hm
ID(öDû(gîm
(D^msııellıı
IBüır
M(B(ilır(g§(eIl(BifM©
(ü)ırîû(glk^
Jiiüi
Yıldıray ÖZBEK
ıhlı, Kayseri'ye bağlı Develi ilçesinin 5 0
k m . g ü n e y b a t ı s ı n d a k u r u l m u ş bir kasaba­
dır. T a ş ç ı (Bakırdag) B u c a ğ ı n a bağlı olan
Şıhlı'nın 1 9 8 5 nüfus s a y ı m ı n a g ö r e nüfu­
su 2 3 5 6 ' d ı r .
ş
Şıhlı k a s a b a s ı n ı n a d ı , Horasan'dan gelip bu­
raya yerleştiği kabul edilen "Uzun Ş e y h " a d ı n d a
bir d e r v i ş t e n gelmektedir. A . R ı z a Yalkın^, U z u n
Şıh'ın c a m i avlusundaki t ü r b e d e yattığını ve Şıhlı
K ö y ü n ü n t ü r b e y i "ata mezarı"
olarak kabul ettigini'belirtirse de, b u g ü n cami avlusunda ü z e r i n d e k i ­
tabe olmayan sadece üç mezar vardır.
Şıhlı k a s a b a s ı n d a Hamidiye Medresesinden
b a ş k a herhangi bir m i m a r i eser yoktur. A n c a k bu
medreseyle aynı tarihte yapılmış ve b u g ü n yıkılmış
olan ü ç ç e ş m e n i n kitabeleri mevcuttur. A y r ı c a
C u m h u r i y e t devrinde y a p ı l a n Şıhlı C a m i i n i n giriş
k a p ı s ı ü z e r i n d e "Sahib'ül
hayrat Essei^id
Yusuf
Ağa sene 1225" yazılı bir kitabe v a r d ı r (Res:l).
Kasabaya 1 9 2 8
yılında gelen A . R . Y a l k ı n ,
H . 1 2 2 5 / M . 1 8 1 0 tarihli bu kitabenin, "Tarihi b i ­
linmeyen y e r a l t ı n d a y a p ı l m ı ş eski bir c a m i vardır"
diyerek b a h s e t t i ğ i camiin son o n a r ı m ı n a ait oldu­
ğ u n u belirtir.^
1 8 9 1 yılı A d a n a Vilayet Salnamesinden an­
laşılacağı ü z e r e ^ Şıhlı K a s a b a s ı , (Sis) Kozan Sanca­
ğı Feke K a z a s ı n a bağlı bir k ö y d ü r . Esasen kasaba
A d a n a il sınırına yakındır. 1 9 0 5 yılında Feke'den
a l ı n a r a k Develi'ye bağlanmıştır.'^
1 9 6 6 yılında Belediye olan Şıhlı'da g e ç i m
kaynaklan tarım ve hayvancılıktır. Son yıllarda dış
ülkelere g ö ç t e artış vardır.
HAMİDİYE MEDRESESİ:
A . R ı z a Y a l k ı n ' ı n "Kıhnçoğlu
Medresesi"^
olarak tanıttığı medresenin i n ş a a t ı n a ilişkin olarak,
1 3 0 9 t a r i h l i A d a n a Vilayet Salnamesinin 1 5 1 .
