Çocukluk çağı otizm etiyolojisi ile
gastro intestinal kanalda bulunan
Clostridium cinsi anaerop bakterilerin
ilişkilerinin araştırılması.
Recep Keşli1, Cem Gökçen2, Ufuk Buluğ3,
Yüksel Terzi4.
1Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Mikrobiyoloji Laboratuvarı,
Konya,
2Gaziantep Üniversitesi, Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları AD, Gaziantep,
3Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları
Kliniği, Konya,
4 Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Fen Edebiyat Fakültesi İstatistik AD, Samsun,
Türkiye.
Giriş ve AmaçAmaç-1



Otizm, yaşamın erken dönemlerinde başlayan ve yaşam
boyu süren, sosyal ilişkiler, iletişim, anlayış, dil kullanımı,
davranış ve bilişsel gelişmede gecikme ve sapma ile
beraber rutin davranışlarda ısrarlı olma ve değişime karşı
direnme ve tipik sosyal ilişkilerde zorluklar yaşama ile
karakterize nöropsikiyatrik bir bozukluktur (1).
Hastalık genellikle erken infant döneminde ortaya çıkmakla
beraber hastaların en azından 1/3’ hastalığın başlangıcı 1818 24 ay yaşına kadar gecikebilmektedir (2).
Etyoloji ve patogenez henüz tam olarak bilinmemekle
birlikte çeşitli genetik, prenatal, erken postnatal,
mikrobiyolojik, biyokimyasal olaylar ve çevresel faktörler
otizm etiyoetiyo-patogenezinde suçlanmış ancak tam olarak
aydınlatılamamıştır (3,4).
Giriş ve AmaçAmaç-2


Otistik çocukların kulak yapılarının anatomik olarak farklı
olduğu ve bu nedenle aynı yaştaki çocuklar ile
karşılaştırıldığında daha fazla sıklıkla kulak enfeksiyonlarına
maruz kaldıkları ve kulak enfeksiyonlarının tedavisinde
kullanılan oral antibiyotiklerin, otistik çocukların
barsaklarında mayaların ve anaerop bakterilerin aşırı
çoğalmasına neden olduğu belirlenmiş ve bildirilmiştir (5(5 -7).
Son yıllarda gastrointestinal kanalda lokalize olan
Clostiridium cinsi anaerop bakteriler ve bu bakterilerin bazı
metabolik ürünlerinin otizm etyolojisi ile ilişkisi üzerinde
durulmaktadır (8).
Giriş ve AmaçAmaç-3

3-(3
(3--hidroksi fenil)fenil)-3-hidroksipropionik asit (HPHPA), tirozin
analoğu olan mm-tirozinin (3(3-Hidroksifenilalanin) metabolik
ürünüdür ve bu ürün beyinde katekolaminlerin deşerjına
neden olmak sureti ile otizmin bulgularının ortaya çıkmasına
yol açmaktadır (9,10).

HPHPA Clostirdium cinsi anaerop bakterilere özgü
metabolizma ürünü olarak açığa çıkmakta ve idrar ile
atılmaktadır (9,10).

Bu çalışmada çocukluk çağı otizm etiyolojisi ile gastro
intestinal kanalda bulunan Clostirdium cinsi anaerop
bakterilerin ilişkilerinin araştırılması amaçlandı.
Gereç ve YöntemlerYöntemler-1

Konya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Çocuk Psikiyatri
polikliniğine başvuran yaşları 55-15 arasında 30 otizm tanılı
çocuk hasta ile herhangi bir noronoro-psikiyatrik bozukluğu
olmayan ve hasta grubu ile aynı yaş ve cinsiyet dağılımında
30 sağlıklı çocuk çalışmaya alındı.

Her iki gruptan idrar örnekleri alınarak -20 0C derin
dondurucuda saklandıktan sonra, yüksek rezolüsyon gaz
kromatografi/kütle spektrometri cihazı ile (Agilent GC/MS
System, Agilent Technologies LSCA, Wilmington, Delaware
USA) gastrointestinal kanalda lokalize olan Clostridium cinsi
anaerop bakterilerde fenilalanin metabolizmasının anormal bir
metaboliti olan HPHPA seviyelerinin ölçümleri yapıldı.
Gereç ve YöntemlerYöntemler-2

İdrar HPHPA miktarındaki artış gastro nitestinal kanalda
yerleşmiş olan Clostirdium cinsi anaerop bakterilerin
varlıklarını ve miktarlarını göstermektedir.



