Multipl Skleroz da Tanı
Yöntemleri
Doç.Dr.Nebahat Taşdemir
Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi
Nöroloji AD,Diyarbakır
SSS nin beyaz cevherini tutan ilerleyici,inflamatuar ve
demiyelinizan hastalık olan Multipl Skleroz(MS) SSS ni
etkileyen bütün kronik hastalıklara benzeyebilir.
• SSS deki multipl tutulmuş alanları olan ve kliniği iyi
oturmuş vakalarda tanı koymak kolay, erken vakalarda
tanı koymak daha zordur.
• MS da tanı klinik, paraklinik ve laboratuar bulgularının
dikkatli bir şekilde yorumlanması ile konur.
Multipl Sklerozda genel tanı
•
•
•
•
•
•
•
•
•
MS un klinik tanısı laboratuar destekli olmalıdır.
Kan testleri alternatif tanıları veya birlikte olan hastalıkları ortadan
kaldırmaya yönelik olmalı.
MR görüntüleme ve BOS bulguları laboratuar testleri arasında
anahtar teşkil etmekte, zaman içinde de hassasiyetleri giderek
artmaktadır..
Diğer yardımcı laboratuar testleri de tanıyı destekler.
Multipl Skleroz un doğru tanısı önemlidir.
Doğru tanı ile hastadaki belirsizlik ortadan kalkar.
Tedavi görecek adaylar belirlenir.
Gerek hastanın ve gerekse hastalığın prognozunu belirlemede
yarar sağlar.
MS u taklit eden hastalıkları ayırt etmede önem teşkil eder
Multiple Skleroz da Tanı Kriterleri Tarihçesi
Jean-Martin Charcot 1868 yılında:
•
Nistagmus
•
intansiyonel tremor
•
konuşma bozukluğu ile
• 1936 yılında Otto Marburg:
– Uhtohoff bulgusu(Optik diskin temporal bölgesinde
solukluk)
– Abdominal refleksin yokluğu
– Piramidal yol tutulumu ve bunların kombinasyonu ile
MS u tanımlamıştır.
•1961 yılında Schumacher,
•1972 Mc Alpine kendi kriterlerini yayınladı.
•1983 yılında Poser tarafından yeni bir kriter
yayınlandı. Hastalığın immünolojik , nörolojik,
nörooftalmolojik, nöropatolojik, klinik
nörofizyoloji,nöropsikoloji, nöroradiyoloji, ve ürolojiyide
kapsayan geniş bir sınıflama yapmıştır.
•Daha sonra McDonald ve arkadaşları
•2001 yılında MS da yeni tanı kriterlerini yayınladı.
Schumacher in Multipl Skleroz tanı kriterleri
Uygun yaş(10-50 yaş arası)
SS Sisteminin beyaz cevher hastalığı olması,
Lezyonların zamansal ve yer açısından yaygın olması
Objektif anormalliklerin olması
Atakların 24 saatten uzun, ataklar arasında 1 ay ara olması
Yavaş, adım adım 6 aydan uzun bir zamanda progresyon göstermesi
Lezyon ve klinik bulgulara başka bir açıklama getirilememesi,
Tanının bir nörolog tarafından konması
Schumacher GA, Beebe G, Kibler RF, et al.
Problems of experimental trials of therapy in multıple sclerosis.
Report by the panel on the evaluation of experimental trials of
therapy in multıple sclerosis. Ann NY Acad Sci 1965: 122:552-568.
Poser in Multipl Skleroz tanı kriterleri
•
•
•
Klinik olarak kesin MS tanısı için:
A1: 2 atak, muayenede 2 lezyon
A2: 2 atak+ muayenede 1 lezyon+ 1 paraklinik lezyon
•
•
•
•
Laboratuar destekli kesin MS
B1: 2 atak+ 1 lezyon veya 1 paraklinik lezyon+anormal BOS
B2: 1 atak+ 2 lezyon veya 1 paraklinik lezyon+anormal BOS
B3: 1 atak+ 1 lezyon+ 1 paraklinik lezyon+anormal BOS
•
•
•
Klinik olarak olası MS te
C1:2 atak+ muayenede 1 lezyon
C2: 1 atak+ muayenede 1 lezyon+ 1 paraklinik lezyon
•
•
Laboratuar destekli olası MS te
D1:2 atak+anormal BOS
Poser C, Patty D,Scheinberg L et al.New diagnostic criteria for multıple sclerosis:
guidelines for research protocols.Ann Neurol 1983:13:227-31
McDonald ın Multipl Skleroz tanı
kriterleri
•
•
•
•
•
Klinik olarak kesin MS
1:2 atak+Muayenede 2 lezyon
2: 2 atak+1lezyon+ MRI veya 2MRI lezyon+anormalBOS
3:1 atak+ muayenede 2 lezyon+ MRI
4: 1 atak+1 lezyon+ MRI veya 2 MRI lezyon anormal
BOS
• 5:Progressif hastalık+ anormalBOS+MRI+
– a) 9 dan çok MRI lezyon veya 2 den çok spinal kord lezyonu
veya 4-8 beyin MRI lezyonu+1 spinal kord lezyonu
– b) Anormal VEP+ 4 den çok beyin lezyonu veya 4 den az MRI
