Bej Mermerlerde Epoksi Uygulamasının Atmosferik Şartlar Altında Kayacın Bazı Fiziksel ve
Mekanik Özelliklere Etkisi
The Investigation of Epoxy Repair Process on Physical and Mechanical Properties of Beige Marbles
Against Atmospheric Conditions
Tamer Efe, Süleyman Demirel Üniv., Mühendislik Fakültesi, Isparta-Türkiye, [email protected]
Deniz Akbay, Süleyman Demirel Üniv., Mühendislik Fakültesi, Isparta-Türkiye, [email protected]
Servet
Demirdağ*,
Süleyman
[email protected]
Demirel
Üniv.,
Mühendislik
Fakültesi,
Isparta-Türkiye,
Nazmi
Şengün,
Süleyman
[email protected]
Demirel
Üniv.,
Mühendislik
Fakültesi,
Isparta-Türkiye,
Raşit
Altındağ,
Süleyman
[email protected]
Demirel
Üniv.,
Mühendislik
Fakültesi,
Isparta-Türkiye,
İbrahim Uğur, Süleyman Demirel Üniversitesi, Müh. Fak., Maden Müh. Böl., Isparta-Türkiye,
[email protected]
(*) Yazışmacı Yazar Adresi: Süleyman Demirel Üniversitesi, Müh. Fak, Maden Müh. Böl., Batı
Kampüs, 32260, Isparta-Türkiye, tel: +90 246 2111308, fax: +90 246 237 0859, e-mail:
[email protected]
ÖZET
Doğal ortam şartlarının, kaplama ve döşeme olarak kullanılacak mermer ve doğal taşlar üzerindeki
zamana bağlı etkisi kullanım ömrü ve uygunluğu açısından incelenmesi gereken önemli konulardan
biridir. Bu çalışma kapsamında kırık-çatlak sistemleri epoksi ile tamir edilmiş bej mermerleri ve ham,
herhangi bir tamir işlemi uygulanmamış bej mermer örneklerinin termal (ısıl) şok ve donma-çözülme
çevrimlerine tabi tutulması suretiyle yapılarında oluşan değişimler teknik açıdan incelenmiştir.
Çalışmada kullanılan numuneler farklı bölgelerden temin edilmiştir. Deney öncesi numunelerin birim
hacim ağırlık, hacimce ve ağırlıkça su emme oranları, porozite ve nokta yük dayanım indeksi değerleri
belirlenerek, her 10 çevrim sonunda aynı deneyler tekrarlanmış, toplamda 40 çevrim sonundaki fiziksel
ve mekanik değişimler tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular ışığında atmosferik şartların bej mermerleri
olumsuz yönde etkilediği, termal şok etkisinin, donma-çözülmeye nazaran nokta yük dayanımında
daha fazla bir düşüşe sebep olduğu tespit edilmiştir. Atmosferik şartlar karşısında bozulmaya karşı en
dirençli olan bej türün Eğirdir beji olduğu sonucuna varılmıştır.
.
Anahtar Kelimeler: Bej Mermer; Epoksi Tamir; Termal Şok; Donma-çözülme; Fiziksel ve Mekanik
Özellikler.
ABSTRACT
The effects of natural environmental conditions related to the time on natural stones used as coating
and flooring material is an important topic to research because of their economic life and suitability. In
this study, joint and crack systems in beige marbles which have fixed with epoxy and the raw form of
them are investigated under freeze-thaw and thermal shock cycles. Alterations on their structure are
determined. Samples are collected from different regions. Before experiments, unit volume weight,
water content, porosity and point load index values of samples are determined. At the end of every 10
period, experiments are repeated and the changes of physical and mechanical properties of rocks are
identified after 40 periods. According to research findings, atmospheric conditions have adversely
affected the marbles, thermal shock is more effective in point load strenght drop than freze-thaw. As a
result of the study, the most resistant beige order against atmospheric conditions is Egirdir beige.
Keywords: Beige marble, Epoxy repair, Thermal shock, Freeze-thaw, Physical and mechanical
properties.