sayfasındaki kayıt şöyledir:
"Memâlik-i
mahruse-i
şahanelerinin
her
kuşesini
enva-i ha^^rat ve merrat ile ân ihya bu­
yurmakta
olan Halife-i
Faruk
Siret,
Veliyy-i
ni'met'i
bi minnet
Gazi Sultan
Abdülhamid
Han-ı Sâni Efendimiz
Hazretleri
bu kaza dahi­
lindeki Şeyhli karyesince
bir mâ-i leziz
icrasıyla
beraber mükemmel
ve müteaddid
hücreleri
şamil-i birde medresenin
inşa ve ikmaline
cib-i
hümayun-i
mülâkânelerinden
miktar-i
kâfi
meblaiğ
ihsan buyurmasile
emr-i inşaat
derdest-i
ikmaldir."^
A.Rıza Yalkın, 1 6 6 . 0 0 0 kuruşluk bağışla
yapıldığını belirttiği medresenin yapılışı ve m ü d e r ­
risi Kılıç A l i Efendi h a k k ı n d a 1 9 2 8 yılında 9 4 ya­
şındaki Kadir Aga'dan bilgiler nakleder.^
3 7 x 4 4 m . ebatlannda, d i k d ö r t g e n bir p l â n
( P l â n : l ) arzeden medreseye, b u g ü n yol seviyesi­
nin biraz daha altında kalmış olan kuzey cephenin
(Plân:2) tam o r t a s ı n a yerleştirilmiş olan bir portalden girilmektedir (Res:2). Kuzey d u v a r ı n d a n iki
misli y ü k s e k t u t u l m u ş olan p o r t a l d e , i ç e doQru b e ş ­
li b o r d ü r şeklinde d ü z e n l e n m i ş kemer dikkati ç e k ­
mektedir. Medrese kapısı yuvarlak kemerli o l u p ,
kemer kilit t a ş ı n a a k a n t ü s y a p r a ğ ı işlenmiştir.
K a p ı k e m e r i n i n h e m e n ü z e r i n d e b e ş beyit
halinde d ü z e n l e n m i ş ve nesih yazı ile i ş l e n m i ş
medrese kitabesi yer a l m a k t a d ı r (Res:3). Kitabe
1.
Yalkın, A.R., Cenupta T ü r k m e n O y m a k l a r ı , C . l ,
İstanbul 1977, s. 155 (Haz.S.Emir).
2.
Yalkın, A . R . , a . g . e . , s. 156.
3.
Kılıç, Y., "Şıhlı Hamidiye Medresesi", Din Ö ğ r e t i m i
Dergisi, S.4, Ankara 1985, s. 66.
4.
Gürlek, A., Memleketim Develi, Ankara, 1975, s.
68,
5.
Yalkın, A . R . , a . g . c . , s . l 5 4 .
6.
Kılıç, Y., a.g.m., s. 66.
7.
Yalkın, A.R., a.g.e., s. 186.
166
Yıldıray Ö Z B E K
H . 1 3 0 9 / M . 1 8 9 1 - 9 2 tarihli o l u p m e t i n ve trans­
kripsiyonu şöyledir:
O
la-î'
Oy*)
^Ij—;L tSaLi
j1
1.15
ry^
^Xr--''-=-
»5 üljj Jjx. uL:^
o L i vJ_:-«,ja. ^
J4^~-:^iL
Transkripsiyon:
Fahr'ül müluk Hazreti Abdülhamid
Ol sdye-i huceste-i eltaf-i
kirdiğâr.
Hazırladı
Her sınıf
ulûm u fünün
ahâlfye o Şeh-i
Han
vesâ'itün
Ma'delet-şiâr.
tkdâmı sayesinde o sâhib-i
muazzamın
Dâru'l-ulum
şöhretini
aldı her diyâr.
Ez cümle
Bunyâd-ı
Tarihi
işbu medreseyi ehl-i ilm içun
adl-ü dâd gibi kıldı
payidar.
çıktı
Banisidir
evc-i semâvâta
bu medresenin
Feyziya
Şah-ı
Kâmkâr.^
B u kitabenin h e m e n ü z e r i n d e m ü d e r r i s oda­
sının kuzeye bakan iki penceresi ve b u pencerele­
r i n ü z e r i n d e o k u n a m a y a n bir kitabe mevcuttur.
(Ancak b ü y ü k ihtimalle "Maşallah"
yazılıdır.)
Medrese k a p ı s ı n d a n , ü s t ü n d e
"müderris
odası" olan tonozla ö r t ü l ü hole geçilir. B u holden
dokuz basamakla, o r t a s ı n d a havuz bulunan dik­
d ö r t g e n avluya inilmektedir (Res:4). A v l u zemini,
revak koridorundan 3 5 - 4 0 c m . daha aşağıdadır.
