T.C.
ADALET BAKANLIĞI
EĞĠTĠM DAĠRESĠ BAġKANLIĞI
YARGI MEVZUATI BÜLTENĠ
Bültenin Kapsadığı Tarihler
16-28 ġubat 2014
Yayımlandığı Tarih
28 ġubat 2014
Sayı
2014-4
ĠÇĠNDEKĠLER
-
-
-
-
-
Gün IĢığından Daha Fazla Yararlanmak Amacıyla Bütün Yurtta Saatlerin
Yeniden Düzenlenmesi Hakkındaki 5883 Sayılı Karar
(R.G. 16 ġubat 2014 – 28915)
ĠçiĢleri Bakanlığına Ait 5916 Sayılı Atama Kararı
(R.G. 16 ġubat 2014 – 28915)
ĠĢkolu Tespit Kararı (No: 2014/10)
(R.G. 16 ġubat 2014 – 28915)
ĠĢkolu Tespit Kararı (No: 2014/11)
(R.G. 16 ġubat 2014 – 28915)
ĠĢkolu Tespit Kararı (No: 2014/13)
(R.G. 16 ġubat 2014 – 28915)
2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununda Yer Alan Bazı Maktu Vergi ve
Harç Tarifelerinin Belediye Grupları Ġtibarıyla Tespitine ĠliĢkin Kararın
Yürürlüğe Konulması Hakkında 5896 Sayılı Karar
(R.G. 18 ġubat 2014 – 28917)
Türkiye Büyük Millet Meclisi BaĢkanlığı Bilgi Edinm Hakkı Uygulama
Yönetmeliği
(R.G. 18 ġubat 2014 – 28917)
Gelir Vergisi Genel Tebliği (Seri No: 286)
(R.G. 18 ġubat 2014 – 28917)
Kültür Varlıkların Koruma Yüksek Kurulunun 16/1/2014 Tarihli ve 271
Sayılı Kararı
(R.G. 18 ġubat 2014 – 28917)
Yüksek Seçim Kurulunun 8/2/2014 Tarihli ve 358 Sayılı Kararı
(R.G. 18 ġubat 2014 – 28917)
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının TeĢkilat ve Görevleri Hakkında
Kanun Hükmünde Kararname ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde
Kararnamelerde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair 6518 Sayılı Kanun
(R.G. 19 ġubat 2014 – 28918)
Sınır kapılarında vize verilmesine ĠliĢkin 5898 Sayılı Karar
(R.G. 19 ġubat 2014 – 28918)
Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görevli Devlet Memurları Disiplin Kurulları ve
Disiplin Amirleri Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair 5814 Sayılı
Yönetmelik
(R.G. 19 ġubat 2014 – 28918)
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Atama ve Yer DeğiĢtirme
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik
(R.G. 19 ġubat 2014 – 28918)
Karayolları Trafik Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik
(R.G. 19 ġubat 2014 – 28918)
Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan
DeğiĢikliği Yönetmeliği
(R.G. 19 ġubat 2014 – 28918)
Ġthalatta Gözetim Uygulanmasına ĠliĢkin Tebliğ (Tebliğ No: 2012/2)’de
DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Tebliğ
(R.G. 19 ġubat 2014 – 28918)
Ġthalatta Korunma Önlemlerine ĠliĢkin Tebliğ (Tebliğ No: 2014/1)
(R.G. 19 ġubat 2014 – 28918)
Sağlık Hizmetleri Lisans Yönetmeliğinin Yürürlükten Kaldırılmasına Dair
Yönetmelik
(R.G. 20 ġubat 2014 – 28919)
Özel Hususlar-Topluluk Finansal Tablolarının Bağımsız Denetimi
(Topluluğa Bağlı Birim Denetçilerinin ÇalıĢmaları Dâhil) (BDS 600)
Hakkında Tebliğ Türkiye Denetim Standartları Tebliği No: 27
(R.G. 20 ġubat 2014 – 28919)
DanıĢtay Onuncu Dairesinin 9/12/2013 Tarihli ve E: 2009/12010, K:
2013/8791 Sayılı Karar
(R.G. 20 ġubat 2014 – 28919)
DanıĢtay Onuncu Dairesinin 9/12/2013 Tarihli ve E: 2009/374, K:
2013/8792 Sayılı Karar (R.G. 20 ġubat 2014 – 28919)
DanıĢtay Onuncu Dairesinin 9/12/2013 Tarihli ve E: 2009/6665, K:
2013/9317 Sayılı Karar (R.G. 20 ġubat 2014 – 28919)
Geçici ve Yabancı Plakalı TaĢıtlardan Alınacak GeçiĢ Ücretlerine ĠliĢkin
Tebliğ (Tebliğ No:68) ‘de DeğiĢiklik Yapılmasına ĠliĢkin Tebliğ (Tebliğ
No: 69)
(R.G. 21 ġubat 2014 – 28920)
Anayasa Mahkemesinin 23/1/2014 Tarihli ve 2013/6047 BaĢvuru Numaralı
Kararı
(R.G. 21 ġubat 2014 – 28920)
Askerlik Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde
DeğiĢiklik Yapılmasına Dair 6519 Sayılı Kanun
(R.G. 22 ġubat 2014 – 28921)
HaĢhaĢ Kapsülü ve Tohumu Alımı ve Satımı Hakkında 5876 Sayılı Karar
(R.G. 22 ġubat 2014 – 28921)
KayaĢ-Çetinkaya Arası Elektrifikasyon Projesinin Yapımı Amacıyla Bazı
TaĢınmazlar ile Üzerindeki Muhdesatın Türkiye Cumhuriyeti Devlet
Demiryolları ĠĢletmesi Genel Müdürlüğü Tarafından Acele KamulaĢtırılması
Hakkında 5945 Sayılı Karar
(R.G. 22 ġubat
2014 – 28921)
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Hukuk MüĢavirliği ve Avukatlık
Sınav ve Atama Yönetmeliği
(R.G. 22 ġubat 2014 – 28921)
Posta ve Telgraf TeĢkilatı Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve
Unvan DeğiĢikliği Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik
(R.G. 22 ġubat 2014 – 28921)
ĠĢkolu Tespit Kararı (No: 2014/12)
(R.G. 22 ġubat 2014 – 28921)
Gemi Adamları ĠaĢe Bedeli Tespit Kurulu Kararı
(R.G. 22 ġubat 2014 – 28921)
-
-
-
-
-
-
5939 Sayılı Konut Edindirme Yardımı Hak Sahiplerine Ödeme Yapılmasına
Dair Kanunda DeğiĢiklik Yapılmasına ĠliĢkin Kanun ve Konut Edindirme
Yardımı Hak Sahiplerine Ödeme Yapılmasına Dair Yönetmelikte DeğiĢiklik
Yapılmasına ĠliĢkin Yönetmelik ile 5664 Sayılı Konut Edindirme Yardımı
Hak Sahiplerine Ödeme Yapılmasına Dair Kanuna 662 Sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin 73 üncü Maddesi ile Eklenen Hükme Göre Tespit
Edilen Hak Sahipleri Listesi
(R.G. 24 ġubat 2014 – 28923 - Mükerrer)
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Genel Kurulunun 29/2/2014 Tarihli ve
81 Sayılı Kararı
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Piyasa Gözetimi ve Denetimi
Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Göç Ġdaresi Genel Müdürlüğü Disiplin Amirleri Yönetmeliği
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Kültür ve Turizm Uzmanlığı Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair
Yönetmelik
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Subay ve Astsubay Atama Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair
Yönetmelik
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Et ve Süt Kurumu Genel Müdürlüğü TeftiĢ Kurulu Yönetmeliği
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
ĠĢkolu Tespit Kararı (No: 2014/14)
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
ĠĢkolu Tespit Kararı (No: 2014/15)
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Anayasa Mahkemesinin 9/1/2014 Tarihli ve 2013/533 BaĢvuru Numaralı
Kararı
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Anayasa Mahkemesinin 23/1/2014 Tarihli ve 2013/841 BaĢvuru Numaralı
Kararı
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Anayasa Mahkemesinin 23/1/2014 Tarihli ve 2013/1948 BaĢvuru Numaralı
Kararı
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Anayasa Mahkemesinin 23/1/2014 Tarihli ve 2013/2600 BaĢvuru Numaralı
Kararı
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Adalet Bakanlığından Ġhalelere Katılmakta Yasaklama Kararı
(R.G. 25 ġubat 2014 – 28924)
Lisansüstü Eğitim ve Öğretim Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair
Yönetmelik
(R.G. 26 ġubat 2014 – 28925)
Adalet Bakanlığından 2014 Yılı Noterlik Ücret Tarifesi
(R.G. 26 ġubat 2014 – 28925)
Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünden Ġhalelere
Katılmaktan Yasaklama Kararı
(R.G. 26 ġubat 2014 – 28925)
Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde DeğiĢiklik Yapılması
Hakkında 6525 Sayılı Kanun
(R.G. 27 ġubat 2014 – 28926)
Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile BirleĢmiĢ Milletler Kalkınma Programı
Arasında BirleĢmiĢ Milletler Kalkınma Programı Avrupa ve Bağımsız
Devletler Topluluğu Bölgesel Hizmet Merkezinin Ġstanbul’da Kurulmasına
ĠliĢkin AnlaĢmanın Onaylanması Hakkında 5979 Sayılı Karar
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
(R.G. 27 ġubat 2014 – 28926)
BirleĢmiĢ Milletler Güvenlik Konseyinin 1267 (1999), 1988 (2011) ve 1989
(2011) Sayılı Kararlarıyla Listelenen KiĢi, KuruluĢ veya Organizasyonların
Tasarrufunda Bulunan Malvarlığının Dondurulması Hakkındaki 30/9/2013
Tarihli ve 2013/5428 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararının Eki (1) Sayılı Listede
DeğiĢiklik Yapılmasına ĠliĢkin 5975 Sayılı Karar
(R.G. 27 ġubat 2014 – 28926)
Erzurum Ġlinde Tesis Edilecek Yenihayat Hidroelektrik Enerjisi Santralinin
Yapımı Amacıyla Bazı TaĢınmazların Maliye Bakanlığı Tarafından Acele
KamulaĢtırılması Hakkında 5978 Sayılı Karar
(R.G. 27 ġubat 2014 – 28926)
Basın Ġlân Kurumu TeĢkiline Dair 195 Sayılı Kanun Uyarınca Yayınlanacak
Ġlân ve Reklâmlar ile Bunları Yayınlayacak Mevkuteler Hakkında 15/2/1977
Tarihli ve 67 Sayılı Genel Kurul Kararının Bazı Maddelerinin
DeğiĢtirilmesine Dair 21/2/2014 Tarihli ve 201Sayılı Genel Kurul Kararı
(R.G. 27 ġubat 2014 – 28926)
Adalet Bakanlığından ÇeĢitli Ġlan
(R.G. 27 ġubat 2014 – 28926)
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kuruluna Ait Atama Kararları
(R.G. 28 ġubat 2014 – 28927)
Anayasa Mahkemesinin 14/11/2013 Tarihli ve E: 2013/15, K: 2013/131
Sayılı Kararı
(R.G. 28 ġubat 2014 – 28927)
Anayasa Mahkemesinin 11/2/2014 Tarihli ve E: 2009/19 (Siyasi Parti Mali
Denetimi),
K: 2014/1 Sayılı Kararı
(R.G. 28 ġubat 2014 – 28927)
Anayasa Mahkemesinin 11/2/2014 Tarihli ve E: 2010/12 (Siyasi Parti Mali
Denetimi),
K: 2014/2 Sayılı Kararı
(R.G. 28 ġubat 2014 – 28927)
Anayasa Mahkemesinin 11/2/2014 Tarihli ve E: 2008/42 (Siyasi Parti Mali
Denetimi),
K: 2014/3 Sayılı Kararı
(R.G. 28 ġubat 2014 – 28927)
Anayasa Mahkemesinin 11/2/2014 Tarihli ve E: 2009/56 (Siyasi Parti Mali
Denetimi),
K: 2014/4 Sayılı Kararı
(R.G. 28 ġubat 2014 – 28927)
Anayasa Mahkemesinin 11/2/2014 Tarihli ve E: 2010/63 (Siyasi Parti Mali
Denetimi),
K: 2014/5 Sayılı Kararı
(R.G. 28 ġubat 2014 – 28927)
Anayasa Mahkemesinin 11/2/2014 Tarihli ve E: 2010/62 (Siyasi Parti Mali
Denetimi),
K: 2014/6 Sayılı Kararı
(R.G. 28 ġubat 2014 – 28927)
Merkez Valisi Alim BARUT’un Sivas Valiliğine Atanması Hakkında 5987
Sayılı Karar
(R.G. 28 ġubat 2014 – 28927- Mükerrer)
Türkiye Adalet Akademisi BaĢkanılığına Yılmaz AKÇĠL Görevlendirilmesi
Hakkında 6029 Sayılı Karar
(R.G. 28 ġubat 2014 – 28927- Mükerrer)
2014 ġubat Ayında YaĢ Haddinden ve Ġsteği Üzerine Emekliye Ayrılan
Hâkim ve Savcıları Belirtir Liste
( 28 ġubat 2014 )
BAKANLAR KURULU KARARI
Karar Sayısı : 2014/5883
Gün ıĢığından daha fazla yararlanmak amacıyla bütün yurtta saatlerin;
- 31 Mart 2014 Pazartesi günü saat 03.00’ten itibaren bir saat ileri alınması,
- 26 Ekim 2014 Pazar günü saat 04.00’ten itibaren bir saat geri alınması;
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığının 13/1/2014 tarihli ve 9 sayılı yazısı üzerine, 697
sayılı Günün Yirmi Dört Saate Taksimine Dair Kanunun 2 nci maddesine göre, Bakanlar
Kurulu’nca 27/1/2014 tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
M. ÇAVUġOĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği BakanıBilim, Sanayi
Teknoloji Bakanı
ve
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
A. DAVUTOĞLU
N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
Ekonomi Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
Hayvancılık BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
E. ALA
ĠçiĢleri Bakanı
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı
M. ġĠMġEK
Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim BakanıMillî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
Sağlık Bakanı
L. ELVAN
UlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
[R.G. 16 ġubat 2014 – 28915 ]
—— • ——
ATAMA KARARI
Karar Sayısı : 2014/5916
ve
Ekli listede görev yerleri ile ad ve soyadları yazılı Ģahısların karĢılarında belirtilen
görevlere atanması; ĠçiĢleri Bakanlığının 13/2/2014 tarihli ve 5319 sayılı yazısı üzerine,
10/6/1949 tarihli ve 5442 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi ile 23/4/1981 tarihli ve 2451 sayılı
Kanunun 2 nci maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 13/2/2014 tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
M. ÇAVUġOĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği BakanıBilim, Sanayi
Teknoloji Bakanı
ve
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
A. DAVUTOĞLU
N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
Ekonomi Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
Hayvancılık BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
E. ALA
ĠçiĢleri Bakanı
M. ġĠMġEK
Ö. ÇELĠK
M. ġĠMġEK
Kalkınma Bakanı V.Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim BakanıMillî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
F. IġIK
Sağlık Bakanı
UlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı V.
Liste için tıklayınız.
[R.G. 16 ġubat 2014 – 28915 ]
—— • ——
TEBLĠĞLER
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:
ĠġKOLU TESPĠT KARARI
Karar No. : 2014/10
ĠĢyeri
: Royal Ambalaj Sos. Hiz. Tahmil Tah. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. ġti.
Osman Yılmaz Mah. Ġstanbul Cad. 44/1
Gebze/KOCAELĠ
ve
Tespiti Ġsteyen :
Tümtis Sendikası
Ġnceleme
: Royal Ambalaj Sos. Hiz. Tahmil Tah. Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. ġti.’de
Bakanlığımızca yapılan incelemede; söz konusu Ģirketin, Osman Yılmaz Mah. Ġstanbul Cad.
44/1 Gebze/KOCAELĠ adresinde kurulu bulunan merkez iĢyerinde yapılan büro iĢleri ile
hizmet alım sözleĢmesi ile Elit 24 Ambalaj Reklamcılık San. ve Paz. Tic. Ltd. ġti.’ne ait
Kimyacılar Org. San. Böl. Melek Aras Bulv. No: 41 Tuzla/ĠSTANBUL ve DEMSA Ġç ve DıĢ
Ticaret A.ġ.’ne ait FerhatpaĢa Mah. Tem Kuzey Yanyol Cad. Or-El Binası
Samandıra/ĠSTANBUL adreslerinde kurulu bulunan depo iĢyerlerinde yapılan paketleme,
barkodlama ve etiketleme iĢlerinin ĠĢkolları Yönetmeliğinin 10 sıra numaralı ―Ticaret, büro,
eğitim ve güzel sanatlar‖ iĢkolunda,
BLG Lojistik Hizmetler ve Ticaret A.ġ.’ne ait Hacı Halil Mah. Gebze Ġsmet PaĢa Cad.
Cansel ĠĢ Merkezi No: 58 Gebze/KOCAELĠ adresinde kurulu bulunan depo iĢyerinde yapılan
temizlik iĢlerinin ĠĢkolları Yönetmeliğinin 20 sıra numaralı ―Genel iĢler‖ iĢkolunda,
Panalpina World Transport Nakliyat Ltd. ġti.’ne ait Cumhuriyet Mah. Plevne Cad. B
Blok No:5 Çayırova/KOCAELĠ adresinde kurulu bulunan depo iĢyerinde yapılan cihaz
kontrol iĢinin ĠĢkolları Yönetmeliğinin 12 sıra numaralı ―Metal‖ iĢkolunda,
BLG Lojistik Hizmetler ve Ticaret A.ġ.’ ne ait Molla Fenari Yolu Üzeri Ayaz Sk. No:
52 Pelitli Köyü/KOCAELĠ, Ġhsan Dede Cad. No: 102 Gebze Organize Sanayi Bölgesi
Gebze/KOCAELĠ,
B-5 Karayolu Üzeri 2. Bölge TavĢanlı Köyü Dilovası/KOCAELĠ ve Tuzla Organize
Deri Sanayi Serbest Bölge KarĢısı Tuzla/ĠSTANBUL, ġok Perakende Mağazacılık Ticaret
A.ġ.’ne ait Mimar Sinan Mah. Güney Yanyol Cad. Cumhuriyet Mah. Turgut Özal Cad. No:
10 ġekerpınar Çayırova/KOCAELĠ, Ġnönü Mah. Mandıra Cad. No: 144 EsenyurtBüyükçekmece /ĠSTANBUL ve Iljin Elektronik San. Tic. Ltd. ġti.’ne ait Birlik Org. San. Böl.
1. Cad. 7. Sk. No: 4 Tuzla/ĠSTANBUL adreslerinde kurulu bulunan depo iĢyerlerinde yapılan
taĢıma ve yükleme iĢlerinin, Dirk Rossmann Mağazacılık Tic. Ltd. ġti.’ne ait Orgeneral EĢref
Bitlis Cad. Kazan Ocak Mevkii Tem Yanyol Tuzla/ĠSTANBUL adresinde kurulu bulunan
depo iĢyerinde yapılan çeĢitli büyük ve küçük ölçekli ürünlerin manuel, elektrikli transpaletler
ve forkliftler ile sevkiyat alanına taĢınması iĢleri ile Netlog Lojistik Hizmetleri A.ġ.’ne ait
Akçaburgaz Mah. 1567 Sk. No: 2 Esenyurt/ĠSTANBUL adresinde kurulu bulunan depo
iĢyerinde yapılan çeĢitli ürünlerin sevkiyat alanına taĢınması iĢinin ĠĢkolları Yönetmeliğinin
15 sıra numaralı ―TaĢımacılık‖ iĢkolunda,
yer aldıkları tespit edilmiĢtir.
Karar: Yapılan bu tespitlerin Resmî Gazete’de yayımlanmasına 6356 sayılı Sendikalar
ve Toplu ĠĢ SözleĢmesi Kanununun 5’inci maddesi gereğince karar verilmiĢtir.
[R.G. 16 ġubat 2014 – 28915 ]
—— • ——
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:
ĠġKOLU TESPĠT KARARI
Karar No. : 2014/11
ĠĢyeri
: Ege DoğaltaĢ ve Traverten San. Tic. Ltd. ġti.
K.O.S.B. Mopak Çıkmazı No: 1
KemalpaĢa/ĠZMĠR
SGK No
: 1208231.035-1065885.045-1127473.045-1458589.035-1097442.007
Tespiti Ġsteyen :
T.Çimse-ĠĢ Sendikası
Ġnceleme
: Ege DoğaltaĢ ve Traverten San. Tic. Ltd. ġti.’nde Bakanlığımızca
yapılan incelemede; adı geçen Ģirketin K.O.S.B. Mopak Çıkmazı No:1 KemalpaĢa/ĠZMĠR
adresinde bulunan merkez-fabrika iĢyerinde mermer ve traverten ocaklarından bloklar halinde
ham ya da zenginleĢtirmeye tabi tutulmuĢ yarı mamul mermerlerin müĢteri sipariĢlerine göre
değiĢik ebatlarda kesilip paketlenerek satıĢa hazır hale getirildiği, Serinköy Mevkii YeĢilyurt
Kasabası AlaĢehir/MANĠSA adresinde bulunan fabrika iĢyerinde de yine aynı adreste kurulu
traverten ocağından çıkarılan travertenin kesilerek ebatlandırıldıktan sonra yarı mamul hale
getirildiği, söz konusu Ģirketin fabrika iĢyerleri dıĢında Serinköy Mevkii YeĢilyurt Kasabası
AlaĢehir/MANĠSA, Kızıllı Köyü Kolaklar Mevkii BaĢköy/ANTALYA, Seyitoba Köyü
Kartepe Mevkii Saruhanlı/MANĠSA ve Keldağ Mevkii Köseler Köyü ÖdemiĢ/ĠZMĠR
adreslerinde mermer ve traverten ocaklarının bulunduğu, bu ocaklarda tel kesme yöntemi ve
açık iĢletme tekniği ile kesimi gerçekleĢtirilen mermerin özel devirme yöntemiyle bulunduğu
yerden ayrılarak bloklar halinde fabrika iĢyerlerine gönderilmesi iĢlerinin yapıldığı, bu
nedenle yapılan iĢlerin ĠĢkolları Yönetmeliğinin 03 sıra numaralı ―Madencilik ve taĢ ocakları‖
iĢkolunda yer aldığı tespit edilmiĢtir.
Karar: Ege DoğaltaĢ ve Traverten San. Tic. Ltd. ġti. ve bağlı iĢyerlerinde yürütülen
iĢlerin niteliği itibariyle ĠĢkolları Yönetmeliğinin 03 sıra numaralı ―Madencilik ve taĢ
ocakları‖ iĢkoluna girdiğine ve yapılan bu tespitin Resmî Gazete’de yayımlanmasına 6356
sayılı Sendikalar ve Toplu ĠĢ SözleĢmesi Kanununun 5’inci maddesi gereğince karar
verilmiĢtir.
[R.G. 16 ġubat 2014 – 28915 ]
—— • ——
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:
ĠġKOLU TESPĠT KARARI
Karar No. : 2014/13
ĠĢyeri
: SFC Entegre Orman Ürünleri San. ve Tic. A.ġ.
Saraçlar Mahallesi Ġhsangazi Cad. No: 34
Merkez/KASTAMONU
Tespiti Ġsteyen :
Ağaç-ĠĢ Sendikası
Ġnceleme
: SFC Entegre Orman Ürünleri San. ve Tic. A.ġ.’de Bakanlığımızca
yapılan incelemede; adı geçen Ģirketin Saraçlar Mahallesi Ġhsangazi Cad. No: 34 Merkez
/KASTAMONU adresinde bulunan fabrika iĢyerinde; üretimi yapılan nihai ürünlerin asıl
hammaddesinin ağaçtan oluĢtuğu, nihai ürün aĢamasına gelene kadar, methanol, üre ve
melaminin ve diğer hammaddelerin yardımcı hammaddeler olduğu, hammaddelerin
ağırlığında ağacın diğer hammaddelere oranla daha fazla olduğu, iĢin genel organizasyon
ağırlığının da bu ürünlerin üretimine yönelik olduğu, yapılan asıl iĢin yonga levha, MDF
levha, OSB levha ve Melamin kaplı levha üretimi olduğu, Kısıklı Mah. Alemdağ Cad. No: 60
Masaldan ĠĢ Merkezi D Blok K:1 D: 5 Çamlıca-Üsküdar/ĠSTANBUL adresinde kurulu
bulunan iĢyerinde büro iĢleri dıĢında fabrikaya iliĢkin satın alma, fabrikada üretilen ürünlerin
satıĢı ve kontrolleri, iĢçi ücret ödemelerine iliĢkin iĢ ve iĢlemlerin yapıldığı, Sırma Sok. No: 5
Siteler/ANKARA adresinde bulunan satıĢ ofisinde de; fabrika iĢyerinde üretilen ürünlerin
satıĢının yapıldığı söz konusu iĢyerlerinin ürettikleri mal veya hizmet ile nitelik yönünden
birbirlerine bağlı oldukları ve aynı yönetim altında örgütlendikleri, bu nedenle yapılan iĢlerin
ĠĢkolları Yönetmeliğinin 06 sıra numaralı ―Ağaç ve kağıt‖ iĢkolunda yer aldığı tespit
edilmiĢtir.
Karar: SFC Entegre Orman Ürünleri San. ve Tic. A.ġ. tarafından yürütülen iĢlerin
niteliği itibariyle ĠĢkolları Yönetmeliğinin 06 sıra numaralı ―Ağaç ve kağıt‖ iĢkoluna girdiğine
ve yapılan bu tespitin Resmî Gazete’de yayımlanmasına 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ĠĢ
SözleĢmesi Kanununun 5’inci maddesi gereğince karar verilmiĢtir
[R.G. 16 ġubat 2014 – 28915 ]
—— • ——
BAKANLAR KURULU KARARI
Karar Sayısı : 2014/5896
2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununda yer alan bazı maktu vergi ve harç tarifelerinin
belediye grupları itibarıyla tespitine iliĢkin ekli Kararın yürürlüğe konulması; Maliye
Bakanlığının 5/2/2014 tarihli ve 13844 sayılı yazısı üzerine, anılan Kanunun 96 ncı
maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 10/2/2014 tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan YardımcısıBaĢbakan YardımcısıBaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
V. EROĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği Bakanı V.Bilim, Sanayi ve
Teknoloji Bakanı
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
C. YILMAZ
N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
V.
Ekonomi Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda, Tarım ve Hayvancılık
BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
E. ALA
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
M. ġĠMġEK
ĠçiĢleri Bakanı
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim Bakanı Millî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
L. ELVAN
Sağlık BakanıUlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
Kararın Eki Karar
[R.G. 18 ġubat 2014 – 28917 ]
—— • ——
YÖNETMELĠK
Türkiye Büyük Millet Meclisi BaĢkanlığından:
TÜRKĠYE BÜYÜK MĠLLET MECLĠSĠ BAġKANLIĞI BĠLGĠ EDĠNME
HAKKI UYGULAMA YÖNETMELĠĞĠ
BĠRĠNCĠ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, gerçek ve tüzel kiĢilerin bilgi edinme hakkını
kullanmalarına iliĢkin 9/10/2003 tarihli ve 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanununun
Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) BaĢkanlığında uygulanmasına dair usul ve esasları
düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, TBMM BaĢkanlığının bilgi edinme hakkı
kapsamındaki çalıĢmalarına iliĢkin usul ve esasları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu ile 1/12/2011
tarihli ve 6253 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi BaĢkanlığı Ġdari TeĢkilatı Kanununun 27
nci maddesine dayanılarak hazırlanmıĢtır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) BaĢvuru sahibi: Kanun ile bu Yönetmelik kapsamında bilgi edinme hakkını
kullanarak TBMM BaĢkanlığına baĢvuran gerçek ve tüzel kiĢileri,
b) Belge: Ġlgili birimlerin sahip oldukları Kanun kapsamındaki yazılı, basılı veya
çoğaltılmıĢ dosya, evrak, kitap, dergi, broĢür, etüt, mektup, program, talimat, kroki, plân, film,
fotoğraf, teyp ve video kaseti, harita, elektronik ortamda kaydedilen her türlü bilgi, haber ve
veri taĢıyıcılarını,
c) Bilgi: Ġlgili birim kayıtlarında yer alan Kanun kapsamındaki her türlü veriyi,
ç) Bilgi veya belgeye eriĢim: Ġstenen bilgi veya belgenin niteliğine göre, ilgili birimce
baĢvuru sahibine söz konusu bilgi veya belgenin bir kopyasının verilmesini, bunun mümkün
olmadığı durumlarda baĢvuru sahibinin bilgi veya belgenin aslını inceleyerek not almasına
veya içeriğini görmesine ya da iĢitmesine izin verilmesini,
d) Büro: Bilgi Edinme Bürosunu,
e) Genel Sekreter: TBMM BaĢkanlığı Genel Sekreterini,
f) Ġlgili birim: 6253 sayılı Kanunun belirtilen hizmet birimlerini, TBMM BaĢkanlık
Divanı Kararıyla oluĢturulan birim amirlikleri ile TBMM BaĢkanlığı oluruyla kurulan
birimleri,
g) Kanun: 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanununu,
ifade eder.
ĠKĠNCĠ BÖLÜM
Büro, Ġlgili Birimlerin Alacakları Tedbirler,
BaĢvuru Usulü ve BaĢvuruların ĠĢleme Konulması
Büro
MADDE 5 – (1) Bilgi edinme hakkının etkin kullanılabilmesi ve bilgi veya belgelere
eriĢimin zamanında sağlanabilmesi amacıyla Basın, Yayın ve Halkla ĠliĢkiler BaĢkanlığı
bünyesinde bir Büro kurulur. Büroda yeteri kadar personel görevlendirilir.
(2) Büro, bilgi edinme baĢvurularıyla ilgili iĢlemleri yapar.
(3) Büroda görevli personel, bilgi edinme baĢvurusunda bulunan kiĢilere yardımcı
olmak ve Kanun kapsamında sahip oldukları hakları kullanabilmeleri konusunda yol
göstermekle yükümlüdür.
(4) Büro, Kanunun 30 uncu maddesi gereğince TBMM BaĢkanlığına yapılan bilgi
edinme baĢvurularına iliĢkin bir önceki yıla ait raporu hazırlayarak, her yıl ġubat ayının
sonuna kadar Bilgi Edinme Değerlendirme Kuruluna gönderir.
(5) Büro, Genel Sekreterin uygun görmesi halinde organizasyonunu, görevlerini, verilen
hizmetleri, istatistiki bilgileri internet sayfası üzerinden kamuoyunun bilgisine sunabilir.
Ġlgili birimlerin alacakları tedbirler
MADDE 6 – (1) Ġlgili birimler, Büro tarafından kendilerine iletilen baĢvuruların
takibinin yapılması, verilecek cevabın içeriğinin belirlenmesi ve sürelerin izlenmesinden
sorumlu asgari birer personel görevlendirir. Bu personele gerekli eğitim programı uygulanır.
Söz konusu personel, kendi birimleriyle ilgili bilgi edinme baĢvurusuna konu olabilecek bilgi
ve belgelerin birer kopyasını dosya düzeni içerisinde derleyerek hazır bulundurur.
(2) Ġlgili birimler varsa organizasyonlarına, görev ve hizmetlerine iliĢkin bilgileri,
tanıtma veya eğitim amaçlı broĢürleri ve yayınları Büroya gönderir.
BaĢvuru usulü
MADDE 7 – (1) Bilgi edinme baĢvurusu, gerçek kiĢiler tarafından baĢvuru sahibinin
adı, soyadı, imzası, oturma yeri veya iĢ adresi; tüzel kiĢiler tarafından tüzel kiĢinin unvanı,
adresi, yetkili kiĢinin imzası ve yetki belgesini içeren dilekçeyle, Ģahsen, belgegeçer, posta
veya elektronik posta ile yapılabilir.
(2) Elektronik posta ile yapılan baĢvurularda ayrıca, gerçek kiĢiler için baĢvuru
sahibinin T.C. kimlik numarası; tüzel kiĢiler için ise yetkili kiĢinin yetki belgesi ve T.C.
kimlik numarası aranır.
(3) BaĢvurular Ģahsen veya kanunî temsilci aracılığıyla Büroya, postayla Türkiye Büyük
Millet Meclisi BaĢkanlığı Genel Sekreterliği (Bilgi Edinme Bürosu) adresine, elektronik
postayla TBMM BaĢkanlığı Ġnternet sitesinde yayınlanan form aracılığıyla Büronun
elektronik posta adresine veya bu Yönetmeliğe ekli (1) ve (2) sayılı baĢvuru formları
kullanılarak Büronun belgegeçer numarasına yapılır.
Ġstenecek bilgi veya belgelerin niteliği
MADDE 8 – (1) Bilgi edinme baĢvurusu, ilgili birimlerin ellerinde bulunan veya
görevleri gereği bulunması gereken bilgi ya da belgelere iliĢkin olmalıdır.
(2) Konusu TBMM Kütüphanesi ve ArĢivinde bulunan belgelere iliĢkin olan baĢvurular,
2/5/2012 tarihli ve 28280 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Türkiye Büyük Millet Meclisi
BaĢkanlığı Kütüphane ve ArĢiv Yönetmeliği hükümlerine göre değerlendirilir.
BaĢvuruların değerlendirilmesi, kabulü ve iĢleme konulması
MADDE 9 – (1) BaĢvuru dilekçeleri veya formları, 7 nci maddedeki Ģartları taĢıyıp
taĢımadıkları kontrol edildikten sonra Büro tarafından kabul edilir ve evrak kayıtları yapılır.
(2) 7 nci maddede belirtilen unsurları içermeyen baĢvuru dilekçeleri veya formları
iĢleme konulmaz ve durum baĢvuru sahibine bildirilir.
(3) Büro dıĢındaki herhangi bir birime ulaĢan ve bilgi edinme kapsamında olduğu
anlaĢılan baĢvuru dilekçeleri veya formları, iĢleme konulmadan Büroya gönderilir.
(4) Kanunda bilgi edinme hakkının istisnaları olarak düzenlenen konularda yapılan bilgi
edinme baĢvuruları reddedilir; reddin gerekçesi ve buna karĢı baĢvurulabilecek yollar ve
baĢvuru süreleri, baĢvurana ayrıca bildirilir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
BaĢvuruların Yönlendirilmesi ve Cevaplandırılması, Bilgi veya
Belgelere EriĢim Süreleri ve EriĢim Ücretleri
BaĢvuruların diğer kurum ve kuruluĢlara yönlendirilmesi
MADDE 10 – (1) Ġstenen bilgi veya belge, TBMM‘nin faaliyet alanı dıĢında baĢka bir
kurum veya kuruluĢta bulunuyorsa, baĢvuru dilekçesi veya formu, istenen bilgi ve belgenin
bulunduğu kurum ve kuruluĢun bilgi edinme birimine Büro tarafından gönderilir ve durum
ilgiliye onbeĢ iĢ günü içinde bildirilir.
BaĢvuruların ilgili birimlere yönlendirilmesi ve cevaplandırılması
MADDE 11 – (1) Ġlgili birimler Kanun kapsamında yapılan baĢvuruları, bu
Yönetmelikte belirtilen hususlar dahilinde cevaplandırır.
(2) BaĢvuruya cevap verecek birime, baĢvuru sahibine hangi tarihe kadar cevap
verilmesi gerektiğini belirten bir üst yazı hazırlanır; üst yazıya baĢvurunun aslı, elektronik
posta ile gelmiĢse bir çıktısı eklenerek en geç iki iĢ günü içerisinde gönderilir. Bu tür yazıların
hızlı bir Ģekilde ilgili birimlere iletilmesi için gerekli yetki devri iĢlemleri ilgili mevzuata
uygun olarak yapılır.
(3) Bütün baĢvurular olumlu veya olumsuz olarak mutlaka cevaplandırılır; baĢvuru
sahibine verilen cevabın bir sureti, yazının ekleri hariç olmak üzere ayrıca Büroya gönderilir.
(4) BaĢvuru içeriğinin birden fazla birimi ilgilendirmesi durumunda kendisine baĢvuru
dilekçesi veya formu gönderilen birim, diğer birimlerin görev alanına giren bilgi ve belgeleri
bu birimlerden isteyerek cevap verir.
(5) Büro tarafından baĢvurunun gönderildiği birim, baĢvuru konusunun kendi faaliyet
alanına girmemesi durumunda, baĢvuruyu ilgili birime göndererek Büroya bilgi verir.
(6) Milletvekillerine verilen cevaplar Genel Sekreter tarafından, içeriğinde tereddüt
oluĢan cevaplar ise bir üst makam tarafından imzalanır.
(7) BaĢvurulara, elektronik posta veya belgegeçerle cevap verilebileceği gibi, istenilen
bilgi ve belgenin niteliğine göre yazılı olarak da cevap verilebilir.
Bilgi veya belgelere eriĢim süreleri
MADDE 12 – (1) BaĢvuru üzerine istenen bilgi veya belgeye eriĢim onbeĢ iĢ günü
içinde sağlanır. Ancak, istenen bilgi veya belgenin, baĢka bir birimden sağlanması veya
baĢvuru içeriğinin baĢka kurum ve kuruluĢlardan görüĢ alınması durumunda, bilgi veya
belgeye eriĢim süresi otuz iĢ gününe çıkarılır. Bu durum, gerekçeli olarak baĢvuru sahibine
onbeĢ iĢ günlük sürenin bitiminden önce bildirilir.
EriĢim ücretleri
MADDE 13 – (1) EriĢimine imkân sağlanan bilgi veya belgelerin ilk otuz sayfasının
kopyaları için postalama maliyeti dahil herhangi bir ücret alınmaz.
(2) Otuz sayfayı geçen metin kopyaları ile CD, DVD veya video kaseti kopyalanmasını
gerektiren talepler için inceleme, araĢtırma, kopyalama, postalama ve diğer maliyet
unsurlarının belirlenmesinde, Kurumda belgelerin çoğaltılmasına iliĢkin belirlenmiĢ
ücretlendirme kriterleri ve Ģekli esas alınır. BaĢvuru sahibi kendisine bildirilen ücreti belirtilen
hesaba yatırır ve alındı belgesini Ģahsen, posta, belgegeçer veya elektronik posta ile Büroya
iletir.
(3) Ġlgili birim, eriĢim sağlanacak bilgi veya belgelerin, eriĢim maliyeti tutarı ve
ödemenin yapılacağı yer hakkında baĢvuru sahibini ve Büroyu baĢvuru tarihinden itibaren
onbeĢ iĢ günü içinde, istenen bilgi veya belgenin, baĢka bir birimden sağlanması durumunda,
otuz iĢ günü içinde bilgilendirir. Ödemenin yapıldığına dair belgeyi alan Büro derhal ilgili
birimi bilgilendirir. Bu bildirim onbeĢ ve otuz iĢ günlük cevap verme süresini durdurur.
(4) BaĢvuru sahibi, süresi içinde ödemeyi gerçekleĢtirdiğini gösterir belgeyi sunmadığı
takdirde, talebinden vazgeçmiĢ sayılır. Bu durumda baĢvuru, Büro ve ilgili birim tarafından
iĢlemden kaldırılır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Bilgi Edinme Hakkının Sınırları, Duyuru, Denetim ve Son Hükümler
Bilgi edinme hakkının sınırları
MADDE 14 – (1) Bilgi edinme hakkının kullanılması, Kanunun 15 ila 28 inci
maddeleri ile bu Yönetmeliğin 2, 7, 8 ve 9 uncu maddelerindeki sınırlamalara tabidir.
Denetim
MADDE 15 – (1) Bilgi edinme hakkının kullanımı kapsamındaki çalıĢmaların
zamanında ve mevzuat gereklerine uygun yürütülmesi süreci, Genel Sekreterlik tarafından
denetlenir.
Hüküm bulunmayan haller ile uygulanacak diğer hükümler
MADDE 16 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, 19/4/2004 tarihli ve
2004/7189 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Bilgi Edinme Hakkı
Kanununun Uygulanmasına ĠliĢkin Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik hükümleri
uygulanır.
Yürürlükten kaldırılan Yönetmelik
MADDE 17 – (1) 1/4/2006 tarihli ve 26126 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Türkiye
Büyük Millet Meclisi BaĢkanlığı Bilgi Edinme Hakkı Uygulama Yönetmeliği yürürlükten
kaldırılmıĢtır.
Yürürlük
MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Büyük Millet Meclisi BaĢkanı
yürütür.
Ek-1
BĠLGĠ EDĠNME BAġVURUSU FORMU
(Gerçek KiĢiler Ġçin)
BaĢvuranın adı ve soyadı: *
T.C. kimlik numarası:*
YazıĢma adresi: *
Elektronik posta adresi:
Telefon numarası:
Belgegeçer numarası:
BaĢvurunun cevaplanma Ģekli □ Posta
□ Elektronik posta
□ Belgegeçer
4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu gereğince istediğim bilgi veya belgeler
aĢağıda belirtilmiĢtir. Gereğini arz ederim.
Bilgi veya Belge Ġstemi:
Açıklamalar:
1. Elektronik baĢvurunun iĢleme alınabilmesi için (*) iĢaretli alanlar mutlaka doldurulmalıdır.
2. Elektronik posta veya belgegeçer ile cevap isteniyorsa, adres ve numara hatasız
yazılmalıdır.
3. TBMM ile ilgili, açık, anlaĢılır ve somut bir belge veya bilgi istemi olmalıdır.
Ek-2
BĠLGĠ EDĠNME BAġVURUSU FORMU
(Tüzel KiĢiler için)
Tüzel kiĢinin unvanı:*
Tüzel kiĢinin adresi:*
Tüzel kiĢilik adına
baĢvuranın T.C. kimlik
numarası:*
Elektronik posta adresi:
Telefon numarası:
Belgegeçer numarası:
BaĢvurunun cevaplanma
Ģekli
□ Posta
□ Elektronik posta
□ Belgegeçer
4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu gereğince bilgi veya belge istemim
aĢağıda belirtilmiĢtir. Gereğini arz ederim.
Bilgi veya Belge Ġstemi:
Açıklamalar:
1. Elektronik baĢvurunun iĢleme alınabilmesi için (*) iĢaretli alanlar mutlaka doldurulmalıdır.
2. Elektronik posta veya belgegeçer ile cevap isteniyorsa, adres ve numara hatasız
yazılmalıdır.
3. Tüzel kiĢi adına baĢvuran kiĢinin yetki belgesinin bir kopyası baĢvuruya eklenmelidir.
Elektronik ortamda yapılan baĢvurularda, belgenin taranmıĢ kopyası baĢvuru formuyla
birlikte gönderilmelidir.
4. TBMM ile ilgili, açık, anlaĢılır ve somut bir belge veya bilgi istemi olmalıdır.
[R.G. 18 ġubat 2014 – 28917 ]
—— • ——
TEBLĠĞ
Maliye Bakanlığından:
GELĠR VERGĠSĠ GENEL TEBLĠĞĠ
(SERĠ NO: 286)
31/5/2012 tarihli ve 6322 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun ile
Bazı Kanunlarda DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Kanunun1 5 inci maddesi ile; 31/12/1960 tarihli
ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun2 21 inci maddesinde değiĢiklik yapılmıĢ olup, bu
değiĢikliğe iliĢkin açıklamalar bu Tebliğin konusunu oluĢturmaktadır.
1. Yasal düzenleme
6322 sayılı Kanunun 5 inci maddesi ile Gelir Vergisi Kanununun 21 inci maddesinin
ikinci fıkrası 1/1/2013 tarihinden sonra elde edilen hasılatlara uygulanmak üzere, aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
‗‗Ticari, zirai veya mesleki kazancını yıllık beyanname ile bildirmek mecburiyetinde
olanlar ile istisna haddinin üzerinde hasılat elde edenlerden, beyanı gerekip gerekmediğine
bakılmaksızın ayrı ayrı veya birlikte elde ettiği ücret, menkul sermaye iradı, gayrimenkul
sermaye iradı ile diğer kazanç ve iratlarının gayri safi tutarları toplamı 103 üncü maddede
yazılı tarifenin üçüncü diliminde ücret gelirleri için yer alan tutarı aĢanlar bu istisnadan
faydalanamazlar.‘‘
Ayrıca, Gelir Vergisi Kanununun 86/1-a maddesinde, ―kazanç ve iratların istisna hadleri
içinde kalan kısmı‖ için yıllık beyanname verilmeyeceği, diğer gelirler için beyanname
verilmesi halinde bu gelirlerin beyannameye dahil edilmeyeceği belirtilmiĢtir.
2. Ġstisnanın uygulanması
Gelir Vergisi Kanununun 21 inci maddesine göre, binaların mesken olarak kiraya
verilmesinden bir takvim yılında elde edilen hasılatın belli bir kısmının gelir vergisinden
istisna olduğu hüküm altına alınmıĢ olup, söz konusu istisnanın uygulanması da belli Ģartlara
bağlanmıĢtır.
Buna göre, istisna haddi üzerinde hasılat elde edilip beyan edilmemesi veya eksik beyan
edilmesi durumunda bu istisnadan yararlanılamayacaktır. Mükellefler, idarece herhangi bir
tespit yapılmadan önce, süresinde beyan etmedikleri veya süresinde verdikleri beyannamede
yer almayan mesken kira gelirlerini, piĢmanlık ve ıslah hükümleri dahil olmak üzere
kendiliklerinden süresinden sonra verecekleri beyanname ile beyan etmeleri halinde de söz
konusu istisnadan yararlanabileceklerdir.
2.1. Ticari, zirai veya mesleki kazancını yıllık beyanname ile bildirmek zorunda
olanlar için istisna uygulaması
Ticari, zirai veya mesleki kazancını yıllık beyannameyle bildirmek zorunda olanlar söz
konusu istisnadan yararlanamayacaklardır.
2.2. Ücret, menkul sermaye iradı, gayrimenkul sermaye iradı ile diğer kazanç ve
irat elde edenler için istisna uygulaması
Gelir Vergisi Kanununun mezkûr maddesinde 6322 sayılı Kanunla yapılan değiĢiklikle,
istisna haddinin üzerinde hasılat elde edenlerden, anılan Kanunun 103 üncü maddesinde yazılı
tarifenin üçüncü diliminde ücret gelirleri için yer alan tutarın (2013 yılı gelirlerinin
vergilendirilmesinde esas alınmak üzere 94.000 TL) üzerinde ücret, menkul sermaye iradı,
gayrimenkul sermaye iradı ile diğer kazanç ve irat elde edenler söz konusu istisnadan
yararlanamayacaklardır.
Mesken kira gelirine istisna uygulanıp uygulanmayacağına yönelik tutarın tespitinde
ücret, menkul sermaye iradı, gayrimenkul sermaye iradı ile diğer kazanç ve iratların, ayrı ayrı
veya birlikte elde edilmesine bakılmaksızın, elde edilen kazanç ve iratların brüt tutarlarının
toplamı dikkate alınacaktır. Söz konusu tutarın tespitinde, sayılan bu kazanç ve iratların beyan
edilip edilmemesinin ya da bu kazanç ve iratlara herhangi bir istisna uygulanıp
uygulanmamasının önemi bulunmamaktadır.
Diğer taraftan, istisna haddinin altında elde edilen mesken kira gelirleri, ücret, menkul
sermaye iradı, gayrimenkul sermaye iradı ile diğer kazanç ve iratları toplamının anılan
Kanunun 103 üncü maddesinde yer alan tarifenin üçüncü diliminde ücret gelirleri için
belirlenen tutarı aĢıp aĢmadığına bakılmaksızın yıllık gelir vergisi beyannamesine dahil
edilmeyecektir. Söz konusu istisna tutarı, 284 seri nolu Gelir Vergisi Genel Tebliği3 ile 2013
takvim yılında elde edilen kira gelirlerine uygulanmak üzere 3.200 TL olarak tespit edilmiĢtir.
Mesken kira gelirinin yanında ücret, menkul sermaye iradı, gayrimenkul sermaye iradı
ile diğer kazanç ve irat elde edenlerin, mesken kira geliri istisnasından yararlanıp
yaralanamayacağına iliĢkin örneklere aĢağıda yer verilmiĢ olup, örneklerde verilen gelirler
brüt tutarları ile dikkate alınmıĢtır.
Örnek 1- Bay (A), 2013 yılında, konut olarak kiraya verdiği dairesinden 5.000 TL kira
geliri ile birlikte tamamı tevkif yoluyla vergilendirilmiĢ 40.000 TL iĢyeri kira geliri ve 40.000
TL mevduat faizi elde etmiĢtir.
Bay (A)‘nın elde ettiği kira gelirine istisna uygulanıp uygulanmayacağı, 2013 yılında
elde edilen kira gelirinin istisna haddi üzerinde olması Ģartıyla, beyan edilip
edilmeyeceklerine bakılmaksızın ayrı ayrı veya birlikte mükellefin elde etmiĢ olduğu varsa
ücret, menkul sermaye iradı, gayrimenkul sermaye iradı ile diğer kazanç ve iratlarının
gayrisafi tutarları toplamının Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü maddesinde yazılı tarifenin
üçüncü diliminde ücret gelirleri için belirlenen tutarı aĢıp aĢmadığına bakılarak tespit
olunacaktır.
Buna göre, Bay (A)‘nın 2013 yılı içerisinde elde ettiği 5.000 TL‘lik mesken kira
gelirinin
istisna
haddi
üzerinde
olması
nedeniyle,
istisnadan
yararlanılıp
yararlanılamayacağının tespitinde bu tutar da hesaplamaya katılacak olup, elde edilen tüm
gelir (kazanç ve iratlar) toplamının da 94.000 TL‘yi aĢması durumunda istisnadan
yararlanılması söz konusu olmayacaktır.
Dolayısıyla, 2013 yılı içerisinde elde ettiği gelir toplamı (40.000 + 40.000 + 5.000 =)
85.000 TL, 2013 yılı bakımından Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü maddesinde yazılı
tarifenin üçüncü diliminde ücret gelirleri için belirlenen tutarı (94.000 TL) aĢmadığından Bay
(A)‘nın elde ettiği kira geliri için istisna uygulanacaktır.
Örnek 2- Bayan (B), 2013 yılında konut olarak kiraya verdiği dairesinden 95.000 TL
kira geliri elde etmiĢtir.
Bayan (B)‘nin elde ettiği konut kira geliri (95.000 TL), 2013 yılı bakımından Gelir
Vergisi Kanununun 103 üncü maddesinde yazılı tarifenin üçüncü diliminde ücret gelirleri için
belirlenen tutarı (94.000 TL) aĢtığından elde edilen kira geliri için istisna uygulanmayacaktır.
Örnek 3- Bay (C), 2013 yılında, konut olarak kiraya verdiği dairesinden 4.000 TL kira
geliri, tamamı tevkif yoluyla vergilendirilmiĢ 16.000 TL iĢyeri kira geliri ve 75.000 TL ücret
geliri elde etmiĢtir.
Elde edilen gelir toplamının (4.000 + 16.000 + 75.000 =) 95.000 TL, 2013 yılı
bakımından Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü maddesinde yazılı tarifenin üçüncü diliminde
ücret gelirleri için belirlenen tutarı (94.000 TL) aĢması nedeniyle, 4.000 TL‘lik konut kira
geliri bakımından istisna uygulanması söz konusu olmayacaktır.
Örnek 4- Bay (D), 2013 yılında, konut olarak kiraya verdiği dairesinden 3.000 TL kira
geliri, tamamı tevkif yoluyla vergilendirilmiĢ 15.000 TL mevduat faiz geliri ve 72.000 TL
ücret geliri elde etmiĢtir.
Bay (D)‘nin elde etmiĢ olduğu kira geliri 2013 yılı bakımından öngörülen 3.200 TL‘lik
istisna haddinin altında kaldığından, bu gelirin istisnaya konu edilip edilmeyeceğinin tespiti
bakımından mükellefin elde etmiĢ olduğu menkul sermaye iradı, gayrimenkul sermaye iradı
ve ücret geliri toplamının Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü maddesinde yer alan tarifenin
üçüncü diliminde ücret gelirleri için belirlenen tutarı aĢıp aĢmadığına ayrıca bakılmayacaktır.
Dolayısıyla Bay (D), elde etmiĢ olduğu söz konusu mesken kira geliri istisna tutarının altında
kaldığından, bu gelir için beyanname vermeyecektir.
Örnek 5- Bayan (E), 2013 yılında, konut olarak kiraya verdiği dairesinden 2.500 TL
kira geliri, tamamı tevkif yoluyla vergilendirilmiĢ 20.000 TL iĢ yeri kira geliri, birinci
iĢverenden 45.000 TL, ikinci iĢverenden ise 30.000 TL ücret geliri elde etmiĢtir.
Bayan (E)‘nin elde etmiĢ olduğu konut kira geliri 2013 yılı bakımından öngörülen 3.200
TL‘lik istisna haddinin altında kaldığından, bu kira geliri yıllık gelir vergisi beyannamesine
dahil edilmeyecektir.
Örnek 6- Bay (F), 2013 yılında, konut olarak kiraya verdiği dairesinden 5.000 TL kira
geliri, ortağı olduğu anonim Ģirketten tamamı tevkif yoluyla vergilendirilmiĢ 100.000 TL kâr
payı elde etmiĢtir.
Her ne kadar anonim Ģirketlerden elde edilen kâr payının yarısı Gelir Vergisi
Kanununun 22 nci maddesine göre gelir vergisinden istisna olsa da bu tutarın tamamı mesken
kira gelirine istisna uygulanıp uygulanmayacağına yönelik kıyaslamaya esas tutarın tespitinde
dikkate alınacaktır. Buna göre elde edilen gelir toplamının, (100.000+5.000 =) 105.000 TL,
2013 yılı bakımından Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü maddesinde yazılı tarifenin üçüncü
diliminde ücret gelirleri için belirlenen tutarı (94.000 TL) aĢması nedeniyle, 5.000 TL‘lik
konut kira geliri bakımından istisna uygulanması söz konusu olmayacaktır.
Örnek 7- Bayan (G), 2013 yılında, konut olarak kiraya verdiği dairesinden 5.000 TL
kira geliri, birinci iĢverenden 20.000 TL, ikinci iĢverenden ise 15.000 TL ücret geliri ve
gayrimenkul satıĢından kaynaklı 60.000 TL değer artıĢ kazancı elde etmiĢtir.
Her ne kadar 2013 yılı bakımından gayrimenkul satıĢından elde edilen değer artıĢ
kazancının 9.400 TL‘si Gelir Vergisi Kanununun mükerrer 80 inci maddesine göre gelir
vergisinden istisna olsa da, mesken kira gelirine istisna uygulanıp uygulanmayacağına yönelik
kıyaslamaya esas tutarın tespitinde istisna düĢülmeden önceki tutarın tamamı dikkate
alınacaktır. Buna göre elde edilen gelir toplamının, (5.000 + 20.000 + 15.000 + 60.000 =)
100.000 TL, 2013 yılı bakımından Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü maddesinde yazılı
tarifenin üçüncü diliminde ücret gelirleri için belirlenen tutarı (94.000 TL) aĢması nedeniyle,
5.000 TL‘lik konut kira geliri bakımından istisna uygulanması söz konusu olmayacaktır.
Örnek 8- Kamu kurumunda aylık brüt 4.490 TL maaĢla çalıĢan Bay (H), 1/7/2013
tarihinde emekli olup, 60.140 TL emekli ikramiyesi almıĢ ve kendisine 2.700 TL emekli
aylığı bağlanmıĢtır. Ayrıca 2013 yılında, konut olarak kiraya verdiği dairesinden 7.500 TL
kira geliri elde etmiĢtir.
Bay (H)‘nın elde ettiği kira gelirine istisna uygulanıp uygulanmayacağı, 2013 yılında
elde edilen kira gelirinin istisna haddi üzerinde olması Ģartıyla, beyan edilip
edilmeyeceklerine bakılmaksızın ayrı ayrı veya birlikte mükellefin elde etmiĢ olduğu varsa
ücret, menkul sermaye iradı, gayrimenkul sermaye iradı ile diğer kazanç ve iratlarının
gayrisafi tutarları toplamının Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü maddesinde yazılı tarifenin
üçüncü diliminde ücret gelirleri için belirlenen tutarı aĢıp aĢmadığına bakılarak tespit
olunacaktır.
Bay (H)‘nın 2013 yılı içerisinde elde ettiği 7.500 TL‘lik mesken kira gelirinin istisna
haddi üzerinde olması nedeniyle, istisnadan yararlanılıp yararlanılamayacağının tespitinde bu
tutar da hesaplamaya katılacak olup, elde edilen tüm gelir (kazanç ve iratlar) toplamının da
94.000 TL‘yi aĢması durumunda istisnadan yararlanılması söz konusu olmayacaktır.
Buna göre, 2013 yılı içerisinde elde ettiği gelir toplamı [(6 x 4.490) + 60.140 + (6 x
2.700) + 7.500 =] 110.780 TL, 2013 yılı bakımından Gelir Vergisi Kanununun 103 üncü
maddesinde yazılı tarifenin üçüncü diliminde ücret gelirleri için belirlenen tutarı (94.000 TL)
aĢması nedeniyle, 7.500 TL‘lik konut kira geliri bakımından istisna uygulanması söz konusu
olmayacaktır.
Tebliğ olunur.
——————————
1
15/6/2012 tarih ve 28324 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanmıĢtır.
2
6/1/1961 tarih ve 10700 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanmıĢtır.
3
31/12/2012 tarih ve 28514 (4. mükerrer) sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanmıĢtır.
[R.G. 18 ġubat 2014 – 28917 ]
—— • ——
ĠLKE KARARI
Kültür ve Turizm Bakanlığından:
Toplantı No. ve Tarihi :
20 - 16.01.2014
Toplantı Yeri
Karar No. ve Tarihi :
271 - 16.01.2014
ANKARA
TARĠHĠ SĠTLER, KORUMA VE KULLANMA KOġULLARI
ĠLKE KARARI
19/4/1996 tarih ve 421 sayılı Ġlke Kararı aĢağıdaki Ģekilde yeniden düzenlenmiĢtir.
Tarihi Sit: Milli tarihimiz ve askeri harp tarihi açısından önemli tarihi olayların cereyan
ettiği ve doğal yapısıyla birlikte korunması gerekli alanlardır.
Koruma ve Kullanma KoĢulları
a) Milli Park bulunan yerlerde uzun devreli geliĢim planı, milli park bulunmayan
yerlerde alanın tarihi ve kültürel değerlerini koruyan koruma amaçlı imar planları ilgili
koruma bölge kurulunca uygun görülünceye kadar zorunlu altyapı uygulamaları ve kamu
hizmet yapıları dıĢında, bitki örtüsünü, topografik yapıyı, siluet etkisini bozabilecek, tahribata
yönelik hiçbir inĢai ve fiziki uygulamada bulunulamayacağına,
b) Bu alanları çevre düzeni planına kavuĢturacak gerekli çalıĢmaların yapılarak
hazırlanacak çevre düzeni planları için koruma bölge kurullarının uygun görüĢlerinin
alınmasına,
c) Alanın tescil tarihi öncesi doğal dengeyi bozucu yapılmıĢ her türlü uygulamanın
zaman içinde ıslahı için kamu kuruluĢlarınca gerekli çalıĢmanın yapılmasına,
d) Bu alanlar içinde yer alan orman alanlarında Orman ve Su ĠĢleri Bakanlığınca gerekli
çalıĢmaların yapılabileceğine,
e) Bu alanlar içinde yer alan kamu hizmet yapıları, altyapı hizmetleri ile anıt ve
Ģehitliklerin düzenleme ve gerekli onarımları için projeleriyle birlikte koruma bölge
kurulundan izin alınmasına,
f) Önceden süregelen tarımsal faaliyet ile bağ ve bahçeciliğin devam ettirilebileceğine,
koruma amaçlı imar planları onaylanmadan bu alanların bu amaç dıĢında kesinlikle
kullanılamayacağına,
19.4.1996 tarih ve 421 sayılı Ġlke Kararının iptaline,
karar verildi.
[R.G. 18 ġubat 2014 – 28917 ]
—— • ——
YÜKSEK SEÇĠM KURULU KARARI
Yüksek Seçim Kurulu BaĢkanlığından:
Karar No: 358
-KARARRadyo ve Televizyon Üst Kurulu Ġzleme ve Değerlendirme Dairesi BaĢkanlığı
tarafından Kurulumuz BaĢkanlığı’na gönderilen 4/2/2014 tarihli ve 380 sayılı yazıda;
Kurulumuz BaĢkanlığı tarafından Radyo ve Televizyon Üst Kurulu BaĢkanlığına gönderilen
23/10/2013 tarihli, 3371
sayılı yazısı ile ulusal düzeyde yayın yapan özel radyo ve
televizyon kanalları ile bölgesel düzeyde yayın tipinde olup uydu yayını yapan televizyon
kanallarının tam adı, yazıĢma adresi ve telefon numaraları ile seçim dönemine yönelik yayın
yapmayan ve yalnızca belli konularda yayın yapan (müzik, sinema, dizi, çocuk, alıĢveriĢ,
belgesel, spor, kültür, eğlence vb) televizyon kanalları ile Digitürk ve D-Smart
platformlarından abonelerine yayın yapan televizyon kanallarının istenildiği, Radyo ve
Televizyon Üst Kurulu BaĢkanlığı’nın 7/11/2013 tarihli ve 14912 sayılı yazısı ile talep edilen
bilgilerin BaĢkanlığımıza gönderildiği, bunun üzerine, Kurulumuzun 7/12/2013 tarihli ve
2013/567 sayılı kararı ile 30 Mart 2014 tarihinde yapılacak Mahalli Ġdareler Seçimlerine
yönelik ülke çapında yayın yapan özel radyo ve televizyonların tespit edilerek ilan edildiği,
ancak yayın kuruluĢlarının zaman içerisinde yayın politikalarını değiĢtirebildikleri, dolayısıyla
da seçime yönelik yayın yapan kuruluĢlarda değiĢiklikler meydana geldiğinin görüldüğü, bu
kapsamda, Radyo ve Televizyon Üst Kurulunca yayınların izlenmesi ve değerlendirilmesi
sırasında bazı TV kanallarının daha önceden haber ağırlıklı ve seçime yönelik yayın
yapmadıkları görülmekte iken, seçim dönemine girilmesinden bir süre sonra seçime yönelik
yayın yapmaya baĢladıklarının belirlendiği, seçime yönelik yayın yapmaya baĢlayan yayın
kuruluĢlarına ait listenin (AKSU TV, SOKAK, ĠMC, MEDYA TV, 7/24, +1) Kurulumuza
ekte sunulduğu, bu listede yer alan kuruluĢların ―Açık Uydudan Seçime Yönelik Yayın
Yapabileceği Öngörülen TV KuruluĢlarına Ait Liste‖ye dahil edilmesinin uygun olacağı
bildirilmiĢ olmakla, konu incelenerek;
GEREĞĠ GÖRÜġÜLÜP DÜġÜNÜLDÜ:
10/12/2013 tarihli ve 28847 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Yüksek Seçim
Kurulunun 7/12/2013 tarihli, 2013/567 sayılı kararının ―SONUÇ‖ baĢlıklı bölümünün 3.
maddesinde;
―Bu ölçütlere göre Türkiye’de ve Türkiye’ye yönelik olarak ülke çapında Türkçe yayın
yapan;
a) Özel Televizyonların,
SHOW TV, CĠNE 5, HABER TÜRK, 24, CNN TÜRK, KANAL D, TV 2, CNBC-E,
FLASH TV, KANAL 7, FOX, STAR TV, MELTEM TV, TV 8, TV NET, NTV, STV, ATV,
KANAL TÜRK, KOZA, ASU TV, SHOW TÜRK, ALTAġ TV, TV 5, TV 10, KANAL
FIRAT, 67 TV, PAMUKKALE, EVREN TV, EM TV, HĠLAL TV, AKS TV, MÜJDE TV,
TÜRKĠYEM, KANAL S, KANAL ÇAY, KANAL 35, YENĠ KOCAELĠ TV, KRT, KUDÜS
TV, BENGÜ TÜRK TV, 365, ANADOLU TV, MEDYAM 14, TV KAYSERĠ, KANAL 3,
MERCEK TV, TV 1, NTV AVRUPA, TV 52, RUMELĠ TV, ADANA TV, REHBER, CEM
TV, BARIġ TV, on4, MEDYA TV, EUROSTAR, TEK RUMELĠ TV, ATV
AVRUPA,ULUSAL 1, KANAL URFA, UZAY TV, ÜLKE TV, HALK TV, BEYAZ TV,
KANAL B, MEHTAP TV, SAMANYOLU HABER, SKY TÜRK 360, TGRT HABER, A
HABER, BUGÜN TV, NTV SPOR, WORLD BEAUTY CHANNEL,
b) Özel Radyoların;
KRAL FM, AKRA FM, SHOW RADYO, BEST FM, MEGA RADYO ĠSTANBUL,
RADYO D, RADYO MEHTAP, RADYO 7, RADYO CĠHAN, MELTEM FM, NTV
RADYO, BURÇ FM, SEMARKAND RADYO, TGRT FM, RADYO TURKUVAZ,
KANALTÜRK RADYO, MORAL FM, ALEM FM, RADYO SLOW TĠME, KRAL POP,
RADYO SEYMEN, NUMBER 1 TÜRK FM, PAL FM, RADYO 35, SLOW TÜRK,
RADYO VĠVA, NUMBER ONE, JOYTÜRK FM, VĠRGĠN RADYO, POWER TÜRK,
METRO FM, SÜPER FM, RADYO MÜZĠK, POWER FM,
Uydu yayını da yapan bölgesel televizyon kanallarının ise DOĞU TV, EGE TV, T
YILDIZ, KANAL 5, KON TV, KÖY TV, MESAJ, KADIRGA TV, KAÇKAR TV, KANAL
A,
olduğuna,‖
karar verilmiĢtir.
Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Ġzleme ve Değerlendirme Dairesi BaĢkanlığı
tarafından Kurulumuz BaĢkanlığına gönderilen 4/2/2014 tarihli ve 380 sayılı yazı ve eki
belgenin incelenmesinden; Kurulumuzun 7/12/2013 tarihli ve 2013/567 sayılı kararı ile 30
Mart 2014 tarihinde yapılacak Mahalli Ġdareler Seçimlerine yönelik ülke çapında yayın yapan
özel radyo ve televizyonların tespit edilerek ilan edildiği, ancak yayın kuruluĢlarının zaman
içerisinde yayın politikalarını değiĢtirebildikleri, dolayısıyla da seçime yönelik yayın yapan
kuruluĢlarda değiĢiklikler meydana geldiğinin görüldüğü, bu kapsamda, Radyo ve Televizyon
Üst Kurulunca yayınların izlenmesi ve değerlendirilmesi sırasında bazı TV kanallarının daha
önceden haber ağırlıklı ve seçime yönelik yayın yapmadıkları görülmekte iken, seçim
dönemine girilmesinden bir süre sonra seçime yönelik yayın yapmaya baĢladıklarının
belirlendiği, seçime yönelik yayın yapmaya baĢlayan yayın kuruluĢlarına ait listenin (AKSU
TV, SOKAK, ĠMC, MEDYA TV, 7/24, +1) Kurulumuza ekte sunulduğu, bu listede yer alan
kuruluĢların ―Açık Uydudan Seçime Yönelik Yayın Yapabileceği Öngörülen TV
KuruluĢlarına Ait Liste‖ye dahil edilmesinin uygun olacağının bildirildiği anlaĢılmıĢtır.
Ancak; Radyo ve Televizyon Üst Kurulu Ġzleme ve Değerlendirme Dairesi BaĢkanlığı
tarafından Kurulumuz BaĢkanlığına gönderilen 4/2/2014 tarihli ve 380 sayılı yazı ekinde
bulunan listede yer alan ―MEDYA TV‖ Kurulumuzun 7/12/2013 tarihli ve 2013/567 sayılı
kararı ile ilan edilen özel televizyonlar arasında yer aldığından, anılan yayın kuruluĢu
hakkında yeniden bir karar verilmemesi, diğer yayın kuruluĢlarının, Türkiye’de ve Türkiye’ye
yönelik olarak ülke çapında Türkçe yayın yapan ―Özel Televizyonlar‖ bölümüne eklenmesi
gerekmektedir.
Bu nedenle; AKSU TV, SOKAK, ĠMC, 7/24 ve +1 logosuyla yayın yapan kuruluĢların,
Kurulumuzun 7/12/2013 tarihli ve 2013/567 sayılı kararının ―SONUÇ‖ baĢlıklı bölümünün,
Türkiye’de ve Türkiye’ye yönelik olarak ülke çapında Türkçe yayın yapan ―Özel
Televizyonlar‖ baĢlıklı 3. maddesinin (a) fıkrasına eklenmesine karar verilmesi gerekmiĢtir.
S O N U Ç:
Açıklanan nedenlerle;
1- AKSU TV, SOKAK, ĠMC, 7/24 ve +1 logosuyla yayın yapan kuruluĢların,
Kurulumuzun 7/12/2013 tarihli ve 2013/567 sayılı kararının ―SONUÇ‖ baĢlıklı bölümünün,
Türkiye’de ve Türkiye’ye yönelik olarak ülke çapında Türkçe yayın yapan ―Özel
Televizyonlar‖ baĢlıklı 3. maddesinin (a) fıkrasına eklenmesine,
2- Kararın Resmî Gazete’de yayımlanmasına,
3- Karar örneğinin;
a) ĠçiĢleri Bakanlığına,
b) Radyo ve Televizyon Üst Kurulu BaĢkanlığına,
gönderilmesine,
c) Seçmen Kütüğü Genel Müdürlüğünce Kurulumuzun internet sitesi www.ysk.gov.tr
adresinde yayınlanmasına ve il - ilçe seçim kurulu baĢkanlıklarına Kurum içi elektronik posta
ile iletilmesine,
8/2/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
BaĢkan
Sadi GÜVEN
BaĢkanvekili
Turan
KARAKAYA
Üye
Muharrem
COġKUN
Üye
Mehmet KÜRTÜL
Üye
Nilgün ĠPEK
Üye
Ünal DEMĠRCĠ
Üye
Ali KAYA
Üye
Ġbrahim ZENGĠN
Üye
Zeki YĠĞĠT
Üye
Hakkı MANAV
[R.G. 18 ġubat 2014 – 28917 ]
—— • ——
KANUN
AĠLE VE SOSYAL POLĠTĠKALAR BAKANLIĞININ TEġKĠLAT VE GÖREVLERĠ
HAKKINDA KANUN HÜKMÜNDE KARARNAME ĠLE BAZI KANUN VE
KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE DEĞĠġĠKLĠK
YAPILMASINA DAĠR KANUN
Kanun No. 6518
Kabul Tarihi: 06/02/2014
MADDE 1 – 21/6/1927 tarihli ve 1117 sayılı Küçükleri Muzır NeĢriyattan Koruma
Kanununun 2 nci maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan ―10 üyeden‖ ibaresi ―on bir
üyeden‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢ ve fıkraya aĢağıdaki bent eklenmiĢtir.
―k) Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığınca en az daire baĢkanı düzeyinde seçilecek bir
üye,‖
MADDE 2 – 9/6/1932 tarihli ve 2004 sayılı Ġcra ve Ġflas Kanununa aĢağıdaki ek madde
eklenmiĢtir.
―EK MADDE 2 – Türkiye Cumhuriyeti adına 16/11/2001 tarihinde Cape Town’da
imzalanan ve 10/3/2011 tarihli ve 6192 sayılı Kanunla onaylanması uygun bulunan ―TaĢınır
Donanım Üzerindeki Uluslararası Teminatlar Hakkında SözleĢme‖ ve ―TaĢınır Donanım
Üzerindeki Uluslararası Teminatlar Hakkında SözleĢmeye ĠliĢkin Hava Aracı Donanımına
Özgü Konulara Dair Protokol‖ çerçevesinde, ―TaĢınır Donanım Üzerindeki Uluslararası
Teminatlar Hakkında SözleĢme‖nin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında
haklarını kullanan güvence lehtarı ve 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi
kapsamında haklarını kullanan Ģartlı satıcı veya kiralayan, herhangi bir yargı kararı
aranmaksızın, hak sahibi olduğunu gösteren ve Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü tarafından
düzenlenecek tescil belgesiyle Ankara Ġcra Dairesine baĢvurarak, tercih ettiği hakkın yerine
getirilmesini talep edebilir.
Talep üzerine icra müdürü tarafından baĢkaca herhangi bir araĢtırma yapılmaksızın, hak
sahibi lehine üzerinde güvence tesis edilen nesnenin zilyetliği veya kontrolünün devrine
iliĢkin karar verilir ve karar borçluya tebliğ edilir. Tebliğ tarihinden itibaren üç iĢ günü içinde
borçlu taraf, bu emri yerine getirmezse icra müdürü, SözleĢme’nin anılan 8 inci ve 10 uncu
maddeleri çerçevesinde gereğini yerine getirmesi için almıĢ olduğu kararı Sivil Havacılık
Genel Müdürlüğüne gönderir.
Bu madde gereğince Ġcra Dairesince yapılan iĢlemler nedeniyle, 492 sayılı Harçlar
Kanununun hükümlerine göre 10.000 Türk Lirası maktu harç dıĢında herhangi bir vergi, resim
ve harç alınmaz. Harç ve giderler, talep edene aittir.
Ġcra Dairesince, SözleĢme ve Protokol çerçevesinde yapılacak iĢ ve iĢlemler ile takibe
iliĢkin esas ve usuller Adalet Bakanlığı ile UlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanlığı
tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir.‖
MADDE 3 – 13/7/1956 tarihli ve 6802 sayılı Gider Vergileri Kanununun 39 uncu
maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan ―(ön ödemeli kart satıĢları dâhil)‖ ibaresi
―(ön ödemeli hatlara yüklemeler için yapılan satıĢlar dâhil)‖ Ģeklinde, aynı maddenin ikinci ve
yedinci fıkraları aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Birinci fıkranın (a), (b), (c) ve (d) bentlerinde yer alan hizmetlerin birlikte veya
birbiriyle bağlantılı olarak verilmesi ile ön ödemeli hat kullanıcıları tarafından yapılan
yüklemelerin farklı oranlara tabi hizmetlerde kullanılması hâlinde, her hizmet tabi olduğu
oran üzerinden vergilendirilir.‖
―Birinci fıkradaki % 25 ve % 15 oranlarını ayrı ayrı veya birlikte % 5’e, % 5 oranını ise
sıfıra kadar indirmeye ve bu oranları kanuni oranlarına kadar artırmaya Bakanlar Kurulu,
vergiye iliĢkin usul ve esasları belirlemeye, ön ödemeli hatlara yapılan yüklemelerin farklı
oranlara tabi hizmetlerde kullanılması hâlinde fazla tahsil edilen vergiyi kullanıcıya ödenmesi
koĢuluyla mükellefe iade ettirmeye, verilmesi gereken beyannamelerin Ģekil, içerik ve eklerini
belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.‖
MADDE 4 – 12/8/1960 tarihli ve 57 sayılı Anadolu Ajansının Malları ve Personeli
Hakkında Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 1 – Anadolu Ajansı Türk Anonim ġirketi, 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı
Türk Ticaret Kanununun 379 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki oran sınırlamasına tabi
olmaksızın, kendi paylarını, doğrudan veya dolaylı bir Ģekilde, ivazlı veya ivazsız olarak
iktisap edebilir ya da rehin olarak kabul edebilir. Anadolu Ajansı Türk Anonim ġirketi
tarafından kendi payları iktisap edilirken, 6102 sayılı Kanunun 379 uncu maddesinin üçüncü
fıkrasındaki Ģart aranmaz. Anadolu Ajansı Türk Anonim ġirketi sermaye artırımına
katılabileceği gibi, Ajans Yönetim Kurulu sermaye artırımı neticesinde kullanılmayan rüçhan
haklarının Anadolu Ajansı Türk Anonim ġirketinin kendisi tarafından kullanabileceğine de
karar verebilir.
Bu madde kapsamında Anadolu Ajansı Türk Anonim ġirketi tarafından iktisap edilen
paylar üzerinde Hazinenin intifa hakkı vardır. Söz konusu intifa hakkı, Hazine MüsteĢarlığı
tarafından kullanılır. Ġntifa hakkı, paylar Anadolu Ajansı Türk Anonim ġirketi tarafından
iktisap edildikçe iktisap tarihinden itibaren bir ay içinde ġirket pay defterine iĢlenir ve tescil
edilir.
Anadolu Ajansı Türk Anonim ġirketi tarafından iktisap edilen paylar, genel kurul
toplantı nisabının hesaplanmasında ve kâr payı gibi hakların dağıtımında dikkate alınır.
ġirketin herhangi bir nedenle sona ermesi hâlinde söz konusu paylara ait mülkiyete bağlı
haklar intifa hakkı sahibi olan Hazineye geçer.
Anadolu Ajansı Türk Anonim ġirketi tarafından iktisap edilen payların halka arzı veya
sair yöntemlerle satıĢı, 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı ÖzelleĢtirme Uygulamaları Hakkında
Kanun çerçevesinde gerçekleĢtirilir.
Anadolu Ajansı Türk Anonim ġirketi tarafından iktisap edilen veya rehin olarak alınan
paylar hakkında 6102 sayılı Kanunun 384 üncü ve 385 inci maddeleri uygulanmaz.
8/6/1984 tarihli ve 233 sayılı Kamu Ġktisadi TeĢebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde
Kararname, 22/1/1990 tarihli ve 399 sayılı Kamu Ġktisadi TeĢebbüsleri Personel Rejiminin
Düzenlenmesi ve 233 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Bazı Maddelerinin Yürürlükten
Kaldırılmasına Dair Kanun Hükmünde Kararname, 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet
Memurları Kanunu, 4/7/2001 tarihli ve 631 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin
Mali ve Sosyal Haklarında Düzenlemeler ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde
Kararnamelerde DeğiĢiklik Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname, 13/12/1983
tarihli ve 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararname,
10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu, 3/12/2010 tarihli ve 6085 sayılı SayıĢtay
Kanunu, 2/4/1987 tarihli ve 3346 sayılı Kamu Ġktisadi TeĢebbüsleri ile Fonların Türkiye
Büyük Millet Meclisince Denetlenmesinin Düzenlenmesi Hakkında Kanun, 4/1/2002 tarihli
ve 4734 sayılı Kamu Ġhale Kanunu, 5/1/2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu Ġhale SözleĢmeleri
Kanunu, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet Ġhale Kanunu, 10/12/2003 tarihli ve 5018
sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu, 5/1/1961 tarihli ve 237 sayılı TaĢıt Kanunu,
9/11/1983 tarihli ve 2946 sayılı Kamu Konutları Kanunu ile bunların ek ve değiĢikliklerine
iliĢkin hükümler Anadolu Ajansı Türk Anonim ġirketi hakkında uygulanmaz.‖
MADDE 5 – 18/11/1960 tarihli ve 132 sayılı Türk Standardları Enstitüsü KuruluĢ
Kanununun 4 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin baĢına ―Aile ve Sosyal
Politikalar Bakanlığı,‖ ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 6 – 132 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendinin baĢına
―Aile ve Sosyal Politikalar,‖ ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 7 – 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 89 uncu
maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki bent eklenmiĢtir.
―14. 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanuna göre kurulan korumalı
iĢyerlerinde istihdam edilen ve iĢ gücü piyasasına kazandırılmaları güç olan zihinsel veya
ruhsal engelli çalıĢanlar için diğer kiĢi ve kurumlarca karĢılanan tutar dâhil yapılan ücret
ödemelerinin yıllık brüt tutarının yüzde 100’ü oranında korumalı iĢyeri indirimi (Ġndirim, her
bir engelli çalıĢan için azami beĢ yıl süre ile uygulanır ve yıllık olarak indirilecek tutar, her bir
engelli çalıĢan için asgari ücretin yıllık brüt tutarının yüzde 150’sini aĢamaz.). Bu bentte yer
alan oranı, engellilik derecelerine göre yüzde 150’ye kadar artırmaya veya tekrar kanuni
oranına indirmeye Bakanlar Kurulu; bendin uygulamasına iliĢkin usul ve esasları belirlemeye
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının görüĢünü
alarak Maliye Bakanlığı yetkilidir.‖
MADDE 8 – 4/1/1961 tarihli ve 213 sayılı Vergi Usul Kanununun mükerrer 257 nci
maddesinin birinci fıkrasının (6) numaralı bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―6. Vergi güvenliğini sağlamak amacıyla niteliklerini belirleyip onayladığı elektrikli,
elektronik, manyetik ve benzeri cihazlar ve sistemleri kullandırmaya, bu cihaz ve sistemler
vasıtasıyla bandrol, pul, barkod, hologram, kupür, damga, sembol gibi özel etiket ve
iĢaretlerin kullanılmasına iliĢkin zorunluluk getirmeye, mükelleflere bandrol, pul, barkod,
hologram, kupür, damga, sembol gibi özel etiket ve iĢaretlerin verilmesinde, mükelleflerin
Maliye Bakanlığına bağlı vergi dairelerine vadesi geçmiĢ borcu bulunmadığına iliĢkin belge
arama zorunluluğu getirmeye, bu zorunluluk kapsamına girecek amme alacaklarını tür ve
tutar itibarıyla tespit etmeye ve hangi hâllerde bu zorunluluğun aranılmayacağına, bandrol,
pul, barkod, hologram, kupür, damga, sembol gibi özel etiket ve iĢaretlerin basımı, dağıtımı
ile sistemin kurulması ve iĢletilmesi hizmetlerinin, 10/12/2003 tarihli ve 5018 sayılı Kamu
Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununa tabi olmaksızın, süresi 5 yılı geçmemek üzere ve
4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu Ġhale Kanunu (5 inci maddesinin beĢinci fıkrası hariç)
hükümleri çerçevesinde; yetkilendirilecek gerçek veya tüzel kiĢiler tarafından yerine
getirilmesine, bu hizmetlerde ve yetkilendirilecek gerçek veya tüzel kiĢilerde bulunması
gereken özellikleri, yetkilendirilecek gerçek veya tüzel kiĢilerin faaliyetlerinin
yönlendirilmesi, izlenmesi, denetlenmesi, yetkilendirmenin sonlandırılması ve bunların
uygulanmasına iliĢkin usul ve esasları belirlemeye,‖
MADDE 9 – 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa ekli (1) sayılı Tarifenin
―III-Karar ve ilam harcı‖ baĢlıklı bölümünün birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan
―Bakanlar Kurulu‖ ibaresinden önce gelmek üzere ―Tahkim yargılamasında bu bende göre
hesaplanan harç yüzde elli oranında uygulanır.‖ ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 10 – 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 72 nci
maddesine beĢinci fıkrasından sonra gelmek üzere aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―Ġlgili mevzuatı uyarınca verilecek rapora göre kendisi, eĢi veya birinci derece kan
hısımlığı bulunan bakmakla yükümlü olduğu aile fertleri engelli olan memurların engellilik
durumundan kaynaklanan yer değiĢtirme taleplerinin karĢılanması için düzenlemeler yapılır.‖
MADDE 11 – 14/6/1973 tarihli ve 1739 sayılı Millî Eğitim Temel Kanununun 4 üncü
maddesinin birinci fıkrasında yer alan ―cinsiyet‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―, engellilik‖
ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 12 – 26/5/1981 tarihli ve 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanununun mükerrer
44 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ―öğrenci yurtları‖ ibaresinden sonra gelmek
üzere ―, korumalı iĢyerleri‖ ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 13 – 5/4/1983 tarihli ve 2813 sayılı Bilgi Teknolojileri ve ĠletiĢim Kurumunun
KuruluĢuna ĠliĢkin Kanunun 8 inci maddesinin on dördüncü fıkrasında yer alan ―toplam
onbeĢi‖ ibaresi ―toplam yirmi beĢi‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢ ve ekli (1) sayılı listedeki kadrolar
ihdas edilerek anılan Kanuna ekli (I) sayılı cetvele eklenmiĢtir.
MADDE 14 – 24/5/1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanununun 3 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinin (6), (9), (12), (13) ve (14) numaralı alt bentleri
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―6. ―Çocuk Destek Merkezleri‖; Suça sürüklenmesi, suç mağduru olması veya sokakta
sosyal tehlikelerle karĢı karĢıya kalması sebebiyle haklarında bakım tedbiri veya korunma
kararı verilen çocuklardan psikososyal desteğe ihtiyaç duyduğu tespit edilenlerin, bu
ihtiyaçları giderilinceye kadar geçici süre ile bakım ve korunmalarının sağlandığı, bu süre
içinde aile, yakın çevre ve toplum iliĢkilerinin düzenlenmesine yönelik çalıĢmaların
yürütüldüğü; çocukların mağduriyet, suça sürüklenme, yaĢ ve cinsiyet durumuna göre ayrı
ayrı yapılandırılan veya ihtisaslaĢtırılan yatılı sosyal hizmet kuruluĢlarını,‖
―9. ―Aktif YaĢam Merkezi‖; Engelli bireylerin, yaĢam kalitesinin artırılması ve sosyal
hayata aktif katılımlarına katkı sağlanması amacıyla, engelli bireyler ile ailelerine rehberlik ve
destek hizmeti ile evde gündüz bakım hizmeti sunan gündüzlü sosyal hizmet kuruluĢlarını,‖
―12. ―Çocuk Evleri Sitesi‖; Korunma ihtiyacı olan çocukların bakımlarının sağlandığı
aynı yerleĢkede bulunan birden fazla ev tipi sosyal hizmet biriminden oluĢan kuruluĢu,
13. ―Ev Tipi Sosyal Hizmet Birimleri‖; Çocuk, kadın, engelli ve yaĢlılar ile bakım veya
barınma ihtiyacı olan kiĢilere hizmet verilen mesken niteliğindeki yatılı sosyal hizmet
birimlerini,
14. ―Ev Tipi Sosyal Hizmet Birimleri Koordinasyon Merkezi‖; Ġl müdürlüğü
bünyesinde oluĢturulan ev tipi sosyal hizmet birimlerinin bağlı olduğu merkezi,‖
MADDE 15 – 2828 sayılı Kanunun 16 ncı maddesine aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―Ev tipi sosyal hizmet birimleri, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı ĠĢ Kanununun 4 üncü
maddesinin birinci fıkrası hükmü kapsamındadır.‖
MADDE 16 – 2828 sayılı Kanunun mülga 19 uncu maddesi aĢağıdaki Ģekilde yeniden
düzenlenmiĢtir.
―MADDE 19 – Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına, bu Kanunda öngörülen temel ve
sürekli görevlere bağlı olarak ortaya çıkan üretim ve hizmet faaliyetlerini sürdürebilmek için
gerekli yerde ve sayıda döner sermaye iĢletmesi kurmak amacıyla kendi kaynaklarından
karĢılanmak üzere beĢ milyon (5.000.000,00) Türk Lirası sermaye tahsis edilmiĢtir.
Tahsis edilen döner sermaye tutarını artırmaya Bakanlar Kurulu yetkilidir.
Döner sermaye, ayni yardımlar, döner sermaye faaliyetlerinden elde edilecek kârlar,
bağıĢ ve yardımlardan oluĢur. BağıĢ ve yardımlar tahsis olunan sermaye ile sınırlı olmaksızın
tahsis olunan sermaye tutarına eklenir.
Döner sermaye faaliyetlerinden elde edilen kârlar, ödenmiĢ sermaye tutarı tahsis edilen
sermaye tutarına ulaĢıncaya kadar sermayeye mahsup edilir. ÖdenmiĢ sermaye tutarı tahsis
edilen sermaye tutarına ulaĢtıktan sonra, yılsonu kârı genel bütçeye gelir kaydedilmek üzere
nisan ayının sonuna kadar ilgili muhasebe birimi hesabına yatırılır.
Döner sermaye iĢletmesinin gelirleri, bu maddenin birinci fıkrasında sayılan gelir
getirici faaliyetlerden elde edilen gelirlerden oluĢur.
ĠĢletmenin giderleri, bu maddenin birinci fıkrasında belirtilen iĢ ve faaliyetlerin
gerektirdiği harcamalar ile döner sermaye iĢletmelerinde istihdam edilen personele genel
hükümlere göre yapılacak ödemelerden oluĢur.
ĠĢletme faaliyetleri, ihtiyaca göre kurulacak iĢletmelerce yerine getirilir. ĠĢletmeler, Aile
ve Sosyal Politikalar Bakanının onayıyla kurulur. Her bir iĢletmeye tahsis edilecek sermaye
tutarını belirlemeye ve iĢletmeler arasında karĢılıklı veya karĢılıksız kaynak aktarımına, Aile
ve Sosyal Politikalar Bakanı yetkilidir.
ĠĢletmelerden gerekli görülenlerin birleĢtirilmesine, devredilmesine ve tasfiye
edilmesine Döner Sermaye Merkez Müdürlüğünün teklifi üzerine, Aile ve Sosyal Politikalar
Bakanı yetkilidir.
Döner Sermaye Merkez Müdürlüğünün görevleri ve çalıĢmaları ile iĢletmelerin
yönetimi, faaliyet alanları, iĢleyiĢi, sermaye kaynakları, her türlü idari ve mali iĢlemlerine
iliĢkin usul ve esaslar, Maliye Bakanlığının görüĢü alınarak çıkarılacak yönetmelikle
belirlenir.‖
MADDE 17 – 2828 sayılı Kanunun 22 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan
―yetkili ve görevli mahkemece‖ ibaresi ―3/7/2005 tarihli ve 5395 sayılı Çocuk Koruma
Kanununa göre yetkili ve görevli mahkemece‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢ ve maddeye aĢağıdaki
fıkra eklenmiĢtir.
―Sosyal hizmet kuruluĢlarının kendisine teslim edilen çocuk hakkında yapacağı
inceleme sonucunda hazırlayacağı raporda, 5395 sayılı Kanunun 9 uncu maddesi uyarınca
çocuğun derhâl korunma altına alınmasını gerektiren bir durum olmadığı ve ailesine teslim
edilmesinde herhangi bir sakınca bulunmadığı kanaatine varması hâlinde mülki idare amirinin
onayı ile çocuk ailesine teslim edilebilir.‖
MADDE 18 – 2828 sayılı Kanunun 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci
cümlesi ve ikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Koruyucu aileye, korunmaya ihtiyacı olan çocuğun bakımı ve yetiĢtirilmesine karĢılık olarak
ikinci fıkra kapsamında ödeme yapılabileceği gibi koruyucu aile bu iĢi gönüllü olarak da
üstlenebilir.‖
―Koruyucu aile hizmeti kapsamında aile yanına yerleĢtirilen çocukların bakım, eğitim,
kurs, okul, yemek ve taĢıma servisi, harçlık ve benzeri ihtiyaçları esas alınarak koruyucu
ailelere, bu giderlerin tamamına karĢılık toplu bir ödeme yapılmasına veya her bir gider türü
için ayrı ayrı yapılacak ödemelerin kapsamına, ödeme tutarlarına, yapılacak ödemelerin usul
ve esası ile koruyucu ailelerin seçimine, çocukla ilgili sorumluluklarına ve hizmetin iĢleyiĢine
iliĢkin usul ve esaslar, Maliye Bakanlığının uygun görüĢü üzerine Aile ve Sosyal Politikalar
Bakanlığı tarafından çıkarılan yönetmelikle belirlenir ve bu kapsamda verilecek ödemelerden
hiçbir kesinti yapılmaz.‖
MADDE 19 – 2828 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―DarüĢĢafaka Cemiyeti hariç olmak üzere özel sosyal hizmet kuruluĢlarının
kapasitelerinin yüzde üçü, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığınca tespit edilecek kiĢilerin
ücretsiz yararlanması için ayrılır.‖
MADDE 20 – 2828 sayılı Kanunun ek 1 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―EK MADDE 1 – Bu Kanun veya 5395 sayılı Kanun uyarınca haklarında korunma veya
bakım tedbir kararı alınmıĢ olup fasılalı olarak geçen yararlanma süreleri dâhil iki yıldan az
olmamak üzere, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının sosyal hizmet modellerinden
yararlanan çocuklardan reĢit olduğu tarih itibarıyla bu hizmetlerden yararlanmaya devam
edenlerin iĢe yerleĢtirilmeleri aĢağıdaki usul ve esaslar çerçevesinde yapılır:
a) Kamu kurum ve kuruluĢları tarafından hangi statüde olursa olsun serbest kadro ve
pozisyonları toplamının binde biri, bu madde kapsamında istihdam edilecekler için ayrılır ve
her yıl belirtilen oranda kiĢi istihdam edilir. Serbest kadro ve pozisyon toplamının binden az
olması hâlinde dahi kamu kurum ve kuruluĢlarında en az bir hak sahibi istihdam edilir.
b) Bu hükümden yararlanmak isteyenler, 18 yaĢını doldurdukları ve korunma veya
bakım tedbir kararının sona erdiği tarihten itibaren iki yıl içinde Aile ve Sosyal Politikalar
Bakanlığına baĢvururlar. ĠĢe yerleĢtirmede öncelik, sırasıyla lisans, ön lisans ve ortaöğretim
mezunlarına verilir.
c) Bu maddede belirtilen istihdam hakkından yararlanacak kiĢilerin yerleĢtirilmesinde,
Devlet memurluğuna alınacaklar için yapılacak merkezî sınav sonuçlarının kullanılması
esastır. Ġhtiyaç duyulması hâlinde bu madde kapsamına giren hak sahiplerinin
yerleĢtirilmesinde esas alınmak üzere ayrı bir merkezî sınav yaptırılabilir. Ancak öğrenim
durumu itibarıyla yapılacak merkezî sınava giremeyeceklerin yerleĢtirilmelerinde kura usulü
uygulanır.
ç) YerleĢtirme yapılacak kadro sayısı 13/12/1983 tarihli ve 190 sayılı Genel Kadro ve
Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnameye tabi kurumların serbest memur kadroları ile
sözleĢmeli personel pozisyonları ve iĢçi kadro sayısının toplamının binde biridir. Toplam
kadro ve pozisyon sayısının belirlenmesinde yerleĢtirme yapılacak yılın baĢındaki veriler esas
alınır. Devlet Personel BaĢkanlığınca bu madde kapsamında hak sahiplerinin istihdam
edileceği toplam kadro sayıları her kurum için tespit edilerek yerleĢtirme yapılacak yılın Ģubat
ayı sonuna kadar kurumlara bildirilir. Kurumlar, bildirilen bu kadroları merkez ve taĢra
teĢkilatları itibarıyla dağıtımını yaparak nisan ayı sonuna kadar Devlet Personel BaĢkanlığına
bildirir. Bu madde kapsamına girenlerin yerleĢtirilmeleri; ortaöğrenim ve daha üst öğrenim
mezunları için memur unvanlı kadrolara, diğer öğrenim mezunları için ise yardımcı hizmetler
sınıfında yer alan kadrolara Devlet Personel BaĢkanlığınca yapılır veya yaptırılır. Kurumlarca
teĢkilat bazında yapılacak dağıtımın bildirilmemesi hâlinde Devlet Personel BaĢkanlığınca
belirlenecek usul ve esaslar dâhilinde resen yerleĢtirme yapılır.
d) Kamu kurum ve kuruluĢları, bu maddede belirtilen haktan yararlanarak yerleĢtirilen
ancak herhangi bir nedenle iĢten ayrılan personele iliĢkin belirlenecek bilgileri iĢten ayrılmayı
takip eden bir ay içinde, hâlen çalıĢmakta olanların bilgilerini ise yönetmelikte belirlenecek
zamanda Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Devlet Personel BaĢkanlığına bildirir.
Bu madde ile sağlanan istihdam hakkından sadece bir kez yararlanılabilir. Kamu kurum
ve kuruluĢlarına ait kadro ve pozisyonlara her ne surette olursa olsun yerleĢtirilenler bu
maddede verilen hakkı kullanmıĢ sayılır.
190 sayılı Kanun Hükmünde Kararname kapsamı dıĢında kalan kurumlar da bu madde
kapsamında istihdamla yükümlü oldukları kadro ve pozisyonları Devlet Personel
BaĢkanlığına bildirmek zorundadır. Ancak, bu kurumlara yapılacak yerleĢtirmelerde ilgili
kurumların talep ettikleri kadro ve statüler esas alınır.
Bu madde kapsamında yapılacak yerleĢtirmelerde; yerleĢtirilen kiĢinin atama onayının
alınması ile birlikte diğer kanunlardaki hükümlere bakılmaksızın ve baĢka bir iĢleme gerek
kalmaksızın teklif yapılan kamu kurum ve kuruluĢlarına kadrolar ihdas, tahsis ve vize edilmiĢ
ve ilgili kurumun 190 sayılı Kanun Hükmünde Kararname eki ilgili cetvel ve bölümlerine
eklenmiĢ sayılır. Bu Ģekilde ihdas edilen kadrolar, herhangi bir Ģekilde boĢalması hâlinde
baĢka bir iĢleme gerek kalmaksızın iptal edilmiĢ sayılır.
YerleĢtirilen hak sahiplerine iliĢkin bilgiler, göreve baĢlama tarihinden itibaren en geç
bir ay içinde Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Devlet Personel BaĢkanlığına bildirilir.
Birinci fıkra kapsamına giren kiĢilerin özel sektörde çalıĢtırılmaları hâlinde, 31/5/2006
tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 81 inci
maddesine göre ödenmesi gereken ve aynı Kanunun 82 nci maddesi uyarınca belirlenen prime
esas kazanç alt sınırı üzerinden hesaplanan malullük, yaĢlılık ve ölüm sigortası primi, kısa
vadeli sigorta kolları primi ve genel sağlık sigortası primi, sigortalı ve iĢveren hissesi
primlerinin tamamı ile 25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı ĠĢsizlik Sigortası Kanununun 49 uncu
maddesinin birinci fıkrasına göre ödenmesi gereken iĢsizlik sigortası primi, sigortalı ve
iĢveren hissesinin tamamı sigortalının iĢe giriĢ tarihinden itibaren beĢ yıl süre ile Hazine
tarafından karĢılanır. Bu fıkra kapsamında sağlanan prim teĢvikinden iĢverenler yararlanır ve
Hazine tarafından iĢverene sağlanan sigortalı primi hissesi teĢviki tutarının sigortalıya
ödenmesi iĢverenden talep edilemez. Bu fıkra uyarınca teĢvikten faydalanabilmek için Sosyal
Güvenlik Kurumuna verilmesi gereken aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde
verilmesi ve Hazinece karĢılanmayan primlerin yasal süresi içinde ödenmesi Ģarttır.
ĠĢe yerleĢtirme yükümlülüğünün takip ve denetimi, yerleĢtirme yapılacak kadro ve
pozisyonların belirlenmesi, yerleĢtirme ve kuraya iliĢkin usul ve esaslar ile diğer hususlar,
Maliye Bakanlığı ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının olumlu görüĢleri üzerine Devlet
Personel BaĢkanlığı tarafından bu Kanunun yayımını takip eden üç ay içinde yürürlüğe
konulacak yönetmelikle düzenlenir.‖
MADDE 21 – 2828 sayılı Kanunun ek 7 nci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―EK MADDE 7 – Her ne ad altında olursa olsun her türlü gelirler toplamı esas alınmak
suretiyle, hane içinde kiĢi baĢına düĢen ortalama aylık gelir tutarı, asgarî ücretin aylık net
tutarının 2/3’ünden daha az olan bakıma ihtiyacı olan engellilere, resmî veya özel bakım
merkezlerinde bakım hizmeti ya da sosyal yardım yapılmak suretiyle evde bakımına destek
verilmesi sağlanır. Hanede birden fazla bakıma ihtiyacı olan engelli bulunması hâlinde, hane
içinde kiĢi baĢına düĢen ortalama aylık gelir tutarının hesaplanmasında birinci bakıma ihtiyacı
olan engelliden sonraki her bakıma ihtiyacı olan engelli iki kiĢi sayılır.
Bakıma ihtiyacı olan engellilere özel bakım merkezlerinde sunulacak bakım hizmetinin
karĢılığı olarak belirlenecek kiĢi baĢına aylık bakım ücreti tutarı, (20.000) gösterge rakamı ile
memur aylık katsayısının çarpımı sonucu bulunacak tutardan fazla olamaz. Bakıma ihtiyacı
olan engellinin evde bakımına destek için ise (10.000) gösterge rakamı ile memur aylık
katsayısının çarpımı sonucu bulunacak tutar kadar aylık sosyal yardım yapılır.
Bakıma ihtiyacı olan engellilere sunulacak bakım hizmet modeline ve kapsamına,
bakım hizmetinden yararlanabileceklerin baĢvuru Ģekline, bu hizmetleri verecek olan gerçek
ve tüzel kiĢiler tarafından açılacak kuruluĢlara açılıĢ izni verilmesine, çalıĢmasına,
denetimine, ücretlendirilmesine, idari para cezalarının ve kapatılma iĢlemlerinin
uygulanmasına, özel bakım merkezlerine bakım hizmeti karĢılığı yapılacak ödemelere ve
bakım hizmeti veren resmî kurumlara yapılacak yardımlara iliĢkin usul ve esaslar, Sağlık
Bakanlığının görüĢü alınarak Maliye Bakanlığı ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığınca
müĢtereken çıkarılan yönetmelikle belirlenir.
Bakıma ihtiyacı olan engellilerin evde bakımına destek için yapılacak sosyal yardımlara
iliĢkin iĢ ve iĢlemler, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ve Sosyal YardımlaĢma ve
DayanıĢma Vakıflarınca gerçekleĢtirilir. Bakıma ihtiyacı olan engellilerin evde bakımına
destek için yapılacak sosyal yardımın baĢvuru Ģekline, değerlendirilmesine, ödenmesine ve
diğer hususlara iliĢkin usul ve esaslar, Sağlık Bakanlığının görüĢü alınarak Maliye Bakanlığı
ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığınca müĢtereken çıkarılan yönetmelikle belirlenir.
Birinci fıkra kapsamındaki bakıma ihtiyacı olan engellilere sunulacak bakım hizmetinin
karĢılığı olarak özel bakım merkezlerine ödenecek bakım ücreti, evde bakımına destek için
yapılacak sosyal yardım ile bakım hizmeti veren resmî kurumlara yapılacak yardımlar Aile ve
Sosyal Politikalar Bakanlığı bütçesinden karĢılanır.
Bakıma ihtiyacı olan engellilere, ücretleri Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı
bütçesinden karĢılanmak suretiyle sağlanacak bakım hizmetleri, 4/1/2002 tarihli ve 4734
sayılı Kamu Ġhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın temin edilir. Bu fıkranın
uygulanmasına iliĢkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığının görüĢü alınarak Aile ve Sosyal
Politikalar Bakanlığınca çıkarılan yönetmelikle belirlenir.
Birinci fıkra ile belirlenen hane halkı gelir ölçütünü aĢan gelir değiĢikliğinin tespiti
hâlinde bu madde kapsamında yapılan ödemeler durdurulur ve değiĢikliğin meydana geldiği
tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte genel hükümlere göre takip ve tahsil edilir.‖
MADDE 22 – 2828 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 9 – Haklarında korunma, bakım veya barınma tedbiri kararı alınarak Aile
ve Sosyal Politikalar Bakanlığına ait sosyal hizmet kuruluĢlarına yerleĢtirilmiĢ olan
çocukların, yüksek yararları gözetilmek kaydıyla, eğitimleri ile hayat veya beden
bütünlüklerinin korunması açısından zorunlu olan hâllerde, veli veya vasiye ait yetkiler
çocuğun bulunduğu yer sosyal hizmet kuruluĢunun belirlenecek yetkilisi veya sorumlusu
tarafından kullanılır. Yapılan iĢ ve iĢlemler hakkında veli veya vasiye derhâl bilgi verilir. Bu
maddenin uygulanmasına iliĢkin usul ve esaslar Adalet Bakanlığının görüĢü alınarak Aile ve
Sosyal Politikalar Bakanlığınca çıkarılan yönetmelikle düzenlenir.‖
MADDE 23 – 2828 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 10 – 65 yaĢını doldurmuĢ ve her ne ad altında olursa olsun her türlü
gelirler toplamı esas alınmak suretiyle, hane içinde kiĢi baĢına düĢen ortalama aylık gelir
tutarı asgari ücretin aylık net tutarının üçte birinden az olan Türk vatandaĢlarına 4734 sayılı
Kanunun 21 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin tabi olduğu usule göre hizmet
alımıyla bakım hizmeti verilebilir.‖
MADDE 24 – 2828 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 11 – Sosyal güvenlik kuruluĢlarının herhangi birisinden her ne ad altında
olursa olsun bir gelir veya aylık hakkından yararlananlar ile uzun vadeli sigorta kolları
açısından zorunlu olarak sigortalı olunması gereken bir iĢte çalıĢanlar hariç olmak kaydıyla,
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının sosyal hizmet kuruluĢları ile Darülaceze
Müessesesinde ücretsiz bakılan veya bakım ücreti Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı
tarafından ödenerek özel sosyal hizmet kuruluĢlarında bakımı sağlanan ya da Aile ve Sosyal
Politikalar Bakanlığınca yardım yapılmak suretiyle desteklenen resmî sosyal hizmet
kuruluĢlarında verilen bakım hizmetinden yararlanıp da Aile ve Sosyal Politikalar
Bakanlığının sosyal hizmet kuruluĢlarınca verilen bakım hizmetinden ücretsiz yararlanmaya
iliĢkin koĢulları haiz olan yaĢlılar ile engelli bireylere, her yıl merkezî yönetim bütçe kanunu
ile belirlenecek miktar üzerinden hiçbir kesinti yapılmaksızın aylık net harçlık verilir. Bu
maddenin uygulanmasına iliĢkin usul ve esaslar Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile
Maliye Bakanlığı tarafından müĢtereken hazırlanacak bir yönetmelikle tespit olunur.‖
MADDE 25 – 2828 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 10 – 1/7/2014 tarihine kadar, ek 7 nci madde kapsamında özel
bakım merkezlerinde veya ikametgâhında bakım hizmeti verilenlerin gelir değiĢikliklerinin,
bu hizmetlerden yararlanmak için baĢvurmuĢ olanların ise gelir durumunun tespitinde bu
maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki hükümler uygulanmaya devam olunur.‖
MADDE 26 – 2828 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 11 – Döner Sermaye Merkez Müdürlüğünce iĢletmelere verilen
borçlar, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bir defaya mahsus olmak kaydıyla
ödenmez ve Döner Sermaye Merkez Müdürlüğü hesabına gider kaydedilir.‖
MADDE 27 – 2828 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 12 – 19 uncu maddede öngörülen yönetmelik altı ay içinde çıkarılır.