1 GİRİŞ
Doğal taşlar kullanıldıkları yere göre uzun süre
yağmur, rüzgâr, nem, donma-çözülme ve gece
gündüz sıcaklık farklılıkları gibi atmosfer
olaylarına maruz kalmaktadır (Şengün vd.,
2008). Bu tür etkilere maruz kalan ve yüzey
kaplaması olarak kullanılan doğal taşlarda
atmosfer şartlarının kayacın bünyesinde yarattığı
gerek fiziksel, gerekse de kimyasal etkiler
incelenmesi gereken önemli bir konudur.
Mermerlerin yapısında meydana gelen bu
bozunmalar
onarım
yapılmasını
zorunlu
kılmaktadır. Bu onarım hem farklı mermerlerin
kullanılmasına hem de ekstra işçilik giderlerinin
ortaya çıkmasına sebep olmaktadır. Bütün bu
işlemler
doğal
olarak
yapı
maliyetini
arttırmaktadır (Erdoğan ve Yaşar, 2001).
Yapılarda
kaplama
malzemesi
olarak
kullanılan kayaçların, atmosferik etkilere karşı
zamanla yıpranmasının ne ölçüde olduğunun
önceden bilinmesi önemlidir. Çünkü aynı
bölgeden üretilen kimyasal ve mineralojik yapısı
aynı olan bir kayaç birçok farklı iklim ya da
bölgede kullanım alanı bulabilmektedir. Sıcak bir
iklimde atmosferik şartlara yeterince dayanıklı
olabilen
bir
kayaç,
soğuk
bölgelerde
kullanıldığında aynı performansı sergilemeyebilir.
Bu durumda projelerde kullanılacak doğal
taşların seçiminde donma-çözülme ve termal şok
gibi atmosferik şartların etkilerinin önceden
biliniyor olması gerekmektedir.
Donma-çözülme çevrimlerinden kayaçların
nasıl etkilendikleri birçok araştırmacı tarafından
incelenmiştir. Broms ve Yao (1964), donmaçözülme periyotları sonrası zeminlerde meydana
gelen fiziksel ve mekanik özelliklerdeki
değişimleri incelemişlerdir. Binal (1996) ve Binal
vd.
(1997;
1998),
Eskişehir-Yazılıkaya
bölgesinde
yüzeylenen
volkano-sedimanter
kayaçların donma-çözülme etkisi altındaki fiziksel
ve
mekanik
özelliklerinin
değişimlerini
incelemişlerdir. Gökaltun (2001), farklı atmosferik
kirleticilerin kireçtaşları üzerindeki etkilerini
incelemiştir. Binal ve Kasapoğlu (2002) Aksaray-
Ihlara vadisinde yüzeylenen Selime ignimbiritinin
jeomekanik özelliklerinin uygulanan donmaçözülme periyotları sonucu fiziksel ve mekanik
özelliklerinin
değişimlerini
incelemişlerdir.
Altındağ vd. (2003) Isparta andezitinin fizikomekanik özelliklerin 50 periyotluk bir donmaçözülme
çevrimi
sonunda
azaldığını
gözlemlemişlerdir. Yavuz vd. (2005) karbonatlı
kayaçlarda termal şok ve donma-çözülme
çevrimlerine bağlı olarak kayaçların P-dalga hızı,
tek eksenli basınç dayanımı ve Schimdt sertliği
değerlerini araştırmışlardır. Şengün vd. (2008)
doğal taş olarak kullanılan farklı yörelere ait
kireçtaşlarının
donma-çözülme
çevrimleri
sonrasında fiziksel, mekanik ve indeks
özelliklerindeki değişimleri incelemişler ve
türettikleri ampirik eşitlikler yardımıyla çevrim
sayılarına bağlı olarak kayaçlarda oluşacak
değişimlerin
önceden
tahmin
edilebilirliği
araştırmışlardır.
Bayram (2012) Türkiye’nin
soğuk bölgelerinden temin ettiği kireçtaşlarındaki
donma çözülme etkisine bağlı olarak tek eksenli
basınç dayanımı kayıplarını incelemiştir.
