı ağırlık kazancına (1.48 kg/güne karşı 1.37 kg/ gün, P>0.05) sahip olmuştur. Alınan
biyokimyasal parametrelerden albumin; tam kan sayımına ait parametrelerden hemoglobin,
hematokrit ve nötrofil gruplar arasında farklı bulunmuş (P<0.05), nötrofil dışındaki değişkenler
mısır silajı alan grupta daha yüksek, nötrofil ise düşük bulunmuştur. Kesim parametrelerinden
ise karaciğer ağırlığı posa alan grupta daha yüksek bulunmuştur (P<0.05). Sonuç olarak yaş
formda % 40 oranında şeker pancarı posası ve mısır silajı kullanılan çalışmada her iki kaba yem
kaynağının da tatmin edici performans sağlayabileceği görülmüştür.
Anahtar Kelimeler: Besi, kan parametreleri, karkas ölçütleri, mısır silajı, şeker pancarı posası
The Effects of Corn Silage and Sugar Beet Pulp on Fattening Performance, Blood Parameters
and Carcass Characteristics of Beef Male Calves
Summary: This study was carried out to determine the effect of roughage source, corn silage,
sugar beet pulp, on fattening performance, blood parameters and carcass characteristics of
beef male calves. A total number of 28 Holstein male bull at the age of 13 months and
averaging 252.5±6.43 kg of body weight were allocated in two groups. Each experimental grup
was divided into three subgrup having 5, 5, and 4 bulls each. The results obtained in this
experiment showed that sugar beet pulp improved daily gain numerically (1.48 vs 1.37 kg/d,
P>0.05). Heamoglobin, heamatocrit, albumin values were higher for the bulls receiving corn
silage than those receiving sugar beet pulp (P<0.05). Neutrofil level for the bulls was lower for
the bulls fed with corn silage compared to those fed with sugar beet pulp (P<0.05). Liver weight
was found significantly higher for bulls fed with sugar beet pulp than corn silage (P<0.05). In
conlusion, both roughage sources can give satisfactory growth performance when they were
used at the 40 % fattening diet as fed basis.
Key words: Fattening, blood parameters, carcass characteristics, corn silage, sugar beet pulp
AYAŞAN, T., KARAKOZAK, E., 2012. İnokulant Kullanımının Değişik Yem Bitkilerinden Oluşan
Silajlarda Ham Besin Maddeleri ile Kalite Üzerine Etkisi. Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri
Dergisi, 26 (2): 93-98.
İnokulant Kullanımının Değişik Yem Bitkilerinden Oluşan Silajlarda Ham Besin Maddeleri ile
Kalite Üzerine Etkisi
Tugay AYAŞAN, Emel KARAKOZAK
Dogu Akdeniz Tarımsal Arastırma Enstitüsü Müdürlügü, Adana
Bu çalışma değişik yem bitkilerinden hazırlanan silajlarda inokulant kullanımının ham besin
maddeleri ile kalite üzerine olan etkisini tespit etmek amacıyla yürütülmüştür. Araştırmada
ayçiçeği, börülce, sorgum ve soya silajlarına inokulant katkısının Lactobacillus plantarum,
Pediococcus acidilactici, Streptococcus faecium ve selülaz, hemiselülaz, pentosanaz ve amilaz
enzimleri içeren Sil-All, Alltech UK) etkisi araştırılmıştır. Silaj materyali üzerinde ham protein
(HP), ham kül (HK), pH, kuru madde (KM) ve fleig puanı gibi özellikler incelenmiştir.
Deneme sonucunda silajlar arasında en yüksek ham protein (HP) inokulantlı börülce silajından
elde edilirken (%15.20); en düşük HP inokulantsız sorgum silajından elde edilmiştir (%7.11).
Fleig puanı inokulantlı sorgum silajında en yüksek bulunurken; fleig puanı inokulantsız börülce
silajında en yüksek bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler: İnokulant, Silaj, Kalite
Effects of Using Inoculant in Silages in Which Different Forage Crops on Crude Nutrient
Content and Quality
This study was carried out to determine crude nutrient content and quality of different crops
was used silages grown. Sunflower, cowpea, sorghum and soybean silage were obtained from
in the experiment. The effect of additives on the some parameters of silage inoculants were
examined. Sil-All (Alltech, UK) containing Lactobacillus plantarum, Pediococcus acidilactici,
Streptococcus faecium and cellulase, hemicellulase, pentosanase and amylase enzymes were
used. The following measurment were recorded on silage materials: Crude protein (CP), crude
ash (CA), pH, dry matter (DM) and fleig quantitative score.