D i k d ö r t g e n avlu, yekpare t a ş t a n y a p ı l m ı ş
s ü t u n l a r a oturan yuvarlak kemerli revaklarla çevri­
lidir (Res:5). Kare kaideye sahip s ü t u n l a r a oturan
bilezik biçimi başlıklara kemerler atılmıştır.
A . R . Y a l k ı n , 1928'de g ö r d ü ğ ü medresenin
2 4 h ü c r e s i , bir mescidi, b i r dershanesi o l d u ğ u n u
belirtir.^ Medresenin Kayseri M ü z e s i arşivinde bu­
lunan 1 9 3 2 tarihli krokisinde t o p l a m 2 7 h ü c r e o l ­
d u ğ u tespit edilmektedir. B u h ü c r e l e r d e n biri tuva­
let, biri g u s ü l h a n e , b i r i de mescid olarak belirtil­
miştir. Yalkın'ın b a h s e t t i ğ i dershane, giriş h o l ü n ü n
ü z e r i n d e bulunan ve "müderris
odası" olarak bili­
n e n m e k â n d ı r . 1 9 0 0 yılındaki Maarif Salnamesi
bilgilerine göre-^^ 5 0 t a l e b e n i n v a r l ı ğ ı n ı kabul
edersek, b u m e k â n ı n dershane olarak ç o k k ü ç ü k
kalacağı dikkat ç e k m e k t e d i r .
Vakıflar Genel M ü d ü r l ü ğ ü t a r a f ı n d a n 1 9 8 8
yılında restorasyonu y a p ı l a n medresenin, 1 9 8 6 yı­
lında çizilen r ö l ö v e s i n d e , tuvaletin s a ğ ı n d a k i meka­
n ı n g ü n e y d u v a r ı n d a bulunan n i ş , b u r a s ı n ı n mes­
cid o l m a ihtimalini kuvvetlendirmektedir. B u g ü n
g ü n e y duvarında niş bulunan h ü c r e olmamakla
biriikte, 1932'de çizilen krokide nişli m e k â n gusül­
hane, o n u n batısındaki m e k â n da (15 no'lu h ü c r e )
mescid olarak belirtilmiştir. Kanaatimizce 1 9 3 2 yı­
lında çizilen krokide mescid olarak belirtilen ve g i ­
rişin simetrisinde bulunan 15 no'lu h ü c r e aynı za­
manda dershane olarak kullanılmaktaydı.
B u g ü n g ü n e y d o ğ u d a k i tuvalet h ü c r e l e r i n i n
ve o n u n b a t ı s ı n d a mescid olarak belirtilen g e n i ş
m e k a n ı n d ı ş ı n d a 2 4 ö ğ r e n c i h ü c r e s i bulunmakta­
dır. Ö ğ r e n c i h ü c r e l e r i n i n hemen hepsi a y n ı karak­
terdedir. B i r k a p ı ve bir pencere ile revaklı avluya
açılıriar (Res:6). Ö ğ r e n c i h ü c r e l e r i n d e nişler bulun­
m a k t a d ı r . Yerli halkın anlattıklarına g ö r e , ö ğ r e n c i
hücrelerinin tabanı a h ş a p d ö ş e m e olup, bunların
altında bodrumlar b u l u n m a k t a y d ı .
A v l u içinde dogu ve b a t ı d a k i merdivenler­
d e n (Res: 7) giriş h o l ü n ü n ü z e r i n d e k i " m ü d e r r i s
o d a s ı ' n a çıkılır. Eyvan ş e k l i n d e bir girişi olan M ü ­
derris o d a s ı ( P l â n : 3 ) d i k d ö r t g e n p l â n d a
tek
m e k â n l ı bir h ü c r e d i r . M ü d e r r i s o d a s ı n ı n g ü n e y
cephesinin t a m o r t a s ı n a k a p ı , k a p ı n ı n s a ğ ve solu­
na pencereler açılmıştır. A y r ı c a d i ğ e r cephelerde
ikişer pencere ile boşaltılmıştır.