Doğal
taşlarda
gerek
yapısından
kaynaklanan, gerekse üretim esnasında oluşan
çatlak ya da kusurlar bulunmaktadır. Bu doğal
taşların üretilebilmesi ve sonrasında sektörde
pazar sahibi olabilmesi için bu tür kusurların
giderilmesi gerekmektedir. Gelişen teknoloji ve
artan
rekabet
koşullarında
çatlaklardan
kaynaklanan üretim kayıplarının minimuma
indirilebilmesi için tamir ve dolgu işlemleri
yapılmaktadır. Bu işlemlerde en çok kullanılan
malzemeler epoksi reçineler, polyester reçineler,
U.V reçineler, mastikler ve çimento dolgudur. Bu
çalışma kapsamında epoksi reçine kullanılarak
çatlak ve gözenek tamiri yapılmış bej numuneleri
araştırılmıştır.
Epoksi reçineler, epoksit (oksijen atomuyla
eter halkasının kapanması) işlevlerini taşıyan
makro
moleküllerden
oluşan
reçinelerdir.
Uçlarında epoksit işlevi taşıyan makro moleküller
uygun
şartlarda
kürlendiklerinde
çapraz
bağlanmış, yüksek mukavemetli ve yapışma
kabiliyeti
güçlü
dev
molekül
zincirileri
oluştururlar. Bu sayede yapıştırma ve çatlakları
doldurma konusunda oldukça üstündür. Bu
özelliklerinden ötürü epoksi reçineler en çok
tercih edilen ve performans açısından en
avantajlı tamir malzemelerinden biridir. Epoksi
uygulaması cila öncesinde ya da sonrasında
yapılabilmektedir (Acar, 2003).
Çatlakların içerisine giren epoksi reçine ve
sertleştirici olmak üzere bu sistem 2 bileşenden
oluşur. Karışım oranı, uygulanacak taşın
özelliğine ve uygulamanın amacına bağlı olarak
genellikle 100:25 – 100:50 arasında değişim
göstermektedir.
Reçinenin
oranına
ve
akışkanlığına bağlı olarak, manipülasyon süresi
ve tam sertleşmenin gerçekleşme süresi değişir.
Bu uygulamada file kullanılabildiği gibi filesiz
olarak da kullanılabilir (Sarıışık ve Şentürk,
2003).
Bu çalışmada Çizelge 1’de bilgileri verilen 3 farklı
ham bej mermer türü ve aynı türlerin epoksi
uygulaması yapılmış halleri olmak üzere toplam
6 farklı numune kullanılmıştır. Hazırlanan
numunelere yaşlandırma testleri uygulanmış ve
bünyelerinde meydana gelen ağırlık ve dayanım
kayıpları incelenmiştir. Öncelikle termal şok ve
donma çözünme deneylerinde kullanılmak üzere
ISRM 2007’de nokta yük dayanım indeksi için
öngörülen 0,3W < D < W şartını sağlayacak
şekilde 2 seri numune hazırlanmıştır. Orijinal
ağırlık, su emme ve dayanım değerleri belirlenen
numuneler termal şok ve donma-çözülme
çevrimlerine tabi tutulmuş, her 10 periyot
sonunda ilgili numunelerin analizleri yapılmış ve
kalan numunelerin çevrimleri devam etmiştir.
Donma-çözülme çevrimleri TS EN 12371 ve
termal şok çevrimleri ise TS EN 14066
standardına uygun olarak yapılmıştır.
2 MATERYAL VE METOT
Çizelge 1. Çalışmada kullanılan kayaçlar
Kayaç Adı
Kayaç Kodu
Hacılar Bej (Ham)
Hacılar Bej (Ep)
Eğirdir Bej (Ham)
Eğirdir Bej (Ep)
Aksu Bej (Ham)
Aksu Bej (Ep)
HH
HE
EH
EE
AH
AE
Kayaç Cinsi
Orijini
Bölge
Kireçtaşı
Sedimanter
Isparta-Hacılar
Kireçtaşı
Sedimanter
Isparta-Eğirdir
Kireçtaşı
Sedimanter
Isparta-Aksu
Ham: Herhangi bir tamir ya da dolgu işlemine maruz kalmamış
Ep: Epoksi tamir işlemi uygulanmış
2.1
Fiziksel
Belirlenmesi
ve
Mekanik
Özelliklerin
Kayaçların kuru birim hacim ağırlık ve su emme
(ağırlıkça ve hacimce) değerleri TS EN 1936
standardında belirtilen esaslara göre kenar
uzunluğu 50 mm olan küp numuneler kullanılarak
belirlenmiştir. Nokta yükü dayanım indeksi
değerleri ISRM (2007) standardında belirtilen
0,3W < D < W şartını sağlayacak blok şekilde
numuneler üzerinde yapılmıştır. Burada W
genişliği, D ise kalınlığı ifade etmektedir.
