Davetli Derleme / Invited Review
Hastaneye yatan hastalarda beslenme riski
değerlendirme yöntemleri
Methods to evaluate the nutrition risk in hospitalized patients
Tülay Erkan
İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı, Çocuk Gastroenteroloji, Hepatoloji ve Beslenme
Bilim Dalı, İstanbul, Türkiye
276
Özet
Abstract
Gerek toplumda, gerekse hastaneye değişik nedenlerle yatan kronik hastalarda malnütrisyon oranı azımsanmayacak
düzeydedir. Hastaneye yattığında belirgin bir malnütrisyonu olmayan ancak hastanede kalış süresinde malnütrisyonu
gelişen hasta oranı da oldukça yüksektir. Bu nedenle malnütrisyonun atlanmaması ve önlenebilmesi için günümüzde
geliştirilmiş hedefi farklı, değişik tarama yöntemleri mevcuttur. Bu yöntemlerin günlük uygulamaya girebilmesi için çok
zaman almayan, basit ve güvenilir olması önemlidir. Günümüze kadar çocuklarda uygulanan yedi beslenme riski tarama yöntemi oluşturulmuştur. Ancak erişkinlerde olduğu gibi
henüz herkesin üzerinde uzlaştığı bir yöntem belirlenmiş değildir. Bu konuda farkındalığı artırmak ve dikkati çekmek için
beslenmenin sorgulanmasının normal muayenin bir parçası
olduğu kabul edilmelidir. (Türk Ped Arş 2014; 49: 276-81)
The rate of malnutrition is substantially high both in the
population and in chronic patients hospitalized because of
different reasons. The rate of patients with no marked malnutrition at the time of hospitalization who develop malnutrition during hospitalization is also substantially high. Therefore, there are currently different screening methods with
different targets to prevent malnutrition and its overlook.
These methods should be simple and reliable and should not
be time-consuming in order to be used in daily practice. Seven nutrition risk screening methods used in children have
been established until the present time. However, no consensus has been made on any method as in adults. It should
be accepted that interrogation of nutrition is a part of normal
examination to increase awareness on this issue and to draw
attention to this issue. (Türk Ped Arş 2014; 49: 276-81)
Anahtar Kelimeler: Beslenme riski, çocuk, malnütrisyon, tarama
Key words: Nutrition risk, child, malnutrition, screening
Günümüzde hala beş yaşından küçük çocuk ölümlerinin
üçte birini, çoğunluğu gelişmekte olan ülkelerde olmak
üzere, malnütrisyon, ya da malnütrisyona yol açan nedenler oluşturmaktadır (1). Hastaneye değişik nedenlerle yatan kronik hastalarda da malnütrisyon oranı azımsanmayacak düzeydedir (2-4). Bunun dışında hastaneye
yattığında belirgin bir malnütrisyonu olmayan ancak
hastanede kalış süresinde malnütrisyonu gelişen hastalar da mevcuttur ve bu durum %20-50 oranında bildirilmektedir (5-9). Bu nedenle malnütrisyon günümüzde de
önemli bir sağlık sorunu olmaya devam etmektedir.
Malnütrisyonun gözden kaçmaması için muayene
edilen her hastanın beslenme durumunun değerlendirilmesi alışkanlık haline getirilmeli ve muayenenin
bir parçası olarak kabul edilmelidir. Bu amaçla geliştirilmiş hedefi farklı, değişik tarama yöntemleri mevcuttur (10, 11). Önemli olan uygulanacak yöntemin
çok zaman almaması, basit, kolay anlaşılabilir, geniş
bir hastalık grubuna uygulanabilir ve güvenilir olmasıdır. Duyarlı, özgül olmalı ve gerekli desteğin sağlanabilmesi için orta ve şiddetli malnütrisyonu olan
hastaları saptayabilmelidir.
