METEOROLOJI
METEOROLOJİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ
ARAŞTIRMA DAİRESİ BAŞKANLIĞI
Sayı : 107
Ocak 2015
Aylık
Bülten
www.mgm.gov.tr
METEOROLOJİ GENEL MÜDÜRLÜĞÜ
ARAŞTIRMA DAİRESİ BAŞKANLIĞI
Sayı : 107
Ocak 2015
YAĞIŞ DEĞERLENDİRMESİ
2014 YILI ARALIK AYI YAĞIŞ RAPORU
GENEL DURUM:
Yağışlar genel olarak normalinden ve geçen yıl Aralık ayı yağışından fazla olmuştur.
Aralık ayı yağış ortalaması 100,4 mm, normali 89,7 mm ve 2013 Aralık ayı yağış ortalaması ise
41,7 mm’dir. Yağışlarda normaline göre % 11,9; geçen yıl Aralık ayı yağışına göre ise %
100’den fazla artış gözlenmiştir.
MARMARA BÖLGESİ:
Bölge yağış ortalaması 123,2 mm, normali 93,7 mm, 2013 Aralık ayı yağışı ise 30,4 mm’dir.
Yağışlarda normaline göre % 31,5; geçen yıl Aralık ayı yağışına göre ise % 100’den fazla artış
gözlenmiştir.
EGE BÖLGESİ:
Bölge yağış ortalaması 180,2 mm, normali 115,8 mm, 2013 Aralık ayı yağışı ise 18,3 mm’dir.
Yağışlarda normaline göre % 55,6; geçen yıl Aralık ayı yağışına göre ise % 100’den fazla artış
gözlenmiştir.
AKDENİZ BÖLGESİ:
Bölge yağış ortalaması 147,1 mm, normali 141,6 mm, 2013 Aralık ayı yağışı ise 49,5
mm’dir. Yağışlarda normaline göre % 3,9; geçen yıl Aralık ayı yağışına göre ise % 100’den fazla
artış gözlenmiştir.
İÇ ANADOLU BÖLGESİ:
Bölge yağış ortalaması 40,8 mm, normali 47,0 mm, 2013 Aralık ayı yağışı ise 11,0 mm’dir.
Yağışlarda normaline göre % 13,2 azalma; geçen yıl Aralık ayı yağışına göre % 100’den fazla artış
gözlenmiştir.
1
KARADENİZ BÖLGESİ:
Bölge yağış ortalaması 107,7 mm, normali 93,6 mm, 2013 Aralık ayı yağışı ise 88,9
mm’dir. Yağışlarda normaline göre % 15,1; geçen yıl Aralık ayı yağışına göre ise % 21,2 artış
gözlenmiştir.
DOĞU ANADOLU BÖLGESİ:
Bölge yağış ortalaması 40,1 mm, normali 60,8 mm, 2013 Aralık ayı yağışı ise 30,9
mm’dir. Yağışlarda normaline göre % 34,0 azalma; geçen yıl Aralık ayı yağışına göre ise % 29,9
artış gözlenmiştir.
GÜNEYDOĞU ANADOLU BÖLGESİ:
Bölge yağış ortalaması 71,1 mm, normali 83,6 mm, 2013 Aralık ayı yağışı ise 63,4
mm’dir. Yağışlarda normaline % 14,9 azalma; geçen yıl Aralık ayı yağışına göre % 12,2 artış
gözlenmiştir.
2
3
4
2014-2015 Tarım Yılı
3 Aylık Kümülatif Yağış Raporu (Aralık 2014)
GENEL DURUM : 1 Ekim 2014 – 31 Aralık 2014 tarihleri arasında kümülatif
yağışlar, genel olarak normalinden ve geçen yıl yağışından fazla olmuştur.
Kümülâtif yağış ortalaması 246,1 mm, normali 228,5 mm ve geçen yılın aynı
dönem ortalaması ise 159,5 mm’dir. Kümülâtif yağışlarda normale göre % 7,7; geçen
Su/Tarım Yılı’na göre ise % 54,3 artış gözlenmiştir.
