ANKARA ÜNİVERSİTESİ TIP FAKÜLTESİ ÖĞRENCİLERİNDE GÜNDÜZ
UYKULUK
HALİNİN
ARAŞTIRILMASI
VE
OLASI
FAKTÖRLERİN
DEĞERLENDİRİLMESİ
Fatih Rüştü Delen, Özlem Durgun, Şeyma Karakoç; Esra Paydaş; Oğuz Peker
Danışmanlar: Doç. Dr. Meram Can SAKA, Doç. Dr. Yasemin GENÇ
AMAÇ: A.Ü.T.F. öğrencilerinin gündüz uykululuk durumu sıklığının belirlenmesi,
uyku indeksi ve uyku hijyeni ilkeleri ile ilişkisinin saptanması ve dönemlere göre sıklığının
karşılaştırılması amaçlanmıştır.
GEREÇ ve YÖNTEM: A.Ü.T.F. öğrencilerinde yapılmıştır. Gündüz uykululuğunun
sıklığının ± %4.5 hata ile tahmin edilmesi için çalışmaya 302 öğrenci alınmıştır.
BULGULAR: Anketinin değerlendirilmesi sonucu gündüz uykuluk sıklığı %23
bulunmuştur. Dönem 1’in %10, dönem 2’nin % 14, dönem 3’ün %28, dönem 4’ün %36,
dönem 5’in %24, dönem 6’nın %26 olarak bulunmuştur. Mann WhitneyU testinin sonucunda
dönem1-dönem 4 ve dönem 2-dönem 4 arasında anlamlı bir fark çıkmıştır. Mann Whitney U
testiyle yapılan uyku indeksi değerlendirmesinde dönem 6 ile diğer tüm dönemler arasında
anlamlı bir fark vardır. Dönemler arttıkça uyku indeksi değeri 1’e yaklaşmıştır. Ki-kare testi
ileilk 5 dönemin uyku hijyeni 5’li puan üzerinden ‘iyi’ bulunmuş; dönem 6 da ise ‘orta’
dereceli bulunmuştur. Ki-kare testiyle uyku hijyeni ilkeleri ve Epworth uykululuk puanı
arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.
SONUÇ: Öğrencilerin beşte birinden fazlasında EUÖ' ye göre gündüz uykululuk
durumu saptanmıştır. Gündüz uykululuğu ilk dört dönemde artış göstermiş, dönem 5 ve 6’da
azalmıştır. Uyku hijyeniyle gündüz uykuluk puanı arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır.
Uyku indeksi dönemler arasında çok yakın bulunmuştur. Dönem 6’da ise diğer dönemlere
göre anlamlı bir fark vardır.
ANAHTAR SÖZCÜKLER: Gündüz aşırı uykuluk, uyku hijyeni ilkeleri, uyku indeksi
Download

Grup 37 - Ankara Üniversitesi