Yazışma Adresi / Address for Correspondence: Tülay Erkan, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları
Anabilim Dalı, Çocuk Gastroenteroloji, Hepatoloji ve Beslenme Bilim Dalı, İstanbul, Türkiye. E-posta / E-mail: [email protected]
Geliş Tarihi / Received: 07.10.2014 Kabul Tarihi / Accepted: 09.11.2014
©Telif Hakkı 2014 Türk Pediatri Kurumu Derneği - Makale metnine www.turkpediatriarsivi.com web adresinden ulaşılabilir.
©Copyright 2014 by Turkish Pediatric Association - Available online at www.turkpediatriarsivi.com
DOI:10.5152/tpa.2014.2226
Türk Ped Arş 2014; 49: 276-81
Erkan T. Hastaneye yatan hastalarda beslenme riski değerlendirme yöntemleri
Tarama yöntemleri
Hastaneye yatan erişkinlerin beslenme riskini değerlendirmek için basit iki soru sormak çoğunlukla yeterli olmakla birlikte, çocuklardaki tarama yöntemleri
genelde oldukça karmaşıktır. Bu nedenle de günlük
uygulamada kullanımları yaygınlık kazanmamıştır. Basitleştirmek amacıyla sürekli yeni tarama yöntemleri
geliştirilmektedir. Günümüze kadar çocuklarda uygulanan yedi tarama yöntemi oluşturulmuştur.
Bunları sıralamak gerekirse: 1) Beslenme risk skoru [Nutritional Risk Score (NRS)] (12), 2) Çocuklarda
beslenme risk skoru [Pediatric Nutritional Risk Score
(PNRS)] (7), 3) Öznel genel beslenme değerlendirmesi
[Subjective Global Nutritional Assessment (SGNA)] (13),
4) Çocuklarda malnütrisyonun değerlendirilmesi için
tarama yöntemleri [Screening Tool for the Assessment
of Malnutrition in Pediatrics (STAMP)] (14), 5) Çocuk
Yorkhill malnütrisyon skoru [Pediatric Yorkhill Malnutrition Score (PYMS)] (15), 6) Büyüme ve beslenme bozulma riskini tarama yöntemi [Screening Tool for Risk
Of impaired Nutritional status and Growth (STRONGkids)] (16), 7) Çocuklarda beslenme tarama yöntemi [Pediatric Nutrition Screening Tool (PNST)] (17).
Tarama yöntemlerinin özellikleri
SGNA, PYMS ve STRONGkids, PNST tarama yöntemleri daha önceden var olan kurallar ve ilkelere göre (18),
NRS ise erişkinler için oluşturulmuş beslenme risk
indeksi (NRI) (19) ile karşılaştırılarak oluşturulmuştur.
PNRS ve STAMP ise beslenme riskini öngören bir çok
etmeni tanımlayan, yapılandırılmış soru anketlerinin
çok değişkenli analizlerinden sonra son şekillerini almışlardır. Bu tarama yöntemlerinin amacı hastaneye
yatan hastalarda beslenme riskini ve hastanede kalış
süresince gerekli beslenme desteği gereksinimini hesaplamaktır.
Sermet-Gaudelus ve ark. (7) tarafından geliştirilen
PNRS’de (Pediatric Nutritional Risk Score) yatıştan sonraki 48. saatte kiloda %2’lik bir azalma beslenme riski
olarak kabul edilmiştir. Besin alımında azalmanın, besini alabilme yeteneğinin, hastalık durumunun ağırlığının, bulgularının (ağrı, dispne, depresyon) değerlendirildiği çalışmada besin alımında %50 azalma olması
ve ağrı 1’er puan, mevcut hastalık durumu ağırlığıyla
ilintili olarak 1-3 puan ile değerlendirilmiştir. Karaciğer, kalp ve böbrek hastaları sıvı kaybının fazla olacağı
düşünülerek çalışma dışında tutulmuşlardır. Buna göre
beslenme riski 0-5 arası derecelendirilerek, 1-2 puan
orta risk, >3 puan yüksek risk olarak kabul edilmiştir.