MARMARA BÖLGESİ:
Kümülâtif yağışlarda bölge ortalaması 280,8 mm, normali 251,6 mm, geçen yıl aynı dönem
ortalaması ise 186,9 mm’dir. Kümülâtif yağışlarda normale göre % 11,6; geçen Su/Tarım Yılı’na
göre ise % 50,3 artış gözlenmiştir.
EGE BÖLGESİ:
Kümülâtif yağışlarda bölge ortalaması 302,1 mm, normali 246,1 mm, geçen yıl aynı dönem
ortalaması ise 205,2 mm’dir. Kümülâtif yağışlarda normale göre % 22,8; geçen Su/Tarım Yılı’na
göre ise % 47,2 artış gözlenmiştir.
AKDENİZ BÖLGESİ:
Kümülâtif yağışlarda bölge ortalaması 328,1 mm, normali 310,8 mm, geçen yıl aynı dönem
ortalaması ise 162,4 mm’dir. Kümülâtif yağışlarda normale göre % 5,6; geçen Su/Tarım Yılı’na göre
ise % 100’den fazla artış gözlenmiştir.
İÇ ANADOLU BÖLGESİ:
Kümülâtif yağışlarda bölge ortalaması 131,6 mm, normali 122,6 mm, geçen yıl aynı dönem
ortalaması ise 62,0 mm’dir. Kümülâtif yağışlarda normale göre % 7,4; geçen Su/Tarım Yılı’na göre
ise % 100’den fazla artış gözlenmiştir.
KARADENİZ BÖLGESİ:
Kümülâtif yağışlarda bölge ortalaması 307,6 mm, normali 302,8 mm, geçen yıl aynı
dönem ortalaması ise 267,0 mm’dir. Kümülâtif yağışlarda normale göre % 1,6 ; geçen Su/Tarım
Yılı’na göre ise % 15,2 artış gözlenmiştir.
5
GÜNEYDOĞU ANADOLU BÖLGESİ:
Kümülâtif yağışlarda bölge ortalaması 212,4 mm, normali 184,1 mm, geçen yıl aynı
dönem ortalaması ise 126,5 mm’dir. Kümülâtif yağışlarda normale göre % 15,4; geçen Su/Tarım
Yılı’na göre ise % 68,0 artış gözlenmiştir.
DOĞU ANADOLU BÖLGESİ:
Kümülâtif yağışlarda bölge ortalaması 165,0 mm, normali 176,7 mm, geçen yıl aynı
dönem ortalaması ise 97,3 mm’dir. Kümülâtif yağışlarda normale göre % 6,6 azalma; geçen
Su/Tarım Yılı’na göre ise % 69,7 artış gözlenmiştir.
6
7
8
SICAKLIK DEĞERLENDİRMESİ
2014 Yılı Aralık Ayı Ortalama Sıcaklıklarının
1981-2010 Normallerine Göre Mukayesesi
2014 yılı Aralık ayında ortalama sıcaklıklar; Çanakkale, Edirne, İstanbul, Kırklareli,
Lüleburgaz, Uzunköprü, Yalova, Akhisar, İzmir, Manisa, Amasra, İnebolu, Sinop, Zonguldak, Bitlis,
Batman, Cizre, Mardin ve Siirt dolaylarında mevsim normalleri civarında gerçekleşirken, Ülkemizin
diğer bölgelerinde mevsim normallerinin üzerinde gerçekleşmiştir. Aralık ayında en düşük
ortalama sıcaklık -3,8 ºC ile Ardahan’da, en yüksek ortalama sıcaklık ise 16,0 ºC ile İskenderun’da
tespit edilmiştir.
Karadeniz Bölgesi :
Marmara Bölgesi :
Ortalama sıcaklıklar, Amasra, İnebolu, Sinop
ve Zonguldak dolaylarında mevsim normalleri
civarında gerçekleşirken, bölgenin diğer
kesimlerinde mevsim normallerinin üzerinde
gerçekleşmiştir. En düşük ortalama sıcaklık
1,7 °C olarak Bayburt’ta, en yüksek ortalama
sıcaklık ise 12,7 °C olarak Hopa’da
gerçekleşmiştir.