Bu yönetmelik çıkarılıncaya kadar döner sermaye iĢletmelerine iliĢkin önceki mevzuat
hükümlerinin 19 uncu maddeye aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.‖
MADDE 28 – 2828 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 13 – Bu Kanunun ek 11 inci maddesi uyarınca 2014 yılı içinde
ödenecek aylık net harçlık tutarları (1620) gösterge rakamının ilgili ay itibarıyla geçerli olan
memur aylık katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutarı geçmemek üzere Aile ve Sosyal
Politikalar Bakanlığı ile Maliye Bakanlığı tarafından müĢtereken belirlenir.‖
MADDE 29 – 2828 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 14 – Bu Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde
tanımlanan çocuk destek merkezi, aktif yaĢam merkezi, çocuk evleri sitesi, ev tipi sosyal
hizmet birimi ile ev tipi sosyal hizmet birimleri koordinasyon merkezine iliĢkin yönetmelikler
altı ay içinde çıkarılır. Anılan yönetmelikler yürürlüğe girinceye kadar mevcut düzenlemelerin
bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.‖
MADDE 30 – 2828 sayılı Kanunun;
a) 1 inci maddesinde yer alan ―muhtaç‖ ibaresi ―ihtiyacı olan‖,
b) 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b), (d) ve (e) bentleri ile (f) bendinin (1), (2),
(4) ve (11) numaralı alt bentlerinde yer alan ―muhtaç‖ ibareleri ―ihtiyacı olan‖,
c) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c), (d), (h), (ı), (k) ve (l) bentlerinde yer alan
―muhtaç‖ ibareleri ―ihtiyacı olan‖,
ç) 21 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ―muhtaç‖ ibareleri
―ihtiyacı olan‖,
d) 22 nci maddenin birinci fıkrasında yer alan ―muhtaç‖ ibaresi ―ihtiyacı olan‖,
e) 23 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan ―muhtaç‖ ibareleri ―ihtiyacı olan‖,
f) 24 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan ―muhtaç‖ ibaresi ile (c)
bendinde yer alan ―muhtaç durumda bulunan‖ ibaresi ―ihtiyacı olan‖,
g) 25 inci maddesinin baĢlığında yer alan ―muhtaç‖ ibaresi ile birinci ve üçüncü
fıkralarında yer alan ―muhtaç‖ ibareleri ―ihtiyacı olan‖,
ğ) 26 ncı maddesinin baĢlığında yer alan ―muhtaç‖ ibaresi ile birinci fıkrasında yer alan
―muhtaç‖ ibaresi ―ihtiyacı olan‖,
h) 29 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan ―muhtaç‖ ibaresi ―ihtiyacı olan‖,
Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 31 – 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 4 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin birinci paragrafı aĢağıdaki Ģekilde, dördüncü
paragrafında yer alan ―iki‖ ibaresi ―bir‖ Ģeklinde, (b) bendinin ikinci paragrafında yer alan
―ayda‖ ibaresi ―üç ayda‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
―a) Karayolu Güvenliği Yüksek Kurulu;
Karayolu Güvenliği Yüksek Kurulu, BaĢbakanın veya görevlendireceği BaĢbakan
Yardımcısının baĢkanlığında, Adalet Bakanı, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı, Bilim, Sanayi
ve Teknoloji Bakanı, Çevre ve ġehircilik Bakanı, ĠçiĢleri Bakanı, Kalkınma Bakanı, Maliye
Bakanı, Millî Eğitim Bakanı, Orman ve Su ĠĢleri Bakanı, Sağlık Bakanı, UlaĢtırma, Denizcilik
ve HaberleĢme Bakanı ile Jandarma Genel Komutanı, Emniyet Genel Müdürü ve Karayolları
Genel Müdüründen oluĢur. Karayolu Trafik Güvenliği Kurulu BaĢkanı, gerektiğinde Kurula
bilgi sunmak üzere toplantıda hazır bulunur.‖
MADDE 32 – 25/10/1984 tarihli ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 17
nci maddesinin dördüncü fıkrasına aĢağıdaki bent eklenmiĢtir.
―z) 13/6/2006 tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 5/B maddesi
kapsamındaki araĢtırma ve geliĢtirme, yenilik ile yazılım faaliyetleri neticesinde ortaya çıkan
patentli veya faydalı model belgeli buluĢa iliĢkin gayri maddi hakların kiralanması, devri veya
satıĢı (Bu kapsamda vergiden istisna edilen iĢlemler bakımından bu Kanunun 30 uncu
maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi hükmü uygulanmaz.).‖
MADDE 33 – 29/5/1986 tarihli ve 3294 sayılı Sosyal YardımlaĢma ve DayanıĢmayı
TeĢvik Kanununun 9 uncu maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki bent eklenmiĢtir.
―e) Her türlü döner sermaye ücretlerinden,‖
MADDE 34 – 3294 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 3 – Sosyal YardımlaĢma ve DayanıĢma Vakıfları tarafından; ilgisine göre
Millî Eğitim Bakanlığı veya ilgili kamu idaresinin görüĢü alınarak, vakıf gelirleri veya Fon
kaynakları kullanılarak yurt veya pansiyon yapılabilir. Maliye Bakanlığınca yurt veya
pansiyon yapılmak amacıyla belediyelere tahsis edilenler hariç olmak üzere ilgili kamu
idarelerine tahsis edilen Hazineye ait taĢınmazların üzerinde de adına tahsis yapılan kamu
idaresinin talebi üzerine, aynı Ģekilde yurt veya pansiyon yapılabilir. Bu taĢınmazların
üzerinde inĢa edilen ve kullanıma hazır hâle getirilen her türlü bina, yapı ve tesisler hiçbir
iĢleme gerek kalmaksızın Hazineye intikal eder ve adına tahsis yapılan kamu idarelerince
kullanılmaya devam olunur.‖
MADDE 35 – 3294 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 4 – Sosyal YardımlaĢma ve DayanıĢma Vakıfları tarafından, arsası
bağıĢlanan veya bağıĢla alınan ve bu arsalar üzerindeki bina, yapı ve tesislerin tamamı
bağıĢlanan veya bağıĢla yapılanlar hariç olmak üzere, vakıf gelirleri veya Fon kaynakları
kullanılarak alınan ve üzerinde yurt veya pansiyon olarak kullanılmak üzere inĢa edilen ve
kullanıma hazır hâle getirilen her türlü bina, yapı ve tesisler bulunan taĢınmazlar belediyeler
hariç ihtiyacı olan kamu idarelerine yapılıĢ amacında kullanılmak amacıyla tahsis edilmek
üzere bedelsiz olarak Hazineye devredilir. Arsası bağıĢlanan veya bağıĢla alınan ve bu arsalar
üzerindeki bina, yapı ve tesislerin tamamı bağıĢlanan veya bağıĢla yapılanların kullanım veya
iĢletme hakkı ise ilgisine göre Millî Eğitim Bakanlığına veya belediyeler hariç ilgili kamu
idaresine devredilir.‖
MADDE 36 – 3294 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 2 – Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce Sosyal
YardımlaĢma ve DayanıĢma Vakıfları tarafından, Fon kaynakları kullanılarak Hazineye ait
taĢınmazların üzerinde yurt veya pansiyon olarak kullanılmak üzere inĢa edilen ve kullanıma
hazır hâle getirilen her türlü bina, yapı ve tesisler hiçbir iĢleme gerek kalmaksızın Hazineye
intikal eder. Bu taĢınmazlar ve üzerindeki bina, yapı ve tesisler, belediyeler hariç ihtiyacı olan
kamu idarelerinin talebi üzerine, yapılıĢ amacı, kullanım durumu ve ihtiyaçlar da dikkate
alınarak Maliye Bakanlığınca belediyeler hariç ilgili kamu idarelerine tahsis edilebilir. Ancak,
bunlardan Sosyal YardımlaĢma ve DayanıĢma Vakıfları tarafından sözleĢme veya protokol
yapılmak suretiyle üçüncü kiĢilerin kullanımına bırakılanlar, sözleĢme veya protokolde
belirtilen koĢullarla, süresi sonuna kadar bu kiĢiler tarafından kullanılmaya devam olunabilir.
Kullanım süresi sonunda bunlar hakkında da bu madde hükümlerine göre iĢlem yapılır.‖
MADDE 37 – 3294 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 3 – Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla elektronik
sorgulama dâhil veri paylaĢımı iĢlemleri nedeniyle tahakkuk eden döner sermaye ücretleri
terkin edilir.‖
MADDE 38 – 7/5/1987 tarihli ve 3359 sayılı Sağlık Hizmetleri Temel Kanununa
aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 14 – Ülkemizde tedavi talebinde bulunan ve bu talepleri DıĢiĢleri
Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığı tarafından uygun görülen yılda en fazla dört yüz yabancı
hastanın; 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası
Kanununun 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b), (c), (d) ve (f) bentleri kapsamında
karĢılanması mümkün olan giderleri ile gerektiğinde hastaların kendileri ve en fazla iki kiĢiyi
geçmeyen refakatçilerinin her biri için günlük olarak (1300) gösterge rakamının memur aylık
katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak tutara kadar olan konaklama giderleri ile gidiĢ-dönüĢ
olmak üzere yol masrafları Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu bütçesine bu amaçla
konulacak ödenek tutarının aĢılmaması ve tedavinin Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kurumları
ile Devlete ait üniversite hastanelerinde yapılmıĢ olması kaydıyla, Türkiye Kamu Hastaneleri
Kurumu tarafından karĢılanır.‖
MADDE 39 – 28/5/1988 tarihli ve 3465 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü DıĢındaki
KuruluĢların EriĢme Kontrollü Karayolu (Otoyol) Yapımı, Bakımı ve ĠĢletilmesi ile
Görevlendirilmesi Hakkında Kanuna 5 inci maddesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki madde
eklenmiĢtir.
―MADDE 5/A – Bu Kanun kapsamında yapılacak görevlendirmelerde ihale aĢamasında
4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu Ġhale Kanununun ceza ve yasaklama hükümleri,
sözleĢmenin uygulanması aĢamasında 5/1/2002 tarihli ve 4735 sayılı Kamu Ġhale
SözleĢmeleri Kanununun ceza, yasaklama ve sözleĢmenin feshi hükümleri uygulanır.
Uygulamaya iliĢkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.‖
MADDE 40 – 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun ek 1 inci
maddesinde geçen ―ĠçiĢleri Bakanlığınca‖ ibareleri ―Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığınca‖
Ģeklinde, son fıkrasında yer alan ―Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı‖ ibaresi ―ĠçiĢleri
Bakanlığı‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢ ve aynı maddenin yedinci fıkrasına aĢağıdaki cümle
eklenmiĢtir.
―Bu madde kapsamında atama teklifi yapılarak göreve baĢlayanlar, niteliklerini taĢıdıkları
veya eğitim durumları itibarıyla ihraz ettikleri unvanlara iliĢkin kadro ve pozisyonlara, görev
yaptıkları kamu kurum ve kuruluĢlarınca atanabilir.‖
MADDE 41 – 3713 sayılı Kanunun geçici 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer
alan ―ĠçiĢleri Bakanlığına‖ ibaresi ―Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına‖, ikinci fıkrasında
yer alan ―ĠçiĢleri Bakanlığınca‖ ibaresi ―Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığınca‖ Ģeklinde,
dördüncü fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce ek 1 inci maddeye göre yapılan
baĢvurularda bu madde hükümleri uygulanır.‖
MADDE 42 – 25/8/1999 tarihli ve 4447 sayılı ĠĢsizlik Sigortası Kanununun 49 uncu
maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki cümle eklenmiĢtir.
―Korumalı iĢyerlerinde çalıĢan ve iĢ gücü piyasasına kazandırılmaları güç olan zihinsel veya
ruhsal engellilerin iĢsizlik sigortası iĢveren payı Hazine tarafından karĢılanır.‖
MADDE 43 – 27/10/1999 tarihli ve 4457 sayılı Türk Akreditasyon Kurumu KuruluĢ ve
Görevleri Hakkında Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan
―ikiĢer;‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı,‖ ibaresi, (b)
bendinde yer alan ―Türkiye Ziraat Odaları Birliği ile‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―en çok
engelliyi temsil eden üst kuruluĢtan ve‖ ibaresi eklenmiĢ ve aynı fıkrada yer alan ―doksan‖
ibaresi ―doksan iki‖ olarak değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 44 – 22/11/2001 tarihli ve 4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 194 üncü
maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan ―Ģerhin verilmesini‖ ibaresinden sonra gelmek üzere
―tapu müdürlüğünden‖ ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 45 – 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu Ġhale Kanununun 3 üncü maddesine
aĢağıdaki bent eklenmiĢtir.
―u) Yenilik, yerlileĢme ve teknoloji transferini sağlamaya yönelik sanayi katılımı/off-set
uygulamaları içeren mal ve hizmet alımları,‖
MADDE 46 – 4734 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin
(2) numaralı alt bendine aĢağıdaki paragraf eklenmiĢ; aynı maddenin üçüncü fıkrasının son
cümlesi ―Denetim ve yönetim faaliyetleri nedeniyle alınacak belgeler beĢte bir oranında
dikkate alınır. Ancak, yapımla ilgili hizmet iĢlerinden elde edilen belgeler yapım iĢlerinde
kullanılamaz.‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
―f) Teknoloji merkezi iĢletmelerinde, Ar-Ge merkezlerinde, kamu kurum ve kuruluĢları
ile kanunla kurulan vakıflar tarafından veya uluslararası fonlarca desteklenen Ar-Ge ve
yenilik projelerinde, rekabet öncesi iĢ birliği projelerinde ve teknogiriĢim sermaye
desteklerinden yararlananlara, yararlandıkları destekler çerçevesinde yürüttükleri proje
sonucu ortaya çıkan mal ve hizmetlerin piyasaya arz edilmesinden sonra proje sonucu ortaya
çıkan hizmetler ile yerli malı belgesine sahip ürünler için Bilim, Sanayi ve Teknoloji
Bakanlığı tarafından Kurumca belirlenen esaslar çerçevesinde düzenlenen ve piyasaya arz
tarihinden itibaren beĢ yıl süreyle kullanılabilecek olan belgeler.‖
MADDE 47 – 4734 sayılı Kanunun 38 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ―37
nci maddeye göre‖ ibaresi metinden çıkarılmıĢ, ikinci fıkrasında yer alan ―Hususlarında
belgelendirilmek suretiyle‖ ibaresi ―gibi hususlarda‖ Ģeklinde ve üçüncü fıkrası aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Kurum, ihale konusu iĢin türü, niteliği ve yaklaĢık maliyeti ile ihale edilme usulüne
göre aĢırı düĢük tekliflerin tespiti, değerlendirilmesi ve ekonomik açıdan en avantajlı teklifin
belirlenmesi amacıyla sınır değerler ve sorgulama kriterleri belirlemeye, ihalenin bu maddede
öngörülen açıklama istenilmeksizin sonuçlandırılabilmesine, ayrıca yaklaĢık maliyeti 8 inci
maddede öngörülen eĢik değerlerin yarısına kadar olan hizmet alımları ile yapım iĢleri
ihalelerinde sınır değerin altında olan tekliflerin bu maddede öngörülen açıklama
istenilmeksizin reddedilmesine iliĢkin düzenlemeler yapmaya yetkilidir. Ġhale komisyonu bu
maddenin uygulanmasında Kurum tarafından yapılan düzenlemeleri esas alır.‖
MADDE 48 – 4734 sayılı Kanunun 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası yürürlükten
kaldırılmıĢ ve maddeye aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―Kurum, ihale üzerinde kalan isteklinin teklifinin sınır değerin altında olması hâlinde,
bu istekliden yaklaĢık maliyetin % 6’sından az ve % 15’inden fazla olmamak üzere alınacak
kesin teminat oranına iliĢkin düzenlemeler yapabilir.‖
MADDE 49 – 4734 sayılı Kanunun 53 üncü maddesinin (j) fıkrasının (2) numaralı
bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―2) YaklaĢık maliyeti beĢ yüz bin Türk Lirasına kadar olan ihalelerde üç bin Türk
Lirası, beĢ yüz bin Türk Lirasından iki milyon Türk Lirasına kadar olanlarda altı bin Türk
Lirası, iki milyon Türk Lirasından on beĢ milyon Türk Lirasına kadar olanlarda dokuz bin
Türk Lirası, on beĢ milyon Türk Lirası ve üzerinde olanlarda on iki bin Türk Lirası tutarındaki
itirazen Ģikâyet baĢvuru bedeli.‖
MADDE 50 – 4734 sayılı Kanunun 54 üncü maddesinin sekizinci fıkrasından sonra
gelmek üzere aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―BaĢvuruların ihaleyi yapan idare veya Kurum dıĢındaki idari mercilere ya da yargı
mercilerine yapılması ve baĢvuru dilekçelerinin bu merciler tarafından ilgisine göre idareye
veya Kuruma gönderilmesi hâlinde, dilekçelerin idare veya Kurum kayıtlarına girdiği tarih,
baĢvuru tarihi olarak kabul edilir.‖
MADDE 51 – 4734 sayılı Kanunun 63 üncü maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 63 – Ġhalelere sadece yerli isteklilerin katılması ile yerli istekliler ve yerli
malı teklif eden istekliler lehine fiyat avantajı tanınmasına iliĢkin olarak aĢağıdaki
düzenlemeler esas alınır:
a) YaklaĢık maliyeti eĢik değerin altında kalan ihalelerde sadece yerli isteklilerin
katılabileceğine iliĢkin düzenleme yapılabilir.
b) Hizmet alımı ve yapım iĢi ihalelerinde yerli istekliler lehine % 15 oranına kadar fiyat
avantajı sağlanabilir.
c) Mal alımı ihalelerinde yerli malı teklif eden istekliler lehine % 15 oranına kadar fiyat
avantajı sağlanabilir. Ancak, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı tarafından ilgili kurum ve
kuruluĢların görüĢleri alınarak orta ve yüksek teknolojili sanayi ürünleri arasından belirlenen
ve her yıl ocak ayında Kurum tarafından ilan edilen listede yer alan malların ihalelerinde yerli
malı teklif eden istekliler lehine % 15 oranına kadar fiyat avantajı sağlanması zorunludur.
d) Yerli malı belirlenmesine iliĢkin usul ve esaslar Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı
tarafından ilgili kurum ve kuruluĢların görüĢleri alınarak belirlenir. Ġsteklilerce teklif edilen
malın yerli malı olduğu, bu usul ve esaslara uygun olarak düzenlenen yerli malı belgesi ile
belgelendirilir.
e) Ortak giriĢimlerin yerli istekli sayılabilmesi için bütün ortaklarının yerli istekli olması
gereklidir.‖
MADDE 52 – 4734 sayılı Kanunun geçici 4 üncü maddesine aĢağıdaki fıkra
eklenmiĢtir.
―Bu Kanunun 3 üncü maddesinin (u) bendine iliĢkin usul ve esaslar, Bilim, Sanayi ve
Teknoloji Bakanlığı tarafından, Kurum ile diğer ilgili kurum ve kuruluĢların görüĢleri alınarak
belirlenir.‖
MADDE 53 – 4734 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―Birden fazla idarenin ortak ihtiyaçları için ihale yapılması
EK MADDE 7 – Birden fazla idarenin ortak ihtiyaçlarının karĢılanmasına yönelik mal
ve hizmet alımları ile bakım ve onarım iĢlerine iliĢkin, bu Kanunda yer alan ihale usulleri
uygulanarak tek bir ihale yapılabilir.
Birinci fıkra kapsamındaki iĢler için idareler, düzenlenecek bir protokol ile kendi
aralarından bir idareyi, kesin teminatın alınması ve sözleĢmenin imzalanması hariç olmak
üzere diğer ihale iĢlemlerini bu idareler adına gerçekleĢtirmek üzere görevlendirir.
Protokole taraf olan her bir idare ile ihalenin üzerine bırakılmasına karar verilen
istekli/istekliler arasında ayrı ayrı sözleĢme imzalanır.
Protokole taraf diğer idarelerin ihalelerinde bu Kanunun 10 uncu ve 11 inci maddelerine
göre ihale dıĢı bırakılacak ve ihaleye katılamayacak olanlar ile 58 inci maddesinin üçüncü
fıkrası gereğince ihaleye iĢtirak ettirilmeyecek olanlar, görevlendirilen idarenin yapacağı
ihaleye de katılamaz.
Bu madde kapsamındaki ihale iĢlemlerinde görev alanlar, yürüttükleri iĢlemlerle sınırlı
olmak kaydıyla iĢlemlerin mevzuata uygunluğundan sorumludur.
Bu maddenin uygulanmasına iliĢkin usul ve esaslar Kurum tarafından belirlenir.‖
MADDE 54 – 4734 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―BaĢlanmıĢ olan ihaleler
GEÇĠCĠ MADDE 14 – Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar ilan edilmiĢ veya
yazılı olarak duyurulmuĢ ihaleler hakkında, ilanın veya duyurunun yapıldığı tarihte yürürlükte
bulunan hükümlerin uygulanmasına devam olunur.‖
MADDE 55 – 4734 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 15 – Bu maddenin yürürlük tarihinden itibaren bir yıl içinde kamu
ihale uzmanlığına, kamu kurum ve kuruluĢlarında 53 üncü maddenin (h) fıkrasında sayılan
yükseköğretim kurumlarını bitirerek mesleğe özel yarıĢma sınavı ile giren ve meslek içi
eğitim sonrasında yapılan yeterlik sınavı sonucunda baĢarılı olarak atanmıĢ personelden kamu
ihale mevzuatı ile ilgili inceleme, denetleme, uygulama veya danıĢma konularında görevi
bulunanlar ile mühendislik veya mimarlık fakültelerinde lisans eğitimini tamamladıktan sonra
en az dört yıl kamu kurum ve kuruluĢlarında kendi görev alanıyla ilgili konularda çalıĢmıĢ
olanlar arasından, kurumlarının muvafakati alınmak ve meslek personeli kadro sayısının %
5’ini geçmemek kaydıyla, 53 üncü maddenin (i) fıkrasının son paragrafındaki diğer esaslar
çerçevesinde BaĢkanlıkça görevlendirme yapılabilir. Görevlendirme iĢlemi herhangi bir
süreye bağlı olmaksızın BaĢkanlıkça her zaman sonlandırılabilir. Bu Ģekilde
görevlendirilenler bir defaya mahsus olmak üzere, meslek personeli sınavına giriĢ için aranan
öğrenim Ģartını taĢımak ve sınava alındığı tarihte kırk yaĢını doldurmamıĢ olmak kaydıyla,
Kurum tarafından yapılacak sınavda baĢarılı olmaları hâlinde kamu ihale uzmanı kadrosuna,
baĢkaca bir izin ve iĢleme gerek kalmaksızın atanabilir. Kurumda görevlendirme, kurum
kadrolarına atanmada kazanılmıĢ hak veya herhangi bir öncelik hakkı teĢkil etmez.‖
MADDE 56 – 6/6/2002 tarihli ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanununun 7 nci
maddesinin birinci fıkrasının (2) numaralı bendine aĢağıdaki (b) alt bendi eklenmiĢ, mevcut
(b) ve (c) alt bentleri (c) ve (d) alt bentleri olarak teselsül ettirilmiĢ, bu Ģekilde (d) alt bendi
olan alt bent aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―b) 87.03 G.T.I.P. numarasında yer alan (motor silindir hacmi 2.800 cm3’ü aĢanlar,
bütün tekerlekleri motordan güç alan veya alabilenler, sürücü dâhil 8 kiĢiye kadar oturma yeri
olan binek otomobilleri, yarıĢ arabaları, arazi taĢıtları hariç), yük taĢımasında kullanılıp azami
ağırlığı 3,5 tonu aĢmayan ve yolcu taĢıma kapasitesi istiap haddinin % 50’sinin altında olanlar
ile sürücü dâhil 9 kiĢilik oturma yeri olanların engellilik durumlarının araçları bizzat
kullanamayacak ve sürekli olarak tekerlekli sandalye veya sedye kullanmalarını gerektirecek
nitelikte olduğunu ilgili mevzuat çerçevesinde alınan engelli sağlık kurulu raporuyla tevsik
eden ve engellilik derecesi % 90 veya daha fazla olup tekerlekli sandalye veya sedye ile
binilmesine ve seyahat edilmesine uygun tertibat yaptıran malûl ve engelliler tarafından,‖
―d) Bu bendin (a), (b) ve (c) alt bentleri kapsamındaki araçların aynı alt bentlerde
belirtilen malûl ve engelliler tarafından ilk iktisabından sonra deprem, heyelan, sel, yangın
veya kaza sonucu kullanılamaz hâle gelmesi nedeniyle hurdaya çıkarılmasında, bu alt bentler
kapsamındaki araçları hurdaya çıkaran malûl ve engelliler tarafından,‖
MADDE 57 – 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı ĠĢ Kanununun 5 inci maddesinin birinci
fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―ĠĢ iliĢkisinde dil, ırk, renk, cinsiyet, engellilik, siyasal düĢünce, felsefî inanç, din ve
mezhep ve benzeri sebeplere dayalı ayrım yapılamaz.‖
MADDE 58 – 4857 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan
―nasıl iĢe alınacakları,‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―Aile ve Sosyal Politikalar
Bakanlığının görüĢü alınarak‖ ibaresi eklenmiĢ, altıncı fıkrasında yer alan ―yüzde ellisi‖
ibaresi ―tamamı‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 59 – 4857 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―Korumalı iĢyerlerinde çalıĢan engellilerin ücretleri
EK MADDE 1 – Korumalı iĢyerlerinde çalıĢtırılan ve iĢ gücü piyasasına
kazandırılmaları güç olan zihinsel veya ruhsal engellilere iĢverenlerince zamanında ödenmiĢ
olan ücretlerinin;
a) Korumalı iĢyerlerinde çalıĢan her engelli için 1/7/1976 tarihli ve 2022 sayılı 65
YaĢını DoldurmuĢ Muhtaç, Güçsüz ve Kimsesiz Türk VatandaĢlarına Aylık Bağlanması
Hakkında Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince ödenen aylık tutarı
kadarı,
b) 29/1/2004 tarihli ve 5084 sayılı Yatırımların ve Ġstihdamın TeĢviki ile Bazı
Kanunlarda DeğiĢiklik Yapılması Hakkında Kanunun 2 nci maddesi kapsamındaki illerde
kurulmuĢ bulunan korumalı iĢyerlerinde çalıĢan her engelli için ilaveten (a) bendi ile
belirlenen tutarın yüzde yirmisi,
c) Korumalı iĢyeri statüsü almak için ilgili mevzuatla çalıĢtırılması zorunlu olan sayıdan
daha fazla engelli çalıĢtıran iĢyerlerinde, zorunlu sayının üstünde çalıĢtırılan her engelli için
ilaveten (a) bendi ile belirlenen tutarın yüzde yirmisi,
bu ücretlere iliĢkin yasal yükümlülüklerin de tam ve zamanında karĢılanmıĢ olması
kaydıyla, Hazine tarafından iĢverene ödenir.
Birinci fıkrada belirlenen ücret kısımlarının ödenmesine iliĢkin usul ve esaslar, Maliye
Bakanlığı ile ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ve Hazine MüsteĢarlığının uygun görüĢü
alınmak suretiyle Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı tarafından çıkarılan yönetmelikle
belirlenir.‖
MADDE 60 – 10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu TaĢıma Kanununun 34 üncü
maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―a) TaĢımacılık faaliyeti yapmak isteyen gerçek ve tüzel kiĢilerde aranacak Ģartlar,
verilecek yetki belgeleri, mesleki yeterlilik belgeleri ve taĢıt kartları ile diğer belge ve
hizmetlerin ücret, süre, kapsam, tür ve Ģekilleri, her belge türü için gerekli olan taĢıt
kapasiteleri, taĢıtların yaĢı, nitelikleri, istiap hadleri ve terminal hizmetlerinde öngörülecek
hususları,‖
MADDE 61 – 4925 sayılı Kanunun 35 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 35 – Bakanlık, düzenleme ve kural ihdası ile 27 nci maddede belirtilen
hususlar hariç olmak üzere gerektiğinde teknik ve idari kapasite, teĢkilat imkânları, hizmetin
hızlı, etkin, yaygın olarak üretilmesi ilkelerini gözeterek; bu Kanun gereğince yerine
getirmekle yükümlü olduğu görev ve yetkilerinin bir kısmını aĢağıda belirtilen usul ve esaslar
çerçevesinde yürütmek hususunda kamu kurum ve kuruluĢları ile Türkiye Odalar ve Borsalar
Birliği, Türkiye Esnaf ve Sanatkârları Konfederasyonu ve bunlara bağlı federasyon, birlik ve
odaları yetkilendirebilir.
a) Yetkilendirme, düzenlenecek bir protokol veya sözleĢme ile yapılır. Bu protokol veya
sözleĢmede yetkilendirmenin konusu, süresi ve mutabakata varılan hususlar açıkça belirtilir.
b) Yetkilendirme, yetkilendirmenin konusu ve niteliği gözetilmek suretiyle en az bir yıl
en fazla beĢ yıl süreyle yapılabilir. Yetkilendirme, süresinin bitiminde yenilenebilir.
c) Bakanlık tarafından, yetkilendirmenin konusuna, niteliğine ve özelliğine göre aynı
konuda birden fazla kamu kurum ve kuruluĢu veya birlik ya da oda yetkilendirilebilir.
d) Yetkilendirme kapsamında üretilecek hizmetler için alınacak veya ödenecek ücretler
Bakanlık tarafından onaylanır.
e) Yetkilendirilenler ilgili mevzuata ve Bakanlıkça yayımlanan idari düzenlemelere
uymakla yükümlüdürler. Bakanlık, yetkilendirilmenin kullanımı ile ilgili olarak gerektiğinde
her türlü denetimi yapar.
f) Yetkilendirilenlerin ilgili mevzuata ve Bakanlıkça yayımlanan idari düzenlemelere
uymaması hâlinde yapılmıĢ olan yetkilendirme, Bakanlık tarafından iptal edilir.
g) Yetkilendirme, Bakanlığın görev, sorumluluk ve yetkilerini ortadan kaldırmaz.‖
MADDE 62 – 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanunun 1 inci
maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 1 – Bu Kanunun amacı; engellilerin temel hak ve özgürlüklerden
faydalanmasını teĢvik ve temin ederek ve doğuĢtan sahip oldukları onura saygıyı
güçlendirerek toplumsal hayata diğer bireylerle eĢit koĢullarda tam ve etkin katılımlarının
sağlanması ve engelliliği önleyici tedbirlerin alınması için gerekli düzenlemelerin yapılmasını
sağlamaktır.‖
MADDE 63 – 5378 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 3 – Bu Kanunun uygulanmasında;
a) Doğrudan ayrımcılık: Engelliliğe dayalı ayrımcılık temeline dayanan ve engellinin
hak ve özgürlüklerden karĢılaĢtırılabilir durumdakilere kıyasla eĢit Ģekilde yararlanmasını
engelleyen, kısıtlayan veya zorlaĢtıran her türlü farklı muameleyi,
b) Dolaylı ayrımcılık: GörünüĢte ayrımcı olmayan her türlü eylem, iĢlem ve
uygulamalar sonucunda engelliliğe dayalı ayrımcılık temeliyle bağlantılı olarak, engellinin
hak ve özgürlüklerden yararlanması bakımından nesnel olarak haklılaĢtırılamayan
dezavantajlı bir konuma sokulmasını,
c) Engelli: Fiziksel, zihinsel, ruhsal ve duyusal yetilerinde çeĢitli düzeyde kayıplarından
dolayı topluma diğer bireyler ile birlikte eĢit koĢullarda tam ve etkin katılımını kısıtlayan
tutum ve çevre koĢullarından etkilenen bireyi,
d) Engelliliğe dayalı ayrımcılık: Siyasi, ekonomik, sosyal, kültürel, medeni veya baĢka
herhangi bir alanda insan hak ve temel özgürlüklerinin tam ve diğerleri ile eĢit koĢullar altında
kullanılması veya bunlardan yararlanılması önünde engelliliğe dayalı olarak gerçekleĢtirilen
her türlü ayrım, dıĢlama veya kısıtlamayı,
e) Engellilik durumu: Bireyin engelliliğini ve engellilikten kaynaklanan özel
gereksinimlerini, uluslararası yöntemleri temel alarak belirleyen derecelendirmeler,
sınıflandırmalar ve tanılamaları,
f) EriĢilebilirlik: Binaların, açık alanların, ulaĢım ve bilgilendirme hizmetleri ile bilgi ve
iletiĢim teknolojisinin, engelliler tarafından güvenli ve bağımsız olarak ulaĢılabilir ve
kullanılabilir olmasını,
g) EriĢilebilirlik standartları: Türk Standardları Enstitüsünün eriĢilebilirlikle ilgili
yayımladığı standartları,
h) Habilitasyon: Engellinin bireysel ve toplumsal ihtiyaçlarını karĢılayabilmesini ve
yaĢamını bağımsız bir Ģekilde sürdürebilmesini sağlamayı amaçlayan fiziksel, sosyal, zihinsel
ve mesleki beceriler kazandırmaya yönelik hizmetleri,
i) Korumalı iĢyeri: ĠĢ gücü piyasasına kazandırılmaları güç olan zihinsel veya ruhsal
engellilere mesleki rehabilitasyon sağlamak ve istihdam oluĢturmak amacıyla Devlet
tarafından teknik ve mali yönden desteklenen ve çalıĢma ortamı özel olarak düzenlenen
iĢyerini,
j) Makul düzenleme: Engellilerin insan haklarını ve temel özgürlüklerini tam ve diğer
bireylerle eĢit Ģekilde kullanmasını veya bunlardan yararlanmasını sağlamak üzere belirli bir
durumda ihtiyaç duyulan, ölçüsüz veya aĢırı bir yük getirmeyen, gerekli ve uygun değiĢiklik
ve tedbirleri,
k) Rehabilitasyon: Herhangi bir nedenle oluĢan engelin etkilerini mümkün olan en az
düzeye indirmeyi ve engellinin hayatını bağımsız bir Ģekilde sürdürebilmesini sağlamayı
amaçlayan fiziksel, sosyal, zihinsel ve mesleki beceriler geliĢtirmeye yönelik hizmetleri,
l) Umuma açık hizmet veren yapı: Kamu hizmeti için kullanılan resmî binalar, ibadet
yerleri, özel eğitim ve özel sağlık tesisleri; sinema, tiyatro, opera, müze, kütüphane, konferans
salonu gibi kültürel binalar ile gazino, düğün salonu gibi eğlence yapıları; otel, özel yurt, iĢ
hanı, büro, pasaj, çarĢı gibi ticari yapılar; spor tesisleri, genel otopark ve buna benzer umuma
ait binaları,
ifade eder.‖
MADDE 64 – 5378 sayılı Kanunun 4 üncü maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 4 – Bu Kanun kapsamında bulunan hizmetlerin yerine getirilmesinde;
a) Engellilerin insan onur ve haysiyetinin dokunulmazlığı temelinde, kendi seçimlerini
yapma özgürlüğünü ve bağımsızlığını kapsayacak Ģekilde bireysel özerkliğine saygı
gösterilmesi esastır.
b) Engelliliğe dayalı ayrımcılık yapılamaz, ayrımcılıkla mücadele engellilere yönelik
politikaların temel esasıdır.
c) Engellilerin tüm hak ve hizmetlerden yararlanması için fırsat eĢitliğinin sağlanması
esastır.
d) Engellilerin bağımsız yaĢayabilmeleri ve topluma tam ve etkin katılımları için
eriĢilebilirliğin sağlanması esastır.
e) Engellilerin ve engelliliğin her tür istismarının önlenmesi esastır.
f) Engellilere yönelik hizmetlerin sunumunda aile bütünlüğünün korunması esastır.
g) Engeli olan çocuklara yönelik hizmetlerde çocuğun üstün yararının gözetilmesi
esastır.
h) Engeli olan kadın ve kız çocuklarının çok yönlü ayrımcılığa maruz kalmaları
önlenerek hak ve özgürlüklerden yararlanmalarının sağlanması esastır.
i) Engellilere yönelik politika oluĢturma, karar alma ve hizmet sunumu süreçlerinde
engellilerin, ailelerinin ve engellileri temsil eden sivil toplum kuruluĢlarının katılımının
sağlanması esastır.
j) Engellilere yönelik mevzuat düzenlemelerinde Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının
görüĢü alınır.‖
MADDE 65 – 5378 sayılı Kanuna 4 üncü maddesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki
4/A maddesi eklenmiĢtir.
―Ayrımcılık
MADDE 4/A – Doğrudan ve dolaylı ayrımcılık dâhil olmak üzere engelliliğe dayalı her
türlü ayrımcılık yasaktır.
EĢitliği sağlamak ve ayrımcılığı ortadan kaldırmak üzere engellilere yönelik makul
düzenlemelerin yapılması için gerekli tedbirler alınır.
Engellilerin hak ve özgürlüklerden tam ve eĢit olarak yararlanmasını sağlamaya yönelik
alınacak özel tedbirler ayrımcılık olarak değerlendirilemez.‖
MADDE 66 – 5378 sayılı Kanuna 4/A maddesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki 4/B
maddesi eklenmiĢtir.
―Topluma dâhil olma
MADDE 4/B – Engellilerin toplumdan tecrit edilmeleri ve ayrı tutulmaları önlenir.
Engellilerin diğer bireylerle eĢit koĢullarda bağımsız olarak toplum içinde yaĢamaları
esas olup, özel bir yaĢama düzenine zorlanamazlar.
Engellilerin topluma dâhil olmaları ve toplum içinde yaĢamaları amacıyla bireysel
destek hizmetleri de dâhil olmak üzere ihtiyaç duydukları toplum temelli destek hizmetlerine
eriĢimleri sağlanır.‖
MADDE 67 – 5378 sayılı Kanunun Ġkinci Bölümünün baĢlığı ―Engellilik Durumu,
Destek ve Bakım, Habilitasyon ve Rehabilitasyon, Ġstihdam, Eğitim ve Öğretim,
EriĢilebilirlik‖ Ģeklinde ve 5 inci maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Engellilik durumu
MADDE 5 – Bireyin engelliliğini ve engellilikten kaynaklanan özel ihtiyaçlarını
belirleyen derecelendirmeler, sınıflandırmalar ve tanılamalarda uluslararası temel yöntemler
esas alınır. Engellilik durumunun tespit ve uygulama esasları, ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik
Bakanlığı ve Millî Eğitim Bakanlığının görüĢleri alınarak Aile ve Sosyal Politikalar
Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığınca müĢtereken çıkarılan yönetmelikle
belirlenir.‖
MADDE 68 – 5378 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Destek ve bakım
MADDE 6 – Engellilerin öncelikle bulundukları ortamda bağımsız yaĢayabilmeleri için
durumlarına uygun olarak gerekli psikososyal destek ve bakım hizmetleri sunulur. Destek ve
bakım hizmetlerinin sunumunda kiĢinin biyolojik, fiziksel, psikolojik, sosyal, kültürel ve
manevi ihtiyaçları ailesi de gözetilerek dikkate alınır. Destek ve bakım hizmetlerinin
standardizasyonu, geliĢtirilmesi ve yaygınlaĢtırılması için gerekli olan çalıĢmalar Aile ve
Sosyal Politikalar Bakanlığınca yürütülür.‖
MADDE 69 – 5378 sayılı Kanunun 7 nci maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―EriĢilebilirlik
MADDE 7 – Yapılı çevrede engellilerin eriĢebilirliğinin sağlanması için planlama,
tasarım, inĢaat, imalat, ruhsatlandırma ve denetleme süreçlerinde eriĢilebilirlik standartlarına
uygunluk sağlanır.
Özel ve kamu toplu taĢıma sistemleri ile sürücü koltuğu hariç dokuz veya daha fazla
koltuğu bulunan özel ve kamu toplu taĢıma araçlarının engellilerin eriĢebilirliğine uygun
olması zorunludur.
Bilgilendirme hizmetleri ile bilgi ve iletiĢim teknolojisinin engelliler için eriĢilebilir
olması sağlanır.‖
MADDE 70 – 5378 sayılı Kanunun 10 uncu maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Habilitasyon ve rehabilitasyon
MADDE 10 – Toplumsal hayata katılım ve eĢitlik temelinde engellilere habilitasyon ve
rehabilitasyon hizmetleri verilir. Habilitasyon ve rehabilitasyon kararının alınması,
planlanması, yürütülmesi ve sonlandırılması dâhil her aĢamasında engelli ve ailesinin aktif ve
etkin katılımı sağlanır.
Habilitasyon ve rehabilitasyon hizmetlerinin mümkün olan en erken evrede baĢlaması
ve engellinin yerleĢim yerine en yakın yerde verilmesi esastır.
Habilitasyon ve rehabilitasyon hizmetlerinde ihtiyaç duyulan personelin yetiĢtirilmesine
yönelik eğitim programları geliĢtirilir. Habilitasyon ve rehabilitasyonda kullanılan yardımcı
araç gereçlere, destek teknolojilerine ve bunlara iliĢkin bilgiye eriĢebilirliğin sağlanması için
gerekli tedbirler alınır.‖
MADDE 71 – 5378 sayılı Kanunun 13 üncü maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Mesleki habilitasyon ve rehabilitasyon
MADDE 13 – Engellilerin meslek seçebilmesi ve bu alanda eğitim alabilmesi için
gerekli tedbirler alınır.
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılan iĢ ve meslek analizleri doğrultusunda
engelliler için Millî Eğitim Bakanlığı ve ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca mesleki
habilitasyon, rehabilitasyon ve eğitim programları geliĢtirilir.
Engellilerin mesleki habilitasyon ve rehabilitasyon hizmetleri, kamu kurum ve
kuruluĢları ile belediyeler ve diğer gerçek veya tüzel kiĢiler tarafından da gerçekleĢtirilebilir.
Bu maddeye iliĢkin usul ve esaslar, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Millî Eğitim
Bakanlığı ve ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca müĢtereken çıkarılan yönetmelikle
belirlenir.‖
MADDE 72 – 5378 sayılı Kanunun 14 üncü maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 14 – Engellilerin iĢ gücü piyasası ve çalıĢma ortamında sürdürülebilir
istihdamı için kendi iĢini kurmaya rehberlik ve mesleki danıĢmanlık hizmetlerinin
geliĢtirilmesi de dâhil olmak üzere gerekli tedbirler alınır.
ĠĢe baĢvuru, alım, önerilen çalıĢma süreleri ve Ģartları ile istihdamın sürekliliği, kariyer
geliĢimi, sağlıklı ve güvenli çalıĢma koĢulları dâhil olmak üzere istihdama iliĢkin hiçbir
hususta engelliliğe dayalı ayrımcı uygulamalarda bulunulamaz.
ÇalıĢan engellilerin aleyhinde sonuç doğuracak Ģekilde, engelinden dolayı diğer
kiĢilerden farklı muamelede bulunulamaz.
ÇalıĢan veya iĢ baĢvurusunda bulunan engellilerin karĢılaĢabileceği engel ve güçlükleri
ortadan kaldırmaya yönelik istihdam süreçlerindeki önlemlerin alınması ve engellilerin
çalıĢtığı iĢ yerlerinde makul düzenlemelerin, bu konuda görev, yetki ve sorumluluğu bulunan
kurum ve kuruluĢlar ile iĢverenler tarafından yapılması zorunludur.
Engellilik durumları sebebiyle iĢ gücü piyasasına kazandırılmaları güç olan engellilerin
istihdam edildiği korumalı iĢyerlerinin statüsü ve bu iĢyerleriyle ilgili usul ve esaslar ÇalıĢma
ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığınca
müĢtereken çıkarılan yönetmelikle düzenlenir.‖
MADDE 73 – 5378 sayılı Kanunun 15 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 15 – Hiçbir gerekçeyle engellilerin eğitim alması engellenemez. Engelliler,
özel durumları ve farklılıkları dikkate alınarak, yaĢadıkları çevrede bütünleĢtirilmiĢ
ortamlarda, eĢitlik temelinde, hayat boyu eğitim imkânından ayrımcılık yapılmaksızın
yararlandırılır.
Genel eğitim sistemi içinde engellilerin her seviyede eğitim almasını sağlayacak
bütünleĢtirici planlamalara yer verilir.
Örgün eğitim programlarına farklı nedenlerle geç baĢlamıĢ engellilerin bu eğitime dâhil
edilmesi için gerekli tedbirler alınır.
Üniversite öğrencilerinden engelli olanların öğrenime etkin katılımlarını sağlamak
amacıyla Yükseköğretim Kurulu koordinasyonunda, yükseköğretim kurumları bünyesinde,
engellilere uygun araç-gereç ve ders materyallerinin, uygun eğitim, araĢtırma ve barınma
ortamlarının temini ile eğitim süreçlerinde yaĢadıkları sorunların çözümü gibi konularda
çalıĢma yapmak üzere Engelliler DanıĢma ve Koordinasyon Merkezleri kurulur.
Engelliler DanıĢma ve Koordinasyon Merkezinin çalıĢma usul ve esasları Aile ve
Sosyal Politikalar Bakanlığı, Millî Eğitim Bakanlığı ve Yükseköğretim Kurulunca müĢtereken
çıkarılan yönetmelikle belirlenir.
ĠĢitme engellilerin eğitim ve iletiĢimlerinin sağlanması amacıyla Türk iĢaret dili sistemi
oluĢturulur. Bu sistemin oluĢturulmasına, geliĢtirilmesine ve uygulanmasına yönelik
çalıĢmaların esas ve usulleri Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının koordinatörlüğünde, Millî
Eğitim Bakanlığı ve Türk Dil Kurumu BaĢkanlığınca müĢtereken çıkarılan yönetmelikle
belirlenir.
Engellilerin her türlü eğitim, sosyal ve kültürel ihtiyaçlarını karĢılamak üzere kabartma
yazılı, sesli, elektronik kitap; alt yazılı, iĢaret dili tercümeli ve sesli betimlemeli film ve
benzeri materyal temin edilmesine iliĢkin gerekli iĢlemler Millî Eğitim Bakanlığı ile Kültür ve
Turizm Bakanlığınca yürütülür.‖
MADDE 74 – 5378 sayılı Kanunun 16 ncı maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 16 – Bireylerin eğitsel değerlendirme, tanılama ve yönlendirilmesi ile ilgili iĢ
ve iĢlemler rehberlik ve araĢtırma merkezi bünyesinde oluĢturulan Özel Eğitim
Değerlendirme Kurulu tarafından yapılır. Bu sürecin her aĢamasında aile bilgilendirilerek
görüĢü alınır ve sürece katılımı sağlanır. Eğitsel değerlendirme ve tanılama sonucunda özel
eğitime ihtiyacı olduğu belirlenen bireyler için Özel Eğitim Değerlendirme Kurulunca rapor
hazırlanır ve eğitim planı geliĢtirilir. Bu planlama her yıl revize edilir.
Özel Eğitim Değerlendirme Kurulu, özel eğitime ihtiyacı olan bireyleri ilgi, istek,
geliĢim özellikleri, akademik disiplin alanlarındaki yeterlilikleri ile eğitim ihtiyaçları
doğrultusunda örgün ve yaygın eğitim kurumlarına yönlendirir.
Kurulun teĢkili ile çalıĢma usul ve esasları Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Millî
Eğitim Bakanlığınca müĢtereken çıkarılan yönetmelikle belirlenir.‖
MADDE 75 – 5378 sayılı Kanunun geçici 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan
―denetimlerinde olan‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―sürücü koltuğu hariç dokuz veya daha
fazla koltuğu bulunan araçlarla sağlanan‖ ibaresi, ―sekiz yıl içinde‖ ibaresinden sonra gelmek
üzere ―, sürücü koltuğu hariç dokuz ila on altı oturma yeri olan toplu taĢıma araçları, yolcu
gemileri ile özel ve kamu Ģehirler arası toplu taĢıma araçları ile turizm taĢımacılığı yapılan
araçlar 7/7/2018 tarihine kadar‖ ibaresi eklenmiĢ, ikinci fıkrasında yer alan ―maddenin birinci
fıkrasında‖ ibaresi, ―maddede‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢ, ―standartlarının‖ ibaresinden sonra
gelmek üzere ―ve yükümlülüklerinin‖ ibaresi, ―Aile ve Sosyal Politikalar,‖ ibaresinden sonra
ve dördüncü fıkrasında yer alan ―uygulanmasına iliĢkin usul ve esaslar;‖ ibaresinden sonra
gelmek üzere ―Bilim, Sanayi ve Teknoloji,‖ ibaresi, birinci fıkradan sonra gelmek üzere
aĢağıdaki fıkralar eklenmiĢ ve diğer fıkralar teselsül ettirilmiĢtir.
―7/7/2018 tarihine kadar, karayolu ile turizm taĢımacılığı yapan veya Ģehirler arası toplu
taĢıma hizmeti veren gerçek ve tüzel kiĢiler, engelli bireyin eriĢilebilir toplu taĢıma hizmeti
sağlanmasına iliĢkin talebini azami yetmiĢ iki saat içinde karĢılamakla yükümlüdür.
7/7/2018 tarihine kadar, servis taĢımacılığı yapan gerçek ve tüzel kiĢiler, engelli
personel veya öğrenciye talep hâlinde eriĢilebilir taĢıma hizmetini sağlamakla yükümlüdür.
Bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihi takip eden altı aylık süreden sonra üretilen, sürücü
koltuğu hariç dokuz veya daha fazla oturma yeri olan araçlardan eriĢilebilir olmayanlara Ģehir
içi ve Ģehirler arası yolcu taĢıma hizmeti için yetki belgesi, izin veya ruhsat verilmez.‖
MADDE 76 – 10/11/2005 tarihli ve 5431 sayılı Sivil Havacılık Genel Müdürlüğü
TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 8/A maddesinin birinci fıkrasına (n) bendinden
sonra gelmek üzere aĢağıdaki bent eklenmiĢ ve mevcut (o) bendi (p) bendi olarak teselsül
ettirilmiĢtir.
―o) Satın alma veya kiralama yoluyla ithal edilen veya Türkiye’de imal edilen hava
araçlarının, uçuĢa elveriĢlilik durumu tespit edilinceye kadar ticari amaçla uçmamak kaydıyla
geçici olarak tescil ve terkin edilebilmelerine iliĢkin iĢlemlerini yapmak.‖
MADDE 77 – 16/5/2006 tarihli ve 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 12
nci maddesinin ikinci fıkrasındaki ―8‖ ibaresi ―11‖ olarak değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 78 – 5502 sayılı Kanunun 20 nci maddesinin ikinci fıkrasındaki ―5‖ ibaresi
―6‖ olarak değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 79 – 5502 sayılı Kanunun 29 uncu maddesinin ikinci fıkrasına ―Strateji
GeliĢtirme BaĢkanı,‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―Genel Müdür Yardımcısı,‖ ibaresi
eklenmiĢtir.
MADDE 80 – 5502 sayılı Kanunun 30 uncu maddesine aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―BaĢkanlık merkez teĢkilatında genel müdür yardımcısı, daire baĢkanı veya taĢra
teĢkilatında il müdürü kadrolarında toplam en az üç yıl görev yapmıĢ olanlar, atama tarihi
itibarıyla fiilen bu kadrolardan birinde bulunmak Ģartıyla Sosyal Güvenlik Uzmanı kadrosuna
atanabilir.‖
MADDE 81 – 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık
Sigortası Kanununun 63 üncü maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Kurum, finansmanı sağlanacak sağlık hizmetlerinin teĢhis ve tedavi yöntemleri ile (f)
bendinde belirtilen sağlık hizmetlerinin türlerini, miktarlarını ve kullanım sürelerini, ödeme
usul ve esaslarını Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüĢünü alarak
belirlemeye yetkilidir. Ancak, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının görüĢünün alınması (f)
bendinde belirtilen ortez, protez ve diğer iyileĢtirici nitelikteki araç ve gereçlerin miktarını,
standartlarını, sağlanmasını, uygulanmasını, kullanma sürelerini ve garanti süresi sonrası
bakım, onarım ve yenilenmesi hususlarını kapsar. Kurum, bu amaçla komisyonlar kurabilir,
ulusal ve uluslararası tüzel kiĢilerle iĢbirliği yapabilir. Komisyonların çalıĢma usul ve esasları
Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ile Sağlık Bakanlığının görüĢü alınarak
Kurumca belirlenir.‖
―Bu maddenin uygulanmasına iliĢkin usul ve esaslar, Aile ve Sosyal Politikalar
Bakanlığı ve Sağlık Bakanlığının görüĢü üzerine Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle
düzenlenir.‖
MADDE 82 – 13/6/2006 tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 5/A
maddesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki madde eklenmiĢtir.
―Sınai mülkiyet haklarında istisna
MADDE 5/B – (1) Türkiye’de gerçekleĢtirilen araĢtırma, geliĢtirme ve yenilik
faaliyetleri ile yazılım faaliyetleri neticesinde ortaya çıkan buluĢların;
a) Kiralanması neticesinde elde edilen kazanç ve iratların,
b) Devri veya satıĢı neticesinde elde edilen kazançların,
c) Türkiye’de seri üretime tabi tutularak pazarlanmaları hâlinde elde edilen kazançların,
ç) Türkiye’de gerçekleĢtirilen üretim sürecinde kullanılması sonucu üretilen ürünlerin
satıĢından elde edilen kazançların patentli veya faydalı model belgeli buluĢa atfedilen
kısmının,
% 50’si kurumlar vergisinden müstesnadır. Bu istisna, buluĢa yönelik hakların ihlal
edilmesi neticesinde elde edilen gelirler ile buluĢ nedeniyle alınan sigorta veya diğer
tazminatlar için de uygulanır.
(2) Ġstisnanın uygulanabilmesi için;
a) Ġstisna uygulamasına konu buluĢun, 24/6/1995 tarihli ve 551 sayılı Patent Haklarının
Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname kapsamında patent veya faydalı model
belgesi verilerek koruma altına alınan buluĢlar arasında yer alması ve buluĢa iliĢkin incelemeli
sistem ile patent veya araĢtırma raporu sonucunda faydalı model belgesi alınması,
b) Ġstisna uygulamasından yararlanabilecek kiĢilerin, 551 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin 2 nci maddesinde belirtilen nitelikleri taĢıması ve bu kiĢilerin patentli veya
faydalı model belgeli buluĢu geliĢtirme yetkisini haiz bulunması Ģartıyla, patent veya faydalı
model belgesinin sahibi ya da patent veya faydalı model belgesi üzerinde tekel niteliğinde
özel bir ruhsata sahip olması,
c) Ġstisnadan yararlanılacak ilk yıl, buluĢun oluĢturacağı katma değer dikkate alınarak
devir veya satıĢ hâlindeki değerinin tespitine yönelik Maliye Bakanlığı tarafından değerleme
raporu düzenlenmesi,
gerekmektedir.
(3) Ġstisna uygulamasına patent veya faydalı model belgesinin verildiği tarihten itibaren
baĢlanır ve ilgili patent veya faydalı model belgesi için sağlanan koruma süresi aĢılmamak
kaydıyla bu istisnadan yararlanılabilir. Her bir mükellef tarafından yararlanılabilecek istisna
tutarı; değerleme raporunda belirtilen bedelin % 50’sini, bu madde kapsamında
yararlanılabilecek toplam istisna tutarı ise değerleme raporunda belirtilen bedelin % 100’ünü
aĢamaz. BuluĢun üretim sürecinde kullanılması sonucu üretilen ürünlerin satıĢından elde
edilen kazançların, patentli veya faydalı model belgeli buluĢa atfedilen kısmı, ayrıĢtırılmak
suretiyle transfer fiyatlandırması esaslarına göre tespit edilir.
(4) Bu madde gelir vergisi mükellefleri hakkında da uygulanır.
(5) Ġstisna uygulamasının kesinti suretiyle alınan vergilere Ģümulü yoktur. Ancak, bu
madde kapsamında istisnadan yararlanılan serbest meslek kazançları ile gayrimenkul sermaye
iratları üzerinden yapılacak vergi kesintisi % 50 oranında indirimli uygulanır. Kazanç ve iradı
kesinti yoluyla vergilenen ve beyanname vermesi gerekmeyen mükellefler için indirimli vergi
kesintisi en fazla 5 yıl süre ile uygulanır.
(6) Bu madde kapsamında istisna uygulamasından yararlanan mükellefler, 26/6/2001
tarihli ve 4691 sayılı Teknoloji GeliĢtirme Bölgeleri Kanunu kapsamında yer alan istisna
uygulamasından ayrıca yararlanamaz.
(7) Birinci, üçüncü ve beĢinci fıkralarda yer alan % 50 oranını ayrı ayrı ya da birlikte
sıfıra kadar indirmeye, % 100’e kadar artırmaya, bu oranları sektörler ile birinci fıkrada yer
alan gelir, kazanç ve iratlar itibarıyla ya da patent veya faydalı model belgesine göre
farklılaĢtırmaya, üçüncü fıkrada yer alan % 100 oranını % 200’e kadar artırmaya, tekrar
kanuni seviyesine indirmeye, beĢinci fıkrada yer alan süreyi 1 yıla kadar indirmeye, tekrar
kanuni seviyesine kadar çıkarmaya Bakanlar Kurulu; ikinci fıkranın (c) bendinde yer alan
değerleme raporunun Ģekil, içerik, hazırlanması ile üçüncü fıkrada yer alan transfer
fiyatlandırması suretiyle ayrıĢtırma yöntemi yerine satıĢ, hasılat, gider, harcama veya benzeri
unsurları dikkate alarak kazancın ayrıĢtırılmasında basitleĢtirilmiĢ yöntemler tespit etmeye ve
bu maddenin uygulamasına iliĢkin usul ve esasları belirlemeye Maliye Bakanlığı yetkilidir.‖
MADDE 83 – 5520 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki bent
eklenmiĢtir.
―h) 1/7/2005 tarihli ve 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanuna göre kurulan korumalı
iĢyerlerinde istihdam edilen ve iĢ gücü piyasasına kazandırılmaları güç olan zihinsel veya
ruhsal engelli çalıĢanlar için diğer kiĢi ve kurumlarca karĢılanan tutar dâhil yapılan ücret
ödemelerinin yıllık brüt tutarının % 100’ü oranında korumalı iĢyeri indirimi (Ġndirim, her bir
engelli çalıĢan için azami beĢ yıl süre ile uygulanır ve yıllık olarak indirilecek tutar, her bir
engelli çalıĢan için asgari ücretin yıllık brüt tutarının % 150’sini aĢamaz.). Bu bentte yer alan
oranı, engellilik derecelerine göre % 150’ye kadar artırmaya veya tekrar kanuni oranına
indirmeye Bakanlar Kurulu; bendin uygulamasına iliĢkin usul ve esasları belirlemeye Aile ve
Sosyal Politikalar Bakanlığı ile ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının görüĢünü alarak
Maliye Bakanlığı yetkilidir.‖
MADDE 84 – 8/2/2007 tarihli ve 5580 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanununun 13
üncü maddesinin üçüncü fıkrasına aĢağıdaki cümle eklenmiĢtir.
―Ücretsiz okutmada; 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu, 3/11/1980
tarihli ve 2330 sayılı Nakdi Tazminat ve Aylık Bağlanması Hakkında Kanun veya 2330 sayılı
Kanun hükümleri uygulanarak aylık bağlanmasını gerektiren kanunlar, 8/6/1949 tarihli ve
5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununun 56 ncı, mülga 45 inci ve 64
üncü maddeleri ile 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Kanunun 47 nci maddesi kapsamında harp
veya vazife malulü sayılanların ilk ve orta öğretim çağındaki çocukları ile haklarında
korunma, bakım veya barınma kararı verilen çocuklara öncelik verilir.‖
MADDE 85 – 4/5/2007 tarihli ve 5651 sayılı Ġnternet Ortamında Yapılan Yayınların
Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla ĠĢlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında
Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki bentler eklenmiĢtir.
―n) Birlik: EriĢim Sağlayıcıları Birliğini,
o) EriĢimin engellenmesi: Alan adından eriĢimin engellenmesi, IP adresinden eriĢimin
engellenmesi, içeriğe (URL) eriĢimin engellenmesi ve benzeri yöntemler kullanılarak eriĢimin
engellenmesini,
ö) Ġçeriğin yayından çıkarılması: Ġçerik veya yer sağlayıcılar tarafından içeriğin
sunuculardan veya barındırılan içerikten çıkarılmasını,
p) URL adresi: Ġlgili içeriğin internette bulunduğu tam internet adresini,
r) Uyarı yöntemi: Ġnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle haklarının ihlal
edildiğini iddia eden kiĢiler tarafından içeriğin yayından çıkarılması amacıyla öncelikle içerik
sağlayıcısına, makul sürede sonuç alınamaması hâlinde yer sağlayıcısına iletiĢim adresleri
üzerinden gerçekleĢtirilecek bildirim yöntemini,‖
MADDE 86 – 5651 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―(3) Bu Kanun kapsamındaki faaliyetleri yurt içinden ya da yurt dıĢından yürütenlere,
internet sayfalarındaki iletiĢim araçları, alan adı, IP adresi ve benzeri kaynaklarla elde edilen
bilgiler üzerinden elektronik posta veya diğer iletiĢim araçları ile bildirim yapılabilir.‖
MADDE 87 – 5651 sayılı Kanunun 4 üncü maddesine aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―(3) Ġçerik sağlayıcı, BaĢkanlığın bu Kanun ve diğer kanunlarla verilen görevlerinin
ifası kapsamında; talep ettiği bilgileri talep edilen Ģekilde BaĢkanlığa teslim eder ve
BaĢkanlıkça bildirilen tedbirleri alır.‖
MADDE 88 – 5651 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin ikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢ ve aynı maddeye aĢağıdaki fıkralar eklenmiĢtir.
―(2) Yer sağlayıcı, yer sağladığı hukuka aykırı içeriği bu Kanunun 8 inci ve 9 uncu
maddelerine göre haberdar edilmesi hâlinde yayından çıkarmakla yükümlüdür.‖
―(3) Yer sağlayıcı, yer sağladığı hizmetlere iliĢkin trafik bilgilerini bir yıldan az ve iki
yıldan fazla olmamak üzere yönetmelikte belirlenecek süre kadar saklamakla ve bu bilgilerin
doğruluğunu, bütünlüğünü ve gizliliğini sağlamakla yükümlüdür.
(4) Yer sağlayıcılar, yönetmelikle belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde yaptıkları
iĢin niteliğine göre sınıflandırılabilir ve hak ve yükümlülükleri itibarıyla farklılaĢtırılabilirler.
(5) Yer sağlayıcı, BaĢkanlığın talep ettiği bilgileri talep edilen Ģekilde BaĢkanlığa teslim
etmekle ve BaĢkanlıkça bildirilen tedbirleri almakla yükümlüdür.
(6) Yer sağlayıcılık bildiriminde bulunmayan veya bu Kanundaki yükümlülüklerini
yerine getirmeyen yer sağlayıcı hakkında BaĢkanlık tarafından on bin Türk Lirasından yüz bin
Türk Lirasına kadar idari para cezası verilir.‖
MADDE 89 – 5651 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki
―ve teknik olarak engelleme imkânı bulunduğu ölçüde‖ ibaresi çıkartılmıĢ, aynı fıkraya
aĢağıdaki (ç) ve (d) bentleri eklenmiĢ, üçüncü fıkrasında geçen ―(b) ve (c)‖ ibaresi ―(b), (c),
(ç) ve (d)‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
―ç) EriĢimi engelleme kararı verilen yayınlarla ilgili olarak alternatif eriĢim yollarını
engelleyici tedbirleri almakla,
d) BaĢkanlığın talep ettiği bilgileri talep edilen Ģekilde BaĢkanlığa teslim etmekle ve
BaĢkanlıkça bildirilen tedbirleri almakla,‖
MADDE 90 – 5651 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki
6/A maddesi eklenmiĢtir.
―EriĢim Sağlayıcıları Birliği
MADDE 6/A – (1) Bu Kanunun 8 inci maddesi kapsamı dıĢındaki eriĢimin
engellenmesi kararlarının uygulanmasını sağlamak üzere EriĢim Sağlayıcıları Birliği
kurulmuĢtur.
(2) Birlik özel hukuk tüzel kiĢiliğini haizdir. Birliğin merkezi Ankara’dır.
(3) Birliğin çalıĢma usul ve esasları Kurum tarafından onaylanacak Tüzükle belirlenir.
Tüzük değiĢiklikleri de Kurumun onayına tabidir.
(4) Birlik, Tüzüğünün Kurum tarafından incelenerek uygun bulunmasını müteakip
faaliyete baĢlar.
(5) Birlik, 5/11/2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik HaberleĢme Kanunu kapsamında
yetkilendirilen tüm internet servis sağlayıcıları ile internet eriĢim hizmeti veren diğer
iĢletmecilerin katılmasıyla oluĢan ve koordinasyonu sağlayan bir kuruluĢtur.
(6) Bu Kanunun 8 inci maddesi kapsamı dıĢındaki eriĢimin engellenmesi kararları
eriĢim sağlayıcılar tarafından yerine getirilir. Kararların uygulanması amacıyla gerekli her
türlü donanım ve yazılım eriĢim sağlayıcıların kendileri tarafından sağlanır.
(7) Bu Kanunun 8 inci maddesi kapsamı dıĢındaki eriĢimin engellenmesi kararları
gereği için Birliğe gönderilir. Bu kapsamda Birliğe yapılan tebligat eriĢim sağlayıcılara
yapılmıĢ sayılır.
(8) Birlik, kendisine gönderilen mevzuata uygun olmadığını düĢündüğü kararlara itiraz
edebilir.
(9) Birliğin gelirleri, üyeleri tarafından ödenecek ücretlerden oluĢur. Alınacak ücretler,
Birliğin giderlerini karĢılayacak miktarda belirlenir. Bir üyenin ödeyeceği ücret, üyelerin
tamamının net satıĢ tutarı toplamı içindeki o üyenin net satıĢı oranında belirlenir. Üyelerin
ödeme dönemleri, yeni katılan üyelerin ne zamandan itibaren ödemeye baĢlayacağı ve
ödemelere iliĢkin diğer hususlar Birlik Tüzüğünde belirlenir. Süresinde ödenmeyen ücretler
Birlikçe kanuni faizi ile birlikte tahsil edilir.
(10) Birliğe üye olmayan internet servis sağlayıcıları faaliyette bulunamaz.‖
MADDE 91 – 5651 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin ikinci ve üçüncü fıkraları
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢ ve maddeye aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―(2) Ticari amaçla olup olmadığına bakılmaksızın bütün internet toplu kullanım
sağlayıcılar, konusu suç oluĢturan içeriklere eriĢimin engellenmesi ve kullanıma iliĢkin eriĢim
kayıtlarının tutulması hususlarında yönetmelikle belirlenen tedbirleri almakla yükümlüdür.
(3) Ticari amaçla toplu kullanım sağlayıcılar, ailenin ve çocukların korunması, suçun
önlenmesi ve suçluların tespiti kapsamında usul ve esasları yönetmelikte belirlenen tedbirleri
almakla yükümlüdür.‖
―(4) Bu maddede belirtilen yükümlülükleri ihlal eden ticari amaçla toplu kullanım
sağlayıcılarına, ihlalin ağırlığına göre yönetmelikle belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde
uyarma, bin Türk Lirasından on beĢ bin Türk Lirasına kadar idari para cezası verme veya üç
güne kadar ticari faaliyetlerini durdurma müeyyidelerinden birine karar vermeye mahalli
mülki amir yetkilidir.‖
MADDE 92 – 5651 sayılı Kanunun 8 inci maddesinin ikinci fıkrasının dördüncü
cümlesinden sonra gelmek üzere ―EriĢimin engellenmesi kararı, amacı gerçekleĢtirecek
nitelikte görülürse belirli bir süreyle sınırlı olarak da verilebilir.‖ cümlesi eklenmiĢ, dördüncü
fıkrasında yer alan ―(2) ve (5)‖ ibaresi ―(2), (5) ve (6)‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢ, onuncu
fıkrasındaki ―altı aydan iki yıla kadar hapis cezası‖ ibaresi ―beĢ yüz günden üç bin güne kadar
adli para cezası‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 93 – 5651 sayılı Kanunun 9 uncu maddesi baĢlığıyla birlikte aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Ġçeriğin yayından çıkarılması ve eriĢimin engellenmesi
MADDE 9 – (1) Ġnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kiĢilik haklarının
ihlal edildiğini iddia eden gerçek ve tüzel kiĢiler ile kurum ve kuruluĢlar, içerik sağlayıcısına,
buna ulaĢamaması hâlinde yer sağlayıcısına baĢvurarak uyarı yöntemi ile içeriğin yayından
çıkarılmasını isteyebileceği gibi doğrudan sulh ceza hâkimine baĢvurarak içeriğe eriĢimin
engellenmesini de isteyebilir.
(2) Ġnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kiĢilik haklarının ihlal edildiğini
iddia eden kiĢilerin talepleri, içerik ve/veya yer sağlayıcısı tarafından en geç yirmi dört saat
içinde cevaplandırılır.
(3) Ġnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle kiĢilik hakları ihlal edilenlerin
talepleri doğrultusunda hâkim bu maddede belirtilen kapsamda eriĢimin engellenmesine karar
verebilir.
(4) Hâkim, bu madde kapsamında vereceği eriĢimin engellenmesi kararlarını esas
olarak, yalnızca kiĢilik hakkının ihlalinin gerçekleĢtiği yayın, kısım, bölüm ile ilgili olarak
(URL, vb. Ģeklinde) içeriğe eriĢimin engellenmesi yöntemiyle verir. Zorunlu olmadıkça
internet sitesinde yapılan yayının tümüne yönelik eriĢimin engellenmesine karar verilemez.
Ancak, hâkim URL adresi belirtilerek içeriğe eriĢimin engellenmesi yöntemiyle ihlalin
engellenemeyeceğine kanaat getirmesi hâlinde, gerekçesini de belirtmek kaydıyla, internet
sitesindeki tüm yayına yönelik olarak eriĢimin engellenmesine de karar verebilir.
(5) Hâkimin bu madde kapsamında verdiği eriĢimin engellenmesi kararları doğrudan
Birliğe gönderilir.
(6) Hâkim bu madde kapsamında yapılan baĢvuruyu en geç yirmi dört saat içinde
duruĢma yapmaksızın karara bağlar. Bu karara karĢı 4/12/2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanunu hükümlerine göre itiraz yoluna gidilebilir.
(7) EriĢimin engellenmesine konu içeriğin yayından çıkarılmıĢ olması durumunda
hâkim kararı kendiliğinden hükümsüz kalır.
(8) Birlik tarafından eriĢim sağlayıcıya gönderilen içeriğe eriĢimin engellenmesi
kararının gereği derhâl, en geç dört saat içinde eriĢim sağlayıcı tarafından yerine getirilir.
(9) Bu madde kapsamında hâkimin verdiği eriĢimin engellenmesi kararına konu kiĢilik
hakkının ihlaline iliĢkin yayının veya aynı mahiyetteki yayınların baĢka internet adreslerinde
de yayınlanması durumunda ilgili kiĢi tarafından Birliğe müracaat edilmesi hâlinde mevcut
karar bu adresler için de uygulanır.
(10) Sulh ceza hâkiminin kararını bu maddede belirtilen Ģartlara uygun olarak ve
süresinde yerine getirmeyen sorumlu kiĢi, beĢ yüz günden üç bin güne kadar adli para cezası
ile cezalandırılır.‖
MADDE 94 – 5651 sayılı Kanunun 9 uncu maddesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki
9/A maddesi eklenmiĢtir.
―Özel hayatın gizliliği nedeniyle içeriğe eriĢimin engellenmesi
MADDE 9/A – (1) Ġnternet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle özel hayatının
gizliliğinin ihlal edildiğini iddia eden kiĢiler, BaĢkanlığa doğrudan baĢvurarak içeriğe eriĢimin
engellenmesi tedbirinin uygulanmasını isteyebilir.
(2) Yapılan bu istekte; hakkın ihlaline neden olan yayının tam adresi (URL), hangi
açılardan hakkın ihlal edildiğine iliĢkin açıklama ve kimlik bilgilerini ispatlayacak bilgilere
yer verilir. Bu bilgilerde eksiklik olması hâlinde talep iĢleme konulmaz.
(3) BaĢkanlık, kendisine gelen bu talebi uygulanmak üzere derhâl Birliğe bildirir, eriĢim
sağlayıcılar bu tedbir talebini derhâl, en geç dört saat içinde yerine getirir.
(4) EriĢimin engellenmesi, özel hayatın gizliliğini ihlal eden yayın, kısım, bölüm, resim,
video ile ilgili olarak (URL Ģeklinde) içeriğe eriĢimin engellenmesi yoluyla uygulanır.
(5) EriĢimin engellenmesini talep eden kiĢiler, internet ortamında yapılan yayın içeriği
nedeniyle özel hayatın gizliliğinin ihlal edildiğinden bahisle eriĢimin engellenmesi talebini
talepte bulunduğu saatten itibaren yirmi dört saat içinde sulh ceza hâkiminin kararına sunar.
Hâkim, internet ortamında yapılan yayın içeriği nedeniyle özel hayatın gizliliğinin ihlal edilip
edilmediğini değerlendirerek vereceği kararını en geç kırk sekiz saat içinde açıklar ve
doğrudan BaĢkanlığa gönderir; aksi hâlde, eriĢimin engellenmesi tedbiri kendiliğinden kalkar.
(6) Hâkim tarafından verilen bu karara karĢı BaĢkanlık tarafından 5271 sayılı Kanun
hükümlerine göre itiraz yoluna gidilebilir.
(7) EriĢimin engellenmesine konu içeriğin yayından çıkarılmıĢ olması durumunda
hâkim kararı kendiliğinden hükümsüz kalır.
(8) Özel hayatın gizliliğinin ihlaline bağlı olarak gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde
doğrudan BaĢkanın emri üzerine eriĢimin engellenmesi BaĢkanlık tarafından yapılır. Bu
karara karĢı sulh ceza mahkemesine itiraz edilebilir.‖
MADDE 95 – 5651 sayılı Kanunun 10 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a)
bendinde yer alan ―yayınları önlemeye‖ ibaresinden sonra ―, internetin güvenli kullanımını
sağlamaya, biliĢim Ģuurunu geliĢtirmeye‖ ibaresi eklenmiĢ, beĢinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢ, maddeye aĢağıdaki fıkralar eklenmiĢtir.
―(5) BaĢkanlık; Bakanlık bünyesinde 26/9/2011 tarihli ve 655 sayılı UlaĢtırma,
Denizcilik ve HaberleĢme Bakanlığının TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde
Kararname hükümleri uyarınca oluĢturulan Ġnternet GeliĢtirme Kurulunca internetin
yaygınlaĢtırılması, geliĢtirilmesi, yaygın ve güvenli kullanılması gibi konularda yapılacak
öneriler ile ilgili gerekli her türlü tedbir veya kararları alır.‖
―(6) BaĢkanlık, ulusal siber güvenlik faaliyetleri kapsamında, siber saldırıların tespiti ve
önlenmesi konusunda, içerik, yer, eriĢim sağlayıcılar ve ilgili diğer kurum ve kuruluĢlarla
koordinasyon sağlar, gerekli tedbirlerin aldırılması konusunda faaliyet yürütür ve ihtiyaç
duyulan çalıĢmaları yapar.
(7) BaĢkanlık kanunlarla kendisine verilen görevlerin ifası amacıyla araĢtırma ve
geliĢtirme merkezleri kurabilir.‖
MADDE 96 – 5651 sayılı Kanunun 11 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ―yer
veya eriĢim sağlayıcı olarak faaliyet icra etmesi amacıyla yetkilendirme belgesi verilmesine‖
ibaresi ―yer, eriĢim ve toplu kullanım sağlayıcıların yükümlülüklerine‖ Ģeklinde
değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 97 – 5651 sayılı Kanunun ek 1 inci maddesinin dördüncü fıkrasından sonra
gelmek üzere aĢağıdaki fıkralar eklenmiĢ ve diğer fıkra buna göre teselsül ettirilmiĢtir.
―(5) 8/6/1984 tarihli ve 217 sayılı Devlet Personel BaĢkanlığı KuruluĢ ve Görevleri
Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 2 nci maddesinde sayılan kamu kurum ve
kuruluĢlarında çalıĢanlar kurumlarının, hâkim ve savcılar ise kendilerinin muvafakati ile
aylık, ödenek, her türlü zam ve tazminatlar ile diğer mali ve sosyal hak ve yardımları
kurumlarınca ödenmek kaydıyla geçici olarak Telekomünikasyon ĠletiĢim BaĢkanlığı emrinde
görevlendirilebilir. Bu kapsamda görevlendirilen personel sayısı Kurumun kadro sayısının
yüzde yirmisini geçemez. Bu personel kurumlarından izinli sayılır. Ġzinli oldukları sürece
memuriyetleri ile ilgili özlük hakları devam eder ve bu süreler terfi ve emekliliklerinde hesaba
katılır. Terfileri baĢkaca bir iĢleme gerek kalmaksızın süresinde yapılır.
(6) BaĢkanlık personelinin, kanunlar kapsamındaki görevlerini yerine getirirken,
görevin niteliğinden doğan veya görevin ifası sırasında iĢledikleri iddia olunan suçlardan
dolayı haklarında cezai soruĢturma yapılması, Telekomünikasyon ĠletiĢim BaĢkanı için iliĢkili
Bakanın, diğer personel için ise Kurum BaĢkanının iznine bağlıdır.‖
MADDE 98 – Ekli (2) sayılı listedeki kadrolar ihdas edilerek öncelikle
Telekomünikasyon ĠletiĢim BaĢkanlığı hizmetlerinde kullanılmak üzere 5651 sayılı Kanuna
ekli (I) sayılı listeye eklenmiĢtir.
MADDE 99 – 5651 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 2 – BaĢkanlığa verilen görevlerin yürütülmesi için, 14/7/1965 tarihli ve
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile diğer kanunların sözleĢmeli personel çalıĢtırılmasına
dair hükümlerine bağlı kalınmaksızın özel bilgi ve ihtisas gerektiren konularda BaĢkanlıkta
sözleĢmeli personel çalıĢtırılabilir. Bu suretle çalıĢtırılacakların unvanı, sayısı, süresi, ücretleri
ve diğer hususlar Bakanlar Kurulunca yürürlüğe konulacak hizmet sözleĢmesi esaslarına göre
tespit edilir. Bunlara ödenecek ücret, 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (B) bendine göre
çalıĢtırılanlar için uygulanmakta olan sözleĢme ücreti tavanının beĢ katını, çalıĢtırılabilecek
toplam sözleĢmeli personel sayısı ise yetmiĢ beĢi geçemez ve bu fıkrada belirtilen ücret
dıĢında herhangi bir ödeme yapılamaz.‖
MADDE 100 – 5651 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 3 – (1) Birliğin kuruluĢu bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren üç
ay içinde tamamlanır.
(2) Birlik, mevcut internet servis sağlayıcıları ile eriĢim hizmeti veren iĢletmecilerin en
az dörtte birinin katılımıyla imzalanan Birlik Tüzüğünün Kurum tarafından incelenerek uygun
bulunmasını müteakip faaliyete baĢlar. Birliğin kurulmasını müteakip en geç bir ay içinde
hâlen üye olmayan internet servis sağlayıcıları ve eriĢim hizmeti veren iĢletmeciler
üyeliklerini tamamlamak zorundadır.
(3) Belirtilen sürede Birliğin kuruluĢunu tamamlayamaması hâlinde, Kurum tarafından
internet servis sağlayıcılarına ve internet eriĢim hizmeti veren diğer iĢletmecilere bir önceki
takvim yılındaki net satıĢlarının yüzde biri oranında idari para cezası uygulanır.
(4) Birliğin kurulmasını müteakip bir ay içinde üye olmayan internet servis
sağlayıcılarına veya internet eriĢim hizmeti veren diğer iĢletmecilere, Kurum tarafından bir
önceki takvim yılındaki net satıĢlarının yüzde biri oranında idari para cezası uygulanır.‖
MADDE 101 – 28/2/2008 tarihli ve 5746 sayılı AraĢtırma ve GeliĢtirme Faaliyetlerinin
Desteklenmesi Hakkında Kanunun 4 üncü maddesinin beĢinci fıkrasından sonra gelmek üzere
aĢağıdaki fıkra eklenmiĢ, takip eden fıkra buna göre teselsül ettirilmiĢtir.
―(6) Bu Kanunun 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan elli tam
zaman eĢ değer Ar-Ge personeli sayısını otuza kadar indirmeye, kanuni seviyesine kadar
artırmaya veya sektörler itibarıyla belirlenen sınırlar dâhilinde farklılaĢtırmaya Bakanlar
Kurulu yetkilidir.‖
MADDE 102 – 5/11/2008 tarihli ve 5809 sayılı Elektronik HaberleĢme Kanununun 5
inci maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki bent eklenmiĢtir.
―h) Ulusal siber güvenliğin sağlanması amacıyla politika, strateji ve hedefleri
belirlemek, kamu kurum ve kuruluĢları ile gerçek ve tüzel kiĢilere yönelik siber güvenliğin
sağlanmasına iliĢkin usul ve esasları belirlemek, eylem planlarını hazırlamak, Siber Güvenlik
Kurulunun sekretaryasını yapmak, ilgili faaliyetlerin koordinasyonunu sağlamak, kritik
altyapılar ile ait oldukları kurumları ve konumları belirlemek, gerekli müdahale merkezlerini
kurmak, kurdurmak ve denetlemek, her türlü siber müdahale aracının ve millî çözümlerin
üretilmesi ve geliĢtirilmesi amacı ile çalıĢmalar yapmak, yaptırmak ve bunları teĢvik etmek ve
siber güvenlik konusunda bilinçlendirme, eğitim ve farkındalığı artırma çalıĢmaları yürütmek,
siber güvenlik alanında faaliyet gösteren gerçek ve tüzel kiĢilerin uyması gereken usul ve
esasları hazırlamak.‖
MADDE 103 – 5809 sayılı Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının (ü) bendinden
sonra gelmek üzere aĢağıdaki (v) bendi eklenmiĢ ve diğer bent buna göre teselsül ettirilmiĢtir.
―v) Siber güvenlik ve internet alan adları konularında Bakanlar Kurulu, Bakanlık
ve/veya Siber Güvenlik Kurulu tarafından verilen görevleri Telekomünikasyon ĠletiĢim
BaĢkanlığı veya diğer birimleri marifetiyle yerine getirmek.‖
MADDE 104 – 5809 sayılı Kanunun 56 ncı maddesine üçüncü fıkrasından sonra
gelmek üzere aĢağıdaki fıkralar eklenmiĢ ve mevcut dördüncü fıkrası altıncı fıkra olarak
teselsül ettirilmiĢtir.
―(4) KiĢinin bilgisi ve rızası dıĢında iĢletmeci veya adına iĢ yapan temsilcisi tarafından
abonelik tesisi veya iĢlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt iĢlemi
yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değiĢiklik
yapılamaz ve bunlar kullanılamaz.
(5) Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiĢtirmek suretiyle kiĢinin bilgi ve rızası
dıĢında tesis edilmiĢ olan abonelikler kullanılamaz.‖
MADDE 105 – 5809 sayılı Kanunun 63 üncü maddesinin onuncu fıkrasında yer alan
―ikinci fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler yirmi günden yüz güne kadar; üçüncü
fıkrası hükümlerine aykırı hareket edenler yüz günden beĢ yüz güne kadar‖ ibaresi ―ikinci,
üçüncü, dördüncü ve beĢinci fıkralarına aykırı hareket ederek bu iĢi bizzat yapanlar elli
günden yüz güne kadar‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 106 – 5809 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―Siber Güvenlik Kurulu
EK MADDE 1 – (1) Siber güvenlikle ilgili olarak kamu kurum ve kuruluĢları ile gerçek
ve tüzel kiĢiler tarafından alınacak önlemleri belirlemek, hazırlanan plan, program, rapor,
usul, esas ve standartları onaylamak ve bunların uygulanmasını ve koordinasyonunu sağlamak
amacıyla; Bakanın baĢkanlığında Siber Güvenlik Kurulu kurulmuĢtur. Siber Güvenlik
Kurulunda yer alacak bakanlık ve kamu kurum ve kuruluĢları ile üyelerinin temsil düzeyi
Bakanlar Kurulu tarafından belirlenir.
(2) Kurulun görevleri Ģunlardır:
a) Siber güvenlik ile ilgili politika, strateji ve eylem planlarını onaylamak ve ülke
çapında etkin Ģekilde uygulanmasına yönelik gerekli kararları almak.
b) Kritik altyapıların belirlenmesine iliĢkin teklifleri karara bağlamak.
c) Siber güvenlikle ilgili hükümlerin tamamından veya bir kısmından istisna tutulacak
kurum ve kuruluĢları belirlemek.
ç) Kanunlarla verilen diğer görevleri yapmak.
(3) Siber Güvenlik Kurulunun çalıĢma usul ve esasları BaĢbakanlıkça çıkartılacak
yönetmelikle belirlenir.‖
MADDE 107 – 29/5/2009 tarihli ve 5902 sayılı Afet ve Acil Durum Yönetimi
BaĢkanlığının TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının
ilk cümlesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Afet ve acil durumlarla ilgili olarak hazırlanan plan, program ve raporları onaylamakla
görevli, BaĢbakan veya görevlendireceği BaĢbakan Yardımcısının baĢkanlığında Millî
Savunma Bakanı, ĠçiĢleri Bakanı, DıĢiĢleri Bakanı, Maliye Bakanı, Millî Eğitim Bakanı,
Çevre ve ġehircilik Bakanı, Sağlık Bakanı, UlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı, Aile
ve Sosyal Politikalar Bakanı, Kalkınma Bakanı, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı, Gıda,
Tarım ve Hayvancılık Bakanı ile Orman ve Su ĠĢleri Bakanından oluĢan Afet ve Acil Durum
Yüksek Kurulu kurulmuĢtur.‖
MADDE 108 – 5902 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Afet ve acil durum hâlleri öncesinde hazırlık ve zarar azaltma, afet ve acil durum
hâlinde müdahale, sonrasında ise iyileĢtirme çalıĢmalarını değerlendirmek, bunlara iliĢkin
alınacak önlemleri belirlemek, bu önlemlerin uygulanmasını sağlamak ve denetlemek, kurum
ve kuruluĢlar ile sivil toplum kuruluĢları arasındaki koordinasyonu sağlamak amacıyla,
BaĢbakanlık MüsteĢarının baĢkanlığında, Millî Savunma Bakanlığı, ĠçiĢleri Bakanlığı,
DıĢiĢleri Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Millî Eğitim Bakanlığı, Sağlık Bakanlığı, UlaĢtırma,
Denizcilik ve HaberleĢme Bakanlığı, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı, Enerji ve Tabii
Kaynaklar Bakanlığı, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Çevre ve ġehircilik Bakanlığı,
Orman ve Su ĠĢleri Bakanlığı, Kalkınma Bakanlığı müsteĢarları ile Afet ve Acil Durum
Yönetimi BaĢkanı, Türkiye Kızılay Derneği Genel BaĢkanı ve afet veya acil durumun türüne
göre Kurul BaĢkanınca görevlendirilecek diğer bakanlık ve kuruluĢların üst yöneticilerinden
oluĢan Afet ve Acil Durum Koordinasyon Kurulu kurulmuĢtur.‖
MADDE 109 – 25/6/2010 tarihli ve 6001 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğünün
TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 10 uncu maddesine aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―(5) Genel Müdürlüğün Teknik Hizmetler Sınıfına ait kadrolarına Kamu Personel
Seçme Sınavı (B) Grubu puan sırasına göre ilk defa açıktan atanacak personel, alım yapılacak
her bir unvan için boĢ kadro sayısının üç katına kadar çağrılacak adaylar arasından Genel
Müdürlükçe yapılacak sözlü sınav baĢarı sırasına göre atanır. Genel Müdürlük kadrolarına
yapılacak atama ve nakil iĢlemlerine iliĢkin usul ve esaslar yönetmelikle düzenlenir.‖
MADDE 110 – 6001 sayılı Kanunun 29 uncu maddesi baĢlığıyla birlikte aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Otoyolların ve tesislerin değerlendirilmesi
MADDE 29 – (1) Genel Müdürlüğün sorumluluğunda bulunan otoyollar ile bunlar
üzerinde bulunan bakım ve iĢletme tesisleri, hizmet tesisleri ve diğer mal ve hizmet üretim
birimleri ve varlıkları ile ilgili olarak ÖzelleĢtirme Ġdaresi BaĢkanlığı tarafından bunların
mülkiyetinin devri hariç olmak üzere 4046 sayılı Kanunun 18 inci maddesinde yazılı
yöntemler ve diğer hükümler çerçevesinde iĢlem yapılır. 3465 sayılı Kanun ve 3996 sayılı
Kanun hükümleri saklıdır. Bu madde kapsamında iĢletme haklarının verilmesi imtiyaz
addolunmaz. Bu çerçevede imzalanacak olan sözleĢmeler özel hukuk hükümlerine tabidir.
ĠĢletme haklarının verilmesine iliĢkin haklar ve yükümlülükler, ücretsiz geçiĢ yapacak araçlar,
geçiĢ ücretleri, artıĢ oranları ve diğer hususlar iĢletme haklarının verilmesine iliĢkin
sözleĢmelerde düzenlenir.
(2) 4046 sayılı Kanun çerçevesinde hisse satıĢı yönteminin uygulanmasına karar
verilmesi durumunda; otoyollar ile bunlar üzerinde bulunan bakım ve iĢletme tesisleri, hizmet
tesisleri ve diğer mal ve hizmet üretim birimleri ve varlıkların iĢletme hakları, imzalanacak
iĢletme hakkı verilmesi sözleĢmesi/sözleĢmeleri ile hiçbir bedel alınmaksızın, iĢletme hakkı
verilmesi sözleĢmesi/sözleĢmelerinin yürürlük tarihinden itibaren yirmi beĢ yıl süre ile Genel
Müdürlük tarafından ÖzelleĢtirme Ġdaresi BaĢkanlığınca kurulacak anonim Ģirkete/Ģirketlere
verilir. Ayni sermaye konulması açısından, verilen iĢletme hakkı 1 (bir) Milyar TL olarak
ÖzelleĢtirme Ġdaresi BaĢkanlığınca kurulacak anonim Ģirketin/Ģirketlerin sermayesine 4046
sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde ilave edilir. Hisse satıĢında, hisse değerlemesi 4046
sayılı Kanun uyarınca ayrıca yapılır.
(3) ĠĢletme hakkı verilenlerden elde edilecek gelirler anonim Ģirkete/Ģirketlere aittir. Bu
Ģekilde iĢletme hakkı verilmesi sözleĢmesine konu olan otoyollar ile bunlar üzerinde bulunan
bakım ve iĢletme tesisleri, hizmet tesisleri ve diğer mal ve hizmet üretim birimleri ve
varlıkların yapımı, bakımı, onarımı ve iĢletimi ile ilgili her türlü iĢler ve her türlü giderler
Genel Müdürlüğe ait olmak üzere anonim Ģirket ile Genel Müdürlük arasında yapılacak
sözleĢmeler çerçevesinde Genel Müdürlük tarafından yapılır veya yaptırılır.
(4) SözleĢme süresince her ay için uygulanmak üzere; iĢletme hakkı verilenlerden Genel
Müdürlük tarafından bir ay içinde tahsil edilen tutarlar, tahsil edildiği ayı takip eden ayın on
beĢine kadar anonim Ģirkete/Ģirketlere aktarılır. Aktarılan tutarlardan 25/10/1985 tarihli ve
3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu ve 18/11/1983 tarihli ve 2960 sayılı Boğaziçi
Kanunu gereğince ödenmesi gereken tutarlar kesildikten sonra kalan tutarın yüzde yirmi beĢi
Genel Müdürlük payı olarak aktarma tarihini takip eden on iĢ günü içinde, anonim Ģirket
tarafından Genel Müdürlüğe ödenir. Bu madde kapsamında Genel Müdürlük tarafından yerine
getirilmesi gereken yükümlülükler ile ilgili olarak Genel Müdürlük bütçesinde yeterli ödenek
öngörülür.
(5) Bu madde kapsamında iĢletme haklarının verilmesine iliĢkin sözleĢmeler gereğince
Genel Müdürlük tarafından iĢletme hakkının ilgili Ģirkete devri 3065 sayılı Kanunun geçici 12
nci maddesi hükmünün uygulanması açısından 4046 sayılı Kanunun 1 inci maddesinin (A)
fıkrası kapsamında yapılmıĢ kabul edilir. Bu kapsamda iĢletme hakkının ilgili Ģirkete devrine
iliĢkin düzenlenecek sözleĢmeler damga vergisinden, yapılacak intikal iĢlemleri veraset ve
intikal vergisinden müstesnadır.
(6) Bu anonim Ģirket/Ģirketlerdeki ÖzelleĢtirme Ġdaresi BaĢkanlığına ait kamu paylarının
satıĢı tamamlanıncaya kadar bu Ģirket/Ģirketlerdeki kamuya ait hisseler ile imtiyazlı hisseler
13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu hükümleri uyarınca Bakan tarafından
idare ve temsil edilir. Yönetim Kurulu, yedi üyeden oluĢur. BeĢ üye Bakan tarafından
bildirilen, iki üye 4046 sayılı Kanun hükümleri çerçevesinde belirlenerek ÖzelleĢtirme Ġdaresi
BaĢkanlığı tarafından bildirilen adaylar arasından Genel Kurul tarafından atanır.‖
MADDE 111 – 13/10/2010 tarihli ve 6015 sayılı Devlet Desteklerinin Ġzlenmesi ve
Denetlenmesi Hakkında Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 1 – (1) MüsteĢarlıkça, kamu tarafından doğrudan veya kamu kaynakları
kullanılarak baĢka bir kurum veya kuruluĢ aracılığıyla teĢebbüslere herhangi bir Ģekilde mali
fayda sağlayan uygulamaların izlenmesine yönelik yönetmelikler üç ay içinde; devlet
desteklerinin bildirimi ve denetlenmesine iliĢkin yönetmelikler ise Kurul tarafından
31/12/2014 tarihine kadar yürürlüğe konulur. Bu tarihi birer yıllık sürelerle iki defa
ertelemeye Bakanlar Kurulu yetkilidir.
(2) Kamu kurum ve kuruluĢları, teĢebbüslere mali fayda sağlayan uygulamalarına iliĢkin
her türlü kayıt ve veriyi MüsteĢarlıkça çıkarılacak yönetmeliklerle belirlenen usul ve esaslar
dâhilinde MüsteĢarlık bünyesindeki Devlet Destekleri Bilgi Sistemine aktarırlar.
(3) Bu maddenin ikinci fıkrası hükümlerine uyulmaması hâlinde sorumlu birim amirleri
hakkında 10/11/2005 tarihli ve 5429 sayılı Türkiye Ġstatistik Kanununun 54 üncü maddesinin
ikinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen tutarda idari para cezası uygulanır. Ġdari para cezası
uygulanmıĢ olması bilgi verme yükümlülüğünü ortadan kaldırmaz.‖
MADDE 112 – Ekli (3) ve (4) sayılı listelerde yer alan kadrolar ihdas edilerek
13/12/1983 tarihli ve 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde
Kararname eki (I) sayılı cetvelin Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı bölümüne eklenmiĢtir.
Bu madde ile taĢra teĢkilatına ihdas edilen sosyal çalıĢmacı, psikolog, çocuk geliĢimcisi,
sosyolog ve öğretmen kadrolarına yapılacak atamalarda merkezî yönetim bütçe kanunlarında
yer alan kısıtlamalara tabi tutulmadan kamu görevlerine ilk defa atanacaklar için yapılacak
sınavlar hakkında genel yönetmelik kapsamında atama yapılır.
190 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I) sayılı cetvelin kurumlara ait
bölümleri ile diğer ilgili mevzuatta yer alan Programcı ve Çözümleyici unvanlı kadroların
sınıfı Teknik Hizmetler Sınıfı olarak değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 113 – Ekli (5) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek 190 sayılı Kanun
Hükmünde Kararname eki (I) sayılı cetvelin Sosyal Güvenlik Kurumu bölümüne eklenmiĢtir.
MADDE 114 – 8/6/1984 tarihli ve 231 sayılı Basın Yayın ve Enformasyon Genel
Müdürlüğünün TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 24 üncü
maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki cümle eklenmiĢtir.
―Bu madde kapsamında Genel Müdürlük tarafından Anadolu Ajansına yapılan ödemeler,
Hazinenin ve/veya Anadolu Ajansının, Ajanstaki sermayeye iĢtirak taahhütleri bulunması
hâlinde, öncelikle bu taahhütler için kullanılır.‖
MADDE 115 – 27/6/1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 6
ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan ―merkez teĢkilatlarının‖ ibaresi ―merkez teĢkilatları
ile 5018 sayılı Kanuna ekli (III) sayılı cetvelde sayılan düzenleyici ve denetleyici kurumların‖
Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 116 – 3/6/2011 tarihli ve 633 sayılı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının
TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 3 üncü maddesinin birinci
fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―(1) Bakanlık, merkez, taĢra ve yurt dıĢı teĢkilatından meydana gelir.‖
MADDE 117 – 633 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinin ikinci
fıkrasında yer alan ―üç‖ ibaresi ―dört‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 118 – 633 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dördüncü Bölümünün
baĢlığı ―TaĢra ve Yurt DıĢı TeĢkilatı, Kurullar ve ÇalıĢma Grupları‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢ ve
23 üncü maddesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki 23/A maddesi eklenmiĢtir.
―Yurt dıĢı teĢkilatı
MADDE 23/A – (1) Bakanlık, 13/12/1983 tarihli ve 189 sayılı Kamu Kurum ve
KuruluĢlarının YurtdıĢı TeĢkilatı Hakkında Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine göre
yurt dıĢı teĢkilatı kurmaya yetkilidir.‖
MADDE 119 – 633 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 33 üncü maddesinin
üçüncü fıkrasında yer alan ―kuruluĢlarına açar‖ ibaresi ―kuruluĢları ile mahalli idareler ve
Türkiye Kızılay Derneğine açabilir‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 120 – 633 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye aĢağıdaki ek madde
eklenmiĢtir.
―Sosyal hizmet kuruluĢlarının devri
EK MADDE 1 – (1) Bakanlığın taĢra teĢkilatında yer alan sosyal hizmet kuruluĢları
Bakanlar Kurulu kararıyla belirlenecek esaslar çerçevesinde il özel idareleri, belediyeler ve
diğer kamu kurum ve kuruluĢlarına devredilebilir. Bakanlık, hizmet alanları ile ilgili olarak il
özel idareleri, belediyeler, üniversiteler, sivil toplum kuruluĢları ve diğer kamu kurum ve
kuruluĢları ile ortak projeler yürütebilir.‖
MADDE 121 – 11/10/2011 tarihli ve 663 sayılı Sağlık Bakanlığı ve Bağlı
KuruluĢlarının TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 9 uncu
maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―e) Afet ve acil durumlara yönelik sağlık hizmetlerinin sunumunda ihtiyaç duyulacak
haberleĢme, ilaç, tıbbi ve teknik malzemelere yönelik planlama, tedarik, dağıtım ve depolama
faaliyetlerini yürütmek, acil sağlık hizmetlerinin sunumu için gerekli telsiz haberleĢme
altyapısını kurup iĢletmek.‖
MADDE 122 – 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye aĢağıdaki geçici madde
eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 14 – (1) Türkiye Diyanet Vakfına ait hastaneler, taĢınır ve
taĢınmazları; alt iĢveren veya hizmet alımı iliĢkisi olmaksızın bir iĢ sözleĢmesine dayalı olarak
21/11/2013 tarihi itibarıyla anılan hastanelerde çalıĢmakta olup da Sosyal Güvenlik
Kurumuna tescili yapılmıĢ olanlardan 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları
Kanununun 48 inci maddesinde öngörülen genel ve ilgili kadro veya pozisyon için aranılan
özel Ģartları taĢıyanlar aĢağıdaki usul ve esaslar çerçevesinde Vakfın talebi üzerine bir yıl
içinde Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumuna devredilir.
(2) Bu maddenin yayımı tarihinden itibaren altı ay içinde;
a) Devredilen hastanelerin taĢınır ve taĢınmazları ile bunların bedeli Maliye Bakanlığı
temsilcisinin koordinatörlüğünde, Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu ve Türkiye Diyanet
Vakfı temsilcilerinden oluĢacak üç kiĢilik komisyonlar tarafından tespit edilerek tutanağa
bağlanır. Komisyonlar, bedel tespit ederken gerektiğinde meslek kuruluĢlarından veya
bilirkiĢilerden yararlanabilir. Tespit edilen bedel Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunca
belirlenecek sağlık kurum ve kuruluĢlarının döner sermaye gelirlerinden bir yıl içinde Türkiye
Diyanet Vakfına ödenir.
b) Birinci fıkrada belirtilen Ģartları taĢıyan personelden bir ay içinde talepte
bulunanlardan;
1) Tabipler ve diĢ tabipleri çalıĢmakta oldukları ildeki Türkiye Kamu Hastaneleri
Kurumunun ihtiyaç bulunan sağlık kurum veya kuruluĢlarının memur kadrolarına atanırlar.
2) Tabipler ve diĢ tabipleri dıĢındaki diğer personel, yaptıkları iĢ, eğitim durumu ve
bulundukları pozisyon dikkate alınarak Devlet Personel BaĢkanlığının görüĢü üzerine Maliye
Bakanlığının izni ile çalıĢmakta oldukları ildeki Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumunun
ihtiyaç bulunan sağlık kurum veya kuruluĢlarına, döner sermaye adına vizelenecek
pozisyonlarda istihdam edilmek üzere, 657 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin (B) fıkrası
hükümleri uyarınca sözleĢmeli personel statüsüne geçirilir.
Atamada ve sözleĢmeli personel pozisyonlarına geçirilmede, iĢ sözleĢmeleri askıda
bulunanlar dâhil tam zamanlı çalıĢanlar ile emeklilik veya yaĢlılık aylığı kesilmek suretiyle
çalıĢanlar dâhil herhangi bir sosyal güvenlik kurumundan emeklilik veya yaĢlılık aylığı
bağlanmamıĢ olanlar dikkate alınır. ĠĢ sözleĢmesi askıda bulunanlar, iĢ sözleĢmesinin askıya
alınmasını gerektiren hâlin bitiminden itibaren bir ay içinde talepte bulunmaları kaydıyla bu
madde hükümlerinden yararlandırılır.
(3) Personele, memur ve sözleĢmeli personel pozisyon statüsüne geçirilmeleri sebebiyle,
iĢ mevzuatına göre Türkiye Kamu Hastaneleri Kurumu veya Türkiye Diyanet Vakfı
tarafından herhangi bir tazminat ödenmez, kullanmamıĢ oldukları yıllık ücretli izin süreleri
için herhangi bir ödeme yapılmaz. Personelin devir tarihi itibarıyla Türkiye Diyanet Vakfında
geçen ve kıdem tazminatına esas alınabilecek hizmet süreleri, 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı
Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu uyarınca ödenecek emekli ikramiyesi veya ilgili
mevzuatına göre ödenecek iĢ sonu tazminatına esas toplam hizmet süresinin hesabında
dikkate alınır. Personelin, devir tarihine kadar olan döneme iliĢkin diğer mali ve sosyal
haklarından Vakıf sorumludur.
(4) Personelin emekli ikramiyesi veya ilgili mevzuatına göre ödenecek iĢ sonu tazminatı
hesabına dâhil edilecek hizmet sürelerinden kaynaklanan ilave maliyetin finansmanına
karĢılık olmak üzere, devir tarihi itibarıyla ilgililerin atandıkları kadro veya pozisyon unvanı
ile derecesi ve kademesi ile hizmet süreleri esas alınarak hesaplanacak emekli ikramiyesi ile iĢ
sonu tazminatı toplam tutarı, Türkiye Diyanet Vakfı tarafından bir yıl içinde döner sermaye
hesabına ödenir veya devredilen hastanelere ait taĢınır ve taĢınmaz bedellerinden mahsubu
yapılır.
(5) Bu maddenin uygulanmasında ilgili kanunların kadro kısıtlamasına iliĢkin hükümleri
uygulanmaz.‖
MADDE 123 – Ekli (6) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek 1/12/2011 tarihli
ve 6253 sayılı Türkiye Büyük Millet Meclisi BaĢkanlığı Ġdari TeĢkilatı Kanununa ekli (1)
sayılı listeye eklenmiĢtir.
Bu maddenin yayımını takip eden iki ay içinde birinci fıkrada belirtilen (1) sayılı listede
yer alan boĢ kadrolardan on beĢ adedi Türkiye Büyük Millet Meclisi BaĢkanlık Divanı
tarafından iptal edilir.
MADDE 124 – Bu Kanunun yayımı tarihinde;
a) 5378 sayılı Engelliler Hakkında Kanunun 8 inci, 9 uncu ve 12 nci maddeleri,
b) 6015 sayılı Kanunun geçici 1 inci maddesi,
c) 633 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 9 uncu maddesinin dördüncü
fıkrası,
yürürlükten kaldırılmıĢtır.
Diğer mevzuatta bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümlere yapılan atıflar, bu
Kanunla düzenlenen ilgili hükümlere yapılmıĢ sayılır.
GEÇĠCĠ MADDE 1 – (1) Kapatılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu
Genel Müdürlüğü taĢra teĢkilatı tarafından 14/6/1997 tarihinde yapılan personel alımı sınavı
sonucunda asil listede yer alan ve sınavın iptal edilmesi nedeniyle; atanma Ģartlarını haiz
olduğu hâlde Devlet memurluğuna atanmayan, Devlet memurluğuna atanıp göreve
baĢlatılmayan kiĢilerin bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde Aile ve
Sosyal Politikalar Bakanlığına müracaat etmeleri hâlinde ve Devlet memuru olabilmek için
aranan genel Ģartları kaybetmemiĢ olmaları Ģartıyla, mezkûr Bakanlığın taĢra teĢkilatının
durumlarına uygun memur kadrolarına herhangi bir sınırlamaya tabi olmaksızın açıktan
atamaları yapılır.