Deneylerde 10 ar adet numune kullanılmış ve
aritmetik ortalamaları alınarak Çizelge 2’de
sunulmuştur. Çizelgede verilen nokta yük
dayanım indeks değerleri 50 mm çapında örnek
için düzeltilmiş değerlerdir.
Çizelge 2. Doğal taşların fiziksel ve mekanik özellikleri
Kayaç
Kodu
HH
HE
EH
EE
AH
AE
Birim Hacim
Ağırlık
(g/cm3)
2,70
2,69
2,71
2,71
2,71
2,66
Ağılıkça Su
Emme
(%)
0,20
0,27
0,07
0,08
0,24
0,21
Hacimce Su
Emme
(%)
0,54
0,74
0,19
0,23
0,64
0,56
2.2 Donma-Çözülme ve Termal Şok Çevrimleri
Donma-çözülme
deneyi
TS
EN
12371
standardında belirtilen esaslar dikkate alınarak
yapılmıştır. Numuneler suya doygun hale
getirilerek
önceden
-20°C’ye
ayarlanmış
dondurucuya
yerleştirilmiş
ve
6
saat
dondurucuda
bekletilmiştir.
Daha
sonra
dondurucudan çıkartılıp yaklaşık 20°C’deki
suyun içerisine konulmuş ve bu şekilde 18 saat
suda
bekletilmiştir.
Böylece
bir
çevrim
tamamlanmış olmaktadır. 10 çevrim sonunda
numunelere birim hacim ağırlık, su emme ve
nokta yük dayanımı deneyleri yapılmış, ağırlık ve
dayanım
kayıpları
belirlenmiştir.
Kalan
numuneler donma-çözülme çevrimine tabi
tutulmaya devam edilmiş ve 20-30-40. gün
sonlarında bu işlem tekrarlanmıştır.
Nokta Yük
Dayanım İndeksi
(MPa)
4,81
5,12
5,34
5,39
5,03
5,24
Termal şok deneyi TS EN 14066 standardında
öngörüldüğü
şekilde
gerçekleştirilmiştir.
Numuneler
105°C’ye
ayarlanmış
etüve
yerleştirilerek 18 saat boyunca bekletilmiş, sonra
yaklaşık 20°C’deki suyun içerisine bırakılara
şoklanmıştır. Suda 6 saat boyunca bekletildikten
sonra tekrar 105°C’deki etüve konularak bir
çevrim tamamlanmış olmaktadır. Donmaçözülme deneyleri ile aynı anda başlayarak
benzer şekilde 40 periyot devam ettirilmiş ve her
10 periyot sonunda deneyleri yapılmıştır.
Çizelge 3’te termal şok ve donma-çözülme
çevrimleri sonucunda elde edilen hacimce su
emme değerleri, Çizelge 4’te ise nokta yük
dayanım değerleri verilmiştir. Kayaçların birim
hacim ağırlık değerlerinde kayda değer bir
değişim gözlemlemiştir.