Ortalama sıcaklıklar, Çanakkale, Edirne,
İstanbul, Kırklareli, Lüleburgaz, Uzunköprü ve
Yalova dolaylarında mevsim normalleri
civarında gerçekleşirken, bölgenin diğer
kesimlerinde mevsim normallerinin üzerinde
gerçekleşmiştir. En düşük ortalama sıcaklık
6,1 °C olarak Edirne’de, en yüksek ortalama
sıcaklık ise 10,4 °C olarak Kocaeli’de
gerçekleşmiştir.
Doğu Anadolu Bölgesi :
Ege Bölgesi :
Ortalama sıcaklıklar, Bitlis dolaylarında
mevsim normalleri civarında gerçekleşirken,
bölgenin diğer kesimlerinde mevsim
normallerinin üzerinde gerçekleşmiştir. En
düşük ortalama sıcaklık -3,8 °C olarak
Ardahan’da, en yüksek ortalama sıcaklık ise
6,1 °C olarak Malatya’da gerçekleşmiştir.
Ortalama sıcaklıklar, Akhisar, İzmir ve Manisa
dolaylarında mevsim normalleri civarında
gerçekleşirken bölgenin diğer kesimlerinde
mevsim normallerinin üzerinde
gerçekleşmiştir. En düşük ortalama sıcaklık
5,5 °C olarak Emirdağ’da en yüksek ortalama
sıcaklık ise 15,7 °C olarak Bodrum’da
gerçekleşmiştir.
Güney Doğu Anadolu Bölgesi :
Ortalama sıcaklıklar, Batman, Cizre, Mardin
ve Siirt dolaylarında mevsim normalleri
civarında gerçekleşirken, bölgenin diğer
kesimlerinde mevsim normallerinin üzerinde
gerçekleşmiştir. En düşük ortalama sıcaklık
6,6 °C olarak Batman’da, en yüksek ortalama
sıcaklık ise 10,0 °C olarak Cizre’de
gerçekleşmiştir.
Akdeniz Bölgesi :
Ortalama sıcaklıklar, bölgenin tamamında
mevsim normallerinin üzerinde
gerçekleşmiştir. En düşük ortalama sıcaklık
3,6 °C olarak Göksun’da, en yüksek ortalama
sıcaklık ise 16,0 °C olarak İskenderun’da
gerçekleşmiştir.
İç Anadolu Bölgesi :
Ortalama sıcaklıklar, bölgenin tamamında
mevsim normallerinin üzerinde
gerçekleşmiştir. En düşük ortalama sıcaklık
2,0 °C olarak Kangal’da, en yüksek ortalama
sıcaklık ise 6,8 °C olarak Aksaray’da
gerçekleşmiştir.
9
EKSTREM SICAKLIK DEĞERLENDİRMESİ
Aralık 2014’de 2 merkezde yeni ekstrem sıcaklık gerçekleşmiştir.
Merkez
Florya
Edremit
Uzun Yıllar ARALIK Maksimum (°C)
20
22.8
10
Aralık 2014 Maksimum(°C)
20.2
23.5
FARK(°C)
0.2
0.7
11
2014-2015 TARIM YILI BÖLGELERE GÖRE SICAKLIK DEĞERLENDİRMESİ
Bölgeler
Marmara
Periyot
Ekim
Kasım
Aralık
Ocak
Şubat
Mart
Nisan Mayıs Haziran Temmuz AğustosEylül
Normal(81-10)
15.3
10.2
6.8
5.0
5.3
7.7
12.2
17.0
21.6
23.9
23.9
19.9
2014-2015 Ort. Sıc 15.7
10.9
8.6
Ege
Normal(81-10)
16.8
11.4
8.0
6.4
6.9
9.7
14.1
19.0
23.7
26.3
26.0
21.8
2014-2015 Ort. Sıc 17.2
12.0
10.4
Akdeniz
Normal(81-10)
19.1
13.2
9.3
7.9
8.5
11.4
15.5
19.8
24.1
27.1
27.2
23.9
2014-2015 Ort. Sıc 19.2
13.4
12.0
Iç Anadolu
Normal(81-10)
12.0
5.5
1.3
-0.7
0.3
4.9
10.4
15.0
19.3
22.6
22.4
17.8
2014-2015 Ort. Sıc 12.3
5.8
5.2
Karadeniz
Normal(81-10)
14.2