Medresenin 1 9 7 2 yılında çekilmiş resimle­
rinde, g ü n e y d u v a r ı n ı n t a m a m e n yıkılmış o l d u ğ u
g ö r ü l m e k t e d i r . A y r ı c a bu resimlerden anlaşılacağı
ü z e r e , d o ğ u d a k i ö ğ r e n c i h ü c r e l e r i bir pencere ile
dışarıya, d i ğ e r pencere ile revaklı avluya a ç ı l m a k ­
tadır (Res:8-9).
1972'de çekilmiş resimlerde medresenin üst
ö r t ü s ü n ü n k ı r m a çatılı o l d u ğ u ve Marsilya cinsi k i ­
remitle örtülü o l d u ğ u g ö r ü l m e k t e d i r (Res: 10). Orjinalde a h ş a p kirişler ü z e r i n e t o p r a k olan üst ö r t ü ,
b u g ü n a h ş a p kirişler ü z e r i n e betonarmedir.
1 3 1 8 / 1 9 0 0 tarihli Maarif Salnamesine g ö ­
re müderrisliğini Kılıç A l i E f e n d i n i n y a p t ı ğ ı , mas­
raflarının p a d i ş a h t a r a f ı n d a n karşılandığı, 5 0 tale­
benin o k u d u ğ u H a m i d i y e Medresesinde malzeme
olarak eski f o t o ğ r a f l a r d a n a n l a ş ı l a c a ğ ı ü z e r e kes­
m e ve m o l o z t a ş beraber kullanılmıştır. A n c a k ,
8.
Medrese kitabesinin bugünkü dildeki anlamı şudur:
Hükümdarların övüncü Hazreti Abdülhamid Han ki o,
Allah'ın lütuflarının uğurlu gölgesidir.
O adaletiyle tanınmış padişah, halkın her sınıfı için,
ilimlerin ve fenlerin vasıtalannı hazırladı.
O yücelik sahibinin gayretleri sayesinde memleketin
her yeri bir ilim yurdu şöhretini kazandı.
Bu medreseyi de ilim adamları için bir adalet binası
halinde yaptırdı. Medresenin yapıldığı tarih göklere
çıktı.
9.
Yalkın, A.R., a . g . c , s. 156.
10.
Kılıç, Y . , a . g . m . , s . 68.
ŞIHLI H A M İ D İ Y E M E D R E S E S İ
kesme t a ş m k a p l a m a malzemesi o l u p o l m a d ı ğ ı
h a k k ı n d a b i r ş e y s ö y l e m e k t e n u z a ğ ı z . Revak ke­
merlerini taşıyan sütunların yekpare t a ş t a n
(Res: 11) y a p ı l m a s ı ilginçtir. Ayrıca portalde kulla­
n ı l a n t a ş , duvarda kullanılan kesme t a ş t a n daha
sert bir y a p ı y a sahiptir. A h ş a p malzeme ise üst ör­
tü ve p e n c Ğ r e ile k a p ı l a r d a kullanılmıştır.
Değerlendirme:
II. A b d ü l h a m i d d ö n e m i , siyasi alandaki kısıt­
lama ve çalkantılarla beraber, Tanzimat d ö n e m i n ­
de ele alman b a z ı yenilik hareketlerinin ve batılı
projelerin uygulandığı devir olarak ö n e m l i d i r .
Batılı anlamda m o d e r n e ğ i t i m i n 1 7 7 3 ' t e
açılan Mühendishane-i Bahr-i H ü m a y u n ' l a başla­
dığı^^ bununla beraber Tanzimattan-sonra siyaset
ve e ğ i t i m d e "Osmanlılık"
idealinin^^ ö n p l â n a
çıktığı kabul edilir.
I I . A b d ü l h a m i d d ö n e m i n d e , e ğ i t i m d e re­
form hareketleri başlatılmış ancak, sıbyan mektep­
leri ve vakıf k u r u l u ş u medreseler b u hareketlerin
dışında kalmıştır.^^ B u d ö n e m d e ilk, orta dereceli
okullar ç o ğ a l m ı ş t a ş r a y a yayılmış, teşkilatları
modernleştirilmiş^'* hatta T ü r k olmayan unsurların
ç o c u k l a r ı için "/Aşiret Mektepleri"
açılmıştır.
