ilk yar'larımızın değerli dostları,
bugün özel bir mektup paylaşıyoruz.
Övünmek için, kendimize pay çıkarmak için hiç değil,
ama bir kızımızın sonsuz bir enerjiyle bir yerlere gelme, kendini aşma çabasına
ve önüne sürekli çıkan engellere şahit olmanız için...
Hayatta en çok mutluluğu hakeden çocuklardan biri...
Bir an durup kendinizi değerlendirince
sahip olduğumuz imkanların,
-elbette kendi çabalarımız ihmal edilir değilbize doğarken altın tepside sunulmuş olduğunu düşünüyor musunuz?
ilkyar olarak hep bunu düşünüyoruz,
çocuklara borçluyuz ve
bu güzel çocuklara birşeyler sunma
derdini taşıyoruz...
insanın içi açıyor birşeyler yapamayınca...
Ve eğer birşeyler başarılıyorsa,
bu kesinlikle sizlerin destekleriyle mümkün oluyor...
çok teşekkür ediyor
selam sevgi ve saygılarımızı sunuyoruz...
İLKYAR
Güzel çocuklarımızın geleceğine güzellikler katmak için
belki bir kitap, belki de büyüğünüzün anısına bir kitaplık için,
belki de daha fazlası için:
(lütfen bağışınızın açıklama kısmına isminizi yazın, hesap sahibi İLKYAR) İş Bankası ODTÜ
Şubesi (4229) 706968 TL TR26 0006 4000 0014 2290 7069 68
Euro Hesabı: TR920006400000242293507426
Dolar Hesabı: TR910006400000242293576217
http://www.ilkyar.org.tr/izlenimler/140717%20nasil%20destek%20olabilirsiniz.pdf
Sevgili Öğretmenime;
Merhaba öğretmenim umarım iyisinizdir, sağlığınız yerindedir. Sizden bir
konuda tavsiyeler almak kafamın bu karmakarışık durumuna biraz yön vermenizi
istiyorum umarım sizi gereksiz yere rahatsız etmiş olmam. Hemen konuya girdim
öğretmenim çünkü bu karmaşıklığa biran önce bi dur demeliyim ve bir şeyleri en
azından netleştireyim. Üzülmek fayda vermeyecek ama üzülmemek elimde değil. Bu
konuyu arkadaşlarımla konuştum ama onlar şöyle yapmalısın diyemiyorlar ya da
diyenlere de ben güvenemiyorum. Çünkü onlar hayat tecrübesine tam sahip değiller,
benim ailemi tanımıyorlar ve beni sizin tanıdığınız gibi tanımıyorlar.
Bu zamana kadar ben sizin o mektuplarınızda verdiğiniz tavsiyelerle ve
azimle buralara kadar gelebildim ve şimdi yine o küçük yibolu kızınızın sizin
tavsiyelerinize ihtiyacı var. Bu geçiş dönemleri bana bu zamana kadar hep sıkıntı
verdi hala vermekte.
Ortaokuldan liseye geçtiğimde okutmayacaklar, okula göndermeyecekler diye
çok endişeliydim. Lise 1. Sınıfta okula gönderdiler ama o yıl okuldan alacaklar mı
korkusuyla geçti. Hatta Dedem okula gelmişti kaydımı almak için. Fakat müdür
yardımcımız sağolsun vermemişti, “Gerekirse jandarma gelsin yine de vermem ben
bu çocuğu sen okutamıyorsan ben okutacağım” demişti.
Lise 3. sınıf yine okulu bırakma tehlikesiyle geçmişti. Ablam hastaydı ve
bakacak kimse yoktu herkes kız kardeşi gelsin baksın hepimizin ailesi var çocuklar
okuyor demişlerdi ama kimse bu kız da okuyor dememişti. O zaman müdür
yardımcımıza öğretmenim en azından sadece sınıfı geçeyim belki ablam iyileşir ben
de devam ederim demiştim yine destek olmuştu bana sen şimdi devam et mecbur
birileri bakar eğer kimse bakmazsa o zaman bi çaresine bakarız demişti. Ablam
biliyorsunuz okumayı çok istemişti de okutmamışlardı sanırım ailenin şanslı
kızıyım diyorum yine de. Ablam demişti: “Okumayı ben çok istedim okutmadılar
evlendirdiler, sen bu şansından benim için vazgeçme ben buna sebep olmak
istemiyorum.” Ben okulu bırakmadım ama ablam bu sözünün üzerinden kısa bir
süre geçtikten sonra hayatını kaybetti.
Lise son sınıf ve ben de yine
aynı endişeler vardı. Bu endişelerle
hazırlandım üniversite sınavına.
Evden gelen telefonlarda “boşuna
çalışma boşuna ümitlenme
okutmayacaklar seni” deniyordu.
Sizden gelen mektuplarda
“yapabilirsiniz, azmin üstünden
gelemeyeceği bir şey yok,
yapabilirsiniz” deniyordu. İşte sizin
sayenizde ben buralara gelebildim
öğretmenim. Devlet yurdunu bile siz
ayarladınız babam sizin kadar
ilgilenmedi benimle. Hayatım
boyunca minnettar kalacağım size.