MADDE 125 – Bu Kanunun;
a) 3 üncü maddesi yayımı izleyen ay baĢında,
b) 32 nci maddesiyle 3065 sayılı Kanunun 17 nci maddesinin dördüncü fıkrasına
eklenen (z) bendi 1/1/2015 tarihinden itibaren yapılacak teslim ve hizmetlere uygulanmak
üzere yayımı tarihinde,
c) 45 inci, 46 ncı, 51 inci ve 52 nci maddeleri yayımı tarihinden yüz seksen gün sonra,
ç) 47 nci ve 48 inci maddeleri yayımı tarihinden doksan gün sonra,
d) 49 uncu maddesi yayımı tarihinden otuz gün sonra,
e) 82 nci maddesi ile 5520 sayılı Kanuna eklenen 5/B maddesi, 1/1/2015 tarihinden
itibaren elde edilen kazanç ve iratlara ve bu tarihten itibaren yapılacak vergi kesintilerine
uygulanmak üzere yayımı tarihinde,
f) Diğer hükümleri yayımı tarihinde,
yürürlüğe girer.
MADDE 126 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
18/2/2014
(1) SAYILI LĠSTE
KURUMU : BĠLGĠ TEKNOLOJĠLERĠ VE ĠLETĠġĠM KURUMU
TEġKĠLATI : MERKEZ
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ
GĠH
BaĢkanlık MüĢaviri
1
TOPLAM
(2) SAYILI LĠSTE
KURUMU : BĠLGĠ TEKNOLOJĠLERĠ VE ĠLETĠġĠM KURUMU
TEġKĠLATI : MERKEZ
ADEDĠ
10
10
SINIFI
GĠH
GĠH
TH
TH
GĠH
GĠH
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
UNVANI
DERECESĠ
Daire BaĢkanı
1
Hukuk MüĢaviri
3
Mühendis
3
Mühendis
6
Bilgisayar ĠĢletmeni
9
Memur
9
TOPLAM
ADEDĠ
4
6
10
10
10
5
45
(3) SAYILI LĠSTE
KURUMU : AĠLE VE SOSYAL POLĠTĠKALAR BAKANLIĞI
TEġKĠLATI : YURT DIġI
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST TUTULAN
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ KADRO
KADRO TOPLAM
ADEDĠ
ADEDĠ
GĠH
MüĢavir
1
5
5
GĠH
MüĢavir
3
5
5
GĠH
AtaĢe
1
4
4
GĠH
AtaĢe
3
3
3
GĠH
AtaĢe
5
3
3
TOPLAM
20
20
(4) SAYILI LĠSTE
KURUMU : AĠLE VE SOSYAL POLĠTĠKALAR BAKANLIĞI
TEġKĠLATI : MERKEZ
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST TUTULAN
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ KADRO
KADRO TOPLAM
ADEDĠ
ADEDĠ
GĠH
MüsteĢar Yardımcısı
1
1
1
GĠH
Genel Müdür Yardımcısı
1
4
4
GĠH
Daire BaĢkanı
1
15
15
GĠH
ġube Müdürü
1
100
100
TOPLAM
120
120
KURUMU : AĠLE VE SOSYAL POLĠTĠKALAR BAKANLIĞI
TEġKĠLATI : TAġRA
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST TUTULAN
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ KADRO
KADRO TOPLAM
ADEDĠ
ADEDĠ
GĠH
ġube Müdürü
1
112
112
SH
Sosyal ÇalıĢmacı
5
700
700
SH
Psikolog
5
500
500
SH
Çocuk GeliĢimcisi
5
200
200
TH
Sosyolog
7
500
500
EÖH
Öğretmen
TOPLAM
7
150
2.162
-
150
2.162
(5) SAYILI LĠSTE
KURUMU : SOSYAL GÜVENLĠK KURUMU
TEġKĠLATI : MERKEZ
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST TUTULAN
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ KADRO
KADRO
TOPLAM
ADEDĠ
ADEDĠ
Genel Müdür
8
GĠH
1
8
Yardımcısı
GĠH
Daire BaĢkanı
1
12
12
TOPLAM
20
20
(6) SAYILI LĠSTE
KURUMU : TÜRKĠYE BÜYÜK MĠLLET MECLĠSĠ BAġKANLIĞI ĠDARĠ TEġKĠLATI
TEġKĠLATI : MERKEZ
ĠHDAS EDĠLEN KADROLAR
SERBEST
SINIF
UNVAN
DERECE
KADRO
TOPLAM
ADEDĠ
GĠH
AĢçıbaĢı
4
8
8
GĠH
ġef Garson
4
7
7
TOPLAM
15
15
[R.G. 19 ġubat 2014 – 28918]
—— • ——
BAKANLAR KURULU KARARI
Karar Sayısı : 2014/5898
Sınır kapılarında vize verilmesine iliĢkin ekli Kararın yürürlüğe konulması; ĠçiĢleri
Bakanlığının 3/2/2014 tarihli ve 485 sayılı yazısı üzerine, 6458 sayılı Yabancılar ve
Uluslararası Koruma Kanununun 18 inci maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 10/2/2014
tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan YardımcısıBaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
V. EROĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği Bakanı V.Bilim, Sanayi ve
Teknoloji Bakanı
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
C. YILMAZ
N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
Ekonomi Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
Hayvancılık BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
E. ALA
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
M. ġĠMġEK
ĠçiĢleri Bakanı
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim Bakanı Millî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
L. ELVAN
Sağlık BakanıUlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
V.
ve
10/2/2014 TARĠHLĠ VE 2014/5898 SAYILI
KARARNAMENĠN EKĠ
KARAR
Sınır kapılarında verilen vizeler
MADDE 1 ‒ (1) Ekli listede belirtilen ülkelerin vatandaĢlarına 6458 sayılı Yabancılar
ve Uluslararası Koruma Kanununun 18 inci maddesine göre sınır kapılarında vize verilebilir.
Yürürlük
MADDE 2 ‒ (1) Bu Karar 11/4/2014 tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 3 ‒ (1) Bu Karar hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
Sınırda Vize Verilebilen Ülkeler Listesi
[R.G. 19 ġubat 2014 – 28918]
—— • ——
YÖNETMELĠKLER
Karar Sayısı : 2014/5814
Ekli ―Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görevli Devlet Memurları Disiplin Kurulları ve
Disiplin Amirleri Yönetmeliğinde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik‖in yürürlüğe
konulması; Millî Savunma Bakanlığının 16/12/2013 tarihli ve 3401 sayılı yazısı üzerine,
Bakanlar Kurulu’nca 2/1/2014 tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan YardımcısıBaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
M. ÇAVUġOĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği BakanıBilim, Sanayi ve
Teknoloji Bakanı
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
A. DAVUTOĞLU N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
Ekonomi Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
Hayvancılık BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
E. ALA
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
M. ġĠMġEK
ĠçiĢleri Bakanı
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim Bakanı Millî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
L. ELVAN
Sağlık BakanıUlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
ve
TÜRK SĠLAHLI KUVVETLERĠNDE GÖREVLĠ DEVLET MEMURLARI DĠSĠPLĠN
KURULLARI VE DĠSĠPLĠN AMĠRLERĠ YÖNETMELĠĞĠNDE
DEĞĠġĠKLĠK YAPILMASINA DAĠR YÖNETMELĠK
MADDE 1 ‒ 11/3/1983 tarihli ve 83/6153 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe
konulan Türk Silahlı Kuvvetlerinde Görevli Devlet Memurları Disiplin Kurulları ve Disiplin
Amirleri Yönetmeliğinin 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Raportörlük görevi; Yüksek Disiplin Kurulunda Hukuk MüĢavirliği ve Davalar Dairesi
BaĢkanı tarafından, Genelkurmay BaĢkanlığı ve Kuvvet Komutanlıkları (Jandarma Genel
Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı hariç) Disiplin Kurullarında Hukuk ĠĢleri
Müdürü veya Yardımcısı tarafından, Millî Savunma Bakanlığı Disiplin Kurulunda Personel
BaĢkanı tarafından görevlendirilen personelce yürütülür.‖
MADDE 2 ‒ Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 ‒ Bu Yönetmelik hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
[R.G. 19 ġubat 2014 – 28918]
—— • ——
AĠLE VE SOSYAL POLĠTĠKALAR BAKANLIĞI ATAMA VE YER DEĞĠġTĠRME
YÖNETMELĠĞĠNDE DEĞĠġĠKLĠK YAPILMASINA DAĠR YÖNETMELĠK
MADDE 1 – 17/5/2013 tarihli ve 28650 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Aile ve
Sosyal Politikalar Bakanlığı Atama ve Yer DeğiĢtirme Yönetmeliğinin 19 uncu maddesi
yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Aile ve Sosyal Politikalar Bakanı yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin
Tarihi
Sayısı
17/5/2013
28650
Yönetmelikte DeğiĢiklik Yapan Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin
Tarihi
Sayısı
9/7/2013
28702
[R.G. 19 ġubat 2014 – 28918]
—— • ——
ĠçiĢleri Bakanlığından:
KARAYOLLARI TRAFĠK YÖNETMELĠĞĠNDE DEĞĠġĠKLĠK
YAPILMASINA DAĠR YÖNETMELĠK
MADDE 1 – 18/7/1997 tarihli ve 23053 mükerrer sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan
Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 18 inci maddesinin ikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Ġl trafik komisyonları, belediye sınırları içinden geçen devlet ve il yolları ile ilgili
hususlarda Karayolları Genel Müdürlüğünün görüĢünü alır.‖
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi ile
aynı fıkranın (a) ve (i) bentleri aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢ, fıkraya aĢağıdaki (m) bendi
eklenmiĢtir.
―Araçların tescil iĢlemleri; araç sahiplerinin, kanuni temsilcilerinin, vekillerinin veya kamu
kurum veya kuruluĢları ile tüzel kiĢiliklerce yetkilendirilen kiĢilerin müracaatları üzerine
aĢağıdaki usul ve esaslar doğrultusunda yapılır:‖
―a) Araçların tescilleri, tescil edilen araçlara ait araç tescil belgesinin ve motorlu araç
trafik belgesinin düzenlenmesi, kiĢiselleĢtirilmesi, kiĢiselleĢtirilen belgelerin basımı ve
ilgililerine elden veya posta aracılığı ile teslimi iĢlemleri Emniyet Genel Müdürlüğü veya
bağlı trafik tescil kuruluĢlarınca yapılır. Posta yoluyla teslim edilecek belgelerin gönderileceği
adres ve teslim iĢlemlerine iliĢkin hususlar Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.‖
―i) Ambulans ve acil sağlık araçlarının tescillerinde il sağlık müdürlüğünce
düzenlenecek ambulans/acil sağlık aracı uygunluk yazısının ibraz edilmesi zorunludur.
Ambulans ve acil sağlık araçlarına ait bilgiler, Sağlık Bakanlığına elektronik ortamda
verilebilir.‖
―m) Trafikten çekme olarak tescili talep edilen araçlar hariç olmak üzere, satıĢ, devir
veya baĢka nedenlerle araçların tescil plakalarının değiĢtirilmesinin talebi halinde, malik adına
zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunması ve muayene süresinin bitmemiĢ olması
zorunludur.‖
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, onbirinci fıkrasının
(a) bendinin (2) numaralı alt bendi ile onikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Tescil iĢleminin yapılabilmesi için sahiplik belgesi, uygunluk belgesi, zorunlu mali
sorumluluk sigortası poliçesi ve özel tüketim vergisi ödeme belgesinin aslının ibraz edilmesi
zorunludur. Ancak bu belgelere ait bilgilerin Emniyet Genel Müdürlüğünce ilgili kamu kurum
veya kuruluĢları ile gerçek veya diğer özel hukuk tüzel kiĢilerinin elektronik verileri
üzerinden alınabilmesi veya teyidi halinde, ibraz zorunluluğu aranmayabilir.‖
―2) Araçların ilk tescilleri, ibrazı mecburi belgelerin gösterilerek üzerindeki bilgilerin
tam, okunaklı, örneğine uygun olarak doldurulmuĢ, bu Yönetmeliğin ekinde yer alan ―Araç
Trafik Tescil Müracaat ve ĠĢlem Formu‖ (ek-1) veya iĢlemi yapan trafik tescil kuruluĢunca
elektronik ortamda düzenlenen araç tescil iĢlem formlarının (ek-43/A, ek-43/B) trafik tescil
Ģube veya bürolarında yetkili memurun önünde imzalanması suretiyle yapılır.‖
―Emniyet Genel Müdürlüğü, araç imal veya ithal edenler ile yetki verilenler tarafından
araç tesciline iliĢkin yapılacak iĢlemlerle ilgili düzenleme yapmaya, zorunluluk getirmeye ve
yapılan iĢlemlerin, belirlenen usul ve esaslara uygun olarak yapılıp yapılmadığını
denetlemeye yetkilidir.‖
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 36 ncı maddesinin birinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Resmi araçların satıĢ veya devirleri ait oldukları kurum veya kuruluĢların tabi oldukları
mevzuata göre; diğer araçların her çeĢit satıĢ ve devirleri ise satıĢ veya devri yapılacak araçtan
dolayı motorlu taĢıtlar vergisi, gecikme faizi, gecikme zammı, vergi cezası ve trafik idari para
cezası, mülga 11/2/1950 tarihli ve 5539 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü KuruluĢ ve
Görevleri Hakkında Kanunun 21 inci maddesi ile 25/6/2010 tarihli ve 6001 sayılı Karayolları
Genel Müdürlüğünün TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 30 uncu maddesine göre
verilen idari para cezaları ile geçiĢ ücreti borcu bulunmadığının tespit edilmesi ve taĢıt
üzerinde satıĢ ve/veya devri kısıtlayıcı herhangi bir tedbir veya kayıt bulunmaması ve
trafikten çekilmiĢ veya çekilecek araçlar hariç olmak üzere geçerli bir araç muayenesi
bulunması halinde, araç sahibi adına düzenlenmiĢ araç tescil belgesi veya tescile iliĢkin geçici
belge esas alınarak, bu belgelerin zayi olduğunun anlaĢılması halinde ise trafik tescil kayıtları
esas alınarak noterler tarafından yapılır. Noterler tarafından yapılmayan her çeĢit satıĢ ve
devirler geçersizdir.‖
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 37 nci maddesinin birinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Noterler tarafından yapılan satıĢ veya devir iĢlemlerinin bildiriminden itibaren bir aylık
süre içerisinde ilgili trafik tescil kuruluĢu tarafından yeni malik adına araç tescil belgesi
düzenlenir. Trafikten çekilmiĢ veya çekilecek araçlar hariç olmak üzere, araç tescil belgesinin
düzenlenebilmesi için yeni malik adına geçerli zorunlu mali sorumluluk sigortasının
bulunması zorunludur.‖
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 41 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―b) Müracaat sırasında dilekçeye, ilgili vergi dairesinden alınmıĢ motorlu taĢıtlar
vergisi, gecikme faizi, gecikme zammı, vergi cezası, trafik idari para cezası, mülga 11/2/1950
tarihli ve 5539 sayılı Karayolları Genel Müdürlüğü KuruluĢ ve Görevleri Hakkında Kanunun
21 inci maddesi ile 6001 sayılı Kanunun 30 uncu maddesine göre verilen idari para cezaları
ile geçiĢ ücreti borcu bulunmadığına dair iliĢik kesme belgesi ile araç tescil belgesi, motorlu
araç trafik belgesi ve tescil plakaları eklenir. Trafikten çekilecek araçtan dolayı yukarıda
sayılan hususlarla ilgili borcu bulunmadığının Gelir Ġdaresi BaĢkanlığından elektronik
sistemle tespit edilebilmesi halinde, belge ibrazı zorunluluğu aranmaz.‖
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 44 üncü maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki bent
eklenmiĢtir.
―d) Her iki tescil plakasının çalınması veya kaybolması halinde, aracın kayıtlı olduğu
trafik tescil kuruluĢunca veya araç sahibinin yerleĢim yeri adresinin bulunduğu yerdeki trafik
tescil kuruluĢunca araca Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenen listelerdeki harf ve rakam
gruplarından sıra esasına göre yeni bir tescil plaka sıra numarası verilir. Mevzuat gereği bir
adet tescil plakası bulunan araçların plakasının kaybolması halinde de bu hükümler uygulanır.
Çalınması veya kaybolması nedeniyle baĢka sıra numarası ile değiĢtirilen tescil plaka sıra
numaralarının sistemde ne kadar süre ile tutulacağına ve bu plakaların tekrar verilmesine
iliĢkin hususlar Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.‖
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 47 nci maddesinin birinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Tescili için müracaat edilmiĢ, ancak tescil kuruluĢundan kaynaklanan nedenlerden
dolayı tescil iĢlemleri tamamlanmamıĢ araçlar için dilekçe ile baĢvurmaları halinde
sahiplerine;
a) Mali sorumluluk sigortası yaptırmıĢ olması,
b) Özel tüketim vergisinin ödenmiĢ olması,
c) Teknik muayenelerinin yapılmıĢ bulunması,
Ģartı ile yedi gün için geçerli olmak üzere ―B‖ Sınıfı Geçici Trafik Belgesi verilir. Bu
süre hiçbir Ģekilde uzatılamaz. Sürenin bitiminde ―B‖ Sınıfı Geçici Trafik Belgesi geçersiz
sayılır.‖
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 55 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 55 – Tescil plakalarında; il kod numarasından sonra ikili harf üçlü rakam,
tekli harf dörtlü rakam ve üçlü harf ikili rakam ile ikili harf dörtlü rakam, tekli harf beĢli
rakam ve üçlü harf üçlü rakamdan oluĢan harf ve rakam grupları bulunur.
Tescil plaka numarası, Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenecek listelerdeki il kod
numaraları, harf ve rakam gruplarından sıra esasına göre tahsis edilir.
Her plakada, il kod numarasından önce gelmek üzere (ek:12/V)‘te gösterilen ve
ülkemizin uluslararası tanıtım iĢaretini taĢıyan ve 56 ncı madde ile belirlenen renge uygun
nitelikleri haiz (TR) rumuzu bulunur. (TR) rumuzu, 4x10 cm‘lik mavi bir dikdörtgen kutu
içine yerleĢmiĢ reflektif tabakanın imalat aĢamasında iĢlenmiĢ, fiziksel veya kimyasal yolla
plakaya zarar vermeden çıkarılamayacak niteliktedir.
Plaka numarası;
a) 237 sayılı TaĢıt Kanununun (2) sayılı cetvelinde makam hizmetlerine tahsis edilen
araçlar ile emniyet araçlarına A-AA-AAA harf,
b) Diplomatik ve konsüler muafiyeti bulunan kiĢilerin araçlarına CC, CD, CG ve CM
harf,
c) ÇeĢitli nedenlerle yurdumuzda bulunan yabancı kiĢilerin araçlarına, ―MA‖dan
―MZ‖ye kadar harf,
ç) Geçici trafik belgesi alınan araçlardan tecrübe ve gösterisi yapılacak olanlara
takılmak üzere (T), diğerlerine (G) harf ve dörtlü rakam,
d) Geçici gümrük plakalarına GMR harf ve üçlü rakam,
gruplarından plaka sıra numarası verilir.
Gerekli görülen yerlerde, ticari amaçla çalıĢan araçlara trafik komisyonlarından karar
almak Ģartıyla belirlenecek harf gruplarından plaka verilebilir.‖
MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 57 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)
numaralı alt bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―1) Ġl emniyet müdürünün teklifi, valinin onayı ile her ilçeye nüfus ve araç yoğunluğu
dikkate alınarak Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenen listelerdeki harf ve gruplarından
yeterli miktarda plaka sıra numarası verilir.‖
MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 61 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 61 – Tescile tabi araçlarda, tanıtımlarına yarayan Ģasi ve/veya motor seri
numaralarının bulunması zorunludur. Emniyet Genel Müdürlüğü hizmetlerinde toplumsal
olaylara müdahale ve terörle mücadelede kullanılmak üzere tasarlanmıĢ ve imal edilmiĢ özel
maksatlı araçların trafik tescil belgelerine motor seri numarası yazılmaksızın, araç Ģasi
numaralarına göre trafik kayıt tescil iĢlemleri yapılır.
Araçların Ģasi ve/veya motor seri numaralarının bulunmaması, düĢmüĢ veya tamir, tadil
gibi nedenlerle silinmiĢ veya tahrip edilmiĢ olması veya çalınan bir araca ait motor ve/veya
Ģasi numarasının baĢka bir araca ait numaralar ile değiĢtirildiğinin ve Ģasi ve/veya motorun
orijinal ve bu araca ait olduğunun yetkili kurum veya kuruluĢlarca tespit edilmesi halinde,
aracın orijinal motor ve/veya Ģasi numarası motor veya Ģasinin uygun yerine vurdurulur ve
trafik tescil Ģube veya bürosunun iĢaretini taĢıyan çelik mühürle mühürlenir.
Aracın Ģasi ve/veya motorunun araca ait olmadığının tespit edilmesi halinde,
değiĢikliğin belgelendirilmesi ve teknik uygunluğunun sağlanması Ģartıyla, trafik tescil
kuruluĢlarınca yeni bir numara verilir. Verilen numaraların vurulduğu yer, trafik tescil Ģube
veya bürosunun iĢaretini taĢıyan çelik mühürle mühürlenir. Trafik tescil kuruluĢunca verilen
numaralar (ek-37)‘deki deftere kaydedilerek, araç dosyası, bilgisayar kayıtları, araç tescil
belgesi ve motorlu araç trafik belgesine iĢlenir.
Aracın Ģasi ve/veya motorunun orijinal olmasına rağmen üzerinde numara bulunmaması
veya imalatçısı tarafından sehven hatalı vurulmuĢ olması halinde, orijinal numaraların tescil
kayıtlarındaki numaralar ile aynı olması kaydıyla, doğru numaralar imalatçının/ithalatçının
yetkilendirdiği kiĢi veya kurum tarafından vurulur ve ilgili trafik tescil kuruluĢuna bildirilir.
Ġmalatçıya ulaĢılamaması halinde ikinci fıkra hükümleri uygulanır. Motor ve Ģasi numarasını
veren ana imalatçının aracı sevk etmeden önce yaptığı tadilat ve değiĢiklikler bu kapsamda
değildir. Araç üreticileri hatalı karakterleri veya Ģasi numarasının tamamının üzerine X iĢareti
vurarak iptal eder ve doğru karakteri veya doğru Ģasi numarasını hatalı karakterin/Ģasi
numarasının altına veya üstüne vurur. Bu kapsamda yaptıkları değiĢiklikleri bir kayıt tutanağı
ile birlikte tüketiciye, ayrıca talep edilmesi halinde muayene ve trafik tescil kuruluĢlarına da
bildirirler.
Aracın Ģasi ve/veya motoruna yeni bir numara verilmesi iĢleminin aracın kayıtlı olduğu
trafik tescil kuruluĢu dıĢında yapılması halinde, buna iliĢkin belgelerin tasdikli birer sureti
dosyasına konulmak üzere aracın kayıtlı olduğu trafik tescil kuruluĢuna gönderilir.
Ġlgili mevzuat hükümlerine göre yurtiçinde üretilmiĢ, montajı yapılmıĢ veya ithal
edilmiĢ ve trafik tescil Ģube veya bürolarında tescile tabi araçların Ģasi numarası, motor
numarası ve teknik özellik bilgileri ile aracı tanımlamaya yarayan ünite numara bilgileri
imalatçı ve ithalatçıları tarafından Emniyet Genel Müdürlüğüne verilir. Veri paylaĢımı ve
bilgilerin gönderilme esasları ile diğer hususlar Emniyet Genel Müdürlüğünce belirlenir.‖
MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 73 üncü maddesine aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―Zapt edildiği halde henüz müsaderesine veya tasfiyesine karar verilmemiĢ olan ve
iĢlemleri devam eden araçların, sahibine yediemin olarak teslim edilmemiĢ olması Ģartıyla
tescil kayıtları zapt tarihi itibariyle geçici olarak silinir ve ilgili vergi dairesine onbeĢ iĢ günü
içinde bildirilir. Yargılama veya diğer iĢlemlerin sonucuna göre yeniden iĢlem tesis edilir.‖
MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin 97 nci maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Alkol, uyuĢturucu veya uyarıcı maddeler etkisi altında araç sürme yasağı
MADDE 97 – UyuĢturucu veya uyarıcı maddeleri almıĢ olan sürücüler ile kanlarındaki
alkol miktarı 0.50 promilin üzerinde olan hususi otomobil sürücülerinin ve kanlarındaki alkol
miktarı 0.20 promilin üstünde olan diğer araç sürücülerinin karayolunda araç sürmeleri
yasaktır.
Trafik görevlilerince sürücüler her zaman alkol kontrolüne tabi tutulabilirler.
UyuĢturucu veya uyarıcı madde kontrolü ise durumundan Ģüphe edilen sürücüler üzerinde
yapılır.
Trafik görevlilerince sürücülerin alkol oranlarının tespitinde aĢağıdaki usul ve esaslar
uygulanır:
a) Sürücülerin alkol oranlarının tespitinde; tarih, saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri
numarasını gösterir çıktı verebilen ve kalibrasyon ayarı yapılmıĢ teknik cihazlar kullanılır.
b) Yapılan ölçüm sonucunda yasal sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı
tespit edilen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin beĢinci fıkrasında belirtilen
miktarlarda idari para cezası verilerek, son ihlalin gerçekleĢtiği tarihten itibaren geriye doğru
beĢ yıl içinde sürücü belgeleri birinci defasında altı ay, ikinci defasında iki yıl, üç veya üçten
fazlasında ise her seferinde beĢer yıl süreyle geri alınır.
c) Teknik cihaz kullanılmasını kabul etmeyen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci
maddesinin dokuzuncu fıkrasında belirtilen miktarda idari para cezası verilir ve sürücü belgesi
iki yıl süreyle geri alınır.
ç) Yasal sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüler ile
teknik cihaz kullanılmasını kabul etmeyen ve bu nedenle hakkında iĢlem yapılan sürücüler
araç kullanmaktan men edilir.
d) Yapılan tespit sonucunda 1,00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen ve 2918
sayılı Kanunun 48 inci maddesine göre iĢlem yapılan sürücüler, haklarında ayrıca 5237 sayılı
Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümlerine göre adli iĢlem
yapılmak üzere mahalli zabıtaya teslim edilir.
e) 1,00 promilin altında alkollü olmasına rağmen, alkolün etkisiyle emniyetli bir Ģekilde
araç sevk ve idare edemeyecek durumda olduğu tutanakla tespit edilen sürücü, hakkında
ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümlerine
göre adli iĢlem yapılmak üzere mahalli zabıtaya teslim edilir.
f) Teknik cihazla yapılan ölçüm sonucuna itiraz edilmesi durumunda tekrar ölçüm
yapılmaz, yapılan iĢlemlere itiraz 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 27
nci maddesi kapsamında ilgili mahkemelere yapılır.
Trafik görevlilerince sürücülerin uyuĢturucu veya uyarıcı madde kullanıp
kullanmadığının tespitinde aĢağıdaki usul ve esaslar uygulanır:
a) Sürücülerin uyuĢturucu veya uyarıcı madde kullanıp kullanmadığı solunum havası,
tükürük veya benzeri biyolojik örnekler üzerinden teknik cihazla tespit edilir.
b) Yapılan ölçüm sonucunda, uyuĢturucu veya uyarıcı madde kullandığı tespit edilen
sürücüye her defasında 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin sekizinci fıkrasında
belirtilen miktarda idari para cezası verilerek, sürücü belgesi beĢ yıl süreyle geçici olarak geri
alınır ve bu sürücü, hakkında ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu hükümlerine göre adli
iĢlem yapılmak üzere mahalli zabıtaya teslim edilir.
c) Teknik cihaz kullanılmasını kabul etmeyen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48 inci
maddesinin dokuzuncu fıkrasında belirtilen miktarda idari para cezası verilerek sürücü belgesi
iki yıl süreyle geri alınır ve sürücü, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu kapsamında tespit
yaptırılmak üzere mahalli zabıtaya teslim edilir. Mahalli zabıta tarafından Cumhuriyet
savcısının talimatına göre tespit iĢlemleri yaptırılır. Yapılan tespit sonucunda uyuĢturucu veya
uyarıcı madde kullandığı tespit edilenler hakkında ayrıca trafik görevlilerince 2918 sayılı
Kanunun 48 inci maddesinin sekizinci fıkrasında belirtilen miktarda idari para cezası verilerek
sürücü belgesi beĢ yıl süreyle geri alınır.
ç) UyuĢturucu veya uyarıcı madde kullandığından Ģüphe edilen ancak teknik cihaz
bulunmaması nedeniyle trafik görevlilerince ölçüm yapılamayan sürücü 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanunu kapsamında tespit yaptırılmak üzere mahalli zabıtaya teslim edilir.
Mahalli zabıta tarafından Cumhuriyet savcısının talimatına göre tespit iĢlemleri yaptırılır.
Yapılan tespit sonucunda uyuĢturucu veya uyarıcı madde kullandığı tespit edilenlere ayrıca
trafik zabıtasınca 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin sekizinci fıkrasında belirtilen
miktarda idari para cezası verilerek sürücü belgesi beĢ yıl süreyle geri alınır.
d) UyuĢturucu veya uyarıcı madde kullandığı tespit edilen sürücüler ile teknik cihaz
bulunmaması ya da trafik görevlilerince ölçüm yapılmasının kabul edilmemesi nedenleriyle
mahalli zabıtaya teslim edilen sürücüler araç kullanmaktan men edilir.
Yaralanma veya ölümle sonuçlanan kazalar ya da trafik görevlilerince el konulan maddi
hasarlı trafik kazasına karıĢan sürücülerin alkol oranları ile durumundan Ģüphe edilen
sürücülerin uyuĢturucu veya uyarıcı madde kullanıp kullanmadıklarının tespitinde aĢağıdaki
usul ve esaslar uygulanır:
a) Sürücülerin uyuĢturucu veya uyarıcı madde kullanıp kullanmadığı ya da alkolün
kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça ikinci ve üçüncü fıkraların (a) bentlerinde
belirtilen teknik cihazlar kullanılır.
b) Yaralanma veya ölümle sonuçlanan ya da trafik görevlilerince el konulan maddi
hasarlı trafik kazasına karıĢarak teknik cihazla alkol ve uyuĢturucu ya da uyarıcı madde
kullanıp kullanmadığının tespitine yönelik ölçüm yapılmasına izin vermeyen sürücülere 2918
sayılı Kanunun 48 inci maddesinin dokuzuncu fıkrasında belirtilen miktarda idari para cezası
verilerek sürücü belgesi iki yıl süreyle geri alınır. Ölçüm yapılmasına izin vermeyen ya da
yapılan ölçüm sonucuna itiraz eden sürücülerle ilgili olarak;
1) Yaralanma veya ölümle sonuçlanan trafik kazalarında sürücünün alkol ve
uyuĢturucu ya da uyarıcı madde kullanıp kullanmadığının tespitinin yapılması amacıyla,
sürücü mahalli zabıta tarafından Cumhuriyet savcısına bilgi verilerek en yakın adli tıp
kurumuna veya adli tabipliğe veya Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kuruluĢlarına götürülür ve
uyuĢturucu veya uyarıcı madde ya da alkol tespitinde kullanılmak üzere vücutlarından kan,
tükürük veya idrar gibi örnekler aldırılır. Yapılan tespit sonucunda uyuĢturucu veya uyarıcı
madde kullandığı ya da alkollü olduğu anlaĢılanlar hakkında ayrıca 2918 sayılı Kanunun 48
inci maddesinin eylemine uygun fıkrasından iĢlem yapılır.
2) Trafik görevlilerince el konulan maddi hasarlı trafik kazalarında sürücünün alkol ve
uyuĢturucu ya da uyarıcı madde kullanıp kullanmadığının tespitinin yapılması amacıyla,
Cumhuriyet savcısına bilgi verilerek sürücü trafik görevlileri tarafından en yakın adli tıp
kurumuna veya adli tabipliğe veya Sağlık Bakanlığına bağlı sağlık kuruluĢlarına götürülür ve
uyuĢturucu veya uyarıcı madde ya da alkol tespitinde kullanılmak üzere vücutlarından kan,
tükürük veya idrar gibi örnekler aldırılır. Yapılan tespit sonucunda uyuĢturucu veya uyarıcı
madde kullandığı ya da alkollü olduğu anlaĢılanlar hakkında ayrıca 2918 sayılı Kanunun 48
inci maddesinin eylemine uygun fıkrasından iĢlem yapılır.
3) Teknik cihazla yapılan ölçüm sonucuna itiraz edilerek tespitin sağlık kuruluĢlarında
yaptırılması halinde, her iki tespit arasındaki süre, teknik cihazla ölçüm yapılmasına izin
verilmemesi halinde ise kaza saati ile sağlık kuruluĢunda yapılan tespit saati arasındaki süre
göz önünde bulundurularak sağlık kuruluĢunda yapılan tespit sonucuna ilk ölçümü yapan
trafik kuruluĢu tarafından her bir saat için 0,15 promil eklenmek suretiyle alkol oranı
belirlenir ve çıkan sonuca göre iĢlem tesis edilir.
c) Trafik kazası sonucunda sürücünün ölmesi veya teknik cihaza üfleyemeyecek kadar
yaralanmıĢ olması hâlinde, sevk edildiği sağlık kuruluĢunda vücudundan kan, tükürük veya
idrar gibi örnekler alınarak alkol veya uyuĢturucu ya da uyarıcı madde kullanıp kullanmadığı
tespit edilir. Yapılan tespit sonucunda uyuĢturucu veya uyarıcı madde kullandığı ya da alkollü
olduğu anlaĢılanlar hakkında ayrıca eylemine uygun 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinin
ilgili fıkrasına göre iĢlem yapılır.
ç) 0,50 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen hususi otomobil sürücüleri ile
0,20 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen diğer araç sürücüleri, trafik kazasına
sebebiyet vermeleri halinde haklarında 2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesine istinaden
yapılacak iĢleme müteakip ayrıca 5237 sayılı Türk Ceza Kanununa göre adli iĢlem yapılmak
üzere mahalli zabıtaya teslim edilir.
Bu madde kapsamında geçici olarak geri alınan sürücü belgelerinin iade edilmesi için
2918 sayılı Kanunun 48 inci maddesinde belirtilen geri alma sürelerinin dolmuĢ olması, bu
Kanun kapsamında verilen idari para cezalarının tahsil edilmiĢ olması ve gerekli diğer
Ģartların sağlanmıĢ olması zorunludur.
Geçici olarak geri alınan sürücü belgesinin teslim edilebilmesi için 2918 sayılı Kanun
hükümlerine göre verilmiĢ idari para cezalarının tahsil edildiğine dair bilgilerin Gelir Ġdaresi
BaĢkanlığından elektronik sistemle alınabilmesi halinde belge ibrazı zorunluluğu aranmaz.‖
MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğin 99 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―c) Hız sınırlayıcı cihaz,
N2 ve N3 sınıfı kamyon ve çekiciler ile M2 ve M3 sınıfı minibüs ve otobüslerde hız
sınırlayıcı cihaz bulundurulması ve kullanılması zorunludur. Bu hüküm aĢağıda belirtilen
motorlu araçları kapsamaz:
1) Kamu düzeninden sorumlu Emniyet Genel Müdürlüğü, Jandarma Genel
Komutanlığı, Sahil Güvenlik Komutanlığı, Milli Ġstihbarat TeĢkilatı MüsteĢarlığı, silahlı
kuvvetler, sivil savunma, yangın ve diğer acil servis hizmetlerinde kullanılan motorlu araçlar.
2) Yapısı itibariyle hızı 99 km/s‘i aĢmayan N2 ve N3 sınıfı kamyon ve çekiciler ile 110
km/s‘i aĢmayan M2 ve M3 sınıfı minibüs ve otobüsler.
3) Karayolunda bilimsel amaçlı deney yapmak üzere kullanılan motorlu araçlar.
4) ġehir içinde sadece kamu hizmetinde kullanılan motorlu araçlar.‖
MADDE 15 – Aynı Yönetmeliğin 100 üncü maddesinin ikinci, beĢinci ve sekizinci
fıkraları aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Hız sınırlayıcı cihaz bulundurma ve kullanma zorunluluğu olan araçlarda; yol ayrımı
yapılmaksızın M2 ve M3 sınıfı otobüs ve minibüslerde hız sınırı ayarlaması 110 km/s, N2 ve
N3 sınıfı kamyon ve çekicilerde ise 99 km/s‘tir. Bu araçlar Ģehir içi yollarda ise diğer
araçların tabi olduğu azami hız sınırlarına uymak zorundadırlar.‖
―Römorklu veya yarı römorklu araçlarda (Römork takmıĢ LTT ile tehlikeli madde
taĢıyan araçlar ve özel yük taĢıma izin belgesi veya özel izin belgesi ile karayoluna çıkan
araçlar hariç) en çok hız sınırı aynı cins römorksuz araçlara ait en çok hız sınırından saatte 10
km daha düĢüktür.‖
―Ġl ve ilçe trafik komisyonları ile ulaĢım koordinasyon merkezleri, yerleĢim yeri içinden
geçen bölünmüĢ devlet ve il yolları ile belediyelerin yapım ve bakımından sorumlu olduğu
taĢıma kapasitesi yüksek, can ve mal güvenliği açısından gerekli tedbirlerin alındığı, yaya
geçiĢlerinin alt ve üst geçiĢlerle sağlandığı bölünmüĢ karayollarında araç cinsleri için ayrı ayrı
olmak üzere hız sınırlarını 32 km/s‘e, yerleĢim yeri içinde bulunan diğer bölünmüĢ
karayollarında ise 20 km/s‘e kadar artırmaya yetkilidir. YerleĢim yeri içinden geçen ve
Karayolları Genel Müdürlüğünün sorumluluğunda bulunan devlet ve il yollarında yapılacak
hız artırımlarında, Karayolları Genel Müdürlüğünden yola iliĢkin alınması gerekli tedbirler ile
yolun iĢletim hızına iliĢkin bilgiler alınarak göz önünde bulundurulur.‖
MADDE 16 – Aynı Yönetmeliğin 101 inci maddesinin üçüncü ve dokuzuncu fıkraları
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Ġki yönlü karayolunda geçme sırasında, geçme kuralının mecbur kıldığı Ģartlar
dolayısıyla, bu Yönetmeliğin aynı cins taĢıtlar için tayin ettiği hız sınırlarını aĢan taĢıt
sürücülerine 2918 sayılı Kanunun 51 inci maddesine göre iĢlem yapılmaz.‖
―Bu madde hükümlerine uymayanlara, Kanunun eylemine uyan 51 veya 52 nci
maddesine göre iĢlem yapılır.‖
MADDE 17 – Aynı Yönetmeliğin 125 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 125 – 2918 sayılı Kanun ve bu Yönetmelik hükümlerine aykırılığından
dolayı trafikten men edilen veya muhafaza altına alınması gereken araçlar ile araç sürmekten
men edilecek sürücülerle ilgili olarak aĢağıda belirtilen usul ve esaslar uygulanır:
a) Trafikten men edilen veya muhafaza altına alınması gereken araçlar korunamayacak
yerlere bırakılamaz.
b) Trafikten men edilecek veya muhafaza altına alınacak aracın yerleĢim yeri dıĢında
bulunması halinde, aracın en yakın yerleĢim birimine götürülmesi sağlanarak men veya
muhafaza iĢlemi burada gerçekleĢtirilir. Zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan
araçlar trafikten men edilecekleri yere kadar çekici/kurtarıcı marifetiyle, bunun mümkün
olmaması halinde karayolunda sürülerek götürülebilir. Karayolunda sürülmeye elveriĢli
olmayan araçların trafikten men edilecekleri veya muhafaza altına alınacakları yere
götürülmesi çekici/kurtarıcı araçları marifetiyle yapılır. Bu iĢlemlere dair masraflar araç
sahibi, iĢleteni veya sürücüsü tarafından karĢılanır.
c) Trafikten men edilen veya muhafaza altına alınan araçlar bu hususta bir tutanak
düzenlenmek suretiyle yetkilendirilmiĢ otoparka teslim edilir.
ç) Araçların otoparka teslimi ve otoparktan çıkıĢı sırasında tescil kayıtları sorgulanır ve
kaydında çalıntı, yakalama ve benzeri Ģerhler bulunanlar hakkında gerekli iĢlemler yapılır.
d) Ġlgili kayıtlarından, zorunlu mali sorumluluk sigortasının geçerli olduğu tespit edilen
araçlar için sigorta poliçesi ibraz zorunluluğu aranmaz.
e) 2918 sayılı Kanun ve bu Yönetmelikte belirtilen ihlalleri dolayısıyla trafikten men
edilen, ancak bu madde kapsamında geçici olarak trafiğe çıkıĢ izni verilebilmesi için gerekli
Ģartları taĢıyan araçlar ile eksiklikleri denetim noktasında giderilen araçlar, trafikten men
tutanağına gerekli Ģerh düĢülerek otoparka götürülmeksizin denetim mahallinde sahibine,
iĢletenine veya sürücüsüne teslim edilir.
f) Trafikten men edilen veya muhafaza altına alınan araçlar hakkında yapılacak iĢ ve
iĢlemler aĢağıda belirtildiği Ģekilde gerçekleĢtirilir:
1) 2918 sayılı Kanunun 20 ve 25 inci maddelerine istinaden trafikten men edilen
araçların, tescili yaptırılmadan veya geçici trafik belgesi ve geçici tescil plakası alınmadan
trafiğe çıkıĢına izin verilmez.
2) 2918 sayılı Kanunun 23 üncü maddesi gereğince araç tescil belgesi ve/veya motorlu
araç trafik belgesi araç üzerinde bulunmayan ve tescil kayıtlarından gerekli bilgileri tespit
edilemeyen araçlar ile tescil plakası üzerinde ve uygun durumda bulunmayan araçlar
eksiklikleri giderilinceye kadar trafikten men edilir.
3) 2918 sayılı Kanunun 65 inci maddesinin birinci fıkrasının;
- (a) bendine aykırılığın tespiti halinde, bütün sorumluluk ve giderler iĢletenine ait
olmak üzere yolcuların en yakın yerleĢim biriminde indirilmesi sağlanır.
- (b) bendine aykırılığın tespiti halinde, Kanunda öngörülen cezai müeyyideler
uygulanır. Ancak azami yüklü ağırlığın % 20‘den fazla aĢılması halinde, yükü uygun hale
getirilinceye kadar araç trafikten men edilir.
- (c) bendine aykırılığın tespiti halinde, yükü dingil ağırlıklarına uygun hale
getirilinceye kadar araç trafikten men edilir.
- (d) bendine aykırılığın tespiti halinde, yükü uygun duruma getirilinceye kadar araç
trafikten men edilir.
- (e) bendine aykırılığın tespiti halinde, gerekli izin ve tedbirler alınıncaya kadar araç
trafikten men edilir.
- (f) bendine aykırılığın tespiti halinde, Karayolları Genel Müdürlüğünden alınacak
―Özel Yük TaĢıma Ġzin Belgesi‖ ibraz edilinceye veya ilgili kayıtlardan tespit edilinceye
kadar araç trafikten men edilir.
- (g) bendine aykırı yükleme yapıldığının tespiti halinde, yükü UlaĢtırma, Denizcilik ve
HaberleĢme Bakanlığınca 8/11/2012 tarihli ve 28461 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan
Araçların Yüklenmesine ĠliĢkin Ölçü ve Usuller ile Tartı ve Boyut Ölçüm Toleransları
Hakkında Yönetmelikte belirtilen ölçülere uygun hale getirilinceye kadar araç trafikten men
edilir. Yük üzerine veya araç dıĢına yolcu bindirilmiĢ olması halinde, bütün sorumluluk ve
giderler iĢletenine ait olmak üzere yolcuların en yakın yerleĢim biriminde indirilmesi sağlanır.
- (h) bendine aykırılığın tespiti halinde, yükü uygun duruma getirilinceye kadar araç
trafikten men edilir.
- (i) bendine aykırılığın tespiti halinde, yükü uygun duruma getirilinceye kadar araç
trafikten men edilir.
- (j) bendine aykırılığın tespiti halinde, yükü uygun duruma getirilinceye kadar araç
trafikten men edilir.
- (k) bendine aykırılığın tespiti halinde, bu Yönetmeliğin 133 üncü maddesinde
belirtilen koĢullar sağlanıncaya kadar aracın seyrine izin verilmez.
4) 2918 sayılı Kanunun 91 inci maddesi gereğince, zorunlu mali sorumluluk sigortası
bulunmadan karayoluna çıkan araçlar trafikten men edilir. Bu madde kapsamında trafikten
men edilen araçların sigortasının yapıldığının ilgili kayıtlarından tespit edilmesi veya sigorta
poliçesinin ibrazı halinde trafiğe çıkıĢına izin verilir.
5) 2918 sayılı Kanunun ek 2 nci maddesinin ikinci fıkrasına istinaden trafikten men
edilen araçlar, gerekli Ģartları sağlamıĢ olsalar dahi 15 günlük süre dolmadan, aynı maddenin
3 üncü fıkrasına istinaden trafikten men edilen araçlar ise 60 günlük süre dolmadan trafiğe
çıkarılamaz.
6) 53 üncü maddeye istinaden, özürlülere ait yurt dıĢından ithal edilmiĢ olan özel
tertibatlı araçların bu Yönetmelikte izin verilen kiĢiler dıĢında baĢkaları tarafından
kullanıldığının tespiti halinde; araç trafikten men edilerek gerekli yasal iĢlemler yapılmak
üzere bu hususta düzenlenecek bir tutanakla ilgili gümrük birimine teslimi sağlanır.
7) 128 inci madde gereğince yüksüz olarak karayolunda trafiğe çıkıĢı, Karayolları Genel
Müdürlüğünden alınacak özel izin belgesine tabi olan tescilli veya tescilsiz araçların, izinsiz
olarak karayoluna çıkmaları halinde, Karayolları Genel Müdürlüğünden alınacak ―Özel Ġzin
Belgesi‖ ibraz edilinceye veya ilgili kayıtlardan tespit edilinceye kadar trafikten men edilir.
8) 2918 sayılı Kanunun 21 inci maddesine istinaden trafikten men edilen araçların
sürülerek götürülebilmesi için ―C‖ geçici trafik belgesi alınması, çekici/kurtarıcı marifetiyle
götürülmek istenmesi halinde ise Ġzin Belgesi (ek-33/A) tanzim edilmek suretiyle araç
sahibine veya iĢletenine teslim edilir.
9) 2918 sayılı Kanunun 26 ncı maddesinin birinci fıkrasına istinaden trafikten men
edilen araçlara, gerekli Ģartları sağlamaları veya eksikliklerini gidermeleri amacıyla ―Geçici
Olarak Trafiğe ÇıkıĢ Ġzin Belgesi (ek-33)‖ düzenlenmek suretiyle yedi iĢ gününe kadar izin
verilir ve araç kayıtlarına gerekli Ģerh düĢülür. Süresi sonunda gerekli Ģartları sağlamadığı
veya eksikliklerini gidermediği tespit edilen araçlar trafikten men edilir. Bu araçlara tekrar
izin verilmez. Ancak, bulundukları yerde gerekli Ģartları sağlamaları veya eksikliklerini
gidermeleri halinde, trafiğe çıkarılmalarına müsaade edilir.
10) 2918 sayılı Kanunun 26 ncı maddesinin ikinci fıkrasına istinaden iĢlem yapılan
araçlardan, bu Yönetmelikte belirtilen Ģartlara aykırı olarak takılan veya bulundurulan
gereçler ile izin alınmadan yazılan yazılar, bütün giderler ve sorumluluk iĢletene ait olmak
üzere söktürülür veya sildirilir. Ancak bulundukları yerde bu iĢlemlerin mümkün olmaması
halinde, gerekli Ģartların sağlanması amacıyla ―Geçici Olarak Trafiğe ÇıkıĢ Ġzin Belgesi (ek33)‖ düzenlenmek suretiyle yedi iĢ gününe kadar izin verilir ve araç kayıtlarına gerekli Ģerh
düĢülür. Süresi sonunda gerekli Ģartları sağlamadığı tespit edilen araçlar trafikten men edilir
ve gerekli Ģartlar sağlanıncaya kadar trafiğe çıkarılmalarına izin verilmez.
11) 2918 sayılı Kanunun 28 inci maddesinin ikinci fıkrasına aykırılıkları nedeniyle
trafikten men edilen araçlara, gerekli Ģartları sağlamaları veya eksikliklerini gidermeleri
amacıyla ―Geçici Olarak Trafiğe ÇıkıĢ Ġzin Belgesi (ek-33)‖ düzenlenmek suretiyle yedi iĢ
gününe kadar izin verilir ve araç kayıtlarına gerekli Ģerh düĢülür. Süresi sonunda gerekli
Ģartları sağlamadığı veya eksikliklerini gidermediği tespit edilen araçlar trafikten men edilir.
Bu araçlara tekrar izin verilmez. Ancak bulundukları yerde gerekli Ģartları sağlamaları veya
eksikliklerini gidermeleri halinde trafiğe çıkarılmasına müsaade edilir.
12) 2918 sayılı Kanunun 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının; (a) bendinde sayılan
bozukluk veya eksiklikleri nedeniyle trafikten men edilen araçlardan, karayolunda sürülmeye
elveriĢli olanlar ile (b) bendinde sayılan diğer bozukluk veya eksiklikleri olan araçlara,
bozukluk veya eksikliklerini gidermek üzere Geçici Olarak Trafiğe ÇıkıĢ Ġzin Belgesi (ek-33)
düzenlenmek suretiyle yedi iĢ gününe kadar izin verilir ve araç kayıtlarına gerekli Ģerh
düĢülür. Süresi sonunda gerekli Ģartları sağlamadığı veya eksikliklerini gidermediği tespit
edilen araçlar trafikten men edilir. Bu araçlara tekrar izin verilmez. Ancak, bulundukları yerde
gerekli Ģartları sağlamaları veya eksikliklerini gidermeleri halinde trafiğe çıkarılmasına
müsaade edilir.
IĢık donanımındaki bozukluk veya eksiklikler nedeniyle trafikten men edilen araçlara,
günün kararması ile günün aydınlanması arasındaki zamanda geçici olarak trafiğe çıkıĢ izni
verilmez. Bu süre içerisinde trafikten men edilen ancak denetim mahallinde eksikliğini
gideremeyen araçlar çekici/kurtarıcı marifetiyle çekilmek suretiyle trafikten men edilir. Bu
iĢlemlere dair sorumluluk ve masraflar araç sahibi, iĢleteni veya sürücüsü tarafından
karĢılanır.
13) 2918 sayılı Kanunun 31 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine istinaden
trafikten men edilen araçlara, gerekli Ģartları sağlamaları veya eksikliklerini gidermeleri
amacıyla Geçici Olarak Trafiğe ÇıkıĢ Ġzin Belgesi (ek-33) düzenlenmek suretiyle yedi iĢ
gününe kadar izin verilir ve araç kayıtlarına gerekli Ģerh düĢülür. Süresi sonunda gerekli
Ģartları sağlamadığı veya eksikliklerini gidermediği tespit edilen araçlar trafikten men edilir.
Bu araçlara tekrar izin verilmez. Ancak bulundukları yerde gerekli Ģartları sağlamaları veya
eksikliklerini gidermeleri halinde trafiğe çıkarılmalarına müsaade edilir.
14) 2918 sayılı Kanunun 32 nci maddesi gereğince trafikten men edilen araçlara,
yapılan teknik değiĢiklikleri belgelendirip trafik tescil kuruluĢunda tescil ettirmeleri ve
belgelerine iĢlettirmeleri amacıyla Geçici Olarak Trafiğe ÇıkıĢ Ġzin Belgesi (ek-33)
düzenlenmek suretiyle yedi iĢ gününe kadar izin verilir ve araç kayıtlarına gerekli Ģerh
düĢülür. Bu süre sonunda gerekli Ģartları sağlamadığı tespit edilen araçlar trafikten men edilir
ve çekici/kurtarıcı marifetiyle götürülmek üzere Ġzin Belgesi (ek-33/A) düzenlemek suretiyle,
sahibine veya iĢletenine teslim edilir ve kayıtlarına gerekli Ģerh düĢülür.
15) 2918 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi gereğince trafikten men edilen araçlara,
muayenelerini yaptırmak amacıyla Geçici Olarak Trafiğe ÇıkıĢ Ġzin Belgesi (ek-33)
düzenlenmek suretiyle yedi iĢ gününe kadar izin verilir ve araç kayıtlarına gerekli Ģerh
düĢülür. Bu süre sonunda gerekli Ģartları sağlamadığı tespit edilen araçlar trafikten men edilir
ve çekici/kurtarıcı marifetiyle götürülmek üzere Ġzin Belgesi (ek-33/A) düzenlenmek suretiyle
sahibine veya iĢletenine teslim edilir ve kayıtlarına gerekli Ģerh düĢülür. Muayenesinin
yaptırılmadığının üç veya daha fazla tespiti halinde de, her seferinde idari para cezası
uygulanarak trafikten men edilir ve çekici/kurtarıcı marifetiyle götürülmek üzere Ġzin Belgesi
(ek-33/A) düzenlenmek suretiyle sahibine veya iĢletenine teslim edilir ve kayıtlarına gerekli
Ģerh düĢülür.
g) 2918 sayılı Kanunun 36, 39, 48, 49 ve 118 inci maddeleri gereğince sürücülerin araç
sürmekten men edilmesi halinde araç; sahibine, iĢletenine veya bu kiĢilerin uygun görmesi ile
araç cinsi için geçerli sürücü belgesi olan bir baĢka sürücüye teslim edilir. Aksi halde araç
ilgili kiĢi teslim alıncaya kadar muhafaza altına alınır.
ğ) Ġlgili diğer kanunlar kapsamında trafikten men edilen ya da tescil kayıtlarındaki
Ģerhler veya kısıtlamalar nedeniyle yakalanan araçlar, trafikten men veya yakalama iĢlemini
talep eden kurum veya kuruluĢ tarafından belirlenen yerlere, herhangi bir yer belirlenmemiĢ
ise yediemin otoparklara, bunların da bulunmaması halinde ise 122 nci maddede belirtilen
park yerlerinde ilgililer tarafından teslim alınıncaya kadar muhafaza altına alınır.‖
MADDE 18 – Aynı Yönetmeliğin 128 inci maddesinin birinci fıkrasının (m) bendi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢ, aynı fıkranın (d) bendinin (2) numaralı alt bendinin ikinci
paragrafı ile (l) bendi yürürlükten kaldırılmıĢ ve aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―m) Karayolu güzergâhları üzerinde kıĢ hizmetleri amacı ile seyreden, yolun yapım ve
bakımından sorumlu kuruma ait araçlarla kurum adına çalıĢan araçlar hizmetin gereği beraber
veya ayrı ayrı çalıĢtırdıkları tuz serici, ön-yan kar bıçağı, kar rotatifi ve benzeri ataĢmanlarla
azami geniĢlikleri bu fıkranın (a) bendinde verilen ölçüleri geçebileceği gibi, saatte 70 km/s
hızı geçmemeleri kaydıyla azami yüklü ağırlıklarının üzerinde yükleme yapılabilir.‖
―Araçların yüklenmesine iliĢkin ölçü ve usuller, ağırlık ve boyut kontrolü usul ve
esasları ile tartı toleransları konusunda Araçların Yüklenmesine ĠliĢkin Ölçü ve Usuller ile
Tartı ve Boyut Ölçüm Toleransları Hakkında Yönetmelik hükümleri uygulanır.‖
MADDE 19 – Aynı Yönetmeliğin 150 nci maddesinin ikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Sürücü ve yolcular için, nicelik ve nitelikleri bu Yönetmeliğin ekinde yer alan (1)
sayılı cetvelde ve Karayolları Trafik Kanununa göre çıkarılan diğer yönetmeliklerde
gösterilen koruyucu tertibatlardan;
a) Üç tekerlekli yük motosikletleri hariç, elektrikli bisiklet, motorlu bisiklet ve
motosikletlerde sürücülerin koruma baĢlığı ve koruma gözlüğü, yolcuların ise koruma baĢlığı,
b) M1 sınıfı otomobillerin, M1G ve N1G sınıfı arazi taĢıtlarının, N1, N2, N3 sınıfı
kamyonet, kamyon ve çekicilerin, M2 ve M3 sınıfı minibüs ve otobüslerin bütün
koltuklarında bu Yönetmeliğin ekinde yer alan (1) sayılı cetvelde yer alan "Emniyet
Kemeri"nin bulundurulması ve kullanılması zorunludur. Yalnız araç dururken kullanılan
koltuklar ile ayakta da yolcu taĢıyan M2 ve M3 kategorisi Sınıf A ve Sınıf I otobüslerde,
koltuklarda, emniyet kemeri bulundurulması zorunlu değildir. Ancak;
1) YerleĢim yeri içinde ticari amaçla yolcu taĢımacılığı yapan M2 ve M3 sınıfı minibüs
ve otobüsler (umum servis araçları hariç) ile dolmuĢ otomobillerindeki yolcular,
2) Geri gitme veya park yerlerinde 25 km/s. geçmeyen hızla seyreden sürücüler,
3) Ambulanslarda sürücü ve yanındaki oturma yeri dıĢında kalan ve hasta veya yaralıya
müdahale nedeniyle özel pozisyonlarda bulunan görevliler,
emniyet kemeri kullanmak zorunda değildir.‖
MADDE 20 – Aynı Yönetmeliğin 152 nci maddesinin ikinci fıkrasının (ç) bendinin (5)
numaralı alt bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―5) Kazaya karıĢan araçlardan herhangi birinin kamu kurum veya kuruluĢuna ait olması
(Sağlık Bakanlığına ait ambulans ve acil sağlık araçları hariç),‖
MADDE 21– Aynı Yönetmeliğin;
a) 80 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ―bir‖ ibaresi ―üç‖ Ģeklinde,
b) 119 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ―olması‖ ibaresi ―olmasa‖ Ģeklinde,
c) Ek-1‘indeki ―Araç Trafik Tescil Müracaat ve ĠĢlem Formu‖nun ―B) TESCĠL
BĠLGĠLERĠ‖ bölümünün ―Kullanım Amacı‖ kısmında bulunan ―Belediye‖ ibaresi ―Resmi
ticari‖ Ģeklinde,
ç) ―1 SAYILI CETVEL‖in ―C) HUSUSĠYETLERĠNE GÖRE ARAÇLARDA
BULUNDURULACAK TEÇHĠZAT‖ bölümünün ―TaĢıt‖ kısmında yer alan; ―N3 sınıfı
kamyon ve çekiciler ile azami ağırlığı 10 tonu aĢan M3 sınıfı otobüslerde‖ ifadesi ―N2 ve N3
sınıfı kamyon ve çekiciler ile M2 ve M3 sınıfı minibüs ve otobüslerde‖ Ģeklinde,
d) ―1 SAYILI CETVEL‖in ―C) HUSUSĠYETLERĠNE GÖRE ARAÇLARDA
BULUNDURULACAK TEÇHĠZAT‖ bölümünde yer alan; ―Motorlu bisiklet ve motosiklet
(Sürücüsü bir çerçeve veya karoseri ile korunanlar hariç)‖ ibaresi ―Motorlu bisiklet,
motosiklet ve elektrikli bisiklet (Sürücüsü bir çerçeve veya karoseri ile korunanlar hariç)‖
Ģeklinde,
e) ―1 SAYILI CETVEL‖in ―C) HUSUSĠYETLERĠNE GÖRE ARAÇLARDA
BULUNDURULACAK TEÇHĠZAT‖ bölümünün römork, yarı römork ve traktör römorkları
için geri yansıtıcılı Ģeridi düzenleyen kısmındaki ―Römork, yarı römork ve traktör
römorklarına yan taraflarını çevreletecek Ģekilde 5 ile 10 cm. geniĢliğinde sarı renkte ECE R
104 Regülasyonuna uygun geri yansıtıcılı Ģerit takılır.‖ ibaresi ―Römork, yarı römork ve
traktör römorklarında ECE R 104 onayına sahip, 2007/35/AT veya ECE R 48‘e göre araç
üzerine yerleĢtirilmiĢ geri yansıtıcılı Ģerit takılır.‖ Ģeklinde,
f) Ek:10/Arka‘nın ―1.―B‖ Geçici Trafik Belgesi:‖ bölümünde yer alan; ―Tescili
yapılmamıĢ veya tescil ve trafik belgesi iĢlemleri tamamlanmamıĢ araçların sürülmesi için 30
gün süreyle geçerli olmak üzere verilir.‖ ibaresi ―Tescili için müracaat edilmiĢ, ancak tescil
kuruluĢundan kaynaklanan nedenlerden dolayı tescil iĢlemleri tamamlanmamıĢ araçların
sürülmesi için yedi gün süreyle geçerli olmak üzere verilir.‖ Ģeklinde,
değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 22– Aynı Yönetmeliğin ekinde yer alan ek-14 ekteki Ģekilde değiĢtirilmiĢ ve
ek-33‘ten sonra gelmek üzere ekteki ek-33/A eklenmiĢtir.
MADDE 23 – Aynı Yönetmeliğin ek-35‘inde yer alan ―Sürücülere Uygulanacak Ceza
Puanı Cetveli‖nin son satırı yürürlükten kaldırılmıĢ ve aynı cetvele ―53/1-d‖ satırından sonra
gelmek üzere aĢağıdaki satır eklenmiĢtir.
―
Sağa ve sola dönüĢlerde, kurallara uygun olarak geçiĢ
53/2
yapan yayalara, varsa bisiklet yolundaki bisikletlilere ilk
20
geçiĢ hakkını vermemek
‖
MADDE 24 – Aynı Yönetmeliğin;
a) 134 üncü maddesi,
b) Ekinde yer alan ek:14/A, ek:14/B, ek:14/C, ek:14/A-1, ek:14/B-1, ek:14/C-1,
ek:14/A-2, ek:14/B-2, ek:14/C-2,
c) Ek:34 ve ek:34/Arka,
yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 25 – Bu Yönetmeliğin;
a) 9 uncu ve 10 uncu maddeleri ile 24 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
yayımı tarihinden üç ay sonra,
b) Diğer maddeleri yayımı tarihinde,
yürürlüğe girer.
MADDE 26 – Bu Yönetmelik hükümlerini ĠçiĢleri, Çevre ve ġehircilik ile UlaĢtırma,
Denizcilik ve HaberleĢme Bakanları birlikte yürütür.
Ek-14
VĠLAYET ĠSĠMLERĠNĠN SIRAYA GÖRE DĠZĠLMESĠYLE ALDIKLARI SIRA
NUMARALARINI GÖSTERĠR CETVEL
01 ADANA
02 ADIYAMAN
03 AFYONKARAHĠSAR
04 AĞRI
05 AMASYA
06 ANKARA
07 ANTALYA
08 ARTVĠN
09 AYDIN
10 BALIKESĠR
11 BĠLECĠK
12 BĠNGÖL
13 BĠTLĠS
14 BOLU
15 BURDUR
13 BURSA
17 ÇANAKKALE
18 ÇANKIRI
19 ÇORUM
20 DENĠZLĠ
21 DĠYARBAKIR
22 EDĠRNE
23 ELAZIĞ
24 ERZĠNCAN
25 ERZURUM
26 ESKĠġEHĠR
27 GAZĠANTEP
28 GĠRESUN
29 GÜMÜġHANE
30 HAKKARĠ
31 HATAY
32 ISPARTA
33 MERSĠN
34 ĠSTANBUL
35 ĠZMĠR
36 KARS
37 KASTAMONU
38 KAYSERĠ
39 KIRKLARELĠ
40 KIRġEHĠR
41 KOCAELĠ
42 KONYA
43 KÜTAHYA
44 MALATYA
45 MANĠSA
46 KAHRAMANMARAġ
47 MARDĠN
48 MUĞLA
49 MUġ
50 NEVġEHĠR
51 NĠĞDE
52 ORDU
53 RĠZE
54 SAKARYA
55 SAMSUN
56 SĠĠRT
57 SĠNOP
58 SĠVAS
59 TEKĠRDAĞ
60 TOKAT
61 TRABZON
62 TUNCELĠ
63 ġANLIURFA
64 UġAK
65 VAN
66 YOZGAT
67 ZONGULDAK
68 AKSARAY
69 BAYBURT
70 KARAMAN
71 KIRIKKALE
72 BATMAN
73 ġIRNAK
74 BARTIN
75 ARDAHAN
76 IĞDIR
77 YALOVA
78 KARABÜK
79 KĠLĠS
80 OSMANĠYE
81 DÜZCE
du
at
2
-a
1- Bu liste 81 il’e göre hazırlanmıĢtır.
2- Bu listedeki il’lerden herhangi birinin ismi değiĢtirilse de numarası değiĢtirilmeyecektir.
3- Bu listedeki isimlerden herhangi birinin Vilayet adı kaldırılsa o numara boĢ olarak
kalacaktır.
4- Bu listede olmayıp yeniden il olacak yerlere alfabetik sıraya bakılmaksızın 81’den sonraki
sayılar verilecektir.
ĠZĠN BELGESĠ
ĠZĠN VERĠLECEK ARACIN
……………………………………………………………
Markası
……………………………………………………………
Modeli
……………………………………………………………
……………………………………………………………
Cinsi
:
:
:
Rengi
:
……………………………………
:
……………………………………
:
:
……………………………………
……………………………………
ĠZĠN BELGESĠNĠ
……………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………………………
ARACIN TRAFĠKTEN MEN EDĠLDĠĞĠ KANUN MADDESĠ(KTK)
30/1-b
31/1-b
32
34
...…Kez
...…Kez
sı, trafikten men nedeni ve diğer özellikleri belirtilen araca, karayolunda sürülmemek, her türlü hukuki ve mali sorumluluk
fetiyle götürülmek kaydıyla eksikliklerinin tamamlanması/tamir edileceği yere kadar götürülüp getirilmesi için .................
ĠZĠN BELGESĠNĠ DÜZENLEYEN
1.Görevli
…………………………………………………………….
…………………………………………………………….
…………………………………………………………….
2.Görevli
.…………………………………………………………
.…………………………………………………………
.…………………………………………………………
ARACI TESLĠM ALANIN (Sahibi/sürücüsü/vekili)
………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………
zenlenecektir.
Ġmza
…../…./
[R.G. 19 ġubat 2014 – 28918]
—— • ——
Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürlüğünden:
DEVLET SU ĠġLERĠ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ PERSONELĠ GÖREVDE
YÜKSELME VE UNVAN DEĞĠġĠKLĠĞĠ YÖNETMELĠĞĠ
BĠRĠNCĠ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, liyakat ve kariyer ilkeleri çerçevesinde
hizmet gerekleri ve personel planlaması esas alınarak Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürlüğünde
657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak çalıĢan Devlet memurlarının görevde
yükselme ve unvan değiĢikliklerine iliĢkin usul ve esasları belirlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürlüğünde 657 sayılı
Devlet Memurları Kanununa tabi olarak çalıĢan Devlet memurlarından görevde yükselme ve
unvan değiĢikliği suretiyle atanacakları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları
Kanunu, 18/12/1953 tarihli ve 6200 sayılı Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürlüğünün TeĢkilat ve
Görevleri Hakkında Kanun ile 15/3/1999 tarihli ve 99/12647 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile
yürürlüğe giren Kamu Kurum ve KuruluĢlarında Görevde Yükselme ve Unvan DeğiĢikliği
Esaslarına Dair Genel Yönetmelik hükümlerine dayanılarak hazırlanmıĢtır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Alt görev: 27/9/1984 tarihli ve 3046 sayılı Kanunda belirtilen hiyerarĢik kademeler
çerçevesinde daha alt hiyerarĢi içindeki görevleri,
b) Aynı düzey görev: HiyerarĢi, görev, yetki ve sorumluluk açısından aynı grupta ya da
grup içinde alt gruplar olması halinde aynı alt grupta gösterdikleri görevleri,
c) Genel Müdür: Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürünü,
ç) Genel Müdürlük: Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürlüğünü,
d) Görev grupları: Aynı düzeydeki unvanlardan oluĢan grupları,
e) Görevde yükselme: Bu Yönetmelikte belirtilen görevlere aynı veya baĢka görev
gruplarından yapılacak görevde yükselme niteliğindeki atamaları,
f) Görevde yükselme sınavı: ġube müdürü ve bunla aynı düzeydeki kadrolara
atanacaklar için yapılan yazılı ve sözlü sınavı, diğer unvanlara atanacaklar için yapılan yazılı
sınavı,
g) Hizmet süresi: Aylıksız izinli geçen süreler hariç, muvazzaf askerlik süresi dahil
olmak üzere, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 68 inci maddesinin (B) bendine göre
hesaplanan süreleri,
ğ) ĠĢ günü: Ulusal bayram ile genel ve hafta sonu tatil günleri hariç diğer günleri,
h) Merkez: Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürlüğü merkez teĢkilatını,
ı) TaĢra: Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürlüğü bölge teĢkilatını,
i) Unvan değiĢikliği sınavı: En az ortaöğretim düzeyinde mesleki veya teknik eğitim
sonucu ihraz edilen unvanlara iliĢkin görevlere atanabilmek için yapılan yazılı sınavı,
j) Üst görev: 3046 sayılı Kanunda belirtilen hiyerarĢik kademeler çerçevesinde daha üst
hiyerarĢi içindeki görevleri,
ifade eder.
ĠKĠNCĠ BÖLÜM
Görevde Yükselme ve Unvan DeğiĢikliğine ĠliĢkin Esaslar
Görevde yükselme ve unvan değiĢikliğine tabi görev grupları
MADDE 5 – (1) Bu Yönetmelik kapsamında atama yapılacak görev grupları aĢağıda
belirtilmiĢtir.
a) Yönetim hizmetleri grubu;
1) ġube müdürü, baĢmühendis,
2) ġef,
b) Hukuk hizmetleri grubu;
1) Hukuk müĢaviri,
c) AraĢtırma, planlama ve eğitim hizmetleri grubu;
1) Eğitim uzmanı,
ç) Savunma hizmetleri grubu;
1) Sivil savunma uzmanı,
d) Ġdari hizmetler grubu;
1) Ayniyat saymanı,
2) Bilgisayar iĢletmeni, memur, ambar memuru, ayniyat memuru, santral memuru,
daktilograf, veri hazırlama ve kontrol iĢletmeni, koruma ve güvenlik görevlisi, haberleĢme
memuru, satın alma memuru,
e) Destek hizmetleri grubu;
1) Rasatçı yardımcısı, teknisyen yardımcısı, bekçi, hizmetli, dağıtıcı.
(2) Unvan değiĢikliğine tabi kadrolar aĢağıda gösterilmiĢtir:
a) Mühendis, mimar, Ģehir plancısı, matematikçi, istatistikçi, fizikçi, kimyager,
arkeolog, jeolog, grafiker, tekniker, teknisyen, kütüphaneci, avukat, mütercim, veteriner
hekim, biyolog, sosyal çalıĢmacı, psikolog, diyetisyen, çocuk geliĢimcisi, hemĢire, sağlık
memuru, programcı, teknik ressam, haberleĢme teknisyeni, rasatçı.
Görevde yükselme sınavına tabi olarak atanacaklarda aranacak genel Ģartlar
MADDE 6 – (1) Bu Yönetmelikte belirtilen unvanlara görevde yükselme suretiyle
atanabilmek için;
a) 657 sayılı Kanunun 68 inci maddesinin (B) bendinde belirtilen hizmet süresine sahip
olmak,
b) Görevde yükselme sınavında baĢarılı olmak,
gerekir.
Görevde yükselme sınavına tabi olarak atanılacak kadrolarda aranacak Ģartlar
MADDE 7 – (1) Görevde yükselme suretiyle atanacaklarda genel Ģartların yanında
aĢağıdaki özel Ģartlar aranır:
a) Merkez ve taĢra birimlerinde Ģube müdürü unvanlı kadrolara atanabilmek için;
1) Ayniyat saymanı, Ģef kadrosunda ayrı ayrı ya da birlikte en az 3 yıl, mühendis,
mimar, Ģehir plancısı, jeolog, fizikçi, matematikçi, istatistikçi, biyolog, veteriner hekim,
kimyager, kütüphaneci, arkeolog, APK uzmanı, eğitim uzmanı, sivil savunma uzmanı, sosyal
çalıĢmacı, psikolog, çocuk geliĢimcisi kadrolarında ayrı ayrı ya da birlikte en az 5 yıl,
mütercim, programcı, tekniker, grafiker, bilgisayar iĢletmeni, veri hazırlama ve kontrol
iĢletmeni, memur veya teknisyen kadrolarında ayrı ayrı ya da birlikte en az toplam 8 yıl
hizmet süresine sahip olmak,
2) EK-1‘de belirtilen öğrenim niteliklerine sahip olmak,
b) BaĢmühendis kadrosuna atanabilmek için;
1) EK-1‘de belirtilen öğrenim niteliklerine sahip olmak,
2) Genel Müdürlükte mühendis kadrosunda en az 5 yıl çalıĢmıĢ olmak,
c) ġef kadrosuna atanabilmek için;
1) En az iki yıllık yüksekokul mezunu olmak,
2) Genel müdürlükte bilgisayar iĢletmeni, veri hazırlama ve kontrol iĢletmeni, memur,
ambar memuru, ayniyat memuru, santral memuru, daktilograf, haberleĢme memuru, satın
alma memuru kadrolarında en az 3 yıl hizmet süresine sahip olmak,
ç) Hukuk müĢaviri kadrosuna atanabilmek için;
1) Hukuk fakültelerinden ya da bunlara denkliği Yükseköğretim Kurulunca kabul
edilmiĢ yurt dıĢındaki yükseköğretim kurumlarından mezun olmak,
d) Eğitim uzmanı kadrosuna atanabilmek için;
1) Fakülte veya en az dört yıllık yüksekokulların eğitim ile ilgili bölümlerinden mezun
olmak,
2) Genel Müdürlükte Ģef, mütercim, programcı, tekniker, bilgisayar iĢletmeni, veri
hazırlama ve kontrol iĢletmeni, memur veya teknisyen kadrolarında en az 3 yıl hizmet
süresine sahip olmak,
e) Sivil savunma uzmanı kadrosuna atanabilmek için;
1) Fakülte veya en az dört yıllık yüksekokul mezunu olmak,
2) Genel Müdürlükte Ģef, mütercim, programcı, tekniker, bilgisayar iĢletmeni, veri
hazırlama ve kontrol iĢletmeni, memur veya teknisyen kadrolarında en az 8 yıl hizmet
süresine sahip olmak,
f) Ayniyat saymanı kadrosuna atanabilmek için;
1) En az iki yıllık yüksekokul mezunu olmak,
2) Genel Müdürlükte Ģef, bilgisayar iĢletmeni, veri hazırlama ve kontrol iĢletmeni,
memur kadrolarında en az 8 yıl hizmet süresine sahip olmak,
g) Memur, bilgisayar iĢletmeni, veri hazırlama ve kontrol iĢletmeni, ambar memuru,
ayniyat memuru, satın alma memuru, daktilograf, santral memuru ile haberleĢme memuru
kadrolarına atanabilmek için;
1) En az lise veya dengi okul mezunu olmak,
ğ) Koruma ve güvenlik görevlisi kadrosuna atanabilmek için;
1) En az lise ve dengi okul mezunu olmak,
2) 10/6/2004 tarihli ve 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanunda belirtilen
diğer Ģartları taĢımak,
gerekir.
Unvan değiĢikliği sınavına tabi olarak atanılacak kadrolarda aranılacak Ģartlar
MADDE 8 – (1) Unvan değiĢikliğine tabi olarak yapılacak atamalarda unvan
değiĢikliği sınavında baĢarılı olmanın yanında aĢağıda belirtilen Ģartlar aranır:
a) Mühendis, mimar, Ģehir plancısı, matematikçi, istatistikçi, fizikçi, kimyager,
arkeolog, jeolog, grafiker kadrolarına atanabilmek için;
1) Fakülte veya en az dört yıllık yüksekokulların ilgili bölümlerinden mezun olmak,
b) Avukat kadrosuna atanabilmek için;
1) Hukuk fakültesi mezunu olmak,
2) Avukatlık ruhsatını almıĢ olmak,
c) Tekniker kadrosuna atanabilmek için;
1) Ġki yıl süreli mesleki veya teknik yüksekokulların ilgili bölümlerinden mezun olmak,
ç) Teknisyen, haberleĢme teknisyeni, teknik ressam ve rasatçı kadrosuna atanabilmek
için;
1) Endüstri meslek lisesi, kız meslek lisesi ve/veya dengi diğer teknik liselerin ilgili
bölümlerinden mezun olmak,
d) Programcı kadrosuna atanabilmek için;
1) En az iki yıllık yüksekokulların bilgisayar programcılığı bölümünden mezun olmak
veya fakülte veya en az dört yıllık yüksekokul mezunu olup Milli Eğitim Bakanlığından
onaylı programcı sertifikasına sahip olmak,
2) En az iki programlama dilini bildiğini belgelemek,
e) Kütüphaneci kadrosuna atanabilmek için;
1) Fakülte veya en az dört yıllık yüksekokulların ilgili bölümlerinden mezun olmak,
f) Mütercim kadrosuna atanabilmek için;
1) Fakülte veya en az dört yıllık yüksekokulların ilgili bölümlerinden mezun olmak,
2) Yabancı Dil Bilgisi Seviye Tespit Sınavından en az (B) düzeyinde baĢarılı olmak,
g) Veteriner hekim kadrosuna atanabilmek için;
1) Veterinerlik fakültesi mezunu olmak,
ğ) Biyolog, sosyal çalıĢmacı, psikolog, diyetisyen ve çocuk geliĢimcisi kadrosuna
atanabilmek için;
1) Fakülte veya en az dört yıllık yüksekokulların ilgili bölümlerinden mezun olmak,
h) HemĢire, sağlık memuru kadrolarına atanabilmek için;
1) Fakülte veya en az iki yıllık yüksekokul veya sağlık meslek liselerinin ilgili
bölümlerinden mezun olmak,
gerekir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Görevde Yükselme ve Unvan DeğiĢikliği Sınavı Usul ve Esasları
Duyuru ve baĢvuru
MADDE 9 – (1) Görevde yükselme veya unvan değiĢikliği suretiyle atama yapılacak
boĢ kadroların sınıfı, unvanı, derecesi, hangi birimde bulunduğu, aranacak Ģartlar ile sınava
iliĢkin usul ve esaslar yazılı sınavlardan kırkbeĢ gün önce duyurulur. Ġlan edilen kadrolar için
belirlenen baĢvuru süresinin son günü itibarıyla aranan nitelikleri taĢıyan personel, baĢvuru
Ģartlarını taĢıdığı farklı unvanlı kadrolardan sadece biri için duyuruda belirtilen Ģekilde
baĢvuruda bulunabilir.
(2) BaĢvuru süresi beĢ iĢ gününden az olamaz. Ġlan edilen kadrolar için belirlenen
baĢvuru tarihinin son günü itibarıyla aranan nitelikleri taĢıyan personel, duyuruda belirtilen
Ģekilde baĢvuruda bulunur. Aylıksız izinde bulunanlar dâhil olmak üzere, ilgili mevzuatı
uyarınca verilen izinleri kullanmakta olanların da sınava katılmaları mümkündür.
(3) Personel ve Eğitim Dairesi BaĢkanlığı tarafından baĢvurular incelenerek, aranan
Ģartları taĢıyanlar Genel Müdürlük resmi internet sitesinde ilan edilir.
Yazılı sınav
MADDE 10 – (1) Yazılı sınava iliĢkin konu baĢlıkları Genel Müdürlükçe belirlenerek
duyuruda ilan edilir.
(2) Yazılı sınav Genel Müdürlükçe yapılabileceği gibi, Ölçme, Seçme ve YerleĢtirme
Merkezi BaĢkanlığına, Milli Eğitim Bakanlığına, Türkiye ve Orta Doğu Amme Ġdaresi
Enstitüsü Genel Müdürlüğüne veya yükseköğretim kurumlarından birine yaptırılabilir.
(3) Yazılı sınavda yüz tam puan üzerinden en az yetmiĢ puan alanlar baĢarılı sayılır.
(4) Sınavlarda kopya çekenlerin, kopya verenlerin veya bunlara teĢebbüs edenlerin,
sınav kâğıtlarına belirtici iĢaret koyanların, baĢvuruda gerçeğe aykırı bildirimde bulunduğu
anlaĢılanların veya gerekli Ģartları taĢımadığı daha sonra saptananların sınavları geçersiz
sayılarak, atamaları yapılmaz ve atamaları yapılmıĢ olanların onayları iptal edilir. Ayrıca, bu
kiĢiler hakkında 657 sayılı Kanunun disiplin hükümleri uygulanır.
(5) Sınava girecek aday yerine baĢka bir kiĢinin sınava girdiğinin anlaĢılması halinde
ilgililerin sınavı bir tutanakla tespit edilerek geçersiz sayılır ve haklarında yasal iĢlem yapılır.
Sözlü sınav
MADDE 11 – (1) ġube müdürü ve bunla aynı düzeydeki diğer görevlere atanacaklardan
yazılı sınavda en yüksek puan alan baĢarılı adaydan baĢlamak üzere ilan edilen kadro
sayısının beĢ katına kadar aday sözlü sınava alınır. Sözlü sınava alınacaklar listesinin son
sırasındaki adayla eĢit puanı alanlar da sözlü sınava alınır.
(2) Ġlgili personel, Sınav Kurulunun her bir üyesi tarafından;
a) Sınav konularına iliĢkin bilgi düzeyi,
b) Bir konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücü,
c) Liyakati, temsil kabiliyeti, tutum ve davranıĢlarının göreve uygunluğu,
ç) Özgüveni, ikna kabiliyeti ve inandırıcılığı,
d) Genel kültürü ve genel yeteneği,
e) Bilimsel ve teknolojik geliĢmelere açıklığı,
esas alınarak yüz tam puan üzerinden değerlendirilir. Her üyenin vermiĢ olduğu
puanların aritmetik ortalaması alınarak personelin sözlü sınav puanı tespit edilir. Sözlü
sınavda yüz üzerinden en az yetmiĢ puan alanlar baĢarılı sayılır.
BaĢarı sıralaması
MADDE 12 – (1) Görevde yükselme suretiyle ilan edilen boĢ kadro sayısı kadar atama
yapılmasında baĢarı puanı esas alınır. BaĢarı puanı, Ģube müdürü ve bunla aynı düzeydeki
diğer kadrolara atanacaklar için sözlü sınav; diğer kadrolara atanacaklar için yazılı sınav
puanı esas alınmak suretiyle tespit edilir ve kurum resmi internet sitesinde ilan edilir.
(2) BaĢarı puanlarının eĢit olması halinde, sırasıyla;
a) Hizmet süresi fazla olanlara,
b) Daha üst öğrenimi bitirmiĢ olanlara,
c) Üst öğrenim mezuniyet notu yüksek olanlara,
öncelik verilir.
(3) Görevde yükselme sınavında baĢarılı olmalarına rağmen, ilan edilen kadro sayısı
nedeniyle ataması yapılamayacak personelden en fazla asıl aday sayısı kadar personel, Genel
Müdürlükçe ihtiyaç duyulması halinde baĢarı sıralaması listesinde yedek olarak belirlenebilir.
Görevde yükselme suretiyle atanma
MADDE 13 – (1) Atanmaya hak kazanan personel, baĢarı sıralaması listesinin
kesinleĢmesini müteakiben üç ay içinde baĢarı puanlarına göre atanır. Genel Müdürlükçe
tercih alınması durumunda ise baĢarı puanları esas alınarak ilgili personelin tercihlerine göre
atamaları yapılır. Duyurulan kadrolardan;
a) Atanma Ģartlarını taĢımadıkları için sınavların geçersiz sayılması veya bu sebeple
atamaların iptal edilmesi, atanılan göreve geçerli bir mazeret olmaksızın süresi içinde
baĢlanmaması ya da atanma hakkından vazgeçilmesi,
b) Emeklilik, ölüm, memurluktan çekilme veya çıkarılma, baĢka unvanlı kadrolara ya da
baĢka bir kuruma naklen atanma,
sebepleriyle boĢ kalan veya boĢalanlara, baĢarı sıralamasının ilan edildiği tarihten
itibaren altı aylık süreyi aĢmamak üzere aynı unvanlı kadrolar için yapılacak müteakip sınava
iliĢkin duyuruya kadar, Genel Müdürlükçe belirlenmiĢ olması halinde yedekler arasından
baĢarı sıralamasına göre atama yapılabilir.
(2) Görevde yükselme sınavına herhangi bir sebeple katılmayanlar ile baĢarısız olan
veya yedeklerden altı ay içindeki müteakip sınava iliĢkin duyuruya kadar atanmamıĢ olanlar
ya da atanma haklarından herhangi bir sebeple feragat edenler, aynı unvanlı kadrolara
yapılacak atamalar için bu Yönetmelikte öngörülen bütün usul ve esaslara tabidir.
Unvan değiĢikliği sınavı
MADDE 14 – (1) 5 inci maddenin ikinci fıkrasında belirtilen unvan değiĢikliğine tabi
kadrolara, bu unvanları en az ortaöğretim düzeyinde mesleki veya teknik eğitim sonucu ihraz
etmiĢ bulunan personelin atanması sözlü sınava iliĢkin hükümleri hariç olmak üzere, bu
Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde yapılacak unvan değiĢikliği sınavı
sonucundaki baĢarısına göre gerçekleĢtirilir.
(2) Unvan değiĢikliği sınavı, Genel Müdürlükçe belirlenecek görev alanları ve atama
yapılacak kadronun niteliğine iliĢkin konularda yazılı olarak yaptırılır.
(3) Bu sınavda yüz üzerinden en az yetmiĢ puan alanlar baĢarılı sayılırlar.
(4) Unvan değiĢikliği sınavı kapsamındaki görevlere, sadece Genel Müdürlük personeli
baĢvurabilir. Bu sınava katılacaklarda hizmet Ģartı aranmaz.
(5) Unvan değiĢikliği sınavlarıyla ilgili iĢ ve iĢlemleri Sınav Kurulu yürütür.
Sınav Kurulu ve görevleri
MADDE 15 – (1) Sınav Kurulu, sınav tarihinden en az iki ay önce Genel Müdür Onayı
ile oluĢturulur.
(2) Sınav Kurulu bir baĢkan ve dört üyeden oluĢur.
(3) Sınav Kurulu; Personel ve Eğitim Dairesi BaĢkanlığının bağlı olduğu Genel Müdür
Yardımcısı baĢkanlığında, Personel ve Eğitim Dairesi BaĢkanı, Hukuk MüĢaviri ve diğer
birimlerin en az daire baĢkanı düzeyindeki üst yöneticileri olmak üzere 5 kiĢiden oluĢur.
(4) Aynı usulle yedek üyeler de belirlenir. Asil üyenin bulunmadığı toplantıya yedek
üye iĢtirak eder.
(5) Sınav Kurulunun baĢkan ve üyelerinin görevde yükselme sınavına eĢlerinin, ikinci
dereceye kadar (bu derece dahil) kan ve sıhri hısımlarının katıldığının tespit edilmesi halinde,
bu üye veya üyeler Sınav Kurulu üyeliğinden çıkartılır ve bunların yerine yeni üye veya
üyeler görevlendirilir.
(6) Sınav Kurulunu teĢkil eden üyeler, görevde yükselme sınavına alınacak personelden
öğrenim durumu ve ihraz ettikleri unvanlar itibarıyla daha düĢük seviyede olamazlar.
(7) Sınav Kurulunun sekretarya hizmetleri Personel ve Eğitim Dairesi BaĢkanlığınca
yürütülür.
(8) Sınav Kurulu; sınavların yapılması, sınav sonuçlarının ilanı, itirazların
sonuçlandırılması ve sınavlara iliĢkin diğer iĢleri yürütür.
(9) Sınav Kurulu, üye tamsayısı ile toplanır. Kararlar oy çokluğuyla alınır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
ÇeĢitli ve Son Hükümler
Görev grupları arasındaki geçiĢler
MADDE 16 – (1) 5 inci maddede belirtilen hizmet grupları arasındaki geçiĢler
aĢağıdaki esaslar çerçevesinde yapılır;
a) Aynı ana görev grubunun alt görev grubu içinde kalmak kaydıyla, sınav
yapılmaksızın ilgili personelin isteği ve atanılacak kadronun gerektirdiği özellikleri taĢımak
Ģartıyla aynı düzey görev ve alt görevlere atanmak mümkündür.
b) Gruplar arası görevde yükselme niteliğindeki geçiĢler ve alt gruptan üst gruplara
geçiĢler görevde yükselme sınavına tabidir. Ancak, Genel Müdürlükte veya diğer kamu
kurum ve kuruluĢlarında daha önce bulunulan görevler ile bu görevlerle aynı düzey görevlere
veya alt görevlere bu Yönetmelikte aranan öğrenim ve hizmet süresi ile hizmetin yerine
getirilmesi için gerekli sertifika, ehliyet ve benzeri belgelere sahip olma Ģartını taĢıması
kaydıyla görevde yükselme sınavına tabi tutulmadan atama yapılabilir.
c) Unvan değiĢikliğine tabi kadrolara yapılacak atamalar ve bu kadrolar arasındaki
geçiĢler, ilgili unvan için düzenlenen unvan değiĢikliği sınavı sonucuna göre yapılır.
ç) Avukat kadrosundan hukuk müĢaviri kadrosuna yapılacak atamalarda bu Yönetmelik
hükümleri uygulanmaz.
d) Bu Yönetmelik kapsamındaki personelden doktora öğrenimini bitirmiĢ olanlar, unvan
değiĢikliği sınavına katılmaksızın öğrenimle ihraz edilen görevlere atanabilirler. Doktora
öğrenimini bitiren personelden atanılacak görev için aranan toplam hizmet süresine sahip
olmaları ve mevzuatla aranan öğrenim Ģartını taĢımaları kaydıyla uzman veya aynı düzeydeki
görevler ile daha alt görevlere yapılacak atamalarda bu Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.
Engellilerin sınavları
MADDE 17 – (1) Genel Müdürlük, gerekli Ģartları taĢıyan ve atama yapılacak görevi
yapabilecek durumda bulunan engellilerin sınavlarının yapılabilmesi için gerekli tedbirleri
alırlar.
ÖzelleĢtirilen kuruluĢlardan atama
MADDE 18 – (1) 24/11/1994 tarihli ve 4046 sayılı ÖzelleĢtirme Uygulamaları
Hakkında Kanunun 22 nci maddesi uyarınca Genel Müdürlüğe ilk defa yapılan atamalarda bu
Yönetmelik hükümleri uygulanmaz.
KazanılmıĢ haklar
MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelik kapsamına giren unvanları, ilgili mevzuatı uyarınca
kazananların hakları saklıdır.
Hüküm bulunmayan haller
MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, 657 sayılı Devlet
Memurları Kanunu, 6200 sayılı Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürlüğünün TeĢkilat ve Görevleri
Hakkında Kanun ile Kamu Kurum ve KuruluĢlarında Görevde Yükselme ve Unvan
DeğiĢikliği Esaslarına Dair Genel Yönetmelik hükümleri uygulanır.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 21 – (1) 8/11/2007 tarihli ve 26694 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Devlet
Su ĠĢleri Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan DeğiĢikliği Yönetmeliği
yürürlükten kaldırılmıĢtır.
Öğrenim durumu
GEÇĠCĠ MADDE 1 – (1) 18/4/1999 tarihinde görevde bulunan ve aynı tarih itibariyle,
iki veya üç yıllık yükseköğrenim mezunu olanlar diğer Ģartlara sahip oldukları takdirde 7 nci
maddenin uygulanması bakımından dört yıllık yükseköğrenim mezunu kabul edilirler.
Yürürlük
MADDE 22 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 23 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Devlet Su ĠĢleri Genel Müdürü yürütür.
Yönetmeliğin ekleri için tıklayınız
[R.G. 19 ġubat 2014 – 28918]
—— • ——
TEBLĠĞLER
Ekonomi Bakanlığından:
ĠTHALATTA GÖZETĠM UYGULANMASINA ĠLĠġKĠN TEBLĠĞ
(TEBLĠĞ NO: 2012/2)’DE DEĞĠġĠKLĠK YAPILMASINA DAĠR TEBLĠĞ
MADDE 1 – 5/7/2012 tarihli ve 28344 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Ġthalatta
Gözetim Uygulanmasına ĠliĢkin Tebliğ (Tebliğ No: 2012/2)‘in 1 inci maddesinde yer alan
tablo aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―
Birim CIF Kıymet
G.T.P.
EĢyanın Tanımı
(ABD Doları/m2)
Yalnız alçı ve alçı esaslı bileĢiklerden levhalar,
68.09
5
plakalar, panolar, karolar ve benzerleri
‖
MADDE 2 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 – Bu Tebliğ hükümlerini Ekonomi Bakanı yürütür.
[R.G. 19 ġubat 2014 – 28918]
—— • ——
Ekonomi Bakanlığından:
ĠTHALATTA KORUNMA ÖNLEMLERĠNE ĠLĠġKĠN TEBLĠĞ
(TEBLĠĞ NO: 2014/1)
Kapsam
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğ, 14/12/2013 tarihli ve 28851 sayılı Resmî Gazete‘de
yayımlanan Ġthalatta Korunma Önlemlerine ĠliĢkin Tebliğ (Tebliğ No: 2013/9) ile baĢlatılan
ve 10/5/2004 tarihli ve 2004/7305 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan
Ġthalatta Korunma Önlemleri Hakkında Karar ve 8/6/2004 tarihli ve 25486 sayılı Resmî
Gazete‘de yayımlanan Ġthalatta Korunma Önlemleri Yönetmeliği çerçevesinde yürütülen
soruĢturma sonucunda alınan kararı içermektedir.
SoruĢturma
MADDE 2 – (1) Ekonomi Bakanlığı Ġthalat Genel Müdürlüğü tarafından yürütülerek
tamamlanan soruĢturma sonucunda ulaĢılan bilgi ve bulguları içeren özet sonuç raporu
Bakanlığa ait Ticaret Politikası Savunma Araçları (www.tpsa.gov.tr) web sayfasının Korunma
Önlemleri bölümünde yer almaktadır.
Karar
MADDE 3 – (1) Ġthalatta Korunma Önlemlerini Değerlendirme Kurulu, aĢağıda
Gümrük Tarife Ġstatistik Pozisyonu (GTĠP) ve tanımı belirtilen eĢyanın ithalatında uygulanan
korunma önleminin 2 (iki) yıl süreyle uzatılmasına, korunma önleminin ek mali yükümlülük
Ģeklinde uygulanmasına, ek mali yükümlülüğün aĢağıdaki tabloda belirtilen tutarlarda
belirlenmesine, CIF birim kıymeti 35 ABD Doları/Adet ve üzerinde olan ithal eĢyanın söz
konusu önlemden muaf tutulmasına, Dünya Ticaret Örgütü Korunma Önlemleri
AnlaĢması‘nın 9.1 maddesi gereğince geliĢmekte olan ülkelere muafiyet tanınmasına ve
önlemin istihsali hususunda Bakanlar Kurulu‘na öneride bulunulmasına toplantıya katılan
üyelerin oy birliği ile karar vermiĢtir.
GTĠP
EĢyanın
Tanımı
Plastik
9003.11.00.00.00 maddelerden
olanlar
Diğer
9003.19.00.00.00 maddelerden
olanlar
Muafiyet
Sınırı-CIF
(ABD
Doları/Adet)
Ek Mali Yükümlülük
(ABD Doları/Adet)
(5/3/2014(5/3/20154/3/2015)
4/3/2016)
35
1,75
1,50
35
2,00
1,75
Yürürlük
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Ekonomi Bakanı yürütür.
[R.G. 19 ġubat 2014 – 28918]
—— • ——
YÖNETMELĠK
Sağlık Bakanlığından:
SAĞLIK HĠZMETLERĠ LĠSANS YÖNETMELĠĞĠNĠN YÜRÜRLÜKTEN
KALDIRILMASINA DAĠR YÖNETMELĠK
MADDE 1 – 30/11/2012 tarihli ve 28483 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Sağlık
Hizmetleri Lisans Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümlerini Sağlık Bakanı yürütür.
[R.G. 20 ġubat 2014 – 28919]
—— • ——
TEBLĠĞ
Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumundan:
ÖZEL HUSUSLAR-TOPLULUK FĠNANSAL TABLOLARININ
BAĞIMSIZ DENETĠMĠ
(TOPLULUĞA BAĞLI BĠRĠM DENETÇĠLERĠNĠN ÇALIġMALARI DÂHĠL)
(BDS 600)
HAKKINDA TEBLĠĞ
TÜRKĠYE DENETĠM STANDARTLARI TEBLĠĞĠ NO: 27
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin amacı; bu Tebliğin ekinde yer alan Özel HususlarTopluluk Finansal Tablolarının Bağımsız Denetimi (Topluluğa Bağlı Birim Denetçilerinin
ÇalıĢmaları Dâhil) Standardının yürürlüğe konulmasıdır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Tebliğin kapsamı, Ek‘te yer alan BDS 600 metninde belirlenmiĢtir.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Tebliğ, 26/9/2011 tarihli ve 660 sayılı Kamu Gözetimi, Muhasebe
ve Denetim Standartları Kurumunun TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde
Kararnamenin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine dayanılarak hazırlanmıĢtır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Tebliğde geçen;
a) BaĢkan: Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu BaĢkanını,
b) Denetçi: Bağımsız denetçiyi,
c) Denetim: Bağımsız denetimi,
ç) Kurum: Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumunu,
ifade eder.
GeçiĢ hükümleri
GEÇĠCĠ MADDE 1 – (1) Bu Tebliğin yayımı tarihine kadar 660 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin geçici 1 inci maddesine göre mevcut mevzuat hükümleri
çerçevesinde yürütülen bağımsız denetim faaliyetleri, bu Tebliğ hükümleri çerçevesinde
yürütülmüĢ kabul edilir.
Yürürlük
MADDE 5 – (1) Bu Tebliğ 1/1/2013 tarihinde ve sonrasında baĢlayacak hesap
dönemlerinden itibaren uygulanmak üzere yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 6 – (1) Bu Tebliğ hükümlerini Kurum BaĢkanı yürütür.
Tebliğin ekleri için tıklayınız
[R.G. 20 ġubat 2014 – 28919]
—— • ——
DANIġTAY KARARLARI
DanıĢtay Onuncu Daire BaĢkanlığından:
Esas No: 2009/12010
Karar No: 2013/8791
Kanun Yararına Temyiz Eden: DanıĢtay BaĢsavcılığı
Davacı: Nazife Kazancı
Rıhtım Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi Müdürlüğü Bostancı/ĠSTANBUL
Davalı: Ġstanbul Vergi Dairesi BaĢkanlığı/ĠSTANBUL
Ġstemin Özeti: Rıhtım Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi Müdürlüğünde yoklama
memuru olarak görev yapan davacının, tarafına hususi damgalı pasaport verilmesi istemiyle
yaptığı baĢvurunun reddine iliĢkin 25.2.2008 tarih ve 4150 sayılı iĢlemin iptaline karar veren
Ġstanbul 10. Ġdare Mahkemesi'nin 19.2.2009 tarih ve E:2008/767, K:2009/321 sayılı kararının,
Maliye Bakanlığının baĢvurusu üzerine DanıĢtay BaĢsavcılığı tarafından 2577 sayılı Ġdari
Yargılama Usulü Kanunu'nun 51.maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenilmektedir.
DanıĢtay Tetkik Hakimi: Ahmet Faruk Özer
DüĢüncesi: UyuĢmazlıkta, davacının fiilen 5. dereceli bir kadroda görev yapması
nedeniyle, hususi damgalı pasaport alma koĢullarını taĢımadığı açıktır.
Bu nedenle; davacının hizmet süresi ve öğrenim durumu nedeniyle kazanılmıĢ hak aylık
derecesinin 2. derece olduğu ve hususi damgalı pasaport alabilme Ģartını taĢıdığı gerekçesiyle
iĢlemin iptaline yönelik mahkeme kararının, 2577 sayılı Kanun'un 51.maddesine göre kanun
yararına ve hükmün hukuki sonuçlarına etkili olmamak üzere bozulmasına karar verilmesi
gerektiği düĢünülmektedir.
TÜRK MĠLLETĠ ADINA
Hüküm veren DanıĢtay Onuncu Dairesince gereği görüĢüldü:
Rıhtım Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi Müdürlüğünde yoklama memuru olarak görev
yapan davacının, tarafına hususi damgalı pasaport verilmesi istemiyle yaptığı baĢvurunun
reddine iliĢkin 25.2.2008 tarih ve 4150 sayılı iĢlemin iptali istemiyle dava açılmıĢtır.
Ġstanbul 10. Ġdare Mahkemesince; her ne kadar davacı 5. derecedeki bir kadroda
bulunmakta ise de, bu durumun davacının atanabileceği daha ileri derecede bir kadro
bulunmamasından kaynaklandığı, davacının hizmet süresi ve öğrenim durumu nedeniyle
kazanılmıĢ hak aylık derecesinin 2. derece olduğu ve bu yönüyle davacının 5682 sayılı
Yasa'nın hususi damgalı pasaport verilmesindeki derece Ģartını taĢıdığı gerekçesiyle dava
konusu iĢlemin iptaline karar verilmiĢtir.
Anılan mahkeme kararına karĢı olağan kanun yollarından olan temyiz yoluna
baĢvurulmamıĢtır.
2577 sayılı Ġdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 51.maddesinde, bölge idare mahkemesi
kararları ile idare ve vergi mahkemelerince ve DanıĢtayca ilk derece mahkemesi olarak verilip
temyiz incelemesinden geçmeden kesinleĢmiĢ bulunan kararlardan niteliği bakımından
yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade edenlerin, ilgili bakanlıkların göstereceği lüzum
üzerine veya kendiliğinden BaĢsavcı tarafından kanun yararına temyiz olunabileceği, temyiz
isteği yerinde görüldüğü takdirde kararın, kanun yararına bozulacağı, bozma kararının, daha
önce kesinleĢmiĢ olan mahkeme veya DanıĢtay kararının hukuki sonuçlarını kaldırmayacağı
ve bozma kararının bir örneğinin ilgili bakanlığa gönderilip,Resmi Gazete'de yayımlanacağı
kuralına yer verilmiĢtir.
Maliye Bakanlığı, davacının halihazırda 5. derece bir kadroda görev yaptığı ve 5682
sayılı Yasa'nın 14. maddesindeki, hususi damgalı pasaport alabilmek için gerekli Ģartları
taĢımadığını öne sürerek mahkeme kararının kanun yararına bozulması isteğiyle DanıĢtay
BaĢsavcılığı'na baĢvurmuĢtur.
DanıĢtay BaĢsavcılığı, davacının 5. derece kadroda görev yapmasına karĢılık,
kazanılmıĢ hak aylık derecesi esas alınarak, tarafına hususi damgalı pasaport verilmemesi
yolundaki iĢlemin iptaline karar verilmesinde hukuki isabet bulunmadığını belirterek
mahkeme kararını kanun yararına temyiz etmiĢtir.
5682 sayılı Pasaport Kanunu'nun 14. maddesinde, hususi damgalı pasaportlar; "Türkiye
Büyük Millet Meclisi eski üyeleri, eski bakanlar ile birinci, ikinci ve üçüncü derece
kadrolarda bulunan veya bu kadrolar karĢılık gösterilmek veya Emekli Sandığı ile
ilgilendirilip emekli kesenekleri bu derecelerden kesilmek suretiyle, sözleĢmeli olarak
çalıĢtırılan Devlet memurları ve diğer kamu görevlilerine; diplomatik pasaport verilmesini
gerektiren vazifelerden baĢka herhangi bir resmi vazife ile veya kendi hesaplarına yabancı
ülkelere gittikleri zaman verilir.
Bunlardan emeklilik veya çekilme sebepleri ile vazifelerinden ayrılmıĢ olanlara da bu
nevi pasaport verilir." kuralı getirilmek suretiyle, hususi damgalı pasaportların kimlere
verilebileceği belirlenmiĢtir.
Aktarılan Yasa hükmünden, hususi damgalı pasaportların fiilen birinci, ikinci ve üçüncü
derece kadrolarda görev yapan Devlet memurları ile sözleĢmeli çalıĢtırılan Devlet
memurlarına ve diğer kamu görevlilerine verileceği anlaĢılmaktadır.
Dava dosyasının incelenmesinden, Rıhtım Veraset ve Harçlar Vergi Dairesi
Müdürlüğünde yoklama memuru olarak görev yapan davacının, tarafına hususi damgalı
pasaport verilmesi istemiyle yaptığı baĢvurunun, 5. dereceli kadroda görev yaptığı ve 5682
sayılı Yasa'nın 14. maddesinin (A) bendinde sayılan Ģartları taĢımadığı gerekçesiyle reddi
üzerine bakılan davanın açıldığı anlaĢılmaktadır.
Davacının, halen beĢinci dereceli kadroda Devlet memuru olarak görev yapması
nedeniyle, 5682 sayılı Pasaport Kanunu'nun 14. maddesinin (A) bendinde hususi damgalı
pasaport alabilmek için sayılan Ģartları taĢımadığı açıktır.
Bu durumda, davacının hususi damgalı pasaport verilmesi istemiyle yaptığı baĢvurunun
reddine iliĢkin dava konusu iĢlemde hukuka aykırılık, iĢlemi iptal eden Ġdare Mahkemesi
kararında ise hukuki isabet bulunmadığından, mahkeme kararının kanun yararına bozulması
gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle, DanıĢtay BaĢsavcılığı tarafından yapılan kanun yararına temyiz
isteminin kabulü ile Ġstanbul 10.Ġdare Mahkemesi'nin 19.2.2009 tarih ve E:2008/767,
K:2009/321 sayılı kararının, 2577 sayılı Ġdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 51.maddesi
uyarınca hükmün hukuki sonuçlarına etkili olmamak üzere kanun yararına bozulmasına,
kararın birer örneğinin ilgili Maliye Bakanlığı ile DanıĢtay BaĢsavcılığına gönderilmesine ve
kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasına, 9/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
[R.G. 20 ġubat 2014 – 28919]
—— • ——
DanıĢtay Onuncu Daire BaĢkanlığından:
Esas No: 2009/374
Karar No: 2013/8792
Kanun Yararına Temyiz Eden: DanıĢtay BaĢsavcılığı
Davacı: Mehmet Vural
Vekili: Av. Orkun Ağaoğlu
MenekĢe 1 Sk. 13/9-13 Kızılay/ANKARA
Davalı: Ankara Valiliği/ANKARA
Ġstemin Özeti: Ankara Ġli, Mamak Ġlçesi, Ekin Mahallesi, 37752 ada 6 parsel sayılı
mülkiyeti Hazineye ait taĢınmazın 120m² lik kısmının fuzulen iĢgal edildiğinden bahisle
düzenlenen 667,00 TL tutarlı ecrimisil ihbarnamesinin iptaline karar veren Ankara 9. Ġdare
Mahkemesi'nin 2.7.2007 tarih ve E:2004/2587, K:2007/963 sayılı kararına yapılan itiraz
üzerine anılan kararın bozularak davanın reddi yolunda verilen Ankara Bölge Ġdare
Mahkemesinin 6.3.2008 tarih ve E:2008/1139, K:2008/1638 sayılı kararının ve karar
düzeltme isteminin reddine dair 25.6.2008 tarih ve E:2008/3021, K:2008/4192 sayılı
kararının, DanıĢtay BaĢsavcılığı tarafından 2577 sayılı Ġdari Yargılama Usulü Kanunu'nun
51.maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenilmektedir.
