Anamur ve Bölgesinin Tarihine İlişkin Kaynakça:
Başar, Fehameddin, Osmanlı Eyalet Tevcihatı (1717-1730), Türk Tarih Kurumu
Yayınları, Ankara 1997.
Baykara, Tuncer, Anadolu'nun Tarihi Coğrafyasına Giriş I, Ankara, 1988.
Darkot, Besim, “İçel”, İslam Ansiklopedisi, C.5/2, s. 928-931.
Canard, M., “Cilicia”, EI., 7/2, s.34-39.
Çelik, Senol, “İçel”, Diyanet İslam Ansiklopedisi, C.5, İstanbul 2000.
Ener, Kasım, Tarih Boyunca Adana Ovasına (Çukurova) Bir Bakış, Adana 1993,
Dokuzuncu Baskı.
Halllaçoğlu, Yusuf, XVIII. Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nun İskân Siyaseti
ve Aşiretlerin Yerleştirilmesi, Ankara 1991.
Kurt, Yılmaz, Çukurova Tarihinin Kaynakları III, 1572 tarihli Adana Sancağı
Mufassal Tahrir Defteri, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 2005.
Sümer,
Faruk,
“Çukur-Ova
Tarihine
Dair
Araştırmalar”,
AÜDTCF
Tarih
Araştırmaları Dergisi, Cilt 1, Sayı 1, Ankara 1963.
Uluğ, Bekir, Tarih Boyunca Çukurova, Mersin 1948.
Kunt, Metin, Sancaktan Eyâlete 155 -1 5 Arasında Osmanlı Ümerası ve İl İdaresi,
İstanbul 1978.
Orhonlu, Cengiz, Osmanlı İmparatorluğu’nda Aşiretlerin İskanı, İstanbul 1987.
Adana vilâyetine bağlı İç-il sancağı, Silifke, Ermenek, Mut, Gülnar ve
Anamur olmak üzere 5 kazaya ayrılıp, 6 nahiye ve 321 köyden ibarettir. Merkezi
Silifke kasabası olan sancağın, sahil taraflarında havası oldukça ağırdır. Bu bölgenin
eski adı Kilikya olup, burada eskiden Yunanlılar, Makedanyalılar ve Romalılar
tarafından yapılmış şehir, kasaba ve eski eserler bulunmaktadır. Bunların çoğunun
kalıntıları bugün de mevcuttur.1
1
Kâmûsu’l-âlâm, Şemseddin Sami, C.3, İstanbul 1308, s. 1128.
Download

Anamur Tarihi Kaynakçası