Çalışma sonucunda besin alımında %50 azalması, ağrısı, evre 2-3 hastalık durumu olanların kilosunda %2’den
fazla azalma olduğu gözlenmiştir. Çalışmanın pozitif
prediktif değeri %67 olarak hesaplanmıştır.
SGNA (Subjective Global Nutritional Assessment) Secker ve Jeejeebhoy (13) tarafından cerrahi hastalarında
uygulanmış ve hastalar ameliyat sonrası 30 gün izlenmiştir. Antropometrik ölçümler ve biyokimyasal
tetkikleri de içeren çalışmada hastaların boyu, kilosu,
ebeveynlerin boyları, besin alımı, sindirim sistemi ile
ilgili bulguların sıklığı ve süresi, muayene sırasında
hastaların işlevsel durumları ve yeni oluşmuş değişiklikler de değerlendirmeye alınarak hastalar iyi, orta ve
kötü beslenmiş olarak üç gruba ayrılmıştır. Otuz günün
sonunda beslenme ile ilişkili komplikasyonlara bakıldığında malnütrisyonu olan çocuklarda enfeksiyona bağlı
komplikasyonların daha çok görüldüğü ve hastanede
daha uzun süre yattıkları gözlenmiştir.
STAMP (Screening Tool for the Assessment of Malnutrition in Pediatrics) yönteminde klinik durum, beslenme durumu ve antropometrik ölçümler kullanılmaktadır. Yaşa göre boyun azalması, kilo kaybı, kilo ve boy
persantillerin arasının fazla olması, iştahın değişmesi
sorgulanmakta ve sonuçta beslenme riski var ya da yok
şeklinde yorumlanıp, bu yöntemde izlemdeki durum
değerlendirilmemektedir (14). Çalışmada yöntemin
duyarlılık, özgüllük ve pozitif prediktif değeri sırasıyla
%72, %90 ve %55 olarak bildirilmiştir.
PYMS’de (Pediatric Yorkhill Malnutrition Score) vücut
kitle indeksi, kilo kaybı, besin alımında son bir haftada
değişiklik, muayene anındaki beslenme durumu sorgulanmaktadır (15). Bu dört değişkenin her biri 0-2 arasında derecelendirilerek, sonuçta alınan puana göre risk
evrelemesi yapılmaktadır. Çalışmann duyarlılığı %59,
özgüllük ve pozitif prediktif değeri ise %92 ve %47 bulunmuştur.
STRONGkids’de (Screening Tool for Risk Of impaired
Nutritional status and Growth) hastanın öznel genel
değerlendirilmesi, yüksek riskli hastalık varlığı (Tablo 1),
besin alımı ve kayıplar, kilo kaybı ya da az kilo alımı
sorgulanmakta ve beslenme riski 0-5 arasında derecelendirilmektedir (16). İlk iki soruyu çocuk hekiminin,
son iki soruyu ise hemşire/diyetisyenin değerlendirdiği
ankette evre 1-3 orta, evre 4-5 beslenme riski yüksek
hastaları göstermektedir. Boya göre kilo ve yaşa göre
boyun 2 standart sapmanın altında olması sırasıyla akut
ve kronik malnütrisyon olarak alındığında, bu tarama
277
Erkan T. Hastaneye yatan hastalarda beslenme riski değerlendirme yöntemleri
yönteminde yüksek riskli grup ile boya göre kilo Z skoru arasında anlamlı ilişki bulunmuştur. Hastanede yatma süreleri de yüksek riskli grupta daha uzundur.
PNST (Pediatric Nutrition Screening Tool) White ve ark.