Çizelge 3. Termal şok ve donma-çözülme sonrası hacimce su emme değerleri (%)
Numune Kodu Orijinal HH HE EH EE AH AE 0,54 0,74 0,19 0,23 0,64 0,56 Termal Şok 10. Periyot 0,55 0,58 0,23 0,19 0,26 2,00 Donma‐Çözülme 20. 30. 40. Periyot Periyot Periyot 0,42 0,73 0,18 0,20 0,23 4,99 0,44 0,59 0,18 0,16 0,23 0,37 0,56 0,50 0,15 0,19 0,23 0,33 Orijinal
0,54 0,74 0,19 0,23 0,64 0,56 10. 20. 30. 40. Periyot Periyot Periyot Periyot 0,71 0,57 0,32 0,27 0,47 0,47 0,78 0,93 0,30 0,31 0,75 0,60 0,66 0,96 0,40 0,35 0,61 0,57 0,70 1,03 0,32 0,38 0,60 0,57 Çizelge 4. Termal şok ve donma-çözülme sonrası nokta yük dayanım indeks değerleri (MPa)
Numune Kodu Orijinal HH HE EH EE AH AE 4,81 5,12 5,34 5,39 5,03 5,24 Termal Şok Donma‐Çözülme 10. 20. 30. 40. Periyot Periyot Periyot Periyot 4,37 4,84 5,14 4,96 4,32 4,69 4,36 4,68 5,10 4,93 4,31 4,66 4,50 4,56 4,92 4,87 3,91 4,11 4,33 4,19 4,54 4,78 3,69 4,09 Orijinal
4,81 5,12 5,34 5,39 5,03 5,24 10. 20. 30. 40. Periyot Periyot Periyot Periyot 4,20 5,04 5,25 5,19 4,99 5,21 3,85 4,90 5,15 5,15 4,94 5,05 3,84 4,73 5,08 5,11 4,90 5,03 3,82 4,36 5,16 4,93 4,84 4,94 3 BULGULAR
Atmosfer şartlarının bej mermerler üzerindeki
zamana bağlı etkisinin incelendiği çalışmadan
elde edilen sonuçlar grafikler yardımıyla Şekil 15’te verilmiştir. Çevrim sayına bağlı olarak ağırlık
kayıplarının verildiği Şekil 1’deki grafikler
incelendiğinde; termal şok deneyi sonrasında
ağırlık kaybı değerleri %0,02 ile %0,2 arasında
değiştiği görülmektedir. TŞ sonrasında en fazla
ağırlık
kaybı
AE
kodlu
numunede
gözlemlenmiştir. AH kodlu numunenin dışında
kalan tüm numunelerde çevrim sayısı arttıkça
ağırlık kaybı değerleri de artmıştır. TŞ etkisi
altında ham numuneler, epoksi uygulaması
yapılmış numunelere göre beklenilenin tersine
HH
Ağırlık Kaybı (%)
0,2
HE
0,14
a)
EH
EE
0,12
AH
AE
0,10
Ağırlık Kaybı (%)
0,25
daha az kütle kaybına uğramıştır.
Donma-çözülme sonrasında ise ağırlık kaybı
değerleri 0,01 ile 0,12 arasında değişmiştir. 10.
Periyot sonunda tüm numunelerde kütle kaybı
görülmüş, 20. çevrim sonunda AH ve AE kodlu
Aksu bej numuneleri dışındakilerde 10. Çevrime
göre daha az bir kayıp tespit edilmiştir. Her 10
periyot için farklı numuneler kullanıldığından DÇ
çevrimleri sonrası belirli bir kütle kaybı trendi
gözlemlenememiştir. Genel olarak TŞ etkisi, DÇ
etkisine göre kayaçların bünyelerinde daha
yüksek oranda bir kayba yol açmış, kayacın
yapısını daha olumsuz bir şekilde etkilemiştir.
0,15
0,1
0,05
HH
HE
EH
EE
AH
AE
b)
0,08
0,06
0,04
0,02
0,00
0
0
10
20
30
Çevrim Sayısı
40
0
10
20
30
Çevrim Sayısı
40
Şekil 1. Termal şok (a) ve donma-çözülme (b) deneyi sonrası ağırlık kaybı değişimleri
Şekil 2’deki grafik incelendiğinde, termal şok
etkisiyle numunelerin dayanımlarının periyotlara
bağlı olarak düştüğü gözlemlenmiştir. Termal şok
çevriminin en etkili olduğu doğal taş türü Aksu
Bej’dir (epoksili).
Donma-çözülme etkisi incelendiğinde ise
(Şekil 3) Eğirdir ve Aksu (epoksili) bej türlerinin
yapısında çok fazla bir değişim olmadığı ve
dayanımını kaybetmediği görülmüştür. Genel
olarak diğer türlerde periyotlara bağlı olarak
dayanımların azaldığı gözlemlenmiştir.
Ham numuneler ile epoksi işlemi uygulanmış
numunelerin nokta yük dayanımları arasındaki
ilişkiler incelendiğinde, termal şok çevrimlerinden
elde edilen sonuçlara göre güçlü bir ilişki
(R2=0,78), donma-çözülme’de ise nispeten daha
zayıf bir ilişki (R2=0,61) tespit edilmiştir (Şekil 4).