DanıĢtay Tetkik Hakimi: Ahmet Faruk Özer
DüĢüncesi: Davacının, 3194 sayılı Ġmar Kanununun 18. maddesinin getirdiği imkan
çerçevesinde yapı bedeli ödeninceye kadar bu yapıları kullanma hakkı bulunduğundan, yapı
bedeli ödenmedikçe davacının fuzuli Ģagil sayılması mümkün değildir.
Bu nedenle; yapılan parselasyon planı sonucu davacının hissesine karĢılık baĢka yerden
hisse verildiği ve davacının Hazineye ait taĢınmaz üzerinde fuzuli Ģagil konumuna geldiği
gerekçesiyle davanın reddi yolundaki bölge idare mahkemesi kararının ve itiraz üzerine
verilen karar düzeltme isteminin reddine dair kararın, 2577 sayılı Kanun'un 51.maddesine
göre kanun yararına ve hükmün hukuki sonuçlarına etkili olmamak üzere bozulmasına karar
verilmesi gerektiği düĢünülmektedir.
TÜRK MĠLLETĠ ADINA
Hüküm veren DanıĢtay Onuncu Dairesince gereği görüĢüldü:
Ankara Ġli, Mamak Ġlçesi, Ekin Mahallesi, 37752 ada 6 parsel sayılı mülkiyeti Hazineye
ait taĢınmazın 120m² lik kısmının fuzulen iĢgal edildiğinden bahisle düzenlenen 667,00 TL
tutarlı ecrimisil ihbarnamesinin iptali istemiyle dava açılmıĢtır.
Ankara Bölge Ġdare Mahkemesince, dava konusu iĢlemin iptali yolundaki Ġdare
Mahkemesi kararı bozularak, yapılan parselasyon planı sonucu davacının hissesine karĢılık
baĢka yerden hisse verildiği ve davacının Hazineye ait taĢınmaz üzerinde fuzuli Ģagil
konumuna geldiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiĢtir.
Anılan karara karĢı yapılan karar düzeltme baĢvurusu, Ankara Bölge Ġdare
Mahkemesinin 25.6.2008 tarih ve E:2008/3021, K:2008/4192 sayılı kararıyla reddedilmiĢtir.
2577 sayılı Ġdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 51.maddesinde, bölge idare mahkemesi
kararları ile idare ve vergi mahkemelerince ve DanıĢtayca ilk derece mahkemesi olarak verilip
temyiz incelemesinden geçmeden kesinleĢmiĢ bulunan kararlardan niteliği bakımından
yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade edenlerin, ilgili bakanlıkların göstereceği lüzum
üzerine veya kendiliğinden BaĢsavcı tarafından kanun yararına temyiz olunabileceği, temyiz
isteği yerinde görüldüğü takdirde kararın, kanun yararına bozulacağı, bozma kararının, daha
önce kesinleĢmiĢ olan mahkeme veya DanıĢtay kararının hukuki sonuçlarını kaldırmayacağı
ve bozma kararının bir örneğinin ilgili bakanlığa gönderilip,Resmi Gazete'de yayımlanacağı
kuralına yer verilmiĢtir.
DanıĢtay BaĢsavcılığı, 3194 sayılı Ġmar Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca, yapı bedeli
ödeninceye kadar davacının bu yapıları kullanma hakkı bulunduğu gerekçesiyle mahkeme
kararını kanun yararına temyiz etmiĢtir.
2886 sayılı Devlet Ġhale Kanununun 75. maddesinin 1. fıkrasında, Devletin özel
mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taĢınmaz malların, gerçek ve tüzel
kiĢilerce iĢgali üzerine, fuzuli Ģagilden ecrimisil isteneceği, son fıkrasında da, iĢgal edilen
taĢınmaz malın, idarenin talebi üzerine, bulunduğu yer mülkiye amirince en geç 15 gün içinde
tahliye ettirilerek, idareye teslim edileceği hükme bağlanmıĢtır.
Anılan Yasanın 74. maddesine dayanılarak Maliye Bakanlığı'nca çıkartılan ve iĢlem
tarihinde yürürlükte bulunan Devlete Ait TaĢınmaz Mal SatıĢ Trampa, Kiraya Verme,
Mülkiyetin Gayri Ayni Hak Tesis, Ecrimisil ve Tahliye Yönetmeliğinin, Tanımlar baĢlıklı 2.
maddesinde, ecrimisil: Bir malın, sahibinin rızası dıĢında ve onun bu malı kullanmamakla bir
zarara uğrayıp uğramayacağı söz konusu edilmeksizin bu maldan iĢgal, tasarruf veya her ne
Ģekilde olursa olsun yararlanılması sebebiyle Ģagil tarafından ödenen veya idarece talep edilen
tazminat; fuzuli Ģagil ise, kusuru aranmaksızın kendisine ait olmayan ve sahibinin de rızası
veya muvafakatı bulunmayan bir malın zilyetliğini eline geçiren, elinde tutan veya her ne
Ģekilde olursa olsun bu maldan tasarrufta bulunan kimseler olarak tanımlanmıĢtır. Aynı
Yönetmeliğin 78. maddesinde, Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve
tasarrufu altındaki taĢınmaz malların milli emlak servislerince bir program dahilinde fiili
durumları mahallinde tespit edilerek, tespitten önceki sürelere ait iĢgal ve tasarruf sebebi ile
ecrimisil tespit, takip ve tahsilatı yapılacağı, sonraki sürelere ait fuzuli iĢgal ve tasarrufun
devamına meydan verilmeden denetim ve idare altına alınacağı açık bir Ģekilde kurala
bağlanmıĢtır.
3194 sayılı Ġmar Kanunu'nun "Arazi ve arsa düzenlemesi" baĢlıklı 18. maddesinin 1.
fıkrasında, " Ġmar hududu içinde bulunan binalı veya binasız arsa ve arazileri malikleri veya
diğer hak sahiplerinin muvafakatı aranmaksızın, birbirleri ile, yol fazlaları ile, kamu
kurumlarına veya belediyelere ait bulunan yerlerle birleĢtirmeye, bunları yeniden imar planına
uygun ada veya parsellere ayırmaya, müstakil, hisseli veya kat mülkiyeti esaslarına göre hak
sahiplerine dağıtmaya ve re'sen tescil iĢlemlerini yaptırmaya belediyeler yetkilidir. Sözü
edilen yerler belediye ve mücavir alan dıĢında ise yukarıda belirtilen yetkiler valilikçe
kullanılır. " hükmü yer almaktadır.
Aynı maddenin 9. fıkrasında düzenleme sırasında, plan ve mevzuata göre
muhafazasında mahzur bulunmayan bir yapının ancak bir imar parseli içinde bırakılabileceği,
tamamının veya bir kısımının plan ve mevzuat hükümlerine göre muhafazası mümkün
görülemeyen yapıların ise, birden fazla imar parseline de rastlayabileceği, hisseli bir veya
birkaç parsel üzerinde kalan yapıların bedellerinin, ilgili parsel sahiplerince yapı sahibine
ödenmediği ve aralarında baĢka bir anlaĢma temin edilmediği veya Ģüyuu giderilmediği
müddetçe bu yapıların eski sahipleri tarafından kullanılmasına devam olunacağı
düzenlemesine yer verilmiĢtir.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacının, Ankara Ġli, Mamak Ġlçesi, Ekin
Mahallesinde ve kadastronun 3040 ada 2 no'lu parselinde bulunan taĢınmazın kendi hissesine
isabet eden kısmına 1974 yılında üç katlı betonarme bina ve kömürlük inĢa ettiği,Mamak
Belediyesince 1994 yılında yapılan imar uygulaması sonucu davacıya imarın 37751 ada 4
no'lu parselini teĢkil eden 897 m²'lik taĢınmazın 276 m²'lik kısmının verildiği, imar
uygulaması sonucu davacı tarafından üzerine bina ve kömürlük inĢaa edilen taĢınmazın
Hazine adına tescil edildiği, ancak bahsi geçen yapılar nedeniyle davacı adına ecrimisil
ihbarnamesi tanzim ve tebliğ edildiği anlaĢılmaktadır.
2886 sayılı Yasanın 75. maddesine göre, fuzuli Ģagilden ecrimisil istenebilmesi için
Devletin özel mülkiyetinde veya hüküm ve tasarrufu altında bulunan taĢınmaz malların,
gerçek veya tüzel kiĢiler tarafından herhangi bir hukuki iliĢki olmaksızın iĢgal edilmiĢ olması
gerekmektedir.
UyuĢmazlık konusu olayda, davacının, imar uygulaması öncesinde kendisine ait
taĢınmaz üzerinde inĢa ettiği bina ve müĢtemilatın maliki olması karĢısında, imar uygulaması
sonrasında gerçekleĢtirilen parselasyon iĢlemiyle meydana gelen yeni hukuki duruma göre
Hazine adına tescil edilen taĢınmaz üzerinde kalan yapılardan dolayı 2886 sayılı Yasanın 75.
maddesi hükmü kapsamında iĢgalci sayılmasına olanak bulunmadığından, fuzuli Ģagil kabul
edilerek ecrimisil istenilmesinde hukuka uygunluk görülmemektedir.
Öte yandan, 3194 sayılı Ġmar Kanununun 18. maddesinde, bir yapının üzerinde
bulunduğu yerin, malikinden baĢkalarına bırakılması suretiyle oluĢturulan hisseli imar
parselleri üzerindeki yapıların bedelleri, ilgili parsel sahiplerince, yapı sahibine ödenmediği
veya aralarında bu yönde bir anlaĢma yapılmadığı sürece eski sahiplerine yapı bedeli
ödeninceye kadar kullanma imkanı sağlanmıĢtır. Anılan düzenleme ile yasakoyucu, imar
parselinin yeni maliklerinin imar düzenlemesinden doğan haklarının kullanılabilmesini, parsel
üzerindeki yapı bedelinin bu yapının sahibine ödenmesi koĢulunun gerçekleĢtirilmesine
bağlamıĢtır. Bu bağlamda, 3194 sayılı Yasanın 18. maddesi uyarınca yapı bedeli ödeninceye
kadar davacının bu yapıları kullanma hakkı bulunduğundan, bu kullanımdan dolayı fuzuli
Ģagil sayılması mümkün değildir.
Bu durumda, davacının fuzuli Ģagil olduğu kabul edilerek adına düzenlenen ecrimisil
ihbarnamesinde hukuka uyarlık, davayı reddeden Bölge Ġdare Mahkemesi kararında ise
hukuki isabet bulunmadığından, mahkeme kararının kanun yararına bozulması gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle, DanıĢtay BaĢsavcılığı tarafından yapılan kanun yararına temyiz
isteminin kabulü ile Ankara Bölge Ġdare Mahkemesinin 6.3.2008 tarih ve E:2008/1139,
K:2008/1638 sayılı kararının ve karar düzeltme isteminin reddine dair 25.6.2008 tarih ve
E:2008/3021, K:2008/4192 sayılı kararının, 2577 sayılı Ġdari Yargılama Usulü Kanunu'nun
51.maddesi uyarınca hükmün hukuki sonuçlarına etkili olmamak üzere kanun yararına
bozulmasına, kararın bir örneğinin DanıĢtay BaĢsavcılığına gönderilmesine ve kararın Resmi
Gazete'de yayımlanmasına, 9/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
[R.G. 20 ġubat 2014 – 28919]
—— • ——
DanıĢtay Onuncu Daire BaĢkanlığından:
Esas No: 2009/6665
Karar No: 2013/9317
Kanun Yararına Temyiz Eden: DanıĢtay BaĢsavcılığı
Davacı: ġahin KocabaĢ
Vekili: Av. Tarkan Toper
Özveren Sk. No:14/13 Demirtepe/ANKARA
Davalı: Emniyet Genel Müdürlüğü Polis Bakım ve Yardım Sandığı/ANKARA
Ġstemin Özeti: Davacının, Polis Bakım ve Yardım Sandığından emeklilik yardımı
yapılması yolundaki talebinin reddine iliĢkin iĢlem ile iĢleme dayanak alınan "Polis Bakım ve
Yardım Sandığı Ortaklık, Sosyal Yardımlar ve Borç Verme Yönetmeliği"nin 13. maddesinin
iptali istemiyle açılan dava sonucunda, uyuĢmazlığın adli yargı mercilerince çözümlenmesi
gerektiği gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar veren Ankara 1. Ġdare
Mahkemesi'nin 23.2.2007 tarih ve E:2005/1015, K:2007/445 sayılı kararının, DanıĢtay
BaĢsavcılığı tarafından 2577 sayılı Ġdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 51.maddesi uyarınca
kanun yararına bozulması istenilmektedir.
DanıĢtay Tetkik Hakimi: Ahmet Faruk Özer
DüĢüncesi: 3201 sayılı Yasa'nın 90. maddesine dayanılarak kurulan, tüzel kiĢiliğe sahip
bir kamu kurumu olan Polis Bakım ve Yardım Sandığı tarafından, kuruluĢ amacı
doğrultusunda toplanan aidatların üyelere iadesine veya emeklilik yardımı yapılması
taleplerine iliĢkin olarak, kamu gücüne dayalı, re'sen ve tek yanlı olarak tesis edilen iĢlemlerin
idari nitelik taĢıması ve çıkacak uyuĢmazlıkların idari yargı mercilerince çözümlenmesi
gerektiğinden, Ġdare Mahkemesi kararının, 2577 sayılı Kanun'un 51.maddesine göre kanun
yararına ve hükmün hukuki sonuçlarına etkili olmamak üzere bozulmasına karar verilmesi
gerektiği düĢünülmektedir.
TÜRK MĠLLETĠ ADINA
Hüküm veren DanıĢtay Onuncu Dairesince gereği görüĢüldü:
Davacının, Polis Bakım ve Yardım Sandığından emeklilik yardımı yapılması yolundaki
talebinin reddine iliĢkin iĢlem ile iĢleme dayanak alınan "Polis Bakım ve Yardım Sandığı
Ortaklık, Sosyal Yardımlar ve Borç Verme Yönetmeliği"nin 13. maddesinin iptali istemiyle
dava açılmıĢtır.
Ankara 1. Ġdare Mahkemesince; Polis Bakım ve Yardım Sandığının, idari ve mali açıdan
bağımsız, özel hukuk tüzel kiĢiliğine sahip bir kuruluĢ olduğu, bu nedenle sandık aleyhine
açılan davaların adli yargı mercilerince çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın görev
yönünden reddine karar verilmiĢtir.
Anılan mahkeme kararına karĢı olağan kanun yollarından olan temyiz yoluna
baĢvurulmamıĢtır.
2577 sayılı Ġdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 51.maddesinde, bölge idare mahkemesi
kararları ile idare ve vergi mahkemelerince ve DanıĢtayca ilk derece mahkemesi olarak verilip
temyiz incelemesinden geçmeden kesinleĢmiĢ bulunan kararlardan niteliği bakımından
yürürlükteki hukuka aykırı bir sonucu ifade edenlerin, ilgili bakanlıkların göstereceği lüzum
üzerine veya kendiliğinden BaĢsavcı tarafından kanun yararına temyiz olunabileceği, temyiz
isteği yerinde görüldüğü takdirde kararın, kanun yararına bozulacağı, bozma kararının, daha
önce kesinleĢmiĢ olan mahkeme veya DanıĢtay kararının hukuki sonuçlarını kaldırmayacağı
ve bozma kararının bir örneğinin ilgili bakanlığa gönderilip, Resmi Gazete'de yayımlanacağı
kuralına yer verilmiĢtir.
DanıĢtay BaĢsavcılığı, yasa ile kurulmuĢ tüzel kiĢiliğe sahip bir kamu kurumu olan
Emniyet Genel Müdürlüğü Polis Bakım ve Yardım Sandığı ile sandık üyesi arasında emeklilik
yardımı ödenmemesi nedeniyle çıkan uyuĢmazlığın idari yargının görev alanına girdiği
gerekçesiyle mahkeme kararını kanun yararına temyiz etmiĢtir.
2576 Sayılı Kanun'un 1 inci maddesinde, Bölge Ġdare Mahkemeleri, Ġdare Mahkemeleri
ve Vergi Mahkemelerinin bu Kanunla verilen görevleri yerine getirmek üzere kurulmuĢ" genel
görevli" mahkemeler olduğu hükme bağlandıktan sonra aynı Kanunun 3410 sayılı Yasanın 1.
maddesi ile değiĢik 5 inci maddesinde; Ġdare Mahkemelerinin vergi mahkemelerinin görevine
giren davalarla, ilk derecede DanıĢtay'da çözümlenecek olanlar dıĢındaki davalara bakacağı
belirtilmiĢtir. 2575 sayılı DanıĢtay Kanunu'nun "Ġlk Derece Mahkemesi Olarak DanıĢtay'da
Görülecek Davalar" baĢlıklı değiĢik 24.maddesinde de, ilk derece mahkemesi olarak
DanıĢtay'da görülecek davalar tek tek sayılmıĢ, 1/c bendinde; "Bakanlıkların düzenleyici
iĢlemleri ile kamu kuruluĢları veya kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluĢlarınca
çıkarılan ve ülke çapında uygulanacak düzenleyici iĢlemlere" karĢı açılacak iptal ve tam yargı
davalarında DanıĢtay'ın ilk derece mahkemesi olarak görevli bulunduğu kuralı yer almıĢtır.
Dava dosyasının incelenmesinden; Manisa Ġl Emniyet Müdürlüğü emrinde polis
memuru olarak görev yapan ve Polis Bakım ve Yardım Sandığına üye olan davacının, Aydın Ġl
Bayındırlık ve Ġskan Müdürlüğüne sivil savunma uzmanı olarak atandığı ve emniyet
teĢkilatıyla iliĢiğinin kesildiği, 18.3.2005 tarihli baĢvuru ile sandık üyeliği nedeniyle emeklilik
yardımı talebinde bulunulduğu, söz konusu baĢvurunun Polis Bakım ve Yardım Sandığı
Ortaklık, Sosyal Yardımlar ve Borç Verme Yönetmeliği'nin 13. maddesi uyarınca reddi
üzerine, anılan iĢlemin ve iĢleme dayanak alınan yönetmelik hükmünün iptali istemiyle
bakılan davanın açıldığı anlaĢılmaktadır.
Davacı tarafından; uygulama iĢlemi ile birlikte iĢleme dayanak alınan yönetmelik
hükmünün de dava konusu edilmiĢ olması karĢısında, Ġdare Mahkemesince, davanın görev
yönünden reddine karar verilerek dosyanın DanıĢtay'a gönderilmesi gerekirken, uyuĢmazlığın
adli yargı mercilerince çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle verilen görev ret kararında
hukuka uygunluk bulunmamaktadır.
Diğer yandan; 3201 sayılı Emniyet TeĢkilatı Kanunu'nun 90.maddesinde "Emniyet
Umum Müdürlüğüne bağlı ve varidatı, Emniyet Umum Müdürlüğü kadrosuna dahil maaĢlı ve
ücretli memurlardan, Sandığa ortak olanlar tarafından temin edilmek üzere bir (Polis Bakım
ve Yardım Sandığı) kurulur. Bu Sandık hükmi Ģahsiyeti haiz olup ortaklarının hizmet
esnasında ve emekliliklerinde, nizamnamesinde tesbit edilen hususlarla birlikte, Sandık idare
binaları, talebe yurtları, dinlenme kampları ve ortakların mesken ihtiyaçlarını karĢılamak
üzere gayrimenkullere tasarruf edebilir. Sandığın mevcutları ve alacakları Devlet mallarına ait
hak ve rüçhanları haizdir. Evvelce kurulmuĢ olan Polis Bakım ve Yardım Sandığı iĢbu 90 ıncı
madde hükümlerine tabidir. " kuralı, aynı Kanunun 93. maddesinde de "Bu Kanunun tatbik
Ģekilleri hakkında nizamnameler yapılır" kuralı bulunmaktadır.
3201 sayılı Yasanın 93. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak anılan Yasanın 90.
maddesine göre Bakanlar Kurulunca hazırlanan ve 4.8.1998 tarih ve 23423 sayılı Resmi
Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Polis Bakım ve Yardım Sandığı Tüzüğünün
"Emeklilik yardımı" baĢlıklı 24. maddesinin son fıkrasında "yukarıda belirtilen emeklilik
yardımı yönetmelikle belirlenen usul ve esaslara göre hesaplanarak ödenir" kuralı, aynı
Tüzüğün "Yönetmelik" baĢlıklı 36. maddesinde de "Bu Tüzükte yönetmelikle düzenlenmesi
öngörülen hususlarla tüzüğün uygulanmasına iliĢkin diğer hususlar Genel Kurulun kararı ve
Emniyet genel Müdürünün onayı ile Tüzüğün yürürlüğe girmesinden itibaren 1 yıl içinde
çıkarılacak yönetmeliklerle düzenlenir" kuralı yer almaktadır.
Yukarıdaki mevzuat hükümlerinin birlikte değerlendirilmesinden, Polis Bakım ve
Yardım Sandığının, bünyesinde risk bulunan güvenlik hizmetini yürüten emniyet
mensuplarının sosyal güvencelerine katkıda bulunacak yardım ve hizmetleri yürütmek üzere
Kanunla kurulmuĢ tüzel kiĢiliği haiz bir sosyal güvenlik kurumu olduğu, kuruluĢu, gelirleri ve
faaliyetlerinin Bakanlar Kurulunca çıkarılan Tüzük ve yine Emniyet Genel Müdürünün onayı
ile yürürlüğe giren Yönetmeliklerle düzenlendiği, bu haliyle dava konusu Yönetmeliğin de
düzenleyici idari iĢlem olduğu sonucuna ulaĢılmaktadır.
Kanunların uygulanmasını göstermek veya emrettiği iĢlerin ayrıntılarını göstermek ve
yerine getirmek amacıyla çıkarılan tüzük, yönetmelik, genelge, tebliğ gibi idari iĢlemler,
düzenleyici idari iĢlemlerdir ve yargısal denetimlerinde görevli yargı yeri, bu niteliklerinden
ötürü idari yargıdır.
Bu durumda Bakanlar Kurulu Kararı ile çıkarılan Tüzüğün uygulamasını göstermek
üzere hazırlanan ve Emniyet Genel Müdürünün onayı ile yürürlüğe giren, bu haliyle idare
hukuku alanında tesis edilen genel ve düzenleyici bir iĢlem niteliği taĢıyan dava konusu
Yönetmeliğin ve iptali istenilen yönetmelik kuralına dayalı olarak tesis edilen uygulama
iĢleminin iptali istemiyle açılan davanın, idari yargı yerince çözümleneceğinde kuĢkuya yer
bulunmamaktadır.
Bu durumda, davacının Polis Bakım ve Yardım Sandığından emeklilik yardımı
yapılması yolundaki talebinin reddine iliĢkin iĢlem ile iĢleme dayanak alınan "Polis Bakım ve
Yardım Sandığı Ortaklık, Sosyal Yardımlar ve Borç Verme Yönetmeliği"nin 13. maddesinin
iptali istemiyle açtığı davanın idari yargı mercilerince çözümlenmesi gerektiğinden,
uyuĢmazlığın çözümünde adli yargının görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden
reddi yolundaki Ġdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamakta olup, mahkeme
kararının kanun yararına bozulması gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle, DanıĢtay BaĢsavcılığı tarafından yapılan kanun yararına temyiz
isteminin kabulü ile Ankara 1. Ġdare Mahkemesi'nin 23.2.2007 tarih ve E:2005/1015,
K:2007/445 sayılı kararının, 2577 sayılı Ġdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 51.maddesi
uyarınca hükmün hukuki sonuçlarına etkili olmamak üzere kanun yararına bozulmasına,
kararın bir örneğinin DanıĢtay BaĢsavcılığına gönderilmesine ve kararın Resmi Gazete'de
yayımlanmasına, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
[R.G. 20 ġubat 2014 – 28919]
—— • ——
TEBLĠĞ
UlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanlığından:
GEÇĠCĠ VE YABANCI PLAKALI TAġITLARDAN ALINACAK GEÇĠġ
ÜCRETLERĠNE ĠLĠġKĠN TEBLĠĞ (TEBLĠĞ NO: 68)’DE
DEĞĠġĠKLĠK YAPILMASINA ĠLĠġKĠN TEBLĠĞ
(TEBLĠĞ NO: 69)
MADDE 1 – 7/8/2013 tarihli ve 28731 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Geçici ve
Yabancı Plakalı TaĢıtlardan Alınacak GeçiĢ Ücretlerine ĠliĢkin Tebliğ (Tebliğ No: 68)‘in 5
inci maddesinin baĢlığı; ―Geçici plaka veya plakasız taĢıtlara iliĢkin esaslar‖ Ģeklinde, aynı
maddenin birinci fıkrasında yer alan; ―Otomobiller hariç, geçici plakalı taĢıtların ülkemizden
transit geçiĢlerinde sınırdan giriĢte olmak üzere‖ ibaresi, ―Otomobiller hariç, geçici plakalı
veya plakasız taĢıtların ülkemizden kendi tekerlekleri üzerinde transit geçiĢlerinde sınırdan
giriĢte olmak üzere‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 2 – Aynı Tebliğin 8 inci maddesinin ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere
aĢağıdaki üçüncü fıkra eklenmiĢ ve diğer fıkra buna göre teselsül ettirilmiĢtir.
―(3) Karayolu veya denizyoluyla ülkemiz sınır kapılarına gelen ve ülkemizden tescil
plakalı bir taĢıt üzerinde yük olarak transit geçiĢi sağlanacak geçici plakalı veya plakasız
taĢıtlardan 5 inci maddenin birinci fıkrasında belirtilen ücretler alınmaz.‖
MADDE 3 – Bu Tebliğ yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 4 – Bu Tebliğ hükümlerini UlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
yürütür.
Tebliğin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin
Tarihi
Sayısı
7/8/2013
28731
[R.G. 20 ġubat 2014 – 28920]
—— • ——
ANAYASA MAHKEMESĠ KARARI
[R.G. 21 ġubat 2014 – 28920]
—— • ——
KANUN
ASKERLĠK KANUNU ĠLE BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE
KARARNAMELERDE DEĞĠġĠKLĠK YAPILMASINA
DAĠR KANUN
Kanun No. 6519
Kabul Tarihi: 11/02/2014
MADDE 1 – 21/6/1927 tarihli ve 1111 sayılı Askerlik Kanununun 8 inci maddesinin
birinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Her sene yoklamaları sonucunda askere elveriĢli oldukları tespit edilenler,
Genelkurmay BaĢkanlığının teklifi üzerine Millî Savunma Bakanlığınca belirlenecek celp ve
sevk esaslarına göre 21 yaĢına girdikleri sene askere alınmak üzere çağrılırlar.‖
MADDE 2 – 1111 sayılı Kanunun 39 uncu maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 39 – BarıĢta, muvazzaf ve yedek erbaĢ ve erlerden askere çağrıldıkları sırada
tutuklu veya hükümlü bulunanlar, tahliyelerine kadar sevk edilmezler. Bunlardan askerlikle
iliĢiği olanlar tahliyelerinde serbest bırakılmayarak, ilgili kolluk kuvvetlerince askerlik
Ģubelerine teslim edilirler.
Askere alınmadan önce veya askerî yargının görev alanına girenler hariç askerlikleri
sırasında iĢledikleri suçlardan dolayı, bir yıl ve daha az süreli hürriyeti bağlayıcı bir ceza, kısa
süreli hapis cezaları yerine hükmedilen 26/9/2004 tarihli ve 5237 sayılı Türk Ceza
Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (c), (e) ve (f) bentlerinde yazılı tedbirler veya
adli para cezasına mahkûm edilen er ve erbaĢlar ile yedek subaylar hakkında verilen ceza ve
tedbirlerin yerine getirilmesi askerlik hizmetlerinin sonuna bırakılır. Bu durumdakiler terhis
edildikleri zaman serbest bırakılmayıp cezalarının çektirilmesi için kıtalarınca bulundukları
yer Cumhuriyet baĢsavcılıklarına teslim edilirler.
Bir yıldan fazla hürriyeti bağlayıcı cezaya hükmedilenler kıtalarınca bulundukları yer
Cumhuriyet baĢsavcılıklarına teslim edilirler. Tahliye olanlar geri kalan askerlik hizmetleri
tamamlatılmak üzere en yakın askerlik Ģubesine teslim edilirler.
Ġnfazları geri bırakılan mahkûmiyetler için zamanaĢımı iĢlemez.‖
MADDE 3 – 1111 sayılı Kanunun 47 nci maddesine birinci fıkrasından sonra gelmek
üzere aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―Tabi oldukları celp döneminde silah altına alınacakları bildirilmiĢ olan yedek subay
aday adaylarından, sevk öncesi hazırlık iĢlemlerini yaptırmak maksadıyla belirlenen tarihlerde
yurt içinde askerlik Ģubesi baĢkanlıklarına gelmeyenler, yabancı ülkelerde bulundukları yerin
elçilik veya konsolosluklarına müracaat etmeyenler ile sınıflandırılan yedek subay
adaylarından askerlik Ģubesi baĢkanlıklarına gelip sevk tarihlerinde sevk evrakını almayanlar
yahut sevk evrakını alıp kendilerine verilen yol süresi sonunda sınıf okulu veya eğitim
merkezine katılmayanlardan birinci fıkrada belirtilen mazeretleri bulunmadığı anlaĢılanlar
bakaya olarak kabul edilirler.‖
MADDE 4 – 1111 sayılı Kanunun 53 üncü maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 53 – Terhis edilen yükümlüler için birlik komutanlığı veya kurum
amirliğince terhis belgesi tanzim edilerek yükümlüye verilir ve kayıtlı olduğu askerlik
Ģubesine gönderilir. Eksik hizmetle terhis edilenlerin eksik hizmetleri ile askerlik
yükümlülüğü esnasında yerine getirilemeyen hizmetten men cezaları nedeniyle eksik kalan
hizmetler tamamlattırılır. Eksik kalan hizmetin tamamlattırılması ile ilgili usul ve esaslar
Genelkurmay BaĢkanlığının görüĢü alınarak Millî Savunma Bakanlığı tarafından belirlenir.‖
MADDE 5 – 1111 sayılı Kanunun 78 inci maddesinin birinci, dördüncü ve beĢinci
fıkraları aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢ ve üçüncü fıkrası yürürlükten kaldırılmıĢtır.
―ErbaĢ ve erlere verilen hava değiĢimi ve istirahat sürelerinin toplam otuz güne kadar
(dâhil) olan kısmı muvazzaf askerlik hizmetlerinden sayılır.‖
―1076 sayılı Kanunun 3 üncü maddesi uyarınca, erbaĢ ve er statüsüne geçirilenlere
verilen hava değiĢimi ve istirahat sürelerinin toplam on beĢ güne kadar (dâhil) olan kısmı
muvazzaf askerlik hizmetlerinden sayılır.
Kendilerini askerliğe elveriĢsiz hâle getirmeye veya getirtmeye teĢebbüs ettikleri
mahkeme kararı ile sabit olan erbaĢ ve erlerin yargılanmalarına esas eylemleri dolayısıyla
ortaya çıkan rahatsızlıklar ile uyuĢturucu veya uyarıcı madde kullanması nedeniyle mahkeme
tarafından haklarında tedaviye karar verilen erbaĢ ve erlerin bu karar nedeniyle yatarak
gördüğü tedaviler veya istirahatte ya da hava değiĢiminde geçirdikleri süreler muvazzaf
askerlik hizmetlerinden sayılmaz.‖
MADDE 6 – 1111 sayılı Kanunun 89 uncu maddesinin ikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Durumları 47 nci maddenin ikinci fıkrasına uyanlar ile sınıflandırılan yedek subay
adaylarından askerlik Ģubesi baĢkanlıklarına gelip sevk tarihlerinde sevk evrakını almayanlar
ve sevk evrakını alıp kendilerine verilen yol süresi sonunda sınıf okulu veya eğitim birliğine
katılmayanlardan durumları 47 nci maddede belirtilen mazeretler dıĢında kalanlar eğitim
birliği veya sınıf okuluna sevk olunurlar.‖
MADDE 7 – 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı
Kanununun ek 81 inci maddesinin birinci fıkrasına ―dâhil kadrolar‖ ibaresinden sonra gelmek
üzere ―ve Türk Silahlı Kuvvetlerine mensup subay, astsubay, uzman jandarma ve uzman
erbaĢlar‖ ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 8 – 4/1/1961 tarihli ve 211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Ġç Hizmet
Kanununun 34 üncü maddesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki 34/A maddesi eklenmiĢtir.
―Kimlik kartları, özlük dosyaları, kiĢisel veriler ve posta gönderileri
MADDE 34/A – Askerî kimlik kartı; kiĢinin, Türk Silahlı Kuvvetleri personeli
olduğunu ve kimliğini gösteren resmî belgedir. Türk Silahlı Kuvvetleri mensupları,
yönetmelikle belirlenen istisnalar saklı kalmak kaydıyla askerî kimlik kartlarını resmî ve sivil
olarak üzerlerinde bulundururlar.
Türk Silahlı Kuvvetleri personelinin temin, yetiĢtirme, istihdam, emeklilik, ayırma,
atama, yer değiĢtirme, görevlendirme, seferberlik ve özlük hakları gibi iĢlemleri ve askerî
hizmetlerin yürütülmesine iliĢkin kiĢisel verileri personel bilgi sistemlerinde ve özlük
dosyalarında muhafaza edilir.
Uzman erbaĢlar hariç erbaĢ ve erler ile askerî öğrenciler tarafından gönderilen ve
kendilerine gelen posta gönderileri ilgilinin amirince denetlenebilir.‖
MADDE 9 – 211 sayılı Kanunun 43 üncü maddesinin dördüncü fıkrası aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢ ve beĢinci fıkrası yürürlükten kaldırılmıĢtır.
―Türk Silahlı Kuvvetleri mensupları kendi kıta, karargâh ve kurumları içinde amatör
askerî spor kulüpleri kurabilir ve bu kulüplerde faaliyette bulunabilirler. Bu kulüplerin
kurulması için Genelkurmay BaĢkanlığının müsaadesi ile ilgili makamlara müracaat edilir.
Harp ve vazife malulleri ile gaziler tarafından rehabilitasyon amacıyla kurulan spor
kulüplerinin Türk Silahlı Kuvvetlerinin spor tesislerinden istifadesine Genelkurmay
BaĢkanlığınca izin verilebilir. Amatör spor kulüplerinin kurulması, faaliyet ve denetimleri ile
rehabilitasyon amacıyla kurulan spor kulüplerinin spor tesislerinden istifadesine iliĢkin usul
ve esaslar ile diğer hususlar yönetmelikle düzenlenir.‖
MADDE 10 – 211 sayılı Kanunun 46 ncı maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 46 – Garnizon komutanlığı görevinin hangi kıta komutanı veya kurum amiri
tarafından yapılacağı Genelkurmay BaĢkanlığınca düzenlenir. Bu görevin yürütülmesi
maksadıyla, Genelkurmay BaĢkanlığınca garnizonda bulunan kıta, karargâh ve kurumların
dıĢında kadro ve teĢkiller oluĢturulabilir.‖
MADDE 11 – 211 sayılı Kanunun 98 inci maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Orduevleri, askerî gazinolar, kıĢla gazinoları veya vardiya yatakhaneleri ile diğer
tesisler
MADDE 98 – Türk Silahlı Kuvvetleri personelinin sosyal ve moral ihtiyaçlarını
karĢılamak, dayanıĢmayı artırmak, mesleki, sosyal geliĢmelerini mümkün kılacak imkânları
hazırlamak maksadıyla ve Genelkurmay BaĢkanlığının izni ile;
a) Orduevi ve bağlısı Ģubeler,
b) Askerî gazinolar, kıĢla gazinoları ve vardiya yatakhaneleri,
kurulabilir.
Orduevi ve bağlısı Ģubeler ile askerî gazinolar, kıĢla gazinoları ve vardiya
yatakhanelerinin kadro, kuruluĢ, idare, yapılacak denetleme ve iĢletme Ģekilleri, verilecek
hizmetler, üye aidatı ve kart ücreti alınmasına iliĢkin usul ve esaslar, ihtiyaçların tespit ve
temini ile elde edilen gelirlerin harcanacağı yerler ve diğer hususlar Maliye Bakanlığının
uygun görüĢü üzerine yönetmelik ile belirlenir.
Orduevi ve bağlısı Ģubeler, askerî gazinolar, kıĢla gazinoları ve vardiya yatakhanelerinin
yılı merkezî yönetim bütçe kanunu ile belirlenen giderleri genel bütçeden karĢılanabilir.‖
MADDE 12 – 211 sayılı Kanunun 99 uncu maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Özel, yerel veya kıĢ eğitim merkezleri
MADDE 99 – Belirli zamanlarda özel askerî eğitimlerin yapılması, personelin moral ve
motivasyonuna katkı sağlanması maksadıyla Genelkurmay BaĢkanlığının izni ile özel, yerel
veya kıĢ eğitim merkezleri kurulabilir.
Bu tesislerin iĢletilmesi ve diğer hususlara iliĢkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.
Özel, yerel veya kıĢ eğitim merkezlerinin yılı merkezî yönetim bütçe kanunu ile
belirlenen giderleri genel bütçeden karĢılanabilir.‖
MADDE 13 – 211 sayılı Kanunun 101 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 101 – Orduevleri, askerî gazinolar, kıĢla gazinoları ve vardiya yatakhaneleri
ile özel, yerel ve kıĢ eğitim merkezlerinin gelirleri;
a) ĠĢletme gelirlerinden,
b) Kira gelirlerinden,
c) Üye aidatlarından,
d) BağıĢ ve kart ücretlerinden,
e) Diğer orduevi, askerî gazino, kıĢla gazinoları ve vardiya yatakhaneleri ile özel, yerel
ve kıĢ eğitim merkezlerinin gelir ve sermayelerinden yetkili komutanlığın izni ile yapılacak
aktarımlardan,
f) Sergi, fuar, promosyon, reklam ve diğer gelirlerden,
g) Yukarıda sayılan gelirlerden elde edilecek faiz gelirlerinden,
oluĢur.
Orduevleri, askerî gazinolar, kıĢla gazinoları ve vardiya yatakhaneleri ile özel, yerel
veya kıĢ eğitim merkezlerinin sermayeleri birinci fıkrada belirtilenlere ilave olarak Millî
Savunma Bakanlığı, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı bütçelerine
konulacak ödeneklerden oluĢur.‖
MADDE 14 – 211 sayılı Kanunun 102 nci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 102 – Genelkurmay BaĢkanlığının izni ile lüzum ve ihtiyaç görülen yerlerde,
rehabilitasyon merkezleri, gazi uyum evleri ve refakatçi misafirhaneleri ile kreĢ, gündüz
bakımevleri ve özel bakım merkezleri açılıp iĢletilebilir.
Bu tesislerin iĢletilmesi ve diğer hususlara iliĢkin usul ve esaslar yönetmelikle
belirlenir.‖
MADDE 15 – 211 sayılı Kanunun 103 üncü maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 103 – Orduevleri, askerî gazinolar, kıĢla gazinoları, askerî müzeler ve
vardiya yatakhaneleri ile özel, yerel ve kıĢ eğitim merkezlerinde, özel bir ihtisas gerektiren
hizmetlerin; personel yetersizliği veya maliyeti nedeniyle verilememesi durumunda bu
hizmetler, hizmet alımı veya kiralama yoluyla dıĢarıdan karĢılanabilir. Aralarında kabul
edilebilir doğal bir bağlantı olması hâlinde mal ve hizmet alımları birlikte yapılabilir.
Bu tesislerin kiraya verilmesi, iĢletilmesi, iĢlettirilmesi, mal ve hizmet alımı iĢlemleri
tesis müdürlüklerince yerine getirilir. Bu Ģekilde elde edilen gelirler, genel bütçe gelirleri ile
iliĢkilendirilmeksizin tesis gelirlerine dâhil edilir.
Tesislerin kiraya verilmesi, mal ve hizmet alımı sonucu sağlanan gelirlerin dağıtım
yerleri, oranları ve kullanılması, yapılacak denetlemeler ve diğer hususlara iliĢkin usul ve
esaslar Maliye Bakanlığının uygun görüĢü üzerine yönetmelik ile belirlenir.‖
MADDE 16 – 211 sayılı Kanunun 104 üncü maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Askerî kantinler
MADDE 104 – Türk Silahlı Kuvvetleri personelinin dayanıklı tüketim malları hariç
zaruri ihtiyaçlarının daha ucuz ve kolaylıkla sağlanmasını temin maksadıyla her kıĢlada kantin
kurulabilir. Ġhtiyaç hâlinde bu kantinlerin kıĢla içinde veya dıĢında Ģubeleri açılabilir.
Askerî kantinlerin tamamı, bir kısmı, bazı Ģubeleri veya reyonları kiraya verilebilir ya
da üçüncü Ģahıslara iĢlettirilebilir. Özel bir ihtisas gerektiren hizmetlerin personel yetersizliği
veya maliyeti nedeniyle verilememesi durumunda bu hizmetler, hizmet alımı yoluyla da
dıĢarıdan karĢılanabilir. Aralarında kabul edilebilir doğal bir bağlantı olması hâlinde mal ve
hizmet alımları birlikte yapılabilir.
Askerî kantinlerin iĢletilmesi, iĢlettirilmesi veya kiraya verilmesi kıĢla
komutanlıklarınca yerine getirilir. Bu Ģekilde elde edilen gelirler, genel bütçe gelirleri ile
iliĢkilendirilmeksizin kantin gelirlerine dâhil edilir.
Kantinlerin; teĢkili, idaresi, iĢletilmesi ve kontrol Ģekilleri, gelirleri ve gelirlerinin
harcanması, iĢletilmesi, iĢlettirilmesi veya kiraya verilmesinden sağlanan gelirlerin dağıtım
yerleri ve oranlarına iliĢkin usul ve esaslar ile yapılacak denetlemelere iliĢkin hususlar Maliye
Bakanlığının uygun görüĢü üzerine yönetmelik ile belirlenir.‖
MADDE 17 – 211 sayılı Kanunun 105 inci maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Askerî müzeler
MADDE 105 – Türk Silâhlı Kuvvetlerinin sosyal, tarihi ve teknik geliĢimini dönemlere
göre yansıtmak, dünya tarihindeki etkinliğini, kahramanlığını, yerine getirdiği görevlerini
sergileyerek; Türk Milletinin millî birlik ve beraberlik duygularını geliĢtirmek, kendi
sahasındaki tarih ve askerlik ile ilgili bilimsel araĢtırmalar ve incelemeler için bir ortam
hazırlamak, bu hususları belgeleyen kültür varlıklarının korunmasını, saklanmasını,
sergilenmesini sağlamak amacı ile 21/7/1983 tarihli ve 2863 sayılı Kültür ve Tabiat
Varlıklarını Koruma Kanununa göre askerî müzeler kurulur.
Askerî müzelerden elde edilen gelirler, bu yerlerin yenilenmesine ve yeniden inĢasına
veya idamesi ile modern hâle getirilmesine ve kitaplıkların tesis ve zenginleĢtirilmesine sarf
olunur.‖
MADDE 18 – 211 sayılı Kanunun 106 ncı maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Muafiyet ve istisnalar
MADDE 106 – Bu Kanun kapsamında Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından kuruluĢ
amaçlarına göre iĢletilen orduevi ve bağlı Ģubeleri, askerî gazinolar, kıĢla gazinoları, vardiya
yatakhaneleri ve bunların müĢtemilatı, özel, yerel ve kıĢ eğitim merkezleri, askerî kantinler ve
askerî müzeler kurumlar vergisinden muaftır. Bu muafiyet, 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı
Gelir Vergisi Kanunu ile 13/6/2006 tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu uyarınca
yapılacak vergi kesintilerini kapsamaz.
Bu maddede sayılan tesisler emlak vergisinden, bu tesislerin mal ve hizmet alımları
nedeniyle düzenlediği ödemeye iliĢkin kâğıtlar damga vergisinden istisnadır.‖
MADDE 19 – 211 sayılı Kanunun 107 nci maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Hazine payı
MADDE 107 – Orduevi ve bağlısı Ģubeler ile özel, yerel veya kıĢ eğitim merkezleri ve
kıĢla dıĢındaki askerî kantinlerin aylık gayrisafi hasılatının %1’i ile askerî müzelerin kültür
sitesi aylık gayrisafi hasılatının %1’i en geç takip eden ayın 20’sine kadar genel bütçeye gelir
kaydedilmek üzere ilgili muhasebe birimine yatırılır. Bu oranı, sayılan tesislerin faaliyet
türleri itibarıyla topluca veya ayrı ayrı ya da her bir tesis için ayrı ayrı sıfıra kadar indirmeye
Maliye Bakanı yetkilidir.‖
MADDE 20 – 211 sayılı Kanunun 34 üncü maddesinin (e) fıkrası yürürlükten
kaldırılmıĢtır.
MADDE 21 – 5/1/1961 tarihli ve 237 sayılı TaĢıt Kanununun 10 uncu maddesinin
beĢinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Bu Kanun kapsamında edinilecek taĢıtların menĢei, silindir hacimleri ve diğer
niteliklerini belirlemeye ve sınırlamalar getirmeye Bakanlar Kurulu yetkilidir.‖
MADDE 22 – 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun ek 41 inci
maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ―merkez teĢkilatlarında‖ ibaresi
―merkez teĢkilatları ile Genelkurmay BaĢkanlığı ve kuvvet komutanlıklarının merkez
karargâhlarında‖ Ģeklinde ve aynı maddenin son fıkrasında yer alan ―istihdam edilen uzman
ve uzman yardımcıları,‖ ibaresi ―istihdam edilen uzman ve uzman yardımcıları ile
Genelkurmay BaĢkanlığı ve kuvvet komutanlıklarının merkez karargâhlarında istihdam edilen
Silahlı Kuvvetler Uzmanları ve Silahlı Kuvvetler Uzman Yardımcıları,‖ Ģeklinde
değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 23 – 27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel
Kanununun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (j), (l), (m) ve (r) bentleri aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―j) Yeterlik: Ahlaki, askerî, mesleki, fiziki, zihni kifayet ve üst rütbeye liyakattir.‖
―l) Yıllık kontenjan: Her rütbedeki general ve amiral sayısının bekleme sürelerine
bölümü sonucu çıkan miktardır. Yüksek Askerî ġûra kararı ile yıllık kontenjanlarda değiĢiklik
yapılabilir.
m) Sicil notu: Sicil üstü değerlendirme notlarının ortalaması ile general ve amiraller
hariç fiziki yeterlik değerlendirme testinden elde edilen notun, sicil yönetmeliğinde
belirlenecek esaslar dâhilinde, kuvvet komutanlıkları, Jandarma Genel Komutanlığı ve Sahil
Güvenlik Komutanlığınca toplanmasıyla tespit edilen nottur.‖
―r) Sicil tam notu: Sicil tam notu yüzdür.‖
MADDE 24 – 926 sayılı Kanunun 14 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan
―yedek subay olma koĢullarını taĢımak‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―, yönetmelikte
öngörülen sınavlar ile uygulanacak temel askerlik eğitiminde baĢarılı olmak‖ ibaresi eklenmiĢ
ve yedinci fıkrasında yer alan ―kararname‖ ibaresi ―onay‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 25 – 926 sayılı Kanunun 34 üncü maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 34 – Subaylığa nasıp, ilgili kuvvet komutanının (Jandarma subayları için
Jandarma Genel Komutanının, Sahil Güvenlik subayları için Sahil Güvenlik Komutanının)
teklifi ve Genelkurmay BaĢkanının lüzum göstermesi üzerine, Millî Savunma Bakanı
(Jandarma ve Sahil Güvenlik subayları için ĠçiĢleri Bakanı) onayı ile yapılır.
Asteğmen-albay rütbeleri arasında rütbe terfileri, ilgili kuvvet komutanlığı (Jandarma
subayları için Jandarma Genel Komutanlığı, Sahil Güvenlik subayları için Sahil Güvenlik
Komutanlığı) Kurmay BaĢkanının onayı ile yapılır.
Albaylıktan tuğgeneral/tuğamiral rütbelerine terfiler ile general ve amirallikte bir üst
rütbeye terfiler 54 üncü maddede belirtilen esaslarla Millî Savunma Bakanı (Jandarma ve
Sahil Güvenlik subayları için ĠçiĢleri Bakanı) ile BaĢbakanın imzalayacağı ve
CumhurbaĢkanının onaylayacağı kararname ile yapılır.‖
MADDE 26 – 926 sayılı Kanunun 35 inci maddesinin birinci fıkrasının (d), (e) ve (f)
bentleri aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―d) Fakülte veya yüksekokulları kendi hesaplarına bitirenlerden Türk Silahlı
Kuvvetlerinde branĢları ile ilgili muvazzaf subaylığa geçme talebinde bulunanlar, subaylığa
nasıp onayı tarihinden geçerli olarak muvazzaf subay nasbedilirler. Bu personelin subaylık
nasıpları hangi tarihte olursa olsun, kademe ilerlemesi veya üst rütbeye yükselmelerine esas
olacak nasıpları onay takvim yılının 30 Ağustos tarihi esas alınır ve kademe ilerlemesi veya
üst rütbeye yükselmelerinde 31 ve 32 nci madde hükümlerine göre iĢlem yapılır. Nasıp
düzeltilmesinden ötürü maaĢ, maaĢ farkı ödenmez ve diğer özlük hakları verilmez.
e) Askerlik hizmeti esnasında veya terhisini müteakip muvazzaf subaylığa geçirilmesi
uygun görülenler, subaylığa nasıp onayı tarihinden geçerli olarak muvazzaf subay
nasbedilirler. Bunların askerlik hizmetinde geçen süreleri nasıp tarihine eklenerek bekleme
süresinden sayılır ve üst rütbeye terfileri, bu Ģekilde bulunan nasıplarına ve bu fıkranın (d)
bendi ile 31, 32 ve 64 üncü maddelere göre yürütülür. Nasıp düzeltilmesinden dolayı maaĢ,
maaĢ farkı ödenmez ve diğer özlük hakları verilmez.
f) Fakülte veya yüksekokulları kendi hesabına bitirip de kendi sınıflarında veya
öğrenimlerinin ilgilendirdiği ihtiyaç duyulan sınıflarda muvazzaf subaylığa geçmek için
müracaat eden ve 14 üncü madde çerçevesinde müracaatları kabul edilen astsubaylar,
subaylığa nasıp onayı tarihinden geçerli olarak teğmenliğe nasbedilirler. Bu personelin
subaylık nasıpları hangi tarihte olursa olsun, kademe ilerlemesi veya üst rütbeye
yükselmelerine esas olacak nasıplarında onay takvim yılının 30 Ağustos tarihi esas alınır.‖
MADDE 27 – 926 sayılı Kanunun 37 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer
alan ―kararnamesinin‖ ibaresi ―onayı‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 28 – 926 sayılı Kanunun 38 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―a) Bu Kanunun 54 üncü maddesinde belirtilen durumlar haricinde rütbeye mahsus
bekleme süresini tamamlamıĢ olmak,‖
MADDE 29 – 926 sayılı Kanunun 47 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―a) Bu Kanunun 54 üncü maddesinde belirtilen durumlar haricinde rütbeye mahsus
bekleme süresini tamamlamıĢ olmak,‖
MADDE 30 – 926 sayılı Kanunun 49 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde
yer alan ―Tuğgeneral-Tuğamiral, Tümgeneral-Tümamiral‖ ibareleri ―Tuğgeneral-Tuğamiral,
Tümgeneral-Tümamiral ve Korgeneral-Koramiral‖ Ģeklinde, (i) bendinde yer alan ―bir yıl
daha‖ ibaresi ―birer yıllık sürelerle yaĢ haddine kadar‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 31 – 926 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)
numaralı alt bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―1. Teğmen rütbesi hariç olmak üzere son on yıl içinde, ikisi farklı birinci ve ikinci sicil
üstlerinden olmak üzere üçüncü kez sicil tam notunun %60’ından daha düĢük sicil notu alan
subaylar,‖
MADDE 32 – 926 sayılı Kanunun 54 üncü maddesine ikinci fıkrasından sonra gelmek
üzere aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―Rütbe bekleme süresini tamamlamaya bir yıl kalanlar da Yüksek Askerî ġûra
değerlendirmesine alınırlar. Bunlardan terfi ettirilenler ile kadrosuzluktan emekli edilenler
rütbe bekleme sürelerini tamamlamıĢ sayılır.‖
MADDE 33 – 926 sayılı Kanunun 82 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ―ve
rütbe terfileri‖ ibaresi madde metninden çıkarılmıĢ ve aynı maddeye birinci fıkrasından sonra
gelmek üzere aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―Rütbe terfileri, ilgili kuvvet komutanlığı (Jandarma astsubayları için Jandarma Genel
Komutanlığı, Sahil Güvenlik astsubayları için Sahil Güvenlik Komutanlığı) Kurmay
BaĢkanının onayı ile yapılır.‖
MADDE 34 – 926 sayılı Kanunun 84 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde
yer alan ―bakanlık onayı‖ ibaresi ―onay‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 35 – 926 sayılı Kanunun 94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin
(1) numaralı alt bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢ ve (2) numaralı alt bendi yürürlükten
kaldırılmıĢtır.
―1. Astsubay çavuĢ rütbesi hariç olmak üzere son on yıl içinde, ikisi farklı birinci ve
ikinci sicil üstlerinden olmak üzere üçüncü kez sicil tam notunun %60’ından daha düĢük sicil
notu alan astsubaylar,‖
MADDE 36 – 926 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan
―kararname‖ ibaresi ―onay‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 37 – 926 sayılı Kanunun 113 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde
yer alan ―iki‖ ibaresi ―üç‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 38 – 926 sayılı Kanunun 120 nci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 120 – Subay ve astsubaylar, ilk ve görev süresi içinde atanmalarında;
a) Aynı belediye hudutları içinde veya aynı garnizon dâhilinde bulunanlar, iliĢik
kestikleri günü takip eden 24 saat içinde, bu süre resmî tatil gününe rastlıyorsa hizmetin
baĢladığı gün mesai saati içinde,
b) Belediye hudutları dıĢında veya baĢka bir garnizona atanmalarda iliĢik kestikleri
günden itibaren yollukları hakkındaki özel kanunda belirtilen seyahat süresi dıĢında 15 gün
içinde,
atandıkları göreve katılmak zorundadırlar.
Bu süreler dâhilinde mazeretsiz göreve katılmayanlar hakkında özel kanunlar gereğince
iĢlem yapılır.
Yer değiĢtirme suretiyle yapılan atamalarda personelin izinli, raporlu, tutuklu, açıkta,
firarda, izin tecavüzünde olması veya hastanede yatması tebligata engel olmaz. Ancak birinci
fıkranın (a) ve (b) bentlerindeki süreler, tebligata engel olmayan hâllerin bitiminde baĢlar.
Atamaya tabi tutulan personelden izinli, raporlu, tutuklu, açıkta, firarda veya izin
tecavüzünde olanlar ile hastanede yatanların iliĢik kesme iĢlemleri, kuvvet komutanlıkları,
Jandarma Genel Komutanlığı veya Sahil Güvenlik Komutanlığınca uygun görülmesi
durumunda gıyaplarında evrak üzerinden yapılabilir. Bu personelin yeni görevlerine katılıĢları
da gıyaplarında evrak üzerinden yapılır ve özlük hakları yeni birlikleri tarafından ödenmeye
baĢlanır.‖
MADDE 39 – 926 sayılı Kanunun 146 ncı maddesinin birinci fıkrasında yer alan
―kararname veya karar‖ ibaresi ―onay‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 40 – 926 sayılı Kanunun 148 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan
―kararname, karar veya‖ ibaresi madde metninden çıkarılmıĢtır.
MADDE 41 – 926 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesine birinci fıkrasından sonra
gelmek üzere aĢağıdaki fıkra eklenmiĢ ve aynı maddenin mevcut ikinci fıkrasına ―ödeme usul
ve esasları‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―ile görevine devam etmesine engel teĢkil
etmemekle birlikte göreve yönelik faaliyetlerden belirli bir süre muaf tutulan personelin zam
ve tazminatlarından hangi oranda kesinti yapılmasına iliĢkin hususlar‖ ibaresi eklenmiĢtir.
―Ancak;
a) Sağlık kurulu raporu üzerine verilen hastalık izinleri,
b) Kanser, verem ve akıl hastalıkları gibi uzun süreli bir tedaviye ihtiyaç gösteren
hastalığa yakalananların kullandığı hastalık izinleri,
c) Hastalıkları sebebiyle resmî yataklı tedavi kurumlarında yatarak tedavi gördükleri
tedavi süreleri ile terörle mücadele veya hudut birliklerindeki görevleri nedeniyle yaralanan
personel,
hariç olmak üzere bir takvim yılı içinde kullanılan hastalık izin süreleri toplamının 15
günü aĢması hâlinde, aĢan günlere isabet eden zam ve tazminatlar ödenmez.‖
MADDE 42 – 926 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek maddeler eklenmiĢtir.
―EK MADDE 31 – Millî Savunma Bakanı veya ĠçiĢleri Bakanı, subay ve astsubayların
istek üzerine, yaĢ haddi, adi malullük dâhil malullük veya vazife malullüğüne bağlı emeklilik
iĢlemleri ile istifa iĢlemlerine iliĢkin onay yetkisini devredebilir.
EK MADDE 32 – Askerî hizmete iliĢkin görevleri sebebiyle haklarında kamu davası
açılan personelden beraat edenlerin, vekalet verdiği avukata Avukatlık Asgari Ücret
Tarifesine göre ödedikleri ücret ile belgelendirilmiĢ olmak Ģartıyla dava ile ilgili olarak
yaptıkları masraflar mensup olduğu Bakanlığın bütçesine konulacak ödenekten karĢılanır.
EK MADDE 33 – Uzman erbaĢlıktan astsubaylığa geçenlerin yaĢ hadleri aĢağıda
belirtilmiĢtir.
Rütbeler
YaĢ Haddi
Astsubay ÇavuĢ ve Kıdemli ÇavuĢ 43
ÜstçavuĢ ve Kıdemli ÜstçavuĢ 52
BaĢçavuĢ
54
Kıdemli BaĢçavuĢ
55
Uzman erbaĢlar bulundukları derece ve kademelerine bir kademe ilave edilerek astsubay
nasbedilirler. YaĢ hadleri dıĢında kalan hususlar için bunlara astsubaylar hakkındaki hükümler
uygulanır.‖
MADDE 43 – 926 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici maddeler eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 36 – Bu Kanun ile 50 nci maddenin birinci fıkrasının (b) bendi ve
94 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yapılan değiĢiklikler, bu Kanunun yayımı
tarihinden sonra alınan siciller için uygulanır.
GEÇĠCĠ MADDE 37 – Bu Kanun ile eklenen ek 33 üncü madde, bu Kanunun yayımı
tarihinden önce uzman erbaĢlıktan astsubaylığa geçenler hakkında da uygulanır. Ancak bu
hükmün uygulanmasında, bu Kanunun yayımı tarihinden önceki süreler için herhangi bir
ödeme yapılmaz.‖
MADDE 44 – 10/10/1984 tarihli ve 3056 sayılı BaĢbakanlık TeĢkilatı Hakkında Kanun
Hükmünde Kararnamenin DeğiĢtirilerek Kabulü Hakkında Kanunun 12 nci maddesinin
birinci fıkrasına (c) bendinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki bent eklenmiĢ ve diğer bentler
buna göre teselsül ettirilmiĢtir.
―d) 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 20 nci maddesinin üçüncü fıkrası
çerçevesinde BaĢbakanlıkça tahsis edilecek kamu kurum ve kuruluĢlarına ait konutları
belirlemek, gerektiğinde bu amaçla taĢınmaz kiralanması ve edinimine iliĢkin iĢlemleri
yürütmek ve bu iĢlemlere iliĢkin usul ve esasları belirlemek.‖
MADDE 45 – 25/10/1984 tarihli ve 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanununun 17
nci maddesinin (3) numaralı fıkrasının (a) bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―a) Askerî fabrika, tersane ve atölyeler, orduevi ve bağlı Ģubeleri, askerî gazinolar, kıĢla
gazinoları, vardiya yatakhaneleri ve bunların müĢtemilatı, özel, yerel ve kıĢ eğitim merkezleri,
askerî kantinler ve askerî müzelerin kuruluĢ amaçlarına uygun olarak yaptıkları teslim ve
hizmetler ile bu kurum ve kuruluĢların yapacağı Gelir Vergisi Kanununun 70 inci maddesinde
belirtilen mal ve hakların kiralanması iĢlemleri,‖
MADDE 46 – 30/5/1985 tarihli ve 3212 sayılı Silahlı Kuvvetler Ġhtiyaç Fazlası Mal ve
Hizmetlerinin SatıĢ, Hibe, Devir ve Elden Çıkarılması; Diğer Devletler Adına Yurt DıĢı ve
Yurt Ġçi Alımların Yapılması ve Eğitim Görecek Yabancı Personel Hakkında Kanunun 1 inci
maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 1 – Bu Kanunun amacı; Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından üretilen veya
çeĢitli yollarla temin edilen veya ihtiyaç fazlası bulunan her cins ve sınıf ikmal maddeleri ile
bunlardan HEK durumunda olan veya hurdaya ayrılan mal ve hizmetlerin satıĢı, kiralanması,
tahsisi, lisans verilmesi veya teknoloji transferi yolu ile değerlendirilmesi ve eğitim görecek
yabancı askerî personele dair esas ve usulleri belirlemektir.‖
MADDE 47 – 3212 sayılı Kanunun 2 nci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 2 – Bu Kanun, Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından üretilen, yurt içinden veya
yurt dıĢından çeĢitli yollarla elde edilen her cins ve sınıf ikmal maddeleri ile HEK ve hurdaya
ayrılan veya ihtiyaç fazlası bulunan veya çeĢitli sebeplerle kadro dıĢı bırakılan mal veya
hizmetlerin;
a) Türkiye’deki kamu veya özel kurum ve kuruluĢlarına kiralanması, bedelli veya
bedelsiz tahsisi, bedelsiz olarak devredilmesi, satılması, lisans verilmesi, teknoloji transferi
veya bunların ürettikleri veya sahip oldukları mal veya hizmet ile mübadelesini;
b) Türkiye Cumhuriyetinin dıĢ siyasi tutum ve menfaatlerine aykırı olmadığının
DıĢiĢleri Bakanlığının mütalaasıyla belirlenmesi Ģartıyla dost veya müttefik devletlerde
bulunan kamu kurum ve kuruluĢlarına; (1) ve (2) numaralı alt bentlerde öngörülen hususlar
hariç olmak üzere, bu devletlerde bulunan özel kurum ve kuruluĢlara;
1) BağıĢlanmasını,
2) Usulüne uygun olarak belirlenen değerinden az bedel karĢılığında yardım olarak
verilmesini,
3) Satılmasını, kiralanmasını, bunların ürettikleri veya sahip oldukları mal veya hizmet
ile mübadelesini, lisans verilmesini ve teknoloji transferini,
4) Satılan silah ve malzemenin diğer devlet, kurum ve kuruluĢlara satıĢı konusunda alıcı
devlete, kurum ve kuruluĢlara yetki verilmesini,
c) Yurt içi kurum ve kuruluĢlar ile diğer devletlere satılan silah ve malzemenin bakım,
onarım, yenileĢtirme, teknik hizmet ve eğitiminin sağlanmasını;
d) Türk Silahlı Kuvvetlerinin ihtiyaçları kapsamında yürütülen savunma ve güvenlik ile
ilgili proje veya ön çalıĢmalarda bedelli veya bedelsiz tahsisini;
e) Her türlü masrafların ilgili devletler tarafından karĢılanması Ģartı ile bu devletler
adına yurt içi ve yurt dıĢı alımların yapılmasını;
f) Silahlı Kuvvetler tarafından üretilen malzeme için sipariĢlerin kabulünü;
g) Dost veya müttefik devletlerin personeline sağlanacak askerî ve teknik eğitim
karĢılığı alınacak döviz, mal veya hizmetleri;
h) Yurt içindeki gerçek kiĢilere, kullanım yeri bulunmayan veya ihtiyaç fazlası
durumundaki askerî nitelikli olmayan taĢınır malların; satıĢ, hibe, mal veya hizmet ile
mübadele iĢlemlerini;
kapsar.
Hazinenin özel mülkiyetinde veya Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan
taĢınmazların satıĢı, kiralanması, mübadelesi, bedelsiz tahsisi ve hibe edilmesi bu Kanun
kapsamı dıĢındadır. Ancak, Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından yürütülen savunma ve güvenlik
ile ilgili proje veya ön çalıĢmalarda, taĢınmazlar kamu veya özel kurum ve kuruluĢlara ilgisine
göre ĠçiĢleri Bakanlığı veya Millî Savunma Bakanlığınca bedelli veya bedelsiz tahsis
edilebilir.‖
MADDE 48 – 3212 sayılı Kanunun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (5) numaralı
bendi ve aynı maddenin ikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―5. Hizmet:
Taraflar (kamu veya özel nitelikteki kuruluĢ ve Ģahıslar ile dost veya müttefik devletler,
bu devletlerde bulunan kamu veya özel nitelikteki kurum veya kuruluĢlar) arasındaki
anlaĢmaya göre bir iĢin yapılması için; verilecek eğitim, teknik bilgi, destek, geliĢtirme,
bakım, onarım, kurtarma, imha, liman ve müĢavirlik desteği ile mülkiyeti elde olmak kaydıyla
tahsis edilebilecek kara, deniz ve hava araç, gereç, silahları, bina ve araziyi;
Ancak, Türk Silahlı Kuvvetleri tarafından yürütülen savunma ve güvenlik ile ilgili proje
veya ön çalıĢmaları kapsamında bulunan tahsisler dıĢında, dost veya müttefik devletlerde
bulunan özel nitelikteki kuruluĢlar hakkında birinci fıkranın (5) numaralı bendindeki tahsis
hükmü uygulanmaz.‖
MADDE 49 – 3212 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 6 – Dost veya müttefik devletlerin silahlı kuvvetleri personeline, Türkiye’de
veya o ülkede yaptırılacak askerî eğitimin gerektirdiği malzemenin değeri, sevki ve teslimi ile
ilgili harcamalara ve eğitim personelinin yolluk, aylık ve diğer özlük haklarının ödenmesi ile
ilgili bütün masraflara, tarafların hangi nispette ve ne Ģekilde katılacakları bu Kanunun 7 nci
maddesinin üçüncü fıkrasında belirlenen usulle yürürlüğe konulacak andlaĢmalarla tespit
edilir.‖
MADDE 50 – 3212 sayılı Kanunun 7 nci maddesine aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―Bu Kanun kapsamında, dost veya müttefik devletlere ve bu devletlerde bulunan kamu
veya özel nitelikteki kurum ve kuruluĢlara mal veya hizmetin hibesi, mübadelesi veya yardım
olarak verilmesi iĢlemleri ile ilgili andlaĢmaları imzalamaya, CumhurbaĢkanı ve BaĢbakanın
yetkileri saklı kalmak kaydıyla, ilgili bakanın teklifi ve Bakanlar Kurulu kararıyla
belirlenecek kiĢi ve kuruluĢlar yetkilidir. Bu andlaĢmalarda değiĢiklik yapmaya ilgili bakan
yetkilidir. Söz konusu andlaĢmalar, andlaĢmada aksine bir hüküm bulunmamak kaydıyla,
imza tarihi itibarıyla Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe girer.‖
MADDE 51 – 18/3/1986 tarihli ve 3269 sayılı Uzman ErbaĢ Kanununun 9 uncu
maddesine aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―Muvazzaf askerlik görevini yaptıktan sonra uzman erbaĢlığa alınanların muvazzaf
askerlikte geçen süreleri aylığa esas kademe ilerlemesi yapılmak suretiyle derece
yükselmesinde de değerlendirilir. Yapılan intibaktan dolayı aylık veya diğer özlük haklarına
iliĢkin olarak herhangi bir fark ödemesi yapılmaz.‖
MADDE 52 – 3269 sayılı Kanunun 16 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci
cümlesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki cümleler ile aynı fıkranın sonuna aĢağıdaki cümle
ve ikinci fıkrasına üçüncü cümlesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki cümle eklenmiĢtir.
―Ayrıca, uzman erbaĢlara dereceleri itibarıyla astsubaylar için belirlenmiĢ olan ek
göstergelerin 2/3’ü uygulanır. Ancak, bunlara uygulanacak ek gösterge rakamı 2200’ü
geçemez.‖
―Ayrıca, askerî hizmete iliĢkin görevleri sebebiyle haklarında kamu davası açılanlar hakkında
926 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.‖
―Bir tam yıldan eksik kalan hizmet sürelerinin ikramiyeleri kıst olarak ödenir.‖
MADDE 53 – 3269 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki
cümle eklenmiĢtir.
―Geçici görevlendirmelere iliĢkin usul ve esaslar yönetmelikle belirlenir.‖
MADDE 54 – 3269 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 2 – Muvazzaf askerlik görevini yaptıktan sonra uzman erbaĢlığa
alınanlardan bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu görevleri sona ermiĢ olanların,
uzman erbaĢlık statüsünün sona erdiği tarihteki kazanılmıĢ hak aylık derece ve kademeleri,
muvazzaf askerlikte geçen süreleri kademe ilerlemesi yapılmak suretiyle derece
yükseltilmesinde de değerlendirilerek yeniden tespit olunur.
Yapılan bu tespit dolayısıyla emeklilik keseneği ve kurum karĢılığı veya sigorta primi
(genel sağlık sigortası primi dâhil) çalıĢan ve iĢveren paylarında oluĢacak fark tutarı; gecikme
cezası, gecikme zammı veya faiz uygulanmaksızın, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten
itibaren 6 ay içinde ilgisine göre Millî Savunma Bakanlığı veya ĠçiĢleri Bakanlığı tarafından
Sosyal Güvenlik Kurumuna ödenir. Ancak, birinci fıkra kapsamında kazanılmıĢ hak aylık
derece ve kademesi yükseltilecek olanlara, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki
dönem için aylık ve emekli aylığı veya diğer özlük haklarına iliĢkin olarak herhangi bir fark
ödenmez.‖
MADDE 55 – 28/5/1988 tarihli ve 3466 sayılı Uzman Jandarma Kanununun 12 nci
maddesinin birinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Uzman jandarma çavuĢluğa nasıp Jandarma Genel Komutanının, terfiler ise Jandarma
Genel Komutanlığı Kurmay BaĢkanının onayı ile yapılır.‖
MADDE 56 – 3466 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek maddeler eklenmiĢtir.
―EK MADDE 2 – Askerî hizmete iliĢkin görevleri sebebiyle haklarında kamu davası
açılanlar hakkında 926 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.
EK MADDE 3 – ĠçiĢleri Bakanı, uzman jandarmaların istek üzerine veya yaĢ haddi, adi
malullük dâhil malullük veya vazife malullüğüne bağlı emeklilik iĢlemleri ile istifa
iĢlemlerine iliĢkin onay yetkisini Jandarma Genel Komutanına devredebilir.‖
MADDE 57 – 12/4/1991 tarihli ve 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 20 nci
maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Korumaya alınmıĢ emekli personelden, meskende korunmaları mutlak surette zorunlu
bulunanlar BaĢbakanlıkça belirlenecek konutlardan yararlandırılır.‖
MADDE 58 – 13/6/2001 tarihli ve 4678 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetlerinde Ġstihdam
Edilecek SözleĢmeli Subay ve Astsubaylar Hakkında Kanunun 3 üncü maddesinin birinci
fıkrasının (a) bendinde yer alan ―nasıp kararnamesinin onay‖ ibaresi ―nasıp onayı‖ Ģeklinde
değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 59 – 4678 sayılı Kanunun 18 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine
birinci cümlesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki cümleler eklenmiĢtir.
―Bir tam yıldan eksik kalan hizmet sürelerinin tazminatları kıst olarak ödenir. Tazminattan
damga vergisi hariç vergi kesilmez.‖
MADDE 60 – 10/3/2011 tarihli ve 6191 sayılı SözleĢmeli ErbaĢ ve Er Kanununa
aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 2 – Askerî hizmete iliĢkin görevleri sebebiyle haklarında kamu davası
açılanlar hakkında 926 sayılı Kanun hükümleri uygulanır.‖
MADDE 61 – 25/10/1963 tarihli ve 353 sayılı Askeri Mahkemeler KuruluĢu ve
Yargılama Usulü Kanununa 15 inci maddesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki 15/A maddesi
eklenmiĢtir.
―Yüce Divanda yargılanacak asker kiĢilerle ilgili soruĢturma usulü:
MADDE 15/A – Genelkurmay BaĢkanı, Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri komutanları
ile Jandarma Genel Komutanı, görevleriyle ilgili suçlardan dolayı Yüce Divanda yargılanırlar.
Bu suçlardan dolayı soruĢturma açılmasına, Genelkurmay BaĢkanı, Kara, Deniz ve
Hava Kuvvetleri komutanları hakkında BaĢbakan, Jandarma Genel Komutanı hakkında
ĠçiĢleri Bakanı karar verir.
Bu suçlara iliĢkin herhangi bir ihbar veya Ģikayet aldıklarında veya böyle bir durumu
öğrendiklerinde, Genelkurmay BaĢkanı, Kara, Deniz ve Hava Kuvvetleri komutanları
hakkında BaĢbakan, Jandarma Genel Komutanı hakkında ĠçiĢleri Bakanı, araĢtırma,
gerekiyorsa ön inceleme yaptırarak soruĢturma izni verilmesine veya verilmemesine karar
verir. SoruĢturma izni verilmiĢ bulunanlar izin vermeye yetkili merci tarafından
soruĢturmanın emniyeti ve sıhhatli olarak devam etmesi amacıyla geçici süre ile görevden
uzaklaĢtırılabilir. Anılan kararlara karĢı ilgililer on gün içinde CumhurbaĢkanlığına itiraz
edebilirler. Ġtiraz üzerine CumhurbaĢkanı tarafından verilen karar kesindir.
Ġsimsiz, imzasız, adressiz yahut takma adla yapıldığı anlaĢılan ya da belli bir olayı ve
nedeni içermeyen, delilleri ve dayanakları gösterilmeyen ihbar ve Ģikayetler iĢleme konulmaz.
AraĢtırma veya ön inceleme, izin vermeye yetkili merci tarafından bizzat yapılabileceği
gibi, görevlendireceği denetim elemanları eliyle de yaptırılabilir. Bu Ģekilde görevlendirilen
kiĢiler, 2/12/1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması
Hakkında Kanunda ön inceleme ile görevlendirilen kiĢilere tanınan yetkilere sahiptir.
SoruĢturma izni verilmemesi kararı hakkında ilgililer tarafından yapılan itirazın
CumhurbaĢkanı tarafından kabul edilmesi veya soruĢturma izni verilmesi kararına karĢı süresi
içinde itiraz edilmemesi ya da bu itirazın CumhurbaĢkanı tarafından reddedilmesi üzerine,
izin vermeye yetkili merci tarafından soruĢturmayı yapmak üzere denetim elemanlarından üç
kiĢilik bir soruĢturma kurulu oluĢturulur. Kurul, soruĢturma sırasında 5271 sayılı Ceza
Muhakemesi Kanununun Cumhuriyet savcısına tanıdığı bütün yetkilere sahip olup,
soruĢturma sırasında hâkim kararı alınması gereken hususlarda yetkili mahkemelere baĢvurur.
Kurul, yaptığı soruĢturma sonucunu bir rapor ile tespit ederek izin vermeye yetkili
mercie sunar. Ġzin vermeye yetkili merci kamu davasının açılmasına gerek görmezse
kovuĢturma yapılmasına yer olmadığına karar verir. Bu karar kesindir.
Ġzin vermeye yetkili merci kamu davasının açılmasına gerek görürse, soruĢturma
dosyasını Yüce Divan sıfatıyla yargılama yapmak üzere Anayasa Mahkemesine gönderir.‖
MADDE 62 – 27/6/1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (I)
sayılı Cetvelin ―B- Aylıklarını 926 sayılı Türk Silâhlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 3269
sayılı Uzman ErbaĢ Kanunu ve 3466 sayılı Uzman Jandarma Kanununa Göre Alanlar‖
kısmının ―2- Astsubaylardan‖ grubuna; (d) sırasından sonra gelmek üzere aĢağıdaki (e) sırası
ve mevcut (e) sırasından sonra gelmek üzere aĢağıdaki (g) sırası eklenmiĢ ve mevcut sıralar
buna göre teselsül ettirilmiĢtir.
―e) Kad.Kd.ÜçvĢ.
68‖
―g) Kad.ÜçvĢ. 68‖
MADDE 63 – Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 64 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
21/2/2014
[R.G. 22 ġubat 2014 – 28921]
—— • ——
BAKANLAR KURULU KARARLARI
Karar Sayısı : 2014/5876
Ekli ―HaĢhaĢ Kapsülü ve Tohumu Alımı ve Satımı Hakkında Karar‖ın yürürlüğe
konulması; BaĢbakan Yardımcılığının 27/9/2013 tarihli ve 15688 sayılı yazısı üzerine,
3/6/1986 tarihli ve 3298 sayılı Kanunun 2 nci maddesi, 8/6/1984 tarihli ve 233 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin 35 inci maddesi ve HaĢhaĢın Ekimi, Kontrolu, Toplanması,
Değerlendirilmesi, Ġmhası, Satınalınması, Satılması, Ġhracı ve Ġthali Hakkında Yönetmelik’in
19 uncu maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 27/1/2014 tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan YardımcısıBaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
M. ÇAVUġOĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği BakanıBilim, Sanayi ve
Teknoloji Bakanı
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
A. DAVUTOĞLU N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
Ekonomi Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
ve
Hayvancılık BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
E. ALA
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
M. ġĠMġEK
ĠçiĢleri Bakanı
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim Bakanı
Millî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
L. ELVAN
Sağlık BakanıUlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
HaĢhaĢ Kapsülü ve Tohumu Alımı ve Satımı Hakkında Karar
[R.G. 22 ġubat 2014 – 28921]
—— • ——
Karar Sayısı : 2014/5945
2014 Yılı Yatırım Programında 2010E010070 proje numarasıyla yer alan
Elektrifikasyon, Sinyalizasyon ve Telekomünikasyon Tesisleri Yapımı ve Altyapı
ĠyileĢtirmesi Projesi kapsamındaki KayaĢ-Çetinkaya Arası Elektrifikasyon Projesinin yapımı
amacıyla ekli krokide gösterilen trafo merkezlerine isabet eden taĢınmazlar ile üzerindeki
muhdesatın Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları ĠĢletmesi Genel Müdürlüğü tarafından
acele kamulaĢtırılması; UlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanlığının 16/1/2014 tarihli
ve 147 sayılı yazısı üzerine, 2942 sayılı KamulaĢtırma Kanununun 27 nci maddesine göre,
Bakanlar Kurulu’nca 5/2/2014 tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan YardımcısıBaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
M. ÇAVUġOĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği BakanıBilim, Sanayi ve
Teknoloji Bakanı
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
A. DAVUTOĞLU N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
Ekonomi Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
F. ÇELĠK
A. ĠSLAM
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
Hayvancılık Bakanı V. Gümrük ve Ticaret Bakanı V.
E. ALA
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
M. ġĠMġEK
ĠçiĢleri Bakanı
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim Bakanı Millî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
L. ELVAN
Sağlık BakanıUlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
ve
Kararın Eki Kroki
[R.G. 22 ġubat 2014 – 28921]
—— • ——
YÖNETMELĠKLER
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:
ÇALIġMA VE SOSYAL GÜVENLĠK BAKANLIĞI HUKUK MÜġAVĠRLĠĞĠ VE
AVUKATLIK SINAV VE ATAMA YÖNETMELĠĞĠ
BĠRĠNCĠ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç ve kapsam
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı; Bakanlıkta istihdam edilecek hukuk müĢaviri
ve avukatların mesleğe alınma ve atanmalarına iliĢkin usul ve esasları düzenlemektir.
(2) Bu Yönetmelik, Bakanlıkta istihdam edilecek hukuk müĢaviri ve avukat kadrolarına
atanacakları kapsar.
Dayanak
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, 9/1/1985 tarihli ve 3146 sayılı ÇalıĢma ve Sosyal
Güvenlik Bakanlığının TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 34 üncü maddesi ile
18/3/2002 tarihli ve 2002/3975 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Kamu
Görevlerine Ġlk Defa Atanacaklar Ġçin Yapılacak Sınavlar Hakkında Genel Yönetmeliğin ek 6
ncı maddesine dayanılarak hazırlanmıĢtır.
Tanımlar
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) Bakan: ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanını,
b) Bakanlık: ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını,
c) GiriĢ sınavı: Hukuk müĢaviri ve avukat alımı için yapılacak yazılı ve/veya sözlü
sınavı,
ç) GiriĢ sınavı komisyonu: Hukuk müĢaviri ve avukatlık giriĢ sınavı komisyonunu,
d) KPSS (B): B grubu kadrolar için yapılan Kamu Personel Seçme Sınavını,
e) KPSSP3: Kamu Personel Seçme Sınavı puan 3‘ü,
f) PDB: Personel Dairesi BaĢkanlığını,
ifade eder.
ĠKĠNCĠ BÖLÜM
GiriĢ Sınavına ĠliĢkin Esaslar
GiriĢ sınavı
MADDE 4 – (1) Bakanlığa ilk defa atanacak hukuk müĢaviri ve avukatlar, KPSSP3
puan türü sıralaması esas alınarak yapılacak yazılı ve/veya sözlü sınav ile alınır.
GiriĢ sınavının duyurulması
MADDE 5 – (1) GiriĢ sınavının Ģekli, katılma Ģartları, ilk ve son baĢvuru tarihi,
istenecek belgeler, baĢvuru evrakının temin edileceği yerler, baĢvuru yeri, sınavın yeri ve
zamanı, KPSSP3 asgari puan, atama yapılması planlanan kadro sayısı ve kadro sayısının kaç
katı adayın sınava çağrılacağı, kadronun sınıfı ve derecesi ile gerekli görülen diğer hususlar
sınav tarihinden en az otuz gün önce, Resmî Gazete‘de, yurt düzeyinde yayımlanan tirajı en
yüksek ilk beĢ gazetenin en az birinde yayımlanmak ve Bakanlık internet sitesinde ilan
edilmek suretiyle duyurulur.
GiriĢ sınavı baĢvuru Ģartları
MADDE 6 – (1) GiriĢ sınavına katılmak isteyenlerin aĢağıdaki Ģartları taĢımaları
gerekir:
a) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde belirtilen genel Ģartları
taĢımak.
b) Son baĢvuru tarihi itibariyle geçerlilik süresi dolmamıĢ KPSSP3 puan türünden, giriĢ
sınavı ilanında belirtilmiĢ olan asgari puanı almıĢ olmak.
c) Hukuk fakültelerinden ya da bunlara denkliği Yükseköğretim Kurulunca kabul
edilmiĢ yurt dıĢındaki yükseköğretim kurumlarından mezun olmak.
ç) Avukat kadrosu için baĢvuru tarihinin son günü itibariyle avukatlık ruhsatnamesine
sahip olmak.
GiriĢ sınavı baĢvuru iĢlemleri
MADDE 7 – (1) GiriĢ sınavı baĢvurusu, Ģahsen, elden veya posta yoluyla ilanda
belirtilen adrese ya da ilanda belirtildiği takdirde internet üzerinden yapılabilir.
(2) GiriĢ sınavına katılmak isteyen adaylar, Bakanlıktan veya Bakanlık internet
sitesinden temin edecekleri sınav baĢvuru formunu doldurarak aĢağıdaki belgeleri eklerler:
a) Diploma veya mezuniyet belgesinin aslı veya onaylı örneği (eğitimini yurt dıĢında
tamamlamıĢ olanların diploma denklik belgesinin aslı veya onaylı örneği).
b) Avukat kadrosu için avukatlık ruhsatnamesinin aslı veya onaylı örneği.
c) Üç adet vesikalık fotoğraf.
ç) KPSS (B) sonuç belgesinin bilgisayar çıktısı.
d) ÖzgeçmiĢ.
(3) Ġkinci fıkrada sayılan belgelerin son baĢvuru tarihi mesai bitimine kadar Bakanlığa
teslim edilmesi Ģarttır. Bu belgeler, aslı ibraz edilmek kaydıyla Bakanlıkça da onaylanabilir.
(4) Posta ile yapılan baĢvurularda, ikinci fıkradaki belgelerin giriĢ sınavı duyurusunda
belirtilen son baĢvuru tarihine kadar Bakanlığa ulaĢmıĢ olması gerekir. Postadaki gecikmeler
dikkate alınmaz.
GiriĢ sınavı ön hazırlık çalıĢmaları
MADDE 8 – (1) GiriĢ sınavı ön hazırlık çalıĢmaları giriĢ sınavı komisyonu tarafından
yürütülür.
(2) GiriĢ sınavı komisyonu, öngörülen süre içerisinde yapılan baĢvuruları inceleyerek
adaylarda aranan Ģartların mevcut olup olmadığını tespit eder. Aranılan nitelikleri taĢıyan
adaylar, KPSSP3 puan türünden en yüksek puanı alan adaydan baĢlamak üzere bir sıralamaya
tabi tutulur. Atama yapılacak kadro sayısının beĢ katını geçmemek üzere, ilanda belirtilen
sayıda aday tutanakla belirlenir ve PDB tarafından Bakanlık internet sitesinde ilan edilir.
KPSSP3 puan türü itibariyle en son adayın aldığı puanla aynı puana sahip adaylar da giriĢ
sınavına çağrılır.
Sınav konuları
MADDE 9 – (1) Yazılı sınav konuları Ģunlardır:
a) Anayasa Hukuku.
b) Medeni Hukuk.
c) Borçlar Hukuku.
ç) Medeni Usul Hukuku.
d) Uluslararası Hukuk.
e) Ġdare Hukuku.
f) Ġdari Yargılama Hukuku.
g) Ceza Hukuku.
ğ) Ceza Usul Hukuku.
h) Ġcra ve Ġflas Hukuku.
ı) ĠĢ Hukuku.
i) Ġnsan Hakları Hukuku.
j) Ticaret Hukuku.
(2) Bakanlık gerek görmesi halinde, giriĢ sınavı duyurusunda yer vermek Ģartıyla ilave
konular da belirleyebilir.
GiriĢ sınavı komisyonu
MADDE 10 – (1) Komisyon; müsteĢar veya belirleyeceği bir müsteĢar yardımcısının
baĢkanlığında Personel Dairesi BaĢkanı, 1. hukuk müĢaviri ve hukuk müĢaviri ile avukatlar
arasından seçilecek iki kiĢi olmak üzere toplam beĢ kiĢiden oluĢur. Komisyona ayrıca üç
yedek üye seçilir. Asil üyelerin herhangi bir nedenle komisyona katılamamaları halinde yedek
üyeler tespit sırasına göre giriĢ sınavı komisyonuna katılırlar.
(2) GiriĢ sınavı komisyonu baĢkan ve üyeleri; kendilerinin, boĢanmıĢ olsalar dahi
eĢlerinin, ikinci dereceye kadar (bu derece dâhil) kan ve kayın hısımlarının veya
evlatlıklarının katıldığı sınavlarda görev alamazlar.
GiriĢ sınavı komisyonunun görevleri
MADDE 11 – (1) GiriĢ sınavı komisyonu; giriĢ sınavı ön hazırlık çalıĢmalarının
yürütülmesi, sınavın yapılması, sonuçların ilan edilmesi, itirazların sonuçlandırılması ve
sınavla ilgili diğer iĢlemlerin yürütülmesiyle görevli ve yetkilidir.
(2) GiriĢ sınavı komisyonu üye tam sayısı ile toplanır ve oy çokluğuyla karar alır.
Oylama sırasında çekimser oy kullanılamaz. Alınan kararlar kesindir. Karara katılmayanlar
karĢı oylarını gerekçeleriyle birlikte belirtmek zorundadır.
GiriĢ sınavı
MADDE 12 – (1) Yazılı sınav ilanda belirtilen konulardan olmak üzere Bakanlıkça
yapılabileceği gibi Ölçme, Seçme ve YerleĢtirme Merkezi BaĢkanlığı, Türkiye ve Orta Doğu
Amme Ġdaresi Enstitüsü Genel Müdürlüğü, Milli Eğitim Bakanlığı veya yükseköğretim
kurumlarından birisine yaptırılabilir.
(2) Yazılı sınavda yüz puan üzerinden en az yetmiĢ puan alanlar baĢarılı sayılır. Yazılı
sınava KPSSP3 sonuçlarına göre en yüksek puan alan adaydan baĢlamak üzere ilan edilen
kadro sayısının beĢ katına kadar aday çağrılır. Son adayla aynı puana sahip olan adayların
tamamı yazılı sınava alınır. BaĢarı sıralamasına göre hazırlanan liste, sınav
değerlendirmesinin neticelendiği günü takip eden beĢ iĢ günü içinde Bakanlığın internet
sitesinde yayınlanmak suretiyle duyurulur.
(3) Yazılı sınavın klasik yapılması halinde, giriĢ sınavı komisyonu, ayrıca sınav
kâğıtlarını değerlendirmek üzere üye tam sayısı ile toplanır. Cevap kâğıtlarının bulunduğu
kapalı zarf açılır ve cevap kâğıtları numaralandırılır. Cevap kâğıtlarının değerlendirme notu,
kâğıtların numaralarının yer aldığı cetvele her üye tarafından ayrı ayrı yazılarak sınav kâğıdı
ile birlikte giriĢ sınavı komisyonu baĢkanına teslim edilir. Yazılı sınav puanlarının aritmetik
ortalaması alınarak yazılı sınav baĢarı notu belirlenir.
(4) Yazılı sınav yapılması halinde sözlü sınava, son sıradaki aday ile eĢit puan alan
adaylar dâhil olmak üzere yazılı sınavdaki baĢarı sırasına; sadece sözlü sınav yapılması
halinde ise KPSSP3 puanı en yüksek adaydan baĢlamak üzere yapılan sıralamaya göre, atama
yapılacak kadro sayısının en fazla beĢ katı kadar aday sınava çağrılır. KPSSP3 puanı en
yüksek adaydan baĢlamak üzere yapılan sıralama sonucunda son sıradaki aday ile eĢit puana
sahip adaylar da sınava çağrılır.
(5) Sözlü sınava katılacak adaylara;
a) 9 uncu maddede belirtilen sınav konularına iliĢkin bilgi düzeyi,
b) Bir konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücü,
c) Liyakati, temsil kabiliyeti, davranıĢ ve tepkilerinin mesleğe uygunluğu,
ç) Özgüveni, ikna kabiliyeti ve inandırıcılığı,
d) Genel yetenek ve genel kültürü,
e) Bilimsel ve teknolojik geliĢmelere açıklığı,
yönlerinden ayrı ayrı puan verilmek suretiyle değerlendirilirler.
(6) Adaylar, giriĢ sınavı komisyonu tarafından beĢinci fıkranın (a) bendi için elli puan,
(b) ila (e) bentleri arasında yazılı özelliklerin her biri için onar puan üzerinden değerlendirilir
ve verilen puanlar ayrı ayrı tutanağa geçirilir.
(7) Sözlü sınavda baĢarılı sayılabilmek için, giriĢ sınavı komisyonu baĢkan ve üyelerinin
yüz tam puan üzerinden verdikleri puanların aritmetik ortalamasının en az yetmiĢ olması
Ģarttır. Adayların giriĢ sınavı puanlarının eĢit olması halinde, KPSSP3 puanı yüksek olan aday
sıralamada üstte yer alır. Ġlanda belirtilen kadro sayısı dikkate alınarak baĢarı sıralamasına
göre hazırlanan liste, sözlü sınavın neticelendiği günü takip eden beĢ iĢ günü içinde
Bakanlığın internet sitesinde yayınlanmak suretiyle duyurulur.
(8) Sınav Komisyonu, giriĢ sınavının yazılı ve sözlü olarak yapılması halinde yazılı ve
sözlü sınav notları ortalaması alınarak, sınavın sadece sözlü olarak yapılması halinde sözlü
sınavda en yüksek not alan adaydan baĢlanarak baĢarı puanını tespit eder ve nihai baĢarı
sıralamasını yapar.
GiriĢ sınav sonuçlarının ilanı ve itiraz
MADDE 13 – (1) Sınav sonuçları, giriĢ sınavı komisyonu tarafından tutanağa bağlanır.
BaĢarı sıralamasına göre oluĢturulan liste Bakanın onayına sunulur. Bakanın onayladığı baĢarı
listesi Bakanlık internet sitesinde ilan edilmek suretiyle duyurulur. Ayrıca, baĢarılı olan
adaylara sonuç yazılı olarak bildirilir.
(2) Adaylar; giriĢ sınavı puanı en yüksek adaydan baĢlanmak suretiyle sıralamaya
konulur ve atama yapılacak kadro sayısı kadar aday asil, giriĢ sınavında baĢarılı olmak
Ģartıyla atama yapılacak kadro sayısının yarısını geçmemek üzere, Komisyonca belirlenecek
sayıda aday ise yedek olarak tespit edilir.
(3) BaĢarı sırasına göre oluĢturulacak yedek aday listesi, sınav sonuçlarının ilanından
itibaren altı ay süre ile geçerlidir.
(4) GiriĢ sınavında yetmiĢ ve üzerinde puan almıĢ olmak asıl sıralamaya giremeyen
adaylar için müktesep hak teĢkil etmez.
(5) Sınav sonuçlarının ilan edilmesinden itibaren beĢ iĢ günü içinde yazılı olarak giriĢ
sınavı komisyonuna itiraz edilebilir. Ġtirazlar, itiraz süresinin bitiminden itibaren giriĢ sınavı
komisyonunca en fazla yedi iĢ günü içerisinde incelenerek karara bağlanır. Ġtiraz sonucu,
adaya yazılı olarak bildirilir.
Gerçeğe aykırı beyan
MADDE 14 – (1) GiriĢ sınavını kazananlardan sınav baĢvuru formunda gerçeğe aykırı
beyanda bulunduğu veya belge verdiği tespit edilenlerin sınav sonuçları geçersiz sayılır ve
atamaları yapılmaz. Atamaları yapılmıĢ olsa dahi iptal edilir. Bunlar hiçbir hak talep edemez.
(2) Gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu veya belge verdiği tespit edilenler hakkında suç
duyurusunda bulunulur.
Sınav belgelerinin saklanması
MADDE 15 – (1) Ataması yapılanların sınavla ilgili belgeleri, ilgililerin özlük
dosyalarında; baĢarısız olanlar ile baĢarılı olduğu halde herhangi bir nedenle atanamayanların
sınav belgeleri ise dava açma süresinden az olmamak kaydıyla bir sonraki sınava kadar PDB
tarafından saklanır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
ÇeĢitli ve Son Hükümler
Atamadan önce istenecek belgeler
MADDE 16 – (1) Hukuk müĢaviri ve avukatlık giriĢ sınavında baĢarılı olan adaylardan
aĢağıdaki belgeler istenir:
a) Erkek adayların askerlikle iliĢiği olmadığına dair yazılı beyanı.
b) Adli sicil kaydına iliĢkin yazılı beyanı.
c) Sağlık açısından görevini devamlı olarak yapmaya engel bir durumu bulunmadığına
dair yazılı beyanı.
ç) Dört adet vesikalık fotoğraf.
d) Mal bildirimi.
Atama
MADDE 17 – (1) GiriĢ sınavında baĢarılı olan adaylardan, ilan edilen boĢ kadro sayısı
kadar aday, baĢarı sıralamasına göre otuz gün içerisinde hukuk müĢaviri veya avukat olarak
atanır. Asıl listeden hukuk müĢavirliği veya avukatlığı kazanan adaylardan çeĢitli sebeplerle
göreve baĢlamayanların veya ataması yapılıp herhangi bir sebeple görevden ayrılanların
yerine, yedek aday listesinden baĢarı sırasına göre 6 ay içerisinde atama yapılabilir.
(2) Gerekli belgeleri süresinde ibraz etmeyenlerin atamaları yapılmaz.
(3) Atamaları yapılanların görevlerine baĢlamalarında 657 sayılı Devlet Memurları
Kanununun 62 ve 63 üncü madde hükümleri uygulanır.
Hüküm bulunmayan haller
MADDE 18 – (1) Bu Yönetmelikte hüküm bulunmayan hallerde, 657 sayılı Devlet
Memurları Kanunu ve Kamu Görevlerine Ġlk Defa Atanacaklar Ġçin Yapılacak Sınavlar
Hakkında Genel Yönetmelik ile diğer ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.
Sekretarya hizmetleri
MADDE 19 – (1) Bu Yönetmelikte yer alan sınav ve giriĢ sınavı komisyonuna iliĢkin
sekretarya hizmetleri PDB tarafından yürütülür.
Yürürlük
MADDE 20 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 21 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
yürütür.
[R.G. 22 ġubat 2014 – 28921]
—— • ——
Posta ve Telgraf TeĢkilatı Anonim ġirketinden:
POSTA VE TELGRAF TEġKĠLATI GENEL MÜDÜRLÜĞÜ PERSONELĠ
GÖREVDE YÜKSELME VE UNVAN DEĞĠġĠKLĠĞĠ
YÖNETMELĠĞĠNDE DEĞĠġĠKLĠK YAPILMASINA
DAĠR YÖNETMELĠK
MADDE 1 – 10/7/2010 tarihli ve 27637 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Posta ve
Telgraf TeĢkilatı Genel Müdürlüğü Personeli Görevde Yükselme ve Unvan DeğiĢikliği
Yönetmeliğinin adı, ―POSTA VE TELGRAF TEġKĠLATI ANONĠM ġĠRKETĠ GENEL
MÜDÜRLÜĞÜ PERSONELĠ GÖREVDE YÜKSELME VE UNVAN DEĞĠġĠKLĠĞĠ
YÖNETMELĠĞĠ‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 1 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, liyakat ve kariyer ilkeleri çerçevesinde,
hizmet gerekleri ve personel planlaması esas alınarak Posta ve Telgraf TeĢkilatı Anonim
ġirketi Genel Müdürlüğü merkez ve taĢra teĢkilatında 399 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnamenin eki I sayılı cetvelde yer alan memur kadroları ile II sayılı cetvelde yer alan
sözleĢmeli personel pozisyonlarında istihdam edilen personelin görevde yükselme ve unvan
değiĢikliklerine iliĢkin usul ve esasları belirlemektir.‖
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 2 nci maddesinin birinci fıkrasında geçen ―PTT Genel
Müdürlüğü‖ ibaresi ―Posta ve Telgraf TeĢkilatı Anonim ġirketi Genel Müdürlüğü‖ Ģeklinde
değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde
geçen ―Posta ve Telgraf TeĢkilatı Genel Müdürünü‖ ibaresi ―Posta ve Telgraf TeĢkilatı
Anonim ġirketi Genel Müdürünü‖ Ģeklinde, (i) bendinde geçen ―Posta ve Telgraf TeĢkilatı
Genel Müdürlüğünü‖ ibaresi ―Posta ve Telgraf TeĢkilatı Anonim ġirketi Genel Müdürlüğünü‖
Ģeklinde, (j) bendinde geçen ―Posta ve Telgraf TeĢkilatını‖ ibaresi ―Posta ve Telgraf TeĢkilatı
Anonim ġirketini‖ Ģeklinde ve (ğ) bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢ, aynı fıkranın (f)
bendinin tamamı ile (g) bendinde geçen ―eğitimini tamamlayanlar‖ ibaresi ve (k) bendinde
geçen ―eğitime tabi tutulmaksızın‖ ibaresi yürürlükten kaldırılmıĢtır.
―ğ) Hizmet süresi: Aylıksız izinli geçen süreler hariç, muvazzaf askerlik süresi dahil
olmak üzere, Devlet Memurları Kanununun 68 inci maddesinin (B) bendinde sayılan
süreleri,‖
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 6 ncı maddesi yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi
yürürlükten kaldırılmıĢ, (b) ve (ç) bentlerine aĢağıdaki (7) numaralı alt bentler, (c) bendine
aĢağıdaki (2) numaralı alt bent eklenmiĢtir.
―7) Yapılacak sözlü sınavda baĢarılı olmak.‖
―7) Yapılacak sözlü sınavda baĢarılı olmak.‖
―2) Yapılacak sözlü sınavda baĢarılı olmak.‖
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi
yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin üçüncü bölümünün adı ―Sınav Duyurusu ve BaĢvuru‖
Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesi yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 12 nci maddesi yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 13 üncü maddesi baĢlığıyla birlikte aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Duyuru ve baĢvuru
MADDE 13 – (1) Görevde yükselme suretiyle atama yapılacak kadro veya pozisyonlar
yazılı sınavlardan en az bir ay önce duyurulur. BaĢvuru süresi, 5 günden az olmamak Ģartıyla
Sınav Kurulunca belirlenir. Sınav Kurulunca, asıl aday sayısını aĢmamak kaydıyla tespit
edilecek yedek aday sayısı duyuruda belirtilir. Ġlan edilen kadro veya pozisyonlar için
belirlenen baĢvuru tarihinin son günü itibarıyla aranan nitelikleri taĢıyan personel, baĢvuru
Ģartlarını taĢıdığı farklı unvanlı kadro veya pozisyonlardan sadece biri için duyuruda belirtilen
Ģekilde baĢvuruda bulunabilir. Aylıksız izinde bulunanlar dâhil olmak üzere, ilgili mevzuatı
uyarınca verilen izinleri kullanmakta olanların da sınava katılmaları mümkündür.
(2) Yapılan baĢvurular insan kaynakları birimlerince incelenerek, aranan Ģartları
taĢıyanlar internet sitesinde ilan edilir.‖
MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesi yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Görevde yükselme yazılı sınavı
MADDE 15 – (1) Yazılı sınava iliĢkin esaslar Ģunlardır:
a) Yazılı sınav, konu baĢlıklarına duyuruda yer verilmek suretiyle KuruluĢça
belirlenecek konularda yapılır.
b) Yazılı sınav KuruluĢça yapılabileceği gibi Ölçme, Seçme ve YerleĢtirme Merkezi,
Milli Eğitim Bakanlığı, Türkiye ve Orta Doğu Amme Ġdaresi Enstitüsü Genel Müdürlüğüne
veya yükseköğretim kurumlarından birisine yaptırılabilir.
c) Yazılı sınav, yüz tam puan üzerinden değerlendirilir. Yazılı sınavda baĢarı puanı en
az 70‘tir.‖
MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğe aĢağıdaki 15/A maddesi eklenmiĢtir.
―Sözlü sınav
MADDE 15/A – (1) ġube müdürü ve müdür unvanları için aĢağıdaki esaslara göre
ayrıca sözlü sınav yapılır.
a) Yazılı sınavda en yüksek puan alan adaydan baĢlamak üzere ilan edilen kadro
sayısının beĢ katına kadar aday sözlü sınava alınabilir. Son adayla aynı puana sahip olan
personelin tamamı sözlü sınava alınır.
b) Aday, sınav kurulunun her bir üyesi tarafından;
1) Sınav konularına iliĢkin bilgi düzeyi,
2) Bir konuyu kavrayıp özetleme, ifade yeteneği ve muhakeme gücü,
3) Liyakati, temsil kabiliyeti, tutum ve davranıĢlarının göreve uygunluğu,
4) Özgüveni, ikna kabiliyeti ve inandırıcılığı,
5) Genel kültürü ve genel yeteneği,
6) Bilimsel ve teknolojik geliĢmelere açıklığı,
esas alınarak yüz tam puan üzerinden değerlendirilir. Her üyenin vermiĢ olduğu
puanların aritmetik ortalaması alınarak personelin sözlü sınav puanı tespit edilir. Sözlü
sınavda yüz üzerinden en az yetmiĢ puan alanlar baĢarılı sayılır.‖
MADDE 15 – Aynı Yönetmeliğe aĢağıdaki 15/B maddesi eklenmiĢtir.
―BaĢarı puanı
MADDE 15/B – (1) Görevde yükselme suretiyle ilan edilen boĢ kadro veya pozisyon
sayısı kadar atama yapılmasında baĢarı puanı esas alınır. BaĢarı puanı, Ģube müdürü ve müdür
kadro ve pozisyonlarına atanacaklar için sözlü sınav; diğer kadro veya pozisyonlara
atanacaklar için yazılı sınav puanı esas alınmak suretiyle tespit edilir ve kuruluĢun internet
sitesinde ilan edilir. BaĢarı puanlarının eĢit olması halinde, sırasıyla;
a) Hizmet süresi fazla olanlara,
b) KuruluĢtaki hizmet süresi fazla olanlara,
c) Daha üst öğrenimi bitirmiĢ olanlara,
ç) Üst öğrenim mezuniyet notu yüksek olanlara,
öncelik verilir.