9.1
5.7
3.8
3.9
6.6
10.9
15.1
19.3
22.0
22.2
18.5
2014-2015 Ort. Sıc 14.8
9.4
8.3
Doğu Anadolu Normal(81-10)
11.2
3.7
-2.3
-5.3
-4.0
1.5
8.5
13.6
18.7
22.8
22.6
17.8
2014-2015 Ort. Sıc 11.2
3.5
1.7
G.D. Anadolu Normal(81-10)
18.8
11.0
6.1
4.4
5.6
9.8
15.1
20.7
26.8
30.7
30.1
25.4
2014-2015 Ort. Sıc 18.6
10.6
8.3
12
KURAKLIK ANALİZİ
Normalin Yüzdesi Metoduna (PNI) Göre
2014 Aralık Ayı Kuraklık Durumu
1 AYLIK DEĞERLENDİRME :
3 AYLIK DEĞERLENDİRME :
13
6 AYLIK DEĞERLENDİRME :
9 AYLIK DEĞERLENDİRME :
14
12 AYLIK DEĞERLENDİRME :
Standart Yağış İndeksi (SPI) Metoduna Göre
2014 Aralık Ayı Kuraklık Durumu
3 AYLIK DEĞERLENDİRME :
15
6 AYLIK DEĞERLENDİRME :
9 AYLIK DEĞERLENDİRME :
16
12 AYLIK DEĞERLENDİRME :
24 AYLIK DEĞERLENDİRME :
17
Palmer Kuraklık Şiddet İndeksine (PDSI) Göre
2014 Aralık Ayı Kuraklık Durumu
2014 Kasım Ayı Kuraklık Durumu
18
AYIN KONUSU
GENEL MEYVECİLİK 1
alanda meyveliklerin kurulmasına gidilmesi
gibi durumlarda, doğrudan doğruya, ekolojik
şartların ortaya çıkardığı büyük zararlarla
karşılaşıldığı da görülmektedir. Bu zararların
bir kısmı seçilen meyvelerin o bölgenin
minimum sıcaklık derecelerine uymamaları
veya yine o bölgenin yaz kuraklığına
dayanamamaları yüzünden kuruyarak
yetiştiriciye yanlışını doğrudan doğuya
anlattığı gibi, ilkbahar geç donlarının zaman
zaman tekrarında da görüldüğü şekilde
yetiştiriciyi kararsız bıraktığı durumlar da
vardır. Yine, bazı şartlarda, verim azlığı ve
kalitenin düşüklüğü gibi mukayeseli
çalışmalar yapılmadan fark edilemeyecek
aksaklıkların olması, işletmelerin rasyonel bir
şekilde çalışmasına imkân bırakmamaktadır.
Bu söylenenler için misallerimizi turunçgiller,
incir, zeytin, şeftali, badem ve elma
yetiştiriciliğinden seçmek ve bu misallerin
s a y ı l a r ı n ı a r t t ı r m a k m ü m k ü n d ü r.
Meyve ağaçlarımızın herhangi bir yerde
büyümeleri, çiçek teşkil etmeleri, meyve
vermeleri ve meyvelerini kaliteli olarak
olgunlaştırmaları başlıca iki grup faktörün
etkisi altındadır. Bunlardan birinci gruba iklim,
ikinci gruba da toprak faktörleri girer. Bir yerde
meyve bahçesi kurarken ve o yer için
ekonomik tür ve çeşitleri seçerken o yerin, bu
iki faktör grubu bakımından özelliklerini
incelemek ve bu şartlarda en iyi yetişen veya
bu şartlara en iyi adapte olabilecek meyve
ağaçlarını seçmek gerekir.
Bir yerde meyve bahçesi kurarken o yerin
yalnızca büyük iklim (makro klima) şartlarını
gözden geçirmek yetmez. Çok kez, büyük
iklim şartlan genellikle herhangi bir meyve tür
ve çeşidinin yetiştirilmesine uygun olduğu
halde bu büyük iklim adası içerisindeki bahçe
yerinin özel topoğrafik ve ekolojik şartları (yer
iklimi) bu imkânı ortadan kaldırabilir.