(17) tarafından sorular daha da sadeleştirilerek en son
Tablo 1. STRONGkids yönteminde yüksek riskli kabul edilen
hastalık grubu
Anoreksiya nevroza
Türk Ped Arş 2014; 49: 276-81
geliştirilen uygulama olup, son günlerde istem dışı kilo
kaybı, son birkaç ay içinde az kilo alımı, son birkaç haftada besin alımında azalma, çocuğun zayıf/şişman olup
olmadığı sorgulanmakta, iki olumlu yanıt olması hastada
beslenme riski olduğunu göstermektedir. Antropometrik
ölçümler olmadığı için uygulama süresi çok daha fazla
kısalmaktadır. Vücut kitle indeksi Z skoru -2 standart
sapmanın altında olanlar ele alındığında çalışmanın duyarlılığı %66,2, özgüllüğü ise %89,3 bulunmuştur.
SGNA, STAMP, PYMS aynı zamanda beslenme durumunu, PNRS, PYMS, STRONGkids ise beslenme desteği yapılmadığında klinik gidişin nasıl olacağı konusunda bilgi verir. Dolayısıyla belli risk belirteçlerinden
yola çıkarak hastalarda hastanede yatış sürelerinde
malnütrisyon geliştirip geliştirmeyeceği öngörülebilir.
Bu nedenle hastaneye yatışta akut ya da kronik malnütrisyonu olmayan hastalar daha ileri değerlendirmeleri
gerektiriyor.
Yanıklar
Bronkopulmoner displazi
Çölyak hastalığı
Kistik fibroz
Erken doğum
Kronik kalp hastalığı
Enfeksiyon hastalıkları (AİDS)
Enflamatuar bağırsak hastalığı
PNRS yöntemi kullanıldığında tarama 48 saat sonunda
tamamlanabiliyorken (7) diğer altı yöntem ile değerlendirme doğrudan hasta kabulünde yapılabiliyor (13-17,
20, 21). STAMP, PYMS, STRONGkids, PNST yöntemleri aynı zamanda hastanın hastanede uzun yatışlarında
haftalık yinelenebilir. Beslenme riski tarama yöntemlerinin kullanıldığı çalışmaların sonuçları Tablo 2’de görülmektedir.
Kanser
Kronik karaciğer hastalığı
Kronik böbrek hastalığı
Pankreatit
Kısa bağırsak sendromu
Kas hastalığı
Metabolik hastalık
Travma
Zeka geriliği
Büyük cerrahi girişim
Diğer (doktor tarafından belirtilen)
Muayene anındaki beslenme durumu, kilo kaybı, alım
azlığı ve hastalık durumunun ağırlığı ESPEN ölçütlerine göre değerlendirildiğinde NRS, SGNA, PYMS,
STRONGkids, PNST bu ölçütlerin hepsini değerlendirmeye uygundur (12, 13, 15, 16, 20, 21). Beslenme duru-
Tablo 2. Beslenme riski tarama yöntemlerinin uygulandığı çalışmaların özellikleri
Yöntem
Hasta grubu
Yaş
Hasta sayısı
Yüksek risk grubu
NRS (12)
Cerrahi dışı
0-17 yaş
26
-
PNRS (7)
Cerrahi + Cerrahi dışı
>1 ay-18 yaş
296
SGNA (13)
Cerrahi
>1 ay-18 yaş
175
>%2 kilo kaybı
Hastanede uzun yatma, ↑
enfeksiyon, VKİ SS’de ↓
STAMP (20)
Cerrahi + Cerrahi dışı
2-17 yaş
89
-
PYMS (21)
Cerrahi + Cerrahi dışı (kardiyoloji, nefroloji, ortopedi,
kritik hasta hariç)
1-16 yaş
247
Kilo/Boy SS’de ↓
STRONGkids (16)
Cerrahi + Cerrahi dışı
>1 ay-18 yaş
424
PNST (17)
Cerrahi + Cerrahi dışı
0-16 yaş
295
Hastanede uzun yatma,
Kilo/Boy SS’de↓
2 olumlu yanıt
NRS: Nutritional Risk Score; PNRS: Pediatric Nutritional Risk Score; SGNA: Subjective Global Nutritional Assessment; STAMP: Subjective Global nutritional assessment;
PYMS: Pediatric Yorkhill Malnutrition Score; STRONGkids: Screening Tool for Risk Of impaired Nutritional Status and Growth; PNST: Pediatric Nutrition Screening
Tool; VKİ: vücut kitle indeksi; SS: standart sapma
278
Türk Ped Arş 2014; 49: 276-81
Erkan T. Hastaneye yatan hastalarda beslenme riski değerlendirme yöntemleri
munun değerlendirilmesinde NRS, SGNA, STAMP ve
PYMS antropometrik ölçümler kullanırken, STRONGkids ve PNST öznel klinik değerlendirmeden yararlanır.