(2) Görevde yükselme sınavında baĢarılı olmalarına rağmen, ilan edilen kadro veya
pozisyon sayısı nedeniyle ataması yapılamayan personelden, Sınav Kurulunca ihtiyaç
duyulması halinde asıl aday sayısını aĢmayacak kadar aday yedek olarak belirlenebilir.‖
MADDE 16 – Aynı Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin birinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―(1) Bu Yönetmelik kapsamındaki personelin, en az ortaöğretim düzeyinde mesleki
veya teknik eğitim sonucu ihraz edilen unvanlara iliĢkin görevlere atanmaları, sözlü sınava
iliĢkin hükümleri hariç olmak üzere bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar çerçevesinde
yapılacak unvan değiĢikliği sınavı sonucundaki baĢarısına göre gerçekleĢtirilir.‖
MADDE 17 – Aynı Yönetmeliğin 17 nci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ―en az
dört üye olmak üzere‖ ibaresi ―en az bir tanesi insan kaynakları birimi sorumlusu olmak üzere
toplam beĢ üyeden‖ olarak değiĢtirilmiĢ ve dördüncü fıkrasına aĢağıdaki cümle eklenmiĢtir.
―Sınav kurulu, üye tamsayısı ile toplanır ve kararlar oy çokluğu ile alınır.‖
MADDE 18 – Aynı Yönetmeliğin 18 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 18 – (1) Sınav kurulu; sınavların yapılması, sınav sonuçlarının ilanı,
itirazların sonuçlandırılması, sözlü sınava çağrılacak aday sayısının belirlenmesi ve sınavlara
iliĢkin diğer iĢleri yürütür. Ġlan edilen kadro ve pozisyonların nitelikleri dikkate alınarak sınav
konuları, konuların ağırlıkları ve ilgili diğer hususlar Sınav Kurulunca belirlenir.‖
MADDE 19 – Aynı Yönetmeliğin 19 uncu maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 19 – (1) Sınav kurulu, kendisine intikal ettiği tarihten itibaren beĢ iĢ günü
içerisinde sınav sonuçlarını kuruluĢun internet sitesinde ilan eder.
(2) Adaylar, ilandan itibaren beĢ iĢ günü içerisinde sınav sonuçlarına itiraz edebilir.
(3) Yapılan sınavlarda hatalı sorulara tekabül eden puanlar eĢit Ģekilde diğer sorulara
dağıtılır.‖
MADDE 20 – Aynı Yönetmeliğin 20 nci maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢ ve aynı maddeye aĢağıdaki beĢinci fıkra eklenmiĢtir.
―(1) Atanmaya hak kazanan personel, baĢarı sıralaması listesinin kesinleĢmesini
müteakip baĢarı puanlarına göre atanır.
(2) Tercih alınması durumunda ise baĢarı puanları esas alınarak ilgili personelin
tercihlerine göre atamaları yapılır.
(3) Duyurulan kadro veya pozisyonlardan;
a) Atanma Ģartlarını taĢımadıkları için sınavların geçersiz sayılması veya bu sebeple
atamaların iptal edilmesi, atanılan göreve geçerli bir mazeret olmaksızın süresi içinde
baĢlanmaması ya da atanma hakkından vazgeçilmesi,
b) Emeklilik, ölüm, memurluktan çekilme veya çıkarılma, baĢka unvanlı kadro veya
pozisyonlara ya da baĢka bir kuruma naklen atanma,
sebepleriyle boĢ kalan veya boĢalanlara, baĢarı sıralamasının ilan edildiği tarihten
itibaren altı aylık süreyi aĢmamak üzere aynı unvanlı kadro veya pozisyonlar için yapılacak
müteakip sınava iliĢkin duyuruya kadar, 15/B maddesine göre belirlenmiĢ olması halinde
yedekler arasından baĢarı sıralamasına göre atama yapılabilir.‖
―(5) Görevde yükselme sınavına herhangi bir sebeple katılamayanlar ile baĢarısız olan
veya yedeklerden altı ay içindeki müteakip sınava iliĢkin duyuruya kadar atanmamıĢ olanlar
ya da atanma haklarından herhangi bir sebeple feragat edenler, aynı unvanlı kadro veya
pozisyonlara yapılacak atamalar için bu Yönetmelikte öngörülen bütün usul ve esaslara
tabidir.‖
MADDE 21 – Aynı Yönetmeliğin 21 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer
alan ―eğitimi ve‖ ibareleri yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 22 – Aynı Yönetmeliğin 25 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 25 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Genel Müdür yürütür.‖
MADDE 23 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 24 – Bu Yönetmelik hükümlerini Genel Müdür yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin
Tarihi
Sayısı
10/7/2010
27637
Yönetmelikte DeğiĢiklik Yapan Yönetmeliklerin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin
Tarihi
Sayısı
112/4/2012
28262
215/8/2012
28385
[R.G. 22 ġubat 2014 – 28921]
—— • ——
TEBLĠĞLER
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:
ĠġKOLU TESPĠT KARARI
Karar No. : 2014/12
ĠĢyeri
: KarataĢ Sulama Birliği
Kozluca Belediye BaĢkanlığı
Kemer/BURDUR
SGK Sicil No. :
1004764.015
Tespiti Ġsteyen :
Öz Orman-ĠĢ Sendikası
Ġnceleme
: KarataĢ Sulama Birliğinde Bakanlığımızca yapılan incelemede; merkezi
Kozluca Belediye BaĢkanlığı Kemer/BURDUR adresinde bulunan birliğin Boğaziçi köyünde
bulunan Ģantiyesinde KarataĢ gölünden temin edilen suyun, pompa ya da salma su yöntemiyle
sulama iĢlerinin yapılması için üyesi bulunan köylere dağıtımının yapıldığı, bu nedenle
yapılan iĢlerin ĠĢkolları Yönetmeliğinin 01 sıra numaralı ―Avcılık, balıkçılık, tarım ve
ormancılık‖ iĢkolunda yer aldığı tespit edilmiĢtir.
Karar: KarataĢ Sulama Birliği iĢyerinde yürütülen iĢlerin niteliği itibariyle ĠĢkolları
Yönetmeliğinin 01 sıra numaralı ―Avcılık, balıkçılık, tarım ve ormancılık‖ iĢkoluna girdiğine
ve yapılan bu tespitin Resmî Gazete’de yayımlanmasına 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu ĠĢ
SözleĢmesi Kanununun 5’inci maddesi gereğince karar verilmiĢtir.
[R.G. 22 ġubat 2014 – 28921]
—— • ——
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:
GEMĠ ADAMLARI ĠAġE BEDELĠ TESPĠT KURULU KARARI
Gemi Adamları ĠaĢe Bedeli Tespit Kurulu, Gemi Adamlarının Ġkamet Yerleri, Sağlık ve
ĠaĢelerine Dair Yönetmeliğin 9 uncu maddesi gereğince, ĠĢ Sağlığı ve Güvenliği Genel
Müdürü Kasım ÖZER BaĢkanlığında, Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı temsilcisi Metin
SARAÇ (Mühendis), Sağlık Bakanlığı temsilcisi Cemal AYAZOĞLU (Doktor), UlaĢtırma,
Denizcilik ve HaberleĢme Bakanlığı temsilcisi Tolga SANAL (Gemi Sörvey Uzmanı),
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı temsilcisi Alpaslan KILIÇARSLAN (ĠĢ MüfettiĢ
Yardımcısı), en fazla gemi adamını bulunduran en üst iĢçi kuruluĢundan TÜRK-Ġġ adına
Sinan GÜNAYDIN (Denizciler Sendikası Genel Mali Sekreteri), Namık TAN (TÜRK-Ġġ
AraĢtırma Müdür Yardımcısı), en fazla gemi iĢverenini bulunduran en üst iĢveren
kuruluĢundan TĠSK adına Z. UlaĢ YILDIZ (MüĢavir Avukat), Hasan YILMAZ (TÜHĠS
Ġktisat MüĢaviri), Ġstanbul ve Marmara, Ege, Akdeniz, Karadeniz Bölgeleri Deniz Ticaret
Odası BaĢkanlığı adına Metin KAYAÇAĞLAYAN (Avukat)‘ın katılımlarıyla 13 ġubat 2014
PerĢembe günü saat 14.00‘te ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı‘nda toplanmıĢtır.
Halen uygulanmakta olan ve iaĢe servisi kurulmayan gemi adamlarına ödenecek 21,00
TL (Yirmi Bir Türk Lirası) iaĢe bedelinin, 7/4/2013 tarih ve 28611 sayılı Resmî Gazete‘de
yayımlandığı, bu miktarın aradan geçen zaman içinde gıda maddeleri fiyatlarında meydana
gelen yükselmeler karĢısında günün Ģartlarına göre yetersiz kaldığı, iaĢe bedelinin yeniden
tespitinin zorunlu bulunduğu ve bunun, Yönetmeliğin 8 inci maddesinin verdiği yetkiye
dayanılarak yurt çapında uygulanmak üzere tespitinin faydalı olacağı konusunda görüĢ
birliğine varıldı.
Yönetmeliğin 7 nci maddesinde ―… Ödenecek bedele esas; bir gemi adamının yaptığı
göreve göre alması mecburi normal günlük gıdasını sağlayacak para miktarıdır.‖ Ģeklindeki
hükmü göz önünde bulundurularak;
a) Türkiye Ġstatistik Kurumu BaĢkanlığı 2013 yılı 5 il merkezi (Antalya, Ġstanbul, Ġzmir,
Ordu, Samsun) tüketici fiyatları endeksine giren maddelerden Yönetmeliğe göre besin
kompozisyonu için esas alınan maddelerin 2013 yılı fiyat aritmetik ortalaması,
b) Hizmet akitleri ve toplu iĢ sözleĢmeleriyle tespit edilerek gemi adamlarına verilen
iaĢe bedelleri ile uygulanmakta olan iaĢe bedelleri,
c) Yönetmeliğin 31 ve 32 nci maddeleri ile EK 2 ve 3 sayılı cetvellerine göre hazırlanan
beslenme listesine göre 4800 kaloriyi verecek gıda kompozisyonu,
Esas alınarak bütün sahil mıntıkalarına ve göllere uygulanmak üzere beher gemi
adamına verilecek günlük nakdi iaĢe bedelinin net 22,00 TL (Yirmi Ġki Türk Lirası) olarak
tespitine oy çokluğu ile kabulüne ayrıca yönetmelik değiĢikliği çalıĢmasının baĢlatılmasına
karar verildi. 13/2/2014
BaĢkan
Kasım ÖZER
ĠĢ Sağlığı ve Güvenliği Genel Müdürü
Üye
Metin SARAÇ
Bil.San.ve Tek.Bak.Tem.
Üye
Cemal AYAZOĞLU
Sağlık Bakanlığı Tem.
Üye
Tolga SANAL
Ul.Den.ve Hab.Bak.Tem.
Üye
Alpaslan KILIÇARSLAN
ÇSGB Temsilcisi
Üye
Sinan GÜNAYDIN
TÜRK-Ġġ Temsilcisi
Üye
Namık TAN
TÜRK-Ġġ Temsilcisi
Üye
Z. UlaĢ YILDIZ
TĠSK Temsilcisi
(X)
Üye
Hasan YILMAZ
TĠSK Temsilcisi
(X)
Üye
Metin KAYAÇAĞLAYAN
Deniz Tic. Odası Temsilcisi
(X)
(X)
Muhalefet ġerhi
1. Karar metnine, Gemi Adamlarının Ġkamet Yerleri, Sağlık ve ĠaĢelerine Dair
Yönetmeliği‘nin ―Dayanak ve Kapsam‖ kenar baĢlıklı 2. maddesinde yer alan ―500
grostonilatodan daha küçük gemilerle, balık avı ve benzeri iĢlerde çalıĢan gemiler,
römorkörler ve yüzer vinçler dıĢında‖ ibaresinin de eklenmesi gerektiği yolundaki talebimizin
reddi, Yönetmeliğin kapsam bakımından uygulanmasında birtakım uygulama sorunlarına
neden olmaktadır.
2. Denizcilik sektöründe yaĢanan teknolojik geliĢmeler neticesinde, Gemi Adamlarının
Ġkamet Yerleri, Sağlık ve ĠaĢelerine Dair Yönetmeliğin 32. maddesinde öngörülen günlük
asgari kalori miktarının hiçbir geçerliliği kalmadığı bilimsel olarak da tespit edilmiĢtir ve bir
Yönetmelik değiĢikliği gerektiği konusunda tüm paydaĢların müĢterek mutabakatı
bulunmaktadır. Bu nedenle, günün gereklerine uygun düĢmeyen Yönetmelik hükümlerine
dayanılarak yapılan değerlendirmeler denizcilik sektörüne onulmaz zararlar vermektedir.
3. Gemi Adamları ĠaĢe Bedeli Tespit Kurulu‘nun görevi iaĢe bedelini arttırmak değil,
yıllık olarak tespit etmek olduğu halde bu doğrultuda hareket edilmemesi denizcilik
sektörünün rekabet gücünü zayıflatarak, son tahlilde gemi adamlarının da zarar görmesine
neden olmaktadır.
4. Yönetmelikte öngörülen günlük iaĢe bedeli, sektörde uygulanan toplu iĢ
sözleĢmelerindeki yemek bedelinin çok üzerinde (yaklaĢık beĢ katı olarak) belirlenmiĢ olan
2014 yılı iaĢe bedeli denizcilik sektörünü zor durumda bırakmakta ve amaçlananın aksine
çalıĢma barıĢının bozulmasına da neden olmaktadır.
5. ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı ĠĢ MüfettiĢleri tarafından hazırlanan
raporlarda piyasa koĢulları göz önünde bulundurularak ve gerekli araĢtırmalar yapılarak daha
düĢük bir iaĢe bedeli tespit edildiği halde, objektif esaslara dayanılarak hazırlanan bu tespitler
göz ardı edilerek mevzuatın gereklerine aykırı surette hareket edildiği değerlendirilmektedir.
Yukarıda açıkladığımız nedenlerle; çoğunluk kararı ile belirlenen iaĢe bedeline muhalif
olduğumuzu beyan ederiz. 13/2/2014
Üye
Z. UlaĢ YILDIZ
TĠSK Temsilcisi
Üye
Hasan YILMAZ
TĠSK Temsilcisi
Üye
Metin KAYAÇAĞLAYAN
Deniz Tic.Odası Temsilcisi
[R.G. 22 ġubat 2014 – 28921]
—— • ——
TEBLĠĞ
YÜRÜTME VE ĠDARE BÖLÜMÜ
Emlak Konut Gayrimenkul Yatırım Ortaklığı Anonim ġirketinden:
5939 SAYILI KONUT EDĠNDĠRME YARDIMI HAK SAHĠPLERĠNE ÖDEME
YAPILMASINA DAĠR
KANUNDA DEĞĠġĠKLĠK YAPILMASINA ĠLĠġKĠN KANUN VE KONUT
EDĠNDĠRME YARDIMI
HAK SAHĠPLERĠNE ÖDEME YAPILMASINA DAĠR YÖNETMELĠKTE
DEĞĠġĠKLĠK
YAPILMASINA ĠLĠġKĠN YÖNETMELĠK ĠLE 5664 SAYILI KONUT EDĠNDĠRME
YARDIMI HAK SAHĠPLERĠNE ÖDEME YAPILMASINA DAĠR KANUNA
662 SAYILI KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMENĠN
73 ÜNCÜ MADDESĠ ĠLE EKLENEN HÜKME GÖRE
TESPĠT EDĠLEN HAK SAHĠPLERĠ LĠSTESĠ
Ödemelerde T.C. kimlik numarasının ibrazı zorunludur.
Emlak Konut Gayrikenkul Yatırım Ortaklığı Anonim Şirketi'nin hazırladığı Konut
Edindirme Yardımı Hak Sahipleri Listesine http://www.keyodemeleri.com/ adresinden
ulaşabilirsiniz.
[R.G. 24 ġubat 2014 – 28923- Mükerrer]
—— • ——
HÂKĠMLER VE SAVCILAR YÜKSEK KURULU KURUL KARARI
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu BaĢkanlığından:
HÂKĠMLER VE SAVCILAR YÜKSEK KURULU
GENEL KURUL KARARI
Karar Tarihi : 19/02/2014
Karar No : 81
Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğü‘nün; Karabük ilinin idare mahkemesi
yönünden Zonguldak Ġdare Mahkemesi yargı alanından çıkartılarak Kastamonu Ġdare
Mahkemesi
yargı
alanına
bağlanması
hususundaki
10/01/2014
tarihli
ve
21646783/090.07/74/885 sayılı teklif yazısının görüĢülerek;
2576 sayılı Bölge Ġdare Mahkemeleri, Ġdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin
KuruluĢu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 2'nci maddesi gereğince bölgenin coğrafi durumu;
belirtilen mahallerin birbirlerine uzaklıkları ve ulaĢım imkânları ile mahkemelerin iĢ sayıları
dikkate alınarak teklifin kabulü ile Karabük ilinin idare mahkemesi yönünden Zonguldak
Ġdare Mahkemesi yargı alanından çıkarılarak Kastamonu Ġdare Mahkemesi yargı alanına
bağlanmasına,
Kararın 2576 sayılı Kanun‘un 2‘nci maddesinin beĢinci fıkrası ile 6087 sayılı Hâkimler
ve Savcılar Yüksek Kurulu Kanunu‘nun 32'nci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi
gereğince Resmî Gazete‘de yayımlanmasına karar verilmiĢtir.
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
YÖNETMELĠKLER
Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığından:
BĠLĠM, SANAYĠ VE TEKNOLOJĠ BAKANLIĞI PĠYASA GÖZETĠMĠ
VE DENETĠMĠ YÖNETMELĠĞĠNDE DEĞĠġĠKLĠK
YAPILMASINA DAĠR YÖNETMELĠK
MADDE 1 – 2/10/2012 tarihli ve 28429 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Bilim,
Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı Piyasa Gözetimi ve Denetimi Yönetmeliğinin 2 nci maddesinin
birinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―(1) Bu Yönetmelik; Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı sorumluluk alanında bulunan
sanayi ürünlerinin piyasa gözetimi ve denetimine iliĢkin usul ve esasları, uygunsuzluk halinde
alınacak önlemleri ve uygulanacak yaptırımları, denetim personelinin eğitimi, sınavı, görev,
yetki ve yükümlülükleri ile üretici ve dağıtıcıların yükümlülüklerini kapsar.‖
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―b) Çapraz denetim: Herhangi bir ilde yapılacak denetimin, Bakanlık merkez teĢkilatı ya
da baĢka bir il müdürlüğü personelince veya denetimin yapıldığı ilin personeli ile birlikte
yapılmasını,‖
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 5 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (g) bendi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―g) Denetim, ürünlerin bedelli veya bedelsiz olarak piyasaya arz edildiği, satıldığı ve
dağıtıldığı her yerde, depo, iĢyeri, nakil araçları ve gerektiğinde üretim tesislerinde veya
üretim ve hizmet aracı olarak kullanıldığı yer ve tesislerde, iĢlendikleri, ambalajlandıkları,
montaj veya dolum yapıldıkları yerlerde yapılır.‖
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 9 uncu maddesinin birinci fıkrası ile üçüncü fıkrası
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―(1) Bakanlık merkez teĢkilatı veya il müdürlüğü tarafından ilgili teknik düzenlemeye
uygun olmadığı tespit edilen ürünler için;
a) Ġnsan sağlığına, can ve mal güvenliğine, hayvan, bitki yaĢamına ve sağlığına ve
çevreye bir tehdit oluĢturmaması koĢuluyla, düzeltilebilir uygunsuzlukların giderilmesi
amacıyla, düzeltici faaliyet planını onbeĢ gün içinde sunması için üreticiye bildirim yapılır.
Bu süre içinde düzeltici faaliyet planını sunmayan üretici, düzeltme faaliyetinde
bulunmayacağını kabul etmiĢ sayılır.
b) Üretici tarafından sunulan düzeltici faaliyet planı, gerektiğinde değiĢiklik yapılarak,
Bakanlık merkez teĢkilatı veya il müdürlüğü tarafından onaylanır ve üreticiye tebliğ edildiği
tarihten itibaren geçerli olmak üzere uygunsuzluğun niteliği, ürünün özelliği ve piyasa
yaygınlığı durumu değerlendirilerek altı ayı geçmemek üzere düzeltme süresi verilir.
c) Denetim sonucunda uygunsuzluğunun giderilmesi için süre verilmiĢ olan bir ürüne
aynı uygunsuzluk için tekrar süre verilmez. Ancak verilen süre sonunda uygunsuzluğun
üreticinin kusuruna dayanmayan sebeplerle giderilemediğinin tespiti halinde altı ayı
geçmemek üzere ek süre verilebilir.
ç) Teknik düzenlemeye uygunsuzluk nedeniyle verilen sürelerin takibi ile düzeltme
faaliyetinin yerine getirilip getirilmediğinin kontrolü il müdürlüğü tarafından yapılır.
d) (a) bendi uyarınca ürünün teknik düzenlemeye uygunsuzluğunu gidermek için
düzeltici faaliyet planı sunmayan ya da düzeltici faaliyet planı sunmakla birlikte verilen süre
sonunda uygunsuzluğu gidermeyen üreticiye, Kanunun 12 nci maddesinin birinci fıkrasının
(a) bendinde belirtilen idari para cezası uygulanır.‖
―(3) Uygunluk iĢaretinin ve belgelerinin ilgili teknik düzenlemenin öngördüğü ebat,
görünürlük, silinmezlik, iliĢtirilecek yer ve benzeri özellikleri bakımından uygun olmadığının
tespit edilmesi halinde, birinci fıkra hükümleri uygulanır.‖
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 10 uncu maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
“MADDE 10 – (1) Teknik düzenlemesine uygun olmayan ve güvensizlik Ģüphesine yol
açan ürünler ile ilgili teknik düzenlemeye uygunluğu belgelenmiĢ olmakla birlikte duyusal
inceleme sonucunda güvensizlik Ģüphesi uyandıran ürünler için tutanağın ilgili bölümü
doldurulur ve test veya muayeneye baĢvurulur.
(2) Ġlgili teknik düzenlemeye uygunluğu belgelenmiĢ olsa dahi güvensizlik belirtisi
taĢıyan ürünler için tutanağın ilgili bölümü doldurulur ve Yönetmeliğin 10 uncu maddesi
hükümleri uygulanır.
(3) Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen iĢlemler sonucunda duyusal inceleme veya test
ve muayene yoluyla güvenli olmadığı tespit edilen ürünler için;
a) Ürünün piyasaya arzının yasaklanması,
b) Piyasada bulunan ürünlerin toplatılması,
c) Gerektiğinde ürünün hizmet dıĢı bırakılması,
ç) Ürünün üretici tarafından güvenli hale getirilemediği ya da güvenli hale
getirilmesinin mümkün olmadığı durumlarda bertaraf edilmesi,
kararlarından uygun olanlar orantılılık ilkesi gözetilerek verilir.
(4) Üçüncü fıkrada sayılan önlem kararları alınmadan önce üretici ve/veya dağıtıcı
durum hakkında görüĢlerini almak üzere tebligatla bilgilendirilir. Üretici ve/veya dağıtıcı
tebligatın kendisine ulaĢmasından itibaren on gün içerisinde savunma hakkını kullanır ve ilgili
Genel Müdürlüğe yazılı olarak cevap verir.
a) Ġnsan sağlığı ve güvenliğinin veya mevzuatla korunan diğer bir kamu yararının
tehlikede olduğu acil hallerde bu sürenin dolması beklenmeyebilir. Savunma hakkı
verilmeden bir karar alınması halinde, üretici ve/veya dağıtıcıya cevap verebilme fırsatı
sonradan tanınabilir.
b) Üçüncü fıkra uyarınca Bakanlıkça alınması öngörülen ya da alınan önlemler, üretici
ve/veya dağıtıcının cevabı veya sağlayacağı bilgi ve belge neticesinde gözden geçirilir.
(5) Üçüncü fıkra uyarınca hakkında önlem uygulanan ürünün güvenli hale
getirilmesinin mümkün olduğu durumlarda;
a) Üretici üründe tespit edilen güvensizliğin düzeltilebilir olduğunu kanıtlayan belgeler
ve düzeltici faaliyet planı ile birlikte kararın kendisine tebliğ edilmesinden itibaren en geç on
beĢ gün içinde il müdürlüğüne baĢvurur. Bu süre içinde baĢvuruda bulunmayan üreticinin
düzeltme faaliyetinde bulunmayacağı varsayılır.
b) Ġl müdürlüğü, üretici tarafından sunulan düzeltici faaliyet planını gerektiğinde
değiĢiklik yaparak onaylar ve üreticiye tebliğ edildiği tarihten itibaren geçerli olmak üzere
güvensizliğin niteliği, ürünün özelliği ve piyasa yaygınlığı durumunu değerlendirerek altı ayı
geçmemek üzere düzeltme süresi verir.
c) Düzeltilebilir güvensizliğin giderilmesi için süre verilmiĢ olan bir ürüne tekrar süre
verilmez. Ancak verilen süre sonunda güvensizliğin üreticinin kusuruna dayanmayan
sebeplerle giderilemediğinin tespiti halinde altı ayı geçmemek üzere ek süre verilebilir.
ç) Ġl müdürlüğü veya gerekli hallerde Genel Müdürlük; düzeltme iĢlemlerini yerinde
izleyebilir ve düzeltme iĢlemleri esnasında gözlemci bulundurabilir, ihtiyaç duyulması
durumunda düzeltmeye tabi tutulan ürünün tarafsız bir test veya muayene kuruluĢu tarafından
test ve muayenesini isteyebilir. Düzeltme faaliyeti sonucunda, güvenli hale getirildiği il
müdürlüğü veya gerekli hallerde Genel Müdürlük değerlendirmesine sunulmayan ürün,
piyasaya arz edilemez ve hizmete sunulamaz.
(6) Güvensiz ürünlere iliĢkin, üçüncü fıkra uyarınca Bakanlıkça alınan önlemler ile ilgili
risk altındaki kiĢilerin bilgilendirilmesi ve bu kararların uygulanmasının sağlanması amacıyla;
a) Üretici; unvanını, ürününü tanıtan marka, model, cins veya diğer ayırt edici
özellikleri ve mümkün olan durumlarda ürünün fotoğrafını, alınan önlemi, önlemi gerektiren
sorunun açık ve anlaĢılır tarifini, ürünün taĢıdığı riskle ilgili bilgileri, riskten sakınmak veya
sorunu gidermek için önerilen yöntemleri ve ürünün iade edileceği yerleri veya üründeki
sorunun giderilmesini teminen gönderilebileceği adresleri içeren ilan metninin; ulusal
düzeyde yayın yapan iki televizyon kanalında 07.00-22.00 saatleri arasında 20 saniyeden az
60 saniyeden fazla olmamak üzere yazılı ve sesli Ģekilde ikiĢer gün yayınlanmasını ve ulusal
düzeyde dağıtımı yapılan iki gazetede, sayfanın dörtte birinde, Basın Ġlan Kurumu aracılığıyla
bir gün ilan edilmesini kararın kendisine tebliğ edilmesinden itibaren on gün içinde sağlar.
b) Risk altındaki kiĢilerin belirli bir yerleĢim yerinde olması ve yerel yayın yapan gazete
ile televizyon kanalları vasıtasıyla bilgilendirilmesinin mümkün olduğu durumlarda, (a)
bendine göre yapılacak yayın ve ilan yerel basın ve yayın organları yoluyla yapılır. Risk
altındaki kiĢilerin tamamına ulaĢılabilen durumlarda ise bu kiĢiler doğrudan bilgilendirilir.
c) Ġl müdürlüğü duyurunun yukarıdaki esaslara uygun ve risk altındaki kiĢilerin
haberdar edilmesini sağlayacak Ģekilde yayınlanıp yayınlanmadığını denetler ve eksiklik
tespit edilmesi halinde duyurunun tekrarını sağlar.
ç) Bakanlık duyuruyu takip edecek Ģekilde bu ürünlerle ilgili bilgileri internet sitesinde
ilan eder.
(7) Güvensizlik tespiti sonucunda Bakanlık tarafından verilen piyasaya arz yasağı,
toplatma ve/veya bertaraf kararlarının gerekleri bu kararların tebliğ tarihinden itibaren en geç
altı ay içinde üretici tarafından yerine getirilir ve yerine getirildiği belgelenir. Üretici bu
faaliyetlerden doğan her türlü masrafı karĢılamakla yükümlüdür.
(8) Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen iĢlemler sonucunda duyusal inceleme veya test
ve muayene yoluyla güvenli olmadığı tespit edilen ürünler için Kanunun 12 nci maddesinin
birinci fıkrasının (b) bendinde belirtilen idari para cezası uygulanır.
(9) Güvenli hale getirilemeyen veya güvenli hale getirilmesi imkânsız olan ürünler,
ilgili mevzuat hükümleri dikkate alınarak üreticinin belirleyeceği yerde ve yöntemle il
müdürlüğü denetim personelinin gözetiminde bertaraf edilir. Ġl müdürlüğünce, bertaraf edilen
ürün miktarını, ürünün ne Ģekilde bertaraf edildiğini, bertaraf yerini, tarihini ve tarafların
yetkililerinin ad ve soyadlarını içeren ―Ürün Bertaraf Tutanağı‖ düzenlenir.
(10) Ġl müdürlüğü üçüncü fıkra uyarınca uygulanacak önlemlerin yerine getirilmesini
sağlar, bu kararların yerine getirilip getirilmediğini kontrol eder; üretici tarafından yapılan
iĢlemlerle ilgili belgeleri ikiĢer aylık dönemlerle düzenli olarak ilgili Genel Müdürlüğe sunar.
(11) Bu madde, teknik düzenlemesi bulunmayan ve güvenli olmadığı tespit edilen
ürünlere de uygulanır.
(12) Bu maddede belirtilen önlemleri belirlenen Ģekil ve sürede yerine getirmeyen
üretici, faaliyetlerin Bakanlık tarafından yerine getirilmesi amacıyla yapılacak masrafları
karĢılar. Masraflar hakkında, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun
hükümleri uygulanır.‖
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 11 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
“MADDE 11 – (1) PGD sırasında düzenlenecek tutanağın Ģekil ve içeriği Bakanlıkça
belirlenir ve internet sitesinde ilan edilir.
(2) Ġl müdürlükleri tarafından her yılın eylül ayı sonuna kadar Genel Müdürlüğe
bildirilen tutanak ihtiyaçları, Genel Müdürlükçe seri numaralı ve üç nüsha bastırılarak en geç
aralık ayı sonuna kadar il müdürlüklerine gönderilir.
(3) PGD sırasında düzenlenecek tutanaklar elektronik ortamda düzenlenebilir ve
elektronik imza ile imzalanabilir.
(4) Bakanlık merkez teĢkilatı ve il müdürlükleri, yaptıkları denetimlere iliĢkin ayrıntılı
bilgilerin ―Ürün Güvenliği ve Denetimi Bilgi Sistemi‖ne girilmesini sağlar.‖
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―(1) Eğitim ve sınav komisyonu, Genel Müdürlüğün koordinasyonunda PGD‘den ve
teknik düzenleme hazırlamaktan sorumlu hizmet birimlerinden daire baĢkanı düzeyinde birer
temsilci ile Hukuk MüĢavirliği ve Personel Dairesi BaĢkanlığı temsilcilerinden oluĢur. Eğitim
ve sınav komisyonuna gerekli görülmesi halinde, diğer hizmet birimlerinin temsilcileri dâhil
edilir.‖
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile
ikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―c) Üniversitelerin mühendislik bölümlerinden ya da bunlara denkliği Yükseköğretim
Kurulu tarafından kabul edilen yurtiçindeki veya yurtdıĢındaki öğretim kurumlarından mezun
olmak,‖
―(2) Kadrosu baĢka bir kurumda olan ve Bakanlıkta geçici görevli olarak görev
yapmakta olan personel ile denetim personeli görevini yerine getirmesine engel nitelikte bir
sağlık sorunu taĢıyanlar denetim personeli eğitimine katılamazlar.‖
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 20 nci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
“MADDE 20 – (1) Genel Müdürlük ile Metroloji ve Standardizasyon Genel
Müdürlüğü, denetim personelinin performans ölçütlerini birlikte belirler.
(2) Genel Müdürlük, denetim personelinin yeterliliğini ölçmek için iki yılda bir
yapacağı yazılı sınavın sonuçlarını ve belirlenen performans ölçütlerini birlikte
değerlendirerek denetim personelinin performansını tespit eder. Değerlendirme sonucunda
baĢarısız bulunan personelin kimliğinin iptal edilmesini Komisyona önerir.
(3) Denetim görevini yerine getirmesine engel bir durum ortaya çıkan personel, bu
durumunu kanıtlayan belgelerle birlikte denetim personeli kimliğini iade etmek amacıyla il
müdürlüğüne baĢvurabilir. Ġl müdürü, bu baĢvuruyu kendi görüĢlerini de ekleyerek ilgili genel
müdürlüğe bildirir. Ġlgili genel müdürlük baĢvuruyu değerlendirerek denetim personeli
kimliğinin iptal edilip edilmeyeceğini Komisyona önerebilir.‖
MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 21 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi
yürürlükten kaldırılmıĢ ve aynı fıkraya aĢağıdaki bent eklenmiĢtir.
―h) Ürün güvenliği ve PGD konularında bilgi verebilecek veya ilgililerin Ģikayetlerini
ulaĢtırabilecekleri danıĢma masaları oluĢturmak.‖
MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 22 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢ ve aynı maddenin ikinci ve üçüncü fıkraları yürürlükten
kaldırılmıĢtır.
―e) Güvensizlik tespit edilen ve hakkında idari yaptırım uygulanan ürünlere iliĢkin bu
Yönetmeliğin 10 uncu maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmek.‖
MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 26 ncı maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
“MADDE 26 – (1) PGD faaliyeti sırasında Bakanlık merkez teĢkilatı veya il
müdürlüklerince yapılan yazıĢmalar, ihbar ve Ģikayetler ile denetimlerde temin edilen ve ticari
sır niteliğindeki veya fikri ve sınai mülkiyet hakkına iliĢkin bilgiler gizli tutulur. Ancak,
mevzuatın ve insan sağlığı ve güvenliğinin gerektirdiği hallerde yapılan duyurular bu
kapsamda sayılmaz.‖
MADDE 13 – Aynı Yönetmeliğin 27 nci maddesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki
27/A maddesi eklenmiĢtir.
“Gönüllü geri çağırma
MADDE 27/A – (1) Üreticiler, kullanıcılarda olan ve piyasada bulunan teknik
düzenlemesine uygun olmayan ya da güvensiz olan ürünlerini Bakanlığın müdahalesine gerek
kalmadan gönüllü olarak geri çağırabilir ve düzeltici faaliyette bulunabilir.
(2) Gönüllü geri çağırma faaliyetinde bulunacak üretici bu faaliyete dair tüm bilgi ve
belgeler ile birlikte faaliyeti tamamlamak için ihtiyaç duyduğu süreyi de belirterek il
müdürlüğüne baĢvurur.
(3) Ġl Müdürlüğü gönüllü düzeltme faaliyetlerinin gerçekleĢtirilebilmesi için üreticinin
talebi, ürünün özelliği ve piyasa yaygınlığı durumunu değerlendirerek bir yılı geçmemek
üzere süre verir.
(4) Gönüllü düzeltme faaliyetlerinin il müdürlüğü tarafından tanınan sürede üreticinin
kusuruna dayanmayan sebeplerle tamamlanamaması halinde ilave süre verilip verilmeyeceği
ilgili Genel Müdürlük tarafından değerlendirilerek karar verilir.
(5) Ġl Müdürlüğü gerekli gördüğü takdirde, gönüllü düzeltmeye tabi tutulan ürünün
tarafsız bir test veya muayene kuruluĢu tarafından test ve muayenesini isteyebilir.
(6) Gönüllü düzeltme faaliyeti kapsamında uygunsuzluğu giderilen ürünler, il
müdürlüğü değerlendirmesine sunulmadan piyasaya arz edilemez ve hizmete sunulamaz.
(7) Gönüllü geri çağırma faaliyetine konu ürünlere iliĢkin bilgiler Bakanlık internet
sayfasında ilan edilir.
(8) Gönüllü geri çağırma ve düzeltme faaliyeti kapsamında yükümlülüklerini yerine
getiren üretici için bu Yönetmelikte öngörülen idari yaptırımlar uygulanmaz.‖
MADDE 14 – Aynı Yönetmeliğin geçici 1 inci maddesi yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 15 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 16 – Bu Yönetmelik hükümlerini Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanı yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin
Tarihi
Sayısı
2/10/2012
28429
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
ĠçiĢleri Bakanlığı (Göç Ġdaresi Genel Müdürlüğü)‘ndan:
GÖÇ ĠDARESĠ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ DĠSĠPLĠN
AMĠRLERĠ YÖNETMELĠĞĠ
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Göç Ġdaresi Genel Müdürlüğünde çalıĢan
memurların disiplin amirlerini tayin ve tespit etmektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik hükümleri, Göç Ġdaresi Genel Müdürlüğünde
14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak çalıĢan memurlar
hakkında uygulanır.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 124 üncü
maddesi ile 17/9/1982 tarihli ve 8/5336 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan
Disiplin Kurulları ve Disiplin Amirleri Hakkında Yönetmeliğin 16 ncı maddesine dayanılarak
hazırlanmıĢtır.
Disiplin amirleri
MADDE 4 – (1) Göç Ġdaresi Genel Müdürlüğü merkez ve taĢra teĢkilatında görev
yapan devlet memurlarının disiplin amirleri ve üst disiplin amirleri bu Yönetmeliğin ekinde
yer alan EK-1 ve EK-2 sayılı cetvellerde gösterilmiĢtir.
Disipline iliĢkin usul ve esaslar bakımından uygulanacak mevzuat
MADDE 5 – (1) Disipline iliĢkin usul ve esaslar bakımından, 657 sayılı Devlet
Memurları Kanunu ve Disiplin Kurulları ve Disiplin Amirleri Hakkında Yönetmelik
hükümleri uygulanır.
Yürürlük
MADDE 6 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 7 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini ĠçiĢleri Bakanı yürütür.
EK-1
GÖÇ ĠDARESĠ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ MERKEZ TEġKĠLATI
DĠSĠPLĠN AMĠRLERĠ CETVELĠ
BĠRĠMĠ
A- GENEL MÜDÜRLÜK
Genel Müdür
Genel Müdür Yardımcısı
Genel Müdürlük Personeli
Genel Müdür Yardımcılığı Personeli
B- DAĠRE BAġKANLIKLARI
Daire BaĢkanı
Göç Uzmanı, Göç Uzman Yardımcısı
Çözümleyici, Programcı, Mütercim,
Ġstatistikçi, Mühendis, Sosyolog, Psikolog,
Sosyal ÇalıĢmacı, Veri Hazırlama ve
Kontrol ĠĢletmeni ve Diğer Personel
C- HUKUK MÜġAVĠRLĠĞĠ
I. Hukuk MüĢaviri
Hukuk MüĢaviri, Avukat
Veri Hazırlama ve Kontrol ĠĢletmeni ve
DĠSĠPLĠN AMĠRĠ
MüsteĢar
Genel Müdür
Genel Müdür
Genel Müdür
Yardımcısı
ÜST DĠSĠPLĠN
AMĠRĠ
MüsteĢar
Genel Müdür
Daire BaĢkanı
MüsteĢar
Genel Müdür
Daire BaĢkanı
Genel Müdür
Genel Müdür
I. Hukuk MüĢaviri
I. Hukuk MüĢaviri
MüsteĢar
Genel Müdür
Genel Müdür
Diğer Personel
EK-2
GÖÇ ĠDARESĠ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ TAġRA TEġKĠLATI
DĠSĠPLĠN AMĠRLERĠ CETVELĠ
BĠRĠMĠ
DĠSĠPLĠN AMĠRĠ
ÜST DĠSĠPLĠN
AMĠRĠ
A- ĠL GÖÇ ĠDARESĠ MÜDÜRLÜĞÜ
Ġl Göç Ġdaresi Müdürü
Vali
Genel Müdür
Ġl Göç Uzmanı, Ġl Göç Uzman Yardımcısı,
Çözümleyici, Programcı, Mütercim,
Ġl Göç Ġdaresi
Avukat, Sosyolog, Psikolog, Sosyal
Vali
Müdürü
ÇalıĢmacı, Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni ve Diğer Personel
1- GERĠ GÖNDERME MERKEZĠ, KABUL VE BARINMA MERKEZĠ ĠLE
ĠNSAN TĠCARETĠ MAĞDURLARI SIĞINMA EVĠ
Merkez Müdürü ve Ġnsan Ticareti
Ġl Göç Ġdaresi
Vali
Mağdurları Sığınma Evi Müdürü
Müdürü
Merkez Müdürü ve
Ġnsan Ticareti
Ġl Göç Ġdaresi
Diğer Personel
Mağdurları
Müdürü
Sığınma Evi
Müdürü
B- ĠLÇE GÖÇ ĠDARESĠ MÜDÜRLÜĞÜ
Ġlçe Göç Ġdaresi Müdürü
Kaymakam
Vali
Ġlçe Göç Ġdaresi
Diğer Personel
Kaymakam
Müdürü
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
Kültür ve Turizm Bakanlığından:
KÜLTÜR VE TURĠZM UZMANLIĞI YÖNETMELĠĞĠNDE DEĞĠġĠKLĠK
YAPILMASINA DAĠR YÖNETMELĠK
MADDE 1 – 18/8/2012 tarihli ve 28388 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Kültür ve
Turizm Uzmanlığı Yönetmeliğinin 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi yürürlükten
kaldırılmıĢ, aynı fıkraya aĢağıdaki (k) bendi eklenmiĢ ve diğer bent buna göre teselsül
ettirilmiĢtir.
―k) YDS: Yabancı Dil Bilgisi Seviye Tespit Sınavını‖
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 29 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―b) YDS‘den asgari (C) düzeyinde veya dil yeterliği bakımından buna denkliği kabul
edilen ve uluslararası geçerliliği bulunan baĢka bir belgenin uzman yardımcılığı döneminde
veya yeterlik sınavı tarihinden itibaren en geç iki yıl içerisinde ibraz edilmesi,‖
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin geçici 1 inci maddesinin ikinci fıkrası aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―(2) 2/11/2011 tarihinde Bakanlıkta uzman yardımcısı kadrosunda bulunanların tezleri,
yeterlik sınavları ve uzmanlık kadrolarına atanmaları, önceki Yönetmelik hükümlerine göre
sonuçlandırılır.‖
MADDE 4 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 5 – Bu Yönetmelik hükümlerini Kültür ve Turizm Bakanı yürütür.
Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin
Tarihi
Sayısı
18/8/2012
28388
Yönetmelikte DeğiĢiklik Yapan Yönetmeliğin Yayımlandığı Resmî Gazete'nin
Tarihi
Sayısı
23/11/2013
28830
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
Millî Savunma Bakanlığından:
SUBAY VE ASTSUBAY ATAMA YÖNETMELĠĞĠNDE DEĞĠġĠKLĠK
YAPILMASINA DAĠR YÖNETMELĠK
MADDE 1 – 18/12/2005 tarihli ve 26027 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Subay ve
Astsubay Atama Yönetmeliğinin 18 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 18 – Garnizon dereceleri Kuvvet Komutanlıkları, Jandarma Genel
Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı tarafından hazırlanacak atama yönergelerinde
gösterilir ve sonu 0 ve 5 ile biten yıllarda veya idari, asayiĢ ve zaruri sebepler nedeniyle
ihtiyaç durumunda güncelleĢtirilir.‖
MADDE 2 – Aynı Yönetmeliğin 31 inci maddesinin yedinci fıkrasının dördüncü
cümlesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Özel eğitim amaçlı değerlendirilmek üzere rapor alacakların atamaları ise; 30/3/2013 tarihli
ve 28603 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere
Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelikte, kendisine Engelli Sağlık Kurulu
Raporu düzenleme yetkisi verilmiĢ, sağlık kuruluĢlarından alacakları "özel eğitim amaçlı
değerlendirilmesi uygundur" kararlı, Engelli Sağlık Kurulu Raporları ve Rehberlik AraĢtırma
Merkezlerinden alacakları raporda bulunan özel eğitim imkânlarının bulunduğu garnizonlara
yapılır veya ertelenir.‖
MADDE 3 – Aynı Yönetmeliğin 40 ıncı maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 40 – Genelkurmay Ġstihbarat BaĢkan Yardımcılığı bünyesindeki kadro görev
yerlerine iliĢkin (Elektronik Birlik/Mevzi/Filo/Kol Komutanlıkları dahil) özel yetenek ve
yabancı dil bilgisi gerektiren kadro görevlerine dair atama teklifleri Kuvvet
Komutanlıklarınca değerlendirilir.
Elektronik ve Elektronik Harp birlikleri için yetiĢtirilmiĢ ve bu birliklerde çalıĢmaya
yetenekli subay ve astsubaylar; Genelkurmay Ġstihbarat BaĢkan Yardımcılığı bünyesindeki
kadro görev yerlerine, Elektronik Harp/Destek birliklerine ve branĢları ile ilgili diğer kadro
görevlerine atandırılırlar. Genelkurmay Ġstihbarat BaĢkan Yardımcılığı bünyesindeki kadro
görev yerlerinde görev yapan bu personelin Genelkurmay Ġstihbarat BaĢkan Yardımcılığı
bünyesindeki kadro görev yerleri haricinde baĢka bir kadroya atanması Genelkurmay
BaĢkanlığının tasvibi alınarak yapılır. Ancak, garnizon hizmet süresini tamamlamıĢ ve
hakkında teklif bulunmayan subay ve astsubaylar, ihtiyaç duyulması veya sıralı hizmet
garnizonu hizmet sırasının gelmesi halinde, sınıfının diğer kadro görev yerlerine
atandırılabilirler.
Genelkurmay Ġstihbarat BaĢkan Yardımcılığı bünyesindeki Elektronik Ġstihbarat
Muhabere ile Elektronik Ġstihbarat Radar kadro görev yerlerine ve Elektronik Harp/Destek
Birlik Komutanlıklarına atanacak personelden (idari görevlerdeki personel hariç) sınıf/branĢ
ve ihtisasları ile bildiği çevre ülke lisanı öncelikle dikkate alınır. Göreve yönelik lisan bilen
personelin sıralı hizmet garnizonu atamaları, lisan durumu esas alınarak gruplandırılacak
birliklerin bulunduğu garnizonlar dikkate alınarak, aynı grup içerisinde yer alacak sıralı
hizmet garnizonuna yapılır. Aynı grup içerisindeki sıralı hizmet garnizonunda, o yıl uygun
kadronun boĢalmaması veya belirlenen grup içerisinde sıralı hizmet garnizonunun olmaması
durumunda, sırası gelen personel sıralı hizmet garnizonuna atandırılmaz.
Ancak Elektronik Harp Radar, Elektronik Ġstihbarat Radar, Elektronik Harp Muhabere,
Elektronik Ġstihbarat Muhabere branĢlı personel ile lisan bilmeyenlerin ve son 2 yıl içerisinde
yapılan dil sınavlarından yeterli puan (seçimlere esas olan dil notu) alamayan personelin
sıralı hizmet garnizonuna atanmalarında lisan durumuna göre yapılacak gruplandırmaya ve
yukarıda belirtilen hususlara dikkat edilmez. Görevin gerektirdiği lisanları bilen kadro fazlası
personel olması durumunda, bu personel yukarıda belirtilen gruplandırmaya dahil
edilmeyebilir. Sıralı hizmet garnizonu sıraları ile ilgili olarak atama yönergelerinde yapılacak
düzenlemeye göre hareket edilir.
Genelkurmay Ġstihbarat BaĢkan Yardımcılığı bünyesindeki Elektronik Ġstihbarat
Muhabere ile Elektronik Ġstihbarat Radar kadro görev yerlerine ve Elektronik Harp/Destek
Birlikleri için yetiĢtirilmiĢ personelden niteliklerini kaybedenler ile bu tür görevlerde
bulundurulmasında sakınca oluĢan personel branĢlarına bakılmaksızın sınıflarının uygun diğer
kadro görevlerine atandırılabilirler.‖
MADDE 4 – Aynı Yönetmeliğin 42 nci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 42 – Rütbenin yaĢ haddine veya kadrosuzluk nedeni ile emekliliğine iki yıl
kalan personel kadrosu müsait olduğu takdirde talebi ve sıralı amirlerinin onayı ile yerinde
bırakılabilir, aynı garnizon içinde atanabilir veya kadro durumu ve atama safahatına göre
istediği garnizona ataması yapılabilir.
Bu durumda olan personelin atama esasları Kuvvet Komutanlıkları, Jandarma Genel
Komutanlığı ve Sahil Güvenlik Komutanlığı atama yönergelerinde belirtilir.‖
MADDE 5 – Aynı Yönetmeliğin 53 üncü maddesinin ikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢ ve maddenin sonuna aĢağıdaki üçüncü fıkra eklenmiĢtir.
―24 üncü maddede belirtilen hâllerin yanında Kara Kuvvetleri Komutanlığı için "3 üncü
derece garnizonlara ve garnizon dıĢı harekât görevi alan birliklere atama ihtiyacı", garnizon
hizmet süresini tamamlamadan atandırılmayı gerektiren haller arasındadır.‖
―Garnizon hizmet süresi devam ederken, sıralı hizmet garnizonları hariç olmak üzere,
Alay/Tabur ve EĢiti Birlik Komutanlıkları ile seçimle atama yapılan kritik kadro görev
yerlerine resen atanan ve görev süresince haklarında olumsuz belge tanzim edilmeyenler, bu
görevlerinin bitmesini müteakip istekli olmaları halinde atama planlamasına alınabilirler.‖
MADDE 6 – Aynı Yönetmeliğin 54 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c)
bentleri ile aynı maddenin üçüncü, dördüncü, beĢinci ve altıncı fıkraları aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―a) 1 inci derecedeki garnizonlarda garnizon hizmet süresi 6-8 yıl,
b) 2 nci derecedeki garnizonlarda garnizon hizmet süresi 4-6 yıl,
c) 3 üncü derecedeki garnizonlarda garnizon hizmet süresi 3-5 yıl,‖
―Hizmetin özelliğine göre garnizonlardaki bu süreler 23 üncü maddede belirtilen
bağlayıcı sebepler mevcut değilse, benzer durumdaki diğer subay ve astsubayların haklarını
ihlal etmemek kaydı ile sıralı hizmet garnizonuna atandırılacak olanlar hariç; süresi sekiz yıl
olan 1 inci dereceli garnizonlar için idarenin ihtiyacına istinaden her seferinde bir yıl olmak
üzere en fazla iki kez uzatılabilir. Garnizon hizmet süresi 8 yıldan az uygulanan 1 inci
dereceli garnizonlar için personelin isteğine ve idarenin ihtiyacına istinaden her seferinde bir
yıl olmak üzere toplamda 8 yılı geçmeyecek Ģekilde en fazla 2 kez uzatılabilir. Diğer dereceli
garnizonlarda personelin isteğine istinaden her seferinde bir yıl olmak üzere en fazla garnizon
hizmet süresi kadar Kuvvet Komutanlığınca uzatılabilir.‖
―1 inci veya 2 nci derecedeki garnizonlarda görev yapan personelden, garnizon hizmet
süresinin asgari 2 nci yılını tamamlayan ve geçerli bir mazerete istinaden kendi isteği ile
emsal bir garnizona atanmak üzere dilekçe ile müracaat eden personelin, kadro imkânları
ve personelin safahatı göz önüne alınarak idarenin ihtiyaç duyduğu diğer bir emsal garnizona
atandırılması değerlendirilir. Bu personelin 1 inci veya 2 nci derecedeki diğer bir garnizona
atanması durumunda, garnizon hizmet süresi önceki 1 inci veya 2 nci derece garnizonda
görev yaptığı süre ile toplanarak toplam 8 veya 6 yıl olarak uygulanır.‖
―Atama durumunda olan personelden; Elazığ Merkez, Erzurum BüyükĢehir Merkez,
Erzincan Merkez, ġanlıurfa Merkez, Malatya (Merkez ve Battalgazi), Gaziantep (Merkez,
Nizip ve Oğuzeli), Sivas Merkez, KahramanmaraĢ, Adıyaman ve Osmaniye garnizonlarına
safahat itibarıyla atanabilecek personel miktarının az olması veya sınıf, rütbe ve branĢ bazında
bu garnizonlardaki kadroları karĢılamaması durumunda; ihtiyaç duyulan nasıplılar arasında, 1
ve 2 nci derecedeki garnizonlarda en az iki yılını tamamlayanlardan (sıralı hizmet garnizonu
sırasında olanlar ile ertesi yıl sıralı hizmet garnizonuna gidiĢ sırası kesin olarak gelecekler ve
kritik görevlere seçilenler hariç), toplam safahat puanı en fazla olandan baĢlamak üzere görev
ihtiyaçları göz önüne alınarak, bulundukları garnizonda garnizon hizmet süresi tamamlama
Ģartı aranmaksızın personel atandırılır.‖
―1 ve 2 nci derecedeki garnizonlarda en az iki yılını tamamlayanlardan, beĢinci fıkrada
belirtilen garnizonlara atama isteyen personele öncelik verilir.‖
MADDE 7 – Aynı Yönetmeliğin 57 nci maddesinin birinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―24 üncü maddede belirtilen sebeplerden biriyle sıralı hizmet garnizonunda garnizon
hizmet süresinin üçte iki (2/3) sini tamamlayamadan ayrılanlar normal hizmet süresine (1095
gün) göre noksan kalan hizmetlerini tamamlamak üzere, sebebin ortadan kalkmasını müteakip
hemen gönderilmeyip, ayrıldıkları tarih itibariyle müktesep hak olarak kazandıkları gün sayısı
dikkate alınarak, tamamlayamadıkları sıralı hizmet garnizonu hizmet sırasına tekrar alınırlar.
Sıralı hizmet garnizonuna giriĢ yılı en son tamamladıkları sıralı hizmet garnizonu giriĢ yılı
esas alınarak, müktesep gün sayılarına göre sıralanırlar. Bu maddeye göre sıralı hizmet
garnizonu görevini tamamlamak üzere gönderilenlerin 55 inci maddenin birinci fıkrasının (b)
bendine göre, müteakip defa gidiĢ sıraları için dikkate alınacak gidiĢ yılı son defaki gidiĢ
yılıdır.‖
MADDE 8 – Aynı Yönetmeliğin 59 uncu maddesinin birinci fıkrasının birinci ve
üçüncü cümleleri aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―33 üncü maddeye göre Kara Kuvvetleri Komutanlığı mensubu subay ve astsubaylardan
istekli olanlar, 1 inci derecedeki garnizonlar hariç, diğer dereceli bütün garnizonlarda bu
garnizonlara diğer personelin atanma talebine bağlı olarak idarenin vereceği kararla en fazla
garnizon hizmet süresi kadar daha kalabilirler.‖
―Müracaatlar (sıralı sicil üstlerinin mütalaalarıyla birlikte), Kuvvet Komutanlığında
bulundurulur.‖
MADDE 9 – Aynı Yönetmeliğin 64 üncü maddesinin üçüncü fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Kıta mecburiyeti ve sair sebepler aranmaksızın zaruri hallerde veya deniz hizmet
süreleri emsallerinin gerisinde kalan personelin kara birliklerindeki garnizon hizmet safahatı
ile deniz hizmeti safahatı da dikkate alınmak suretiyle yüzer birliklere ataması yapılabilir.‖
MADDE 10 – Aynı Yönetmeliğin 77 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendine
aĢağıdaki alt bent eklenmiĢtir.
―9) Bu bentteki garnizon sürelerinin rütbe, sınıf, branĢ ve ihtisasa göre tatbikine iliĢkin
esaslar idarenin ihtiyaçları doğrultusunda Jandarma Genel Komutanlığı Atama Yönergesinde
belirtilir.‖
MADDE 11 – Aynı Yönetmeliğin 78 inci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―b) Sıralı hizmet garnizonu görevini 3 defa tamamlayıp bu garnizonlara 4 ve daha fazla
giden her sınıf, branĢ ve ihtisas personelinin,‖
MADDE 12 – Aynı Yönetmeliğin 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Kıta mecburiyeti ve sair sebepler aranmaksızın zaruri hallerde veya deniz hizmet
süreleri emsallerinin gerisinde kalan personelin kara birliklerindeki garnizon hizmet safahatı
ile deniz hizmeti safahatı da dikkate alınmak suretiyle yüzer birliklere ataması yapılabilir.‖
MADDE 13 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 14 – Bu Yönetmelik hükümlerini Millî Savunma ve ĠçiĢleri Bakanları birlikte
yürütür.
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
Et ve Süt Kurumu Genel Müdürlüğünden:
ET VE SÜT KURUMU GENEL MÜDÜRLÜĞÜ
TEFTĠġ KURULU YÖNETMELĠĞĠ
BĠRĠNCĠ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin amacı, Et ve Süt Kurumu Genel Müdürlüğü TeftiĢ
Kurulu BaĢkanlığının görev, yetki ve sorumlulukları ile çalıĢma usul ve esaslarını
düzenlemektir.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmelik, TeftiĢ Kurulu BaĢkanı, baĢmüfettiĢler, müfettiĢler,
müfettiĢ yardımcıları ve TeftiĢ Kurulu BaĢkanlığı bürosu personelinin görev, yetki ve
sorumluluklarını, teftiĢ edilenlerin sorumluluklarını, TeftiĢ Kurulu BaĢkanı ile baĢmüfettiĢ,
müfettiĢ ve müfettiĢ yardımcılarının seçilme, yetiĢtirilme ve atanmaları ile çalıĢma usul ve
esaslarını kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik, 8/6/1984 tarihli ve 233 sayılı Kamu Ġktisadi
TeĢebbüsleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararname ile 22/1/1990 tarihli ve 399 sayılı
Kanun Hükmünde Kararnameye dayanılarak hazırlanmıĢtır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen;
a) BaĢkan: TeftiĢ Kurulu BaĢkanını,
b) BaĢkanlık: TeftiĢ Kurulu BaĢkanlığını,
c) Birim: ESK‘nın merkez teĢkilatını, kombinalarını, iĢletmelerini, fabrikalarını, soğuk
hava depolarını, mağazalarını,
ç) Büro ġefi: Et ve Süt Kurumu TeftiĢ Kurulu BaĢkanlığı Büro ġefini,
d) ESK: Et ve Süt Kurumu Genel Müdürlüğünü,
e) Genel Müdür: ESK Genel Müdürünü,
f) MüfettiĢ: BaĢmüfettiĢ, müfettiĢ ve müfettiĢ yardımcılarını,
g) TeftiĢ Kurulu: ESK TeftiĢ Kurulunu,
ğ) Refakat MüfettiĢi: TeftiĢ Kurulu BaĢkanına yardımcı olmak üzere görevlendirilen
baĢmüfettiĢleri,
ifade eder.
ĠKĠNCĠ BÖLÜM
TeĢkilat
BaĢkanlığın teĢkilat yapısı
MADDE 5 – (1) BaĢkanlık, bir baĢkan ile baĢmüfettiĢ, müfettiĢ, müfettiĢ yardımcıları
ve büro personelinden oluĢur.
Görev merkezi
MADDE 6 – (1) TeftiĢ Kurulunun görev merkezi Ankara‘dır. Bu merkez, müfettiĢlerin
de görev merkezidir.
(2) Ġhtiyaç halinde, Genel Müdürün onayı ile Ankara dıĢında grup merkezleri
kurulabilir. Bu grup merkezlerinde görev yapan müfettiĢlerden biri, verilen emirleri yerine
getirmek, BaĢkanlık ve Genel Müdürlükle koordinasyonu sağlamak üzere Genel Müdür
tarafından refakat müfettiĢi olarak görevlendirilir.
(3) Ġkinci fıkraya göre oluĢturulacak grup merkezinde teftiĢ, inceleme ve soruĢturma
yapmak üzere görevlendirilen baĢmüfettiĢ ve müfettiĢlerin görev merkezleri, bu grup
merkezleri sayılır.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
BaĢkan ve MüfettiĢlerin Atanması
BaĢkanlığa atanma
MADDE 7 – (1) TeftiĢ Kurulu BaĢkanlığına, Kurulda en az üç yıl BaĢmüfettiĢlik
yapanlar arasından atama yapılır. Ancak 22 nci maddenin ikinci fıkrasının (c) bendindeki
öğrenim Ģartını haiz olmak kaydıyla kamu kurum ve kuruluĢlarında denetim hizmetleri ile
ilgili görevlerde en az on yıl hizmeti bulunanlar ile daire baĢkanlığı dengi veya üstü görevleri
yapmıĢ olanlar arasından TeftiĢ Kurulu BaĢkanlığına atama yapılabilir.
MüfettiĢliğe atanma
MADDE 8 – (1) ESK MüfettiĢliğine, ESK‘da müfettiĢ yardımcısı olarak görev yapanlar
arasından bu Yönetmelikte belirtilen esaslara göre yapılacak sınavı kazananlar atanabilir.
BaĢmüfettiĢliğe atanma
MADDE 9 – (1) MüfettiĢ yardımcılığı dâhil en az 10 yıl çalıĢmıĢ olan müfettiĢler;
kıdem, baĢarı, kadro durumları göz önünde bulundurularak Kurul BaĢkanının teklifi ve Genel
Müdürün onayı ile BaĢmüfettiĢliğe atanabilirler.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Görev, Yetki ve Sorumluluklar
BaĢkanlığın görev ve yetkileri
MADDE 10 – (1) BaĢkanlık, Genel Müdürün emri ve onayı üzerine aĢağıdaki iĢleri
yapmakla görevli ve yetkilidir:
a) ESK‘nın merkez ve taĢra teĢkilatının, her türlü iĢ ve iĢlemlerini teftiĢ etmek,
gerekenler hakkında inceleme ve soruĢturma yapmak.
b) ESK teĢkilatında gerçekleĢtirilen faaliyetlerin hedef ve amaçlara uygun olarak
yürütülmesini sağlamak, ortaya çıkan sorunların çözümü ve hizmetlerin istenilen düzeyde
yürütülmesi hususunda rehberlik faaliyetlerinde bulunmak.
c) Programlar dıĢında verilecek inceleme ve araĢtırmaları yapmak.
ç) Ġlgili mevzuatta belirtilen görevler ile BaĢkanlığın faaliyetleri kapsamında verilen
diğer iĢleri yapmak.
BaĢkanın görev, yetki ve sorumlulukları
MADDE 11 – (1) BaĢkan, ESK müfettiĢi sıfat ve yetkisine sahip olup Genel Müdürün
emir ve onayı üzerine aĢağıdaki görevleri yapar:
a) 10 uncu maddede belirtilen görevleri yapmak ve yapılmasını sağlamak.
b) Yıllık teftiĢ programlarını belirleyerek Genel Müdür onayına sunmak ve
uygulamasını sağlamak.
c) MüfettiĢleri görevlendirmek.
ç) Düzenlenecek raporlarda görülebilecek eksikliklerin giderilmesini sağlamak,
raporları ilgili yerlere göndermek, raporlar hakkında ilgililerce yapılacak iĢlemleri ve
sonuçlarını izlemek.
d) MüfettiĢlerin çalıĢmalarını denetlemek; teftiĢ, inceleme ve soruĢturma sonuçlarına
göre gerekli gördüğü önlem ve iĢlemler hakkında Genel Müdüre bilgi vermek, gerektiğinde
öneride bulunmak.
e) Genel Müdürün uygun göreceği konularda, müfettiĢ görev ve yetkisiyle teftiĢ,
inceleme ve soruĢturma yapmak.
f) Ġlgili mevzuat kapsamında TeftiĢ Kurulu üyelerinin göreve alınmalarını,
yükselmelerini, gerekli sınavların yapılmasını, özlük haklarına iliĢkin iĢlemlerin
yürütülmesini sağlamak, gerektiğinde Genel Müdüre öneride bulunmak.
g) MüfettiĢler arasında çalıĢma uyumunun sağlanması, teftiĢ, inceleme ve soruĢturma
iĢlemlerinin geliĢtirilmesi, birim ve iĢyeri faaliyetlerinde görülen genel nitelikteki
aksaklıkların giderilmesiyle ilgili önlemlerin, örnek olabilecek nitelikteki çalıĢmaların tespit
edilmesi amacıyla gerektiğinde müfettiĢleri toplantıya çağırmak, belirlenen hususlar ve
öneriler hakkında bir rapor hazırlayarak Genel Müdüre sunmak müfettiĢ yardımcılarının
yetiĢtirilmesi hususunda gerekli tedbirleri almak, refakat müfettiĢlerini belirleyerek Genel
Müdürün onayına sunmak.
ğ) MüfettiĢlerin mesleki bilgilerini artırmaya yönelik çalıĢmalar yapmak, uygun
görülecek yerlerde kurs, seminer ve konferans düzenlenmesini, yurt içi ve yurt dıĢında diğer
kuruluĢlar tarafından düzenlenenlere müfettiĢlerin katılmasını sağlamak.
h) MüfettiĢlerin iĢ, çalıĢma, hakediĢ çizelgelerinin zamanında ve uygun Ģekilde
düzenlenmesini, ilgili birimlerde gerekli iĢlemlerin yapılmasını sağlamak, sonucunu
müfettiĢlere bildirmek.
ı) Komisyon ve toplantılara katılmak veya katılacak müfettiĢleri belirlemek.
i) Mevzuatın müfettiĢler arasında farklı yorumlandığı veya farklı görüĢlerin belirtildiği
durumlarda uygulama birliğini sağlamak.
j) TeftiĢ Kurulunun çalıĢmalarına iliĢkin yıllık faaliyet raporunu düzenleyerek Genel
Müdürün onayına sunmak.
k) Büro hizmetlerinin yürütülmesini sağlamak.
l) TeftiĢ, inceleme ve soruĢturma kapsamında verilecek diğer görevleri yapmak.
(2) BaĢkan, ilgili mevzuat kapsamında öngörülen yetkilerini tam olarak kullanmaktan,
görevlerini eksiksiz yerine getirmekten sorumludur.
BaĢkana vekâlet
MADDE 12 – (1) Kurul baĢkanı, izin, rapor, geçici görev ve benzeri sebeplerle
görevinin baĢında bulunamadığında, refakat müfettiĢlerden birine vekâlet görevi verir. TeftiĢ
Kurulu BaĢkanlığının boĢalması halinde vekâlet görevi müfettiĢlerden birine Genel Müdür
tarafından verilir.
Refakat müfettiĢlerinin görevlendirilmesi
MADDE 13 – (1) Yeterli sayıda baĢmüfettiĢ, BaĢkana yardımcı olmak ve belirlenecek
süre kadar görev yapmak üzere Genel Müdür tarafından görevlendirilir. Refakat
müfettiĢlerinin görev, yetki ve sorumlulukları BaĢkan tarafından belirlenir ve ilgililere
bildirilir.
MüfettiĢlerin görev, yetki ve sorumlulukları
MADDE 14 – (1) MüfettiĢler, bu Yönetmelikte belirtilen usul ve esaslar kapsamında
aĢağıdaki görev ve yetkileri haizdirler:
a) 10 uncu maddede belirtilen yerlerde, Genel Müdür tarafından uygun görülecek
yöntemle araĢtırma, teftiĢ, inceleme ve soruĢturma yapmak.
b) TeftiĢ edilen yerlerde belirlenen uygulama hataları ile ilgili mevzuat değiĢiklikleri ve
alınması gereken tedbirler hakkında gerekçeli önerilerde bulunmak.
c) Görev sırasında, derhal el konulmadığı takdirde suç oluĢması veya zarar meydana
gelmesinin belirlenmesi halinde durumu ivedilikle BaĢkanlığa bildirmek, konu hakkındaki
delilleri toplamak.
ç) Görev yerine varıĢ, göreve baĢlama, ayrılıĢ ve görevin tamamlanmasıyla ilgili
hususları BaĢkanlığa gecikmeden bildirmek, çalıĢma ve hak ediĢ cetvellerini zamanında
düzenlemek.
d) Kendilerine verilen iĢleri düzenli bir Ģekilde yürütmek ve bulunulan yere sonradan
dönme gereği doğmayacak biçimde iĢleri noksansız yapmak.
e) Merkezde görevlendirildiğinde düzenlenen raporları incelemek, bunlarla ilgili
yazıĢmaları yürütmek, disiplin kurullarına katılmak.
f) Görevin gerektirdiği durumlarda para, kıymetli evrak, ürün, malzeme, makine, depo,
tesis, bina, araç ve gereçler ile diğer varlıkları, her türlü yazıĢma ve iĢlemleri görmek,
incelemek, saymak.
g) Görev nedeniyle gerekli görülen her türlü iĢlemin belge, yazıĢma ve kaydına ait
onaylı örneklerini, yolsuzluk kanıtı olduğunda örneğini onaylayarak asıllarını, ilgili kurum ve
kiĢilerden belirledikleri süre içinde istemek, tespitini gerekli gördükleri durumları uygun
gördükleri zaman ve kapsam içinde ilgili ve yetkililerle birlikte tutanağa bağlamak.
ğ) TeftiĢ, inceleme veya soruĢturma ile ilgili görülen ESK personelinden ve üçüncü
Ģahıslardan sözlü veya yazılı bilgi istemek.
h) Uzmanlık ve teknik bilgi gerektiren konularda bilirkiĢi istemek.
ı) YetiĢmeleri için yanında görevlendirilen müfettiĢ yardımcılarına gerekli çalıĢmaları
yaptırmak, çalıĢmaları ve mesleki geliĢmeleri hakkında BaĢkanlığa önerilerde bulunmak.
i) BaĢkanlığın görevleri kapsamında verilen diğer iĢleri yapmak.
(2) MüfettiĢ yardımcıları ayrıca aĢağıda belirtilen görevleri yaparlar:
a) YetiĢmeleri bakımından dosya, rapor ve diğer belgeler üzerinde incelemeler yapmak.
b) ESK‘nın teĢkilat yapısını inceleyerek bilgi edinmek.
c) Birlikte çalıĢtıkları kıdemli müfettiĢ tarafından teftiĢ, inceleme ve soruĢturmalar
sırasında verilen görevleri yapmak.
ç) Yetki verildiğinde teftiĢ, inceleme ve soruĢturma yapmak.
(3) MüfettiĢler, ilgili mevzuatta öngörülen yetkilerini tam olarak kullanmaktan ve
görevlerini eksiksiz yerine getirmekten sorumludurlar.
MüfettiĢlerin uyacakları kurallar
MADDE 15 – (1) MüfettiĢler;
a) Görevin baĢarıyla yerine getirilmesi, adil ve nesnel bir sonucun ortaya çıkması
amacıyla dürüstlük, bağımsızlık, tarafsızlık, güvenilirlik ve yeterlik ilkelerini gözeten bir
yaklaĢım içinde olmak zorundadırlar,
b) Görev ve unvanlarının gerektirdiği saygınlığı ve güven duygusunu sarsacak
davranıĢlarda bulunamazlar, etik kurallarına uygun hareket ederler,
c) Ġdari iĢlere ve icraya karıĢamazlar,
ç) Belirli bir döneme ait iĢlemlerin teftiĢ edildiğini gösteren ve müfettiĢ tarafından tarih
ve imza konmak suretiyle yapılan açıklamalar dıĢında, evrak, defter ve kayıtlar üzerinde
açıklama, ilave ve düzeltme yapamazlar, elektronik, manyetik ve benzeri bilgi iĢlem
ortamlarındaki bilgi ve kayıtları değiĢtiremezler,
d) AraĢtırma, rehberlik, teftiĢ, inceleme ve soruĢturma için görevli bulundukları sırada
bu iĢlerle ilgili kiĢilere misafir olamazlar, doğrudan veya dolaylı olarak bunlarla alıĢveriĢ
yapamazlar, alacak ve borç iliĢkisine giremezler, hediye, hizmet ve ikramlarını kabul
edemezler,
e) Göreve gidecekleri yerleri, yapacakları iĢleri, görevleri sebebiyle edindikleri bilgi,
belge ve sırları açıklayamazlar.
TeftiĢ edilenlerin yükümlülük ve sorumlulukları
MADDE 16 – (1) MüfettiĢler, yürüttükleri hizmet yönünden gerekli gördükleri görevle
ilgili bilgileri, defter ve belgeleri, gizli de olsa, teftiĢ, inceleme ve soruĢturma yaptıkları birim
ve kuruluĢlardan istemek ve görmek, bunların onaylı örneklerini, bir yolsuzluğun kanıtını
oluĢturanların asıllarını almak, para, kıymetli evrak, ürün, malzeme, makine, depo, tesis, bina,
araç ve gereçler ile diğer varlıkları incelemek ve saymak, gerekenleri mühürlemek, inceleme
ve sayma iĢlerinde yardım istemek, gerektiğinde diğer kamu kurum ve kuruluĢlarından,
gerçek ve tüzel kiĢilerden bilgi ve belge istemek yetkisine sahiptirler. Ġlgililer, müfettiĢlerin
bu isteklerini yerine getirmek ve sorularını cevaplamakla yükümlüdürler.
(2) Denetlenen birim ve iĢyerleri ile bunların her kademedeki personeli, müfettiĢlerin,
sözlü veya yazılı sorularını cevaplamak, ifade vermek, bilgi iĢlem sistemleri, raporlama
araçları, internet, intranet ve benzeri ağlar ile veri tabanlarına eriĢimini sağlamak, elektronik,
manyetik ve benzeri bilgi iĢlem ortamındaki bilgiler ve kayıtları, sözlü veya yazılı talebinde
derhal müfettiĢe göstermek, incelemesine sunmak ve yine sözlü veya yazılı talebi halinde
bunların kopyalarını müfettiĢe vermek zorundadırlar.
(3) Asılları alınan belgelerin müfettiĢlerin mühür ve imzasıyla onaylanmıĢ örnekleri,
dosyasında saklanmak üzere alındığı birim, iĢyeri, kiĢi veya kuruluĢa verilir.
(4) AraĢtırma, rehberlik, teftiĢ, inceleme ve soruĢturma yapılan birim veya iĢyeri
yöneticileri, kendi birimlerinin iĢ ve iĢlemlerini aksatmaya sebebiyet vermeyecek Ģekilde,
hizmetin gereği gibi yürütülebilmesi için müfettiĢlere, görevleri süresince konumlarına uygun
bir çalıĢma yeri sağlamak, gereken her türlü kolaylığı göstermek ve yardımda bulunmakla
yükümlüdürler.
(5) Denetime baĢlanan birim ve iĢyeri görevlilerine daha önce verilmiĢ izinlerin
kullanılması, hastalık ve zorunlu nedenler dıĢında, müfettiĢin istemi üzerine denetim sonuna
kadar ertelenebilir. Ġznini kullanmaya baĢlamıĢ olanlar, zorunluluk bulunmadıkça geri
çağrılamaz. Göreve geri çağrılan personel, kullanmakta olduğu izni keserek görevine dönmek
zorundadır. Görevi biten personel talep ederse kalan izni kullandırılır.
Görevlendirme
MADDE 17 – (1) MüfettiĢler; Genel Müdürün emri ve onayı üzerine BaĢkandan
aldıkları talimata göre görev yaparlar. Aldıkları görevlerin sonuçlarını BaĢkanlığa bildirirler.
MüĢterek çalıĢmalar
MADDE 18 – (1) TeftiĢ, inceleme ve soruĢturma programlarının gruplar halinde
uygulanması durumunda gerekli koordinasyon gruptaki müfettiĢlerin en kıdemlisi tarafından
aĢağıdaki esaslara göre sağlanır:
a) ĠĢe baĢlarken ve çalıĢmaların devamı sırasında takip edilecek usulü belirlemek.
b) Gruptaki müfettiĢlerin görüĢ ve düĢüncelerini değerlendirerek gerekli olanların
uygulanmasını sağlamak.
c) ĠĢ, iĢlem ve diğer hususlarda gerekli tedbiri almak veya alınmasını sağlamak.
ç) ÇalıĢmaların seyri hakkında zaman zaman veya talep halinde BaĢkanlığa özet bilgi
veya ara rapor vermek.
d) Görevin tamamlanmasını takip eden bir ay içinde hazırlanacak raporu BaĢkanlığa
göndermek.
(2) Refakat müfettiĢlerinin müĢterek çalıĢmalarda görev alması durumunda grup
koordinatörlüğü kıdemli refakat müfettiĢi tarafından yürütülür.
ĠĢin süresi ve devri
MADDE 19 – (1) MüfettiĢler, kendilerine verilen iĢleri ara vermeden ve BaĢkanlıkça
belirlenen sürede tamamlarlar. Süresinde tamamlanamayacağı anlaĢılan iĢler hakkında
BaĢkanlığa zamanında bilgi verilir ve alınacak talimata göre hareket edilir.
(2) MüfettiĢlere verilen iĢin devredilmemesi esastır. Ancak zaruret halinde BaĢkanın
yazılı emri ile iĢ ertelenebilir veya bir baĢka müfettiĢe devredilebilir.
(3) Devredilecek iĢler için devri yapacak olan müfettiĢ bir devir notu hazırlar. En az üç
nüsha olarak hazırlanacak devir notunda; devredilen iĢin mahiyeti, devir gününe kadar iĢin ne
kadarının hangi safhaya kadar incelendiği, iĢ hakkında varılan görüĢ veya kanaat, iĢin
özelliğine göre gelinen aĢamadan sonra en uygun inceleme ve soruĢturma Ģeklinin ne olması
gerektiği hususları belirtilir.
(4) Devredilen iĢe ait belgeleri sıra numarası altında gösteren üç nüsha dizi pusulası
hazırlanır. Dizi pusulası, devir notu ve iĢe ait belgeler iĢi devralan müfettiĢe imza karĢılığı
verilir. Devir notu ve dizi pusulasının ikinci nüshası iĢi devreden müfettiĢ tarafından bir yazı
ekinde BaĢkanlığa gönderilir. Üçüncü nüshaları ise müfettiĢte kalır.
TeftiĢ Kurulu Bürosunun görev, yetki ve sorumlulukları
MADDE 20 – (1) TeftiĢ Kurulu Bürosu, büro Ģefi ve görevli personelden oluĢur.
(2) Büronun görevleri aĢağıda belirtilmiĢtir:
a) MüfettiĢlere verilen araĢtırma, rehberlik, teftiĢ, inceleme ve soruĢturma görevleriyle
ilgili rapor ve yazıları defter ve çizelgelere iĢlemek, raporlara iliĢkin yazıĢmaları izlemek.
b) MüfettiĢlerin ayrılıĢ, varıĢ, izin, hastalık durumlarını, hakediĢleri ile çektikleri para
miktarlarını izleyerek çalıĢma ve hakediĢ çizelgeleriyle uygunluklarını BaĢkana bildirmek.
c) BaĢkanlıkça ihtiyaç duyulan demirbaĢ, malzeme, kırtasiye ve diğer ihtiyaçların
teminini sağlamak, bunların kayıt ve takibini yapmak.
ç) Gelen ve giden yazıları ilgilerine göre dosyalamak, rapor, belge ve dosyaları
saklamak, gerekenlerin arĢive kaldırılmasını sağlamak, emir, talimat ve yazıları ilgililerine
ulaĢtırmak, müfettiĢlere verilecek soruĢturma evrakının asıl ve suretlerinin eksiksiz ve yeterli
sayıda olmasını sağlamak.
d) BaĢkanlığa ait yazıları hazırlamak, kullanılan büro makinelerinin temizlik ve
bakımlarını yapmak veya yaptırmak.
e) BaĢkanlığa gelen periyodik yayınlar ile diğer yayın ve kitapları kütüphanede
muhafaza etmek, müfettiĢlerin istifadesine hazır bulundurmak.
f) BaĢkanlıkça verilecek diğer görevleri yapmak.
(3) Büro Ģefinin görevleri aĢağıda belirtilmiĢtir:
a) BaĢkanlığın yapacağı iĢ bölümü ve vereceği talimatlar çerçevesinde, görevlerin büro
personelince uygulanmasını sağlamak, yapılan iĢleri takip etmek.
b) Faaliyetlerle ilgili ihtiyaçları belirlemek, görevlerin yürütülmesiyle ilgili önerilerde
bulunmak.
(4) Büro Ģefi, büronun idaresinden BaĢkana ve refakat müfettiĢlerine karĢı sorumludur.
(5) Büro iĢlerinde gizlilik esastır. Büro personeli rapor, yazıĢma ve dosyaları BaĢkanın ve
refakat müfettiĢlerinin izni olmadan kimseye gösteremez, veremez ve görevleri sebebiyle
edindikleri bilgileri açıklayamazlar.
BEġĠNCĠ BÖLÜM
MüfettiĢ Yardımcılığı GiriĢ Sınavı ve Atanma
Sınav kurulu
MADDE 21 – (1) ESK müfettiĢ yardımcılığı giriĢ sınavını yapacak sınav kurulu, Genel
Müdürün onayı ile BaĢkanın baĢkanlığında dört baĢmüfettiĢ/müfettiĢ olmak üzere toplam 5
kiĢiden oluĢur. Ayrıca müfettiĢler arasından iki yedek üye belirlenir. Sınav Kurulunda yeterli
sayıda baĢmüfettiĢ veya müfettiĢ yok ise eksik üye sayısı, Genel Müdürün onayı ile Kurumda
görevli birim amirleri arasından seçilerek tamamlanır.
(2) Genel Müdür veya görevlendireceği personel sınav kuruluna katılabilir. Genel
Müdür, sınav kuruluna katılması halinde kurul baĢkanı olarak görev yapar.
MüfettiĢ yardımcılığı sınavına giriĢ Ģartları
MADDE 22 – (1) ESK müfettiĢ yardımcılığı sınavı yazılı ve sözlü olarak yapılır.
Yazılıyı kazanan adaylardan sınav açılan kadro sayısının en çok dört katı sözlü sınava
çağırılır.
(2) Yazılı ve sözlü sınava katılacaklarda aĢağıdaki Ģartlar aranır:
a) BaĢvuru tarihi itibarıyla geçerlilik süresi dolmamıĢ olan Kamu Personel Seçme
Sınavı (KPSS) puanından ESK tarafından belirlenecek taban puana sahip olmak.
b) 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48 inci maddesinde yazılı nitelikleri haiz
olmak.
c) Türkiye‘de en az dört yıllık lisans eğitimi veren hukuk, siyasal bilgiler, iktisat,
iĢletme, iktisadi ve idari bilimler, veterinerlik, mühendislik, fen fakültelerinden veya bunlara
denkliği Yükseköğretim Kurulunca kabul edilen yurt içi ve yurt dıĢındaki yükseköğretim
kurumlarından birini bitirmiĢ olmak.
ç) GiriĢ sınavının yapıldığı yılın Ocak ayının birinci günü itibarıyla otuz beĢ yaĢını
doldurmamıĢ olmak.
d) Askerlik hizmetini yapmıĢ bulunmak veya tecilli olmak.
e) Herhangi bir kurum veya kuruluĢa karĢı mecburi hizmet yükümlülüğü veya iĢ
sözleĢmesi bulunmamak.
f) Sağlıkla ilgili olarak görevini devamlı yapmaya engel bir durumu bulunmamak.
MüfettiĢ yardımcılığı giriĢ sınavının ilanı
MADDE 23 – (1) Kamu Personel Seçme Sınavına girmiĢ olan adaylardan, ESK
tarafından yapılacak müfettiĢ yardımcılığı giriĢ sınavına katılacaklarda aranacak genel ve özel
Ģartlar, baĢvuruların tarihi, yeri ve Ģekli ile istenecek bilgi ve belgeler, sınavın yeri, zamanı,
sınav konuları, içeriği ve değerlendirme yöntemi ve kadro, sayı, sınıf, unvan ve derecelerini
gösteren ilan sınav gününden en az 30 gün önce Resmî Gazete‘de ve Türkiye genelinde
yayınlanan tirajı en yüksek ilk beĢ gazeteden birinde ilan edilir.
MüfettiĢ yardımcılığı giriĢ sınavı iĢlemleri
MADDE 24 – (1) MüfettiĢ yardımcılığı giriĢ sınavına, sınav ilanında belirtilen internet
adresinde bulunan aday formu doldurularak müracaat edilir. Aday formunda adı ve soyadı,
doğum yeri ve tarihi, mezun olunan yükseköğrenim kurumu ve gerekli diğer bilgiler bulunur.
(2) Yazılı sınavı kazanan adaylar sözlü sınavdan önce aĢağıdaki belgelerle Ģahsen
BaĢkanlığa müracaat ederler:
a) T.C. Kimlik Numarası beyanı.
b) Sağlıkla ilgili olarak görevi devamlı yapmaya engel bir durum olmadığına dair yazılı
beyan.
c) Askerlik durumu beyanı.
ç) 6 adet fotoğraf.
d) Adli sicil beyanı.
e) ÖzgeçmiĢi.
(3) BaĢvuru belgelerinde gerçeğe aykırı beyanda bulunanlar ile gerçeğe aykırı belge
verenlerin sınavları geçersiz sayılarak atamaları yapılmaz, yapılmıĢ olsa dahi iptal edilir. Bu
kiĢiler hiçbir hak iddia edemezler. Ayrıca gerçeğe aykırı beyanda bulunduğu tespit edilen
kiĢiler hakkında savcılığa suç duyurusunda bulunulur.
Sınav giriĢ belgesi
MADDE 25 – (1) MüfettiĢ yardımcılığı giriĢ sınavına katılacaklara BaĢkanlıkça
sınavların yeri, tarihi ve diğer Ģartlarını gösteren sınav giriĢ belgesi verilir. Sınavlara bu belge
gösterilerek girilir.
MüfettiĢ yardımcılığı giriĢ sınavı konuları
MADDE 26 – (1) MüfettiĢ yardımcılığı giriĢ sınavı aĢağıdaki konulardan, yürürlükteki
mevzuat hükümleri esas alınarak yapılır:
a) Hukuk, siyasal bilgiler, iktisat, iĢletme, iktisadi ve idari bilimler fakülteleri mezunları
için,
1) Hukuk (Anayasa Hukuku, Ġdare Hukuku, Ceza Hukuku, Medeni Hukuk, Borçlar
Hukuku, Ticaret Hukuku, ĠĢ Hukuku),
2) Ġktisat (Ġktisat Teorisi, Genel Ekonomik Sorunlar, Para, Banka, Kredi ve Toplu
Durum, Milli Gelir, Uluslararası Ekonomik ĠliĢkiler ve Örgütler, ĠĢletme Denetimi ve
Finansal Yönetim),
3) Maliye (Genel Maliye Teorisi ve Maliye Politikası, Türk Vergi Kanunlarının Genel
Esasları, Kamu Giderleri ve Gider Kanunlarının Esasları, Bütçe ve Bütçe ÇeĢitleri, Kamu
Borçları),
4) Muhasebe (Genel Muhasebe, Bilanço Analizi ve Teknikleri, Ticari Hesap),
5) Yabancı dil (Ġngilizce, Fransızca veya Almanca dillerinden biri),
b) Veterinerlik, mühendislik ve fen fakülteleri mezunları için,
1) Kamu Ġktisadi TeĢebbüslerini ilgilendiren genel mevzuat,
2) Mesleki bilgiler,
3) Yabancı dil (Ġngilizce, Fransızca veya Almanca dillerinden biri).
Yazılı ve sözlü sınav
MADDE 27 – (1) Yazılı sınavda baĢarılı sayılabilmek için sınav konularının her
birinden 100 tam puan üzerinden en az 70 puan alınması gerekir. Yazılı sınavı kazananlardan
en yüksek puandan baĢlayarak giriĢ sınavı duyurusunda belirtilen kadronun dört katına kadar
aday, sözlü sınava çağrılır. Yazılı sınavda baĢarılı olamayanlar sözlü sınava alınmazlar.
(2) Yazılı sınavda baĢarı gösteren adaylar iadeli taahhütlü mektupla sözlü sınava
çağırılırlar. Sözlü sınavda; adaylara yazılı sınav konularından sorular sorularak, bilgi
düzeyleri ve genel kültür seviyeleri, zekâ, muhakeme ve konuĢma yetenekleri ölçülür.
(3) Sözlü sınavda baĢarılı sayılabilmek için sınav kurulu üyelerinin her birinin 100 tam
puan üzerinden verdiği notların ortalamasının70‘ten aĢağı olmaması Ģarttır.
(4) GiriĢ sınavı notu, yazılı ve sözlü sınav notlarının ortalamasıdır.
(5) Sınavda baĢarı gösterenlerin sayısı, kadro sayısından fazla olursa giriĢ sınav notu
yüksek olanlar tercih edilir. GiriĢ sınav notunun eĢitliği halinde, yabancı dil notu yüksek olan
aday öncelik kazanır. Diğerleri için sınav sonuçları kazanılmıĢ hak sayılmaz.
(6) Sınav sonuçları, sınav kurulu tarafından tutanakla tespit edilir. Sınavı baĢaranlara
BaĢkanlık tarafından gerekli tebligat yapılır.
(7) Aynı giriĢ sınavında baĢarı gösterenlerin müfettiĢ yardımcılığına atanmaları
sınavdaki baĢarı sırasına göre yapılır.
ALTINCI BÖLÜM
MüfettiĢ Yardımcılarının YetiĢtirilmesi
YetiĢtirmenin amacı
MADDE 28 – (1) MüfettiĢ yardımcılarının yetiĢtirilmesinde;
a) MüfettiĢliğin gerektirdiği nitelikleri kazandırmak,
b) Bakanlığın hizmet alanına iliĢkin mevzuat, teftiĢ, rehberlik, araĢtırma, inceleme ve
soruĢturma konularında tecrübe ve uzmanlık kazanmalarını sağlamak,
c) Rapor yazımı konusunda bilgi ve kabiliyetlerini geliĢtirmek,
ç) Meslekî ve bilimsel çalıĢma ve araĢtırma alıĢkanlığı kazandırmak,
d) Yabancı dil bilgilerini geliĢtirmek,
amaçlanır.
MüfettiĢ yardımcılarını yetiĢtirme programı
MADDE 29 – (1) MüfettiĢ yardımcıları, üç yıllık yardımcılık döneminde aĢağıdaki
programa göre yetiĢtirilir:
a) Birinci dönem çalıĢmaları:
1) BaĢkanlıkça, teftiĢ, inceleme ve soruĢturma iĢ ve iĢlemleri ile ilgili mevzuatın
öğretilmesi ile dil bilgilerinin geliĢtirilmesi amacıyla hizmet içi eğitimler düzenlenir.
2) Ayrıca, müfettiĢ yardımcılarının en az l er aylık dönemler itibariyle Genel Müdürlük
Mali ĠĢler ve Muhasebe, Ticaret ve Pazarlama, Alım ve Üretim ile Teknik ĠĢler Daire
BaĢkanlıklarına bağlı birimlerde uygulamalı eğitim almaları sağlanır.
b) Ġkinci dönem çalıĢmaları:
1) Bu dönemde teftiĢler grup halinde yapılır. Bu teftiĢler, müfettiĢ yardımcılarını
yetiĢtirmeye yönelik özel gayeli teftiĢlerdir. YetiĢtirme görevi, müfettiĢ yardımcılarının
sayısına göre bir veya birkaç müfettiĢe verilir.
2) MüfettiĢ yardımcıları, belirtilen süre içinde refakatinde bulundukları müfettiĢin
gözetimi altında çalıĢırlar. Kendilerine verilen görevleri müfettiĢin talimatına göre yerine
getirirler. Tek baĢlarına teftiĢ, inceleme ve soruĢturma yapamaz, rapor düzenleyemezler. Bu
dönemde müfettiĢ yardımcılarının yetiĢtirilmesi için sorumlu müfettiĢlerce bir çalıĢma
programı hazırlanır. MüfettiĢler programlarını ilgili mevzuat ve uygulama esaslarını dikkate
alarak yaparlar. Bu süreçte müfettiĢ yardımcılarının teftiĢ, inceleme ve soruĢturma usullerini
öğrenmeleri sağlanır.
3) Ġkinci dönem eğitimi bittiğinde; BaĢkanlık tarafından, birinci ve ikinci dönem
konularından MüfettiĢ yardımcıları yazılı sınava alınır. 100 tam puan üzerinden 70 puan alan
MüfettiĢ yardımcıları baĢarılı sayılır. BaĢarılı olanlara, BaĢkanlık tarafından inceleme ve
soruĢturma görev ve yetkisi verilebilir.
c) Üçüncü dönem çalıĢmaları:
1) Birinci ve ikinci dönem çalıĢmalarını baĢarıyla tamamlayan müfettiĢ yardımcılarına,
yanında çalıĢtıkları müfettiĢlerin görüĢleri de alınarak BaĢkanlıkça teftiĢ, inceleme ve
soruĢturma görev ve yetkisi verilebilir.
2) TeftiĢ, inceleme ve soruĢturma yapmaya yetkili kılınan müfettiĢ yardımcıları,
müstakil olarak veya diğer müfettiĢlerle birlikte görev yaparlar.
3) MüfettiĢ yardımcılarının üçüncü döneme ait çalıĢma programları, yetiĢmelerinin
tamamlanması hususu da göz önünde tutularak BaĢkanlıkça düzenlenir.
YEDĠNCĠ BÖLÜM
Yeterlik Sınavı ve MüfettiĢliğe Atanma
Yeterlik sınavı
MADDE 30 – (1) MüfettiĢ yardımcıları, üç yıllık staj döneminden sonra mesleki bilgi
ve tecrübelerinin belirlenmesi amacıyla yeterlik sınavına tabi tutulurlar.
(2) Yeterlik sınavı, 21 inci maddeye göre oluĢturulan Sınav Kurulu tarafından ve üç
yıllık sürenin bitimini takip eden iki ay içerisinde yapılır.
(3) Yazılı ve sözlü olarak iki bölümde yapılacak yeterlik sınavının içeriği, tarihi, saati
ve yeri sınav tarihinden en az bir ay önce ilgililere duyurulur.
Yeterlik sınavı konuları
MADDE 31 – (1) Yeterlik sınavı, aĢağıda belirtilen konulardan, bir veya birkaç
bölümde yapılır:
a) Mevzuat ve uygulaması;
1) Genel Mevzuat, Medeni Hukuk (Genel Esaslar, ġahsın Hukuku, EĢya Hukuku),
Ticaret Hukuku (Ticari ĠĢletme, Ticaret ġirketleri, Kıymetli Evrak), Borçlar Hukuku (Genel
Esaslar, Akdin Nevileri), Ceza Hukuku (Genel Esaslar, Suçlar), ĠĢ Hukuku, Toplu SözleĢme
Hükümleri (Uygulama Alanı, Ġzinler ve Disiplin Cezaları ile ilgili hükümler),
2) ESK Ana Statüsü ve iĢleyiĢine iliĢkin mevzuat,
3) Kurumun ilgili mevzuatı,
4) Kurum Mali Tabloları ve Analizi (Genel Muhasebe, ġirketler Muhasebesi, Bilanço
Analizi ve Teknikleri),
b) TeftiĢ, inceleme ve soruĢturma yöntemleri;
1) Özel soruĢturma usulü gerektiren kanunlar,
2) Ceza Muhakemesi Kanunu,
c) Raporlama teknikleri ve teftiĢ yöntemleri,
ç) Bu Yönetmelik hükümleri.
Yazılı sınavın yapılması
MADDE 32 – (1) Sınav, bildirilen günde ve saatte baĢlar. Kapalı ve mühürlü soru
zarfları sınava katılanların önünde açılarak sorular yazdırılır veya dağıtılır.
(2) Sınav sonunda cevap kâğıtları, isim bölümü adaylarca kapatıldıktan ve kaç adet
verildiği tespit edildikten sonra toplanır, zarfa konularak zarf mühürlenir ve durum bir tutanak
ile tespit edilip BaĢkana teslim edilir.
Yeterlik sınav notlarının değerlendirilmesi ve müfettiĢliğe atanma
MADDE 33 – (1) Yeterlik sınav notu; yazılı ve sözlü sınav notlarının ortalamasından
oluĢur.
(2) Yazılı sınav kâğıtları, sınav kurulu üyeleri tarafından 100 puan üzerinden
değerlendirilir. Yazılı sınavda baĢarılı sayılabilmek için üyelerin verdiği notların
ortalamasının en az 65 olması gerekir.
(3) Yazılı sınavda baĢarılı olan müfettiĢ yardımcıları sözlü sınava tabi tutulurlar.
MüfettiĢ yardımcılarına sözlü sınavda sınav kurulu üyelerinin her biri 100 tam puan üzerinden
puan verir. Verilen puanların ortalaması, sözlü sınav puanını teĢkil eder. Sözlü sınavda
baĢarılı sayılabilmek için en az 65 puan alınması gerekir.
(4) Yeterlik sınavlarında baĢarılı olanlar, yeterlik baĢarı sırasına göre müfettiĢ
kadrolarına atanırlar. Yeterlik sınav notlarında eĢitlik olması halinde müfettiĢ yardımcılığına
giriĢ sınav notu esas alınır.
BaĢka göreve atanma
MADDE 34 – (1) MüfettiĢ yardımcılarından; yeterlik sınavını kazanamayan ya da
mazereti olmaksızın sınav hakkını kullanmayanlara, bir yıl içinde ikinci kez sınav hakkı
verilir. Verilen ikinci sınav hakkında baĢarılı olamayanlar ya da kullanmayanlar TeftiĢ Kurulu
dıĢında, memur unvanlı pozisyonlara atanırlar.
SEKĠZĠNCĠ BÖLÜM
Kıdem, Yeniden Atanma, MüfettiĢlik Güvencesi ve Ġdari Görev
Mesleki kıdem
MADDE 35 – (1) MüfettiĢlik kıdemine esas süre, müfettiĢ yardımcılığında,
müfettiĢlikte, müfettiĢlik sıfat ve kadrosu muhafaza edilmek Ģartıyla idari görevlerde, ücretli
ve ücretsiz tüm kanuni izinlerde geçirilen süredir.
(2) MüfettiĢlik kıdemine esas süreleri aynı olanlar için kıdem sırası, müfettiĢ
yardımcıları açısından giriĢ sınavındaki, müfettiĢler için yeterlik sınavındaki notları esas
alınarak belirlenir.
(3) BaĢmüfettiĢlerin kıdem sırası müfettiĢlerden öncedir. BaĢmüfettiĢler arasındaki
kıdem sırasının tespitinde baĢmüfettiĢliğe atanma tarihi, aynı tarihte atananlar için müfettiĢlik
kıdemi, müfettiĢlik kıdemi de aynı olanlar için yeterlik sınavındaki notları esas alınır.
(4) BaĢkanlık yaptıktan sonra bu görevden ayrılan ve tekrar müfettiĢliğe dönenler,
dönemlerinin en kıdemlisi sayılırlar. Bu durumda birden fazla müfettiĢ olması halinde
bunların kıdem sırasının tespitinde müfettiĢlik kıdemleri esas alınır.
Yeniden atanma
MADDE 36 – (1) Görevinden ayrılan müfettiĢler Genel Müdürün onayı ile TeftiĢ
Kuruluna tekrar atanabilirler.
MüfettiĢlik güvencesi
MADDE 37 – (1) MüfettiĢler, kendi istekleri veya teftiĢ hizmetlerinin gerekleriyle
bağdaĢmayan mesleki yetersizlikleri ve mesleğin ifasını engelleyici nitelikteki sağlık sebepleri
dıĢında görevlerinden alınamaz, idari görevlere atanamazlar.
(2) Mesleki yetersizlik halleri veya sağlık sebeplerinin müfettiĢ raporu, sağlık kurulu
raporu veya benzeri nitelikteki belgelere dayandırılması esastır.
Ġdari görev
MADDE 38 – (1) MüfettiĢler, kendi rızası ve Genel Müdürün onayı ile idari
kademelerde görevlendirilebilirler.
MüfettiĢlerin soruĢturmadan çekilmeleri
MADDE 39 – (1) MüfettiĢler, soruĢturmasına görevlendirildikleri olayda 4/12/2004
tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 22 nci maddesinde sayılan hususlardan
birinin varlığını belirterek soruĢturmadan çekilme isteğinde bulunabilirler. BaĢkanlığa yazılı
olarak bildirilen çekilme isteği BaĢkan tarafından uygun görülürse görev baĢka müfettiĢe
verilir. Uygun görülmezse durum çekilme isteğinde bulunan müfettiĢe yazılı olarak bildirilir.
DOKUZUNCU BÖLÜM
TeftiĢ, Ġnceleme ve SoruĢturma ĠĢleri
TeftiĢ programları
MADDE 40 – (1) TeftiĢ programları yıllık olarak hazırlanır ve Genel Müdürün onayına
sunulur. Gerektiğinde Genel Müdürün onayı ile program revize edilebilir. TeftiĢ
programlarında, teftiĢ yerleri, teftiĢ süreleri, teftiĢ yöntemi, teftiĢin verimli, düzenli ve sağlıklı
Ģekilde yapılmasını sağlayacak diğer hususlar açıkça belirtilir.
Olağan ve olağanüstü teftiĢler
MADDE 41 – (1) TeftiĢ ve incelemeler; olağan ve olağanüstü olmak üzere iki kısma
ayrılır.
a) Olağan teftiĢ ve incelemeler; hazırlanan ve onay alınan yıllık programa göre yapılır.
b) OlağandıĢı teftiĢ ve incelemeler; Genel Müdür tarafından verilecek talimat veya
olağan teftiĢ, inceleme ve soruĢturma sırasında müfettiĢlerce gerek görülmesi halinde program
haricinde yapılır. Bu teftiĢler, bütün hizmet ve faaliyetleri kapsamına alabileceği gibi, belli
konularla sınırlı da olabilir.
ONUNCU BÖLÜM
Rapor ÇeĢitleri ve Ġlgili ĠĢlemler
Rapor çeĢitleri
MADDE 42 – (1) TeftiĢ Kurulunun yürüttüğü teftiĢ, inceleme ve soruĢturmalar
sonucunda, iĢin niteliğine göre;
a) Cevaplı teftiĢ raporu,
b) Ġnceleme raporu,
c) Ġdari soruĢturma raporu,
ç) Adli soruĢturma raporu,
d) Genel durum raporu,
e) Rehberlik raporu,
düzenlenir.
Cevaplı teftiĢ raporu
MADDE 43 – (1) Cevaplı teftiĢ raporu; programlı teftiĢlerde noksan ve hatalı bulunan,
ilgili mevzuata aykırı olan ve ilgili birim ve iĢyerlerince düzeltilmesi veya tamamlanması
gereken iĢlemleri, kayıt ve hesapları, birim ve iĢyerinin genel durumunu, teftiĢ edilenlerin
cevapları ile bu cevaplara iliĢkin müfettiĢin son görüĢünü içeren rapordur. Rapor, teftiĢ
edilenlerin yürürlükteki hükümlere göre tenkidi gerekli görülen iĢ, iĢlem ve eylemleri
hakkında düzenlenir. Bu raporla ilgili yapılacak iĢ ve iĢlemler aĢağıda belirtilmiĢtir:
a) Faaliyetlerin, ilgili mevzuata göre, kârlılık ve verimlilik ilkeleri gözetilerek etkin
Ģekilde ve zamanında yürütülüp yürütülmediği; para, kıymetli evrak, ürün, malzeme, makine,
depo, tesis, bina, araç ve gereçler ile diğer varlıkların mevzuata ve usulüne uygun olarak,
kayıt ve nitelikleri bozulmayacak Ģekilde takip edilip edilmediği belirlenir.
b) Yürürlükteki yazılı kural ve yöntemlerde, kadro yapısında, mevcut personelin resmi
ve özel niteliklerinde ve yaptıkları iĢlemlerde çalıĢma düzenine, verimlilik ve kârlılığa engel
olabilecek hususlar bulunup bulunmadığı ile ESK amaçlarının gerçekleĢtirilmesi bakımından
görülen olumsuzluklar belirlenir.
c) TeftiĢ sürecinde; personelin amaca uygun Ģekilde çalıĢması, bilgi düzeylerinin
artırılması, güven, istek duygularının geliĢtirilmesi hususlarında rehberlik hizmeti verilir.
ç) Raporun teftiĢ edilen birim ve iĢyerinde düzenlenmesi esastır.
d) Herhangi bir eleĢtiri ve öneri getirilmeyen konulara raporda yer verilmez.
e) Rapor, teftiĢin tamamlanmasından sonra gecikmeden hazırlanarak ilgililerin görüĢleri
alınmak üzere, teftiĢ edilen birim veya iĢyerinin en yüksek amirine teslim edilir.
f) TeftiĢ sonucunda tenkide değer bir husus görülmemesi halinde rapor düzenlenmez.
Bu durum bir yazıyla BaĢkanlığa, ilgili birim veya iĢyerine bildirilir.
g) TeftiĢ sırasında kanuni takibatı ve/veya disiplin cezasını gerektirdiği anlaĢılan
hususlar cevaplı teftiĢ raporlarına yazılmaz. Bu ve benzeri konulardaki bilgi ve belgeler
tutanağa bağlanır ve bir yazı ekinde BaĢkanlığa gönderilerek soruĢturma talep edilir. Alınacak
talimata göre hareket edilir.
ğ) Cevaplı teftiĢ raporları üç nüsha olarak düzenlenir. Raporların ikinci nüshaları teftiĢi
yapılan birim veya iĢyerine bırakılır. Üçüncü nüsha ise müfettiĢte kalır. MüfettiĢ tarafından
hazırlanan son görüĢ, teftiĢ edilen birim veya iĢyerine bırakılan nüshada yer almaz.
h) Cevaplı teftiĢ raporlarının ilgililerce zamanında cevaplandırılması hususunu
müfettiĢler kendileri izler. Haklı nedenlere dayanmadan süresinde cevaplandırılmayan
raporlar hakkında gereği yapılmak üzere müfettiĢlerce BaĢkanlığa bilgi verilir.
ı) MüfettiĢler, alınan cevapları inceledikten sonra, en kısa sürede, son görüĢlerini de
belirterek raporu BaĢkanlığa gönderirler.
(2) Cevaplı teftiĢ raporları hakkında teftiĢ edilen birim ve iĢyerlerince yapılacak iĢlemler
aĢağıda belirtilmiĢtir:
a) Cevaplı teftiĢ raporu müfettiĢçe verilecek süre içinde cevaplandırılır.
b) Kendilerine cevaplı teftiĢ raporu verilenler, tenkit olunan iĢlemleri usul ve mevzuat
çerçevesinde düzeltmekle görevlidirler. Tenkit maddelerinden bir kısmı veya tamamı
hakkında müfettiĢten farklı görüĢte oldukları takdirde, bunu ve dayanağını cevaplarında açık
Ģekilde ve kısaca belirtirler.