As a result of this experiment, among the silages, while highest crude protein (CP) were
determined from cowpea silage with inoculant (15.20%), lowest CP were determined from
sorghum without inoculant (7.11%). While fleig quantitative score was the highest at sorgum
silage with inoculant; fleig quantitative score was the highest at cowpea silage without
inoculant.
Key Words: Inoculant, Silage, Quality
AYAŞAN T, 2013. Effects of dietary inclusion of protexin (probiotic) on hatchability of
Japanese quails. Indian J Anim Sci, 83(1): 78-81.
ABSTRACT
The present study was to determine the effects of three different levels of probiotic on
hatchability of Japanese quail (Coturnix coturnix Japonica).
In this study, 225 female Japanese quails were used. The experimental quails were
divided into three dietary treatment groups of similar mean weight comprising 75 birds each,
which was divided into 3 subgroups of 25 birds each. Treatment groups were assigned control
Group A (unsupplemented diet), Group B (0.5 kg per tonne “Protexin” supplemented diet) and
Group C (1.0 kg per tonne “Protexin” supplemented diet) for 5 weeks. After 5 weeks, probiotic
treatment was ceased and then all groups were allowed to nourish standard layer diet.
Results showed that protexin supplementation to the diet did not affect hatchability of
total eggs set, hatchability of fertile eggs set and fertile egg % (P>0.05).
Key Words: Hatchability, Japanese quail, Probiotic
AYAŞAN T, 2013. Effects of dietary Yucca schidigera on hatchability of Japanese Quails. Indian J
Anim Sci, 83(6): 641-644
Effects of dietary yucca schidigera on hatchability of Japanese Quails
(Coturnix coturnix Japonica)
Running Title: Effects of Yucca Schidigera in Quails
TUGAY AYASAN
East Mediterranean Agricultural Research Institute, Adana, TURKEY
ABSTRACT
The present study was carried out to determine whether dietary Yucca schidigera powder
would affect hatchability parameters of laying Japanese quail (Coturnix coturnix Japonica). In
this study, 30 female Japanese quails were used. The experimental quails were divided into two
dietary treatment groups of similar mean weight comprising 30 birds, which was divided into 3
subgroups of birds. A standard layer feed, basal diet of the trial was supplemented with 0 or
120 ppm Yucca schidigera powder.
Feed and water were supplied ad libitum and light was provided 16 hours (from 8.00 to
24.00) each day.
Results showed that Yucca schidigera supplementation to the diet did not affect
hatchability of total eggs set, hatchability of fertile eggs set and fertile egg % (P>0.05).
Key words: Hatchability, Japanese quail, Yucca schidigera
AYAŞAN, T., OKAN, F., 2014. Treonine Dayalı Yem Seçiminin Erkek Etlik Piliçlerde
Performans ve Karkas Özelliklerine Etkisi. Türk Tarım-Gıda Bilim ve Teknoloji Dergisi. 2(4):190196.
Treonine Dayalı Yem Seçiminin Erkek Etlik Piliçlerde Performans ve Karkas Özelliklerine Etkisi
Tugay Ayaşan1** Ferda Okan2
1
Doğu Akdeniz Tarımsal Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü, 01321, Adana, Türkiye
2
Çukurova Üniversitesi Ziraat Fakültesi Zootekni Bölümü, 01330, Adana, Türkiye
ÖZET
Bu çalışma treonine dayalı yem seçiminin erkek etlik civciv ve piliçlerin performans ölçütleri ile
karkas parametreleri üzerine etkilerini saptamak amacıyla düzenlenmiştir. Denemede 1 günlük
30 adet Ross 308 erkek civciv bireysel olarak 2 muamele grubuna dağıtılmıştır.
Denemede yem seçimi canlı ağırlık kazancı ve yemden yararlanma oranını etkilememiştir
(P>0.05). Yem tüketimi ile karkas parametreleri ise muamele gruplarından istatistikî olarak
etkilenmiştir (P<0.05).
Anahtar Kelimeler: Etlik piliç, Karkas, Performans, Treonin, Yem seçimi
The Effect of Choice Feeding Based on Threonine on Performance and Carcass Parameters of
Male Broiler Chicks
ABSTRACT
The aim of this study was to evaluate the effect of choice feeding based on threonine on
performance characteristics and carcass parameters of male broiler chicks. Day old, thirty Ross
308 male chicks were divided into two dietary treatment groups. In the experiment, choice
feding did not affect on body weight gain, feed conversion ratio (P>0.05). Feed intake and
carcass parameters significantly affected by experimental treatments (P<0.05).
Keywords: Broiler chick, Carcass, Performance, Threonine, Choice feeding
Download

Dr.Tugay AY​AŞAN