SGNA ek olarak sindirim sistemi motilitesi, ebeveyn
boyu ve işlevsel kapasiteyi, PNRS ise ağrıyı da sorgular.
STAMP ve PYMS hemşireler tarafından uygulanabilecek şekilde geliştirilmiştir. STRONGkids’de ebeveynlere sorulan dört sorunun ikisine yanıt alınabilmeli ve iki
soru yanıtı da aile hekimi ya da çocuk hekimi tarafından
derecelendirilmelidir. Moeeni ve ark. (22) son yaptıkları
çalışmada STRONGkids yöntemindeki soruları sadeleştirerek sadece evet/hayır şekline dönüştürüp, sorgulamanın hemşireler tarafından uygulanır hale gelmesini sağladıklarında, çocuk hekimleri tarafından malnütrisyonu
olanların %90’ı saptanırken, hemşireler tarafından da
%84’ünün saptanabildiğini göstermişlerdir. Dolayısıyla
pratik uygulamada STRONGkids hemşireler ve diyetisyenler tarafından yaygın olarak kullanılmaktadır.
NRS, SGNA, STAMP ve PYMS yöntemleri uygulayan kişiden bağımsız olarak güvenilir sonuçlar verebilmektedir
(12-15, 20, 21). NRS yönteminde tüm orta ve yüksek derecede malnütrisyonu olan hastalar hemşireler tarafından saptanabilinir. PYMS grubunda ise düşük veya orta
derecede risk grubundaki hastaların %86’sı yakalanabilmektedir (15, 21). PNRS, STAMP, PYMS ve STRONGkids
yöntemlerinde yüksek risk grubunu belirlemede diyetisyen ya da beslenme ekibi ya/ya da bu konuda eğitilmiş
birinin değerlendirmesi önerilmektedir.
Uygulanabilirlik
Sadece PNRS yönteminde değerlendirme 48 saat sürmekte diğer altı yöntem ile değerlendirme doğrudan
hasta kabulünde hızlıca yapılabilmektedir. Ling ve ark.
(23) çalışmasında 43 hastaya STAMP ve STRONGkids
uygulandığında değerlendirme sırasıyla 10-15 dakika
ve 5 dakika sürmüştür. Aradaki fark STAMP’de antropometrik ölçümlerin de değerlendirmeye girmesinden
kaynaklanmaktadır.
Yöntemlerin hasta grubunun çoğuna uygulanabilir olması çok önemlidir. STRONGkids hasta grubunun %98’ine
uygulanabilirken, STAMP ile hasta grubunun %83,4’üne
uygulanabildiği bildirilmiştir. Aradaki fark STAMP için
risk skorunun hesaplanmasında gerekli olan boy/kilo ölçümlerinin eksik olmasından kaynaklanmaktadır.
Yöntemlerin karşılaştırılması
Ling ve ark. (23) 43 çocuk üzerinde STAMP ve STRONGkids yöntemlerini kıyasladıklarında STRONGkids’in
risk sınıflamasında daha üstün olduğunu saptamışlardır, STAMP yönteminde beslenme risk oranı olması
gerekenden daha yüksek bulunmuştur.