(3) Genel Müdürlüğe intikal eden cevaplı teftiĢ raporları hakkında ilgili birimlerce
aĢağıdaki iĢlemler yapılır:
a) Merkez birimleri, cevaplı teftiĢ raporlarını, kendilerine intikalinden itibaren bir ay
içerisinde inceleyerek teftiĢi yapılan iĢyerine gerekli talimatı verirler. ĠĢyerlerine verilen
talimatın iki nüshası raporla birlikte BaĢkanlığa gönderilir. Talimatın bir nüshası BaĢkanlıkça
ilgili müfettiĢe intikal ettirilir. MüfettiĢler bu talimatlara katılmadıkları takdirde bir ay
içerisinde itiraz edebilirler. BaĢkanlık, bu itiraza iĢtirak ederse, konu yetkili makama
sunularak alınacak talimata göre hareket edilir.
b) MüfettiĢlerin, iĢyerleri ile ilgili cevaplı teftiĢ raporları hakkında talimat verilmeyen
bir husus tespit etmeleri halinde, ilgili birime intikal ettirilmek üzere durumu bir ay içerisinde
BaĢkanlığa bildirirler.
c) TeftiĢ gören iĢyeri, alınan talimat üzerine yapılan iĢlemleri iki ay içerisinde Genel
Müdürlüğe bildirmek zorundadır.
(4) TeftiĢe tabi yerler, kabul edilebilir bir gerekçe olmaksızın teftiĢ dıĢı bırakılamaz.
Ġnceleme raporu
MADDE 44 – (1) Ġnceleme raporu;
a) Mevzuatın uygulanmasında görülen noksanlık ve hataların giderilmesine yönelik
öneriler ile mevzuat değiĢiklikleri hakkındaki görüĢ ve tekliflerin,
b) Cevaplı teftiĢ raporunda belirtilmemesi gereken hususların,
c) Genel Müdürlükçe incelettirilen çeĢitli konular hakkındaki düĢüncelerin,
ç) ġikâyet ve ihbarlar üzerine yapılan inceleme ve soruĢturmalar sonucunda cezai
takibatı gerektirir durum görülmediği takdirde yapılacak iĢleme esas görüĢlerin,
belirlenmesi ve bildirilmesi amacıyla düzenlenir.
(2) Ġnceleme raporları, ilgili birim veya iĢyerleri dikkate alınarak yeterli sayıda
hazırlanır. Bu raporlar, gereği yapılmak üzere BaĢkanlıkça ilgili birimlere gönderilir.
Ġdari soruĢturma raporu
MADDE 45 – (1) Ġdari soruĢturma raporu, soruĢturmaya tabi personelin disiplin suçu
niteliğindeki tutum ve eylemleri için düzenlenir.
Adli soruĢturma raporu
MADDE 46 – (1) Adli soruĢturma raporu; soruĢturmaya tabi personel ile suça iĢtirak
eden üçüncü Ģahısların, Türk Ceza Kanununa veya ceza koyan diğer mevzuata göre suç
sayılan eylemleri ile ilgili olarak düzenlenen raporlardır. Raporda cezai takibat gerektiren
olay, failleri ve olayı kanıtlayan somut delilleri ile birlikte açıkça gösterilir. Bu raporda idari
tedbir ve tekliflere yer verilmez.
SoruĢturmaya baĢlama
MADDE 47 – (1) SoruĢturmaya, BaĢkanın yazılı emri ile baĢlanır. Bu konuda;
a) Birimlerce soruĢturulmaya verilmek istenen konu, olay ve kiĢilerle ilgili olarak
hazırlanacak gerekçeli yazı ve belgeler Genel Müdürün onayı alındıktan sonra BaĢkanlığa
gönderilir. Bu yazı ve ekleri BaĢkanlığa en az dört nüsha olarak gönderilir. BaĢkan, belirtilen
konuları soruĢturmak üzere müfettiĢlerden biri veya birkaçını yazılı olarak görevlendirir.
b) MüfettiĢlerce yürütülen çalıĢma sırasında, personelin ilgili kanun ve diğer mevzuat
bakımından cezalandırılmasını gerektiren davranıĢ veya fiillerinin belirlenmesi veya bu yönde
müfettiĢe bir ihbar yapılmıĢ olması durumunda, konu ile ilgili olarak ön inceleme yapılır. Bu
inceleme sırasında belirlenen kanıtların değerlendirilmesi sonucunda varılacak kanaat,
müfettiĢçe bir yazı ile BaĢkanlığa bildirilir. BaĢkanlık, müfettiĢlerden gelen soruĢturma
taleplerini, onayını almak üzere Genel Müdüre sunar. Genel Müdür tarafından onaylanan
konuları soruĢturmak üzere bir veya birkaç müfettiĢ BaĢkanlıkça bir yazı ile görevlendirilir.
SoruĢturma, görev yazısında belirtilen kapsamda yapılır. Gerektiğinde, ilave konular hakkında
soruĢturma yapılabilmesi için yetki talep edilir.
c) ÇalıĢma sırasında yapılan sayımlarda önemli sayılabilecek miktar ve tutarda
noksanlık tespit edilmesi, yangın çıkması, sahte belge düzenlenmesi gibi yasal açıdan suç
oluĢturan ve derhal soruĢturmaya baĢlanılmaması durumunda kanıtların ortadan kaybolması
ihtimali olan durumlarda müfettiĢler izin almaksızın soruĢturmaya baĢlayarak durumu derhal
BaĢkanlığa bildirirler. Bu tür önemli ve acil durumlarda konu, adli soruĢturma raporu
sonradan verilmek üzere, savcılığa suç duyurusunda bulunulur ve durum hakkında BaĢkanlığa
bilgi verilir.
SoruĢturmanın yürütülmesi ve delillerin toplanması
MADDE 48 – (1) SoruĢturmaya, ihbar veya Ģikâyet konusunun belirlenmesi, delillerin
toplanması, ihbarcı veya Ģikâyetçinin dinlenmesi ile baĢlanır. Bu kapsamda elde edilen bilgi
ve deliller ile müfettiĢin resen yaptığı tespitler tutanağa bağlandıktan sonra soruĢturma
konusunu teĢkil eden konuyla ilgili bütün kayıt ve belgeler incelenir. Bu arada gösterilen veya
gerekli görülen Ģahitlerin bilgi ve görgüleri tutanağa bağlanır. Ġlgilinin lehinde ve aleyhinde
olan tüm deliller belirlendikten sonra ifadesi alınır. Ġlgili bu ifade sırasında yeni deliller ortaya
koyar veya Ģahitler gösterirse bunlar da incelenir ve dinlenir. Bu inceleme ve dinleme
sonunda ortaya çıkacak durum gerekli açıklama yapılarak ilgiliye bildirilir. Bu iĢleme,
ilgilinin gösterebileceği baĢka delil veya Ģahit kalmayıncaya kadar devam edilir. Ġlgilinin
baĢka bir delili ve diyeceği bulunmadığını beyan etmesi üzerine ifade alınmasına son verilir.
(2) SoruĢturma konusunun birden fazla olması durumunda her birine ayrı numara verilir
ve bunlar müstakil baĢlıklar altında incelenir.
(3) SoruĢturma sırasında muayene, analiz ve bilirkiĢi tetkiki gibi uzmanlık gerektiren
hallerde yaptırılacak çalıĢma sonucu düzenlenen belge ve raporlar deliller arasında gösterilir.
SoruĢturmanın tamamlanması
MADDE 49 – (1) Yapılan her soruĢturma bir idari soruĢturma raporuna bağlanır.
Olayda adli takibatı gerektiren bir husus varsa ayrıca adli soruĢturma raporu düzenlenir.
(2) SoruĢturmayla görevli müfettiĢ; ihbarcı, Ģikâyetçi veya delillerin bulunamaması
ve/veya konu hakkında suç unsuru tespit edilememesi gibi sebeplerle, soruĢturmayı inceleme
safhasında tamamlar ve inceleme sonucunu BaĢkanlığa bir yazıyla bildirir. Bu yazıda varsa
konu ile ilgili tedbir ve tekliflere yer verilir.
Personelin görevden uzaklaĢtırılması ve göreve iadesi
MADDE 50 – (1) MüfettiĢler, görevlendirildikleri hususlarla ilgili olarak aĢağıdaki
Ģartların gerçekleĢmesi halinde ilgilileri usulüne göre görevden uzaklaĢtırabilirler:
a) Kamu hizmetleri gerekleri yönünden görevi baĢında kalması sakıncalı olmak.
b) Para ve para hükmündeki belge ve senetleri, her türlü mal ve ayniyatı, bunların
hesap, belge ve defterlerini göstermekten ve bunlarla ilgili sorulan soruları cevaplamaktan
kaçınmak, teftiĢ inceleme ve soruĢturmayı güçleĢtirecek, engelleyecek davranıĢlarda
bulunmak.
c) 18/4/1990 tarihli ve 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, RüĢvet ve
Yolsuzluklarla Mücadele Kanununun 17 nci maddesine giren eylemlerde bulunmak.
(2) Görevden uzaklaĢtırma tedbiri teftiĢ, inceleme ve soruĢturmanın her safhasında
alınabilir. Ancak görevden uzaklaĢtırılan personelin görevi baĢında kalmasının sakıncalı
olduğunun açık bir Ģekilde ortaya konulması, birinci fıkranın (b) bendinde yazılı hususun ise
bir tutanakla tespit edilmesi gerekir.
(3) Görevden uzaklaĢtırılan personelle ilgili durum, müfettiĢ tarafından gerekçesiyle
birlikte atamaya yetkili amirine, BaĢkanlığa ve diğer ilgililere yazılı olarak derhal bildirilir.
(4) Yapılan çalıĢma sonucunda suçun iĢlendiğinin belirlenememesi veya yeterli delil
bulunamaması durumunda, görevden uzaklaĢtırılan personel müfettiĢin gecikmeden vereceği
rapor üzerine derhal görevine iade edilir.
(5) Görevden uzaklaĢtırma ile ilgili rapor hakkında yapılacak iĢlemler ilgili birim ve
iĢyerlerince öncelikle sonuçlandırılır.
(6) Herhangi bir personelin görevden uzaklaĢtırılması durumunda iĢlerin aksamaması
için birim veya iĢyeri amirince gerekli tedbirler alınır.
(7) TeftiĢ, inceleme ve soruĢturma sonucunda suç iĢlenmediği anlaĢıldığında veya
yeterli delil elde edilemediği takdirde, görevden uzaklaĢtırılan personel, müfettiĢin ivedilikle
bildireceği yazılı görüĢ üzerine, amirlerince derhal görevine iade edilir.
(8) Görevden uzaklaĢtırılanlara ait soruĢturma ile ilgili olarak, merkez teĢkilatı
birimlerince bu soruĢturmaya ait rapor üzerinde yapılacak iĢlemin diğer iĢlerden öncelikle
tamamlanması ve sonuçlandırılması zorunludur.
Savunma
MADDE 51 – (1) Haklarında disiplin veya ceza uygulaması gerektiren hallerde ilgili
personelin yazılı savunmasının alınması zorunludur. Savunması alınacak personele suç
sayılan fiil ve davranıĢları, kanıtları ile birlikte yazılı olarak açık Ģekilde bildirilir. Personelin
talebi halinde suçlandığı konuyla ilgili belgeleri inceleme imkânı da sağlanarak ve yedi
günden az olmamak üzere verilecek süre içerisinde savunmasını yapması istenir.
Mektupla açıklama veya ifade istenmesi
MADDE 52 – (1) SoruĢturma sırasında ilgili personel veya Ģahidin soruĢturma yapılan
yerde bulunmadığı hallerde müfettiĢ tarafından kendisine soru kâğıdı gönderilir. Bu kâğıt
gönderilirken, personele uygun bir süre tanınır. Personel ve Ģahitlerin açıklama veya ifadeleri
birim veya iĢyeri amirliği aracılığı ile de alınabilir. Bu takdirde hazırlanacak soru kâğıdı bir
yazı ekinde birim veya iĢyeri amirine gönderilir. Birim veya iĢyeri amiri soru kâğıdını ilgiliye
tebliğ ederek alınacak cevabı süresi içinde müfettiĢe gönderir.
(2) Gerektiğinde personelin yazılı ifadesi bir baĢka müfettiĢ vasıtasıyla istinabe suretiyle
de alınabilir.
SoruĢturma raporlarının hazırlanması
MADDE 53 – (1) Ġdari ve adli soruĢturma raporları aĢağıda belirtilen kısımlardan
oluĢur:
a) BaĢlangıç:
1) SoruĢturma konusundan ne zaman ve nasıl bilgi sahibi olunduğu,
2) Fiilin iĢlenme tarihi,
3) SoruĢturmaya nerede ve ne zaman baĢlandığı,
4) SoruĢturmanın nelerden ibaret olduğu.
b) Delillerin tahlili ve tartıĢılması: SoruĢturulan konuların, toplanan deliller kapsamında
mevcut olup olmadığı, ilgililer ve varsa kurum zararı gösterilmek suretiyle, hiçbir tereddüde
meydan verilmeyecek Ģekilde izah edilir. Toplanan somut delillere göre sonuca varılır.
c) Özet: Bu bölümde tahlil ve tartıĢma kısmında izahı yapılan hususlar yine maddeler
halinde özetlendikten sonra kısaca varılan sonuç belirtilir.
ç) Sonuç:
1) Cezai yönden; soruĢturulan olayda Türk Ceza Kanunu veya ceza koyan diğer
kanunlara aykırı, takibatı gerektiren bir eylem varsa kısaca belirtildikten sonra, yazılan adli
soruĢturma raporunun tarihi ve numarası ile hangi savcılığa hitaben yazıldığı açıklanır.
2) Disiplin yönünden; olayda ihlal edilen disiplin hükümleri ile failleri ve bunların fiil
ve hareketlerine uyan cezalar gösterilerek cezalandırılmaları teklif edilir. Hafifletici nedenleri
varsa izahı yapılarak cezanın hafifletilmesi istenir.
3) Ġdari yönden; soruĢturma konuları ile ilgili tedbir, teklif ve tavsiyeler bu bölümde
belirtilir. Acil hususlarda bunlar mektupla intikal ettirilir. Bu kısımda mektubun tarihi ve
numarası belirtilir. Varsa olayda meydana gelen kurum zararı ve müsebbipleri gösterilir.
Zararın tazmini veya netice hesabına alınması ile ilgili teklifler ve gerekli görülmesi halinde
dava açılması ile ilgili öneriler belirtilir.
4) ZamanaĢımı yönünden; olayla ilgili zamanaĢımı süre ve tarihleri belirtilir.
ZamanaĢımı süresinin dolması çok yakınsa durum daha önceden bir yazıyla bildirilir.
(2) Birinci fıkranın (ç) bendinde belirtilen hususlar adli soruĢturma raporlarına
yazılmaz.
(3) Ġdari soruĢturma raporları üç, adli soruĢturma raporları dört nüsha olarak hazırlanır.
Ġdari soruĢturma raporlarının asılları ile bir nüshası, adli soruĢturma raporlarının ise asılları ile
iki nüshası yazı ekinde BaĢkanlığa gönderilir. Raporların bir nüshası müfettiĢte kalır.
Genel durum raporu
MADDE 54 – (1) Genel durum raporu, yapılan teftiĢ, inceleme ve soruĢturmalarla ilgili
olarak özet bilgi vermek amacıyla düzenlenir. Bu raporlarda aĢağıda belirtilen hususlar yer
alır:
a) TeftiĢi yapılan birim ve iĢyerleri ile düzenlenen raporlar.
b) Ġhbar ve Ģikâyet konuları, bunlar üzerine yapılan inceleme ve soruĢturmaların
neticeleri.
c) BaĢkanlıkça programla beraber veya sonradan gönderilen inceleme konuları, yapılan
incelemelerin sonuçları.
ç) Görevden uzaklaĢtırılan personel varsa sayıları ve sebepleri.
d) Mevzuatın uygulanmasında görülen genel hata ve noksanlıklar.
e) TeftiĢ edilen birim ve iĢyerlerinin faaliyet durumu.
f) TeftiĢ dönemine ve gerekmesi halinde önceki dönemlere ait programların
uygulanması ile ilgili bilgiler.
g) Diğer konular.
(2) Genel durum raporları üç nüsha olarak düzenlenir ve BaĢkanlığa verilir.
Rehberlik raporu
MADDE 55 – (1) BaĢkanlığın rehberlik hizmetleri, ESK birim ve iĢyerlerinin talepleri
de dikkate alınarak Genel Müdürün onayı üzerine BaĢkanlıkça hazırlanan bir plan
çerçevesinde, faaliyetlerin daha etkin olarak yürütülmesi için açıklayıcı ve eğitici nitelikte
gerçekleĢtirilir. GerçekleĢtirilen hizmetler sonucunda Rehberlik Raporu düzenlenir.
(2) Verilecek rehberlik hizmetleri tek taraflı bir çalıĢma olmayıp, rehberlik hizmeti
verilen birimle iĢbirliği içerisinde yürütülür. Bu hizmetlerde Ģeffaflık esastır.
Rehberlik ilkeleri
MADDE 56 – (1) Bu Yönetmelikte belirtilen rehberlik hizmetinin yürütülmesinde;
a) Verilecek rehberlik hizmetinin gerekçesinin ortaya konulması, hizmetin içeriğinin ve
amacının belirlenmesi,
b) Hedef kitlenin belirlenmesi,
c) Mevzuat yönünün ortaya konulması,
ç) Hizmette devamlılığın sağlanması ve hizmet kalitesinin yükseltilmesi,
ilkeleri esas alınır.
(2) Rehberlik hizmetinin planlanması ve uygulanmasında ilgili merkez ve taĢra
birimleriyle koordine sağlanır.
Rapor ekleri
MADDE 57 – (1) TeftiĢ, inceleme ve soruĢturma sonunda hazırlanan raporların bütün
ekleri müfettiĢ tarafından mühürlenerek imzalanır. Raporların ekleri için bir dizi pusulası
yapılır. Dizi pusulasında ekin sıra numarası, tarihi, sayısı ve mahiyeti belirtilir. Dizi pusulası,
mühür ve imza ile tasdik olunur. Raporların aslına eklerin asılları, diğer nüshalarına
müfettiĢin mührünü taĢıyan suretleri eklenir.
Raporlar hakkında yapılacak iĢlemler
MADDE 58 – (1) Raporlar, BaĢkan ve refakat müfettiĢleri tarafından incelenir.
Düzeltilmesi veya tamamlattırılması gereken hususlar varsa bunların giderilmesi, raporu
düzenleyen müfettiĢten gerekçeleri ortaya konularak istenir. Raporun düzeltilmesine iliĢkin
talebe müfettiĢin katılmaması durumunda BaĢkanın görüĢü doğrultusunda iĢlem yapılır.
Raporlar Genel Müdürün onayına sunulur.
(2) Raporlar üzerinde BaĢkanlıkça yapılan incelemeden sonra aĢağıda belirtilen iĢlemler
uygulanır:
a) Cevaplı teftiĢ raporları ile inceleme ve soruĢturma raporları üzerine Genel
Müdürlüğün ilgili birimlerince yapılacak iĢlemler, BaĢkanlık ve ilgili müfettiĢ tarafından
izlenir. Genel Müdürlük birimleri, kendileri ve iĢyerleri ile ilgili olarak intikal eden raporlarda
yer alan iĢlemleri, zamanaĢımı sürelerini dikkate alarak ve ESK‘nın zararına neden
olunmayacak Ģekilde en geç üç ay içerisinde sonuçlandırırlar. ĠĢlemleri bu süre içerisinde
tamamlanamayan raporlar hakkında BaĢkanlığa gerekçeli olarak üç aylık dönemler halinde
veya iĢin safahatına göre bilgi verilir.
b) Raporlara istinaden uygulanması uygun görülen hususlardaki BaĢkanlık yazılarının
bir sureti ilgili müfettiĢe, rapor birden fazla müfettiĢe aitse kıdemli müfettiĢe gönderilir.
Ġnceleme ve soruĢturma raporlarının sonuç bölümlerindeki müfettiĢlik önerileri üzerine
yapılan iĢlemler, iĢlem tarihinden itibaren en geç otuz gün içinde BaĢkanlık aracılığıyla
müfettiĢe bildirilir. Herhangi bir iĢlem yapılmaması halinde bunun da gerekçeli olarak
bildirilmesi gerekir. MüfettiĢler yapılan iĢleme katılmadıkları takdirde konu ile ilgili
görüĢlerini gerekçeleriyle birlikte en geç otuz gün içinde BaĢkanlığa bildirirler. MüfettiĢlerin
bu görüĢleri karĢısında BaĢkan konuyu gerekirse yeniden inceletir veya gereğini bizzat yapar.
c) MüfettiĢlerin, görev konuları dıĢında kalan tavsiyeleri, Genel Müdürlüğün ilgili
birimlerine gönderilir. Bunların yerine getirilip getirilmediği ilgililerce takip edilir. MüfettiĢ
görüĢünden farklı düĢünülen konular gerekçeli olarak bir yazıyla BaĢkanlığa bildirilir. Aksi
halde sorumlular hakkında genel hükümlere göre iĢlem yapılır.
ç) Adli soruĢturma raporları Hukuk MüĢavirliğine; disiplin cezası uygulanması önerisi
bulunan soruĢturma raporları, Ġnsan Kaynakları ve Yönetimi GeliĢtirme Dairesi BaĢkanlığına
gönderilir.
d) Raporlarda idari mahiyetteki teklif ve tavsiyeler ilgili birimlerce yerine getirilir.
e) Raporlarda ESK Ģahsi hakkını ilgilendiren teklifler birimlerce değerlendirilerek ilgili
mevzuat kapsamında gerekli iĢlem yapılır.
(3) Genel Müdür, düzenlenmiĢ olan raporları olayın anlaĢılması ve içerik yönünden
yetersiz gördüğü takdirde, konunun aynı veya baĢka müfettiĢ tarafından tekrar incelenmesini
isteyebilir.
ONBĠRĠNCĠ BÖLÜM
ÇeĢitli ve Son Hükümler
Yolluk ve diğer haklar
MADDE 59 – (1) MüfettiĢlerin avans, yolluk ve diğer mali hakları ilgili mevzuata göre
ödenir.
ÇalıĢma ve hak ediĢ cetvelleri
MADDE 60 – (1) MüfettiĢler, çalıĢmalarını ve aldıkları yollukları her ay
düzenleyecekleri geçici görev yolluk bildirimleri ile çalıĢma ve hakediĢ cetvelinde gösterirler.
Bu cetveller, müteakip ayın ilk haftası içerisinde hazırlanarak BaĢkanlığa gönderilir.
(2) ÇalıĢma ve hakediĢ cetvellerinde, ilgili ay içinde yapılan çalıĢmalar günler itibariyle
ve ana hatlarıyla belirtilir, yazılan raporlar gösterilir. MüfettiĢlerin yolculuklarına ait giderleri,
aylık hakediĢleri ve bunlara karĢılık çekilen avansları gösteren tablolar doldurulur.
(3) ÇalıĢma ve hakediĢ cetveline, yolluk bildirimi, avans talep formunun bir örneği,
konaklama faturaları, yetki çerçevesinde üçüncü kiĢilere yapılan ödemeler, biletler ve benzeri
belgeler eklenir.
(4) ÇalıĢma ve hakediĢ cetvelleri dört nüsha düzenlenir ve üç nüshası BaĢkanlığa
gönderilir.
HaberleĢme
MADDE 61 – (1) MüfettiĢler, teftiĢ, inceleme ve soruĢturma çalıĢmaları sırasında ilgili
birim ve iĢyerleriyle doğrudan yazıĢma ve görüĢme yaparlar. Acele ve fakat gizli olmayan
haberleĢmelerde, duruma göre gerekli iletiĢim aracı kullanılır.
(2) BaĢkanlığa, birimlere ve iĢyerlerine gönderilecek yazılar yeterli sayıda hazırlanır.
(3) MüfettiĢler, görevli gittikleri yerlere varıĢ ve buradan ayrılıĢlarını aynı gün
BaĢkanlığa yazılı veya elektronik ortamda bildirirler. Grup halindeki çalıĢmalarda yazıĢma ve
haberleĢmeler kıdemli müfettiĢ tarafından yapılır.
(4) MüfettiĢler, görevleri ile ilgili konularda kamu kurum ve kuruluĢları ile gerçek ve
tüzel kiĢilerle doğrudan yazıĢma yapabilirler. Ancak, BaĢbakanlık, yüksek yargı organları,
diğer Bakanlıkların merkez ve yurtdıĢı birimleriyle olan yazıĢmalar BaĢkanlık aracılığıyla
genel esaslara göre yapılır.
Kayıt ve dosya iĢleri
MADDE 62 – (1) MüfettiĢler, yazdıkları raporların ve diğer yazıların birer örneğini ve
kendilerine gelen yazıları özel dosyalarında saklarlar. Raporlar ilgili makamlara yazı ekinde
gönderilir.
(2) MüfettiĢler, çeĢitli makamlara gönderdikleri rapor ve yazılar ile kendilerine gelen
yazıları bir deftere iĢlerler ve gönderdikleri yazılara özel sayılarını verirler.
MüfettiĢlik mührü, kimlik belgesi ve malzeme
MADDE 63 – (1) MüfettiĢlere ve yetkili müfettiĢ yardımcılarına bir adet resmi mühür
ve resimli kimlik belgesi verilir. MüfettiĢlere bilgisayar, hesap makinesi, çanta gibi
malzemeler BaĢkanlıkça temin edilir. MüfettiĢlerin görevlerinden ayrılmaları durumunda
kendilerine verilmiĢ olan mühür, kimlik belgesi ve malzemeler BaĢkanlığa iade edilir.
Yürürlükten kaldırılan yönetmelik
MADDE 64 – (1) 24/10/2008 tarihli ve 27034 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Et ve
Balık Kurumu TeftiĢ Kurulu Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıĢtır.
GeçiĢ hükmü
GEÇĠCĠ MADDE 1 – (1) Bu Yönetmeliğin yayımı tarihinde; Bakanlıklarda, bağlı veya
ilgili kuruluĢlarında mesleğe yarıĢma sınavı ve staj dönemini müteakiben yapılan yeterlilik
sınavı
sonucunda
girerek,
kontrolör/denetçi/müfettiĢ
veya
baĢ
kontrolör/baĢ
denetçi/baĢmüfettiĢ unvanını kazanmıĢ olanlar ile ESK‘da daire baĢkanı, dengi ya da daha üst
görevlerde en az bir yıl asaleten bulunmuĢ olanlardan, bu Yönetmeliğin 22 nci maddesinin
birinci fıkrasının (c) bendinde belirlenen öğrenim Ģartlarını taĢımaları ve Devlet Memurları
Kanununun 125 inci maddesinin birinci fıkrasının (C) ve (D) bentlerine göre ceza almamıĢ
olmaları kaydıyla, müfettiĢ/baĢmüfettiĢ kadrolarına bir yıl içinde atama yapılabilir.
Yürürlük
MADDE 65 – (1) Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
Yürütme
MADDE 66 – (1) Bu Yönetmelik hükümlerini Et ve Süt Kurumu Genel Müdürü
yürütür.
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
TEBLĠĞLER
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:
ĠġKOLU TESPĠT KARARI
Karar No. : 2014/14
ĠĢyeri
: Çapa Ġplik Tekstil San. ve Tic. A.ġ.
DOSAB Yasemin Sok. No:12
Osmangazi/BURSA
SGK Sicil No. :
1066829.016
Tespiti Ġsteyen :
Batis Sendikası
Ġnceleme
: Çapa Ġplik Tekstil San. ve Tic. A.ġ.‘de Bakanlığımızca yapılan
incelemede; merkez iĢyeri Dumlupınar Mah. Anafartalar Cad. Sayar ĠĢhanı Kat: 1 D: 4
BALIKESĠR adresinde bulunan adı geçen Ģirketin DOSAB Yasemin Sok. No:12
Osmangazi/BURSA adresinde bulunan iĢyerinde, yapılan iĢin boyalı-boyasız ipliğin büküm
makinelerinden geçirilerek fantezi iplik haline dönüĢtürülmesi iĢi olduğu, bu nedenle yapılan
iĢlerin ĠĢkolları Yönetmeliğinin 05 sıra numaralı ―Dokuma, hazır giyim ve deri‖ iĢkolunda
yer aldığı tespit edilmiĢtir.
Karar: Çapa Ġplik Tekstil San. ve Tic. A.ġ. iĢyerinde yürütülen iĢlerin niteliği
itibariyle ĠĢkolları Yönetmeliğinin 05 sıra numaralı ―Dokuma, hazır giyim ve deri‖ iĢkoluna
girdiğine ve yapılan bu tespitin Resmî Gazete‘de yayımlanmasına 6356 sayılı Sendikalar ve
Toplu ĠĢ SözleĢmesi Kanununun 5‘inci maddesi gereğince karar verilmiĢtir.
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığından:
ĠġKOLU TESPĠT KARARI
Karar No. : 2014/15
ĠĢyeri
: Sevva Tekstil Sanayi ve Tic. Ltd. ġti.
Koğukçınar Mah. 2. GüneĢli Sok. No:7
Osmangazi/BURSA
SGK Sicil No. :
1170996.016
Tespiti Ġsteyen :
Batis Sendikası
Ġnceleme
: Sevva Tekstil Sanayi ve Tic. Ltd. ġti.‘nde Bakanlığımızca yapılan
incelemede; adı geçen Ģirketin Koğukçınar Mah. 2. GüneĢli Sok. No:7 Osmangazi/BURSA
adresinde bulunan iĢyerinde boyalı olarak satın alınan polyester ya da pamuk ipliğin, yumoĢ
iplik makinesinde örülerek perde imalatı yapıldığı, bu nedenle yapılan iĢlerin ĠĢkolları
Yönetmeliğinin 05 sıra numaralı ―Dokuma, hazır giyim ve deri‖ iĢkolunda yer aldığı tespit
edilmiĢtir.
Karar: Sevva Tekstil Sanayi ve Tic. Ltd. ġti. iĢyerinde yürütülen iĢlerin niteliği
itibariyle ĠĢkolları Yönetmeliğinin 05 sıra numaralı ―Dokuma, hazır giyim ve deri‖ iĢkoluna
girdiğine ve yapılan bu tespitin Resmî Gazete‘de yayımlanmasına 6356 sayılı Sendikalar ve
Toplu ĠĢ SözleĢmesi Kanununun 5‘inci maddesi gereğince karar verilmiĢtir.
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
ANAYASA MAHKEMESĠ KARARLARI
Anayasa Mahkemesinin 9/1/2014 Tarihli ve 2013/533 BaĢvuru Numaralı
Kararı, 25 ġubat 2014 Tarihli ve 28924 Sayılı Resmi Gazetede
YayınlanmıĢtır.
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
Anayasa Mahkemesinin 23/1/2014 Tarihli ve 2013/841 BaĢvuru Numaralı
Kararı, 25 ġubat 2014 Tarihli ve 28924 Sayılı Resmi Gazetede
YayınlanmıĢtır.
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
Anayasa Mahkemesinin 23/1/2014 Tarihli ve 2013/1948 BaĢvuru Numaralı
Kararı, 25 ġubat 2014 Tarihli ve 28924 Sayılı Resmi Gazetede
YayınlanmıĢtır.
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
Anayasa Mahkemesinin 23/1/2014 Tarihli ve 2013/2600 BaĢvuru Numaralı
Kararı, 25 ġubat 2014 Tarihli ve 28924 Sayılı Resmi Gazetede
YayınlanmıĢtır.
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
Adalet Bakanlığından Ġhalelere Katılmakta Yasaklama Kararı
[R.G. 25 ġubat 2014 – 28924]
—— • ——
YÖNETMELĠK
Üniversitelerarası Kurul BaĢkanlığından:
LĠSANSÜSTÜ EĞĠTĠM VE ÖĞRETĠM YÖNETMELĠĞĠNDE
DEĞĠġĠKLĠK YAPILMASINA DAĠR YÖNETMELĠK
MADDE 1 – 1/7/1996 tarihli ve 22683 sayılı Resmî Gazete‘de yayımlanan Lisansüstü
Eğitim ve Öğretim Yönetmeliğinin 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (b), (c) ve (d) bentleri
aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―b) Doktora programına baĢvurabilmek için adayların bir lisans veya tezli yüksek lisans
diplomasına, hazırlık sınıfları hariç en az onyarıyıl süreli Tıp, DiĢ Hekimliği ve Veteriner
Fakülteleri diplomasına, Eczacılık ve Fen Fakültesi lisans veya yüksek lisans derecesine veya
Sağlık Bakanlığınca düzenlenen esaslara göre bir laboratuvar dalında kazanılan uzmanlık
yetkisine sahip olmaları ve ALES‘den baĢvurduğu programın puan türünde 55, lisans
diplomasıyla baĢvuranlardan 80, standart puandan az olmamak koĢuluyla ilgili senatoca
belirlenecek ALES standart puanına sahip olmaları gerekir. Lisans derecesiyle doktora
programına baĢvuranların lisans mezuniyet not ortalamalarının 4 üzerinden en az 3 veya
muadili bir puana sahip olmaları gerekir. Yüksek lisans derecesiyle doktoraya baĢvuracak
olanların doktora programlarına kabulünde, ALES puanı yanı sıra lisans ve/veya yüksek
lisans not ortalaması ve mülakat sonucu da değerlendirilir. Bu değerlendirmeye iliĢkin
hususlar ile baĢvuru için adayların sağlaması gereken referans mektubu, neden doktora
yapmak istediğini belirten kompozisyon, uluslararası standart sınavlar benzeri diğer belgeler
ilgili senato tarafından düzenlenen yönetmelikle belirlenir. Ancak doktora programına öğrenci
kabulünde, anadilleri dıĢında Ġngilizce, Almanca, Fransızca, Ġtalyanca, Ġspanyolca, Rusça,
Arapça, Çince, Japonca, Farsça dillerinden birinden merkezi yabancı dil sınavından en az 55
puan veya ÖSYM Yönetim Kurulu tarafından eĢdeğerliği kabul edilen uluslararası yabancı dil
sınavından bu puan muadili bir puan alınması zorunlu olup, bu asgari puanların girilecek
programların özelliklerine göre gerekirse yükseltilmesine üniversite senatolarınca karar
verilir. ALES puanının % 50'den az olmamak koĢuluyla ne kadar ağırlıkla değerlendirmeye
alınacağı, ilgili senato tarafından belirlenir. Ġlgili üniversite veya yüksek teknoloji enstitüsü,
yalnız ALES puanı ile de öğrenci kabul edebilir. ALES'e eĢdeğer kabul edilen ve
Yükseköğretim Kurulunca ilan edilen eĢdeğer puanlar, her bir üniversitenin senato kararları
ile yükseltilebilir. Güzel Sanatlar Fakülteleri ile Konservatuvarlara öğrenci kabulünde ALES
puanı aranmaz. Ancak ilgili üniversite senatosunun kararı ile ALES puanı aranabilir. Bu
durumda aranan ALES puanı ilgili senato tarafından belirlenir.
c) Sanatta Yeterlik çalıĢmasına baĢvurabilmek için adayların bir lisans veya yüksek
lisans diplomasına sahip olmaları ve Güzel Sanatlar Fakülteleri ile Konservatuvarlar
haricinde, ALES‘in Sözel kısmından 55, lisans diplomasıyla baĢvuranlardan 80, standart
puandan az olmamak koĢuluyla ilgili senatoca belirlenecek ALES standart puanına sahip
olmaları gerekir. Lisans derecesiyle sanatta yeterlik programına baĢvuranların lisans
mezuniyet not ortalamalarının 4 üzerinden en az 3 veya muadili bir puana sahip olmaları
gerekir. Yüksek lisans derecesiyle sanatta yeterlik programına baĢvuracak olanların sanatta
yeterlik programlarına kabulünde, ALES puanı yanı sıra, lisans ve/veya yüksek lisans not
ortalaması ile mülakat/yetenek sınavı/portfolyö incelemesi sonucu da değerlendirilir. Bu
değerlendirmeye iliĢkin hususlar ile baĢvuru için adayların sağlaması gereken referans
mektubu, neden sanatta yeterlik yapmak istediğini belirten kompozisyon, uluslararası standart
sınavlar ve benzeri diğer belgeler ilgili senato tarafından düzenlenen yönetmelikle belirlenir.
Ancak sanatta yeterlik programına öğrenci kabulünde, anadilleri dıĢında Ġngilizce, Almanca,
Fransızca, Ġtalyanca, Ġspanyolca, Rusça, Arapça, Çince, Japonca, Farsça dillerinden birinden
merkezi yabancı dil sınavından en az 55 puan veya ÖSYM Yönetim Kurulu tarafından
eĢdeğerliği kabul edilen uluslararası yabancı dil sınavından bu puan muadili bir puan alınması
zorunlu olup, bu asgari puanların girilecek programların özelliklerine göre gerekirse
yükseltilmesine üniversite senatolarınca karar verilir. ALES puanının %50'den az olmamak
koĢuluyla ne kadar ağırlıkla değerlendirmeye alınacağı, ilgili senato tarafından belirlenir.
Ġlgili üniversite, yalnız ALES puanı ile de öğrenci kabul edebilir. ALES'e eĢdeğer kabul
edilen ve Yükseköğretim Kurulunca ilan edilen eĢdeğer puanlar, her bir üniversitenin senato
kararları ile yükseltilebilir. Ancak Güzel Sanatlar Fakülteleri ile Konservatuvarlara öğrenci
kabulünde ALES puanı aranmaz.
d) Temel Tıp Bilimlerinde doktora programlarına baĢvurabilmek için Tıp Fakültesi
mezunlarının lisans diplomasına ve 50 puandan az olmamak koĢuluyla ilgili senatoca
belirlenecek Temel Tıp Puanına veya ALES‘in Sayısal kısmından 55 standart puandan az
olmamak koĢuluyla ilgili senatoca belirlenecek ALES standart puanına sahip olmaları; Tıp
Fakültesi mezunu olmayanların ise yüksek lisans diplomasına (DiĢ Hekimliği ve Veteriner
Fakülteleri mezunlarının lisans derecesine) sahip olmaları, ALES‘in Sayısal kısmından 55
standart puandan az olmamak koĢuluyla ilgili senatoca belirlenecek ALES standart puanına
sahip olmaları gerekir. Temel Tıp Puanı, Tıpta Uzmanlık Sınavında (TUS) Temel Tıp
Bilimleri Testi-1 bölümünden elde edilen standart puanın 0,7; Klinik Tıp Bilimleri Testinden
elde edilen standart puanın 0,3 ile çarpılarak toplanması ile elde edilir. Doktora programlarına
öğrenci kabulünde, Temel Tıp Puanı veya ALES puanı yanı sıra gerekirse, lisans ve/veya
yüksek lisans not ortalaması ve mülakat sonucu da değerlendirilebilir. Bu değerlendirmeye
iliĢkin hususlar ile baĢvuru için adayların sağlaması gereken diğer belgeler (referans mektubu,
neden doktora yapmak istediğini belirten kompozisyon, uluslararası standart sınavlar vb.)
ilgili senato tarafından düzenlenen yönetmelikle belirlenir. Ancak Temel Tıp Bilimlerinde
doktora programına öğrenci kabulünde, anadilleri dıĢında Ġngilizce, Almanca, Fransızca,
Ġtalyanca, Ġspanyolca, Rusça, Arapça, Çince, Japonca, Farsça dillerinden birinden merkezi
yabancı dil sınavından en az 55 puan veya ÖSYM Yönetim Kurulu tarafından eĢdeğerliği
kabul edilen uluslararası yabancı dil sınavından bu puan muadili bir puan alınması zorunlu
olup, bu asgari puanların yükseltilmesi konusunda üniversite senatoları yetkilidir. Temel Tıp
Puanının veya ALES puanının %50'den az olmamak koĢuluyla ne kadar ağırlıkla
değerlendirmeye alınacağı, ilgili senato tarafından belirlenir. Ġlgili üniversite, yalnız Temel
Tıp Puanı veya ALES puanı ile de öğrenci kabul edebilir.
MADDE 2 – Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 3 – Bu Yönetmelik hükümleri Üniversite ve Yüksek Teknoloji Enstitüsü
Rektörleri tarafından yürütülür.
[R.G. 26 ġubat 2014 – 28925]
—— • ——
Adalet Bakanlığından :
2014 YILI NOTERLĠK ÜCRET TARĠFESĠ
Noter ücreti
Madde 1 - Noterler, yaptıkları iĢlemlerden Harçlar Kanunu’na göre aldıkları harçların
yüzde otuzu oranında noter ücreti alırlar.
Bu ücret, bir noterlik iĢleminde 2,70 TL'den az olamaz.
Bu suretle hesaplanan ücret miktarlarında (0,5 KR’nin) yarım kuruĢun altındaki değerler
dikkate alınmaz.
Düzenleme ücreti
Madde 2 - Noterler, yaptıkları vasiyetname ve vakıf senedi düzenlemesinden 122,00 TL
düzenleme ücreti alırlar.
Bu iĢlemlerden vazgeçme veya bunların feshi, iptali ve değiĢtirilmesi yukarıda belirtilen
ücretin üçte biri oranında ücrete tabidir. Düzenleme ücreti alınması gereken bir iĢlemde hesap
edilecek noter ücreti ile düzenleme ücretinden hangisi fazla ise o ücret alınır.
Yazı ücreti
Madde 3 - Noterler, her ne suretle olursa olsun yazdıkları kağıtların dairede kalan
nüshası ile iĢ sahibine verilen asıl ve örneklerinin her sayfasından 3,70 TL yazı ücreti alırlar.
Yukarıdaki fıkrada gösterilen kağıtların örneklerinin iĢ sahibinin istek ve onayı üzerine,
noterlik dairesinde fotokopi yoluyla çıkartılması halinde, bu örneklerin her sayfası da aynı
ücrete tabidir.
Özel kanunlarında harç, damga vergisi ve resimden muaf tutulan iĢlemleri noter yazdığı
takdirde, yukarıdaki fıkra hükmü gereğince yazı ücreti alınır.
Tanıklık ve onama Ģerhlerinden yazı ücreti alınmaz.
Çevirme ücreti
Madde 4 - 1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun 103 üncü maddesi hükmü uyarınca, noter
tarafından bir dilden diğer dile, bir yazıdan diğer yazıya çevrilen veya çevirtilen kağıtların her
sayfasından 30,60 TL çevirme ücreti alınır.
Bir dilden diğer dile veya bir yazıdan diğer yazıya çevrilen veya çevirtilen kağıtların 10
veya daha az satırı içeren sayfalarından birinci fıkrada gösterilenin yarısı kadar ücret alınır.
KarĢılaĢtırma ücreti
Madde 5 - DıĢarıda yazılıp onama veya tebliğ için noterliğe getirilen kağıtların
karĢılaĢtırılmasından (Asıllar hariç) sayfa baĢına 3,70 TL ücret alınır.
Özel kanunlarında harç, damga vergisi ve resimden muaf tutulan iĢlemlerden de bu
ücret aynen alınır.
Tescil ücreti
Madde 6 - Kanun uyarınca tescili gereken iĢlemlere ait kağıtlardan, iĢlem baĢına maktu
olarak 1,15 TL tescil ücreti alınır.
Emanetlerin saklanması ücreti
Madde 7 - Noterler, saklayacakları emanetler için (emanet ister eĢya, isterse kıymetli
evrak olsun) maktu olarak yıllık 8,55 TL ücret alırlar. Tutanakta yazılı emanetler birden fazla
olsa dahi, tek saklama ücreti alınır.
Emanetlerin saklanması ayrıca gideri gerektirmekte ise noter, birinci fıkra uyarınca
alacağı ücretten baĢka, bu sebeple yapacağı gerçek gideri de ilgilisinden alır. Emanetler
birden fazla kiĢilere ait ise, emanetlerin miktarına ve kapladığı yere göre, gider aralarında
paylaĢtırılır.
Saklama süresi kanunca belirtilmiĢ olan hallerde ücret, belirtilen süre için peĢin olarak
alınır. Saklama süresi kanunca belli olmayan emanetlerin ücreti, her yıl peĢin olarak alınır.
Noterin değiĢmesi halinde, ayrılan noter, aldığı saklama ücretinden geriye kalan süreye
ait tutarı yeni notere devreder.
Harç, damga vergisi ve resimden muaf iĢlemlerle kamulaĢtırma tebliğlerinde noter
ücreti
Madde 8 - Noterler, özel kanunlarında harç, damga vergisi ve resimden muaf olduğu
belirtilen, ancak değer içeren iĢlemlerden, harç alınmıĢ olsa idi alınması gereken harcın %
10'u oranında noter ücreti alırlar. Değer içermeyen bu çeĢit iĢlemler dolayısıyla noterler
onadıkları her imza için 3,10 TL ücret alırlar.
Özel kanunlarında harç, damga vergisi ve resimden muaf olduğu belirtilen ve imza
onaylamasını gerektirmeyen protesto, ihtarname, ihbarname iĢlemlerinde ilgilisine tebliğ
edilecek her nüsha için 3,10 TL ücret alınır.
KamulaĢtırma Kanunu hükümleri uyarınca yapılacak kamulaĢtırma tebliğlerinde
ilgilisine tebliğ edilecek her nüsha için 3,10 TL ücret alınır.
Defter onaylama ücreti
Madde 9 - Defterlerin açılıĢ onaylamasından, yüz sayfaya kadar olanlardan (yüz sayfa
dahil) 1,15 TL, yüz sayfadan yukarı her yüz sayfadan da 43 KR onaylama ücreti alınır. Yüz
sayfadan fazla olan defterlerin küsuratı elli sayfaya kadar olursa ücret alınmaz. Elli ve daha
fazla olursa 43 KR ücret alınır.
Ara ve kapanıĢ onaylamalarında maktu olarak 43 KR ücret alınır.
Özel kanunlarına göre harç, damga vergisi ve resimden muaf olanlara ait defterlerin
onaylamasından da, yukarıdaki fıkralar uyarınca ücret alınır.
Bildirim yazı ücreti
Madde 10 - Noterler, kanunda öngörülen bildirim yükümlülükleri doğrultusunda
yazacakları her yazı için 1,15 TL bildirim yazı ücreti alırlar.
Yol ödeneği
Madde 11 - Noterler ve imzaya yetkili vekilleri, noterlik dairesi dıĢında iĢ yapmak veya
Noterlik Kanunu’nun 55 inci maddesi hükmü uyarınca evrak ve defterleri götürmek için
daireden ayrıldıklarında gerekli yol giderlerinden baĢka her iĢten, her gün için 14,65 TL yol
ödeneği alırlar.
Noterlik dairesi dıĢında piyango, özel ve resmî kuruluĢların kur’a, seçim ve
toplantılarında hazır bulunarak; tutanak düzenlemeleri halinde, noterler ve imzaya yetkili
vekilleri gerekli yol giderlerinden baĢka her iĢten, her gün için 134,20 TL yol ödeneği alırlar.
Aracılık ücreti
Madde 12- Aracı noter, iĢin gerektirdiği her türlü giderden baĢka, her iĢlem için maktu
olarak 83 KR aracılık ücreti alır.
Terk eden eĢin ortak konuta davet edilmesi ve mirasçılık belgesi verilmesi iĢlemlerinden
alınacak ücret
Madde 13 - Terk eden eĢin ortak konuta davet edilmesi ve mirasçılık belgesi verilmesi
iĢlemlerinde, noter ücreti ile yazı ücreti bu Tarifenin 1 inci ve 3 üncü maddelerde yer alan
hükümler doğrultusunda alınır.
Yürürlük tarihi :
Madde 14 - Bu tarife, 1512 sayılı Noterlik Kanunu’nun değiĢik 112 nci maddesi
uyarınca hazırlanmıĢ olup, 1 Mart 2014 tarihinden itibaren uygulanır.
1500/1-1
[R.G. 26 ġubat 2014 – 28925]
—— • ——
Adalet Bakanlığından:
Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğünden Ġhalelere Katılmaktan Yasaklama Kararı
[R.G. 26 ġubat 2014 – 28925]
—— • ——
KANUN
BAZI KANUN VE KANUN HÜKMÜNDE KARARNAMELERDE
DEĞĠġĠKLĠK YAPILMASI HAKKINDA KANUN
Kanun No. 6525
Kabul Tarihi: 20/02/2014
MADDE 1 ‒ 18/5/1929 tarihli ve 1453 sayılı Zabitan ve Askeri Memurların MaaĢatı
Hakkında Kanunun 2 nci maddesi gereğince Türkiye Büyük Millet Meclisi Plan ve Bütçe
Komisyonunca tasdik edilen Jandarma Genel Komutanlığı 2014 yılı fiili kadro kitapçığında
yer alan uzman erbaĢ kadrosu 3.000 adet artırılmıĢtır.
MADDE 2 ‒ 29/4/1959 tarihli ve 7258 sayılı Futbol ve Diğer Spor Müsabakalarında
Bahis ve ġans Oyunları Düzenlenmesi Hakkında Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 2 ‒ a) Spor müsabakalarına dayalı sabit ihtimalli ve müĢterek bahis
oyunlarının oynatılması, oyun planı, ikramiye ödeme usulü, baĢta bayilik verilmesi olmak
üzere bayiler hakkındaki tüm iĢlemler ve oyunların oynatılması ile ilgili usul ve esaslar,
b) Sabit ihtimalli ve müĢterek bahis oyun programlarında yer alanlara ödenecek isim
haklarına iliĢkin usul ve esaslar,
c) TeĢkilat BaĢkanlığı birimleri ile temsilciliklerin görev, yetki ve sorumluluklarına
iliĢkin usul ve esaslar,
ç) Personelin; hizmete alınma, nitelik, atanma, yer değiĢtirme, ilerleme, hak ve
yükümlülükleri ve diğer özlük haklarına iliĢkin usul ve esaslar,
d) TeĢkilat BaĢkanlığına ait gelirlerin ve alacakların tahsili, giderlerin ve borçların hak
sahiplerine ödenmesi, para ve parayla ifade edilebilen değerler ile emanetlerin alınması,
saklanması, ilgililere verilmesi, gönderilmesi ve diğer tüm mali iĢlemlerin kayıtlarının
yapılması ve raporlanmasına dair muhasebe hizmetlerine iliĢkin usul ve esaslar,
e) TeĢkilat BaĢkanlığı ile Gençlik ve Spor Bakanlığı ve bağlı kuruluĢlarının hizmet ve
faaliyetleri veya bunların kurumsal tanıtımı konusunda TeĢkilat BaĢkanlığınca yapılacak her
türlü duyuru ve reklamlar ile bu kapsamda yapılacak harcamalar hakkında uygulanacak usul
ve esaslar,
yönetmelikle düzenlenir.‖
MADDE 3 ‒ 15/5/1959 tarihli ve 7269 sayılı Umumi Hayata Müessir Afetler
Dolayısiyle Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanunun geçici 23 üncü
maddesinin birinci cümlesine ―il idare kurulu kararıyla düĢürülür‖ ibaresinden sonra gelmek
üzere ―ve bu iĢ yerleri tapu sicilinde Hazine adına tescil edilir.‖ ibaresi eklenmiĢ ve son
cümlesi yürürlükten kaldırılmıĢtır.
MADDE 4 ‒ 18/11/1960 tarihli ve 132 sayılı Türk Standardları Enstitüsü KuruluĢ
Kanununa aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 9 ‒ Ġslam Ülkeleri Standartlar ve Metroloji Enstitüsünün (SMIIC)
tüzüğü kapsamında Enstitünün masrafları Türk Standardları Enstitüsünün bütçesinden
31/12/2018 tarihine kadar karĢılanabilir.‖
MADDE 5 ‒ 31/12/1960 tarihli ve 193 sayılı Gelir Vergisi Kanununun 89 uncu
maddesinin birinci fıkrasının (5) numaralı bendinde yer alan ―Diyanet ĠĢleri BaĢkanlığı
denetiminde yaygın din eğitimi verilen tesislerin‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―ve Gençlik
ve Spor Bakanlığına ait gençlik merkezleri ile gençlik ve izcilik kamplarının‖ ibaresi
eklenmiĢtir.
MADDE 6 ‒ 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun;
a) 36 ncı maddesinin ―Ortak Hükümler‖ baĢlıklı bölümünün (A) fıkrasının (11)
numaralı bendine ―Milli Eğitim Uzman Yardımcıları ve Milli Eğitim Denetçi Yardımcıları,‖
ibaresinden sonra gelmek üzere ―Gençlik ve Spor Denetçi Yardımcıları,‖ ibaresi ve aynı
bende ―Milli Eğitim Uzmanlığına ve Milli Eğitim Denetçiliğine,‖ ibaresinden sonra gelmek
üzere ―Gençlik ve Spor Denetçiliğine‖ ibaresi eklenmiĢtir.
b) 152 nci maddesinin ―II-Tazminatlar‖ kısmının ―A- ÖZEL HĠZMET TAZMĠNATI‖
bölümünün (g) bendine ―Enerji ve Tabii Kaynaklar Denetçi ve Denetçi Yardımcıları,‖
ibaresinden sonra gelmek üzere ―Gençlik ve Spor Denetçi Yardımcıları,‖ ibaresi eklenmiĢtir.
c) Eki (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin ―I- GENEL ĠDARE HĠZMETLERĠ SINIFI‖
bölümünün (g) bendine ―Aile ve Sosyal Politikalar Denetçileri,‖ ibaresinden sonra gelmek
üzere ―Gençlik ve Spor Denetçileri‖ ibaresi eklenmiĢtir.
ç) Eki (IV) sayılı Makam Tazminatı Cetvelinin 8 inci sırasının (a) bendine ―Enerji ve
Tabii Kaynaklar Denetçileri‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―Gençlik ve Spor Denetçileri‖
ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 7 ‒ 657 sayılı Kanunun 104 üncü maddesine aĢağıdaki (E) fıkrası eklenmiĢ,
mevcut (E) fıkrası (F) olarak teselsül ettirilmiĢtir.
―E) Memurlara; en az yüzde 70 oranında engelli ya da süreğen hastalığı olan çocuğunun
(çocuğun evli olması durumunda eĢinin de en az yüzde 70 oranında engelli olması kaydıyla)
hastalanması hâlinde hastalık raporuna dayalı olarak ana veya babadan sadece biri tarafından
kullanılması kaydıyla bir yıl içinde toptan veya bölümler hâlinde on güne kadar mazeret izni
verilir.‖
MADDE 8 ‒ 27/7/1967 tarihli ve 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel
Kanununun 126 ncı maddesine aĢağıdaki bent eklenmiĢtir.
―f) Subay ve astsubaylara; en az yüzde 70 oranında engelli ya da süreğen hastalığı olan
çocuğunun (çocuğun evli olması durumunda eĢinin de en az yüzde 70 oranında engelli olması
kaydıyla) hastalanması hâlinde hastalık raporuna dayalı olarak ana veya babadan sadece biri
tarafından kullanılması kaydıyla bir yıl içinde toptan veya bölümler hâlinde on güne kadar
mazeret izni verilir.‖
MADDE 9 ‒ 24/4/1969 tarihli ve 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa aĢağıdaki ek
madde eklenmiĢtir.
―Üniversitelerin yönetim kurulunda üye bulundurma hakkı
EK MADDE 4 ‒ Üniversiteler bu Kanunun 9 uncu maddesine göre ortak oldukları
kooperatiflerin yönetim kurullarında üye tam sayısının çoğunluğunu geçmemek üzere üye
bulundurabilirler. Bu hakkını kullanmak isteyen üniversiteler, yönetim kurulu üyelerinin
seçileceği genel kurula adaylarını önerir. Genel kurul, bu Ģekilde seçilecek üyeleri
üniversitelerce önerilen adaylar arasından seçer. Üniversitenin önereceği adaylarda
kooperatife ortaklık Ģartı aranmaz.
Bu Ģekilde seçilen yönetim kurulu üyeleri, genel kurul tarafından seçilen diğer üyelerin
hak, yetki ve görevlerini haizdir. Üniversiteler, bu üyelerin kooperatif yönetim kurulu üyesi
sıfatıyla iĢledikleri fiillerden ve yaptıkları iĢlemlerden dolayı kooperatife ve onun
alacaklılarıyla ortaklarına karĢı sorumludur. Üniversitenin rücu hakkı saklıdır.‖
MADDE 10 ‒ 1163 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 5 ‒ Bu Kanunun ek 4 üncü maddesi hükmüne göre ortağı olduğu
kooperatifin yönetim kurulunda üye bulundurmak isteyen üniversitenin, kooperatife yazılı
talebini izleyen iki ay içinde toplanacak Ģekilde genel kurul, yönetim kurulunca toplantıya
çağrılır. Bu süre içinde genel kurul toplanamadığı takdirde, ilgili üniversite tarafından
Bakanlığa yapılacak baĢvuru üzerine, genel kurulu çağrı yetkisi baĢvuru sahibine verilebilir.
Bu toplantı gündeminde, kooperatif ana sözleĢmesinin bu Kanunun ek 4 üncü madde
hükmüne intibakının ve yönetim kurulu üye seçiminin bulunması zorunludur. Mevcut
yönetim kurulu üyelerinin görevi bu genel kurulun toplantı tarihinde sona erer.
Kooperatiflerin birinci fıkra uyarınca yapacakları genel kurul, olağan genel kurulların
usul ve çoğunluğuna göre toplanır ve karar verir.‖
MADDE 11 ‒ 1/7/1976 tarihli ve 2022 sayılı 65 YaĢını DoldurmuĢ Muhtaç, Güçsüz ve
Kimsesiz Türk VatandaĢlarına Aylık Bağlanması Hakkında Kanunun 1 inci maddesinin ikinci
fıkrasına aĢağıdaki cümle eklenmiĢtir.
―Ayrıca, 24/5/1983 tarihli ve 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu hükümlerine göre harçlık
ödenenler de muhtaç olarak kabul edilemez ve kendilerine bu Kanun hükümlerine göre aylık
bağlanamaz.‖
MADDE 12 ‒ 2022 sayılı Kanunun 2 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aĢağıdaki cümle
eklenmiĢtir.
―Ayrıca, 2828 sayılı Kanun hükümlerine göre harçlık ödenenler de muhtaç olarak kabul
edilemez ve kendilerine bu Kanun hükümlerine göre aylık bağlanamaz.‖
MADDE 13 ‒ 28/3/1983 tarihli ve 2809 sayılı Yükseköğretim Kurumları TeĢkilatı
Kanununa aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―Biruni Üniversitesi
EK MADDE 156 ‒ Ġstanbul’da Dünya Eğitim Vakfı tarafından 2547 sayılı
Yükseköğretim Kanununun vakıf yükseköğretim kurumlarına iliĢkin hükümlerine tabi olmak
üzere, kamu tüzel kiĢiliğine sahip Biruni Üniversitesi adıyla bir vakıf üniversitesi
kurulmuĢtur.
Bu Üniversite, Rektörlüğe bağlı olarak;
a) Tıp Fakültesinden,
b) DiĢ Hekimliği Fakültesinden,
c) Eczacılık Fakültesinden,
ç) Sağlık Bilimleri Fakültesinden,
d) Eğitim Fakültesinden,
e) Mühendislik Fakültesinden,
f) Meslek Yüksekokulundan,
g) Eğitim Bilimleri Enstitüsünden,
ğ) Fen Bilimleri Enstitüsünden,
h) Sağlık Bilimleri Enstitüsünden,
oluĢur.‖
MADDE 14 ‒ 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 71 inci
maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―e) Afet ve acil durum hâllerinde afet ve acil durum hizmetlerinde görevli bulunan
araçlar,‖
MADDE 15 ‒ 14/2/1985 tarihli ve 3152 sayılı ĠçiĢleri Bakanlığının TeĢkilat ve
Görevleri Hakkında Kanunun 28 inci maddesinin dördüncü fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢ ve maddeye aĢağıdaki fıkralar eklenmiĢtir.
―Tüm acil çağrıları karĢılamak, sevk ve koordinasyonu sağlamak üzere büyükĢehir
belediyesi bulunan illerde yatırım izleme ve koordinasyon baĢkanlığı bünyesinde, diğer illerde
ise valilikler bünyesinde 112 Acil Çağrı merkezleri kurulur. Acil çağrı hizmeti veren
kurumların çağrı hizmetini yürütmekle görevli personeli buralarda görevlendirilir. Yeterli
personel bulunmaması hâlinde valilik kadro, yer ve unvanlarına bakmaksızın uzman,
sözleĢmeli personel ve memurları bu merkezlerde görevlendirebilir. Bu merkezlerin iĢ ve
iĢlemleri Sağlık Bakanlığının uygun görüĢü alınarak ĠçiĢleri Bakanlığı tarafından çıkarılacak
yönetmelikle düzenlenir.‖
―Çağrı merkezinde görevlendirilen personelin aylık, ödenek, her türlü zam ve
tazminatları, ek ödemeleri ile diğer mali ve sosyal hak ve yardımları kendi kurumları
tarafından karĢılanır. Diğer kurumlar tarafından görevlendirilen personelin, kendi kurumunda
sahip olduğu mali ve sosyal hakları herhangi bir kısıtlamaya tabi olmaksızın korunur.
112 Acil Çağrı Merkezini asılsız ihbarda bulunmak suretiyle meĢgul ettikleri tespit
edilen kiĢilere 30/3/2005 tarihli ve 5326 sayılı Kabahatler Kanununa göre il valileri tarafından
250 Türk Lirası idari para cezası verilir. Tekerrür hâlinde bu ceza iki katı olarak uygulanır.‖
MADDE 16 ‒ 18/3/1986 tarihli ve 3269 sayılı Uzman ErbaĢ Kanununun 11 inci
maddesine (c) bendinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki bent eklenmiĢtir.
―ç) En az yüzde 70 oranında engelli ya da süreğen hastalığı olan çocuğunun (çocuğun
evli olması durumunda eĢinin de en az yüzde 70 oranında engelli olması kaydıyla)
hastalanması hâlinde, hastalık raporuna dayalı olarak ana veya babadan sadece biri tarafından
kullanılması kaydıyla bir yıl içinde toptan veya bölümler hâlinde on güne kadar,‖
MADDE 17 ‒ 21/5/1986 tarihli ve 3289 sayılı Spor Genel Müdürlüğünün TeĢkilat ve
Görevleri Hakkında Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―Olimpik sporculara yardım
GEÇĠCĠ MADDE 13 ‒ Genel Müdürlük tarafından 2020 yılı sonuna kadar yapılacak
yaz ve kıĢ olimpiyat oyunlarına hazırlanmak amacıyla olimpik ve paralimpik spor dallarında
en az yıldızlar seviyesinde olmak kaydıyla seçilecek 4000 sporcu yetiĢtirilir.
YetiĢtirilecek sporcuların sportif amaçlı iaĢe, ibate ve yol giderleri Genel Müdürlük
tarafından karĢılanır. Ayrıca bu sporculara asgari ücretin net tutarını geçmemek üzere; yaĢ
grupları, branĢ farklılıkları, sporcuların karĢılaması gereken kiĢisel giderler gibi hususlar da
dikkate alınarak, gerektiğinde farklı tutarlarda belirleme yapılmak suretiyle her ay harçlık
ödenir.
Spor branĢlarının ve sporcuların tespiti, verilecek harçlığın tutarı, iaĢe, ibate ve yol
giderlerinin karĢılanması ile harçlık ödenmesine iliĢkin usul ve esaslar Maliye Bakanlığının
görüĢü alınarak, Genel Müdürlük tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
Bu maddeye göre yapılan harçlık ödemeleri damga vergisi hariç herhangi bir vergi ve
kesintiye tabi tutulmaksızın ayda bir ödenir ve bu ödemeler hiçbir suretle haczedilemez.‖
MADDE 18 ‒ 29/5/1986 tarihli ve 3294 sayılı Sosyal YardımlaĢma ve DayanıĢmayı
TeĢvik Kanununun 7 nci maddesinin ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere aĢağıdaki fıkra
eklenmiĢtir.
―BüyükĢehir belediyesi bulunan illerdeki il ve ilçe sosyal yardımlaĢma ve dayanıĢma
vakıflarında, ikinci fıkrada hayırsever vatandaĢlar arasından seçileceği belirtilen iki üye; il
sosyal yardımlaĢma ve dayanıĢma vakıfları için doğrudan vali tarafından, ilçe sosyal
yardımlaĢma ve dayanıĢma vakıfları için ise kaymakamın teklifi üzerine vali tarafından
belirlenir. Ayrıca, il veya ilçede bu Kanunda belirlenen amaçlara yönelik faaliyette bulunan
sivil toplum kuruluĢu bulunmaması hâlinde il sosyal yardımlaĢma ve dayanıĢma vakıfları için
doğrudan vali tarafından, ilçe sosyal yardımlaĢma ve dayanıĢma vakıfları için ise
kaymakamın teklifi üzerine vali tarafından üçüncü bir kiĢi daha belirlenir. Ġl veya ilçe sınırları
içerisinde köy bulunmaması hâlinde, köy muhtarı yerine bir mahalle muhtarı daha mütevelli
heyetinde görev yapar. Ġlde vali, bir vali yardımcısını baĢkan vekili olarak; büyükĢehir
belediye baĢkanı, genel sekreteri veya genel sekreter yardımcısını; il belediye baĢkanı da bir
belediye baĢkan yardımcısını toplantılarda kendisini temsil etmek üzere görevlendirebilir.‖
MADDE 19 ‒ 12/4/2000 tarihli ve 4562 sayılı Organize Sanayi Bölgeleri Kanununun 3
üncü maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki bentler eklenmiĢtir.
―h) Finansal Kiralama ġirketi: 21/11/2012 tarihli ve 6361 sayılı Finansal Kiralama,
Faktoring ve Finansman ġirketleri Kanunu kapsamında kurulan finansal kiralama Ģirketlerini,
i) Finansal Kiracı: 6361 sayılı Kanun kapsamında finansal kiralamayı kabul eden gerçek
veya tüzel kiĢiyi,‖
MADDE 20 ‒ 4562 sayılı Kanunun 4 üncü maddesinin onuncu fıkrasında yer alan ―il
özel idaresi‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―, il özel idaresi bulunmayan illerde Yatırım
Ġzleme ve Koordinasyon BaĢkanlığı‖ ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 21 ‒ 4562 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki cümle
eklenmiĢtir.
―OSB; kamulaĢtırma iĢlemlerini Valilik, Ġl Özel Ġdaresi, Belediye veya Yatırım Ġzleme ve
Koordinasyon BaĢkanlığına yaptırabilir.‖
MADDE 22 ‒ 4562 sayılı Kanunun 7 nci maddesinin üçüncü fıkrasında geçen
―MüteĢebbis heyette yer alan üyeler‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―vali hariç‖ ibaresi ile
dördüncü fıkrasında yer alan ―il özel idaresi‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―, il özel idaresi
bulunmayan illerde Yatırım Ġzleme ve Koordinasyon BaĢkanlığı‖ ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 23 ‒ 4562 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―Finansal kiralama
EK MADDE 1 ‒ OSB içinde yer alan taĢınmazlar, finansal kiralama sözleĢmesine konu
edilebilir. Bu durumda:
a) OSB yönetiminden uygunluk görüĢü alınması zorunludur.
b) Devlet tarafından arsa teĢviki verilen arsalar için finansal kiralama sözleĢmesi
yapılamaz.
c) SatıĢı yapılan arsalar hiçbir Ģekilde tahsis amacı dıĢında kullanılamaz.
ç) Finansal kiracının, bölgenin kuruluĢ protokolünde katılımcılar için öngörülen
niteliklere sahip olması zorunludur.
d) Finansal kiracı, katılımcının hak ve yükümlülüklerine sahip olur.
e) Finansal kiralama sözleĢmesinin, mülkiyetin finansal kiracıya geçmesinden önce
herhangi bir nedenle sona ermesi hâlinde, Finansal Kiralama ġirketi mülkiyetinde bulunan
taĢınmazı sadece bölgenin kuruluĢ protokolünde öngörülen niteliklere sahip gerçek veya tüzel
kiĢilere en geç iki yıl içinde satmak veya aynı nitelikteki gerçek veya tüzel kiĢilere finansal
kiralama da dâhil olmak üzere kiraya vermek zorundadır. Bu durumda eski finansal kiracının
vermiĢ olduğu taahhütler, yeni alıcı veya kiracı tarafından aynen kabul edilmiĢ sayılır.
Finansal kiralama Ģirketi taĢınmazı iki yıl içinde satmaz veya kiraya vermez ise taĢınmaz OSB
tarafından finansal kiralama bedeli üzerinden satın alınabilir.
Bakanlık, bu maddenin uygulanmasında muvazaalı iĢlem tesisini ve spekülatif amaçlı
iĢlemlerle mülkiyet hakkının devrini önlemeye yönelik tedbirleri almaya yetkilidir.
Bu maddedeki yasaklara aykırılığın mahkemece tespiti hâlinde, arsa kimin tasarrufunda
olursa olsun satıĢ tarihindeki bedeli ile geri alınarak bir baĢka katılımcıya tahsis ve satıĢı
yapılır.‖
MADDE 24 ‒ 4562 sayılı Kanunun geçici 6 ncı maddesinin birinci fıkrasından sonra
gelmek üzere aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―MüteĢebbis heyeti oluĢturan kurum ve kuruluĢlarca inĢa edilen ve hizmet amaçlı
kullanılan bina ve müĢtemilatı bedelsiz olarak kullanılmaya devam edilir. OSB’nin talebi
hâlinde ise müĢtereken kullanılır.‖
MADDE 25 ‒ 4562 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 12 ‒ 12/11/2012 tarihli ve 6360 sayılı On Dört Ġlde BüyükĢehir
Belediyesi ve Yirmi Yedi Ġlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde
Kararnamelerde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Kanunun 1 inci maddesinin beĢinci fıkrası
uyarınca tüzel kiĢiliği kaldırılan il özel idarelerinin katılımcı kuruluĢ olarak OSB’lerde sahip
olduğu tüm hak, yetki ve mükellefiyetler, yatırım izleme ve koordinasyon baĢkanlıklarına
devredilir.‖
MADDE 26 ‒ 28/3/2002 tarihli ve 4749 sayılı Kamu Finansmanı ve Borç Yönetiminin
Düzenlenmesi Hakkında Kanunun geçici 8 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 8 ‒ Ġstanbul ilinin maruz kaldığı deprem riski nedeniyle oluĢması
muhtemel hasarların önlenmesi ve depreme karĢı tedbir ve hazırlık amacıyla oluĢturulacak
projelerin finansmanı için herhangi bir dıĢ finansman kaynağından Türkiye Cumhuriyetinin
borçlu sıfatıyla sağlamıĢ olduğu ve Bakanlar Kurulu Kararı ile Ġstanbul Ġl Özel Ġdaresine
karĢılıksız tahsis edilmiĢ krediler, Ġstanbul Ġl Özel Ġdaresinin tüzel kiĢiliğinin kaldırılmasının
ardından Ġstanbul Valiliğine tahsisli olarak yılı yatırım programında yer almaksızın
kullandırılmaya devam edilir.
Birinci fıkrada belirtilen projelerin finansmanı için herhangi bir dıĢ finansman
kaynağından Türkiye Cumhuriyetinin borçlu sıfatıyla yılı yatırım programında yer almaksızın
sağlayacağı yeni kredileri, Ġstanbul Valiliğine tahsis etmeye Hazine MüsteĢarlığının bağlı
bulunduğu Bakanın teklifi üzerine Bakanlar Kurulu yetkilidir.
Bu Kanunun 14 üncü maddesinin beĢinci ve altıncı fıkralarının genel bütçe
kapsamındaki kamu idareleri ile Yükseköğretim Kurulu, üniversiteler ve yüksek teknoloji
enstitülerine iliĢkin hükümleri bu madde kapsamındaki krediler için uygulanmaz.‖
MADDE 27 ‒ 26/5/2005 tarihli ve 5355 sayılı Mahallî Ġdare Birlikleri Kanununun 10
uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Üyelerinin tamamı il özel idarelerinden oluĢan ulusal düzeydeki birlik için Birlik BaĢkanı,
ĠçiĢleri Bakanlığı MüsteĢarıdır.‖
MADDE 28 ‒ 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 12 nci maddesinin
son fıkrasının birinci cümlesinden sonra gelmek üzere aĢağıdaki cümle eklenmiĢtir.
―Bu hüküm, belde iken sakinleri orman köylüsüne tanınan hak, sorumluluk ve imtiyazlardan
yararlanan mahalleye dönüĢtürülen beldeler için de geçerlidir.‖
MADDE 29 ‒ 13/6/2006 tarihli ve 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanununun 10 uncu
maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendinde yer alan ―Diyanet ĠĢleri BaĢkanlığı denetiminde
yaygın din eğitimi verilen tesislerin‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―ve Gençlik ve Spor
Bakanlığına ait gençlik merkezleri ile gençlik ve izcilik kamplarının‖ ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 30 ‒ 22/5/2007 tarihli ve 5664 sayılı Konut Edindirme Yardımı Hak
Sahiplerine Ödeme Yapılmasına Dair Kanunun 5 inci maddesinin onuncu fıkrası aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―(10) Bu madde uyarınca yapılan ilanlar sonucunda talep edilmeyen alacaklar Resmî
Gazete’de yayımlanan son listenin ilan tarihinden beĢ yıl sonra Hazineye irad kaydedilir.‖
MADDE 31 ‒ 5664 sayılı Kanunun ek 3 üncü maddesinin beĢinci fıkrası aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―(5) Bu maddede belirtilen usul ve esaslar uyarınca hata ve eksiklikler giderilerek
düzenlenen listelerin son ilan tarihinden itibaren beĢ yıl içinde talep edilmeyen alacaklar
Hazineye irad kaydedilir.‖
MADDE 32 ‒ 24/6/2008 tarihli ve 5774 sayılı BaĢarılı Sporculara Aylık Bağlanması ile
Devlet Sporcusu Unvanı Verilmesi Hakkında Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 5 ‒ (1) 14/7/1965 tarihli ve 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun
48 inci maddesinin (A) bendinin (2), (3) ve (6) numaralı alt bentlerindeki Ģartlar hariç, diğer
Ģartları taĢıyan ve 65 yaĢını doldurmuĢ veya ölmüĢ olmaları sebebiyle spor müĢaviri olarak
atanamayanların kendileri ya da bu Kanunun 4 üncü maddesi uyarınca aylık bağlanan eĢ ve
çocuklarına, bu Kanun hükümlerine göre bağlanan aylıklar % 100 oranında artırılarak
ödenir.‖
MADDE 33 ‒ 29/5/2009 tarihli ve 5902 sayılı Afet ve Acil Durum Yönetimi
BaĢkanlığının TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanunun 6 ncı maddesinin birinci fıkrasının
birinci cümlesi ―BaĢkanlık merkez ve taĢra teĢkilatından meydana gelir. BaĢkanlık merkez
teĢkilatı aĢağıdaki hizmet birimlerinden oluĢur:‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢ, maddenin ikinci
fıkrasına ―BaĢkanlığın‖ ibaresinden sonra gelmek üzere ―merkez‖ ibaresi, anılan Kanuna ekli
(I) sayılı cetvelin baĢlığında yer alan ―BAġKANLIĞI‖ ibaresinden sonra gelmek üzere
―MERKEZ‖ ibaresi eklenmiĢtir.
MADDE 34 ‒ 5902 sayılı Kanunun 12 nci maddesine aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―(2) Deprem gözlemi yapan üniversiteler, yerel yönetimler ve tüm kurum ve kuruluĢlar
deprem gözlem verilerini eĢzamanlı olarak BaĢkanlığa aktarır. Meydana gelen depremin
büyüklük ve Ģiddeti gibi temel veriler kamuoyuna resmî olarak sadece BaĢkanlık tarafından
duyurulur.‖
MADDE 35 ‒ 5902 sayılı Kanunun Üçüncü Bölüm baĢlığı ―TaĢra TeĢkilatı‖ olarak ve
18 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―MADDE 18 ‒ (1) Ġllerde bütünleĢik afet ve acil durum yönetiminin tüm unsurlarını
içerecek Ģekilde, BaĢkanlığın taĢra teĢkilatı olarak valiye bağlı il afet ve acil durum
müdürlükleri kurulmuĢtur. Müdürlüğün sevk ve idaresinden, ildeki afet ve acil durum
faaliyetlerinin yönetiminden birincil derecede vali sorumludur. Ġl afet ve acil durum
müdürleri, BaĢkanın teklifi ile BaĢbakan veya yetkilendirdiği BaĢbakan Yardımcısı tarafından
atanır. Diğer personel ise il müdürlüklerinin norm kadroları dâhilinde vali tarafından atanır.
Müdürlük personelinin il dıĢı geçici görevlendirmesi BaĢkanlık ve/veya vali tarafından
yapılır.
(2) Ġl afet ve acil durum müdürlüklerinin görevleri Ģunlardır:
a) Ġlin afet ve acil durum tehlike ve risklerini belirlemek, afet ve acil durum
hazırlıklarını yapmak
b) Afet ve acil durum risk azaltma, müdahale ve iyileĢtirme il planlarını, mahallî
idareler ile kamu kurum ve kuruluĢlarıyla iĢ birliği ve koordinasyon içinde yapmak,
uygulamak ve uygulatmak
c) Ġl afet ve acil durum yönetim merkezini yönetmek, kesintisiz ve güvenli haberleĢmeyi
sağlamak
ç) Afet ve acil durumlarda meydana gelen kayıp ve hasarı tespit etmek veya ettirmek
d) Afet ve acil durumlara iliĢkin eğitim faaliyetlerini yapmak veya yaptırmak
e) Sivil toplum kuruluĢları ile gönüllü kiĢilerin afet ve acil durum yönetimi ile ilgili
akreditasyonunu yapmak ve belgelendirmek
f) Afet ve acil durumlarda, gerekli arama ve kurtarma malzemeleri ile halkın barınma,
beslenme ve sağlık ihtiyaçlarının karĢılanmasında kullanılacak gıda, araç, gereç ve
malzemeler için depolar kurmak ve yönetmek
g) Ġlgili mevzuatta yer alan seferberlik ve savaĢ hazırlıkları ile sivil savunma
hizmetlerine iliĢkin görevleri ilde yerine getirmek
ğ) BaĢkanlığın belirlediği esas ve usuller çerçevesinde risk azaltma, hazırlık, müdahale
ve iyileĢtirme çalıĢmalarını diğer kurum ve kuruluĢlarla birlikte yapmak
h) Ġl afet ve acil durum koordinasyon kurulu sekretaryasını yapmak
ı) Kimyasal, biyolojik, radyolojik ve nükleer maddeler ile benzeri diğer teknolojik
maddelerin tespiti, teĢhisi ve arındırılması ile ilgili hizmetleri yürütmek, ilgili kurum ve
kuruluĢlar arasında iĢ birliği ve koordinasyonu sağlamak
i) BaĢkanlıkça belirlenen yıllık çalıĢma programlarını uygulamak, yıllık faaliyet
raporları hazırlayarak BaĢkanlığın onayına sunmak
j) Yıllık bütçe teklifini hazırlamak
k) BaĢkanlığın ve valinin vereceği diğer görevleri yapmak
(3) Ġl afet ve acil durum müdürlüklerinin harcamaları, BaĢkanlık bütçesine bu amaçla
konulacak ödenekten yapılır.
(4) Ġl afet ve acil durum müdürlüklerince tesis edilen iĢ ve iĢlemler dolayısıyla açılmıĢ
ve açılacak davalar valilikler husumetiyle yürütülür.‖
MADDE 36 ‒ 5902 sayılı Kanunun 19 uncu maddesi baĢlığı ile birlikte aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Afet ve Acil Durum Arama ve Kurtarma Birlik Müdürlükleri
MADDE 19 ‒ (1) BaĢkanlık tarafından belirlenecek illerde il afet ve acil durum
müdürlüğü bünyesinde afet ve acil durum arama ve kurtarma birlik müdürlükleri kurulabilir.
Bu müdürlükler, il afet ve acil durum müdürlüğü emrinde görev yaparlar. Bu Ģekilde
kurulacak müdürlük sayısı yirmiyi geçemez.‖
MADDE 37 ‒ 5902 sayılı Kanuna aĢağıdaki ek madde eklenmiĢtir.
―EK MADDE 1 ‒ (1) Ekli (1) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek 14/12/1983
tarihli ve 190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararname eki (I)
sayılı cetvelin Afet ve Acil Durum Yönetimi BaĢkanlığı bölümüne eklenmiĢtir.
(2) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte ilgili il özel idarelerinin kadro cetvellerinde
ayrı bir bölüm hâlinde gösterilen il afet ve acil durum müdürlükleri ile sivil savunma arama ve
kurtarma birlik müdürlüklerine ait kadrolar herhangi bir iĢleme gerek kalmaksızın iptal
edilerek ilgili il özel idarelerinin kadro cetvellerinden çıkarılmıĢtır.
(3) Ġl afet ve acil durum müdürlükleri ile afet ve acil durum arama ve kurtarma birlik
müdürlüklerinin norm kadro ilke ve standartları, Maliye Bakanlığının görüĢü üzerine
BaĢkanlıkça her bir il müdürlüğü için ayrı ayrı belirlenir. Ġl afet ve acil durum müdürlüğü ile
afet ve acil durum arama ve kurtarma birlik müdürlüğü personelinin görev ve yetkileri,
görevlendirme, çalıĢma usul ve esasları ile bu müdürlük personellerine iliĢkin diğer hususlar
BaĢkanlık tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.
(4) Arama ve kurtarma teknisyeni kadrosuna Kamu Personel Seçme Sınavı (B) Grubu
puan sırasına göre ilk defa açıktan atanacak personel, alım yapılacak her bir kadro için boĢ
kadro sayısının beĢ katına kadar çağrılacak adaylar arasından yapılacak sözlü ve uygulamalı
sınav sonucu baĢarı sırasına göre atanır. Arama ve kurtarma teknisyeni kadrosuna
atanacakların baĢvuru tarihi itibarıyla otuz yaĢından gün almamıĢ olmaları ve sınav ilanında
duyurulacak olan boy ve kilo koĢulları ile BaĢkanlıkça belirlenecek diğer Ģartları taĢımaları
Ģarttır. Arama ve kurtarma teknisyenleri, söz konusu hizmetlerde elli yaĢına kadar görev
alırlar. Bu fıkranın uygulanmasına iliĢkin usul ve esaslar, bunların aktif görev süreleri ile elli
yaĢın üzerinde aktif görevde bulunacaklara iliĢkin Ģartlar ve diğer hususlar yönetmelikle
düzenlenir.
(5) BüyükĢehir belediyesi bulunan illerde büyükĢehir belediyesinin gerçekleĢen en son
yıl bütçe giderinin en az binde biri oranında ve diğer illerde ise il özel idaresinin gerçekleĢen
en son yıl bütçe giderinin en az yüzde biri oranında bu idarelerce, BaĢkanlıkça uygun görülen
afet ve acil durumlar ile sivil savunmaya iliĢkin hizmetler kapsamındaki yatırım projeleri için
harcama yapılır. Bu husustaki usul ve esaslar BaĢkanlıkça çıkarılacak yönetmelikle
belirlenir.‖
MADDE 38 ‒ 5902 sayılı Kanuna aĢağıdaki geçici madde eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 7 ‒ (1) 31/12/2013 tarihi itibarıyla il afet ve acil durum müdürlükleri
ile sivil savunma arama ve kurtarma birlik müdürlüklerinin kullanım ve tasarrufunda bulunan
her türlü taĢınır, taĢıt, araç, gereç ve malzeme ile varsa her türlü borç ve alacaklar, yapılan
bağıĢlar, dosyalar, yazılı ve elektronik ortamdaki her türlü kayıtlar ve diğer dokümanlar
BaĢkanlık bünyesine alınan il afet ve acil durum müdürlüklerine hiçbir iĢleme gerek
kalmaksızın devredilmiĢ sayılır. Aynı tarih itibarıyla mülkiyeti ilgili il özel idarelerinde olan
ve il afet ve acil durum müdürlükleri ile sivil savunma arama ve kurtarma birlik
müdürlüklerinin kullanımında bulunan her türlü taĢınmaz Maliye Bakanlığınca BaĢkanlığa
tahsis edilmek üzere Hazineye devredilmiĢ sayılır. Geçici 1 inci maddenin birinci fıkrası
uyarınca mülkiyeti Hazineye ait veya Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki taĢınmazlardan
ilgili il özel idaresine tahsis edilmiĢ sayılan taĢınmazlar, hiçbir iĢleme gerek kalmaksızın
BaĢkanlığa tahsis edilmiĢ sayılır. Devir iĢlemleri kapsamında düzenlenecek kâğıtlar damga
vergisinden, yapılacak iĢlemler harçlardan, taĢınır ve taĢınmaz intikalleri veraset ve intikal
vergisinden müstesnadır.
(2) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte;
a) Ġl afet ve acil durum müdürü ile sivil savunma arama ve kurtarma birlik müdürü
kadrolarında bulunanların görevi bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte sona erer ve bunlar
ekli (2) sayılı listede ihdas edilen araĢtırmacı kadrolarına hâlen bulundukları kadro
dereceleriyle herhangi bir iĢleme gerek kalmaksızın atanmıĢ sayılır. Bu personel BaĢkanlıkça
ihtiyaç duyulan iĢlerde görevlendirilir. Bu madde uyarınca ihdas edilen araĢtırmacı kadroları,
herhangi bir sebeple boĢalırsa hiçbir iĢleme gerek kalmaksızın iptal edilmiĢ sayılır.
b) Ġlgili il özel idarelerinin kadro cetvellerinde ayrı bir bölüm hâlinde il afet ve acil
durum müdürlükleri ile sivil savunma arama ve kurtarma birlik müdürlüklerine ait memur
kadrolarında bulunan personelden muhtelif mesleklere ait mühendis unvanlı kadrolarda
bulunanlar mühendis unvanlı kadrolara, veteriner kadrosunda bulunanlar veteriner hekim
unvanlı kadrolara, diğer personel ise aynı unvanlı kadrolara, bulundukları ilde BaĢkanlık taĢra
teĢkilatı için ihdas edilen kadrolara hâlen bulundukları kadro dereceleriyle hiçbir iĢleme gerek
kalmaksızın atanmıĢ sayılır.
(3) Bu madde uyarınca atanmıĢ sayılan personelin yeni kadrolarına atanmıĢ sayıldıkları
tarih itibarıyla eski kadrolarına iliĢkin olarak en son ayda aldıkları aylık, ek gösterge, her türlü
zam ve tazminatlar, ek ödeme ve benzeri adlarla yapılan her türlü ödemelerin (25/6/2001
tarihli ve 4688 sayılı Kanunun 32 nci maddesine göre yapılan ödeme ile ilgili mevzuatı
uyarınca fiili çalıĢmaya bağlı fazla mesai ücreti hariç) toplam net tutarının (bu tutar sabit bir
değer olarak esas alınır); yeni atandıkları kadrolara iliĢkin olarak yapılan aylık, ek gösterge,
her türlü zam ve tazminatlar, ek ücret, ek ödeme ve benzeri adlarla yapılan her türlü
ödemelerin (ilgili mevzuatı uyarınca fiili çalıĢmaya bağlı fazla mesai ücreti hariç) toplam net
tutarından fazla olması hâlinde aradaki fark tutarı, herhangi bir vergi ve kesintiye tabi
tutulmaksızın fark kapanıncaya kadar ayrıca tazminat olarak ödenir. AtanmıĢ sayıldıkları
kadro unvanlarında isteğe bağlı olarak herhangi bir değiĢiklik olanlarla, kendi istekleriyle
baĢka kurumlara atananlara fark tazminatı ödenmesine son verilir.
(4) Bu maddenin yayımı tarihinde il afet ve acil durum müdürlükleri ile sivil savunma
arama ve kurtarma birlik müdürlüklerinde iĢçi statüsünde görev yapan personel sahip
oldukları kadro ve pozisyonları ile birlikte ilgili il özel idarelerine devredilmiĢ sayılır.
(5) BaĢkanlığın taĢra teĢkilatlanmasına iliĢkin olarak teĢkilat, personel, her türlü taĢınır
devri ile taĢınmazlar ve diğer hususlarda ortaya çıkabilecek tereddütleri gidermeye
BaĢkanlığın bağlı olduğu BaĢbakan Yardımcısı yetkilidir.
(6) Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl süreyle 190 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin 9 uncu maddesindeki sınırlamalara bağlı olmaksızın boĢ kadrolarda
sınıf, unvan ve derece; dolu kadrolarda derece değiĢikliği yapmaya Bakanlar Kurulu
yetkilidir.
(7) Bu maddeyi ihdas eden Kanunun uygulanmasına iliĢkin düzenlemeler, bu maddenin
yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde yürürlüğe konulur. Anılan düzenlemeler
yürürlüğe girinceye kadar mevcut düzenlemelerin bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin
uygulanmasına devam olunur.‖
MADDE 39 ‒ 12/11/2012 tarihli ve 6360 sayılı On Dört Ġlde BüyükĢehir Belediyesi ve
Yirmi Yedi Ġlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde DeğiĢiklik
Yapılmasına Dair Kanunun geçici 1 inci maddesinin yirmibeĢinci fıkrası aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―(25) Bakanlıklar ve merkezi idare kuruluĢları tarafından il özel idarelerine kaynak
aktarılmıĢ olan iĢlerden, özel idarelerin tüzel kiĢiliğinin kalkacağı tarihe kadar
tamamlanamayacak olanlar, 14/2/1985 tarihli ve 3152 sayılı ĠçiĢleri Bakanlığının TeĢkilat ve
Görevleri Hakkında Kanunun 28/A maddesine göre kurulan yatırım izleme ve koordinasyon
baĢkanlıklarına devredilir. Söz konusu iĢlere iliĢkin kaynakların devir tarihine kadar
kullanılmayan kısımları ĠçiĢleri Bakanlığı merkez muhasebe birimi hesabına ödenir ve genel
bütçenin (B) iĢaretli cetveline gelir kaydedilir. Gelir kaydedilen bu tutarlar karĢılığını
bütçesinin ilgili tertiplerine ödenek kaydetmeye ve bu ödeneklerden harcanmayan tutarları
ertesi yıl bütçesine devren ödenek kaydetmeye ĠçiĢleri Bakanlığı yetkilidir. Yüklenici firma
ile il özel idareleri arasındaki sözleĢme, kaynağın gönderildiği ilgili yatırım izleme ve
koordinasyon baĢkanlıklarına devredilir. Mevzuattan kaynaklanan tüm hak, alacak, borç ve
diğer iliĢkilerde muhatap, devrin yapıldığı yatırım izleme ve koordinasyon baĢkanlıklarıdır.‖
MADDE 40 ‒ 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 48 inci
maddesine aĢağıdaki fıkra eklenmiĢtir.
―(4) Yatırım ortaklıklarının imtiyazlı pay ihracına iliĢkin usul ve esaslar Kurulca
belirlenir. Yatırım ortaklıkları tarafından belirli grupların yönetim kurulunda temsil imtiyazı
ile oyda imtiyaz tanıyan pay ihracında 6102 sayılı Kanunun 360 ıncı maddesi ile 479 uncu
maddesinin ikinci fıkrası hükümleri uygulanmaz.‖
MADDE 41 ‒ 27/6/1989 tarihli ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici
11 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 11 ‒ Ek 12 nci maddenin birinci fıkrasıyla 14/1/2012 tarihi itibarıyla
yürürlükten kaldırılan hükümler ile 209 sayılı Kanunun 5 inci maddesi ve 4458 sayılı
Kanunun 221 inci maddesinin 666 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle değiĢtirilmeden
önceki hükümleri uyarınca yapılan ödemelerden yararlananlara (Sağlık Bakanlığı taĢra
teĢkilatı, Türkiye Halk Sağlığı Kurumu Laboratuvarları ve Türkiye Kamu Hastaneleri
Kurumu taĢra teĢkilatı personeli ile 4458 sayılı Kanunun 666 sayılı Kanun Hükmünde
Kararnameyle değiĢik 221 inci maddesi ve 5502 sayılı Kanunun 28 inci maddesinin sekizinci
fıkrası kapsamında bulunanlar hariç) anılan tarih itibarıyla söz konusu hükümler uyarınca
hesaplanacak aylık net ödeme (ikramiyelerin bir aya isabet eden tutarı dâhil) tutarının (bu
tutar sabit bir değer olarak esas alınır); ek 9 uncu madde uyarınca bulundukları kadro ve görev
unvanları için ödenen aylık ek ödeme net tutarından fazla olması hâlinde aradaki fark,
herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaksızın ve bu fark giderilinceye kadar ayrıca
tazminat olarak ödenir. Bulundukları kadro veya pozisyon unvanlarında isteğe bağlı olarak
değiĢiklik olanlar ile kendi istekleriyle baĢka kurumlara atananlara fark tazminatı ödenmesine
son verilir.
Mevzuatta mülga ek 3 üncü maddeye yapılmıĢ atıflar ek 9 uncu maddeye yapılmıĢ
sayılır.
Müdür yardımcısı, eĢiti veya daha üst idari görevlerde bulunup; kamu kurum ve
kuruluĢlarının yeniden teĢkilatlanması veya kapatılması, özelleĢtirme uygulamaları
kapsamında ilgili kuruluĢların kısmen veya tamamen satıĢı nedeniyle kamu tüzel kiĢiliklerinin
sona ermesi, devredilmesi, küçültülmesi, faaliyetlerinin durdurulması, kapatılması veya
tasfiye edilmesi nedenleriyle 657 sayılı Kanuna tabi ―AraĢtırmacı‖ unvanlı kadrolara atanan
veya atanmıĢ sayılanların, bu kadroda bulundukları sürece, anılan Kanunun 152 nci maddesi
uyarınca ödenmekte olan zam ve tazminatları ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin
ek 9 uncu maddesinde öngörülen ek ödemelerinin belirlenmesinde, genel idare hizmetleri
sınıfında yer alan aynı dereceli ―müdür yardımcısı‖ kadro unvanı için öngörülmüĢ olan zam
ve tazminatlar ile ek ödeme oranları esas alınır. Bu fıkra hükümleri, 657 sayılı Kanunun 91
inci maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen fark tazminatı verilmek ve ek ödemeleri döner
sermaye bütçesinden ödenmek suretiyle 663 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin geçici 13
üncü maddesi kapsamında yer alan ―AraĢtırmacı‖ kadrosunda bulunanlar hakkında da
uygulanır ve bunlara 209 sayılı Kanuna göre ayrıca ek ödeme yapılmaz.‖
MADDE 42 ‒ 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye ekli (II) sayılı cetvelin 9 uncu
sırasında yer alan ―Sosyal Güvenlik Kurumu BaĢkanlığı,‖ ibaresi ―Sosyal Güvenlik Kurumu
ve Afet ve Acil Durum Yönetimi BaĢkanlıkları,‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 43 ‒ 3/6/2011 tarihli ve 633 sayılı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının
TeĢkilat ve Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 21 inci maddesinin birinci
fıkrasında yer alan ―yirmi‖ ibaresi ―otuz‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 44 ‒ 3/6/2011 tarihli ve 638 sayılı Gençlik ve Spor Bakanlığının TeĢkilat ve
Görevleri Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinin ikinci fıkrasında yer
alan ―iki‖ ibaresi ―dört‖ olarak değiĢtirilmiĢ ve 6 ncı maddesinin birinci fıkrasına aĢağıdaki (ç)
bendi eklenmiĢ ve diğer bentler buna göre teselsül ettirilmiĢtir.
―ç) Rehberlik ve Denetim BaĢkanlığı.‖
MADDE 45 ‒ 638 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 8/A maddesinden sonra
gelmek üzere aĢağıdaki madde eklenmiĢtir.
―Rehberlik ve Denetim BaĢkanlığı
MADDE 8/B ‒ (1) Rehberlik ve Denetim BaĢkanlığının görevleri Ģunlardır:
a) Bakanlık teĢkilatı ile bağlı kuruluĢların ve bunların denetimi altındaki kurum ve
kuruluĢların personeline rehberlik etmek
b) Bakanlık ve bağlı kuruluĢların ve bunların denetimi altındaki her türlü kurum ve
kuruluĢların faaliyet, iĢlem ve personeli ile ilgili usulsüzlükleri önleyici, eğitici ve rehberlik
yaklaĢımını ön plana çıkaran bir anlayıĢla denetim, araĢtırma, inceleme ve soruĢturmalar
yapmak
c) Bakanlığın görev, hizmet ve amaçlarını daha iyi gerçekleĢtirmesi ile mevzuata,
stratejik plan ve programlara uygun çalıĢmasını temin etmeye yönelik olarak uygulamada
görülen aksaklıklar hakkında önerileri rapor hâlinde sunmak
ç) Bakanlık teĢkilatı ile gerektiğinde bağlı kuruluĢların performans denetimini yapmak
d) Bakan tarafından verilen benzeri görevleri yapmak
(2) Denetime tabi olan gerçek ve tüzel kiĢiler, denetim için gerekli olan bilgi, belge,
defter ve kayıtları vermek, ayniyatı göstermek ve incelenmesine yardımcı olmak zorundadır.
Denetçiler, görevleri sırasında kamu kurum ve kuruluĢları ve kamuya yararlı dernekler ile
gerçek ve tüzel kiĢilerden gerekli yardım, bilgi, evrak, kayıt ve belgeleri istemeye yetkili olup
kanuni engel bulunmadıkça bu talebin yerine getirilmesi zorunludur.
(3) Denetçi yardımcılarının giriĢ ve yeterlik sınavlarının usul ve esasları, mesleğe
alınmaları, yetiĢtirilmeleri, denetçiliğe yükselmeleri, görev, yetki ve sorumlulukları, bunlarda
aranacak özel Ģartlar, BaĢkanlığın çalıĢma usul ve esasları ile diğer hususlar yönetmelikle
belirlenir.‖
MADDE 46 ‒ 638 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye aĢağıdaki ek madde
eklenmiĢtir.
―EK MADDE 2 ‒ Ekli (3) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek 190 sayılı
Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin
Gençlik ve Spor Bakanlığı ile ilgili bölümüne eklenmiĢtir.‖
MADDE 47 ‒ 638 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 17 nci maddesinde yer alan
―yirmi‖ ibaresi ―otuz‖ olarak değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 48 ‒ 638 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye aĢağıdaki geçici madde
eklenmiĢtir.
―GEÇĠCĠ MADDE 11 ‒ (1) Kamu kurum ve kuruluĢlarında mesleğe yarıĢma ve yeterlik
sınavı ile girenlerden denetçi, müfettiĢ ve kontrolör unvanlarını ihraz etmiĢ olanlar, bu
maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde ekli (3) sayılı listede yer alan
denetçi kadrolarına, 20/12/2013 tarihli ve 6512 sayılı 2014 yılı Merkezi Yönetim Bütçe
Kanunundaki sınırlamalara tabi olmaksızın atanabilir. Bu Ģekilde yapılan atamalar hakkında,
190 sayılı Genel Kadro ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin ek 7 nci
maddesi hükümleri uygulanmaz.‖
MADDE 49 ‒ 112 Acil Çağrı merkezlerinin ihtiyacını karĢılamak üzere ekli (4) ve (5)
sayılı listelerde yer alan kadrolar ile Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının kadro ihtiyacını
karĢılamak üzere ekli (6) sayılı listede yer alan kadrolar ihdas edilerek 190 sayılı Kanun
Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin ĠçiĢleri Bakanlığı ve Aile ve Sosyal
Politikalar Bakanlığı bölümüne eklenmiĢtir. Ekli (4) ve (5) sayılı listelerde yer alan kadrolara
yapılacak atama iĢlemleri, her bir yıl için bu madde ile ihdas edilen toplam kadro sayısının
üçte birini geçmemek üzere, bu maddenin yayımlandığı tarihten itibaren üç yıl süreyle
Merkezi Yönetim Bütçe Kanunundaki sınırlamalara tabi değildir.
Ekli (7) ve (8) sayılı listelerde yer alan kadrolar ihdas edilerek 190 sayılı Genel Kadro
ve Usulü Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin eki (I) sayılı cetvelin Yüksek Öğrenim
Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü ile Spor Genel Müdürlüğüyle ilgili bölümlerine
eklenmiĢtir.
GEÇĠCĠ MADDE 1 ‒ Bigadiç Maden ĠĢletmeleri Müessesesi, ġarkkromları Ferrokrom
ĠĢletmesi Müessesesi, Kırka Boraks ĠĢletmesi Müessesesi, SeydiĢehir Alüminyum ĠĢletmesi
ve 100. Yıl GümüĢ ĠĢletmesi müdürlüklerinde 7/6/1997 tarihinde yapılan sınavda baĢarı
gösterip 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin (II) sayılı cetvelinde yer alan koruma ve
güvenlik görevlisi unvanlı sözleĢmeli personel pozisyonlarına atanma hakkı kazandığı hâlde
sınavlarının iptal edilmesi nedeniyle görevlerine baĢlayamayanlardan, tabi oldukları sosyal
güvenlik mevzuatı çerçevesinde emeklilik aylığı, yaĢlılık aylığı, malullük aylığı veya sürekli
tam iĢ göremezlik geliri bağlananlar ile kamu kurum ve kuruluĢlarında çalıĢmakta olanlar
hariç olmak üzere, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7 nci maddesinde aranan genel
Ģartları kaybetmemiĢ olanlar bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde Eti
Maden ĠĢletmeleri Genel Müdürlüğüne müracaat etmeleri hâlinde, anılan Genel Müdürlük
veya bağlı birimlerinde memur unvanlı sözleĢmeli personel pozisyonlarına atanırlar. Bu fıkra
çerçevesinde atama iĢlemi yapılmasıyla birlikte memur unvanlı pozisyon ihdas edilmiĢ sayılır.
Bu Ģekilde ihdas edilen pozisyonlar, herhangi bir sebeple boĢalması hâlinde baĢka bir iĢleme
gerek kalmaksızın iptal edilmiĢ sayılır. Bu madde çerçevesinde ataması yapılanlar bir ay
içinde Devlet Personel BaĢkanlığına bildirilir ve bunlara geçmiĢe dönük herhangi bir hak
sağlanmaz.
MADDE 50 ‒ Bu Kanunun;
a) 18, 22 ve 26 ncı maddeleri 31/3/2014 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı
tarihinde,
b) 30 ve 31 inci maddeleri 26/7/2013 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,
c) 40 ıncı maddesi 1/1/2014 tarihinden geçerli olmak üzere yayımı tarihinde,
ç) diğer maddeleri ise yayımı tarihinde,
yürürlüğe girer.
MADDE 51 ‒ Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.