Şimdi sorunlar bambaşka
öğretmenim. Ya ben büyütüyorum, ya
da gerçekten sorun büyük,
bilemiyorum. Belirsizlik, kararsızlık,
her duruma, her şarta kendimi
hazırlamaya çalışıyorum kendimi
ama bu düşünce beni bitiriyor da. Biliyorsunuz ailem dağınık olduğu için dedemin
yanında kalıyordum tatillerde ama okul bitince köyde dedemin yanında kalamam.
Mezun olan birinin istediği şey artık bi işe girip çalışabilmek ben de çalışmak
istiyorum. Köyde de maalesef çalışabileceğin bi durum yok sınava çalışayım desem
o imkanda verilmeyecek. Dedem bağa bahçeye götürmek isteyecek yine halamlar
haftasonu köye gelip kendi işlerine götürmek isteyecek. Gitmek sorun değil ama
benim de hayallerim var ve köyde kimsenin diline düşmek istemiyorum “okudu da
ne oldu bak, şimdi ev kızı oldu” denecek.
Merkezde kimsenin yanında kalamayacağım çünkü daha önceden babam
halamlardan istemişti de yanlarında kalmamı onlar istememişlerdi. Bir abim vardı
İstanbul’da oturan onun yanında kalırım diyordum eşine bu konuları açtığımda
duyduğum sözler şunlardı: “Dedenin yanında kalırsın zaten evlendirirler seni de
çok sürmeden o zaman evlendiğinde işe girer çalışırsın. Yoksa kimin yanında
kalacaksın” dedi. Eminim herkeste bu düşünce var öğretmenim. Bu sebepledir ki
madem kimsenin yanında kalamıyorum o zaman yurtta kalırım ben de. Yurtta
kalacaksam da onlara yakın olmak istemiyorum, haftasonları yine işleri olacak
beni çağıracaklar. Sınava hazırlanacağım ki onlarda benim sınavımı felan
düşünmeyecekler. Bu yaz tatili sosyal hizmetlerden mezun olunca hemen ön lisans
olarak kpss ye başvurdum. Sınav için de hızlandırılmış kursa gittim beni rahat
bırakmadılar “ders var” diyorum yine telefon üstüne telefon “biz köye gidiyoruz
çabuk gel.” Öğretmenim affedin ama ben kimsenin beni böyle kendi işlerinde
kullanmasını istemiyorum. İş başa düşünce yedi kat el oluyorum onlara beni
tanımıyorlar yeri geldiğinde işleri düşünce yeğenleri oluyorum. Onların çıkarlarına
göre hareket etmek istemiyorum.
Gelecekle ilgili öyle şeyler düşünüyorum ki, bu kadar düşünce kafamda
karmaşaya sebep oluyor. Sosyal hizmetler bölümünden kpss sınavına girdim 75
aldım. Bu yıl alınan puanlar düşük olduğu için atanabilme durumum var. İlk
atamalarda olmasa bile sonraki atamalarda şansım var. Bu bölümden mezun
olanların içinde 955. sıradayım. Benim hayalim liseden beri bu alanda olduğu için
bu atamaları beklemek istiyorum öğretmenim. Çünkü lisans mezunu olduğum
zaman bu puanı kullanamayacağım. Biz lisanstan kpss girebilmek için her
durumda bi yıl bekleyeceğiz ben de o zaman okulu bi dersten uzatayım ki hem
puanımı kullanırım hem de o süre zarfında lisanstan sınava hazırlanırım diye
düşünüyorum. Okula yakın olmam gerekir ki gerektiğinde o dersi de takip ederim
aynı zamanda bizimkilerden de uzakta olurum. Ailem neden burada
hazırlanmıyorsun diyemezler.
Başka bir düşüncem de şu öğretmenim dgs ye gireyim sosyal hizmetler
bölümünü 4 yıllığa tamamlayayım. Çünkü bu yıl atanamazsam eğer lisans olarak
işletme bölümünden atanmak için çabalayacağım ve bu bölümün atamaları da zor
sosyal hizmetlerden 65 puanla bile atanan var. 4 yıllığını okuyanlar uzman
oluyorlar ve ben bunu çok istiyorum. İşletme bölümüne yönelik bir şey düşünmedim
hiç çünkü Çocuk Esirgeme Kurumları’nda çalışmak benim hayalimdi. Hem
istediğim bölüm olacak hem ataması kolay olacak.
Kafamda o kadar çok düşünce dolaşıyor ki ne yapsam hangisine yönelsem
bilmiyorum. Benden yüksek lisans beklentiniz olduğunu öğrenince bunu da
düşünmeye başladım. Yüksek lisans yaparsam eğer yönetim alanında istiyorum.
Elif’le konuştuk bu konuları çok sağolsun yardımcı olmaya çalıştı. Ben de geçen yıl
bu sorunlarla karşı karşıyaydım seni çok iyi anlıyorum ama bunları düşünme
dedi. Ben bunları düşünmekten sınava odaklanamadım. Gelirsin yanıma herhangi
işte çalışırsın ilk dönem hem dersane parasını kazanırsın hem hazırlanırsın ikinci
dönemde işi bırakır sınavı ağırlık verirsin dedi.