Wiskin ve ark. (24) enflamatuar bağırsak hastalığı tanısıyla
izlenen ve hastanede yatması gereken 46 hastada PNRS,
SGNA, STAMP ve STRONGkids yöntemlerini uygulamış
ve sonuçları Dünya Sağlık Örgütü’nün malnütrisyon için
oluşturulmuş antropometrik ölçümleri ile kıyaslamışlardır. Sonuçta bu yöntemlerin gerek riski belirleme araçları gerekse malnütrisyonu değerlendirme yöntemleri
açısından aralarında bir uyum olmadığı, kronik hastalıklarda beslenme değerlendirme yöntemlerinin açıklık
kazanmamış olduğu ve enflamatuar bağırsak hastalığı
olan çocuklarda beslenmenin bozulduğuna vurgu yapılmıştır. Gerasimidis ve ark. (15) SGNA, STAMP, PYMS
yöntemlerini karşılaştırdıkları çalışmalarında PYMS’nin
duyarlılığının STAMP ile benzer, ancak prediktif değerin çok daha yüksek olduğunu gözlemlemişlerdir. Aynı
çalışmada SGNA’nın özgüllüğü PYMS’den daha yüksek,
ancak duyarlılığı daha düşük bulunmuştur. Dolayısıyla yazarlar beslenme riski olan çocukları belirlemede
PYMS’nin daha etkili olduğu, yalancı pozitiflik oranının
da STAMP’den daha düşük olduğu yorumunu yapmışlardır. SGNA yönteminin ise bir tarama yönteminden
çok bir değerlendirme yöntemi olduğu için farklı sonuçlar verdiği belirtilmiştir. Moeeni ve ark. (25) 119 İranlı
çocuğu inceleyen ve STAMP, PYMS ve STRONGkids
yöntemlerinin kullanıldığı çalışmalarında STRONGkids
sonuçlarının antropometrik yöntemlerle ve risk oranlarındaki artışın da hastanede yatış süresi ile çok uyumlu
olduğu bulunmuştur. Aynı çalışma grubu Yeni Zelandalı
162 çocuk üzerinde de yine STAMP, PYMS ve STRONGkids yöntemlerini kullandıklarında her üç yöntemin de
beslenme riskinin saptanmasında yardımcı olduğunu,
ancak STRONGkids yönteminin daha güvenilir olduğunu vurgulamışlardır (26). Aynı şekilde Cao ve ark. (27)
da hastanede yatan 1325 çocuk üzerinde uyguladıkları
STRONGkids skorlarının klinik seyir ile uyumlu olduğunu belirtmişlerdir.
Malnütrisyonun tanımında tam bir uzlaşı olmadığı için
bu tarama yöntemlerinin yorumu da çok tartışmalıdır
ve herhangi bir tarama yöntemi altın ölçüt değildir. Bir
tarama yöntemi güvenilir, uygulanabilir ve değerlendirilebilir olmalıdır. Bu tarama yöntemlerinde güvenilirlik
değerlendirildiğinde SGNA ve STAMP diyetisyenler tarafından, NRS ve PYMS ise hemşire ve diyetisyenler tarafından yapılmaktadır. En sıkıntılı durum başvuru anındaki beslenme durumunu değerlendirmede olmaktadır.
STAMP ve PYMS yöntemlerinde sonuçlar tamamen di279
Erkan T. Hastaneye yatan hastalarda beslenme riski değerlendirme yöntemleri
yetlere göre değerlendirilip altın ölçüt olduğu vurgulanırken, her ülkede diyetisyen olmadığı gibi, her ülkede
diyetisyenin üstlendiği rol de aynı değildir (1).
Beslenme durumunu değerlendirmek için antropometrik ölçümler ve malnütrisyon için Dünya Sağlık Örgütünün tanısı kullanıldığında SGNA ve STRONGkids
ile ortalama standart sapma ve/veya farklı risk sınıflamasında olan malnütrisyonlu çocuk sayısında anlamlı
farklılıklar bulunmuştur. NRS, STAMP ve PYMS sadece
kilo ve boy ölçüsünü kullandığından risk grupları arasında standart sapma skorlarının ayrımını yapmak güvenilir değildir.