Otizm tanılı çocuk hastalara ait idrar örneklerindeki
HPHPA miktarındaki artış sağlıklı olan kontrol grubu ile
karşılaştırıldı.
İstatistik analizlerinde iki oran testi (two(two-proportions test)
kullanıldı, p<0.05 değeri istatistiksel olarak anlamlı kabul
edildi.
Çalışma için Gaziantep Üniversitei Tıp Fakültesi Etik
Komitesi onayı alındı.
Bulgular--1
Bulgular


Çalışmaya alınan toplam 30 hastanın 25’i (% 83) erkek,
5’i kız (%17). Hasta grubunun yaş ortalaması (±
(± SD)
8,37±
8,37
±2,89 yıl (Erkek hastalar 8,48±
8,48±3,04 yıl, kız hastalar
7,8±
7,8
±2,16 yıl).
Otizm tanılı 30 hastaya ait örneklerin 26’sında HPHPA
düzeylerinde artış bulunurken (26/30), 4 örnekte artışa
rastlanmadı (4/30).

Kontrol grubunda ise 30 örnekten 15’inde HPHPA
düzeylerinde artış belirlendi (15/30), 15 örnekte artış
rastlanmadı (15/30).
Bulgular--2 (İstatistik Verileri)
Bulgular

1- Hasta grubu ile kontrol grubu HPHPA artış oranları
birbirileri ile karşılaştırıldığında istatistiksel anlamlı bir
fark bulundu (p<0.05).

2- Kontrol grubu ile hasta grubu HPHPA atılımı normal
sonuçları birbirleri ile karşılaştırıldığında istatistiksel
anlamlı bir fark bulundu (p<0.05).

3- Hasta grubunda ve kontrol grubunda HPHPA atlımı
artmış olan hastalar cinsiyetleri açısından
karşılaştırıldığında kızlar ile erkekler arasında her iki
grupta da istatistiksel anlamlı bir fark bulunmadı
(p1>0.05, p2>0.05).
Tartışma--1
Tartışma


Finegold ve ark. (12), 10 otistik ve 10 sağlıklı kontrol
grubunu üst ve alt gastrointestinal sistemden fekal,
gastrik ve ince barsak örneklerinde anaerop bakterilerin
varlıkları, tiplendirilmesi ve miktarlarını PZR ,16SrRNA
gen sekanslama.
Sonuç: gaita örneklerinde varlıkları belirlenen
Clostridium cinsi anaerop bakterilerin sayılarının otistik
çocuklarda, kontrol grubundan daha fazla olduğunu,
olduğunu,
otistik çocuklarda varlıkları ispat edilen 9 farklı
Clostridium cinsi bakterilerin kontrol grubunda
bulunmadığını,, bulmuşlardır.
bulunmadığını
Tartışma--2
Tartışma

Song ve ark. (13) nın UCLA, VA onbeş otistik çocuk ile
kontrol gruplarından fekal örneklerde TaqMan real time
PCR üç farklı Clostridium kümeleri C. bolteae varlıklarını
ve miktarlarını karşılaştırmışlardır.

Sonuç olarak otistik çocuklar ile kontrol gruplarının fekal
örneklerinde C. bolteae (46 kat daha fazla, p=0.01) ile
küme I (9 kat daha fazla, p=0.014) ve XI (3.5 kat daha
fazla, p=0.004) Clostridium gruplarına ait hücre sayıları
istatistiki olarak anlamlı olarak farklı bulunurken küme
XIVab Clostridium grubuna ait hücre sayılarında anlamlı
bir fark bulunmamıştır.
Tartışma--3
Tartışma

Parracho ve ark. (14) İngiltere, 58 otistik çocuklar kontrol
grubunun barsak mikrofloralarını barsak mikroflorasının
dominant komponenentlerini belirlemeyi hedefleyen
oligonükletid probların kullanıldığı inin-situ hibridizasyon
yöntemi ile karşılaştırmışlardır.

Sonuç Clostridium histolyticum grubu (Clostridium
kümeleri I ve II) bakterilerin barsakta insidanslarının
otistik çocuklarda, sağlıklı çocuklara nispetle daha
yüksek olarak bulunduğunun belirlemişlerdir.
Tartışma--4
Tartışma

Finegold ve ark. (15), 2010 yılında 33 adet ağır otistik
çocuklarının fekal mikrobiyal floralarını kontrol grubu ile
pyrosequencing yöntemi ile tür tayini yaparak
karşılaştırdıkları bir çalışmada

Sonuç ağır otistik çocuklarda filum seviyesinde
Bacteroidetes’in
Bacteroidetes
’in ağır otistik çocuklarda kontrol grubuna
göre daha yüksek oranda bulunduğu, Bacteroidetes
Bacteroidetes’ten
’ten
daha az ancak anlamlı olmak üzere Actinobacterium
Actinobacterium,,
Proteobacterium phyla,
phyla, Desulfovibrio türleri ile
Bacteriodies vulgatus’un da aynı şekilde otistik
çocukların mikroflorasında daha fazla sayıda yer
aldıklarını bulmuşlardır.
Tartışma--5
Tartışma