Türk halkının meyve yetiştiriciliği
bakımından çok eski görgülere dayanan geniş
tecrübesi ve gelenekleri vardır. Yine bunun
yanında, binlerce yıldan beri, yurdumuzda
yetişen yerli meyve türleri ekolojik şartların
etkisiyle ve tabii imkânlara göre
memleketimizin değişik yerlerine
yerleşmişlerdir. İşte, meyve yetiştiricileri,
gerek bu tecrübelerine dayanarak ve gerekse
yerin yerli meyve bitkilerini gözden geçirerek
söz konusu yer için en uygun tür ve çeşitlerin
seçiminde isabet gösterebilmektedirler. Fakat,
bir yandan yeni tür ve çeşitlerin yurdumuzda
yetiştirilmeleri öte yandan da çok kez o
zamana kadar meyveciliğin yapılmadığı bir
Bu iklim şartları incelenirken sıcaklık, nem
(rutubet), ışıklanma, rüzgâr ve dolular önem
kazanırlar. Bu yüzden bu faktörlerin ayrıntılı
olarak incelenmesi faydalı olacaktır.
19
AYIN BİTKİSİ
TRABZON HURMASI
(Diospyros kaki)
Trabzon hurması bir subtropik iklim
meyvesi olmasına rağmen, sıcak ve ılıman
iklim koşullarına daha iyi uyum gösterir. Ağacı
kışın yaprağını döktüğü için düşük kış
sıcaklıklarına diğer subtropik meyve türlerine
göre daha dayanıklıdır. Genel olarak
12°C'ye kadar dayanabilmekte ve -18°C'ye
kadar dayanan çeşitlerde bulunmaktadır.
Trabzon hurmasının sıcak bölgelerde
yetiştiriciliğinde başta güneş yanıkları olmak
üzere düşük nem oranından kaynaklanan
olumsuz etkilenmeler söz konusu
o l a b i l m e k t e d i r. Ç e v r e k o ş u l l a r ı n d a n
etkilenmenin düzeyi çeşitler arasında büyük
farklılıklar gösterebilmektedir.
Trabzon hurması genel olarak
rüzgârdan zarar görmez. Ancak fazla rüzgar
alan
yerlerde, sonbahar olgunlaşma
zamanında meyveler yaprak ve dallardan
zarar görür ve kalitenin düşmesine neden olur.
Trabzon hurması ağacının dalları çok gevrektir.
Bu nedenle kuvvetli rüzgarlar meyve yüklü
dalların kırılmasına neden olur.
Trabzon hurması çeşitlerinin çoğunun
kış dinlenme istekleri 7,2°C'nin altında 200-400
saat arasında değişmektedir. Soğuklama
ihtiyacının kısa olması nedeniyle erken
ilkbahar donlarından bazı bölgelerde
zararlanma tehlikesi görülür. Akdeniz Bölgesi
kıyı şeridinde genelde gözlerin sürmesi Mart
ayının ilk yarısında, çiçeklenme ise Nisan
sonlarında olmaktadır. Bu bölgede göreceli
olarak diğer bir çok meyve türüne göre geç
çiçeklendikleri için ilkbahar donlarından
genelde etkilenmezler.
Çeşitlerin meyvelerini
olgunlaştırabilmeleri için 140-160 gün gibi uzun
bir vejetasyon süresine gereksinimleri vardır.
Meyve eti sertken yenilebilen (kekre olmayan)
çeşitler, meyvelerini olgunlaştırabilmeleri için
diğer kekre çeşitlere göre daha fazla sıcaklık
toplamına gereksinim duyarlar.
Trabzon hurması yüksek hava nemi
istemektedir ve en kaliteli meyveler nemli
bölgelerden elde edilir. Hava neminin düşük
olduğu ve yağışların olmadığı yerlerde sılama
yapılarak iyi ürün alınabilir.
20
OLAĞANÜSTÜ OLAYLAR
METEOROLOJİK AFETLER (Aralık 2014)
21
Download

Aylık Bülten - Meteoroloji Genel Müdürlüğü