Sonuç olarak, tüm bu yöntemler içinde STRONGkids
basit, kolay olması ve antropometrik ölçüm gerektirmemesi, diğerlerine göre daha fazla çalışma gruplarında
güvenilirliği kanıtlanmış olması nedeniyle daha uygulanabilir gibi gözükmektedir. Ancak erişkinlerde olduğu gibi henüz herkesin üzerinde uzlaştığı bir beslenme
risk yöntemi belirlenmiş değildir. Bunun için çok geniş
çalışma grupları ile tüm bu yöntemleri her anlamda
kıyaslayarak çalışmalar yapmak gereklidir. Bu amaçla
ESPEN/ ESPGHAN desteğinde ve Koletzko tarafından
yürütülen bir proje başlatılmıştır (11). Avrupa’nın 12 ülkesinde 14 Çocuk Kliniği merkezinde, 2400 çocuk hekimi tarafından yürütülecek ve STAMP, PYMS, STRONGkids yöntemlerinin kıyaslanacağı çalışmanın sonuçları
bu anlamda yararlı olacaktır.
Hakem değerlendirmesi: Bu makale Editörler Kurulu’nun davetiyle hazırlandığından bilimsel değerlendirmesi Editörler
Kurulu tarafından yapılmıştır.
Çıkar Çatışması: Yazar çıkar çatışması bildirmemiştir.
Finansal Destek: Yazar bu çalışma için finansal destek almadığını beyan etmiştir.
Peer-review: This manuscript was prepared by the invitation
of the Editorial Board and its scientific evaluation was carried
out by the Editorial Board.
Conflict of Interest: No conflict of interest was declared by
the author.
Financial Disclosure: The author declared that this study has
received no financial support.
Türk Ped Arş 2014; 49: 276-81
2. Doğan Y, Erkan T, Yalvaç S, et al. Nutritional status of patients hospitalized in pediatric clinic. Turk J Gastroenterol 2005; 16: 212-6.
3. Joosten KFM, Hulst JM. Prevalence of malnutrition in
pediatric hospital patients. Curr Opin Pediatr 2008; 20:
590-6. [CrossRef ]
4. Joosten KFM, Hulst JM. Malnutrition in pediatric hospital patients: current issues. Nutrition 2011; 27: 133-7.
[CrossRef ]
5. Campanozzi A, Russo M, Catucci A, et al. Hospital-acquired malnutrition in children with mild conditions. Nutrition 2009; 25: 540-7. [CrossRef ]
6. Medoff-Cooper B, Irving SY, Marino BS, et al. Weight
change in infants with a functionnaly univentricular heart: from surgical intervention to hospital discharge. Cardiol Young 2011; 21: 136-44. [CrossRef ]
7. Sermet-Gaudelus I, Poisson-Salomon AS, Colomb V, et al.
Simple pediatric nutritional risk score to identify children
at risk of malnutrition. Am J Clin Nutr 2000; 72: 64-70.
8. Öztürk Y, Büyükgebiz B, Arslan N, Ellidokuz H. Effects of
hospital stay on nutritional anthropometric data in Turkish children. J Trop Pediatr 2003; 49: 189-90. [CrossRef ]
9. Rocha GA, Rocha EJ, Martins CV. The effects of hospitalization on the nutritional status of children. J Pediatr (Rio
J) 2006; 82: 70-4. [CrossRef ]
10. Elia M, Sratton RJ. Considerations for screening tool selection and role of predictive and concurrent validity. Curr
Opin Clin Nutr Metab Care 2011; 14: 425-33. [CrossRef ]
11. Hartman C, Shamir R, Hecht C, Koletzko B. Malnutrition
screening tools for hospitalized children. Curr Opin Clin
Nutr Metab Care 2012; 15: 303-9. [CrossRef ]
12. Reilly HM, Martineau JK, Moran A, Kennedy H. Nutritional screening-evaluation and implementation of a
simple Nutrition Risk Score. Clin Nutr 1995; 14: 269-73.