B ü t ü n bunlarla beraber I I . A b d ü l h a m i d d ö n e m i n d e
e ğ i t i m d e nicelik olarak y a y ı l m a , nitelik olarak ise
gerilemenin b a ş l a d ı ğ ı kabul edilir.^'^ I I . A b d ü l h a ­
m i d 1 8 9 2 tarihinde medreselileri askere gitmek­
ten muaf tutarak^^ talebe s a y ı s ı n d a sun'i bir artış
sağlamıştır.
O s m a n l ı mimarisinde umumiyetle bir külli­
y e n i n p a r ç a s ı o l a r a k i n ş a edilen medreselerde
özellikle erken devirden K a n u n i d ö n e m i n i n sonu­
na kadar kullanılmış standart bir p l â n d a n ziyade
çeşitlilik g ö z e ç a r p a r .
S o n d ö n e m O s m a n l ı medreseleri ile ilgili
olarak t o p l u bir ç a l ı ş m a y a r a s t l a n m a d ı ğ ı n d a n de­
ğ e r l e n d i r m e d e az sayıda ö r n e k ele alınmıştır.
H . 1 2 6 7 / M . 1 8 5 1 tarihli Ç a n k ı r ı Çivitoğlu
Medresesi, duvarlardan ibaret avlu içinde yeralan
d o ğ u - b a t ı y ö n d e s ı r a l a n m ı ş iki katlı tek sıra h ü c r e ­
lerden ibarettir. H ü c r e l e r i n ö n ü n d e her iki katta da
a h ş a p revak sırası b u l u n m a k t a d ı r . ^ ^
Vakfiye k a y d ı n d a n 1891'den ö n c e yapıldığı
tespit edilen Ç a n k ı r ı B u ğ d a y P a z a r ı Medresesi kuz e y - g ü n e y y ö n d e s ı r a l a n m ı ş iki katlı tek sıra h ü c r e ­
lerden ibarettir.
Ü r g ü p ; M u s t a f a p a ş a (Sinasos) k a s a b a s ı n d a
bulunan H . 1 3 1 6 / M . 1 8 9 9 tarihli M e h m e t Ş a k i r
P a ş a Medresesi, arazi meylinden kaynaklanan bir
mecburiyetle iki katlı yapılmıştır. Ç o k k a r m a ş ı k bir
p l â n arzeden medresenin p o r t a l i , b ö l g e t a ş ı n ı n
verdiği i ş l e m e kolaylığı nedeniyle Şıhlı H a m i d i y e
Medresesinden daha süslü bir g ö r ü n t ü arzetmektedir (Res: 12).
167
Son d ö n e m O s m a n l ı medreseleri içinde en
g e ç tarihli eser olarak tespit edebildiğimiz Samsun
S ü l e y m a n P a ş a Medresesi 1 9 0 4 tarihlidir. Kitabe­
sinden 1 1 h ü c r e l i o l d u ğ u a n l a ş ı l a n medrese^ i k i
katlı o l u p , revaklı avlu etrafına s ı r a l a n m ı ş mekan­
lardan o l u ş m u ş t u r . K u z e y - g ü n e y d o ğ r u l t u d a dik­
d ö r t g e n bir p l â n arzeden medresenin üst ö r t ü s ü
k ı r m a çatı olup kiremitle ö r t ü l ü d ü r . A v l u revak ke­
m e r l e r i d i k d ö r t g e n payelere o t u r m a k t a d ı r . ^ ^ S ü ­
leyman P a ş a Medresesinde, I I . A b d ü l h a m i d d ö n e ­
m i eserlerinde g ö r d ü ğ ü m ü z ve neo-klasik a k ı m ı n
u n s u r l a r ı n d a n olan ü ç g e n alınlık kullanılmıştır.
Esasen, a r a ş t ı r m a c ı l a r t a r a f ı n d a n O s m a n l ı
medrese mimarisinde kabul edilmiş bir klasik p l â n
ş e m a s ı olmamakla birlikte, revaklı avlu etrafına sı­
r a l a n m ı ş ö ğ r e n c i h ü c r e l e r i ve h ü c r e l e r d e n daha
g e n i ş y a p ı l a r a k ç o ğ u zaman kubbeyle örtülü ve be­
den d u v a r ı n d a n dışa taşırılarak vurgulanan dersha­
ne h ü c r e s i n d e n o l u ş a n medrese p l â n ı klasik ş e m a
olarak kabul edilebilir.