Şekil 2. Termal şok sonrası nokta yük dayanım indeks değerleri
6,0
b)
a)
5,5
Is(50), MPa (Epoksili)
Is(50), MPa (Epoksili)
6,0
5,0
4,5
y = 0,7313x + 1,3916
R² = 0,7847
4,0
3,5
3,0
5,5
5,0
4,5
y = 0,3547x + 3,3422
R² = 0,6096
4,0
3,5
3,5
4,0
4,5
5,0
Is(50), MPa (Ham)
5,5
3,5
4,0
4,5
5,0
Is(50), MPa (Ham)
5,5
Şekil 3. Donma-çözülme sonrası nokta yük dayanım indeksi karşılaştırılması
Şekil 4. Ham (a) ve epoksi işlemi uygulanmış (b) numunelerin nokta yük dayanımları arasındaki ilişkiler
Şekil 5’te yaşlandırma deneyleri sonucunda
kayaçların yapılarında meydana gelen nokta yük
dayanımı kayıpları grafiksel olarak verilmiştir. TŞ
sonrasında dayanım kaybı Aksu bölgesi
mermerlerinde
en
yüksek
seviyede
gözlemlenirken, diğer türlerde birbirine yakın bir
düşüş tespit edilmiştir. Çevrim sayısı arttıkça
dayanım kayıplarında da artış görülmüştür. TŞ
sonrası 10. ve 20. periyotlarda %4 ila %15
arasında, 30. periyotta %6-26 arasında ve 40.
40
HH
HE
EH
EE
AH
AE
30
25
40
a)
HH
HE
EH
EE
AH
AE
35
Dayanım Kaybı (%)
Dayanım Kaybı (%)
35
periyotta
ise
%9-36
arasında
azalma
yaşanmıştır. DÇ sonrası dayanım kayıpları
incelendiğinde ise Hacılar bölgesinden temin
edilen bejlerde en yüksek seviyede dayanım
kaybı tespit edilmiştir. Diğer türlerde birbirine
yakın bir değişim yaşanmıştır. HH kodlu numune
dışındaki kayaçlarda TŞ deneylerinden farklı
olarak dayanım kayıpları 10. ve 20. periyotlarda
%5’in altında seyretmiştir.
20
15
10
5
30
25
b)
20
15
10
5
0
0
10
20
30
Çevrim Sayısı
40
0
0
10
20
30
Çevrim Sayısı
40
Şekil 5. Termal şok (a) ve donma çözülme (b) çevrimleri sonrasında nokta yük dayanımı kayıplarının
karşılaştırılması
4 SONUÇLAR
Bu çalışma kapsamında dış yüzey kaplaması
olarak da kullanılan, ülkemizde oldukça yüksek
rezerv ve üretim kapasitesine sahip 3 farklı bej
türü doğal taş üzerinde atmosfer şartlarının
etkileri incelenmiş, yani yaşlandırma testleri
yapılmıştır. Elde edilen bulgulara göre epoksi
tamir işlemleri kayaçların mekanik dayanımlarını
arttırmaktadır. Epoksi uygulamasının maliyeti m2
başına 1-1,4 $, taşın arka yüzüne uygulanan file
maliyetinin de yaklaşık olarak 1-1,2$ olduğu
düşünüldüğünde üretim esnasında fire vermeyen
kayaçlarda
uygulanmasının
gerekliliği
düşünülmelidir.
Atmosfer şartları kayaçlarda fiziksel ve
kimyasal olarak tahribata yol açmış, ağırlık ve
dayanım kayıplarına sebep olmuştur. Termal
şok, donma-çözülmeye nazaran mermerlerin
dayanımını olumsuz yönde daha fazla etkilediği
sonucuna varılmıştır. 3 farklı tür arasında
atmosferik etkilere karşı dayanıklılığı yüksek olan
Eğirdir bölgesi bej türleri olduğu sonucuna
varılmıştır.
5 KAYNAKLAR
Acar, H, 2003. Doğal Taşlarda Çatlak Tamir ve
Gözenek Dolgu Sistemleri, Türkiye IV.
Mermer Sempozyumu Bildiriler Kitabı, s. 415434, Afyon.
Altındağ, R, Mutlutürk, M, Karagüzel, R, 2003.