William Shaw (16), 2010 yılında 262 otistik çocuk kontrol
gruplarında ve akut psikotik episod döneminde olan bir
erişkin şizofren tanılı hastaya ait idrar örneklerinde,
Clostiridium cinsi bakterilerin fenilalanin
metabiolizmasının anormal bir metaboliti olan 33-(3
(3-hidroksi fenil)fenil)-3-hidroksipropionik asit (HPHPA)
seviyelerini gaz kromatgorafi kütle spektrometri (GC MS)
yöntemi ile ölçümlerini gerçekleştirmiştir.
Sonuç otistik çocukların idrarlarında HPHPA atılım
oranının, kontrol grubuna göre istatistiki olarak anlamlı
olacak şekilde, % 49 oranında daha fazla olduğunu,
Akut psikotik episod döneminde olan bir adet erişkin
şizofren tanılı hastaya ait idrar örneğinde ise ilgili
metabolik ürünün atılım oranının kontrol örneğine göre
300 kat daha fazla olduğunu bulmuştur.
Sonuçlar

1- Bu çalışmadan elde edilen veriler otizm etiyolojisi ile
gastrointestinal kanalda lokalize Clostridium cinsi
bakteriler arasında anlamlı bir ilişki varlığını ortaya
koymaktadır.

2- Ülkemizde, bu konuda daha fazla vaka sayıları ile
gerçekleştirilebilecek yeni araştırmaların planlanmasına
ve gerçekleştirilmesine ihtiyaç vardır.

3- Bu test ülkemiz genelinde yenidoğanlarda otizm tanısı
için genel bir tarama testi olarak uygulanabilir.
Referanslar--1
Referanslar







1- Rutter M. Autistic children: infancy to adulthood. Semin
Psychiatry. 1970; 2: 435–
435–50.
2- Rapin I. Autism. N Engl J Med 1997; 337:97–
337:97–104.
3- Bryson SE. Brief report: epidemiology of autism. J Autism Dev
Disord 1996; 26:165–
26:165–7.
4- Herbert MR. Autism: A brain disorder, or a disorder that affects
the brain? Clin Neuropsychiatr 2005;2:354–
2005;2:354–79.
5- Kontstantareas M, Homatidis S. Ear infections in autistic and
normal children. J Autism Dev Disord 1987; 17: 585.
6- Ostfeld E,Rubinstein E,Gazit E et al.Effect of systemic
antibiotics on the microbial flora of the external ear canal in
hospitalized children. Pediatrics 1977
1977;; 60
60:: 364
364–
–6.
7- Bartlett J. AntibioticAntibiotic-associated diarrhea. Clin Infect Dis 1992;
15: 573–
573–581.
Referanslar--2
Referanslar




8- Helena M, Parracho RT, Bingham M et al. Differences between
the gut microflora of children with autistic spectrum disorders and
that of healthy children. J Med Microbiol 2005; 54: 987–
987–91.
9- Shaw W, Kassen E, Chaves E. Increased excretion of analogs
of Krebs cyclemetabolites and arabinose in two brotherswith
autistic features. Clin Chem1995; 41: 1094–
1094–104.
10-- Dyck LE, Kazakoff CW, Dourish CT. The role of
10
catecholamines, 55-hydroxytryptamine and m-tyramine in the
behavioural effects of mtyrosine in the rat. Eur J Pharmacol 1982;
84: 139–
139–49.
11-- Sandler RH, Finegold SM, Bolte ER et al. Short11
Short-term benefit
from oral vancomycin treatment for regressiveregressive-onset autism. J
Child Neurol 2000;15: 429429-35.
Referanslar--3
Referanslar





12- Finegold SM, Molitoris D, Song Y et al. Gastrointestinal
12microflora studies in latelate-onset autism. Clin Infect Dis 2002;
35(Suppl 1):S6–
1):S6–16.
13-- Song Y, Liu C, Finegold SM. Real13
Real-Time PCR quantitation of
Clostridia in feces of autistic children. Appl Environ Microbiol,
2004;70: 6459–
6459–65.
14-- Parracho HMRT, Bingham MO, Gibson GR, McCartney AL.
14
Differences between the gut microflora of children with autistic
spectrum disorders and that of healthy children. J Med Microbiol
2005;54:987–
2005;54:987
–91.
15-- Finegold SM, Dowd SE, Gontcharova V et al. Pyrosequencing
15
study of fecal microflora of autistic and control children. Anaerobe
2010;16: 444444-53.
16-- Shaw W. Increased urinary excretion of a 316
3-(3
(3--hydroxyphenyl)
-3-hydroxypropionic acid (HPHPA), an abnormal phenylalanine
metabolite of Clostridia spp. in the gastrointestinal tract, in urine
samples from patients with autism and schizophrenia. Nutr
Neurosci 2010;13:1352010;13:135-43.
İlgi ve sabrınız için teşekkürler
İl
İlgi ve sabrınız için teşekürler.
Download

Çocukluk çağı otizm etiyolojisi ile gastro intestinal kanalda bulunan