Liderlikte Sosyal
Öğrenme Yaklaşımı
DOÇ. DR. ÖZLEM OKTAL
Kavram
Davranış teorilerinden biri olan Sosyal Öğrenme Yaklaşımı, 1960-70
yılları arasında Staats, Mischel ve Bandura gibi teorisyenler tarafından
farklı şekillerle geliştirilmiş bir teoridir.
Albert Bandura, sosyal öğrenmenin bu teorilerini bir çatı altında
birleştirmiştir:
o Kişilerin davranışlarının büyük bir kısmının dış uyaran olmaksızın bilişsel
faaliyetlerle başladığını ve çevrelerindeki modellemeye dayalı olarak da
geliştiğini ileri sürmüştür.
o Öğrenme, öğrenici ve çevresi arasındaki ilişkiye bağlıdır. Dolayısıyla
insanlar çevrelerini etkilerken aynı zamanda çevrelerinden
etkilenmektedirler.
o Bir davranış, bilişselliğin ve çevresel değişkenlerin sürekli ve karşılıklı
etkileşimi biçiminde açıklanmaktadır. Buna göre liderin bilişselliği, çevresi
(astları ve diğer önemli değişkenler) ve davranışları arasında sürekli ve
karşılıklı bir etkileşimin olduğu varsayılmaktadır.
Tanım
Organizasyonda Sosyal Öğrenme Yaklaşımı’nın dört değişkeni
bulunmaktadır:
Durum – Var olan büyük çevrenin farkına varılması
Organizma – Bilişsel süreç
Davranış – Gizli veya açık olarak gösterilen tepki
Sonuç - Gizli veya açık sonuçlar
Liderliğin D-O-D-S analizi düşünceler, imajlar, kendini değerlendirmeler
ve beklentiler gibi bilişsel süreçleri açıklamaktadır.
Tanım
Liderlikte Sosyal Öğrenme Yaklaşımı, liderin hem kendisinin hem de
astlarının davranışlarını etkileyen değişkenleri birlikte araştırdıkları bir
işleyiş gösterir.
Lider ve ast etkileşimli bir ilişkiye sahip olarak her biri diğerinin
davranışlarından nasıl etkilendiği hakkında bilinç sahibidir.
Ebeveyn yetiştirme tarzı liderlik paradigmamızı etkileyen bir değişkendir.
Otoriter bir anne-babadan yetişen bir çocuğun nasıl lider olabileceğini
tartışınız.
Download

Liderlikte Sosyal Öğrenme Yaklaşımı