Şimdi sussun tüm sözcüklerin afilli sitemleri… Boyun büksün tüm bestelerin umut
sözcükleri… Şairin kifayetsizliğinden yükselsin gönlün elemi! İnsanlık başını eğsin
önüne ve kapasın gözlerini karanlığın görkemine… Şimdi, ölüme kapılsın tüm
hayat belirtileri, 301 sayısının bir rakamlar sıralaması olmadığını bilsin bu asrın
fedaileri!
Yazanın, geleceğe bıraktığı en büyük isyanıdır bu hikâye, bizlerin vakitli
göremediği, önüne geçemediği ölümlerin itirafıdır bu! Ellerinde, k’ömür karası
ahitle ölüme giden maden işçilerinin hayatlarının unutulmamasının, geride
kalanların görülmesinin arzusudur bu menkıbe! Yoksa ne bir ananın feryadı bir
şiir içindir, ne körpe gelinlerin hicranı yazana malzemedir. Soma’lı erkeklerin
alınlarının teri, 432 yetimin ahı’dır bu kitabe!
Ey gözleri önce ölüme, sonra vebale dokunacak olan gönlün sahibi; ömrün
yettiğince unutma işçinin emeğini, yetimin şefkate muhtaç gözlerini… Ölüme
değil isyan, değil mi ki her ölüm vakitlidir geldiğine! Şimdi mevsim bir hüzün
bestesi ve ölüm ihmalin ikindisi! Değil mi ki kıyametin vaktidir ikindi!
Eda Bildek
Download

İlk Sayfaları OKU