H a m i d i y e Medresesi, I I . A b d ü l h a m i d d ö n e ­
m i n i n zor e k o n o m i k şartları altında ü c r a bir kasa­
baya y a p ı l m ı ş olmasıyla eğitimi t a ş r a y a yayma ç a ­
lışmalarına bir ö m e k t i r . D i k d ö r t g e n ve havuzlu av­
lusunun etrafına s ı r a l a n m ı ş 2 5 ö ğ r e n c i h ü c r e s i ve
revak d ü z e n i y l e klâsik ş e m a y ı hatırlatır. Yuvarlak
revak k e m e r l e r i . k a p ı k e m e r i n d e k i kademelenme
ve k a p ı kemeri kilit t a ş ı n a işlenen a k a n t ü s y a p r a ğ ı
Barok tesirler^^olarak d ö n e m özelliklerini yansıtır.
D e ğ e r l e n d i r m e b ö l ü m ü n d e ele aldığımız son
d ö n e m O s m a n l ı medreselerinin özelliklerini ş ö y l e
sıralayabiliriz.
11.
Koçer, H . A . , Türkiye'de Modem Eğitimin D o ğ u ­
ş u , Ankara 1987, s. 6.
12.
Akyüz, Y., Türk Eğitim Tarihi, Ankara, 1989, s.
511.
13.
Kodaman, B., I I . A b d ü l h a m i d Devri Eğitim Siste­
mi, İstanbul 1980, s. 290.
14.
15.
16.
17.
Kodaman, B., a.g.e., s. 312.
Kodam, B., "II. Abdülhamid ve Aşiret Mektebi", Türk
Kültürü Araştırmaları, C. X V , S.1-2, Ankara 1976.
Koçer, H . A . , a.g.e., s. 125.
Atay, H . , "1914'de Medrese Düzeni", İslâm İlimleri
E n s t i t ü s ü Dergisi, S.V, Ankara 1982, s.24.
18.
Ötüken, Y . , "Orhan Gazi (1326-59 ) Devrinden Kanu­
ni Sultan Süleyman Devrinin (1520-66) Sonuna Ka­
dar Osmanlı Medreseleri", In Memoriam Albert L o ­
uis Gabriel, İstanbul 1978.
19.
Altıntaş, E., "Çankırı Merkez ve İlçelerinde Yapılan Es­
ki Eser Tespit Çalışmaları 2", VllI.Vakıf H a f t a s ı K i ­
tabı, Vakıflar Genel Müdürlüğü Yayınları, Ankara
1991,s.l42.
20.
Altıntaş, E., a.g.m., s, 142.
21.
Terzi, I . , Samsun'da Türk-lslam Eserleri, (Basılmamış
Yüksek Usans Tezi), A . Ü . D . T . C . R , Ankara 1980,
s. 3 1 .
22.
23.
Terzi, I . , a.g.e., s. 30.
Kuban, D . , Türk Barok Mimarisi Üzerine Bir Deneme,
İstanbul 1954, s. 1 3 5 - İ 3 6 .
168
Yıldıray Ö Z B E K
Mustafapaşa Kasabası, Mehmet Şakir Paşa
Medresesi h a r i ç , d i ğ e r l e r i n d e ö ğ r e n c i h ü c r e l e r i
a h ş a p - t a ş s ü t u n l a r a ya da d i k d ö r t g e n payelere atıl­
m ı ş kemerlerin o l u ş t u r d u ğ u revakların etrafına sı­
ralanmıştır.
H e m e n hepsinde klasik medreselerde g ö r ­
d ü ğ ü m ü z kubbe, tonoz gibi ö r t ü e l e m a n l a r ı n a rast­
lanmaz.