26/2/2014
SINIFI
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
(1) SAYILI LĠSTE
KURUMU : AFET VE ACĠL DURUM YÖNETĠMĠ BAġKANLIĞI
TEġKĠLATI : TAġRA
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST
UNVANI
DERECESĠ KADRO TOPLAM
ADEDĠ
Ġl Afet ve Acil Durum Müdürü
1
81
81
Afet ve Acil Durum Arama ve
1
11
11
Kurtarma Birlik Müdürü
ġube Müdürü
1
293
293
ġube Müdürü
2
14
14
ġube Müdürü
3
19
19
ġube Müdürü
4
13
13
Mühendis
1
118
118
Mühendis
2
17
17
Mühendis
3
29
29
Mühendis
4
7
7
Mühendis
5
194
194
Mühendis
6
109
109
Mühendis
7
60
60
Mühendis
8
288
288
Mühendis
9
1
1
AH
AH
AH
AH
AH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
Avukat
Avukat
Avukat
Avukat
Avukat
Tabip
Tabip
Tabip
Tabip
Tabip
Tabip
Tabip
Tabip
Psikolog
Psikolog
Sosyal ÇalıĢmacı
Sosyal ÇalıĢmacı
Sosyal ÇalıĢmacı
Sosyal ÇalıĢmacı
Sosyal ÇalıĢmacı
Sosyal ÇalıĢmacı
Sosyal ÇalıĢmacı
Mimar
Mimar
Mimar
Mimar
Mimar
Mimar
Mimar
ġehir Plancısı
ġehir Plancısı
ġehir Plancısı
ġehir Plancısı
ġehir Plancısı
ġehir Plancısı
Eğitim Uzmanı
Eğitim Uzmanı
Eğitim Uzmanı
Eğitim Uzmanı
ġef
ġef
ġef
ġef
ġef
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
5
6
7
8
9
1
2
3
4
5
6
7
8
1
8
1
3
5
6
7
8
9
1
2
4
5
6
7
8
1
4
5
6
7
8
1
2
3
4
3
4
5
6
7
1
4
2
8
2
4
4
4
3
25
12
3
39
1
1
1
1
16
19
14
40
4
7
1
1
21
14
6
33
7
1
28
12
7
40
30
7
13
33
198
33
68
15
38
1
4
2
8
2
4
4
4
3
25
12
3
39
1
1
1
1
16
19
14
40
4
7
1
1
21
14
6
33
7
1
28
12
7
40
30
7
13
33
198
33
68
15
38
3
97
97
4
10
10
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Tekniker
Tekniker
Tekniker
Tekniker
Tekniker
Tekniker
Tekniker
Tekniker
Tekniker
Tekniker
Çözümleyici
Çözümleyici
Çözümleyici
Çözümleyici
Çözümleyici
Çözümleyici
Çözümleyici
Programcı
Mütercim
Mütercim
Mütercim
Mütercim
Kameraman
Kameraman
Kameraman
Kameraman
Kameraman
Fotoğrafçı
ġoför
ġoför
ġoför
ġoför
ġoför
ġoför
5
27
27
6
11
11
7
50
50
8
19
19
9
34
34
10
35
35
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
1
4
5
6
7
8
9
9
6
7
8
9
6
7
8
9
10
10
5
6
7
8
9
10
72
5
14
2
9
10
29
17
26
13
1
1
1
10
13
11
21
1
4
1
2
3
1
3
1
4
5
1
48
7
36
20
46
128
72
5
14
2
9
10
29
17
26
13
1
1
1
10
13
11
21
1
4
1
2
3
1
3
1
4
5
1
48
7
36
20
46
128
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
YH
YH
YH
YH
YH
YH
YH
YH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
ġoför
ġoför
ġoför
Santral Memuru
Santral Memuru
Santral Memuru
Santral Memuru
Santral Memuru
Santral Memuru
Muhasebeci
Muhasebeci
Muhasebeci
Muhasebeci
Muhasebeci
Muhasebeci
Muhasebeci
Muhasebeci
Muhasebeci
Muhasebeci
Anbar Memuru
Anbar Memuru
Anbar Memuru
Anbar Memuru
Anbar Memuru
Anbar Memuru
Satınalma Memuru
Satınalma Memuru
Satınalma Memuru
Satınalma Memuru
Satınalma Memuru
Satınalma Memuru
Hizmetli
Hizmetli
Hizmetli
Hizmetli
Hizmetli
Hizmetli
Hizmetli
Hizmetli
Enformasyon Memuru
Enformasyon Memuru
Enformasyon Memuru
Enformasyon Memuru
Enformasyon Memuru
Enformasyon Memuru
Enformasyon Memuru
Enformasyon Memuru
11
12
13
5
6
7
8
9
10
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
5
7
8
9
10
11
5
6
7
8
9
10
5
6
7
8
9
10
11
12
3
4
5
6
7
8
9
10
2
2
4
10
7
45
18
37
52
3
1
2
2
5
6
21
11
17
13
8
13
20
20
17
5
10
5
20
14
14
19
33
10
9
3
8
15
12
5
5
1
10
66
46
46
212
2
2
2
4
10
7
45
18
37
52
3
1
2
2
5
6
21
11
17
13
8
13
20
20
17
5
10
5
20
14
14
19
33
10
9
3
8
15
12
5
5
1
10
66
46
46
212
2
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
SH
YH
YH
YH
YH
YH
YH
YH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
Teknisyen
Teknisyen
Teknisyen
Teknisyen
Teknisyen
Teknisyen
Teknisyen
Sağlık Memuru
Sağlık Memuru
Sağlık Memuru
Sağlık Memuru
Sağlık Memuru
Sağlık Memuru
Sağlık Memuru
Sağlık Memuru
Arama ve Kurtarma Teknisyeni
Arama ve Kurtarma Teknisyeni
Arama ve Kurtarma Teknisyeni
Arama ve Kurtarma Teknisyeni
Arama ve Kurtarma Teknisyeni
Arama ve Kurtarma Teknisyeni
Arama ve Kurtarma Teknisyeni
Arama ve Kurtarma Teknisyeni
Arama ve Kurtarma Teknisyeni
Arama ve Kurtarma Teknisyeni
Sivil Savunma Uzmanı
Sivil Savunma Uzmanı
Sivil Savunma Uzmanı
Sivil Savunma Uzmanı
Veteriner Hekim
Veteriner Hekim
Veteriner Hekim
Veteriner Hekim
HemĢire
HemĢire
HemĢire
Teknisyen Yardımcısı
Teknisyen Yardımcısı
Teknisyen Yardımcısı
Teknisyen Yardımcısı
Teknisyen Yardımcısı
Teknisyen Yardımcısı
Teknisyen Yardımcısı
Sivil Savunma Memuru
Koruma ve Güvenlik ġefi
Koruma ve Güvenlik Görevlisi
Koruma ve Güvenlik Görevlisi
3
4
5
6
7
9
10
3
4
5
6
7
8
9
10
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
1
2
3
4
1
5
6
8
7
9
10
5
6
7
8
9
10
11
5
3
5
7
87
4
7
2
5
18
11
9
4
10
6
26
4
21
45
759
138
214
56
123
67
413
352
3
19
41
2
3
5
1
2
4
4
3
1
2
13
2
3
3
3
4
7
18
2
36
3
87
4
7
2
5
18
11
9
4
10
6
26
4
21
45
759
138
214
56
123
67
413
352
3
19
41
2
3
5
1
2
4
4
3
1
2
13
2
3
3
3
4
7
18
2
36
3
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
TH
YH
YH
Koruma ve Güvenlik Görevlisi
Koruma ve Güvenlik Görevlisi
Uzman
Memur
Jeomorfolog
Kaloriferci
Bekçi
TOPLAM
8
10
1
5
1
5
5
2
12
1
4
3
1
1
6419
2
12
1
4
3
1
1
6419
(2) SAYILI LĠSTE
KURUMU : AFET VE ACĠL DURUM YÖNETĠMĠ BAġKANLIĞI
TEġKĠLATI : TAġRA
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ
KADRO
TOPLAM
ADEDĠ
GĠH AraĢtırmacı
1
92
92
TOPLAM
92
92
(3) SAYILI LĠSTE
KURUMU : GENÇLĠK VE SPOR BAKANLIĞI
TEġKĠLATI : MERKEZ
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ
KADRO
TOPLAM
ADEDĠ
GĠH MüsteĢar Yardımcısı
1
2
2
GĠH Bakanlık MüĢaviri
1
10
10
GĠH Rehberlik ve Denetim BaĢkanı
1
1
1
GĠH BaĢdenetçi
1
10
10
GĠH Denetçi
5
10
10
GĠH Denetçi Yardımcısı
9
5
5
GĠH AraĢtırmacı
1
15
15
TOPLAM
53
53
(4) SAYILI LĠSTE
KURUMU: ĠÇĠġLERĠ BAKANLIĞI
TEġKĠLATI: MERKEZ
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ KADRO TOPLAM
ADEDĠ
GĠH
ġube Müdürü
1
2
2
GĠH
ġef
5
2
2
Veri Hazırlama ve Kontrol
GĠH
5
8
8
ĠĢletmeni
TH
Ġstatistikçi
5
2
2
TH
Mühendis
3
10
10
TH
Mühendis
5
12
12
TH
TH
TH
TH
TH
Mühendis
Tekniker
Tekniker
Teknisyen
Teknisyen
8
3
8
4
8
TOPLAM
(5) SAYILI LĠSTE
KURUMU: ĠÇĠġLERĠ BAKANLIĞI
TEġKĠLATI: TAġRA
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ
GĠH
112 Acil Çağrı Merkezi Müdürü
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Veri Hazırlama ve Kontrol
ĠĢletmeni
Mühendis
Mühendis
Mühendis
Tekniker
Tekniker
Tekniker
Teknisyen
Teknisyen
Teknisyen
TOPLAM
1
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
GĠH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
TH
3
4
5
6
7
8
9
3
5
8
3
4
8
3
4
8
12
1
5
5
10
69
SERBEST
KADRO
ADEDĠ
81
12
1
5
5
10
69
TOPLAM
81
8
8
27
27
27
27
159
159
318
318
318
318
318
20
26
50
20
26
50
50
150
250
1898
318
20
26
50
20
26
50
50
150
250
1898
(6) SAYILI LĠSTE
KURUMU : AĠLE VE SOSYAL POLĠTĠKALAR BAKANLIĞI
TEġKĠLATI : MERKEZ
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ
KADRO
TOPLAM
ADEDĠ
GĠH Bakanlık MüĢaviri
1
10
10
GĠH ĠĢaret Dili Tercümanı
9
1
1
TOPLAM
11
11
(7) SAYILI LĠSTE
KURUMU : YÜKSEK ÖĞRENĠM KREDĠ VE YURTLAR KURUMU GENEL MÜDÜRLÜĞÜ
TEġKĠLATI : MERKEZ
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ
KADRO
TOPLAM
ADEDĠ
GĠH MüĢavir
1
10
10
TOPLAM
10
10
KURUMU : YÜKSEK ÖĞRENĠM KREDĠ VE YURTLAR KURUMU GENEL
MÜDÜRLÜĞÜ
TEġKĠLATI : TAġRA
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ
KADRO
TOPLAM
ADEDĠ
GĠH Yurt Müdürü
1
50
50
GĠH Yurt Müdür Yardımcısı
3
100
100
TOPLAM
150
150
(8) SAYILI LĠSTE
KURUMU : SPOR GENEL MÜDÜRLÜĞÜ
TEġKĠLATI : MERKEZ
ĠHDAS EDĠLEN KADROLARIN
SERBEST
SINIFI
UNVANI
DERECESĠ
KADRO
ADEDĠ
GĠH MüĢavir
1
10
TOPLAM
10
TOPLAM
10
10
[R.G. 27 ġubat 2014 – 28926]
—— • ——
MĠLLETLERARASI ADLAġMA
Karar Sayısı : 2014/5979
27 Eylül 2013 tarihinde New York’ta imzalanan ve 13/2/2014 tarihli ve 6523 sayılı
Kanunla onaylanması uygun bulunan ekli ―Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile BirleĢmiĢ
Milletler Kalkınma Programı Arasında BirleĢmiĢ Milletler Kalkınma Programı Avrupa ve
Bağımsız Devletler Topluluğu Bölgesel Hizmet Merkezinin Ġstanbul’da Kurulmasına
ĠliĢkin AnlaĢma‖nın onaylanması; DıĢiĢleri Bakanlığının 21/2/2014 tarihli ve 4313047 sayılı
yazısı üzerine, 31/5/1963 tarihli ve 244 sayılı Kanunun 3 üncü maddesine göre,
Bakanlar Kurulu’nca 24/2/2014 tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan YardımcısıBaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
M. ÇAVUġOĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği BakanıBilim, Sanayi ve
Teknoloji Bakanı
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
A. DAVUTOĞLU N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
Ekonomi Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
ve
Hayvancılık BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
E. ALA
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
M. ġĠMġEK
ĠçiĢleri Bakanı
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim Bakanı Millî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
L. ELVAN
Sağlık BakanıUlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti ile BirleĢmiĢ Milletler Kalkınma Programı Arasında
BirleĢmiĢ Milletler Kalkınma Programı Avrupa ve Bağımsız Devletler Topluluğu
Bölgesel Hizmet Merkezinin Ġstanbul’da Kurulmasına ĠliĢkin AnlaĢma
[R.G. 27 ġubat 2014 – 28926]
—— • ——
BAKANLAR KURULU KARARLARI
Karar Sayısı : 2014/5975
BirleĢmiĢ Milletler Güvenlik Konseyinin 1267 (1999), 1988 (2011) ve 1989 (2011)
sayılı kararlarıyla listelenen kiĢi, kuruluĢ veya organizasyonların tasarrufunda bulunan
malvarlığının dondurulması hakkındaki 30/9/2013 tarihli ve 2013/5428 sayılı
Bakanlar Kurulu Kararının eki (1) sayılı Listede değiĢiklik yapılmasına iliĢkin ekli Kararın
yürürlüğe konulması; Maliye Bakanlığının 13/2/2014 tarihli ve 3098 sayılı yazısı üzerine,
6415 sayılı Terörizmin Finansmanının Önlenmesi Hakkında Kanunun 5 inci maddesine göre,
Bakanlar Kurulu’nca 24/2/2014 tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan YardımcısıBaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
M. ÇAVUġOĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği BakanıBilim, Sanayi ve
Teknoloji Bakanı
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
A. DAVUTOĞLU N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
Ekonomi Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
ve
Hayvancılık BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
E. ALA
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
M. ġĠMġEK
ĠçiĢleri Bakanı
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim Bakanı Millî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
L. ELVAN
Sağlık BakanıUlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
Kararın Eki Karar
[R.G. 27 ġubat 2014 – 28926]
—— • ——
Karar Sayısı : 2014/5978
Erzurum Ġlinde tesis edilecek Yenihayat Hidroelektrik Enerjisi Santralinin yapımı
amacıyla ekli listede bulundukları yer ile ada ve parsel numaraları belirtilen taĢınmazların
Hazine adına tescil edilmek üzere Maliye Bakanlığı tarafından acele kamulaĢtırılması; anılan
Bakanlığın 14/2/2014 tarihli ve 4806 sayılı yazısı üzerine, 2942 sayılı KamulaĢtırma
Kanununun 27 nci maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 24/2/2014 tarihinde
kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan YardımcısıBaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
M. ÇAVUġOĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği BakanıBilim, Sanayi ve
Teknoloji Bakanı
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
A. DAVUTOĞLU N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
Ekonomi Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
ve
Hayvancılık BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
E. ALA
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
M. ġĠMġEK
ĠçiĢleri Bakanı
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim Bakanı Millî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
L. ELVAN
Sağlık BakanıUlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
Kararın Eki Liste
[R.G. 27 ġubat 2014 – 28926]
—— • ——
KURUL KARARI
Basın Ġlân Kurumu Genel Müdürlüğünden:
BASIN ĠLÂN KURUMU TEġKĠLĠNE DAĠR 195 SAYILI KANUN UYARINCA
YAYINLANACAK ĠLÂN VE REKLÂMLAR ĠLE BUNLARI YAYINLAYACAK
MEVKUTELER HAKKINDA 15/2/1977 TARĠHLĠ VE 67 SAYILI
GENEL KURUL KARARININ BAZI MADDELERĠNĠN
DEĞĠġTĠRĠLMESĠNE DAĠR
GENEL KURUL KARARI
Karar No: 201
21 ġubat 2014
MADDE 1 – Basın Ġlân Kurumu TeĢkiline Dair 195 Sayılı Kanun Uyarınca
Yayınlanacak Ġlân ve Reklâmlar ile Bunları Yayınlayacak Mevkuteler Hakkında 15 ġubat
1977 tarihli ve 67 sayılı Genel Kurul Kararı’nın 17 nci maddesinin ikinci fıkrası aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Gazetelerin her sayfasının yayın yerinde dizilip tertiplenmiĢ olması ve yine Matbaalar
Kanunu hükümlerine uygun olarak çalıĢan bu yerdeki matbaalarda basılması gerekir. Ancak,
günlük fiili satıĢı 1.000 adedin üzerindeki veya yüzölçümü 2.25 metrekarenin altında olmayan
gazeteler söz konusu baskı iĢlemlerini, aynı esaslar dahilinde yayın yerlerinin dıĢında da
gerçekleĢtirebilirler.‖
MADDE 2 – Aynı Genel Kurul Kararının 26 ncı maddesinin üçüncü fıkrası yürürlükten
kaldırılmıĢ ve ikinci fıkrasından sonra gelmek üzere aĢağıdaki fıkralar eklenmiĢtir.
―Gazetelerin, mücbir sebepler dıĢında, baskılarının günlük asgari fiili satıĢ adedi
kadarını ara vermeden bir defada aynı matbaada tamamlaması mecburidir.
Gazeteler basın sanayiindeki geliĢmelere uygun olarak, dizgi-tertip ve baskı tekniğine
özen göstermek ve rahatlıkla okunabilmek için, baskı hatalarını en aza indirmek, dizgi-tertip
ve baskı tekniğinin gerektirdiği her türlü tedbiri almak zorundadır.‖
MADDE 3 – Aynı Genel Kurul Kararının 50 nci maddesinde yer alan ―1.60
metrekareden‖ ibaresi ―1.50 metrekareden‖ Ģeklinde değiĢtirilmiĢtir.
MADDE 4 – Aynı Genel Kurul Kararının 52 nci maddesinin son fıkrası aĢağıdaki
Ģekilde değiĢtirilmiĢtir.
―Ancak, fikir iĢçisi sıfatıyla sarı basın kartı taĢıyanlar ile yazar ve düzeltmenlerin yanı
sıra, asgari fikir iĢçileri kadrosunda yer alan yalnız bir kiĢiyle sınırlı olmak kaydıyla 4857
sayılı ĠĢ Kanunu’na göre engelli sayılan ve bu durumlarını sağlık kurulu raporuyla
belgelendirenler için yukarıdaki (a), (b) ve (c) bentlerinde belirtilen Ģartlar aranmaz.‖
MADDE 5 – Aynı Genel Kurul Kararının 61 inci maddesi aĢağıdaki Ģekilde
değiĢtirilmiĢtir.
―Gazetelerin aylık resmî ilân kontenjanı, kendilerine ait ―gösterge‖nin, her ayın sonunda
hesaplanacak ―resmî ilân katsayısı‖ ile çarpılması sonucunda bulunur.
Resmî ilân katsayısı, bir yerde bir ay boyunca yayınlatılan resmî ilân tutarının, o yerde
yayınlanan ve yayınlama hakkına sahip gazetelerin gösterge sayıları toplamına bölünmesiyle
elde edilir.
1. Resmî ilân kontenjanına esas teĢkil eden gösterge sayıları aĢağıda belirtilmiĢtir.
A. Siyasî Gazeteler:
a) Aylık ortalama yüzölçümü 2.25 metrekareden ve günlük fiilî satıĢ adedi Ġstanbul,
Ankara ve Ġzmir’de 10.000’den, diğer Ģubelerin bulunduğu yerlerde ise 5.000’den az olmayan
gazeteler için 180,
b) Diğerleri için 150,
B. Ticaret Gazeteleri:
a) Abone adedi 3.000’den az olmayanlar için 150,
b) Diğerleri için 120,
C. Meslek Gazeteleri için 30.
2. En az oniki ay süreyle kesintisiz olarak resmî ilân yayınlayan gazetelere, aĢağıda
belirtilen Ģartların yerine getirilmesi halinde, her farklı özellik için resmî ilân kontenjanlarına
esas teĢkil eden ve yukarıda belirlenen esas gösterge sayılarına:
A. 51 ve 52 nci maddelerde kendi türleri için öngörülen fikir iĢçisi sayısının görevleriyle
orantılı olmak üzere, Ġstanbul, Ankara ve Ġzmir’de yayınlanan;
a) Ġki katı kadar fikir iĢçisini yalnız kendi kadrosunda bulunduran gazetelere 1/8’i,
b) Yüzölçümü 3.00 metrekareden az olmayan gazetelere 1/8’i,
c) Yüzölçümü 3.00 metrekareden az olmayan ve günlük fiili satıĢı 25.000’den az
olmamak üzere üç katı kadar fikir iĢçisini yalnız kendi kadrosunda bulunduran gazetelere
1/3’ü,
d) Bu Karar’ın 24 üncü maddesinin 2 nci fıkrasına tabi olarak resmi ilân ve reklâm
yayınlama hakkını kazanan gazeteler, kendileri için öngörülen asgari fikir iĢçileri sayısının
görevleriyle orantılı üç katı fikir iĢçisini yalnız kendi kadrosunda bulundurmaları halinde
1/3’ü,
B. 51 ve 52 nci maddelerde kendi türleri için öngörülen fikir iĢçisi sayısının görevleriyle
orantılı olmak üzere, Ġstanbul, Ankara ve Ġzmir illerinin dıĢında yayınlanan;
a) Ġki katı kadar fikir iĢçisini yalnız kendi kadrosunda bulunduran gazetelere 1/6’sı,
b) Yüzölçümü 2.25 metrekareden az olmayan ve 3 katı kadar fikir iĢçisini yalnız kendi
kadrosunda bulunduran gazetelere 1/3’ü,
c) Yüzölçümü 2.25 metrekareden ve günlük fiili satıĢı 2.500’den az olmamak üzere dört
katı kadar fikir iĢçisini yalnız kendi kadrosunda bulunduran gazetelere 1/2’si,
d) Yukarıdaki b veya c alt bendleri hükümlerinden yararlanan gazetelerden, resmî ilân
kontenjanına esas teĢkil eden gösterge sayısının öngördüğü asgarî yüzölçümünün iki katından
az olmamak Ģartıyla, rulo (bobin) kâğıt iĢleyen baskı makinelerinde basılan gazetelere 1/3’ü,
e) Bu Karar’ın 24 üncü maddesinin 2 nci fıkrasına tabi olarak resmi ilân ve reklâm
yayınlama hakkını kazanan gazeteler, kendileri için öngörülen asgari fikir iĢçileri sayısının
görevleriyle orantılı üç katı fikir iĢçisini yalnız kendi kadrosunda bulundurmaları halinde
1/3’ü,
C. Yayınlandığı yerin dıĢında da, mevkute dağıtımı amacıyla kurulmuĢ, yurt genelinde
bayilik teĢkilâtı bulunan kuruluĢlar tarafından günlük fiilî satıĢ adedinin tamamını yayın yeri
ile birlikte, her coğrafi bölgede en az bir ilde olmak üzere, ülkenin en az %70’inde, günü
gününe, dağıtıma sunarak satan ve istenmesi durumunda bu hususu belgelendiren gazetelere
1/3’ü,
D. Resmî ilân kontenjanına esas teĢkil eden gösterge sayısına göre tespit edilmiĢ günlük
asgarî fiilî net satıĢ adedinden az olmamak Ģartıyla;
a) Yayınlandığı yer dıĢında da en az bir yerde daha basılan gazetelere 1/6’sı,
b) Yayınlandığı yer dıĢında birden fazla yerde basılan gazetelere 1/3’ü,
oranında ek gösterge uygulanır.
3. Ġstanbul, Ankara ve Ġzmir illerinin dıĢında kalan yerlerde yayınlanan ve yüzölçümü
2.25 metrekareden az olmayan gazetelerden:
A. Günlük fiili satıĢ ortalaması (1.000) adedin üzerinde olanlara, esas gösterge
sayılarının 1/6’sı,
B. Günlük fiili satıĢ ortalaması (2.500) adedin üzerinde olanlara, esas gösterge
sayılarının 1/4’ü,
C. Günlük fiili satıĢ ortalaması (5.000) adedin üzerinde olanlara, esas gösterge
sayılarının 1/3’ü,
D. Günlük fiili satıĢ ortalaması (10.000) adedin üzerinde olanlara, esas gösterge
sayılarının 1/2’si oranında ek gösterge uygulanır.
4. Kadrosunda internet editörü bulunduran ve yayınlama ödevinde bulundukları resmi
ilânları gazetelerine ait internet sitesinde düzenli olarak yayınlayan ve internet sitelerini
düzenli olarak güncelleyen gazetelere esas gösterge sayılarının 1/10’u oranında ek gösterge
uygulanır.‖
MADDE 6 – Aynı Genel Kurul Kararının 73 üncü maddesinin sonuna aĢağıdaki fıkra
eklenmiĢtir.
―Ancak, asgari fikir iĢçileri kadrosunda yer alan yalnız bir kiĢiyle sınırlı olmak kaydıyla
4857 sayılı ĠĢ Kanunu’na göre engelli sayılan ve bu durumlarını sağlık kurulu raporuyla
belgelendirenler için yukarıdaki birinci fıkrada belirtilen Ģartlar aranmaz.‖
MADDE 7 – Bu Genel Kurul Kararı yayımı tarihinde yürürlüğe girer.
MADDE 8 – Bu Genel Kurul Kararını Basın Ġlan Kurumu Genel Müdürü yürütür.
[R.G. 27 ġubat 2014 – 28926]
—— • ——
Adalet Bakanlığından :
Ġstanbul Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2013/5 Esas (Kapatılan Kadıköy 2.
Asliye Ticaret Mahkemesi 2003/658 Esas) sayılı dosyasının zayi olduğu anlaĢıldığından, 4473
sayılı Yangın, Yersarsıntısı, Seylâp veya Heyelân Sebebiyle Mahkeme ve Adliye Dairelerinde
Ziyaa Uğrayan Dosyalar Hakkında Yapılacak Muamelelere Dair Kanun hükümlerinin söz
konusu dosya için uygulanmasına ve anılan Kanun hükümleri gereğince iĢlem yapılmasına
karar verildiği ilân olunur.
1514/1-1
[R.G. 27 ġubat 2014 – 28926]
—— • ——
ATAMA KARARLARI
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu BaĢkanlığından:
Adlî ve idari yargı hâkim ve Cumhuriyet savcı adaylarının, Hâkimler ve Savcılar
Yüksek Kurulu’nca 29.01.2014 tarihinde yapılan ad çekme sonucuna göre, 2802 sayılı
Hâkimler ve Savcılar Kanunu’nun 13. maddesi gereğince atanmalarına iliĢkin kararname
aĢağıda gösterilmiĢtir.
KARAR : 29.01.2014
2014/ 259-260-261
ADLĠ YARGI HÂKĠM ve SAVCI ADAYLARI
1. derecenin 4. kademesi (1500-4000) göstergesi ile;
1. 94048 Ankara Adli Yargı Cumhuriyet Savcı adayı Özgür UÇMA ÇeĢme (Ġzmir)
C.Savcılığı'na,
2. 165767 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hüsamettin AKTAR Çekerek (Yozgat)
Hâkimliği'ne,
3. 165770 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ramazan CAN Karakoçan (Elazığ)
Hâkimliği'ne,
4. 165895 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Cahit GÜLNAR Ġnegöl (Ġnegöl)
Hâkimliği'ne,
5. 165998 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mahmut Lütfü YENĠHAL Ġstanbul
(Ġstanbul) Hâkimliği'ne,
1. derecenin 3. kademesi (1440-4000) göstergesi ile;
6. 165586 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Murat ENEZ Gönen (Bandırma)
Hâkimliği'ne,
7. 165750 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Duran BAġTÜRK Kırklareli (Kırklareli)
Hâkimliği'ne,
8. 165884 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet Mustafa GÖĞÜġ Tosya
(Kastamonu) Hâkimliği'ne,
9. 165966 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ferhat TANSEL Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
10. 165980 Ankara Adli Yargı Cumhuriyet Savcı adayı Osman TEZCAN Adana
C.Savcılığı'na,
1. derecenin 2. kademesi (1380-4000) göstergesi ile;
11. 93894 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mustafa Kemal YILDIRIM Antalya
Hâkimliği'ne,
12. 94427 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yahya ULUSOY Kurtalan (Siirt)
Hâkimliği'ne,
13. 165556 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hasan ERTAġ Adana Hâkimliği'ne,
14. 165589 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġbrahim KARPUZ Bakırköy Hâkimliği'ne,
15. 165617 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hafize OKAY Ermenek (Ermenek)
Hâkimliği'ne,
1. derecenin 1. kademesi (1320-4000) göstergesi ile;
16. 100609 Ankara Adli Hâkim Yargı adayı Uğur TAġAL Bakırköy Hâkimliği'ne,
17. 165829 Ankara Adli Hâkim Yargı adayı Nihat DOĞAN Niğde (Niğde)
Hâkimliği'ne,
18. 165833 Ankara Adli Hâkim Yargı adayı Özgür DUĞAN Hekimhan (Malatya)
Hâkimliği'ne,
2. derecenin 2. kademesi (1210-3600) göstergesi ile;
19. 100539 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ali ARDUÇ Marmaris (Muğla)
Hâkimliği'ne,
2. derecenin 1. kademesi (1155-3600) göstergesi ile;
20. 93939 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Aydın ERDEM EskiĢehir (EskiĢehir)
Hâkimliği'ne,
21. 165748 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Salih BAġÇETĠN Afyonkarahisar
Hâkimliği'ne,
22. 165753 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Nilüfer BAYKAL TURAN Borçka
(Artvin) Hâkimliği'ne,
23. 165872 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Osman KÖKSAL UĢak (UĢak)
Hâkimliği'ne,
24. 165899 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Erol GÜNAL Espiye (Giresun)
Hâkimliği'ne,
25. 165905 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ali Metin GÜVEN Bursa (Bursa)
Hâkimliği'ne,
26. 165927 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Kansu KARA Salihli (Salihli)
Hâkimliği'ne,
27. 165936 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Sezai SAYIN Ġstanbul Anadolu
Hâkimliği'ne,
28. 165939 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mesut KAYGISIZ Yıldızeli (Sivas)
Hâkimliği'ne,
29. 165942 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Kutlu SEVĠNÇ Siirt (Siirt) Hâkimliği'ne,
30. 165978 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Serkan TEPE Bakırköy Hâkimliği'ne,
31. 165993 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Dursun TURAN ġemdinli (Hakkâri)
Hâkimliği'ne,
32. 166012 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Elif ZEYBEK Gölcük (Kocaeli)
Hâkimliği'ne,
3. derecenin 2. kademesi (1065-3000) göstergesi ile;
33. 93909 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mücella GĠRGĠN Malkara (Tekirdağ)
Hâkimliği'ne,
3. derecenin 1. kademesi (1020-3000) göstergesi ile;
34. 93869 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Tercan ÖZTÜRK Ceyhan (Ceyhan)
Hâkimliği'ne,
35. 100488 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet DALGALI Ġznik (Ġnegöl)
Hâkimliği'ne,
36. 165518 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Menderes AKAR Çorlu (Çorlu)
Hâkimliği'ne,
37. 165525 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Hasan S. ASLAN ġuhut
(Afyonkarahisar) C.Savcılığı'na,
38. 165564 Ankara Adli Hâkim Yargı adayı Zekeriya HALĠL Turhal (Zile)
Hâkimliği'ne,
39. 165756 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġbrahim BELEN Nazilli (Nazilli)
Hâkimliği'ne,
40. 165757 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Abdullah AKDAĞ Kangal (Sivas)
Hâkimliği'ne,
41. 165925 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Aydın KARA Geyve (Sakarya)
Hâkimliği'ne,
4. derecenin 2. kademesi (950-2300) göstergesi ile;
42. 165558 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġsa ÇETĠN Pervari (Siirt) Hâkimliği'ne,
43. 165629 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġlhan MAHĠR GazipaĢa (Alanya)
Hâkimliği'ne,
44. 165755 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fetullah AKBULUT Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
45. 165943 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Abdullah KELTAġ Ġnegöl C.Savcılığı'na,
46. 165970 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Aydın UYAN Ġstanbul Anadolu
Hâkimliği'ne,
4. derecenin 1. kademesi (915-2300) göstergesi ile;
47. 165759 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Mustafa BĠLEN Ġvrindi (Balıkesir)
C.Savcılığı'na,
48. 165904 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı BarıĢ ÖZDEMĠROĞLU Manavgat
(Manavgat) Hâkimliği'ne,
49. 165912 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Numan ÖZLÜK Bakırköy Hâkimliği'ne,
50. 165953 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Alper ġĠMġEK Konya (Konya)
Hâkimliği'ne,
5. derecenin 2. kademesi (865-2200) göstergesi ile;
51. 165543 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ahmet COġTU Mut (Silifke)
Hâkimliği'ne,
52. 165573 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Serdar ĠNAN Denizli (Denizli)
Hâkimliği'ne,
53. 165787 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet ÇELĠK Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
54. 165862 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ramazan ERTEKĠN Mersin (Mersin)
Hâkimliği'ne,
55. 165887 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yavuz MARANGOZ Sivas (Sivas)
Hâkimliği'ne,
56. 165893 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Tarık GÜLERYÜZ Silivri (Silivri)
Hâkimliği'ne,
57. 165991 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Emre TUNCEL Bilecik (Bilecik)
Hâkimliği'ne,
58. 166003 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Abdulkadir YEġĠLTAġ Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
5. derecenin 1. kademesi (835-2200) göstergesi ile;
59. 165613 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Emel TURAN Manisa (Manisa)
Hâkimliği'ne,
60. 165624 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Nail ÖZDEMĠR Rize (Rize) Hâkimliği'ne,
61. 165878 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ünsal KUDU Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
62. 165882 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mustafa GÖDEL Hatay (Hatay)
Hâkimliği'ne,
63. 165938 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Korhan SERT Manisa C.Savcılığı'na,
64. 165997 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Mehmet Murat TUZCU Burhaniye
C.Savcılığı'na,
6. derecenin 1. kademesi (760-1600) göstergesi ile;
65. 165901 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Erol ORMANTEPE KahramanmaraĢ
Hâkimliği'ne,
66. 165959 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ahmet KILIÇELLĠ Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
7. derecenin 2. kademesi (720-1500) göstergesi ile;
67. 165562 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı AĢkın GÜVEN Malatya C.Savcılığı'na,
7. derecenin 1. kademesi (705-1500) göstergesi ile;
68. 124589 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fatma AÇIKMEġE Yüksekova (Hakkâri)
Hâkimliği'ne,
69. 166011 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Kadir YILDIZ Milâs (Muğla)
Hâkimliği'ne,
8. derecenin 2. kademesi (675-1300) göstergesi ile;
70. 139040 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Özlem GÜNGÖRMEZ SeydiĢehir
(SeydiĢehir) Hâkimliği'ne,
8. derecenin 1. kademesi (660-1300) göstergesi ile;
71. 151351 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Melek KARACA Orhangazi (Bursa)
Hâkimliği'ne,
72. 165516 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Sabit Lutfi AFġAR Ġstanbul Anadolu
Hâkimliği'ne,
73. 165517 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Serhat AĞIR TavĢanlı (TavĢanlı)
Hâkimliği'ne,
74. 165519 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Erkan AKDÜNE Çorum (Çorum)
Hâkimliği'ne,
75. 165520 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ali AKKAYA Ereğli(Zonguldak)
(Zonguldak) Hâkimliği'ne,
76. 165521 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Muhammet Ali AKKUġ KeĢan (Edirne)
C.Savcılığı'na,
77. 165522 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ahmet ARIKAN Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
78. 165523 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Murat ARSLAN Ceyhan (Ceyhan)
Hâkimliği'ne,
79. 165526 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Serdar ATALAR AkĢehir C.Savcılığı'na,
80. 165527 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Abdullah BOYALI Bakırköy
Hâkimliği'ne,
81. 165528 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Bülent ATMAZ Niksar (Tokat)
Hâkimliği'ne,
82. 165531 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yusuf AYDEMĠR Andırın
(KahramanmaraĢ) Hâkimliği'ne,
83. 165532 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Necmettin BOZ EskiĢehir (EskiĢehir)
Hâkimliği'ne,
84. 165533 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hacer BARDAKÇI Alanya Hâkimliği'ne,
85. 165534 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Recep BOZGÖZ Muğla (Muğla)
Hâkimliği'ne,
86. 165536 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Orhan BARDAKÇI Alanya
C.Savcılığı'na,
87. 165538 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Rasim BÜYÜK Torul (GümüĢhane)
Hâkimliği'ne,
88. 165539 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yeliz BAġBĠLEN Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
89. 165540 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fatih BAġYĠĞĠT Bakırköy Hâkimliği'ne,
90. 165541 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı ġerife CEVĠZCĠ ÜNSAL Pazarcık
(K.MaraĢ) Hâkimliği'ne,
91. 165544 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Oktay Cemil BAYAM Burhaniye
(Burhaniye) Hâkimliği'ne,
92. 165545 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Bahri BAYAZIDOĞLU Karaman
C.Savcılığı'na,
93. 165547 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Fatih Mehmet BAYRAM Bor (Niğde)
C.Savcılığı'na,
94. 165548 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Yusuf BERK Yıldızeli (Sivas)
C.Savcılığı'na,
95. 165549 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Yavuz BEYAZTAġ Karaman
C.Savcılığı'na,
96. 165550 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet Cemil BĠLGĠÇ Karabük
(Karabük) Hâkimliği'ne,
97. 165551 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ahmet ERDEMĠR Didim (Söke)
Hâkimliği'ne,
98. 165552 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Sedat ÇELĠKTAġ Kilis (Kilis)
Hâkimliği'ne,
99. 165553 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Zeyd ERDEN Ereğli(Konya)
(Ereğli(Konya)) Hâkimliği'ne,
100.165554 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet ERDĠN GazipaĢa (Alanya)
Hâkimliği'ne,
101.165555 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ayetullah EROL Soma (Akhisar)
Hâkimliği'ne,
102.165557 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Erdem GENÇAY Diyarbakır
C.Savcılığı'na,
103.165560 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hasan ÇĠÇEK AkĢehir (AkĢehir)
Hâkimliği'ne,
104.165561 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet Fatih GÜNDOĞDU Ġstanbul
Hâkimliği'ne,
105.165563 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mustafa Kemal ÇĠLĠNGĠR Silvan
(Diyarbakır) Hâkimliği'ne,
106.165565 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Sadık ÇĠMEN Saray(Çorlu) (Çorlu)
Hâkimliği'ne,
107.165566 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Rahmi HELVACI ġavĢat (Artvin)
Hâkimliği'ne,
108.165567 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Eyüp ÇUKADAR Kelkit (GümüĢhane)
Hâkimliği'ne,
109.165569 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Erol IġIK Karakoçan (Elazığ)
Hâkimliği'ne,
110.165570 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Recep DAĞDEVĠREN Emirdağ
(Bolvadin) C.Savcılığı'na,
111.165571 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hasan Faruk ĠNAN Gebze (Gebze)
Hâkimliği'ne,
112.165572 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Habip DOĞAN Safranbolu (Karabük)
Hâkimliği'ne,
113.165574 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet DÖLEN Ovacık(Tunceli)
(Tunceli) Hâkimliği'ne,
114.165575 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Selcan KAFALI Karasu (Sakarya)
Hâkimliği'ne,
115.165576 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Sadi DÖNMEZ Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
116.165577 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Habil KAHRAMAN ġanlıurfa (ġanlıurfa)
Hâkimliği'ne,
117.165578 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Ġbrahim Halil DULKADĠR Van
C.Savcılığı'na,
118.165579 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Mustafa KAPICI Kırklareli
C.Savcılığı'na,
119.165580 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mesut DÜZGÜN Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
120.165581 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Tahir KAPLAN Çorum C.Savcılığı'na,
121.165582 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġdris EĞĠLMEZ Antalya Hâkimliği'ne,
122.165583 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ahmet KARA KemalpaĢa (Ġzmir)
Hâkimliği'ne,
123.165584 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Zehra EKĠCĠ Bartın (Bartın) Hâkimliği'ne,
124.165585 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Niyazi KARA Devrek (Zonguldak)
Hâkimliği'ne,
125.165587 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Mahmut KARABABA Batman
C.Savcılığı'na,
126.165588 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ekrem ER Bakırköy Hâkimliği'ne,
127.165590 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ahmet Hamdi KASAPOĞLU Ġskenderun
Hâkimliği'ne,
128.165591 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Murat SAVATYAPAN Maçka (Trabzon)
C.Savcılığı'na,
129.165592 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ramazan Faruk GÜZEL Diyarbakır
Hâkimliği'ne,
130.165593 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Burçin SEVGEL Bakırköy Hâkimliği'ne,
131.165594 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ahmet KILINÇ Bor (Niğde) Hâkimliği'ne,
132.165595 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mutlu SEYHAN BeyĢehir (SeydiĢehir)
Hâkimliği'ne,
133.165596 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Gökhan SĠMAVLI Senirkent (Isparta)
C.Savcılığı'na,
134.165597 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fatih KILINÇ Adana Hâkimliği'ne,
135.165598 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ahmet SOYCAN Edirne (Edirne)
Hâkimliği'ne,
136.165599 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Tolga KILINÇ Susurluk (Balıkesir)
Hâkimliği'ne,
137.165600 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Muhammet Mustafa KISAARSLAN Sivas
Hâkimliği'ne,
138.165601 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mesut ġAHĠN Körfez (Kocaeli)
Hâkimliği'ne,
139.165602 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Hasan KOÇLAR Van C.Savcılığı'na,
140.165603 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hüseyin ġEN Sivas (Sivas) Hâkimliği'ne,
141.165604 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ünzüle ġĠMġEK Adana Hâkimliği'ne,
142.165605 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yılmaz KURBAN Bulanık (Patnos)
Hâkimliği'ne,
143.165606 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hasan TEKE Bakırköy Hâkimliği'ne,
144.165607 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Dursun Ali KURT Altınözü (Hatay)
Hâkimliği'ne,
145.165608 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Halil KÜÇÜKDAĞLI Bulancak (Giresun)
Hâkimliği'ne,
146.165609 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Rıza TEKĠNALP Diyarbakır (Diyarbakır)
Hâkimliği'ne,
147.165610 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Özgüraslan TOPÇAK Diyarbakır
(Diyarbakır) Hâkimliği'ne,
148.165611 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Nusret KÜSER Kırkağaç (Akhisar)
Hâkimliği'ne,
149.165612 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Elif MERCAN ÇEVĠK Sivaslı (UĢak)
Hâkimliği'ne,
150.165614 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Abdullah Enis URAL Niğde (Niğde)
Hâkimliği'ne,
151.165615 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Engin NAZLI Osmaniye C.Savcılığı'na,
152.165616 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Eda UZUNPINAR Mut (Silifke)
Hâkimliği'ne,
153.165618 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yusuf ÜNAL Vakfıkebir (Trabzon)
Hâkimliği'ne,
154.165619 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet Emin OYANIK Osmaniye
Hâkimliği'ne,
155.165620 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hasan YAVUZKURT Çorum (Çorum)
Hâkimliği'ne,
156.165621 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Osman ÖĞMEN GercüĢ (Midyat)
Hâkimliği'ne,
157.165622 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mevlana Hakan YILDIRIM Gemlik
(Bursa) Hâkimliği'ne,
158.165623 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet ÖĞÜTCÜ Göle (Ardahan)
Hâkimliği'ne,
159.165625 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fatih ÖZER AkĢehir (AkĢehir)
Hâkimliği'ne,
160.165626 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Övünç ÖZKAN Konya C.Savcılığı'na,
161.165627 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı ġenol ÖZTÜRK Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
162.165628 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Alaattin SABIR Ġstanbul Anadolu
Hâkimliği'ne,
163.165742 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Serkan BAKTEMEN Artova (Tokat)
C.Savcılığı'na,
164.165745 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Üzeyir BAġAK Çorlu (Çorlu)
Hâkimliği'ne,
165.165746 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Diğdem ADAK ALTAY Sürmene
(Trabzon) Hâkimliği'ne,
166.165749 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Bünyamin AK Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
167.165752 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Akif AKBULUT Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
168.165760 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Bülent BĠLGĠN Gaziantep C.Savcılığı'na,
169.165761 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Nurfer AKGÜL Yusufeli (Artvin)
Hâkimliği'ne,
170.165763 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġbrahim BĠTEK Finike (Elmalı)
Hâkimliği'ne,
171.165764 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Özgür AKSOY Maçka (Trabzon)
Hâkimliği'ne,
172.165765 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Gazanfer BOZDAĞ ġanlıurfa (ġanlıurfa)
Hâkimliği'ne,
173.165768 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Yüksel BULMUġ KurĢunlu (Çankırı)
C.Savcılığı'na,
174.165769 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Atanur ALAGÖZ Çerkezköy (Çorlu)
Hâkimliği'ne,
175.165772 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Emel CANVERDĠ DĠNÇSOY Bakırköy
Hâkimliği'ne,
176.165773 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet Veysel ALAK Siirt (Siirt)
Hâkimliği'ne,
177.165775 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Ahmet CEYHAN Andırın
(KahramanmaraĢ) C.Savcılığı'na,
178.165776 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Yavuz CEYLAN ġefaatli (Yozgat)
C.Savcılığı'na,
179.165777 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı ġener ALAKOYUN Oltu (Oltu)
Hâkimliği'ne,
180.165779 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Cenk CÖMERTER Rize C.Savcılığı'na,
181.165780 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Doğan Davut ALBAYRAK Burhaniye
Hâkimliği'ne,
182.165782 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Ahmet ÇAKIR Elbistan C.Savcılığı'na,
183.165783 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġbrahim ALBAYRAK Bakırköy
Hâkimliği'ne,
184.165785 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Tuncay ÇAKIR Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
185.165786 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Hanifi ALIÇ Elazığ C.Savcılığı'na,
186.165788 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mümin ÇETĠN Burdur (Burdur)
Hâkimliği'ne,
187.165790 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fatma ALTUN ġAHĠN Ġstanbul
Hâkimliği'ne,
188.165791 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ahmet ÇETĠNKAYA Yüksekova
(Hakkâri) Hâkimliği'ne,
189.165792 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Hamit ÇĠFTÇĠ Ereğli (Zonguldak)
C.Savcılığı'na,
190.165793 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Aydın ALTUNCI UĢak (UĢak)
Hâkimliği'ne,
191.165796 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yunus ARAS Tosya (Kastamonu)
Hâkimliği'ne,
192.165798 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mahmut DAĞ Gaziantep (Gaziantep)
Hâkimliği'ne,
193.165799 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Alper DAĞLI Ereğli (Konya)
C.Savcılığı'na,
194.165800 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fatih ARDIÇ Samsun (Samsun)
Hâkimliği'ne,
195.165804 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Habibe DEMĠR Fethiye Hâkimliği'ne,
196.165806 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı ġüheda Oktay ARSLAN Çat (Erzurum)
C.Savcılığı'na,
197.165807 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mikail DEMĠR Marmaris (Muğla)
Hâkimliği'ne,
198.165809 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ali ASLAN Zonguldak (Zonguldak)
Hâkimliği'ne,
199.165810 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Yusuf Vehbi DEMĠR Fethiye
C.Savcılığı'na,
200.165811 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Sevilay ASLANTAġ Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
201.165812 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Ali Saim DEMĠRKOL Tire (ÖdemiĢ)
C.Savcılığı'na,
202.165814 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Aylin AġILIPINAR UĢak C.Savcılığı'na,
203.165815 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Faruk DENGEġĠK Çukurca (Hakkâri)
C.Savcılığı'na,
204.165816 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet Sedat DEVECĠ Mersin (Mersin)
Hâkimliği'ne,
205.165818 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Sadullah ATAR Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
206.165819 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yusuf DEVECĠ Erdek (Bandırma)
Hâkimliği'ne,
207.165820 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Refik AY Konya (Konya) Hâkimliği'ne,
208.165821 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mustafa DĠNÇ Silvan (Diyarbakır)
Hâkimliği'ne,
209.165823 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mahmut DĠNÇER Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
210.165824 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Mehmet AYAN Eruh (Siirt)
C.Savcılığı'na,
211.165827 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet DOĞAN Elbistan (Elbistan)
Hâkimliği'ne,
212.165830 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ferhat AYAR Samsun (Samsun)
Hâkimliği'ne,
213.165831 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yüksel DOĞAN Ereğli(Zonguldak)
Hâkimliği'ne,
214.165834 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet AYDEMĠR Espiye (Giresun)
Hâkimliği'ne,
215.165835 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mustafa DURAN Ġnegöl (Ġnegöl)
Hâkimliği'ne,
216.165836 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı YaĢar AYDIN Çerkezköy (Çorlu)
Hâkimliği'ne,
217.165837 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Erkan DURHAN Bakırköy Hâkimliği'ne,
218.165839 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yusuf AYDIN Aybastı (Ünye)
Hâkimliği'ne,
219.165841 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Musa AYSAN Elazığ C.Savcılığı'na,
220.165843 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Seyfettin EKĠN Bakırköy Hâkimliği'ne,
221.165845 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Halil Ġbrahim ER Elazığ (Elazığ)
Hâkimliği'ne,
222.165849 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Kılıçaslan ERDEM Malatya (Malatya)
Hâkimliği'ne,
223.165852 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Necdet ERGÜL Kemer (Antalya)
Hâkimliği'ne,
224.165855 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ethem Göksel ERKAN Kırıkkale
(Kırıkkale) Hâkimliği'ne,
225.165858 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Fahri ERSOY Kilis C.Savcılığı'na,
226.165859 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Gökçen ERSOY KuĢadası (Söke)
Hâkimliği'ne,
227.165863 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Muhammet Murat KIYMAK Kars (Kars)
Hâkimliği'ne,
228.165864 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Serap ERTEN Giresun (Giresun)
Hâkimliği'ne,
229.165866 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Belma ERTÜRK Mut (Silifke)
Hâkimliği'ne,
230.165867 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Ali KOÇ Ġskenderun C.Savcılığı'na,
231.165868 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Melek KONUK Ereğli(Zonguldak)
Hâkimliği'ne,
232.165869 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Muhammet Ali KORKMAZ ġanlıurfa
C.Savcılığı'na,
233.165870 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Gülhan ERTÜRK Gebze (Gebze)
Hâkimliği'ne,
234.165871 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ali KOZAN ÖdemiĢ (ÖdemiĢ)
Hâkimliği'ne,
235.165873 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yavuz ETĠġGEN Bursa (Bursa)
Hâkimliği'ne,
236.165874 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Mehmet Ali KÖROĞLU KuĢadası (Söke)
C.Savcılığı'na,
237.165875 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Kudret KÖSE MustafakemalpaĢa (Bursa)
Hâkimliği'ne,
238.165876 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Celalettin EVRAN Bursa C.Savcılığı'na,
239.165877 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Adem FĠDAN Selim (Kars) Hâkimliği'ne,
240.165879 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Selahattin KUMCU Anamur (Silifke)
Hâkimliği'ne,
241.165880 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hüsnü GEZGĠNCĠ Ağrı (Ağrı)
Hâkimliği'ne,
242.165881 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yusuf KUZ Yalova (Yalova)
Hâkimliği'ne,
243.165883 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Bekir KÜÇÜK Ortaköy (Aksaray)
C.Savcılığı'na,
244.165885 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ali MARAL Aksaray (Aksaray)
Hâkimliği'ne,
245.165886 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ceren Sena GÖK Tire (ÖdemiĢ)
Hâkimliği'ne,
246.165888 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Sinan MIZRAK Ordu (Ordu)
Hâkimliği'ne,
247.165889 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı KürĢad GÖKKAYA Çay (Bolvadin)
Hâkimliği'ne,
248.165890 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġnci MĠDYAT KORKMAZ Kilis (Kilis)
Hâkimliği'ne,
249.165891 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yakup GÜLER Marmaraereğlisi (Silivri)
Hâkimliği'ne,
250.165892 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Abidin MUTLU Didim (Söke)
Hâkimliği'ne,
251.165894 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mustafa NOYAN ġanlıurfa (ġanlıurfa)
Hâkimliği'ne,
252.165896 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Serkan OĞUZHAN Reyhanlı (Hatay)
C.Savcılığı'na,
253.165897 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Muhammed Ertuğrul GÜMÜġ Söğüt
(Bilecik) Hâkimliği'ne,
254.165898 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Zekeriya OKUR Kepsut (Balıkesir)
C.Savcılığı'na,
255.165900 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Serdar GÜNAY GümüĢhane
C.Savcılığı'na,
256.165902 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Gülenay ÖZDEMĠR Trabzon (Trabzon)
Hâkimliği'ne,
257.165903 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Adem GÜNEY Elazığ C.Savcılığı'na,
258.165906 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġsmail ÖZGAN Nazilli (Nazilli)
Hâkimliği'ne,
259.165907 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Abdullah GÜZEL Ġmranlı (Sivas)
Hâkimliği'ne,
260.165908 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Aynur ÖZGÜL Simav (UĢak)
Hâkimliği'ne,
261.165909 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġlhan IġIK Gemerek (Sivas) Hâkimliği'ne,
262.165910 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Yusuf ÖZKAN Merzifon (Amasya)
Hâkimliği'ne,
263.165911 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Gökhan ĠLERĠSOY KahramanmaraĢ
Hâkimliği'ne,
264.165914 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Asım Kadir ĠġYAPAN Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
265.165915 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Metin ÖZTÜRK Muğla (Muğla)
Hâkimliği'ne,
266.165916 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Adem KAÇAR Refahiye (Erzincan)
Hâkimliği'ne,
267.165917 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Osman ÖZTÜRK ġemdinli (Hakkâri)
C.Savcılığı'na,
268.165918 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Yiğit KAÇAR Hopa (Artvin)
C.Savcılığı'na,
269.165920 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Sadık KAHRAMAN Bakırköy
Hâkimliği'ne,
270.165921 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Veysi PEKACAR Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
271.165922 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Bekir POLAT Ceyhan (Ceyhan)
Hâkimliği'ne,
272.165923 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Nuri KAPLAN Ġstanbul Anadolu
Hâkimliği'ne,
273.165924 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Kenan POLATCAN Diyarbakır
(Diyarbakır) Hâkimliği'ne,
274.165926 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet RAMAZANOĞLU Kayseri
(Kayseri) Hâkimliği'ne,
275.165928 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Ümit KARAÇAVUġ Manisa
C.Savcılığı'na,
276.165929 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Mehmet Ali KARADERE GümüĢhane
C.Savcılığı'na,
277.165930 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Erhan KARAHAN Kocaeli (Kocaeli)
Hâkimliği'ne,
278.165931 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Bahri RODOPLU Of (Trabzon)
Hâkimliği'ne,
279.165932 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Abdullah Aydoğan KARAKILIÇ Mersin
Hâkimliği'ne,
280.165933 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Baki SAKALLI Kocaeli (Kocaeli)
Hâkimliği'ne,
281.165934 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fatih KARATAġ Kütahya (Kütahya)
Hâkimliği'ne,
282.165935 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ömer KARDAġ Çorlu (Çorlu)
Hâkimliği'ne,
283.165937 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Erdal KAYA Hatay (Hatay) Hâkimliği'ne,
284.165940 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fatih SEVĠNÇ Adıyaman (Adıyaman)
Hâkimliği'ne,
285.165941 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Lokman KAZAN Kırıkhan (Hatay)
Hâkimliği'ne,
286.165944 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġsmail SEZGĠN Çorum (Çorum)
Hâkimliği'ne,
287.165945 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Nedim KEPEK Yunak (AkĢehir)
C.Savcılığı'na,
288.165946 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Özkan SOLMAZ GümüĢhane
Hâkimliği'ne,
289.165947 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġbrahim KESKĠN KahramanmaraĢ
Hâkimliği'ne,
290.165948 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Ümit ġAHĠN Gaziantep C.Savcılığı'na,
291.165949 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet KESKĠN Manavgat (Manavgat)
Hâkimliği'ne,
292.165950 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Güven ġENEL Feke (Kozan)
Hâkimliği'ne,
293.165951 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Abdulkadir KILIÇ Bursa C.Savcılığı'na,
294.165952 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Aziz KILIÇ Mersin C.Savcılığı'na,
295.165954 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hakan ġĠMġEKER Erdek (Bandırma)
Hâkimliği'ne,
296.165956 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Kasım KILIÇ ErciĢ C.Savcılığı'na,
297.165957 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Memun KILIÇ Yozgat (Yozgat)
Hâkimliği'ne,
298.165958 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Tülay KILIÇ Torbalı (Ġzmir) Hâkimliği'ne,
299.165960 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Bekir KINIK Lice (Diyarbakır)
Hâkimliği'ne,
300.165962 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Suat ġĠRĠNOĞULLARI Orhangazi
(Bursa) Hâkimliği'ne,
301.165963 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mehmet ULUTAġ Datça (Muğla)
Hâkimliği'ne,
302.165964 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı MelihĢah TANRIKULU Aksaray
C.Savcılığı'na,
303.165965 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Murat UMUTLU ReĢadiye (Tokat)
Hâkimliği'ne,
304.165967 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Abdulkadir UNGAN Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
305.165968 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Oruç URUN Ġstanbul (Ġstanbul)
Hâkimliği'ne,
306.165969 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġsmail TAġ Bakırköy Hâkimliği'ne,
307.165971 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Hasan Hüseyin UYSAL Ġnebolu (Ġnebolu)
Hâkimliği'ne,
308.165972 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Menderes TAġDEMĠR Ġstanbul Anadolu
Hâkimliği'ne,
309.165973 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Metin UYSAL Bakırköy Hâkimliği'ne,
310.165974 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı BarıĢ TEKELĠ Bakırköy Hâkimliği'ne,
311.165975 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Gülay UZDĠL ÇarĢamba (ÇarĢamba)
Hâkimliği'ne,
312.165976 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mücahit TEKĠNTAġ Bergama (Bergama)
Hâkimliği'ne,
313.165977 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Mithat UZUNTOK ġırnak (ġırnak)
Hâkimliği'ne,
314.165979 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Seyfettin ÜNAL Mersin C.Savcılığı'na,
315.165981 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Osman ÜNSAL Nazilli (Nazilli)
Hâkimliği'ne,
316.165982 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Enver ÜSTÜN GümüĢhane (GümüĢhane)
Hâkimliği'ne,
317.165983 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Murat Serdar TOPRAK Hadim (Konya)
Hâkimliği'ne,
318.165984 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Abdulbasit VERGĠ Sarıveliler (Ermenek)
Hâkimliği'ne,
319.165985 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Arzu TOPUZ Osmaniye (Osmaniye)
Hâkimliği'ne,
320.165986 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ramis Murat VURAL Ġstanbul Anadolu
Hâkimliği'ne,
321.165987 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Birol TUFAN Kocaali (Sakarya)
Hâkimliği'ne,
322.165988 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Osman Nuri YAHġĠ Kırıkhan (Hatay)
C.Savcılığı'na,
323.165989 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Kadir TUNCAY Tire (ÖdemiĢ)
Hâkimliği'ne,
324.165990 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Duygu Meltem YAKIN Hopa (Artvin)
Hâkimliği'ne,
325.165992 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Menduh YALVAÇ Manavgat (Manavgat)
Hâkimliği'ne,
326.165994 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Küntay YAMAN Erdek (Bandırma)
Hâkimliği'ne,
327.165995 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Pervin TURAN Erzurum (Erzurum)
Hâkimliği'ne,
328.165996 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ömür YAMANER Niğde (Niğde)
Hâkimliği'ne,
329.165999 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Elif TÜRK Ġstanbul Anadolu
Hâkimliği'ne,
330.166000 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Emrullah YENTÜRK Pervari (Siirt)
Hâkimliği'ne,
331.166001 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fahri TÜRKAN Niksar (Tokat)
Hâkimliği'ne,
332.166002 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Serkan YEREBAKAN ġanlıurfa
C.Savcılığı'na,
333.166004 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ercan YETKĠN Kayseri (Kayseri)
Hâkimliği'ne,
334.166005 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Hakan Gökalp UÇAN Tarsus (Mersin)
C.Savcılığı'na,
335.166006 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Fatih YILDIRIM Adana Hâkimliği'ne,
336.166008 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Gökhan YILDIRIM Hayrabolu
(Tekirdağ) C.Savcılığı'na,
337.166009 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı AyĢe Y. DĠNGĠL Alucra (ġebinkarahisar)
Hâkimliği'ne,
338.166013 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Adil Ekrem YILMAZ Samsun (Samsun)
Hâkimliği'ne,
339.166014 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Adem ZĠR Niksar (Tokat) Hâkimliği'ne,
340.166015 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Gül YILMAZ Bodrum (Muğla)
Hâkimliği'ne,
341.166016 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Ġlker YILMAZ Serik (Manavgat)
Hâkimliği'ne,
342.166017 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı Mustafa YILMAZ Konya C.Savcılığı'na,
343.166018 Ankara Adli Yargı C.Savcı adayı BarıĢ ZEHĠR Gemlik (Bursa)
C.Savcılığı'na,
344.166019 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Kenan ELĠBOLCA Tekirdağ (Tekirdağ)
Hâkimliği'ne,
345.166020 Ankara Adli Yargı Hâkim adayı Abdulvahap AKBOĞA Mersin (Mersin)
Hâkimliği'ne,
Ad çekme usulü ile naklen atanmıĢlardır.
ĠDARĠ YARGI HÂKĠM ADAYLARI
1. derecenin 4. kademesi (1500-4000) göstergesi ile;
1. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165632 Muharrem ÇOLPAN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
2. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165639 Lokman AKSIN Ordu Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
3. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165649 Selahattin GÜNGÖRMEZ DanıĢtay
Tetkik Hâkimliği'ne,
4. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165685 Metin BORUCU DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
5. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165699 Suat KELEġ Aydın Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
6. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165729 Pervin ÖTGEN Bursa Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
7. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165789 Funda ġAHĠN Mersin (Adana) Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
8. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165797 Muharrem ġEN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
9. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165825 Hüseyin TEKEġĠ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
10. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165840 Ġhsan TURGUT Adana Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
1. derecenin 3. kademesi (1440-4000) göstergesi ile;
11. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 41159 Ömer ALKAN Ankara Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
12. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165635 Murat AKKAġ Ġstanbul Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
13. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165643 Afiyet ALDEMĠR Tekirdağ Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
14. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165660 Sıdıka DEMĠRÖLMEZ Ġzmir Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
15. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165661 Murat ĠKĠZLER Ankara Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
16. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165689 Hasan CANDAN Ankara Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
17. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165694 Dudu KAYA DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
18. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165700 Nihal FIRAT Ġstanbul Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
19. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165713 Münevver GÖKTAġ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
20. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165714 Dilek YÜCEL DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
21. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165718 Nurdan KÜÇÜKKONYALI Ankara Vegi
Mah. Üyeliği'ne,
22. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165754 Fatih Hakan POLAT Ġstanbul Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
23. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165851 Ali UĞUR Ġzmir Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
24. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165861 Memet Zelkifli YILDIRIM DanıĢtay
Tetkik Hâkimliği'ne,
1. derecenin 2. kademesi (1380-4000) göstergesi ile;
25. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165650 Mesut DEMĠRBAġ Adana Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
26. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165655 Ali HÜKÜM Ankara Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
27. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165695 Ġsa ÇELĠK Diyarbakır Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
28. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165706 YeĢim KILINÇARSLAN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
29. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165747 Atilla GÜNEY DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
1. derecenin 1. kademesi (1320-4000) göstergesi ile;
30. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165664 Azime K. ġENER Sakarya Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
31. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165668 Abdullah DENĠZER Ġstanbul Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
32. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165686 Zeynep BULUT Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
33. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165701 Sıtkı YILDIRIM DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
34. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165722 Kadriye MORBEL DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
35. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165727 Zekiye ORBAY Ġzmir Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
36. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165728 Ramazan GÜLEÇ Ankara Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
37. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165733 Yılmaz GÜLEÇ Manisa Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
38. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165766 Gazi SARI DanıĢtay Tetkik Hâkimliği'ne,
39. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165778 Nurhan SERBEST DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
2. derecenin 2. kademesi (1210-3600) göstergesi ile;
40. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165715 Ali KÖSE Ġstanbul Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
41. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165817 Ünver TANSOYLU Ankara Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
42. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165850 Seyit Ali UĞRAġ Ġzmir Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
2. derecenin 1. kademesi (1155-3600) göstergesi ile;
43. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165637 Osman DANACI DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
44. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165641 Abdullah DEMĠR Edirne Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
45. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165663 Özkan ATASEVER Ġstanbul Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
46. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165680 Hülya BAYRAKDAR DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
47. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165687 Semih KARADENĠZ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
48. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165705 Mustafa YILMAZ Bursa Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
49. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165712 Abdurrahim YÜCEL Diyarbakır Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
50. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165725 Demet GÜL DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
51. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165781 Metin SEZER Zonguldak Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
3. derecenin 1. kademesi (1020-3000) göstergesi ile;
52. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 97769 Tülay TAMĠRCĠ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
53. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165666 Güldane Yelda AYAZMA DanıĢtay
Tetkik Hâkimliği'ne,
54. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165854 Belgin YALÇIN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
4. derecenin 2. kademesi (950-2300) göstergesi ile;
55. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165691 Hakan ÇAĞIL DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
4. derecenin 1. kademesi (915-2300) göstergesi ile;
56. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165744 Nurgül GÜNER DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
57. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165848 Murat UÇUCU Ankara Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
5. derecenin 2. kademesi (865-2200) göstergesi ile;
58. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165693 Ramazan ÇAKMAK DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
59. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165696 Cahide Sultan ERTÜRK DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
60. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165724 Alper Tunga MURT Konya Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
61. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165762 Serdar SALMAN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
62. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165828 Bünyamin TOK DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
63. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165846 Özlem TÜRKOĞLU DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
5. derecenin 1. kademesi (835-2200) göstergesi ile;
64. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165653 Ġrfan ARAS Ġzmir Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
65. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165690 Yılmaz KARAHASAN Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
66. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165710 Mustafa Halil YĠĞĠT DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
67. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165737 Murat ÖZTÜRK DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
68. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165741 Serhat GÜNDÜZALP Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
69. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165805 Rıza ġENGÜL Ankara Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
6. derecenin 2. kademesi (785-1600) göstergesi ile;
70. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165662 Yasemin ATAMAN YESĠN DanıĢtay
Tetkik Hâkimliği'ne,
71. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165731 Betül ÖZBAKIġ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
7. derecenin 1. kademesi (705-1500) göstergesi ile;
72. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165822 Ömer Faruk TEK Konya Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
8. derecenin 1. kademesi (660-1300) göstergesi ile;
73. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 132540 AyĢe Gül YÜKSEL DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
74. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165630 Özlem ÇĠFTÇĠ Ankara Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
75. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165631 Mustafa ÇĠMEN Konya Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
76. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165633 Deniz D. ALTINORDU Ankara Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
77. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165634 AyĢe AKDENĠZ ĠLASLAN DanıĢtay
Tetkik Hâkimliği'ne,
78. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165636 Fatma Sema AKPINAR DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
79. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165638 Ali AKSEL Ġzmir Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
80. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165640 Ġsmail Murat AKTOPRAK Antalya Vergi
Mah.Üyeliği'ne,
81. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165642 Yusuf ALBAYRAK Bursa Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
82. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165644 Hacı Ali ALGA DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
83. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165646 Tarık GÜNEY Ankara Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
84. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165648 Mehmet ALTAY Antalya Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
85. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165651 Burhan ALTINIġIK DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
86. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165652 Hasan HATUN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
87. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165654 Yüksel ARSLAN Ankara Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
88. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165656 Gülhan ARSLAN GÜNGÖR DanıĢtay
Tetkik Hâkimliği'ne,
89. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165657 Ġrfan DEMĠREL DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
90. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165658 Gülsüm ATALAY DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
91. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165659 Yasemin ĠÇER TOKER Ġstanbul Vergi
Mah.Üyeliği'ne,
92. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165665 Bülent DEMĠRTAġOĞLU DanıĢtay
Tetkik Hâkimliği'ne,
93. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165667 Osman AYDIN Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
94. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165669 Abdullah AYDOĞDU DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
95. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165670 Tamer ĠNCĠ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
96. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165671 Murat AYRANCI Ankara Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
97. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165672 Nuran DOĞAN ÇAKMAK DanıĢtay
Tetkik Hâkimliği'ne,
98. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165673 Murat AYTAÇ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
99. Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165674 Metin KANMAZ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
100.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165675 Serkan DURMUġOĞLU Ġstanbul Vergi
Mah. Üyeliği'ne,
101.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165676 Tuğba BAL Ġstanbul Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
102.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165677 AyĢe KAPTAN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
103.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165678 Mehmet BAġARAN Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
104.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165679 Alper KARAASLAN Ankara Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
105.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165681 AyĢen ERGĠN YILDIZ Bursa Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
106.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165682 Adem BĠRCAN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
107.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165683 Yasin KARACA Ġstanbul Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
108.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165684 Muhammed Akif EROL Gaziantep Vergi
Mah. Üyeliği'ne,
109.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165688 Hilal ERTUĞRUL Gaziantep Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
110.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165692 Ali ERTUNÇ Ġstanbul Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
111.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165697 Gül Pelin KAYA DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
112.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165698 Zekeriya ÇETĠN Van Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
113.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165702 Abdülkadir YILMAZ Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
114.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165703 Ferhat KILIÇ Ġstanbul Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
115.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165704 Abdullah GÖKCE Ankara Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
116.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165707 Özgür Oğuz YILMAZ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
117.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165708 ġerife KIR ARDIÇ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
118.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165709 Zafer GÖKDERE DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
119.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165711 Adil KOÇ Diyarbakır Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
120.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165716 Rüstem YÜKSEL Ġstanbul Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
121.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165717 Ejder GÖRCEGĠZ Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
122.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165719 Arif YÜZER DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
123.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165720 Yusuf Kenan ZOR Ġstanbul Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
124.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165721 Elçin Gaye GÖREN Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
125.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165723 Mehmet GÖREN Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
126.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165726 Halil ONUR Ġstanbul Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
127.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165730 Abdurrahman GÜLER Trabzon Vergi
Mah. Üyeliği'ne,
128.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165732 Mehmet ÖZDEMĠR Konya Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
129.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165734 Ali ÖZKAN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
130.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165735 Mutahhar ÖZLÜK Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
131.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165736 Ebru ÖZTÜRK DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
132.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165738 MemiĢ GÜMÜġ Ġstanbul Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
133.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165739 Bahadır ÖZTÜRKER Ġzmir Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
134.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165740 Fatih GÜNDOĞDU Ankara Vergi
Mahkemesi Üyeliği'ne,
135.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165751 Kerem ÖZYARDIMCI Ġstanbul Ġdare
Mah.Üyeliği'ne,
136.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165758 Fadime SAĞLAM DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
137.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165771 Halil SARITAġ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
138.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165774 Beytullah SELMAN Ġstanbul Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
139.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165784 Yurdagül SÖNMEZ Ankara Ġdare
Mahkemesi Üyeliği'ne,
140.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165794 Hüseyin ġAHĠN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
141.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165801 Nurgül ġENEL KARABIYIK DanıĢtay
Tetkik Hâkimliği'ne,
142.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165808 Mehmet Salih ġENOL DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
143.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165832 Nur TOKTAġ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
144.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165844 Emine T. KALKAN DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
145.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165853 Ali ÜNAL Ġstanbul Ġdare Mahkemesi
Üyeliği'ne,
146.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165856 Kenan YAZ Ġstanbul Vergi Mahkemesi
Üyeliği'ne,
147.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165857 Gönül YEREBASMAZ DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
148.Ankara Ġdari Yargı Hâkim adayı 165860 Ġhsan YILDIRIM DanıĢtay Tetkik
Hâkimliği'ne,
Ad çekme usulü ile naklen atanmıĢlardır.
—— • ——
Hâkimler ve Savcılar Yüksek Kurulu BaĢkanlığından:
Adlî yargı hâkim ve Cumhuriyet savcıları ile idarî yargı hâkimlerinin 2802 sayılı
Hâkimler ve Savcılar Kanunu gereğince atanmalarına iliĢkin kararname aĢağıda gösterilmiĢtir.
BĠRĠNCĠ DAĠRE KARARI: 11.02.2014/340
1- Ġstanbul Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, Ġstanbul Cumhuriyet Savcısı 23814
Selamettin CELEP,
Ġstanbul Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, Ġstanbul Cumhuriyet Savcısı 26232 Mehmet
Salih SOL,
Ankara Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, Ankara Cumhuriyet Savcısı 29420 Zafer
EDĠġ,
Ġzmir Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, Ġzmir Cumhuriyet Savcısı 29967 Kazım
ARAPOĞLU,
Ġzmir Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, Ġzmir Cumhuriyet Savcısı 31156 Orhun
SEZER,
Ġzmir Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, Ġzmir Cumhuriyet Savcısı 32334 Muvaffak
MEġE,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Sincan Cumhuriyet Savcısı 32367 Hasan ARSLAN,
Kırıkkale Cumhuriyet BaĢsavcılığına, Yalova Cumhuriyet BaĢsavcısı 33212 Osman
KAÇAR,
Kırıkkale Hâkimliğine, Yalova Hâkimi 33298 Aliye SAAT KAÇAR,
Ankara Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, Ankara Cumhuriyet Savcısı 33948 Ramazan
KAYA,
KahramanmaraĢ Cumhuriyet BaĢsavcılığına, Erzurum Cumhuriyet BaĢsavcısı 34002
Ramazan APAÇIK,
Bartın Cumhuriyet BaĢsavcılığına, Antalya Cumhuriyet BaĢsavcı Vekili 34188
Seyfullah ÖSELMĠġ,
Erzurum Cumhuriyet BaĢsavcılığına, Kırıkkale Cumhuriyet BaĢsavcısı 34374 Musa
DURMAZ,
Kocaeli Cumhuriyet BaĢsavcılığına, KahramanmaraĢ Cumhuriyet BaĢsavcısı 34378
Mustafa KÜÇÜK ,
Ankara Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, Ankara Cumhuriyet Savcısı 34434 Veli
DALGALI,
Antalya Hâkimliğine, Diyarbakır Hâkimi 34871 Birgül GÜVEN,
Erzurum Hâkimliğine, Kırıkkale Hâkimi 34894 Nuray DURMAZ,
Ġstanbul Anadolu Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, Beykoz Cumhuriyet Savcısı 35077
Ömür TOPAÇ,
UĢak Cumhuriyet Savcısına, Ġstanbul Cumhuriyet Savcısı 35189 Aydın ÇEVĠK,
Ġstanbul Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, Ġstanbul Cumhuriyet Savcısı 35230 Faruk
ErĢen YILMAZ,
Bolu Cumhuriyet Savcılığına, Ġstanbul Cumhuriyet BaĢsavcı Vekili 35837 Zekeriya ÖZ,
EskiĢehir Cumhuriyet BaĢsavcı Vekilliğine, EskiĢehir Cumhuriyet Savcısı 37224
Celalettin KARANFĠL,
Ankara Hâkimliğine, Yargıtay Tetkik Hâkimi 37269 Ġbrahim POLAT,
Bartın Hâkimliğine, Antalya Hâkimi 37328 AyĢegül ÖSELMĠġ,
Yalova Cumhuriyet BaĢsavcılığına, Bartın Cumhuriyet BaĢsavcısı 38065 ġaban
YILMAZ,
Sincan Hâkimliğine, Aksaray Hâkimi 38151 Çetin SÖNMEZ,
Bakırköy Cumhuriyet Savcılığına, Elazığ Cumhuriyet Savcısı 39485 Tarık FIRAT,
EskiĢehir Cumhuriyet Savcılığına, Mersin Cumhuriyet Savcısı 39625 Mehmet YAZICI,
Beykoz Cumhuriyet Savcılığına, Ardahan Cumhuriyet Savcısı 39737 Turgut ÇAKIR,
KahramanmaraĢ Hâkimliğine, Erzurum Hâkimi 39761 Figen APAÇIK,
Muğla Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanlığına, Diyarbakır Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanı
40141 Ali GĠRGĠN,
Manisa Cumhuriyet Savcılığına, GaziosmanpaĢa Cumhuriyet Savcısı 41908 Emin Emre
EKĠNCĠ,
Manisa Hâkimliğine, GaziosmanpaĢa Hâkimi 42079 Özlem UĞUR EKĠNCĠ,
Ağrı Hâkimliğine, Yargıtay Tetkik Hâkimi 42138 Mehmet Selim KARAKUZU,
Muğla Hâkimliğine, Malkara Hâkimi 93909 Mücella GĠRGĠN,
Bandırma Cumhuriyet Savcılığına, Ġskenderun Cumhuriyet Savcısı 95011 Ahmet
BĠÇER,
Karaman Cumhuriyet Savcılığına, Rize Cumhuriyet Savcısı 97986 Erdal ÖZDEMĠR,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Çubuk Hâkimi 98349 Turna DOĞAN,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Polatlı Hâkimi 101298 Ġrem GÜVEN,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Polatlı Cumhuriyet Savcısı 104862 Mehmet GÜVEN,
Hendek Cumhuriyet Savcılığına, Yargıtay Tetkik Hâkimi 107413 Dilek TOSUN
ġAHĠN,
ġile Hâkimliğine, Ardahan Hâkimi 109831 Selviye ÇAKIR,
Göksun Hâkimliğine, Arhavi Hâkimi 118844 Seda AVCI,
ġirvan Hâkimliğine, Emirdağ Cumhuriyet Savcısı 118862 Cafer KÜÇÜKKARACA,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Göksun Hâkimi 119219 Latife Nazlı GÜVEN,
Mudanya Hâkimliğine, Lâpseki Hâkimi 119235 AyĢe Seda GÜLSEVEN,
Tuzluca Cumhuriyet Savcılığına, Eruh Cumhuriyet Savcısı 120704 Muhsin ONAY,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Derik Hâkimi 120771 Abdullah MERAL,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Yusufeli Hâkimi 122309 Mehmet Fatih
KAPUSUZOĞLU,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Tuzluca Cumhuriyet Savcısı 122358 Hüseyin Özgür
SEVĠMLĠ,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Tuzluca Hâkimi 122386 Selin ULUSOY SEVĠMLĠ,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, ġirvan Hâkimi 122589 Meleknur ÖZÇELĠK,
Polatlı Hâkimliğine, Yüksekova Hâkimi 124589 Fatma AÇIKMEġE,
Elbistan Hâkimliğine, Yargıtay Tetkik Hâkimi 124674 Zerrin Sağlık BARAN,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Ġskenderun Cumhuriyet Savcısı 124705 Melike UĞUR
GÖK,
Akçakale Hâkimliğine, Çorum Hâkimi 125127 Yasin UĞURER,
Göksun Cumhuriyet Savcılığına, GümüĢhane Cumhuriyet Savcısı 125213 Hüseyin
AVCI,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Erdek Hâkimi 125261 Nimet GÜNDOĞDU YÜKSEL,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, GümüĢhane Hâkimi 125302 Arife BALKAYA,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Sivaslı Hâkimi 125359 Erdal MENENGĠÇ,
Bingöl Hâkimliğine, Karakoçan Hâkimi 125464 HaĢim TEKĠN,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Ağrı Hâkimi 125474 Mustafa BaĢar TAġBAġ,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Ortaköy (Aksaray) Cumhuriyet Savcısı 125905 Zehra
YILMAZ,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, GazipaĢa Hâkimi 126008 Döndü Çuhadar ERBĠL,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Çorum Hâkimi 137314 Emrah ÖZTÜRK,
Polatlı Hâkimliğine, Mut Hâkimi 137434 Mehmet Rıza EMRE GÖKSU,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Yunak Cumhuriyet Savcısı 137467 Çağlar GÜLTEKĠN,
Siirt Hâkimliğine, ġavĢat Hâkimi 139611 Seda KILIÇKAYA KILIÇ,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Nizip Hâkimi 139634 Hayriye AYAS,
Patnos Cumhuriyet Savcılığına, Sarıveliler Hâkimi 139641 Musa AKKURT,
Siirt Cumhuriyet Savcılığına, Borçka Hâkimi 139703 Abdullah KILIÇ,
Beypazarı Hâkimliğine, Mut Hâkimi 139711 Hakan ERZEYBEK,
Patnos Hâkimliğine, Didim Hâkimi 139720 Meral AKKURT,
Tuzluca Hâkimliğine, Silivri Hâkimi 139752 Rabia YAZKAN ONAY,
Gölcük Cumhuriyet Savcılığına, EskiĢehir Cumhuriyet Savcısı 139809 Tuğçe ÇĠTÇĠ
YAPAR,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, KemalpaĢa Hâkimi 139813 Emre ÇELĠK,
ġırnak Cumhuriyet Savcılığına, Ereğli (Zonguldak) Cumhuriyet Savcısı 139821 Hasan
ERDOĞAN,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Mut Hâkimi 139826 Muammer YURTSEVER,
Gürpınar Hâkimliğine, Çatak Hâkimi 139831 Bahattin ARIKAN,
ġanlıurfa Hâkimliğine, Adıyaman Hâkimi 149958 Osman CEYLAN,
Polatlı Hâkimliğine, Adana Hâkimi 150106 Mustafa ġENOCAK,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Yıldızeli Hâkimi 150114 Harun KURMAZ,
Hadim Hâkimliğine, Baykan Hâkimi 150143 Sümeyye KARACAN SEYHAN,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Bergama Hâkimi 150939 AyĢegül GülĢen TOZLU,
Diyarbakır Hâkimliğine, Erzin Hâkimi 151328 Ġbrahim ĠLASLAN,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, ÖdemiĢ Hâkimi 151344 Canan KARAASLAN,
Çorlu Hâkimliğine, Çorum Hâkimi 151354 Mehmet ġEN,
Elbistan Hâkimliğine, Yargıtay Tetkik Hâkimi 151389 Yılmaz BARAN,
ġereflikoçhisar Hâkimliğine, Marmaraereğlisi Hâkimi 151463 SavaĢ
MURATOĞULLARI,
Çerkezköy Hâkimliğine, HacıbektaĢ Hâkimi 151467 Serkan YOĞURTÇU,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Çameli Cumhuriyet Savcısı 151515 Abdullah
DEMĠRKOL,
Bartın Cumhuriyet Savcılığına, Fethiye Cumhuriyet Savcısı 151529 Fatih EKĠCĠ,
Giresun Cumhuriyet Savcılığına, Ġslahiye Hâkimi 151540 Murat ERTEN,
Erzurum Hâkimliğine, Pervari Hâkimi 153081 Meliha TAPAR,
ġırnak Hâkimliğine, Ereğli (Zonguldak) Hâkimi 153098 Dilek ERDOĞAN,
Gaziantep Hâkimliğine, Serik Hâkimi 153120 BüĢra KURU,
Van Hâkimliğine, Giresun Hâkimi 153144 Hatice Sevde ÇELĠK PALANCI,
Cizre Hâkimliğine, Erdek Hâkimi 153175 Merve KÖSEOĞLU,
Cizre Cumhuriyet Savcılığına, Muğla Hâkimi 153304 Muhammet Sacit KÖSEOĞLU,
Yargıtay Tetkik Hâkimliğine, Burdur Hâkimi 153619 Davut ARKAÇ,
Nizip Hâkimliğine, Andırın Hâkimi 165531 Yusuf AYDEMĠR,
ġabanözü Hâkimliğine, Bakırköy Hâkimi 165540 Fatih BAġYĠĞĠT,
Büyükçekmece Cumhuriyet Savcılığına, Karaman Cumhuriyet Savcısı 165549 Yavuz
BEYAZTAġ,
Bakırköy Hâkimliğine, Ovacık (Tunceli) Hâkimi 165574 Mehmet DÖLEN,
Çan Hâkimliğine, Adana Hâkimi 165604 Ünzüle ġĠMġEK,
GaziosmanpaĢa Cumhuriyet Savcılığına, Osmaniye Cumhuriyet Savcısı 165615 Engin
NAZLI,
Arapgir Hâkimliğine, Borçka Hâkimi 165753 Nilüfer BAYKAL TURAN,
Adalar Hâkimliğine, Yüksekova Hâkimi 165791 Ahmet ÇETĠNKAYA,
Körfez Hâkimliğine, Niğde Hâkimi 165829 Nihat DOĞAN,
HacıbektaĢ Hâkimliğine, Aybastı Hâkimi 165839 Yusuf AYDIN,
Karabük Cumhuriyet Savcılığına, Kilis Cumhuriyet Savcısı 165858 Fahri ERSOY,
Urla Hâkimliğine, Mersin Hâkimi 165862 Ramazan ERTEKĠN,
Karaman Cumhuriyet Savcılığına, Bursa Cumhuriyet Savcısı 165876 Celalettin
EVRAN,
GaziosmanpaĢa Hâkimliğine, Kilis Hâkimi 165890 Ġnci MĠDYAT KORKMAZ,
Çubuk Hâkimliğine, Trabzon Hâkimi 165902 Gülenay ÖZDEMĠR,
Ardahan Hâkimliğine, Simav Hâkimi 165908 Aynur ÖZGÜL,
Adana Hâkimliğine, Hadim Hâkimi 165983 Murat Serdar TOPRAK,
2- Ġstanbul Ġdare Mahkemesi BaĢkanlığına, Ġstanbul Bölge Ġdare Mahkemesi Üyesi
31223 Ramazan ÖZDEMĠR,
Ġzmir Ġdare Mahkemesi BaĢkanlığına, Ġzmir Bölge Ġdare Mahkemesi Üyesi 32688
Mürteza GÜLER,
Ankara Ġdare Mahkemesi BaĢkanlığına, Ankara Bölge Ġdare Mahkemesi Üyesi 32691
Cafer ERGEN,
Ankara Bölge Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 33606 Bülent
SEYĠTDANLIOĞLU,
Sakarya Bölge Ġdare Mahkemesi BaĢkanlığına, Sakarya Bölge Ġdare Mahkemesi Üyesi
33817 Ekrem ÖZÜBEK,
Ġstanbul Ġdare Mahkemesi BaĢkanlığına, Kocaeli Ġdare Mahkemesi BaĢkanı 34658
Ahmet Cüneyt YILMAZ,
Ġstanbul Bölge Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, Ġstanbul Ġdare Mahkemesi BaĢkanı 37752
Mustafa UYAR,
Sivas Bölge Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 37831 Adnan
DĠKENLĠ,
Ġstanbul Bölge Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, Ġstanbul Vergi Mahkemesi Üyesi 37832
Murat EREN,
Ġstanbul Vergi Mahkemesi BaĢkanlığına, Ġstanbul Bölge Ġdare Mahkemesi Üyesi 37993
Önder ÇANAK,
Ankara Ġdare Mahkemesi BaĢkanlığına, Ankara Bölge Ġdare Mahkemesi Üyesi 38010
Zülal ÖZTÜRK,
Denizli Bölge Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, Sivas Bölge Ġdare Mahkemesi Üyesi 38040
Engin ÖZTÜRK,
Ankara Bölge Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, Ankara Ġdare Mahkemesi BaĢkanı 38462 Ali
ÇATAL,
Kayseri Vergi Mahkemesi Üyeliğine, Ġstanbul Vergi Mahkemesi Üyesi 97698 Mehmet
OFLAZ,
Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 97769 Tülay TAMĠRCĠ,
Bursa Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, Çanakkale Ġdare Mahkemesi Üyesi 107210 Erkin
GÜLSEVEN,
Van Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi 152943 Erhan
PALANCI,
Erzurum Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi 152955 Hacı
Yusuf TAPAR,
Çanakkale Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, Ankara Ġdare Mahkemesi Üyesi 152960
Esengül ALBAYRAK,
Gaziantep Vergi Mahkemesi Üyeliğine, Ankara Vergi Mahkemesi Üyesi 152992 Salih
Murat KURU,
Diyarbakır Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165634 AyĢe
AKDENĠZ ĠLASLAN,
Ankara Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165644 Hacı Ali ALGA,
Samsun Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165649 Selahattin
GÜNGÖRMEZ,
Elazığ Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165656 Gülhan ARSLAN
GÜNGÖR,
Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165669 Abdullah
AYDOĞDU,
Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165670 Tamer ĠNCĠ,
Adana Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165674 Metin KANMAZ,
EskiĢehir Vergi Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165677 AyĢe
KAPTAN,
Kırıkkale Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165680 Hülya
BAYRAKDAR,
Bursa Vergi Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165685 Metin BORUCU,
Ankara Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165694 Dudu KAYA,
Ġstanbul Vergi Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165701 Sıtkı
YILDIRIM,
Kayseri Vergi Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165707 Özgür Oğuz
YILMAZ,
Ġzmir Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, Ankara Vergi Mahkemesi Üyesi 165728 Ramazan
GÜLEÇ,
Çorum Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165731 Betül ÖZBAKIġ,
Ankara Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165734 Ali ÖZKAN,
Ankara Vergi Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165736 Ebru ÖZTÜRK,
EskiĢehir Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165778 Nurhan
SERBEST,
Ġzmir Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165797 Muharrem ġEN,
Denizli Vergi Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165825 Hüseyin
TEKEġĠ,
KahramanmaraĢ Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165828
Bünyamin TOK,
Ġstanbul Ġdare Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165844 Emine
TÜRKMENOĞLU KALKAN,
Diyarbakır Vergi Mahkemesi Üyeliğine, DanıĢtay Tetkik Hâkimi 165860 Ġhsan
YILDIRIM,
Naklen,
3- 1'inci derecenin 2'inci kademesi olan 1380+4000 gösterge karĢılığı aylıkla, Derik
Hâkimliğine, Cide eski Hâkimi 40387 Handan TAġKIRAN,
4- 4'üncü derecenin 1'inci kademesi olan 915+2300 gösterge karĢılığı aylıkla, Mardin
Hâkimliğine, Kilis eski Hâkimi 35488 Ramazan AKBAL,
Doğubayazıt Cumhuriyet Savcılığına, TaĢova Cumhuriyet eski Savcısı 107391 Ahmet
Alkan ġĠMġEK,
5- 6'ıncı derecenin 1'inci kademesi olan 760+1600 gösterge karĢılığı aylıkla, Yüksekova
Hâkimliğine, Yusufeli eski Hâkimi 107403 Erhan YILMAZ,
Zara Hâkimliğine, Hekimhan eski Hâkimi 37239 Abdussamet KAHYA,
6- 6'ıncı derecenin 2'inci kademesi olan 785+1600 gösterge karĢılığı aylıkla, Hani
Cumhuriyet Savcılığına, Burdur Cumhuriyet eski Savcısı 122904 Fatih ERGÜL,
Mesleğe kabul edilmeleri nedeniyle açıktan,
AtanmıĢlardır.
[R.G. 28 ġubat 2014 – 28927]
—— • ——
ANAYASA MAHKEMESĠ KARARLARI
Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığından:
Esas Sayısı: 2013/15
Karar Sayısı : 2013/131
Karar Günü : 14.11.2013
ĠTĠRAZ YOLUNA BAġVURAN : Kırıkkale Ġdare Mahkemesi
ĠTĠRAZIN KONUSU : 14.7.1965 günlü, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun,
12.5.1982 günlü, 2670 sayılı Kanun’un 22. maddesiyle değiĢtirilen 57. maddesinin birinci
fıkrasının ―Adaylık süresi içinde disiplin cezası almış olanların disiplin amirlerinin teklifi ve
atamaya yetkili amirin onayı ile ilişikleri kesilir.‖ biçimindeki birinci cümlesinin Anayasa’nın
2. maddesine aykırılığı ileri sürülerek iptali istemidir.
I- OLAY
Devlet memurluğundan iliĢiği kesilen davacının, iĢlemin iptal edilmesi için açtığı
davada, itiraz konusu kuralın Anayasa’ya aykırı olduğu iddiasını ciddi bulan Mahkeme, iptali
için baĢvurmuĢtur.
II- ĠTĠRAZIN GEREKÇESĠ
BaĢvuru kararının gerekçe bölümü Ģöyledir:
―2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 152. maddesinin 1. fıkrasında, “Bir
davaya bakmakta olan mahkeme, uygulanacak bir kanun veya kanun hükmünde
kararnamenin hükümlerini Anayasaya aykırı görürse veya taraflardan birinin ileri sürdüğü
aykırılık iddiasının ciddî olduğu kanısına varırsa, Anayasa Mahkemesinin bu konuda vereceği
karara kadar davayı geri bırakır” hükmüne; 3. fıkrasında ise, “Anayasa Mahkemesi, işin
kendisine gelişinden başlamak üzere beş ay içinde kararını verir ve açıklar. Bu süre içinde
karar verilmezse mahkeme davayı yürürlükteki kanun hükümlerine göre sonuçlandırır. Ancak,
Anayasa Mahkemesinin kararı, esas hakkındaki karar kesinleşinceye kadar gelirse, mahkeme
buna uymak zorundadır” kuralına yer verilmiştir.
Bakılan davada, dava konusu işlemin, Kırıkkale Polis Meslek Yüksek Okulu’nda aday
teknisyen yardımcısı olarak görev yapan davacının almış olduğu disiplin cezası nedeniyle
memuriyetten ilişiğinin kesilmesine ilişkin olması nedeniyle, davada Mahkememiz açısından
uygulanacak “kanun hükmü”nün, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 57. maddesinin
1. fıkrasında yer alan “Adaylık süresi içinde disiplin cezası almış olanların disiplin
amirlerinin teklifi ve atamaya yetkili amirin onayı ile ilişikleri kesilir” hükmü olduğu
sonucuna varılmıştır.
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 54. maddesinde, “Sınavlarda başarılı
olanlardan Devlet memurluğuna girmek isteyenler başarı listesindeki sıraya ve 47. maddeye
maddeye göre ilan edilen kadro sayısı kadar, kurumlarınca memur adayı olarak atanırlar.
Aday olarak atanmış Devlet memurunun adaylık süresi bir yıldan az iki yıldan çok olamaz ve
bu süre içinde aday memurun başka kurumlara nakli yapılamaz” hükmü; 56. maddesinde,
“Adaylık süresi içinde temel ve hazırlayıcı eğitim ve staj devrelerinin her birinde başarısız
olanlarla adaylık süresi içinde hal ve hareketlerinde memuriyetle bağdaşmıyacak durumları,
göreve devamsızlıkları tespit edilenlerin disiplin amirlerinin teklifi ve atamaya yetkili amirin
onayı ile ilişkileri kesilir. Ġlişkileri kesilenler ilgili kurumlarca derhal Devlet Personel
Başkanlığına bildirilir” hükmü ile 58. maddesinde, “Adaylık devresi içinde eğitimde başarılı
olan adaylar disiplin amirlerinin teklifi ve atamaya yetkili amirin onayı ile onay tarihinden
geçerli olmak üzere asli memurluğa atanırlar. Asli memurluğa geçme tarihi adaylık süresinin
sonunu geçemez” hükümleri yer almaktayken; 57. maddesinde “Adaylık süresi içinde disiplin
cezası almış olanların disiplin amirlerinin teklifi ve atamaya yetkili amirin onayı ile ilişikleri
kesilir. Ġlişkileri kesilenler ilgili kurumlarca derhal Devlet Personel Başkanlığına bildirilir.
Adaylık devresi içinde veya sonunda, 56 ncı ve bu madde hükümlerine göre ilişikleri
kesilenler (sağlık nedenleri hariç) 3 yıl süre ile Devlet memurluğuna alınmazlar” düzenlemesi
bulunmaktadır.
57. maddenin 1. fıkrasında yer alan söz konusu hüküm; 25/02/2011 tarih ve 27857
sayılı 1. Mük. sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 13/02/2011 tarih ve 6111 sayılı
Kanunu’nun 117. maddesi ile, birinci fıkrada yer alan “Adaylardan en geç iki yıl içinde
Devlet memuru olabilmeleri için olumlu sicil alamayanların sicil amirlerinin teklifi”
ibaresinin “Adaylık süresi içinde disiplin cezası almış olanların disiplin amirlerinin teklifi”
olarak değiştirilmesi suretiyle getirilmiştir.
Diğer taraftan 657 sayılı Kanunun disiplin cezalarını düzenleyen 125. maddesinde;
Devlet memurlarına verilecek disiplin cezaları ile her bir disiplin cezasını gerektiren fiil ve
haller sayılmış: Uyarma cezası, memura, görevinde ve davranışlarında daha dikkatli olması
gerektiğinin yazı ile bildirilmesi; Kınama cezası, memura, görevinde ve davranışlarında
kusurlu olduğunun yazı ile bildirilmesi; Aylıktan kesme cezası, memurun, brüt aylığından
1/30 - 1/8 arasında kesinti yapılması; Kademe ilerlemesinin durdurulması cezası, fiilin ağırlık
derecesine göre memurun, bulunduğu kademede ilerlemesinin 1 - 3 yıl durdurulması; Devlet
memurluğundan çıkarma cezası ise, bir daha Devlet memurluğuna atanmamak üzere
memurluktan çıkarma olarak tanımlanmıştır.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın “Cumhuriyetin Nitelikleri” başlıklı 2.
maddesinde:
“Türkiye Cumhuriyeti, toplumun huzuru, milli dayanışma ve adalet anlayışı içinde,
insan haklarına saygılı, Atatürk milliyetçiliğine bağlı, başlangıçta belirtilen temel ilkelere
dayanan, demokratik, laik ve sosyal bir hukuk Devletidir” hükmü yer almaktadır.
Anayasa Mahkemesi’nin çeşitli kararlarında belirtildiği üzere; Anayasa’nın 2.
maddesinde belirtilen hukuk devleti, insan haklarına dayanan, bu hak ve özgürlükleri koruyup
güçlendiren, eylem ve işlemleri hukuka uygun olan, her alanda adaletli bir hukuk düzeni
kurup bunu geliştirerek sürdüren, Anayasa’ya aykırı durum ve tutumlardan kaçınan, hukuku
tüm devlet organlarına egemen kılan, Anayasa ve yasalarla kendini bağlı sayan, yargı
denetimine açık olan devlettir.
Kanunların kamu yararının sağlanması amacına yönelik olması, genel, objektif, adil
kurallar içermesi ve hakkaniyet ölçütlerini gözetmesi hukuk devleti olmanın gereğidir. Bu
nedenle yasa koyucunun hukuki düzenlemelerde kendisine tanınan takdir yetkisini anayasal
sınırlar içinde adalet, hakkaniyet ve kamu yararı ölçütlerini göz önünde tutarak kullanması
gerekir.
Yasa koyucu, düzenlemeler yaparken hukuk devleti ilkesinin bir gereği olan ölçülülük
ilkesiyle bağlıdır. Bu ilke ise “elverişlilik”, “gereklilik” ve “orantılılık” olmak üzere üç alt
ilkeden oluşmaktadır. “Elverişlilik”, başvurulan önlemin ulaşılmak istenen amaç için elverişli
olmasını, “gereklilik” başvurulan önlemin ulaşılmak istenen amaç bakımından gerekli
olmasını ve “orantılılık” ise başvurulan önlem ve ulaşılmak istenen amaç arasında olması
gereken ölçüyü ifade etmektedir.
Hukuk devletinin unsurlarından olan “ölçülülük ilkesi” nedeniyle Devlet, kural ihlali
nedeniyle öngörülen yaptırım ile ulaşılmak istenen amaç arasında makul bir denge kurmak
zorundadır.
657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nda devlet memurluğuna ilk girişte aday memur
olarak atanmanın öngörüldüğü ve bu sürecin başarıyla tamamlanması halinde asli
memurluğa atanmanın söz konusu olabileceği görülmektedir. Adaylık döneminde memur
adayının bir yandan denenmesi, bir yandan da alacağı eğitimlerle yetiştirilmesi
amaçlanmıştır. Yasa’nın 55. maddesinde, aday memurun verilecek eğitimlerle ne şekilde
yetiştirileceği düzenlenmekte olup; 56. maddede ise, eğitimler ve staj devreleri sonucunda
başarısız olanların yanısıra, hal ve hareketlerinde memuriyetle bağdaşmayacak durumları ile
göreve devamsızlıkları tespit edilenlerin ilişkilerinin kesileceği belirtilmiştir. Dolayısıyla aday
memurun denenmesi ile ilgili olarak burada, adayın hal ve hareketlerinde memuriyetle
bağdaşmayacak durumunun bulunup bulunmadığı ile göreve devamlığı hususlarının kıstas
olarak getirildiği anlaşılmaktadır.
Diğer yandan 657 sayılı Yasa’nın 125. maddesinde, Devlet memurlarına verilecek
disiplin cezaları ile her bir disiplin cezasını gerektiren fiil ve haller sayılmış; bu cezaların en
ağırı olarak Devlet memurluğundan çıkarma cezası getirilmiştir.
Ġtiraz konusu kuralın; 6111 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle ve aynı Kanun
değişikliğiyle memurlar hakkında sicil raporu doldurulmasından vazgeçilmesi nedeniyle,
maddede yer alan sicildeki olumsuzluk kıstasının yerine getirildiği görülmektedir. Anılan
madde hükmü, aday memurun, almış olduğu disiplin cezasının türüne veya ağırlığına
bakılmaksızın ilişiğinin kesilmesi sonucunu doğurmaktadır.
Ġtiraza konu kural, gereklilik ilkesine göre değerlendirildiğinde; aday memurun
denenmesi süreciyle ilgili olarak 657 sayılı Yasa’nın 56. maddesinde düzenleme getirilmiş ve
yaptırımı ilişiğinin kesilmesi olan durumlar ortaya konulmuştur. Ayrıca Yasa’nın 125.
maddesinde yer alan disiplin cezalarının da, sayılan fiillerin işlenmesi halinde aday memura
uygulanacağı muhakkak olup, dolayısıyla aday memurun uyarma cezasından devlet
memurluğundan çıkarılmasına kadar yaptırımlarla karşılaşabileceği de bellidir. Hal böyle
iken, Yasa’nın 56. maddesinde aday memurun ilişiğinin kesilmesi sonucunu doğuran hal ve
durumların zaten sayılmış olması, ayrıca aday memurun işlemiş olduğu bir fiili nedeniyle
disiplin cezası yaptırımıyla karşılaşmasının yanında bir de memuriyetten ilişiğinin kesilmesi
sonucunu doğurması karşısında, itiraza konu hükümde yer alan önlemin, ulaşılmak istenen
amaç yönünden gerekli bulunmadığı sonucuna varılmaktadır.
Bunun yanında, itiraza konu kuralın, aday memurun adaylık sırasında alabileceği her
türlü disiplin cezası sonrasında uygulanacağı görülmekte olup; uyarma, kınama gibi az
kusurlu eylem ve fiillerin karşılığında uygulanacak olan disiplin cezalarının sonrasında da
aday memurun ilişiğin kesilmesi gibi ağır bir yaptırıma meydan verilmesi nedeniyle, bu
hüküm orantılılık ilkesiyle de bağdaşmamaktadır.
Bu durumda yukarıda aktarılan açıklamalar ışığı altında, itiraza konu Yasa hükmünün
ölçülülük ilkesine ve bu bağlamda Anayasa’nın 2. maddesine uygun olmadığı ve iptali
gerektiğinden başvuru zorunluluğu doğmuştur.
Açıklanan nedenlerle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 57. maddesinin 1.
fıkrasında yer alan “Adaylık süresi içinde disiplin cezası almış olanların disiplin amirlerinin
teklifi ve atamaya yetkili amirin onayı ile ilişikleri kesilir” hükmünün, Anayasanın 2.
maddesine aykırı olduğu kanaati ile iptalinin talep edilmesine, başvuru kararının aslıyla
birlikte, dava dosyasındaki ilgili belgelerinin onaylı suretlerinin oluşturularak Anayasa
Mahkemesi’ne sunulmasına, 09/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.‖
III- YASA METĠNLERĠ
A- Ġptali Ġstenilen Yasa Kuralı
657 sayılı Kanun’un, 2670 sayılı Kanun’un 22. maddesiyle değiĢtirilen ve itiraz konusu
kuralı da içeren 57. maddesi Ģöyledir:
―Adaylık süresi içinde disiplin cezası almış olanların disiplin amirlerinin teklifi ve
atamaya yetkili amirin onayı ile ilişikleri kesilir. Ġlişkileri kesilenler ilgili kurumlarca derhal
Devlet Personel Başkanlığına bildirilir.
Adaylık devresi içinde veya sonunda, 56 ncı ve bu madde hükümlerine göre ilişikleri
kesilenler (sağlık nedenleri hariç) 3 yıl süre ile Devlet memurluğuna alınmazlar.‖
B- Dayanılan Anayasa Kuralı
BaĢvuru kararında, Anayasa’nın 2. maddesine dayanılmıĢtır.
IV- ĠLK ĠNCELEME
Anayasa Mahkemesi Ġçtüzüğü hükümleri uyarınca HaĢim KILIÇ, Serruh KALELĠ,
Alparslan ALTAN, Fulya KANTARCIOĞLU, Mehmet ERTEN, Serdar ÖZGÜLDÜR,
Osman Alifeyyaz PAKSÜT, Zehra Ayla PERKTAġ, Recep KÖMÜRCÜ, Burhan ÜSTÜN,
Engin YILDIRIM, Nuri NECĠPOĞLU, Hicabi DURSUN, Celal Mümtaz AKINCI, Erdal
TERCAN, Muammer TOPAL ve Zühtü ARSLAN’ın katılımlarıyla 6.2.2013 gününde yapılan
ilk inceleme toplantısında, dosyada eksiklik bulunmadığından iĢin esasının incelenmesine
OYBĠRLĠĞĠYLE karar verilmiĢtir.
V- ESASIN ĠNCELENMESĠ
BaĢvuru kararı ve ekleri, Raportör Ömer DURAN tarafından hazırlanan iĢin esasına
iliĢkin rapor, itiraz konusu yasa kuralı, dayanılan Anayasa kuralı ve bunların gerekçeleri ile
diğer yasama belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüĢülüp düĢünüldü:
BaĢvuru kararında, 657 sayılı Kanun’un 125. maddesinde düzenlenen disiplin suç ve
cezalarının aday memurlar için de uygulanacağı, Devlet memurluğundan çıkarma cezasını
gerektiren hâllerin neler olduğunun Kanun’da ayrıca belirtildiği, dava konusu kuralda adaylık
süresi içinde hiçbir ayrım yapılmadan disiplin cezası almıĢ olanların memuriyetle iliĢiklerinin
kesilmesinin öngörüldüğü, kuralın bu hâliyle uyarma cezası alanların dahi memuriyetlerine
son verilmesine imkan sağladığı, bu durumun hukuk devleti olmanın bir gereği olan orantılılık
ilkesi ile bağdaĢmadığı belirtilerek kuralın, Anayasa’nın 2. maddesine aykırı olduğu ileri
sürülmüĢtür.
Ġtiraz konusu kural, aday olarak görev yapmakta olan devlet memurlarının adaylık
süresi içerisinde disiplin cezası almıĢ olmaları hâlinde disiplin amirlerinin teklifi ve atamaya
yetkili amirin onayı ile memuriyetten iliĢiklerinin kesilmesini öngörmektedir.
Anayasa’nın 2. maddesinde belirtilen hukuk devleti, eylem ve iĢlemleri hukuka uygun,
insan haklarına saygılı, bu hak ve özgürlükleri koruyup güçlendiren, her alanda adaletli bir
hukuk düzeni kurup bunu geliĢtirerek sürdüren, Anayasa’ya aykırı durum ve tutumlardan
kaçınan, Anayasa ve hukukun üstün kurallarıyla kendini bağlı sayan, yargı denetimine açık
olan devlettir.
Kanun koyucu hukuk devletinde kamu hizmetlerinin uyum ve düzen içinde
yürütülmesini sağlamak amacıyla hizmeti sunan kamu görevlileri için disiplin düzenlemeleri
içeren kurallar öngörebilir ve bu kurallara uyulmasını temin etmek amacıyla çeĢitli disiplin
yaptırımları benimseyebilir. Ancak disipline konu eylemler ile yaptırımlar arasında adil bir
dengenin gözetilmesi de hukuk devleti ilkesinin bir gereğidir. Eylem ile yaptırım arasında
bulunması gereken adil denge, ―ölçülülük ilkesi‖ olarak da adlandırılmakta ve bu ilkenin alt
ilkelerini de elveriĢlilik, zorunluluk ve orantılılık ilkeleri oluĢturmaktadır.
―Elverişlilik ilkesi‖, öngörülen yaptırımın ulaĢılmak istenen amaç için elveriĢli olmasını,
―zorunluluk ilkesi‖ öngörülen yaptırımın ulaĢılmak istenen amaç bakımından zorunlu olmasını
ve ―orantılılık ilkesi‖ ise öngörülen yaptırım ile ulaĢılmak istenen amaç arasında olması
gereken orantıyı ifade etmektedir.
Ġtiraz konusu kuralda disiplin cezası gerektiren farklı fiiller için ayrım yapılmaksızın tek
bir yaptırım benimsenmiĢtir. Diğer bir ifadeyle uyarma cezasını gerektirecek bir fiil
karĢılığında uygulanacak yaptırım ile daha ağır bir disiplin cezasını gerektirecek bir davranıĢ
aynı sonuca bağlanmıĢtır. Buna göre bireyin kamu hizmetinde kalmasının, disiplin cezası
gerektiren eylemlerin ağırlığına uygun herhangi bir kademelendirme yapılmayarak, adil ve
makul bir denge gözetilmeksizin ölçüsüz bir biçimde memuriyetten çıkarılma yaptırımına tabi
tutulmasının hukuk devleti ilkesi ile bağdaĢmayacağı açıktır.
Açıklanan nedenlerle, itiraz konusu kural Anayasa'nın 2. maddesine aykırıdır. Ġptali
gerekir.
M. Emin KUZ bu görüĢe katılmamıĢtır.
VI- SONUÇ
14.7.1965 günlü, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun, 12.5.1982 günlü, 2670
sayılı Kanun’un 22. maddesiyle değiĢtirilen 57. maddesinin birinci fıkrasının “Adaylık süresi
içinde disiplin cezası almış olanların disiplin amirlerinin teklifi ve atamaya yetkili amirin
onayı ile ilişikleri kesilir.” biçimindeki birinci cümlesinin Anayasa’ya aykırı olduğuna ve
ĠPTALĠNE, M. Emin KUZ’un karĢıoyu ve OYÇOKLUĞUYLA, 14.11.2013 gününde karar
verildi.