The Effects of Freezing-Thawing Cycles on
the Useability of Isparta Andesite as a
Building Stone Symposium of IMBS'2003
Industrial Minerals and Building Stones, s,
289-292.
Bayram, F, 2012. Predicting Mechanical Strength
Loss Of Natural Stones After Freeze-Thaw In
Cold Regions, Cold Regions Science and
Technology, DOI:10.1016/j.bbr.2011.03.031.
Binal, A, 1996. Aksaray-Ihlara Vadisindeki
Volkano-sedimanter Kayaçlarda Görülen
Duyarsızlık Mekanizmalarının Araştırılması,
Yüksek Lisans Tezi, H. Üniv. Fen Bilimleri
Enst., Ankara, 95s.
Binal, A, Kasapoglu, K.E, 2002. Donma-Çözülme
Sürecinin
Aksaray-Ihlara
Vadisi'nde
Yüzeylenen Selime İgnimbiritinin Fiziksel ve
Mekanik Özellikleri Üzerindeki Etkisi, VI.
Bölgesel Kaya Mekanigi Sempozyumu, s.
189-196, Konya.
Binal, A, Kasapoğlu, K.E, Gökçeoğlu, C, 1997.
The Surficial Physical Deterioration Behaviour
of Neogene Volcano Sedimentary Rocks of
Eskisehir
Yazılıkaya
NW
Turkey,
Engineering Geology and The Environment,
s. 3065-3069, Yunanistan.
Binal, A, Kasapoğlu, K.E, Gökçeoğlu, C, 1998.
Eskişehir-Yazılıkaya Çevresinde Yüzeylenen
Volkano-sedimanter
Kayaçların
DonmaÇözünme Etkisi Altında Bazı Fiziksel ve
Mekanik
Parametrelerinin
Değişimi,
Hacettepe Üniv. Yayınları, Yerbilimleri, Sayı
20, s. 41-54.
Broms, B, Yao, L.Y.C, 1964. Shear Strenght of A
Soil After Freezing and Tawing, J. Soil
Mechanics Foundation Division, ASCE, s.125.
Erdoğan, Y, Yaşar, E, 2001. Adana-İçelOsmaniye
Mermerlerinin
Mühendislik
Özellikleri
Açısından
Değerlendirilmesi,
Türkiye Mermer Sempozyumu (Mersem
2001) Bildiriler Kitabi, s. 163-174, Afyon.
Gökaltun, E, 2001. Atmosferik Kirleticilerin
Kireçtaşı Mermerleri Üzerindeki Parlaklık
Kaybına Etkisi, Yayınlanmış Doktora Tezi,
Anadolu Üniversitesi Yayınları, No. 1264
Mühendislik-Mimarlık
Fakültesi
Yayınları
No.4, Eskişehir.
TS EN 12371, 2011. Doğal Taşlar - Deney
yöntemleri - Dona Dayanım Tayini
TS EN 14066, 2004. Doğal Taşlar, - Deney
Metotları - Termal Şok Etkisiyle Yıpranmaya
Direncin Tayini.
Sarıışık, A. Şentürk, A., 2003. Doğaltaş
Tamirinde Epoxy, Polyester, Mastik Dolgulu
ve Çimento Dolguların Uygulanma Kriterleri,
Türkiye IV.Mermer Sempozyumu Bildiriler
Kitabı, s. 553-565, Afyon.
Şengün, N, Altındağ, R, Mutlutürk, M, Karagüzel,
R, Kıstır, R, 2008. Kireçtaşlarında DonmaÇözünme (F-T) Çevrimlerinin Fiziksel ve
Mekanik Özelliklere Etkisi, Süleyman Demirel
Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi,
Cilt 12, Sayı 2, s. 128-134.
Ulusay, R, Hudson J.A, (ed.) 2007. The
Complete ISRM Suggested Methods For
Rock
Characterization,
Testing
and
Monitoring:1974-2006, s.121-132, Ankara.
Yavuz, H, Altindag, R, Sarac, S, Ugur, I, Sengun,
N, 2005. Estimating the Index Properties of
Deteriorated Carbonate Rocks Due To
Freeze-thaw and Thermal Shock Weathering,
International Journal of Rock Mechanics and
Mining Sciences 43 (2006) 767–775.
.
Download

Bej Mermerlerde Epoksi Uygulamasının Atmosferik