Size çok teşekkür ederim öğretmenim
her şey için. Bu zamana kadar siz hep bizi
bizden çok düşündünüz,yol
gösterdiniz,yardımcı oldunuz. Ailemden çok
siz ilgilendiniz benimle. Biliyorum ki benim
gibi kim bilir kaç kişi ile ilgilendiniz, yol
gösterdiniz. Bunca şeyleri beni düşünen bir
siz olduğunuz için, ailemin sizin sözünüz
karşısında karşı çıkmaması sebebiyle ve tabi
en önemlisi sizin görüşleriniz benim için
altın kıymetinde olduğu için yazdım size. En
kısa zamanda bana bir yol gösterirseniz
sevinirim. Ailemden kimse beni düşünmüyor
basit bir staj için bile yardım etmediler.
Eniştem sosyal yardımlaşma ve dayanışma
vakfında çalışıyor ve Vakıfbank ile sürekli
iletişim içinde. İstese ayarlayabilirdi staj
dönemi geçince haber verseydin diyor
geçmeden bi sene önce söyledim kılını
kıpırdatmadı. Sadece bu eniştem değil hepsi böyle öğretmenim.
Kendim elimden geleni yapmaya çalışıyorum öğretmenim bu yıl bütün
sınavlara gireceğim her şansı değerlendirmeye çalışacağım. İngilizceyi gerçekten
öğrenmek istiyorum bunun için kursa yazıldım. Kurstaki hoca Odtü’nün bi
kaynağını kullanacağız deyince benim gözlerim açıldı hemen hocaya baktım..
“gözlerin parladı Odtü’yü duyunca” diyor İngilizce hikaye kitapları aldım,
bilgisayara proğram attırdım. İnşallah ehliyette alacağım eksik bir şey
bırakmayacağım. Erasmus proğramına başvurdum eğer okulu uzatacaksam sosyal
hizmetler puanını kullanabilmek için o zaman ben 2. yarı dönem yurtdışına
gideyim dedim. Gidebildiğimiz üniversitelerde eğitim İngilizce olduğu için yabancı
dilimi geliştirmiş olurum diye düşünüyorum. Ailem ne der bilmiyorum ama önce
size sormak istedim.
İstediğim bir şeyi yapmak için elimden geleni yaparım. Başarıyı yakalayana
kadar koşarım, sizin sayenizde kendime güveniyorum. Siz mail atınca inşallah
yüksek lisansını Ankara’ da yaparsın diye derslere çalışmaya bir başladım
öğretmenim önce %10’luk dilime girdim bölümde 2. oldum, geçtiğimiz dönemde 1.
oldum. Ortalamalarım 3.00 ün üzerine çıktı. Odtü’ye geldiğimde eşiniz İngilizceyi
hallet, ortalamanı 3.00 ün üzerinde tut demişti. Bunu da yapacağım öğretmenim,
elimden geleni yapacağım.
Şimdiden her şey için teşekkür ederim öğretmenim. Görüşmek dileğiyle…
Bunları önceden yazmıştım göndermek nasip olmadı, Erasmus sınav ve
mülakat sonuçları açıklandı. Üç arkadaş başvurmuştuk üçümüz de kabul edilmişiz.
Babama söyledim az önce de babam olumlu yaklaşmadı ben maddi olarak bunu
kaldıramam dedi. Abim evlenecek onun için diyor babam o olmasa gönderirdim
biliyorsun durumumuzu dedi.
Görüşmek dileğiyle öğretmenim acele yazdım bunu bi hata yaptıysam
kusura bakmayın y harfim iyi basmıyor affınıza sığınıyorum İngilizce kursuna
yetişmeliyim.
Hoşçakalın…
ilkyar'larımızın,geleceğine,güzellikler,katmak,için,belki,bir,kitap,için,,,
belki,anısını,yaşatmak,istediğiniz,büyüğünüz,için,bir,kitaplık,,,
belki,de,daha,fazlası,için,İş,bankası,ODTÜ,şubesi,,(4229),706968,,
TL,,,TR26,0006,4000,0014,2290,7069,68;,,,
Euro,Hesabı:,TR920006400000242293507426,,,,,
Dolar,Hesabı:,TR910006400000242293576217,,,
(Hesap,sahibi,İLKYAR),Lütfen,bağışınızın,açıklama,kısmına,isminizi,mutlaka,lütfen,belirtin…,,
,www.ilkyar.org.tr,,[email protected],,,,,
izlenimleri,dostlarınızla,paylaşıp,onları,üye,yaparak,,
(eposta,adreslerini,bize,yolluyarak),,,
ilkyar'ın,tanınırlığını,,arttırabilirsiniz,,,
ancak,başka,amaçlarla,ilkyar,izlenimlerindeki,ve,sitesindeki,resimlerin,izinsiz,kullanılmaması,
gerektiğini,hatırlatın,lütfen...,
,
,
Download

okudu da ne oldu