BaĢkan
HaĢim KILIÇ
BaĢkanvekili
Serruh KALELĠ
BaĢkanvekili
Alparslan ALTAN
Üye
Mehmet ERTEN
Üye
Serdar ÖZGÜLDÜR
Üye
Osman Alifeyyaz PAKSÜT
Üye
Zehra Ayla PERKTAġ
Üye
Recep KÖMÜRCÜ
Üye
Burhan ÜSTÜN
Üye
Engin YILDIRIM
Üye
Nuri NECĠPOĞLU
Üye
Hicabi DURSUN
Üye
Celal Mümtaz AKINCI
Üye
Erdal TERCAN
Üye
Muammer TOPAL
Üye
Zühtü ARSLAN
Üye
M. Emin KUZ
KARġIOY GEREKÇESĠ
657 sayılı Kanunun 57. maddesinin birinci fıkrasının ―Adaylık süresi içinde disiplin
cezası almıĢ olanların disiplin amirlerinin teklifi ve atamaya yetkili amirin onayı ile iliĢikleri
kesilir‖ Ģeklindeki birinci cümlesinin, Anayasanın 2. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline
karar verilmiĢtir.
Ġptal kararında, kanun koyucunun, kamu hizmetlerinin uyum ve düzen içinde
yürütülmesini sağlamak amacıyla hizmeti sunan kamu görevlileri için disiplin düzenlemeleri
içeren kurallar öngörebileceği ve disiplin yaptırımları getirebileceği, ancak disipline konu
eylemler ile yaptırımlar arasında ölçülülük ilkesinin gözetilmesinin de hukuk devleti ilkesinin
bir gereği olduğu, itiraz konusu kuralda disiplin cezası gerektiren farklı fiiller için ayrım
yapılmaksızın tek bir yaptırım benimsendiği, disiplin cezası gerektiren eylemlerin ağırlığına
uygun herhangi bir kademelendirme yapılmayarak, adil ve makul bir denge gözetilmeksizin
ölçüsüz bir biçimde memuriyetten çıkarma yaptırımı uygulanmasının hukuk devleti ilkesi ile
bağdaĢmayacağı, bu nedenle Anayasanın 2. maddesine aykırı olduğu belirtilmiĢtir.
Ġtiraz konusu hükmün de yer aldığı 57. madde, 657 sayılı Kanunun, ―Devlet
Memurluğuna Alınma‖ baĢlıklı Üçüncü Kısmının ―Adaylık‖ baĢlıklı Üçüncü Bölümünde
bulunmaktadır. Bu Bölümde ―Adaylık devresi içinde göreve son verme‖ baĢlıklı 56. madde
ile ―Adaylık süresi sonunda baĢarısızlık‖ baĢlıklı 57. maddede öngörülen hükümler, Kanunun
Dördüncü Kısmının ―Disiplin‖ baĢlıklı Yedinci Bölümünde yer alan 125. maddenin (E)
bendindeki memurluktan çıkarma cezasından farklı olarak, çıkarma disiplin cezalarını değil,
maddelerde sayılan sebeplerle aday memurlukla iliĢik kesme iĢlemlerini düzenlemektedir. Bu
sebeple, itiraz konusu kuralın bir disiplin düzenlemesi olarak görülmesine ve iliĢik
kesilmesinin disiplin yaptırımı gibi değerlendirilmesine imkân bulunmamaktadır.
Ġtiraz konusu kural, adaylık süresi içinde disiplin cezası alanların durumunu (bir önceki
maddede, adaylık süresi içinde baĢarısız olanlarla hâl ve hareketlerinde memuriyetle
bağdaĢmayacak durumları ve göreve devamsızlıkları tespit edilenlerin durumlarında olduğu
gibi) düzenleyerek idareye, adaylık süresi içinde iliĢik kesme yetkisi vermektedir.
Her iki hükümde de bu durumdaki adayların disiplin amirlerinin teklifi ve atamaya
yetkili amirin onayı ile iliĢiklerinin kesilmesi öngörülmektedir. KuĢkusuz, anılan maddelerde
iliĢik kesme iĢleminin sebep unsuru olarak öngörülen ―baĢarısızlık‖, ―hâl ve hareketlerdeki
memuriyetle bağdaĢmayacak durumlar‖, ―göreve devamsızlık‖ veya ―disiplin cezaları‖ndan
hangilerinin somut olaya uyduğunun ve iliĢik kesmeyi gerektirdiğinin idarece
değerlendirilerek iĢlem tesis edilmesi gerekir.
Kanunlar idarî iĢlemin sebep unsurunu genel, esnek ve belirsiz kavramlarla
belirlediğinde, idarenin somut olay ve durumda sebep unsuruna iliĢkin bir değerlendirme
yaparak, kanunda öngörülen sebep unsurunun bulunup bulunmadığını ve iĢlem tesis edildiği
takdirde sebep ve konu unsurları arasında ölçüsüzlük olup olmayacağını tespit etmesi
gerekmektedir.
Ġtiraz konusu kuralda iliĢik kesme iĢleminin sebep unsuru olarak öngörülen ―disiplin
cezası almıĢ‖ olmanın da, iliĢik kesme iĢlemi tesis edilirken aynı değerlendirmeye tâbi
tutularak somut olayda aday memurun aldığı disiplin cezası ile iĢlemin konusu arasında
ölçüsüzlük bulunup bulunmayacağının değerlendirilmesi gerekmektedir. Ġtiraz konusu kurala
göre, idare, memur adayına verilen disiplin cezasının iliĢik kesmeyi gerektirecek önem ve
ağırlıkta olup olmadığını değerlendirerek ulaĢacağı sonuca göre iliĢik kesme kararı alıp
almama konusunda takdir yetkisine sahiptir. ĠliĢik kesme iĢleminin hukuka ve bu çerçevede
―ölçülülük ilkesi‖ne uygunluğunun idarî yargı denetimine tâbi olduğunda da kuĢku
bulunmamaktadır. Somut olayda, idarî iĢlemin sebep unsurunu oluĢturan disiplin cezası ile
konu unsurunu oluĢturan iliĢik kesme arasında bir ölçüsüzlük olduğu kabul edilse bile, bunun
itiraz konusu kuralı değil, söz konusu idarî iĢlemi ölçülülük ilkesine aykırı hâle getireceği
açıktır.
Bu sebeplerle, itiraz konusu kuralın Anayasaya aykırı olmadığını ve itirazın reddine
karar verilmesi gerektiğini düĢündüğümden, iptal yönündeki çoğunluk görüĢüne
katılmıyorum.
Üye
M. Emin KUZ
[R.G. 28 ġubat 2014 – 28927]
—— • ——
Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığından:
Esas Sayısı : 2009/19 (Siyasi Parti Mali Denetimi)
Karar Sayısı : 2014/1
Karar Günü : 11.2.2014
I- MALĠ DENETĠMĠN KONUSU
ĠĢçi kardeĢliği Partisi 2008 yılı kesin hesabının incelenmesidir.
II- ĠLK ĠNCELEME
Anayasa Mahkemesi Ġçtüzüğü hükümleri uyarınca HaĢim KILIÇ, Serruh KALELĠ,
Alparslan ALTAN, Fulya KANTARCIOĞLU, Mehmet ERTEN, Serdar ÖZGÜLDÜR,
Osman Alifeyyaz PAKSÜT, Zehra Ayla PERKTAġ, Recep KÖMÜRCÜ, Burhan ÜSTÜN,
Engin YILDIRIM, Nuri NECĠPOĞLU, Hicabi DURSUN, Celal Mümtaz AKINCI ve Erdal
TERCAN’ın katılımlarıyla yapılan ilk inceleme toplantısında;
“Ġşçi Kardeşliği Partisi 2008 yılı kesin hesabının ilk incelenmesi sonucunda;
1- Dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine,
2- Genel Merkez kesin hesabının dayanağını oluşturan gelir-gider belgeleri ile bu
belgelerin kaydedildiği defterlerin gönderilmesi için Parti’ye bu kararın tebliğinden itibaren
30 gün süre verilmesine,
11.4.2012 gününde OYBĠRLĠĞĠYLE”
karar verilmiĢtir.
III- ESASIN ĠNCELENMESĠ
ĠĢçi KardeĢliği Partisinin Anayasa Mahkemesine verdiği 2008 yılı kesin hesap
çizelgeleri ile dayanağını oluĢturan defter ve belgeler üzerinde yapılan inceleme sonuçlarını
içeren Raportör Zekeriya AYDIN tarafından hazırlanan esas inceleme raporu, Anayasa ve
6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin KuruluĢu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun ile
2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun ilgili kuralları, bunların gerekçeleri ile diğer yasama
belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüĢülüp düĢünüldü:
Denetimin maddi öğelerini oluĢturan defter ve belgelerde, Partinin 2008 yılı gelirleri
toplamının 42.380,75 YTL, giderleri toplamının 40.316,08 YTL olduğu ve 2.064,67 YTL
nakit mevcudunun 2009 yılına devrettiği anlaĢılmaktadır.
Partinin 2008 yılı kesin hesapları Merkez Yürütme Kurulunca 23.6.2009 tarihinde kabul
edilerek onaylanmıĢtır.
ĠĢçi KardeĢliği Partisi 2008 yılı birleĢik kesin hesabının gelir ve gider rakamlarının
yukarıda açıklanan tutarlardan oluĢtuğu, bu hâliyle Partinin 2008 yılı kesin hesabının doğru,
denk ve 2820 sayılı Kanun’a uygun olduğu sonucuna varılmıĢtır.
A- Gelirlerin Ġncelenmesi
1- Genel Merkez Gelirleri
Parti Genel Merkezinin gelirleri 19.311,43 YTL olarak gösterilmiĢtir.
Bunun 145 YTL’si üye giriĢ aidatı, 11.266 YTL’si üye yıllık aidatı, 3.703 YTL’si
bağıĢlar, 415 YTL’si yayın gelirleri ve 3.782,43 YTL’si önceki yıldan devreden nakit
mevcudundan oluĢmaktadır.
Parti Genel Merkezinin 2008 yılı muhasebe kayıtlarının tutulduğu iĢletme defteri
Çankaya Ġlçe Seçim Kurulu tarafından mühürlenmiĢ ve onaylanmıĢtır.
ĠĢçi KardeĢliği Partisi 2008 yılı defter kayıtları ve gelir belgeleri üzerinde yapılan
incelemede, gelirlerin 2820 sayılı Kanun’a uygun olarak sağlandığı sonucuna varılmıĢtır.
2- Ġl Örgütleri Gelirleri
Parti il örgütlerinin gelirleri 23.069,32 YTL olarak gösterilmiĢtir.
Bunun 140 YTL’si üye giriĢ aidatı, 6.070 YTL’si üye yıllık aidatı, 4.141 YTL’si bağıĢ
geliri, 12.500 YTL’si yardımlar ve 218,32 YTL’si ise önceki yıldan devreden nakit
mevcudundan oluĢmaktadır.
Ġl örgütleri 2008 yılı kesin hesap çizelgelerinin gelir bölümü üzerinde yapılan
incelemede, gelirlerin 2820 sayılı Kanun’a uygun olduğu sonucuna varılmıĢtır.
B- Giderlerin Ġncelenmesi
1- Genel Merkez Giderleri
Parti Genel Merkezinin 2008 yılı giderleri 17.415,91 YTL olarak gösterilmiĢtir.
Bunun 1.087,81 YTL’si kırtasiye ve büro giderleri, 334,09 YTL’si haberleĢme giderleri,
26,81 YTL’si taĢıma giderleri, 592 YTL’si seyahat giderleri, 2.800 YTL’si kira giderleri, 69
YTL’si bakım onarım giderleri, 5 YTL’si ısınma aydınlatma ve temizlik giderleri, 1,20
YTL’si vergi sigorta noter giderleri, 12.500 YTL’si teĢkilata yardım giderlerinden
oluĢmaktadır.
Parti Genel Merkezinin 2009 yılına devreden nakit mevcudu 1.895,52 YTL’dir.
2820 sayılı Kanun’un 70. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, beĢ milyon liraya kadar
olan (2008 yılı için 52,37 YTL) harcamaların makbuz veya fatura gibi bir belge ile tevsik
edilmesi zorunlu olmadığından, bu miktarı geçen harcamaların geçerli ve kanıtlayıcı bir
belgeye dayanması gerekmektedir.
2820 sayılı Kanun’un 70. maddesinin ikinci fıkrasında, “Bir siyasî partinin bütün
giderleri, o siyasi parti tüzelkişiliği adına yapılır.” ve aynı Kanun’un 75. maddesinin
dördüncü fıkrasında, “Anayasa Mahkemesi denetimi sonunda, o siyasi partinin gelir ve
giderlerinin doğruluğuna ve kanuna uygunluğuna veya kanuna uygun olmayan gelirler ile
giderler dolayısıyla da bunların Hazineye gelir kaydedilmesine karar verir.” ve 76.
maddesinin dördüncü fıkrasında da, “Belgelendirilmesi gerektiği halde belgelendirilmeyen
parti giderleri miktarınca parti malvarlığı, Anayasa Mahkemesi kararıyla Hazineye irad
kaydedilir.” hükümleri yer almıĢtır.
18.4.2013 günlü, 28622 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan 6456 sayılı Kamu
Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 54. maddesiyle 2820
sayılı Kanun’a eklenen geçici 19. madde ile 6111 sayılı Kanun’un 180. maddesiyle 2820
sayılı Kanun’un 74. maddesinde yapılan değiĢikliklerin anılan değiĢikliklerin yürürlüğe
girdiği tarih itibarıyla Anayasa Mahkemesi tarafından sonuçlandırılmamıĢ denetimler
hakkında da uygulanacağı belirtilmiĢtir.
a- Kayıtlı 312 369 65 49 numaralı telefonun konuĢma bedellerinin ödenmesinde
22.12.2008 gün ve 64 nolu yevmiye ile 185,89 YTL ödemenin, 22.12.2008 gün ve 64 nolu
yevmiye ile 151,00 YTL ile bu ödemeye iliĢkin 34,89 YTL gecikme bedelinin toplanarak
tekrar gider gösterilmesinin nedeninin açıklanması 21.5.2012 gün ve 374/1246 sayılı yazı ile
istenmiĢtir.
Parti yetkilileri 21.5.2012 gün ve 374/1246 sayı ile sorulan hususa 30.5.2012 günlü yazı
ile aĢağıdaki Ģekilde cevap vermiĢlerdir:
“2008 yılı kesin hesabında sehven tekrar yazılmış olan 151 TL, tutanakla açıklanmıştır
ve yanlışlık partimizin 2011 yılı hesaplarında düzeltilecektir. ”
Mahsup iĢleminin yapıldığına dair Parti yetkililerinin sundukları tutanak haricinde her
hangi bir belge bulunmamaktadır.
185,49 YTL’nin 34,89 YTL’si gecikme bedelidir. Parti yetkililerinin ödemelerin
zamanında yapılması için gerekli tedbirleri almaları gerekir. Parti görevlilerinin
yükümlülüklerini zamanında yapmamaları sonucu oluĢan gecikme bedelinden Parti tüzel
kiĢiliğini sorumlu tutma imkânı bulunmamaktadır. Bu ödemelerin kiĢisel sorumluluk
kapsamında olduğu açıktır.
Mükerrer ödenen 185,49 – 34,89 = 151 YTL’dir. Parti yetkilileri tutanakta hesaplama
yapmıĢlar ise de mükerrer ödemenin 2008 yılına ait ve tutanak tarihinin 28.5.2012 olması ve
hesaplama sonucu kalan 49 YTL’nin 2011 hesaplarına ekleneceğinin söylenmesi, 2011
hesaplarının 31.12.2011 tarihinde kapatıldığı dikkate alındığında kabul edilmemiĢtir.
Mükerrer ödeme yapılan tutarın tahsil edildiğine dair her hangi bir belge sunulmamıĢtır.
Açıklanan nedenlerle Parti yetkililerinin savunmasına itibar edilmediğinden dolayı Parti
bütçesinden karĢılanmaması gereken 185,49 YTL’nin Hazineye gelir kaydedilmesi gerekir.
b- Parti Genel Merkezinin kira ödemelerinde, aĢağıda tabloda gösterildiği üzere
yevmiye defterinde ödendiği gösterilen tutarlar ile ödeme evrakı üzerinde yer alan tutarlar
arasındaki farkın nedeninin açıklanması ve kira kontratının gönderilmesi 21.5.2012 gün ve
374/1246 sayılı yazı ile istenmiĢtir.
Yevmiye Tarih ve
No
5.7.2008/35
5.7.2008/36
15.8.2008/41
15.9.2008/44
15.10.2008/50
15.11.2008/56
15.12.2008/59
Kira Ödemelerine Ait Tablo
Yevmiye Defterinde
Ödeme Evrakında
Gösterilen Tutar
Gösterilen Tutar
200
100
200
250
200
250
200
250
200
250
200
250
200
250
Fark
100
-50
-50
-50
-50
-50
-50
Parti yetkilileri 21.5.2012 gün ve 374/1246 sayı ile sorulan hususa 30.5.2012 günlü
yazı ile,“Kira ödemelerinde sehven yapılan yanlışlık tutanakla açıklanmıştır ve partimizin
2011 yılı hesaplarında düzeltilecektir. ” Ģeklinde cevap vermiĢler ve ek olarak sunulan
tutanakta ise, “2008 yılı Genel Merkez kirası ilk altı ay için 200, ikinci altı ay için 250
YTL’dir. Ama sehven Mayıs kirası 100 ve ikinci altı ay da 200’er YTL üzerinden
gösterilmiştir. Mayıs ayında 100 YTL fazla ikinci altı ay 6 x 50 =300 YTL eksik mevcuttur.”
Ģeklinde cevap vermiĢlerdir.
Parti yetkililerinden kira sözleĢmesi 21.5.2012 gün ve 374/1246 sayılı yazı ile istendiği
hâlde verilmemiĢtir. Siyasi partilerin mali denetiminde kira giderlerinin ispatlanabilmesi için
söz konusu sözleĢmelerin yazılı olarak yapılmasında bir zorunluluk bulunduğu açıktır.
Vergilendirme yönünden ise kiĢiler üçüncü kiĢilerle olan vergisel iliĢkilerini kanıtlamak
zorunda olduklarından, bu sözleĢmelerin de 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 227. maddesi
uyarınca ispat edici belge olarak yazılı düzenlenmiĢ bulunması gerekmektedir. Kira
ödemelerinde kira sözleĢmesi ile paranın ödendiği veya alındığını gösteren belgeler
kanıtlayıcı belgedir.
Parti yetkililerinin ifadesinden kira giderlerinin yevmiyeye gider yazılanın mahsup
yapıldıktan sonra 200 YTL olduğu, böylece kesin hesaba kira giderlerinin gerçekten 200 YTL
az yazıldığı anlaĢılmaktadır.
Yevmiyeye gider yazılan ile belge arasında oluĢan 200 YTL farkın Hazineye gelir
yazılması gerekir.
2- Ġl Örgütleri Giderleri
Parti il örgütlerinin 2008 yılı giderleri 22.900,17 YTL olarak gösterilmiĢtir.
Bunun 21.694,86 YTL’si kira vergi ısınma aydınlatma ve temizlik giderleri, 1.205,31
YTL’si kırtasiye büro seyahat haberleĢme giderlerinden oluĢmaktadır.
Parti il örgütlerinin 2009 yılına devreden nakit mevcudu 169,15 YTL’dir.
Ġl örgütleri kesin hesap çizelgelerinin gider bölümü üzerinde yapılan incelemede,
giderlerin 2820 sayılı Kanun’a uygun olduğu sonucuna varılmıĢtır.
C- Parti Mallarının Ġncelenmesi
Partinin 2008 yılında taĢınmaz ile 100 YTL’yi aĢan demirbaĢ edinimi bulunmamaktadır.
IV- SONUÇ
ĠĢçi KardeĢliği Partisi 2008 yılı kesin hesabının incelenmesi sonucunda;
1- Partinin 2008 yılı kesin hesabında gösterilen 42.380,75 YTL gelir, 40.316,08 YTL
gider ile 2.064,67 YTL nakit devrinin Hazineye gelir kaydedilenler dıĢında kalan bölümünün
eldeki bilgi ve belgelere göre doğru, denk ve 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’na uygun
olduğuna,
2- 2820 sayılı Kanun’un 70. maddesine aykırı olarak Parti amaçlarına uygun olmayan
ve Parti tüzel kiĢiliği adına yapılmıĢ harcama olarak kabulü mümkün görülmeyen 385,49 YTL
karĢılığı malvarlığının aynı Kanun’un 75. maddesi gereğince Hazineye gelir kaydedilmesine,
11.2.2014 gününde OYBĠRLĠĞĠYLE karar verildi.
BaĢkan
HaĢim KILIÇ
Üye
Serdar ÖZGÜLDÜR
BaĢkanvekili
Serruh KALELĠ
Üye
Osman Alifeyyaz PAKSÜT
BaĢkanvekili
Alparslan ALTAN
Üye
Zehra Ayla PERKTAġ
Üye
Recep KÖMÜRCÜ
Üye
Burhan ÜSTÜN
Üye
Engin YILDIRIM
Üye
Nuri NECĠPOĞLU
Üye
Celal Mümtaz AKINCI
Üye
Erdal TERCAN
Üye
Muammer TOPAL
Üye
Zühtü ARSLAN
Üye
M. Emin KUZ
[R.G. 28 ġubat 2014 – 28927]
—— • ——
Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığından:
Esas Sayısı : 2010/12 (Siyasi Parti Mali Denetimi)
Karar Sayısı: 2014/2
Karar Günü: 11.2.2014
I- MALĠ DENETĠMĠN KONUSU
ĠĢçi kardeĢliği Partisi 2009 yılı kesin hesabının incelenmesidir.
II- ĠLK ĠNCELEME
Anayasa Mahkemesi Ġçtüzüğü hükümleri uyarınca HaĢim KILIÇ, Serruh KALELĠ,
Alparslan ALTAN, Fulya KANTARCIOĞLU, Mehmet ERTEN, Serdar ÖZGÜLDÜR,
Osman Alifeyyaz PAKSÜT, Zehra Ayla PERKTAġ, Recep KÖMÜRCÜ, Burhan ÜSTÜN,
Engin YILDIRIM, Nuri NECĠPOĞLU, Hicabi DURSUN, Celal Mümtaz AKINCI ve Erdal
TERCAN’ın katılımlarıyla yapılan ilk inceleme toplantısında;
“Ġşçi Kardeşliği Partisi2009 yılı kesin hesabının ilk incelenmesi sonucunda;
1- Dosyada eksiklik bulunmadığından işin esasının incelenmesine,
2- Genel Merkez kesin hesabının dayanağını oluşturan gelir-gider belgeleri ile bu
belgelerin kaydedildiği defterlerin gönderilmesi için Parti’ye bu kararın tebliğinden itibaren
30 gün süre verilmesine,
11.4.2012 gününde OYBĠRLĠĞĠYLE”
karar verilmiĢtir.
III- ESASIN ĠNCELENMESĠ
ĠĢçi KardeĢliği Partisinin Anayasa Mahkemesine verdiği 2009 yılı kesin hesap
çizelgeleri ile dayanağını oluĢturan defter ve belgeler üzerinde yapılan inceleme sonuçlarını
içeren Raportör Zekeriya AYDIN tarafından hazırlanan esas inceleme raporu, Anayasa ve
6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin KuruluĢu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun ile
2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun ilgili kuralları, bunların gerekçeleri ile diğer yasama
belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüĢülüp düĢünüldü:
Denetimin maddi öğelerini oluĢturan defter ve belgelerde, Partinin 2009 yılı gelirleri
toplamının 66.113,49 TL, giderleri toplamının 36.470,36 TL olduğu ve 29.643,13 TL nakit
mevcudunun 2010 yılına devrettiği anlaĢılmaktadır.
Parti’nin 2009 yılı kesin hesapları Merkez Yürütme Kurulunca 10.6.2010 tarihinde
kabul edilerek onaylanmıĢtır.
ĠĢçi KardeĢliği Partisi 2009 yılı birleĢik kesin hesabının gelir ve gider rakamlarının
yukarıda açıklanan tutarlardan oluĢtuğu, bu hâliyle Partinin 2009 yılı kesin hesabının doğru,
denk ve 2820 sayılı Kanun’a uygun olduğu sonucuna varılmıĢtır.
A- Gelirlerin Ġncelenmesi
1- Genel Merkez Gelirleri
Parti Genel Merkezinin gelirleri 45.911,34 TL olarak gösterilmiĢtir.
Bunun 80 TL’si üye giriĢ aidatı, 15.231 TL’si üye yıllık aidatı, 28.599,82 TL’si
bağıĢlar, 105 TL’si yardımlar ve 1.895,52 TL’si önceki yıldan devreden nakit mevcudundan
oluĢmaktadır.
Parti Genel Merkezinin 2009 yılı muhasebe kayıtlarının tutulduğu iĢletme defteri
Çankaya Ġlçe Seçim Kurulu tarafından mühürlenmiĢ ve onaylanmıĢtır.
ĠĢçi KardeĢliği Partisi 2009 yılı defter kayıtları ve gelir belgeleri üzerinde yapılan
incelemede, gelirlerin 2820 sayılı Kanun’a uygun olarak sağlandığı sonucuna varılmıĢtır.
2- Ġl Örgütleri Gelirleri
Parti il örgütlerinin gelirleri 20.202,15 TL olarak gösterilmiĢtir.
Bunun 10 TL’si üye giriĢ aidatı, 4.600 TL’si üye yıllık aidatı, 3.823 TL’si bağıĢ geliri,
11.600 TL’si yardımlar ve 169,15 TL’si ise önceki yıldan devreden nakit mevcudundan
oluĢmaktadır.
Ġl örgütleri 2009 yılı kesin hesap çizelgelerinin gelir bölümü üzerinde yapılan
incelemede, gelirlerin 2820 sayılı Kanun’a uygun olduğu sonucuna varılmıĢtır.
B- Giderlerin Ġncelenmesi
1- Genel Merkez Giderleri
Parti Genel Merkezinin 2009 yılı giderleri 18.776,12 TL olarak gösterilmiĢtir.
Bunun 1.061,67 TL’si temsil ve ağırlama giderleri, 858,05 TL’si kırtasiye ve büro
giderleri, 485,68 TL’si haberleĢme giderleri, 1.643,98 TL’si seyahat giderleri, 3.000 TL’si
kira giderleri, 64,08 TL’si ısınma aydınlatma ve temizlik giderleri, 62,66 TL’si vergi sigorta
noter giderleri, 11.600 TL’si teĢkilata yardım giderlerinden oluĢmaktadır.
Parti Genel Merkezinin 2010 yılına devreden nakit mevcudu 27.135,22 TL’dir.
2820 sayılı Kanun’un 70. maddesinin üçüncü fıkrasına göre beĢ milyon liraya kadar
olan (2009 yılı için 58,65 TL) harcamaların makbuz veya fatura gibi bir belge ile tevsik
edilmesi zorunlu olmadığından, bu miktarı geçen harcamaların geçerli ve kanıtlayıcı bir
belgeye dayanması gerekmektedir.
2820 sayılı Kanun’un 70. maddesinin ikinci fıkrasında, “Bir siyasî partinin bütün
giderleri, o siyasi parti tüzelkişiliği adına yapılır.” ve aynı Kanun’un 75. maddesinin
dördüncü fıkrasında, “Anayasa Mahkemesi denetimi sonunda, o siyasi partinin gelir ve
giderlerinin doğruluğuna ve kanuna uygunluğuna veya kanuna uygun olmayan gelirler ile
giderler dolayısıyla da bunların Hazineye gelir kaydedilmesine karar verir.” ve 76.
maddesinin dördüncü fıkrasında da, “Belgelendirilmesi gerektiği halde belgelendirilmeyen
parti giderleri miktarınca parti malvarlığı, Anayasa Mahkemesi kararıyla Hazineye irad
kaydedilir.” hükümleri yer almıĢtır.
18.4.2013 günlü, 28622 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanan 6456 sayılı Kamu
Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 54. maddesiyle 2820
sayılı Kanun’a eklenen geçici 19. madde ile 6111 sayılı Kanun’un 180. maddesiyle 2820
sayılı Kanun’un 74. maddesinde yapılan değiĢikliklerin anılan değiĢikliklerin yürürlüğe
girdiği tarih itibarıyla Anayasa Mahkemesi tarafından sonuçlandırılmamıĢ denetimler
hakkında da uygulanacağı belirtilmiĢtir.
a- Parti adına kayıtlı olmayan ve aĢağıda ayrıntısı gösterilen cep telefonu faturalarının
Parti bütçesinden karĢılanma nedeninin açıklanması ve bu ödemelere ait faturaların
gönderilmesi 5.6.2012 gün ve 435 - 1377 sayılı yazı ile sorulmuĢtur.
Telefon Giderlerine Ait Tablo
Yevmiye Tarih ve
No
7.7.2009/23
19.8.2009/39
Toplam
KiĢi Adı
Telefon No
Tutarı
Ġsim yok
―
―
0 535 333 54 45
―
―
67,53
72,13
139,66
Parti yetkilileri 5.6.2012 gün ve 435-1377 sayı ile sorulan hususa 25.6.2012 günlü yazı
ile, “Anılan cep telefonu, kot kumlama işçilerinin sosyal güvenlik hakkına kavuşması
amacıyla gerçekleştirilen siyasi kampanyamız sırasında, bu kampanya dayanak teşkil eden
MYK kararı kapsamında kullanılmış seyyar haberleşme aracına aittir. Tüm görüşmeler söz
konusu siyasi faaliyet kapsamında gerçekleştirilmiştir.” Ģeklinde cevap vermiĢlerdir.
Parti yetkilileri Merkez Yürütme Kurulu kararını sunmamıĢlardır. Parti yetkilileri
yapılan giderin siyasi faaliyet kapsamında olduğunu ifade etmiĢlerdir. Ancak isimsiz olan bu
telefon giderlerinin Ģahsi gider mi veya siyasi parti faaliyeti için yapılan gider mi olup
olmadığını sağlayacak kanıtlayıcı bilgi ve belge sunulmamıĢtır. Telefon giderlerinin siyasi
parti faaliyetleri için kullanıldığına dair belge sunulmadığından ve beyana da itibar
edilmediğinden dolayı Parti adına yapılmıĢ bir gider olarak kabul edilmemiĢtir.
Kimin adına kayıtlı olduğu bilinmeyen telefon giderlerinin Parti bütçesinden
karĢılanması Parti tüzelkiĢiliğinin faaliyet amacıyla bağdaĢmadığı gibi bu ödemenin Parti
tüzelkiĢiliği adına yapıldığı da kabul edilemez. Bu nedenle 139,66 TL’nin Hazineye gelir
kaydedilmesi gerekir.
b- Parti adına yapılmayan ve kimin adına alındığı belli olmayan kontör bedelinin Parti
bütçesinden karĢılanma nedeninin açıklanması 5.6.2012 gün ve 435 - 1377 sayılı yazı ile
sorulmuĢtur.
Kontör Alımı
Yevmiye Tarih ve
No
19.5.200911
FiĢ Tarih ve No
ĠĢletme Adı
Tutar
19.5.2009/1
Erdal Telekom
99
Parti yetkilileri 5.6.2012 gün ve 435 - 1377 sayı ile sorulan hususa 25.6.2012 günlü yazı
ile, “Erdal Telekom adlı işletmeden satın alınan kontörler, partinin faaliyetlerinin tüm
üyelere SMS vasıtasıyla bildirilmesi maksadıyla satın alınmış olup, parti üyelerinin
bilgilendirilmesi ve haberleşmenin sağlanması amacıyla kullanılmıştır.” Ģeklinde cevap
vermiĢlerdir.
Erdal Telekom’dan alınan yazar kasa fiĢindeki bilgiler “19.5.2009 tarih ve 1 nolu fiş
Kontör % 0 99” Ģeklindedir. Siyasi Partilerin faaliyetlerinin tüm üyelere SMS vasıtasıyla
bildirilmesi maksadıyla satın aldığı hizmet siyasi parti faaliyeti kapsamındadır. SMS
gönderme hizmetin alındığı fatura veya yazar kasa fiĢinde belirtilmelidir. Parti yetkilileri SMS
karĢılığı alındığına dair kanıtlayıcı bilgi ve belge sunmamıĢtır. Yazar kasa fiĢinde ki bilgi ile
Parti yetkililerinin beyanı örtüĢmemektedir. Bu nedenle yazar kasa fiĢinde ki bilgiye itibar
edilmiĢ ve kimin adına alındığı belli olmayan kontör gideri Parti adına yapılmıĢ bir gider
olarak kabul edilmemiĢtir.
Kontör alımının Parti faaliyetleri için kullanıldığına dair kanıtlayıcı bilgi ve belge
sunulmadığından dolayı Parti adına yapılmıĢ bir gider olarak kabul edilmeyen 99 TL’nin
Hazineye gelir kaydedilmesi gerekir.
2- Ġl Örgütleri Giderleri
Parti il örgütlerinin 2009 yılı giderleri 17.694,24 TL olarak gösterilmiĢtir.
Bunun 123 TL’si temsil ve ağırlama giderleri, 16.158,96 TL’si kira vergi ısınma
aydınlatma ve temizlik giderleri, 1.412,28 TL’si kırtasiye büro seyahat haberleĢme
giderlerinden oluĢmaktadır.
Parti il örgütlerinin 2009 yılına devreden nakit mevcudu 2.507,91 TL’dir.
Ġl örgütleri kesin hesap çizelgelerinin gider bölümü üzerinde yapılan incelemede,
giderlerin 2820 sayılı Kanun’a uygun olduğu sonucuna varılmıĢtır.
C- Parti Mallarının Ġncelenmesi
Partinin 2009 yılında taĢınmaz ile 100 TL’yi aĢan demirbaĢ edinimi bulunmamaktadır.
IV- SONUÇ
ĠĢçi KardeĢliği Partisi 2009 yılı kesin hesabının incelenmesi sonucunda;
1- Partinin 2009 yılı kesin hesabında gösterilen 66.113,49 TL gelir, 36.470,36 TL gider
ile 29.643,13 TL nakit devrinin Hazineye gelir kaydedilenler dıĢında kalan bölümünün eldeki
bilgi ve belgelere göre doğru, denk ve 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’na uygun olduğuna,
2- 2820 sayılı Kanun’un 70. maddesine aykırı olarak Parti amaçlarına uygun olmayan
ve Parti tüzel kiĢiliği adına yapılmıĢ harcama olarak kabulü mümkün görülmeyen 238,66 TL
karĢılığı malvarlığının aynı Kanun’un 75. maddesi gereğince Hazineye gelir kaydedilmesine,
11.2.2014 gününde OYBĠRLĠĞĠYLE karar verildi.
BaĢkan
BaĢkanvekili
BaĢkanvekili
HaĢim KILIÇ
Serruh KALELĠ
Alparslan ALTAN
Üye
Serdar ÖZGÜLDÜR
Üye
Osman Alifeyyaz PAKSÜT
Üye
Zehra Ayla PERKTAġ
Üye
Recep KÖMÜRCÜ
Üye
Burhan ÜSTÜN
Üye
Engin YILDIRIM
Üye
Nuri NECĠPOĞLU
Üye
Celal Mümtaz AKINCI
Üye
Erdal TERCAN
Üye
Muammer TOPAL
Üye
Zühtü ARSLAN
Üye
M. Emin KUZ
[R.G. 28 ġubat 2014 – 28927]
—— • ——
Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığından:
Esas Sayısı : 2008/42 (Siyasi Parti Mali Denetimi)
Karar Sayısı : 2014/3
Karar Günü : 11.2.2014
I- MALĠ DENETĠMĠN KONUSU
ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2007 yılı kesin hesabının incelenmesidir.
II- ĠLK ĠNCELEME
Kesin hesapların kabul edildiğine dair imzalı kararın gönderilmesi 18.6.2009 gün ve
C.01.0.KAM-103/198-890 sayılı yazı ile istendiği hâlde kesin hesapların Parti Tüzüğü’ne
uygun Ģekilde kabul edildiğine dair imzalı karar sunulmamıĢtır.
2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun;
―Merkez karar, yönetim ve icra organları” baĢlıklı 16. maddesi, “Siyasi partilerin
merkez karar, yönetim ve icra organları parti tüzüğünde belirtilen isim, şekil ve sayıda
kurulur. Büyük kongrece seçilecek merkez organlarının her birinin üye sayısı 15’ten az
olamaz.”
73. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, “Ġller teşkilatından gönderilenler ve
parti merkezine ait olan kesin hesaplar, merkez karar ve yönetim kurulunca incelenerek
karara bağlanır ve birleştirilir.” ve dördüncü fıkrası, “Siyasi partilerin bütçeleri, bilançoları,
gelir ve gider cetvelleri ile kesin hesaplarının nasıl düzenleneceği partilerin iç
yönetmeliklerinde gösterilir.”
74. maddesi, ―Siyasi partilerin mali denetimi Anayasa Mahkemesince yapılır. Anayasa
Mahkemesi, siyasi partilerin mal edinimleri ile gelir ve giderlerinin Kanuni uygunluğunu
denetler.
Siyasi partilerin genel başkanları, karara bağlanarak birleştirilmiş bulunan kesin hesap
ile parti merkez ve bağlı ilçeleri de kapsayan iller teşkilatının kesin hesaplarının onaylı birer
örneğini Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesine ve bilgi için Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığına vermek zorundadırlar. Bu belgelere, ilgili siyasi partinin aynı hesap
döneminde edindiği taşınmaz ve değeri yüz milyon lirayı aşan taşınır malların, menkul
kıymetlerin ve her türlü hakların değerleri ile edinim tarihlerini ve şekillerini de belirten
listeleri eklenir.”
111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, siyasi partilerin “74 üncü madde
hükümlerine aykırı hareket eden sorumluları hakkında, üç aydan altı aya kadar hafif hapis ve
on beş milyon liradan otuz milyon liraya kadar hafif para cezası verilir.”
Ģeklinde düzenlenmiĢtir.
Parti Tüzüğü’nün 19. maddesinde, Partinin gelir gider hesabını kabul veya reddetmek
Büyük Kurultayın görev ve yetkileri olarak sayılmıĢ; 23. maddesinde, Parti Meclisinin 60
üyeden oluĢacağı; 24. maddesinde, yıllık bütçe, bilanço ve kesin hesabı inceleyip kabul
etmenin Parti Meclisinin görev ve yetkisinde olduğu; 25. maddesinde, Merkez Yönetim
Kurulunun Genel Sekreter ve Genel Saymanla birlikte Parti Meclisinden seçilen 16 kiĢiden
oluĢacağı; 26. maddesinde ise Büyük Kurultay’a sunulacak çalıĢma raporu, kesin hesap ve
bütçe önerilerini hazırlayarak Parti Meclisine sunmanın Merkez Yönetim Kurulunun görev ve
yetkisi olduğu belirtilmiĢtir.
2820 sayılı Kanun’un 73. maddesinde, kesin hesapları karara bağlamanın merkez karar
ve yönetim kurulunca olacağı belirtilmesine karĢın, Kanun’da merkez karar ve yönetim
kurulunun ne Ģekilde oluĢacağına dair bir düzenleme yapılmamıĢ, aksine organların oluĢumu
parti tüzüğüne bırakılmıĢtır. Parti Tüzüğü’nde ise organların oluĢum ve görevleri
belirtilmiĢtir.
Kesin hesabı onaylamanın Tüzük’te öngörülen Ģekilde yapılması ve yeterli imzanın
olması gerekir. Kesin hesabın Tüzük’te istenen Ģekilde onaylandığına dair imzalı karar
bulunmamaktadır.
Kesin hesapların incelenip kabul edildiğine ve birleĢtirildiğine iliĢkin Tüzük’e uygun
kararın olmaması hesabın tam olarak 2820 sayılı Kanun’un 74. maddesine uygun
sunulmadığını göstermektedir. Böylece ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2007 yılı kesin hesabının Parti
Genel BaĢkanı tarafından Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığına
sunulması gerektiği yönündeki anılan madde ile getirilen kurala uyulmamıĢtır.
Kesin hesapların incelenip onaylandığına iliĢkin Tüzük’e uygun alınmıĢ bir kabul kararı
olmadığından 2820 sayılı Kanun’un 74. ve 111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda
bulunulması gerekir.
Bu itibarla ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2007 yılı kesin hesap cetvellerinin ilk incelemesi
sonucunda;
1- ĠĢin esasının incelenmesine,
2- Kesin hesapların incelenip onaylandığına iliĢkin Tüzük’e uygun kararın sunulmaması
nedeniyle 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 74. maddesi ve 111. maddesinin birinci
fıkrasının (b) bendi uyarınca, yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına
suç duyurusunda bulunulmasına,
11.2.2014 gününde OYBĠRLĠĞĠYLE karar verilmiĢtir.
III- ESASIN ĠNCELENMESĠ
ÇağdaĢ Türkiye Partisinin Anayasa Mahkemesine verdiği 2007 yılı kesin hesap
çizelgeleri ile dayanağını oluĢturan belgeler üzerinde yapılan inceleme sonuçlarını içeren
Raportör Zekeriya AYDIN tarafından hazırlanan esas inceleme raporu, Anayasa ve 6216
sayılı Anayasa Mahkemesinin KuruluĢu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun ile 2820
sayılı Kanun’un ilgili kuralları, bunların gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup
incelendikten sonra gereği görüĢülüp düĢünüldü:
Denetimin maddi öğelerini oluĢturan defter ve belgelerde, Parti’nin 2007 yılı gelirleri
toplamının 12.825 YTL ve giderleri toplamının 12.825 YTL olduğu anlaĢılmaktadır.
Parti yetkililerinin sundukları birleĢik kesin hesapta; Ankara, Elazığ, Gaziantep,
Ġstanbul, Malatya, Mardin ve Karabük olmak üzere 7 il ve 10 ilçe teĢkilatına iliĢkin her hangi
bir gelir ve gider belirtilmemiĢtir. Yargıtay Cumhuriyet BaĢsavcılığının kayıtları ile Parti
yetkililerinin gönderdiği belgelere göre 7 il ve 10 ilçe teĢkilatının 2007 yılında faal olduğu
görülmektedir. Parti il örgütleri faaliyette olduğuna göre, bu yerlerin en azından yönetim
giderlerinin (kira, su, elektrik, telefon, kırtasiye vb.) olması gerekir. Yönetim giderlerinin
hesaplarda görülmemesi kayıt dıĢı gelir ve gider oluĢturulmuĢ olduğunu göstermektedir. Bu
durumda, 2820 sayılı Kanun’un 69. maddesindeki bir siyasi partinin bütün gelirlerinin o siyasi
partinin tüzel kiĢiliğinin adına elde edileceği ile aynı Kanun’un 70. maddesindeki bir siyasi
partinin bütün giderlerinin o siyasi partinin tüzel kiĢiliğinin adına yapılacağı hükmüne aykırı
davranılmıĢtır.
Hesap verilebilir Ģekilde kayıt ve belge düzeninin oluĢturulmaması ile hesabın dıĢında
gelir ve gider oluĢturulması inceleme ve araĢtırmayı engellemeye yönelik eylemler
olduğundan 2820 sayılı Kanun’un 111. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine istinaden
gerekli iĢlemlerin yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda
bulunulması gerekir.
Parti yetkilileri 2007 yılına iliĢkin gelir ve gider belgelerinin kaydedildiği defterleri
sunmadığından dolayı defterler yok kabul edilmiĢtir.
2820 sayılı Kanun’un 60. maddesinin birinci fıkrasında, “Her kademedeki parti
organları üye kayıt defteri, karar defteri, gelen ve giden evrak kayıt defteri, gelir ve gider
defteri ile demirbaş eşya defteri tutmak zorundadırlar.‖, beĢinci fıkrasında, ―Parti adına elde
edilen gelirlerin alındığı ve yapılan giderlerin ne gibi işlere ve yerlere harcandığı ilgili
defterlere sıra ile ve belgeleri de belirtilerek geçirilir.”, altıncı fıkrasında, “Bütün defterlerin
sayfaları ve kaç sayfadan ibaret oldukları teşkilatın bulunduğu ilgili seçim kurulu başkanı
tarafından mühürlenir ve tasdik edilir.” denilmiĢ, aynı Kanun’un 113. maddesinde de, ―Bu
Kanunun 60 ıncı maddesinde yazılı defter ve kayıtları tutmayanlar, altı aydan bir yıla, bu
defter ve kayıtları tahrif veya yok edenler veya gizleyenler, bir yıldan üç yıla kadar hapis
cezası ile cezalandırılırlar.” hükmü getirilmiĢtir. Gelir ve giderlerin iĢlendiği defterler ibraz
edilmediğinden Parti sorumluları hakkında gerekli iĢlemlerin yapılması için Ankara
Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulması gerekir.
ÇağdaĢ Türkiye Partisi iller teĢkilatına ait gelir ve gider bildirilmediğinden sadece
Genel Merkez gelir ve giderleri incelenmiĢtir.
A- Genel Merkez Gelirlerinin Ġncelenmesi
Parti Genel Merkezinin 2007 yılı gelirleri 12.825 YTL olarak gösterilmiĢtir.
Bunun 12.815,12 YTL’si bağıĢlar ve 9,88 YTL’si faiz ve nemalandırma gelirlerinden
oluĢmaktadır.
Parti Genel Merkezinin 2007 yılı gelir belgeleri sunulmamıĢtır. 2007 yılı gelirleri
arasında yer alan 12.825 YTL’nin belgeye dayanması gerekir.
2820 sayılı Kanun’un “Gelirlerin sağlanmasında usul” baĢlıklı 69. maddesinin üçüncü
fıkrasında, “Sağlanan gelirin türü ve miktarıyla, gelirin sağlandığı kimsenin adı, soyadı ve
adresi, makbuzu düzenleyenin sıfatı, adı, soyadı ve imzası, makbuzda ve dip koçanlarında yer
alır.”; 76. maddesinin üçüncü fıkrasında da, ―Bu Kanunun 69 uncu maddesinde belirtilen
esaslara aykırı olarak bir siyasi partinin tevsik edilmeyen kaynaklardan gelir sağladığı
anlaşılırsa, Anayasa Mahkemesi kararıyla bu gelir Hazineye irat kaydedilir.‖ denildiğinden
Parti’nin 2007 yılı içinde elde ettiği ve belgelendiremediği 12.825 YTL’nin Hazineye gelir
yazılması gerekir.
B- Genel Merkez Giderlerinin Ġncelenmesi
Parti Genel Merkezinin 2007 yılı giderleri olan 12.825 YTL’nin tamamı kira
giderlerinden oluĢmaktadır.
2820 sayılı Kanun’un 76. maddesinin dördüncü fıkrasında, belgelendirilmesi gerektiği
hâlde belgelendirilmeyen Parti giderleri miktarınca Parti malvarlığının Anayasa Mahkemesi
kararıyla Hazineye irat kaydedileceği; 70. maddesinin üçüncü fıkrasında ise beĢ milyon (2007
yılı için 48,86 YTL) liraya kadar harcamaların makbuz veya fatura gibi bir belge ile tevsik
edilmesi zorunlu olmadığı belirtildiğinden bu miktarı geçen harcamaların fatura veya makbuz
gibi belgelerle tevsik edilmesi zorunlu olduğu belirtilmiĢtir.
Parti yetkilileri sadece salon kiralamasına iliĢkin 1.4.2007 tarihli 2.272 YTL tutarındaki
1 adet otel faturasını sunduklarından dolayı kalan 12.825 - 2.272 = 10.553 YTL’ye iliĢkin her
hangi bir belge bulunmamaktadır.
Bu bağlamda, belgelendirilmesi gerektiği hâlde belgelendirilmeyen 10.553 YTL
tutarındaki Parti malvarlığının Hazineye gelir yazılması gerekir.
C- Parti Mallarının Ġncelenmesi
Partinin 2007 yılı defter ve belgeleri üzerinde yapılan incelemede, taĢınmaz ile değeri
100 TL’yi aĢan taĢınır mal ediniminin olmadığı anlaĢılmaktadır.
IV- SONUÇ
ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2007 yılı kesin hesabının incelenmesi sonucunda;
1- Partinin 2007 yılı kesin hesabında gösterilen 12.825 YTL giderin Hazineye gelir
kaydedilenler dıĢında kalan bölümünün eldeki bilgi ve belgelere göre doğru, denk ve 2820
sayılı Siyasi Partiler Kanunu’na uygun olduğuna,
2- Kesin hesapta gösterilen ve belgelendirilmesi gerektiği halde belgelendirilmeyen
Genel Merkeze ait 10.553 YTL gider ile Genel Merkeze ait 12.825 YTL gelir olmak üzere
toplam 23.378 YTL karĢılığı Parti malvarlığının, 2820 sayılı Kanun’un 75. ve 76. maddeleri
gereğince Hazineye gelir kaydedilmesine,
3- Ġlk Ġnceleme toplantısında verilen karar gereğince, Genel Merkez kesin hesabının
incelenip onaylandığına iliĢkin Tüzüğe uygun alınmıĢ kararın olmaması nedeniyle 2820 sayılı
Kanun’un 74. ve 111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli yasal iĢlemlerin
yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına,
4- Hesap verilebilir Ģekilde kayıt ve belge düzeninin oluĢturulmaması ile hesabın
dıĢında gelir ve gider oluĢturulması inceleme ve araĢtırmayı engellemeye yönelik eylemler
olduğundan 2820 sayılı Kanun’un 111. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca
gerekli yasal iĢlemlerin yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda
bulunulmasına,
5- Genel Merkez teĢkilatına ait gelir ve gider belgelerinin kaydedildiği defterlerin
verilmemesi nedeniyle 2820 sayılı Kanun’un 60. ve 113. maddelerine göre gerekli yasal
iĢlemlerin yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına,
11.2.2014 gününde OYBĠRLĠĞĠYLE karar verildi.
BaĢkan
HaĢim KILIÇ
BaĢkanvekili
Serruh KALELĠ
BaĢkanvekili
Alparslan ALTAN
Üye
Serdar ÖZGÜLDÜR
Üye
Osman Alifeyyaz
PAKSÜT
Üye
Zehra Ayla PERKTAġ
Üye
Recep KÖMÜRCÜ
Üye
Burhan ÜSTÜN
Üye
Engin YILDIRIM
Üye
Nuri NECĠPOĞLU
Üye
Celal Mümtaz AKINCI
Üye
Erdal TERCAN
Üye
Muammer TOPAL
Üye
Zühtü ARSLAN
Üye
M. Emin KUZ
[R.G. 28 ġubat 2014 – 28927]
—— • ——
Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığından:
Esas Sayısı : 2009/56 (Siyasi Parti Mali Denetimi)
Karar Sayısı : 2014/4
Karar Günü : 11.2.2014
I- MALĠ DENETĠMĠN KONUSU
ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2008 yılı kesin hesabının incelenmesidir.
II- ĠLK VE ESAS ĠNCELEME
ÇağdaĢ Türkiye Partisinin Anayasa Mahkemesine verdiği 2008 yılı kesin hesap
çizelgeleri ile dayanağını oluĢturan belgeler üzerinde yapılan inceleme sonuçlarını içeren
Raportör Zekeriya AYDIN tarafından hazırlanan ilk ve esas inceleme raporu, Anayasa ve
6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin KuruluĢu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun ile
2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun ilgili kuralları, bunların gerekçeleri ile diğer yasama
belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüĢülüp düĢünüldü:
1- ÇağdaĢ Türkiye Partisi Genel BaĢkanı Metin Bozkurt imzalı 27.7.2009 gün ve 164165-166-167 sayılı yazılara ek olarak gönderilen kesin hesap ve ekleri Anayasa Mahkemesi
BaĢkanlığına 31.07.2009 gün ve 1074-1078-1080-1081 sayı ile verilmiĢtir.
2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 74. maddesinde, ―Siyasi partilerin mali denetimi
Anayasa Mahkemesince yapılır. Anayasa Mahkemesi, siyasi partilerin mal edinimleri ile gelir
ve giderlerinin Kanuni uygunluğunu denetler.
Siyasi partilerin genel başkanları, karara bağlanarak birleştirilmiş bulunan kesin
hesap ile parti merkez ve bağlı ilçeleri de kapsayan iller teşkilatının kesin hesaplarının onaylı
birer örneğini Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesine ve bilgi için Yargıtay
Cumhuriyet Başsavcılığına vermek zorundadırlar. Bu belgelere, ilgili siyasi partinin aynı
hesap döneminde edindiği taşınmaz ve değeri yüz milyon lirayı aşan taşınır malların, menkul
kıymetlerin ve her türlü hakların değerleri ile edinim tarihlerini ve şekillerini de belirten
listeleri eklenir.”,
111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde ise Siyasi partilerin “74 üncü madde
hükümlerine aykırı hareket eden sorumluları hakkında, üç aydan altı aya kadar hafif hapis ve
on beş milyon liradan otuz milyon liraya kadar hafif para cezası verilir.”
hükümleri yer almıĢtır.
ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2008 yılı kesin hesap cetvelinin Anayasa Mahkemesi
BaĢkanlığına 31.07.2009 gün ve 1074 - 1078 - 1080 - 1081 sayı ile verilmesi 2820 sayılı
Kanun’un 74. madde hükümlerine aykırılık oluĢturmaktadır. Buna göre ÇağdaĢ Türkiye
Partisi 2008 yılı kesin hesabının Parti Genel BaĢkanı tarafından Haziran ayı sonuna kadar
Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığına sunulması gerektiği yönündeki 2820 sayılı Kanun’un 74.
maddesi ile getirilen kurala uyulmamıĢtır.
Bu nedenle, 2820 sayılı Kanun’un 74. maddesi hükümlerine aykırı hareket eden Parti
sorumluları hakkında yasal iĢlem yapılabilmesi için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç
duyurusunda bulunulması gerekir.
2- Kesin hesapların Tüzüğe uygun Ģekilde kabul edildiğine dair imzalı karar
sunulmamıĢtır.
2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun;
―Merkez karar, yönetim ve icra organları” baĢlıklı 16. maddesi, “Siyasi partilerin
merkez karar, yönetim ve icra organları parti tüzüğünde belirtilen isim, şekil ve sayıda
kurulur. Büyük kongrece seçilecek merkez organlarının her birinin üye sayısı 15’ten az
olamaz.”
73. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, “Ġller teşkilatından gönderilenler ve
parti merkezine ait olan kesin hesaplar, merkez karar ve yönetim kurulunca incelenerek
karara bağlanır ve birleştirilir.” ve dördüncü fıkrası, “Siyasi partilerin bütçeleri, bilançoları,
gelir ve gider cetvelleri ile kesin hesaplarının nasıl düzenleneceği partilerin iç
yönetmeliklerinde gösterilir.”
74. maddesi, ―Siyasi partilerin mali denetimi Anayasa Mahkemesince yapılır. Anayasa
Mahkemesi, siyasi partilerin mal edinimleri ile gelir ve giderlerinin Kanuni uygunluğunu
denetler.
Siyasi partilerin genel başkanları, karara bağlanarak birleştirilmiş bulunan kesin hesap
ile parti merkez ve bağlı ilçeleri de kapsayan iller teşkilatının kesin hesaplarının onaylı birer
örneğini Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesine ve bilgi için Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığına vermek zorundadırlar. Bu belgelere, ilgili siyasi partinin aynı hesap
döneminde edindiği taşınmaz ve değeri yüz milyon lirayı aşan taşınır malların, menkul
kıymetlerin ve her türlü hakların değerleri ile edinim tarihlerini ve şekillerini de belirten
listeleri eklenir.”
111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, Siyasi partilerin “74 üncü madde
hükümlerine aykırı hareket eden sorumluları hakkında, üç aydan altı aya kadar hafif hapis ve
on beş milyon liradan otuz milyon liraya kadar hafif para cezası verilir.”
Ģeklinde düzenlenmiĢtir.
Parti Tüzüğü’nün 19. maddesinde, Partinin gelir gider hesabını kabul veya reddetmek
Büyük Kurultayın görev ve yetkileri olarak sayılmıĢ, 23. maddesinde Parti Meclisinin 60
üyeden oluĢacağı, 24. maddesinde yıllık bütçe, bilanço ve kesin hesabı inceleyip kabul
etmenin Parti Meclisinin görev ve yetkisinde olduğu, 25. maddesinde Merkez Yönetim
Kurulu’nun Genel Sekreter ve Genel Saymanla birlikte Parti Meclisinden seçilen 16 kiĢiden
oluĢacağı, 26. maddesinde ise Büyük Kurultay’a sunulacak çalıĢma raporu, kesin hesap ve
bütçe önerilerini hazırlayarak Parti Meclisi’ne sunmanın Merkez Yönetim Kurulu’nun görev
ve yetkisi olduğu belirtilmiĢtir.
2820 sayılı Kanun’un 73. maddesinde, kesin hesapları karara bağlamanın Merkez Karar
ve Yönetim Kurulunca olacağı belirtilmesine karĢın, Kanun’da Merkez Karar ve Yönetim
Kurulunun ne Ģekilde oluĢacağına dair bir düzenleme yapılmamıĢ, aksine organların oluĢumu
Parti Tüzüğüne bırakılmıĢtır. Parti Tüzüğü’nde organların oluĢum ve görevleri belirtilmiĢtir.
Kesin hesabı onaylamanın Tüzük’de öngörülen Ģekilde yapılması ve yeterli imzanın
olması gerekir. Kesin hesabın Tüzük’de istenen Ģekilde onaylandığına dair imzalı karar
bulunmamaktadır.
Kesin hesapların incelenip kabul edildiğine ve birleĢtirildiğine iliĢkin Tüzük’e uygun
kararın olmaması hesabın tam olarak 2820 sayılı Kanun’un 74. maddesine uygun
sunulmadığını göstermektedir. Böylece ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2008 yılı kesin hesabının Parti
Genel BaĢkanı tarafından Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığına
sunulması gerektiği yönündeki anılan madde ile getirilen kurala uyulmamıĢtır.
Kesin hesapların incelenip onaylandığına iliĢkin Tüzük’e uygun alınmıĢ bir kabul kararı
olmadığından Siyasi Partiler Kanunu’nun 74. ve 111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda
bulunulması gerekir.
3- ÇağdaĢ Türkiye Partisi Genel Merkez, il ve ilçe teĢkilatlarının gelir ve giderinin
olmadığı belirtilmiĢtir.
Partinin Genel Merkez ile birlikte 7 il ve 10 ilçede teĢkilatı bulunmaktadır. Siyasi
Partilerin faaliyetlerini yürüttükleri Genel Merkez, il ve ilçe baĢkanlıklarına ait binaların ya
kendi mülkü veya kira olması gerekir. ġayet Parti yetkililerine ait binalarda siyasi faaliyette
bulunuluyor ise (Genel Merkez, il, ilçe teĢkilatının faaliyette bulunduğu binalar) bu takdirde
kira sözleĢmesi düzenlenerek isabet eden tutarın Partiye bağıĢ olarak kaydedilmesi gerekir.
Parti yetkililerinin sundukları birleĢik kesin hesapta; Genel Merkez ile Ankara, Elazığ,
Gaziantep, Ġstanbul, Malatya, Mardin ve Karabük olmak üzere 7 il ve 10 ilçe teĢkilatına
iliĢkin her hangi bir gelir ve gider belirtilmemiĢtir. Yargıtay Cumhuriyet BaĢsavcılığının
kayıtları ile Parti yetkililerinin gönderdiği belgelere göre 7 il ve 10 ilçe teĢkilatının 2008
yılında faal olduğu görülmektedir. Parti Genel Merkezi ve il örgütleri faaliyette olduğuna
göre, bu yerlerin en azından yönetim giderlerinin (kira, su, elektrik, telefon, kırtasiye vb.)
olması gerekir. Yönetim giderlerinin hesaplarda görülmemesi kayıt dıĢı gelir ve gider
oluĢturulmuĢ olduğunu göstermektedir. Bu durumda 2820 sayılı Kanun’un 69. maddesindeki
bir siyasi partinin bütün gelirlerinin o siyasi partinin tüzel kiĢiliğinin adına elde edileceği ile
aynı Kanun’un 70. maddesindeki bir siyasi partinin bütün giderlerinin o siyasi partinin tüzel
kiĢiliğinin adına yapılacağı hükmüne aykırı davranılmıĢtır.
Mahkemeye hesap verilebilir Ģekilde kayıt ve belge düzeninin oluĢturulmaması ile
hesabın dıĢında gelir ve gider oluĢturulması inceleme ve araĢtırmayı engellemeye yönelik
eylemler olduğundan 2820 sayılı Kanun’un 111. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine
istinaden gerekli iĢlemlerin yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç
duyurusunda bulunulması gerekir.
4- Partiden 2008 yılına iliĢkin gelir ve gider belgelerinin kaydedildiği defterler
27.7.2012 gün ve C.01.0.YĠM.0.107.02/591/1985 sayılı yazı ile istendiği halde sunulmamıĢtır.
Defterler sunulmadığından dolayı yok kabul edilmiĢtir.
2820 sayılı Kanun’un 60. maddesinin birinci fıkrasında, “Her kademedeki parti
organları üye kayıt defteri, karar defteri, gelen ve giden evrak kayıt defteri, gelir ve gider
defteri ile demirbaş eşya defteri tutmak zorundadırlar.‖, beĢinci fıkrasında, ―Parti adına elde
edilen gelirlerin alındığı ve yapılan giderlerin ne gibi işlere ve yerlere harcandığı ilgili
defterlere sıra ile ve belgeleri de belirtilerek geçirilir.”, altıncı fıkrasında, “Bütün defterlerin
sayfaları ve kaç sayfadan ibaret oldukları teşkilatın bulunduğu ilgili seçim kurulu başkanı
tarafından mühürlenir ve tasdik edilir.” denilmiĢ, aynı Kanunun 113. maddesinde de, ―Bu
Kanunun 60 ıncı maddesinde yazılı defter ve kayıtları tutmayanlar, altı aydan bir yıla, bu
defter ve kayıtları tahrif veya yok edenler veya gizleyenler, bir yıldan üç yıla kadar hapis
cezası ile cezalandırılırlar.” hükmü getirilmiĢtir. Gelir ve giderlerin iĢlendiği defterler ibraz
edilmediğinden Parti sorumluları hakkında gerekli iĢlemlerin yapılması için Ankara
Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulması gerekir.
III- SONUÇ
ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2008 yılı kesin hesabının incelenmesi sonucunda;
1- Partinin 2008 yılı kesin hesabını 2820 sayılı Kanun’un 74. maddesinde öngörülen
sürede Anayasa Mahkemesine vermeyen Parti sorumluları hakkında aynı Kanun’un 111.
maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara
Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına,
2- Genel Merkez kesin hesabının incelenip onaylandığına iliĢkin Tüzük’e uygun alınmıĢ
kararın olmaması nedeniyle Siyasi Partiler Kanunu’nun 74. ve 111. maddesinin birinci
fıkrasının (b) bendi uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına
suç duyurusunda bulunulmasına,
3- Mahkemeye hesap verilebilir Ģekilde kayıt ve belge düzeninin oluĢturulmaması ile
hesabın dıĢında gelir ve gider oluĢturulması inceleme ve araĢtırmayı engellemeye yönelik
eylemler olduğundan Kanun’un 111. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca yasal
iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına,
4- Genel Merkez teĢkilatına ait gelir ve gider belgelerinin kaydedildiği defterlerin
verilmemesi nedeniyle 2820 sayılı Kanun’un 60. ve 113. maddelerine göre gerekli yasal
iĢlemlerin yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına,
5- Gelir ve gideri olmadığı beyan edilerek herhangi bir bilgi ve belge ibraz edilmeyen
Parti Genel Merkezi ile 7 il örgütünün kesin hesabının denetimi gerçekleĢtirilemediğinden,
Partinin 2008 yılı hesabının 2820 sayılı Kanun uyarınca kabul edilmesinin mümkün
olmadığına,
11.2.2014 gününde OYBĠRLĠĞĠYLE karar verildi.
BaĢkan
HaĢim KILIÇ
BaĢkanvekili
Serruh KALELĠ
BaĢkanvekili
Alparslan ALTAN
Üye
Serdar ÖZGÜLDÜR
Üye
Osman Alifeyyaz PAKSÜT
Üye
Zehra Ayla PERKTAġ
Üye
Recep KÖMÜRCÜ
Üye
Burhan ÜSTÜN
Üye
Engin YILDIRIM
Üye
Nuri NECĠPOĞLU
Üye
Celal Mümtaz AKINCI
Üye
Erdal TERCAN
Üye
Muammer TOPAL
Üye
Zühtü ARSLAN
Üye
M. Emin KUZ
[R.G. 28 ġubat 2014 – 28927]
—— • ——
Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığından:
Esas Sayısı : 2010/63 (Siyasi Parti Mali Denetimi)
Karar Sayısı : 2014/5
Karar Günü : 11.2.2014
I- MALĠ DENETĠMĠN KONUSU
ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2009 yılı kesin hesabının incelenmesidir.
II- ĠLK VE ESAS ĠNCELEME
ÇağdaĢ Türkiye Partisinin Anayasa Mahkemesine verdiği 2009 yılı kesin hesap
çizelgeleri ile dayanağını oluĢturan belgeler üzerinde yapılan inceleme sonuçlarını içeren
Raportör Zekeriya AYDIN tarafından hazırlanan ilk ve esas inceleme raporu, Anayasa ve
6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin KuruluĢu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun ile
2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun ilgili kuralları, bunların gerekçeleri ile diğer yasama
belgeleri okunup incelendikten sonra gereği görüĢülüp düĢünüldü:
1- ÇağdaĢ Türkiye Partisinin 2009 yılına ait Genel Merkez, il ve ilçe teĢkilatlarının her
hangi bir gelir ve gideri olmadığına dair Genel BaĢkan Metin BOZKURT imzalı 20.9.2010
gün ve 175 sayılı yazı Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığına 28.9.2010 gün ve 3631-203 sayı ile
verilmiĢtir.
2820 sayılı Kanun’un 74. maddesinde, ―Siyasi partilerin mali denetimi Anayasa
Mahkemesince yapılır. Anayasa Mahkemesi, siyasi partilerin mal edinimleri ile gelir ve
giderlerinin Kanuni uygunluğunu denetler.
Siyasi partilerin genel başkanları, karara bağlanarak birleştirilmiş bulunan kesin
hesap ile parti merkez ve bağlı ilçeleri de kapsayan iller teşkilatının kesin hesaplarının onaylı
birer örneğini Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesine ve bilgi için Yargıtay
Cumhuriyet Başsavcılığına vermek zorundadırlar. Bu belgelere, ilgili siyasi partinin aynı
hesap döneminde edindiği taşınmaz ve değeri yüz milyon lirayı aşan taşınır malların, menkul
kıymetlerin ve her türlü hakların değerleri ile edinim tarihlerini ve şekillerini de belirten
listeleri eklenir.”,
111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde ise Siyasi partilerin “74 üncü madde
hükümlerine aykırı hareket eden sorumluları hakkında, üç aydan altı aya kadar hafif hapis ve
on beş milyon liradan otuz milyon liraya kadar hafif para cezası verilir.”
hükümleri yer almıĢtır.
ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2009 yılı kesin hesap cetvelinin Anayasa Mahkemesi
BaĢkanlığına 28.9.2010 gün ve 3631- 203 sayı ile verilmesi 2820 sayılı Kanun’un 74. madde
hükümlerine aykırılık oluĢturmaktadır. Buna göre, ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2009 yılı kesin
hesabının Parti Genel BaĢkanı tarafından Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesi
BaĢkanlığına sunulması gerektiği yönündeki 2820 sayılı Kanun’un 74. maddesi ile getirilen
kurala uyulmamıĢtır.
Bu nedenle, 2820 sayılı Kanun’un 74. maddesi hükümlerine aykırı hareket eden Parti
sorumluları hakkında yasal iĢlem yapılabilmesi için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç
duyurusunda bulunulması gerekir.
2 - Kesin hesapların Parti Tüzüğü’ne uygun Ģekilde kabul edildiğine dair imzalı karar
sunulmamıĢtır.
2820 sayılı Kanun’un;
―Merkez karar, yönetim ve icra organları” baĢlıklı 16. maddesi, “Siyasi partilerin
merkez karar, yönetim ve icra organları parti tüzüğünde belirtilen isim, şekil ve sayıda
kurulur. Büyük kongrece seçilecek merkez organlarının her birinin üye sayısı 15’ten az
olamaz.”,
73. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, “Ġller teşkilatından gönderilenler ve
parti merkezine ait olan kesin hesaplar, merkez karar ve yönetim kurulunca incelenerek
karara bağlanır ve birleştirilir.” ve dördüncü fıkrası, “Siyasi partilerin bütçeleri, bilançoları,
gelir ve gider cetvelleri ile kesin hesaplarının nasıl düzenleneceği partilerin iç
yönetmeliklerinde gösterilir.”,
74. maddesi, ―Siyasi partilerin mali denetimi Anayasa Mahkemesince yapılır. Anayasa
Mahkemesi, siyasi partilerin mal edinimleri ile gelir ve giderlerinin Kanuni uygunluğunu
denetler.
Siyasi partilerin genel başkanları, karara bağlanarak birleştirilmiş bulunan kesin hesap
ile parti merkez ve bağlı ilçeleri de kapsayan iller teşkilatının kesin hesaplarının onaylı birer
örneğini Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesine ve bilgi için Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığına vermek zorundadırlar. Bu belgelere, ilgili siyasi partinin aynı hesap
döneminde edindiği taşınmaz ve değeri yüz milyon lirayı aşan taşınır malların, menkul
kıymetlerin ve her türlü hakların değerleri ile edinim tarihlerini ve şekillerini de belirten
listeleri eklenir.”,
111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, siyasi partilerin “74 üncü madde
hükümlerine aykırı hareket eden sorumluları hakkında, üç aydan altı aya kadar hafif hapis ve
on beş milyon liradan otuz milyon liraya kadar hafif para cezası verilir.”,
Ģeklinde düzenlenmiĢtir.
Parti Tüzüğü’nün 19. maddesinde, Partinin gelir gider hesabını kabul veya reddetmek
Büyük Kurultayın görev ve yetkileri olarak sayılmıĢ; 23. maddesinde, Parti Meclisinin 60
üyeden oluĢacağı; 24. maddesinde, yıllık bütçe, bilanço ve kesin hesabı inceleyip kabul
etmenin Parti Meclisinin görev ve yetkisinde olduğu; 25. maddesinde, Merkez Yönetim
Kurulunun Genel Sekreter ve Genel Saymanla birlikte Parti Meclisinden seçilen 16 kiĢiden
oluĢacağı; 26. maddesinde ise Büyük Kurultaya sunulacak çalıĢma raporu, kesin hesap ve
bütçe önerilerini hazırlayarak Parti Meclisine sunmanın Merkez Yönetim Kurulunun görev ve
yetkisi olduğu belirtilmiĢtir.
2820 sayılı Kanun’un 73. maddesinde, kesin hesapları karara bağlamanın merkez karar
ve yönetim kurulunca olacağı belirtilmesine karĢın, Kanun’da merkez karar ve yönetim
kurulunun ne Ģekilde oluĢacağına dair bir düzenleme yapılmamıĢ, aksine organların oluĢumu
parti tüzüğüne bırakılmıĢtır. Parti Tüzüğü’nde ise organların oluĢum ve görevleri
belirtilmiĢtir.
Kesin hesabı onaylamanın Tüzük’te öngörülen Ģekilde yapılması ve yeterli imzanın
olması gerekir. Kesin hesabın Tüzük’te istenen Ģekilde onaylandığına dair imzalı karar
bulunmamaktadır.
Kesin hesapların incelenip kabul edildiğine ve birleĢtirildiğine iliĢkin Tüzük’e uygun
kararın olmaması hesabın tam olarak 2820 sayılı Kanun’un 74. maddesine uygun
sunulmadığını göstermektedir. Böylece ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2009 yılı kesin hesabının Parti
Genel BaĢkanı tarafından Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığına
sunulması gerektiği yönündeki anılan madde ile getirilen kurala uyulmamıĢtır.
Kesin hesapların incelenip onaylandığına iliĢkin Tüzük’e uygun alınmıĢ bir kabul kararı
olmadığından 2820 sayılı Kanun’un 74. ve 111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda
bulunulması gerekir.
3- ÇağdaĢ Türkiye Partisi Genel Merkez, il ve ilçe teĢkilatlarının gelir ve giderinin
olmadığı belirtilmiĢtir.
Partinin Genel Merkez ile birlikte 5 il ve 10 ilçede teĢkilatı bulunmaktadır. Siyasi
partilerin faaliyetlerini yürüttükleri genel merkez, il ve ilçe baĢkanlıklarına ait binaların ya
kendi mülkü veya kira olması gerekir. ġayet parti yetkililerine ait binalarda siyasi faaliyette
bulunuluyor ise (Genel merkez, il, ilçe teĢkilatının faaliyette bulunduğu binalar) bu takdirde
kira sözleĢmesi düzenlenerek isabet eden tutarın partiye bağıĢ olarak kaydedilmesi gerekir.
Parti yetkililerinin sundukları birleĢik kesin hesapta; Genel Merkez ile Ankara, Elazığ,
Ġstanbul, Malatya ve Karabük olmak üzere 5 il ve 10 ilçe teĢkilatına iliĢkin her hangi bir gelir
ve gider belirtilmemiĢtir. Parti Genel Merkezi ve il örgütleri faaliyette olduğuna göre, bu
yerlerin en azından yönetim giderlerinin (kira, su, elektrik, telefon, kırtasiye vb.) olması
gerekir. Yönetim giderlerinin hesaplarda görülmemesi kayıt dıĢı gelir ve gider oluĢturulmuĢ
olduğunu göstermektedir. Bu durumda, 2820 sayılı Kanun’un 69. maddesindeki bir siyasi
partinin bütün gelirlerinin o siyasi partinin tüzel kiĢiliğinin adına elde edileceği ile aynı
Kanun’un 70. maddesindeki bir siyasi partinin bütün giderlerinin o siyasi partinin tüzel
kiĢiliğinin adına yapılacağı hükmüne aykırı davranılmıĢtır.
Mahkemeye hesap verilebilir Ģekilde kayıt ve belge düzeninin oluĢturulmaması ile
hesabın dıĢında gelir ve gider oluĢturulması inceleme ve araĢtırmayı engellemeye yönelik
eylemler olduğundan 2820 sayılı Kanun’un 111. maddesinin (c) fıkrasına istinaden gerekli
iĢlemlerin yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulması
gerekir.
4- Partiden 2009 yılına iliĢkin gelir ve gider belgelerinin kaydedildiği defterler
27.7.2012 gün ve C.0.10.YĠM.0.107.02/594/1990 sayılı yazı ile istendiği halde sunulmamıĢtır.
Defterler sunulmadığından dolayı yok kabul edilmiĢtir.
2820 sayılı Kanun’un 60. maddesinin birinci fıkrasında, “Her kademedeki parti
organları üye kayıt defteri, karar defteri, gelen ve giden evrak kayıt defteri, gelir ve gider
defteri ile demirbaş eşya defteri tutmak zorundadırlar.‖, beĢinci fıkrasında, ―Parti adına elde
edilen gelirlerin alındığı ve yapılan giderlerin ne gibi işlere ve yerlere harcandığı ilgili
defterlere sıra ile ve belgeleri de belirtilerek geçirilir.”, altıncı fıkrasında, “Bütün defterlerin
sayfaları ve kaç sayfadan ibaret oldukları teşkilatın bulunduğu ilgili seçim kurulu başkanı
tarafından mühürlenir ve tasdik edilir.” denilmiĢ, aynı Kanunun 113. maddesinde de, ―Bu
Kanunun 60 ıncı maddesinde yazılı defter ve kayıtları tutmayanlar, altı aydan bir yıla, bu
defter ve kayıtları tahrif veya yok edenler veya gizleyenler, bir yıldan üç yıla kadar hapis
cezası ile cezalandırılırlar.” hükmü getirilmiĢtir. Gelir ve giderlerin iĢlendiği defterler ibraz
edilmediğinden Parti sorumluları hakkında gerekli iĢlemlerin yapılması için Ankara
Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulması gerekir.
III- SONUÇ
ÇağdaĢ Türkiye Partisi 2009 yılı kesin hesabının incelenmesi sonucunda;
1- Partinin 2009 yılı kesin hesabını 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanun’un 74. maddesinde
öngörülen sürede Anayasa Mahkemesine vermeyen Parti sorumluları hakkında aynı Kanun’un
111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara
Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına,
2- Genel Merkez kesin hesabının incelenip onaylandığına iliĢkin Tüzük’e uygun alınmıĢ
kararın olmaması nedeniyle 2820 sayılı Kanun’un 74. ve 111. maddesinin birinci fıkrasının (b)
bendi uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç
duyurusunda bulunulmasına,
3- Mahkemeye hesap verilebilir Ģekilde kayıt ve belge düzeninin oluĢturulmaması ile
hesabın dıĢında gelir ve gider oluĢturulması inceleme ve araĢtırmayı engellemeye yönelik
eylemler olduğundan 2820 sayılı Kanun’un 111. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi
uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda
bulunulmasına,
4- Genel Merkez teĢkilatına ait gelir ve gider belgelerinin kaydedildiği defterlerin
verilmemesi nedeniyle 2820 sayılı Kanun’un 60. ve 113. maddelerine göre yasal iĢlem
yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına,
5- Gelir ve gideri olmadığı beyan edilerek herhangi bir bilgi ve belge ibraz edilmeyen
Parti Genel Merkezi ile 5 il örgütünün kesin hesabının denetimi gerçekleĢtirilemediğinden,
Partinin 2009 yılı hesabının 2820 sayılı Kanun uyarınca kabul edilmesinin mümkün
olmadığına,
11.2.2014 gününde OYBĠRLĠĞĠYLE karar verildi.
BaĢkan
HaĢim KILIÇ
BaĢkanvekili
Serruh KALELĠ
BaĢkanvekili
Alparslan ALTAN
Üye
Serdar ÖZGÜLDÜR
Üye
Osman Alifeyyaz
PAKSÜT
Üye
Zehra Ayla PERKTAġ
Üye
Recep KÖMÜRCÜ
Üye
Burhan ÜSTÜN
Üye
Engin YILDIRIM
Üye
Nuri NECĠPOĞLU
Üye
Celal Mümtaz AKINCI
Üye
Erdal TERCAN
Üye
Muammer TOPAL
Üye
Zühtü ARSLAN
Üye
M. Emin KUZ
[R.G. 28 ġubat 2014 – 28927]
—— • ——
Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığından:
Esas Sayısı : 2010/62 (Siyasi Parti Mali Denetimi)
Karar Sayısı : 2014/6
Karar Günü : 11.2.2014
I- MALĠ DENETĠMĠN KONUSU
Demokratik Sol Halk Parti 2009 yılı kesin hesabının incelenmesidir.
23.11.2009 tarihinde kurulan Demokratik Sol Halk Partinin 17.7.2010 günlü olağanüstü
Kurucular Kurulu toplantısında Partinin kapatılmasına karar verilmiĢ ve kapatılma kararı
Genel BaĢkan Zekiye RahĢan ECEVĠT tarafından 19.7.2010 gününde Anayasa Mahkemesine
bildirilmiĢtir.
II- ĠLK ĠNCELEME
Partinin 2009 yılı kesin hesaplarının incelenip kabul edildiğine dair Parti Tüzüğü’ne
uygun alınmıĢ karar sunulmamıĢtır.
2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun;
―Merkez karar, yönetim ve icra organları” baĢlıklı 16. maddesi, “Siyasi partilerin
merkez karar, yönetim ve icra organları parti tüzüğünde belirtilen isim, şekil ve sayıda
kurulur. Büyük kongrece seçilecek merkez organlarının her birinin üye sayısı 15’ten az
olamaz.‖,
73. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi, ―Ġller teşkilatından gönderilenler ve
parti merkezine ait olan kesin hesaplar, merkez karar ve yönetim kurulunca incelenerek
karara bağlanır ve birleştirilir.” ve dördüncü fıkrası, “Siyasi partilerin bütçeleri, bilançoları,
gelir ve gider cetvelleri ile kesin hesaplarının nasıl düzenleneceği partilerin iç
yönetmeliklerinde gösterilir.‖,
74. maddesi, ―Siyasi partilerin mali denetimi Anayasa Mahkemesince yapılır. Anayasa
Mahkemesi, siyasi partilerin mal edinimleri ile gelir ve giderlerinin Kanuni uygunluğunu
denetler.
Siyasi partilerin genel başkanları, karara bağlanarak birleştirilmiş bulunan kesin hesap
ile parti merkez ve bağlı ilçeleri de kapsayan iller teşkilatının kesin hesaplarının onaylı birer
örneğini Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesine ve bilgi için Yargıtay Cumhuriyet
Başsavcılığına vermek zorundadırlar. Bu belgelere, ilgili siyasi partinin aynı hesap
döneminde edindiği taşınmaz ve değeri yüz milyon lirayı aşan taşınır malların, menkul
kıymetlerin ve her türlü hakların değerleri ile edinim tarihlerini ve şekillerini de belirten
listeleri eklenir.‖,
111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, siyasi partilerin “74 üncü madde
hükümlerine aykırı hareket eden sorumluları hakkında, üç aydan altı aya kadar hafif hapis ve
on beş milyon liradan otuz milyon liraya kadar hafif para cezası verilir.‖,
Ģeklinde düzenlenmiĢtir.
Parti Tüzüğü’nün 21. maddesinde, Gelir-Gider kesin hesabını kabul veya reddetmenin
Kurultayın (Büyük Kongrenin) yetkisinde olduğu; 24. maddesinde, Parti Meclisinin Genel
BaĢkan ve Kurultaydan gizli oyla seçilen 60 üyeden oluĢtuğu; 25. maddesinde, Parti
Meclisinin saymanlıkça hazırlanan kesin hesabı inceleyip Kurultaya sunacağı; 103.
maddesinde, Bütçe yılını izleyen Nisan ayı sonuna kadar gerek Genel Saymanlık, gerek
ilçeleri de kapsamak üzere Ġl Yönetim Kurulları, bir önceki yılın uygulama sonuçlarını
gösteren kesin hesapları hazırlayacağı, Ġl Yönetim Kurullarından gönderilenlerle Saymanlığın
Parti Meclisince karar bağlanmıĢ kesin hesapların Parti Meclisince birleĢtirileceği,
birleĢtirilmiĢ kesin hesapların onaylı bir örneğinin Genel BaĢkanlıkça, Haziran ayı sonuna
kadar Anayasa Mahkemesine ve bilgi için Cumhuriyet BaĢsavcılığına verileceği belirtilmiĢtir.
2820 sayılı Kanun’un 73. maddesinde, kesin hesapları karara bağlamanın Merkez Karar
ve Yönetim Kurulunca olacağı belirtilmesine karĢın, Kanun’da Merkez Karar ve Yönetim
Kurulunun ne Ģekilde oluĢacağına dair bir düzenleme yapılmamıĢ, aksine organların oluĢumu
parti tüzüğüne bırakılmıĢtır. Parti Tüzüğü’nde ise organların oluĢum ve görevleri
belirtilmiĢtir.
Kesin hesabı onaylamanın Tüzük’te öngörülen Ģekilde yapılması ve yeterli imzanın
olması gerekir. Ancak, kesin hesabın Tüzük’te istenen Ģekilde onaylandığına dair imzalı karar
bulunmamaktadır.
Kesin hesapların incelenip kabul edildiğine ve birleĢtirildiğine iliĢkin Tüzük’e uygun
kararın olmaması hesabın tam olarak 2820 sayılı Kanun’un 74. maddesine uygun
sunulmadığını göstermektedir. Böylece, Demokratik Sol Halk Parti 2009 yılı kesin hesabının
Parti Genel BaĢkanı tarafından Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığına
sunulması gerektiği yönündeki anılan madde ile getirilen kurala uyulmamıĢtır.
Kesin hesapların incelenip onaylandığına iliĢkin Tüzük’e uygun alınmıĢ bir kabul kararı
olmadığından 2820 sayılı Kanun’un 74. ve 111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda
bulunulması gerekir.
Diğer taraftan, Tasfiye Kurulu Üyesi Kemal ĠNCE imzalı 23.9.2010 günlü Demokratik
Sol Halk Parti 2009 yılı kesin hesap ve eki belgeler Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığına
23.9.2010 gün ve 3616 sayı ile verilmiĢtir. Parti, 17.7.2010 günlü Olağanüstü Kurucular
Kurulu toplantısında kapatıldığına göre 2009 yılı kesin hesap ve eki belgelerin 30.6.2010
tarihine kadar Parti Genel BaĢkanınca Anayasa Mahkemesine sunulması gerekir.
Demokratik Sol Halk Partinin 2009 yılı kesin hesabının Parti Genel BaĢkanı tarafından
Haziran ayı sonuna kadar Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığına sunulması gerektiği yönündeki
2820 sayılı Kanun’un 74. maddesi ile getirilen kurala uyulmamıĢtır.
2009 yılı kesin hesap cetveli ve eki belgelerin Anayasa Mahkemesi BaĢkanlığına
23.9.2010 gün ve 3616 sayı ile verilmesi 2820 sayılı Kanun’un 74. madde hükümlerine
aykırılık oluĢturduğundan, 2820 sayılı Kanun’un 74. maddesi hükümlerine aykırı hareket
eden Parti sorumluları hakkında Kanun’un 111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine
istinaden gerekli yasal iĢlemlerin yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç
duyurusunda bulunulması gerekir.
Demokratik Sol Halk Parti 2009 yılı kesin hesabının ilk incelemesi sonucunda;
1- ĠĢin esasının incelenmesine,
2- a- Partinin 2009 yılı kesin hesabını, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 74.
maddesinde öngörülen sürede Anayasa Mahkemesine vermeyen Parti sorumluları hakkında,
aynı Kanun’un 111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca,
b- Kesin hesaplarının incelenip onaylandığına iliĢkin Tüzük’e uygun olarak alınmıĢ
karar olmadığından 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 74. ve 111. maddesinin birinci
fıkrasının (b) bendi uyarınca,
yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda
bulunulmasına,
11.2.2014 gününde OYBĠRLĠĞĠYLE karar verilmiĢtir.
III- ESASIN ĠNCELENMESĠ
Demokratik Sol Halk Partinin Anayasa Mahkemesine verdiği 2009 yılı kesin hesap
çizelgeleri ile dayanağını oluĢturan defter ve belgeler üzerinde yapılan inceleme sonuçlarını
içeren Raportör Zekeriya AYDIN tarafından hazırlanan esas inceleme raporu, Anayasa ve
6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin KuruluĢu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun ile
2820 sayılı Kanun’un ilgili kuralları, bunların gerekçeleri ile diğer yasama belgeleri okunup
incelendikten sonra gereği görüĢülüp düĢünüldü:
Denetimin maddi öğelerini oluĢturan defter ve belgelerde, Partinin 2009 yılı gelirleri
toplamının 3.819 TL ve giderleri toplamının 14.553,93 TL olduğu anlaĢılmaktadır.
Demokratik Sol Halk Partinin 2009 yılı kesin hesabının gelir ve gider rakamlarının
yukarıda açıklanan tutarlardan oluĢtuğu, bu hâliyle Partinin 2009 yılı kesin hesabının doğru,
denk ve 2820 sayılı Kanun’a uygun olduğu sonucuna varılmıĢtır.
Demokratik Sol Halk Partinin il ya da ilçe teĢkilatı bulunmadığından sadece Genel
Merkez gelir ve giderleri incelenmiĢtir.
A- Genel Merkez Gelirlerinin Ġncelenmesi
Parti Genel Merkezinin 2009 yılı gelirleri toplamı 3.819 TL’nin tamamı bağıĢlardan
oluĢmaktadır.
Parti Genel Merkezinin 2009 yılı defter kayıtları ve gelir belgeleri üzerinde yapılan
incelemede, gelirlerinin 2820 sayılı Kanun’a uygun olarak sağlandığı sonucuna varılmıĢtır.
B- Genel Merkez Giderlerinin Ġncelenmesi
Parti Genel Merkezinin 2009 yılı giderleri 14.553,93 TL olarak gösterilmiĢtir.
Bunun 565,14 TL’si temsil ve ağırlama giderleri, 503,35 TL’si kırtasiye ve büro
giderleri, 131,75 TL’si haberleĢme giderleri, 383 TL’si seyahat giderleri, 3.183 TL’si kira
giderleri, 218 TL’si bakım onarım giderleri, 229,15 TL’si ısıtma aydınlatma ve temizlik
giderleri, 177,27 TL’si vergi, sigorta, noter giderleri, 9.163,27 TL’si demirbaĢ giderlerinden
oluĢmaktadır.
Genel Merkezin 2009 yılı defter kayıtları ve gider belgeleri üzerinde yapılan
incelemede, aĢağıda belirtilen konular dıĢındaki giderlerin 2820 sayılı Kanun’a uygun olarak
gerçekleĢtirildiği sonucuna varılmıĢtır.
Muhasebe biliminin genel kabul görmüĢ temel kavramlarından biri ―Belgelendirme‖
kavramıdır. 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 229. maddesinde ―Fatura, satılan emtia veya
yapılan iş karşılığında müşterinin borçlandığı meblağı göstermek üzere emtiayı satan veya işi
yapan tüccar tarafından müşteriye verilen ticari vesikadır” Ģeklinde tarif yapılmıĢ ve ―Fatura
Kullanma Mecburiyeti‖ baĢlıklı 232. maddesindeki hükmüne göre de, faturanın hangi hallerde
ve kimler tarafından alınması ve verilmesinin gerektiği ifade edilmiĢtir. Bu bağlamda mal ve
hizmet alımlarında bu iĢlemlerin fatura ile belgelendirilmesi zorunlu tutulmuĢ ve gerekli
muhasebe kayıtlarının tutulmasında da faturanın tevsik edici belge olarak kullanılması
gerektiği ifade edilmiĢtir.
Aynı Kanun’un “Makbuz Mecburiyeti” baĢlıklı 236. maddesinde, “Serbest meslek
erbabı, mesleki faaliyetlerine ilişkin her türlü tahsilatı için iki nüsha serbest meslek makbuzu
tanzim etmek ve bir nüshasını müşteriye vermek, müşteri de bu makbuzu istemek ve almak
mecburiyetindedir.” denilmiĢ ve makbuzun muhteviyatı da 237. maddede belirtilmiĢtir.
Yine aynı Kanun’un “Gider Pusulası” baĢlıklı 234. maddesinde ki, “Birinci ve ikinci
sınıf tüccarlar, kazancı basit usulde tespit edilenlerle defter tutmak mecburiyetinde olan
serbest meslek erbabının ve çiftçilerin vergiden muaf esnafa;
Yaptırdıkları işler veya onlardan satın aldıkları emtia için tanzim edip işi yapana veya
emtiayı satana imza ettirecekleri gider pusulası vergiden muaf esnaf tarafından verilmiş
fatura hükmündedir. Bu belge, birinci ve ikinci sınıf tüccarların, zati eşyalarını satan
kimselerden satın aldıkları altın, mücevher gibi kıymetli eşya için de tanzim edilir. Gider
pusulası, işin mahiyeti, emtianın cins ve nev'i ile miktar ve bedelini ve iş ücretini ve işi
yaptıran ile yapanın veya emtiayı satın alan ile satanın adlarıyla soyadlarını (Tüzel kişilerde
unvanlarını) ve adreslerini ve tarihi ihtiva eder ve iki nüsha olarak tanzim ve bir nüshası işi
yapana veya malı satana tevdi olunur. Gider pusulaları, seri ve sıra numarası dahilinde
teselsül ettirilir.”
hükmünden fatura vermek mecburiyetinde olmayanlar için gider pusulası düzenleneceği
anlaĢılmaktadır.
2820 sayılı Kanun’un 70. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, beĢ milyon liraya kadar
olan (2009 yılı için 58,65 TL) harcamaların makbuz veya fatura gibi bir belge ile tevsik
edilmesi zorunlu olmadığından, bu miktarı geçen harcamaların geçerli ve kanıtlayıcı bir
belgeye dayanması gerekmektedir.
2820 sayılı Kanun’un 70. maddesinin ikinci fıkrasında, “Bir siyasî partinin bütün
giderleri, o siyasi parti tüzelkişiliği adına yapılır.” ve aynı Kanun’un 75. maddesinin
dördüncü fıkrasında, “Anayasa Mahkemesi denetimi sonunda, o siyasi partinin gelir ve
giderlerinin doğruluğuna ve kanuna uygunluğuna veya kanuna uygun olmayan gelirler ile
giderler dolayısıyla da bunların Hazineye gelir kaydedilmesine karar verir.” ve 76.
maddesinin dördüncü fıkrasında da “Belgelendirilmesi gerektiği halde belgelendirilmeyen
parti giderleri miktarınca parti malvarlığı, Anayasa Mahkemesi kararıyla Hazineye irad
kaydedilir.” hükümleri yer almıĢtır.
18.4.2013 günlü, 28622 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 6456 sayılı Kamu
Finansmanı ve Borç Yönetiminin Düzenlenmesi Hakkında Kanun ile Bazı Kanun ve Kanun
Hükmünde Kararnamelerde DeğiĢiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 54. maddesiyle 2820
sayılı Kanun’a eklenen geçici 19. madde ile 6111 sayılı Kanun’un 180. maddesiyle 2820
sayılı Kanun’un 74. maddesinde yapılan değiĢikliklerin anılan değiĢikliklerin yürürlüğe
girdiği tarih itibarıyla Anayasa Mahkemesi tarafından sonuçlandırılmamıĢ denetimler
hakkında da uygulanacağı belirtilmiĢtir.
1- Parti ĠĢletme Defterinin gider kısmının 1. sırasına kuruluĢ öncesi giderler olarak
7.625,20 TL yazılmıĢtır. Partinin gider belgeleri içinde yer alan kuruluĢ öncesi giderlere
iliĢkin belgelerin durumu Ģöyledir.
Nitelik
Ekim ayı kira ödemesi
Kasım ayı kira ödemesi
Aralık ayı kira ödemesi
25.9-28.11/2009 arası 9 fiĢ karĢılığı ödemeler
Mehmet Merve BIYIKÇI’ya 5.000 TL ödeme
Toplam
Tarih
7.10.2009
9.11.2009
4.12.2009
Tutar
825
825
825
152
5.025
7.652
18.9.2009
Partinin sunduğu belgelerin toplamı 7.652 TL olduğu hâlde iĢletme defterinin gider
kısmında bu rakam kuruluĢ öncesi giderler adı altında 7.625,20 TL olarak yer almıĢtır. Kira
ödemelerine iliĢkin banka dekontları ile 9 fiĢ karĢılığı yapılan ödemeler Parti adına yapılan
gider olarak kabul edilmiĢ, ancak Mehmet Merve BIYIKÇI’ya yapılan 5.000 TL ödeme ile
ilgili fatura vb. kanunen geçerli belgeler olmadığından kabul edilmemiĢtir. Neyin karĢılığı
ödendiği anlaĢılamayan ve alınan mal/hizmete ait belgenin olmaması nedeniyle sadece kiĢiye
paranın ödendiğine dair banka dekontu yeterli olmadığından dolayı 7.625,20 – 2.627 (875 x3
= 2.475 + 152) = 4.998,2 TL usulüne uygun harcama olarak kabul edilmemiĢtir.
213 sayılı Kanun’a göre düzenlenmiĢ fatura veya benzeri belgeler ile 2820 sayılı
Kanun’un 74. maddesine uygun belgeler olmadan yapılan 4.998,2 TL tutarındaki giderin
Kanun’un öngördüğü anlamda belgeye dayandırılmıĢ olduğu kabul edilmemiĢtir.
2- AĢağıda gösterilen harcamalar 213 sayılı Kanun’daki belgeler olmadan tutanak yazılı
kağıtlara istinaden yapılmıĢtır.
Tutanaklara Ġstinaden Yapılan Ödemelere Ait Liste
Yevmiye
Tarih ve No
28.10.2009/2
Ġçerik
Genel merkezin banyo A4
Belge Türü
kağıdına
yazılmıĢ
Tutar
Hacı
150
8.12.2009/12
9.12.2009/16
Toplam
ve tuvaletinde yapılan SARMAġIK’ın parayı aldığına
onarım
dair 27.10.2009 gün ve imzalı
yazı. Ödeyen olarak Y. Ahmet
UNUTMAZ’ın imzası var.
Genel Merkez için saç Yarım A4 kağıdına yazılmıĢ
dolabın satın alınması Ödeyen Y.Ahmet UNUTMAZ
ve taĢınması karĢılığı
(Genel Sayman) ve Özkan
LEBLEBĠCĠ (Genel Sekreter)
imzalı ve 8.12.2009 günlü
tutanak yazılı kağıt. Parayı
alanın adı ve imzası yok.
5 Kasımla ilgili
Yarım A4 kağıdına yazılmıĢ
fotoğraflardan kalan
Ahmet
KARADAĞ
adına
Tuncay
ERER’in
parayı
aldığına dair 9.12.2009 gün ve
imzalı yazı.
190
200
540
2820 sayılı Kanun’un 70. maddesinde, beĢ milyon (2009 yılı için 58,68 TL) liraya kadar
olan harcamaların makbuz veya fatura gibi bir belge ile tevsik edilmesi zorunlu olmadığı
belirtildiğinden bu miktarı aĢan harcamaların makbuz veya fatura gibi geçerli ve kanıtlayıcı
belgeye dayanması gerekmektedir. Alınan hizmet bedeli karĢılığı 213 sayılı Kanun’a uygun
düzenlenmiĢ belge olmadan kaydedilen giderin, 2820 sayılı Kanun’un öngördüğü anlamda
belgeye dayandırılmıĢ olduğunun kabul edilmesi mümkün değildir.
213 sayılı Kanun’a göre düzenlenmiĢ fatura veya benzeri belgeler ile 2820 sayılı
Kanun’un 74. maddesine uygun belgeler olmadan yapılan 540 TL tutarındaki giderin 2820
sayılı Kanun’un öngördüğü anlamda belgeye dayandırılmıĢ olduğu kabul edilmemiĢtir.
C- Parti Mallarının Ġncelenmesi
Parti yetkililerince Partinin 2009 yılı demirbaĢ giderinin Genel Merkez kesin hesabında
9.163,27 TL olduğu belirtilmiĢ ise de liste sunulmaması ve bu tutara isabet eden faturaların
olmaması nedeniyle iĢletme defterindeki kayıtlı olan 3.603,2 TL usulüne uygun harcama
olarak kabul edilmiĢtir.
IV- SONUÇ
Demokratik Sol Halk Parti 2009 yılı kesin hesabının incelenmesi sonucunda;
1- Partinin 2009 yılı kesin hesabında gösterilen 3.819 TL gelir ve 14.553,93 TL giderin
Hazineye gelir kaydedilenler dıĢında kalan bölümünün eldeki bilgi ve belgelere göre doğru,
denk ve 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’na uygun olduğuna,
2- 2820 sayılı Kanun’un 70. maddesine aykırı olarak Partinin amaçlarına uygun
olmayan ve Parti tüzel kiĢiliği adına yapılmıĢ harcama olarak kabulü mümkün görülmeyen
5.538,2 TL karĢılığı Parti malvarlığının, 2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 75. ve 76.
maddeleri gereğince Hazineye gelir kaydedilmesi gerekmekle birlikte tasfiye süreci sonunda
Partinin bütün malvarlığının Hazineye geçmesi nedeni ile bu aĢamada Hazineye gelir
kaydedilmesine karar verilmesine yer olmadığına,
3- Ġlk Ġnceleme toplantısında verilen karar gereğince, Partinin 2009 yılı kesin hesabını
2820 sayılı Kanun’un 74. maddesinde öngörülen sürede Anayasa Mahkemesine vermeyen
Parti sorumluları hakkında aynı Kanun’un 111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda
bulunulmasına,
4- Ġlk Ġnceleme toplantısında verilen karar gereğince, Genel Merkez kesin hesabının
incelenip onaylandığına iliĢkin Tüzük’e uygun olarak alınmıĢ kararın olmaması nedeniyle
2820 sayılı Siyasi Partiler Kanunu’nun 74. ve 111. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi
uyarınca yasal iĢlem yapılması için Ankara Cumhuriyet BaĢsavcılığına suç duyurusunda
bulunulmasına,
11.2.2014 gününde OYBĠRLĠĞĠYLE karar verildi.
BaĢkan
HaĢim KILIÇ
BaĢkanvekili
Serruh KALELĠ
BaĢkanvekili
Alparslan ALTAN
Üye
Serdar ÖZGÜLDÜR
Üye
Osman Alifeyyaz
PAKSÜT
Üye
Zehra Ayla PERKTAġ
Üye
Recep KÖMÜRCÜ
Üye
Burhan ÜSTÜN
Üye
Engin YILDIRIM
Üye
Nuri NECĠPOĞLU
Üye
Celal Mümtaz AKINCI
Üye
Erdal TERCAN
Üye
Muammer TOPAL
Üye
Zühtü ARSLAN
Üye
M. Emin KUZ
[R.G. 28 ġubat 2014 – 28927]
—— • ——
ATAMA KARARI
Karar Sayısı : 2014/5987
Ekli listede görev yeri ile ad ve soyadı yazılı Ģahsın karĢısında belirtilen göreve
atanması; ĠçiĢleri Bakanlığının 25/2/2014 tarihli ve 6155 sayılı yazısı üzerine, 10/6/1949
tarihli ve 5442 sayılı Kanunun 6 ncı maddesi ile 23/4/1981 tarihli ve 2451 sayılı Kanunun 2
nci maddesine göre, Bakanlar Kurulu’nca 25/2/2014 tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
E. ĠġLER
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
M. ÇAVUġOĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği BakanıBilim, Sanayi
Teknoloji Bakanı
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
A. DAVUTOĞLU
N. ZEYBEKCĠ
ve
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Ekonomi Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
Hayvancılık BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
E. ALA
ĠçiĢleri Bakanı
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı
ve
M. ġĠMġEK
Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim BakanıMillî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
M. MÜEZZĠNOĞLU
L. ELVAN
Sağlık Bakanı
UlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
25/2/2014 TARĠHLĠ VE 2014/5987 SAYILI
KARARNAMENĠN EKĠ
LĠSTE
ADI VE SOYADI
Alim BARUT
ESKĠ GÖREVĠ
Merkez Valisi
YENĠ GÖREVĠ
Sivas Valisi
[R.G. 28 ġubat 2014 – 28927 – Mükerrer]
—— • ——
GÖREVLENDĠRME KARARI
Karar Sayısı : 2014/6029
Ekli listede adı belirtilen kiĢinin Türkiye Adalet Akademisi BaĢkanı olarak
görevlendirilmesi; Adalet Bakanlığının 27/2/2014 tarihli ve 6980 sayılı yazısı üzerine,
23/7/2003 tarihli ve 4954 sayılı Kanunun 9 uncu ve geçici 12 nci maddelerine göre, Bakanlar
Kurulu’nca 27/2/2014 tarihinde kararlaĢtırılmıĢtır.
Abdullah GÜL
CUMHURBAġKANI
Recep Tayyip ERDOĞAN
BaĢbakan
B. ARINÇ
A. BABACAN
B. ATALAY
B. ARINÇ
BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan Yardımcısı BaĢbakan YardımcısıBaĢbakan Yardımcısı V.
B. BOZDAĞ
A. ĠSLAM
M. ÇAVUġOĞLU
F. IġIK
Adalet BakanıAile ve Sosyal Politikalar Bakanı Avrupa Birliği BakanıBilim, Sanayi
Teknoloji Bakanı
ve
F. ÇELĠK
Ġ. GÜLLÜCE
T. YILDIZ
N. ZEYBEKCĠ
ÇalıĢma ve Sosyal Güvenlik Bakanı
Çevre ve ġehircilik BakanıDıĢiĢleri
Bakanı
Ekonomi Bakanı
V.
T. YILDIZ
A. Ç. KILIÇ
M. M. EKER
H. YAZICI
Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanı
Gençlik ve Spor BakanıGıda,
Tarım
Hayvancılık BakanıGümrük ve Ticaret Bakanı
ve
E. ALA
ĠçiĢleri Bakanı
C. YILMAZ
Ö. ÇELĠK
Kalkınma Bakanı Kültür ve Turizm Bakanı
M. ġĠMġEK
Maliye Bakanı
N. AVCI
Ġ. YILMAZ
V. EROĞLU
Millî Eğitim Bakanı Millî Savunma BakanıOrman ve Su ĠĢleri Bakanı
N. AVCI
Sağlık Bakanı V.
L. ELVAN
UlaĢtırma, Denizcilik ve HaberleĢme Bakanı
27/2/2014 TARĠHLĠ VE 2014/6029 SAYILI
KARARNAMENĠN EKĠ
LĠSTE
Yılmaz AKÇĠL
[R.G. 28 ġubat 2014 – 28927- Mükerrer]
—— • ——
2014 ġUBAT AYINDA YAġ HADDĠNDEN VE ĠSTEĞĠ ÜZERĠNE EMEKLĠYE
AYRILAN HÂKĠM VE SAVCILARI BELĠRTĠR LĠSTE
ġUBAT / 2 0 14
A) YAġ HADDĠNDEN EMEKLĠYE AYRILAN HÂKĠM VE SAVCILAR
123456-
20370
21287
21524
21748
25477
30070
Sabri BAYINDIR
Erten TAMOĞLU
Yavuz ÖZTÜRK
Ġsmail AKDOĞAN
Nevzat ĠNANOĞLU
Ömer YORGANCI
Ġstanbul Hâkimi
Denizli Cumhuriyet Savcısı
Ġstanbul Hâkimi
Ankara Cumhuriyet Savcısı
Mersin Cumhuriyet Savcısı
Ġstanbul Hâkimi
B) ĠSTEĞĠ ÜZERĠNE EMEKLĠYE AYRILAN HÂKĠM VE SAVCILAR
20646 Mehmet Ali KUTCA
Ġzmir Cumhuriyet Savcısı
1-
2345-
21839
24661
30824
38613
Vedat MENTEġ
Fahrettin GÜLTETĠN
Ġsmail PAT
Mehmet Emin KADIOĞLU
Bakırköy Cumhuriyet Savcısı
Muğla Ağır Ceza Mahkemesi BaĢkanı
Yargıtay Tetkik Hâkimi
Ġstanbul Cumhuriyet Savcısı
[ 28 ġubat 2014 ]
—— • ——
Download

T.C. A D A L E T B A K A N L I Ğ I EĞĠTĠM DAĠRESĠ BAġKANLIĞI