D e ğ e r l e n d i r m e d e ele a l ı n a n medreselerin
hepsi i k i katlıdır. H a m i d i y e Medresesinde giriş ho­
lü ü z e r i n d e k i "müderris
odası" ikinci kat h a v a s ı
vermektedir.
Ü ç g e n alınlık, kademeli kemer, yuvarlak ke­
m e r , a k a n t ü s y a p r a ğ ı ve t u ğ r a k a b a r t m a s ı gibi d ö ­
n e m özelliği bezemelere rastlanır.
Hepsinde üst ö r t ü kiremit çatıdır. Revak1ar kubbeden ziyade a h ş a p t a n d ü z tavanla ka­
patılmıştır.
11. A b d ü l h a m i d d ö n e m i n d e az s a y ı d a med­
rese inşa edilmesi, d e ğ i ş e n sosyal, siyasal, kültürel
ve e k o n o m i k sebeplerle, medrese e ğ i t i m i n i n terk
edilerek, batılı eğitim sistemine geçilmesi ş e k l i n d e
izah edilebilir. B u d ö n e m d e yeni medrese inşaatın­
dan ziyade eski medreseler onarılmıştır.
- t i .
rn
•
0
KUZEV
D
o
^1
2
3
m
—\^y>
Plan:
3
E L O I Î D İ n i ] ^IICDUlîSlîl^l
I^IİJDİİIHÎÛS O D A S I
ŞIHLI H A M İ D İ Y E M E D R E S E S İ
169
P
.tŞL
c
c
[o
b
c
[1
c
[ö]
[9
Tunmniîjın.
:
s
tâ'
t
; i
n.v......ri
i
2 i a
7JLO
\i2zx:
C:
®
i?m\A
Plan: 1
IIASrİDİYl']
MlîDlllîSIüSİ
UÖLÖVIî
PKO.İUSİ-
•• • •
170
Yıldıray Ö Z B E K
UT
in
ıriH
tıd-
IS
on;
ev)
c
(O
ŞIHLI H A M İ D İ Y E M E D R E S E S İ
171
t'
m
m
um
m
BE
(E
r
Yıldıray Ö Z B E K
172
I
zj
rt.
Resim 7: Şıhlı Hamidiye Medresesi
avlusunun 1972'deki görünüşü.
Güney duvarı yıkılmış (Kayseri
Müzesi Arşivi nden).
Resim 8: Şıhlı Hamidiye Medresesl'nln
1972'deki görünüşü (Kayseri Müzesi
Arşivi'nden).
Resim 9: Şıhlı Hamidiye Medresesi
kuzey kısım üst örtüsünün 1972'deki
görünüşü (Kayseri Müzesi Arşivi'nden).
ŞIHLI H A M İ D İ Y E M E D R E S E S İ
173
Resim 2a: Şıhlı Hamidiye Medresesi nin kuzey cephesi.
Resim 2b: Şıhlı Hamidiye Medresesi portali.
Resim 1: Şıhlı Camii'nin H. 1225 (M. 1810) tarihli
kitabesi.
174i
Yıldıray Ö Z B E K
ü
Resim 3: Şıhlı Hamidiye Medresesi nin H. 1309 (M. 1891-92) tarihli inşa kitabesi.
Resim 4: Şıhlı Hamidiye Medresesi nin ortası havuzlu avlusu
ŞIHLI H A M İ D İ Y E M E D R E S E S İ
I
!
Resim 5: Şıhlı Hamidiye Medresesi avlu revaklanndan (güney) görünüş.
Resim 6: Şıhlı Hamidiye Medresesi "Müderris Odası " ve çıkışı sağlayan merdivenler.
175
176
Yıldıray Ö Z B E K
I II
M
Resim 10: Şıhlı Hamidiye Medresesi'nin avlu
revagı ve üst örtüsünden görünüş.
Resim 11: Şıhlı Hamidiye Medresesi revak
kemerlerini taşıyan yekpare taştan yapılmış
sütunlardan biri.
Î3
Resim 12: Ürgüp Mustafa Paşa H. 1316 (M. 1899)
tarihli Mehmet Şakir Paşa Medresesi portali.
Download

IBüır (ü)ırîû(glk^