[CrossRef ]
13. Secker DJ, Jeejeebhoy KN. Subjective Global Nutritional Assessment for children. Am J Clin Nutr 2007; 85:
1083-9.
14. McCarthy H, McNulty H, Dixon M, Eaton-Evans MJ.
Screening for nutrition risk in children: the validation of
a new tool. J Hum Nutr Diet 2008; 21: 395-6. [CrossRef ]
15. Gerasimidis K, Keane O, Macleod I, Flynn DM, Wright
CM. A four-stage evaluation of the Paediatric Yorkhill
Malnutrition Score in a tertiary paediatric hospital and
a district general hospital. Br J Nutr 2010; 104: 751-6.
[CrossRef ]
16. Hulst JM, Zwart H, Hop WC, Joosten KF. Duch national
survey to test the STRONGkids nutritional risk screening
tool in hospitalized chidren. Clin Nutr 2010; 29: 106-11.
[CrossRef ]
Kaynaklar
1. Joosten KF, Hulst JM. Nutritional screening tools for
hospitalized children: Methodological considerations.
Clin Nutr 2014; 33: 1-5. [CrossRef ]
280
17. White M, Lawson K, Ramsey R, et al. A simple nutrition
screening tool for pediatric inpatients. JPEN J Parenter
Enteral Nutr 2014: pii: 0148607114544321. [CrossRef ]
18. Kondrup J, Allison SP, Elia M, Vellas B, Plauth M; Educational and Clinical Practice Committee, European Society
Türk Ped Arş 2014; 49: 276-81
19.
20.
21.
22.
Erkan T. Hastaneye yatan hastalarda beslenme riski değerlendirme yöntemleri
of Parenteral and Enteral Nutrition (ESPEN). ESPEN guidelines for nutrition screening 2002. Clin Nutr 2003; 22:
415-21. [CrossRef ]
Wolinsky FD, Coe RM, Mclntosh WA, et al. Progress in
the development of a nutritional risk index. J Nutr 1990;
120(Supp 11): 1549-53.
McCarthy H, Dixon M, Crabtree I, Eaton-Evans MJ,
McNulty H. The development and evaluation of the
Screening Tool fort he Assessment of Malnutrition in Paediatrics (STAMP) for use by healtcare staff. J Hum Nutr
Diet 2012; 25: 311-8. [CrossRef ]
Gerasimidis K, Macleod I, Maclean A, et al. Performance
of the novel Paediatric Yorkhill Malutrition Score (PYMS)
in hospital practice. Clin Nutr 2011; 30: 430-5. [CrossRef ]
Moeeni V, Walls T, Day AS. The STRONGkids nutritional
risk screening tool can be used by paediatric nurses to
identify hospitalized children at risk. Acta Paediat 2014.
[Epub ahead of print] [CrossRef ]
23. Ling RE, Hedges V, Sullivan PB. Nutritional risk in
hospitalised children: an assessment of two instruments. E-SPEN, Eur e-journal Clin Nutr Metab 2011; 6:
e153-7.
24. Wiskin AE, Owens DR, Cornelius VR, Wootton SA, Beattie
RM. Paediatric nutrition risk scores in clinical practice:
children with inflammatory bowel disease. J Hum Nutr
Diet 2012; 25: 319-22. [CrossRef ]
25. Moeeni V, Walls T, Day AS. Assessment of nutritional status and nutritional risk in hospitalized Iranian children.
Acta Paediatr 2012; 101: e446-51. [CrossRef ]
26. Moeeni V, Walls T, Day AS. Nutritional status and nutrition risk screening in hospitalized children in New Zealand. Acta Paediat 2013; 102: e419-23. [CrossRef ]
27. Cao J, Peng L, Li R, et al. Nutritional risk screening and its
clinical significance in hospitalized children. Clin Nutr
2014; 33: 432-6. [CrossRef ]
281
Download

Tam Metin (PDF) - Türk Pediatri Arşivi