lezyonu+1 spinal kord lezyonu
McDonald et al.Recommended Diagnostic Criteria for MS.Ann Neurol 2001:50-121-127
Hastalık Seyri
• Relapsing-remiting
• Kronik progressif(Sekonder Progresif)
• Başlangıçtan beri progressif(Primer Progresif)
• Benign MS
Dr.G Ebers den
MS un karekteristik klinik relapsların özellikleri:
• Motor anormallikler( güçsüzlük, spastisite)
• Sensoriyal bozukluklar (uyuşukluk, paresteziler,
ağrı,lhermitte bulgusu)
• Serebellar anormallikler(inkoordinasyon, dengesizlik,
tremor)
• Görme bozuklukları ( görmede monooküler azalma ve
gözde ağrı, renkli görmede bozulma)
• Beyin sapı anormallikleri( diplopi, trigeminal nevralji,
internükleer oftalmopleji)
• Mesane disfonksiyonu ( inkontinas ve taşma değişme)
• Seksüel disfonksiyon
• Kognitif bozulma
• Konstipasyon , nadiren diare, gayta inkontinansı
MS Kliniği Başlangıç Semptom Yüzdesi
Başlangıç
Yaşı
Sayı
Optik Nörit
Duysal
Motor
(Akut)
Motor
(Gizli)
Diplopi
Ve/veya
Vertigo
Denge
bozukluğu
<20
131
22.9
46.5
6.1
3.8
17.6
13.7
20-29
435
22.8
52.2
7.3
6.2
12.4
11.3
30-39
310
13.2
44.2
6.8
14.5
11.0
14.8
40-49
173
9.2
33.5
2.9
30.6
16.8
12.7
49>
47
6.3
31.9
4.2
46.8
12.8
10.6
Total
1096
17.2
45.4
6.2
13.9
12.9
13.2
Weinshenker RG,et al. Brain 1989:112:133-146
Genç bireylerde MS u düşündüren Klinik
Sendromlar
•
•
•
•
•
•
•
•
•
Tek taraflı optik nörit
Tamamlanmamış transvers miyelit
İnternükleer oftalmopleji
İsole beyinsapı veya serebellar sendromlar
Multifokal SSS beyaz cevher sendromu
Trigeminal nevralji,
Lhermitte bulgusu
Paroksismal nörolojik ataklar( Kısa, sterotipik, repetetive)
Aşırı güçsüzlük, sıcak intoleransı
MS un tanısında kullanılan Paraklinik testler-1
•
Primer testler:
•
•
•
•
Kan testleri: alternatif tanıları dışlamak için yapılan testler
Kontrastlı ve kontrassız kranial MR
Kontrastlı ve kontrassız spinal kord MR
Beyin Omurilik sıvısının analizi
•
Sekonder testler
•
•
•
•
•
Evok potansiyeller
En yararlı test görsel uyarılmış potansiyellerdir.
Somatosensorial EP(alt ekstremiteler için)
Nörojenik mesaneyi tesbit için urodinamik testler
Mesane USG
MS un tanısında kullanılan Paraklinik testler-2
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
Sistometrogram
Nörokognitif testler
Otonomik testler( Sempatik cilt refleksi)
Diğer testler:
Biopsi(Cilt biyopsisi, Beyin ve leptomeningslerin biyopsisi
Lakrimal, dudak, tükrük bezi….)
Angiografi(Serebral, floresein, MR angiografisi)
Elektrofizyolojik testler( Sinir iletim çalışmaları, elektromiyografi)
Akciğer grafisi
Schirmer testi
Tükrük bezi sintigrafisi
Beyin SPECT
Kveim testi
Gallium testi
MS da diğer testler
• Erken demans ve depresyon ayırımının gerektiği
durumlarda özellikle belirgin entelektüel ve
zihinsel sorunların erken evrelerinde
nörofizyolojik testler faydalıdır.
• Ürolojik değerlendirme: Aniden idrara sıkışma
hissi ve sık idrara çıkma gibi semptomları olan
hastalarda işeme sonrası rezidüel idrar
miktarına bakılması ve bir ürodinami yapılması
yeterlidir.
• Oftalmolojik incelemeler: Görme alanı, keskinliği,
renk görüşü ve skotom varlığı hakkında temel
incelemeler yapılmalıdır.
• Bütün hastalar infeksiyon varlığı açısından
ayrıntılı olarak değerlendirilmelidir.Bu amaçla
aerobik ve anaerobik kan kültürleri, idrar analizi,
kültürü ve akciğer grafisi çekilmelidir.
• Manyetik rezonans görüntüleme(MRG) MS
tanısı almış hastaların %95 inde
anormaldir.Fakat anormal MRG bulguları klinik
bulgular olmadığı sürece tek başına MS tanısı
koymak için yeterli değildir.
•
Brod SA,Lindsey JW Wolinsky JS:Multıple sclerosis: clinical presentation, diagnosis and treatment.Am Fam
Physician 54:1301,1996
• Muhtemel MS li vakaların %70 inde MRG
bulguları anormalken, olası MS vakalarının
%30-70 inde anormaldir.
• MS lu vakaların bazılarında da MRG
bulguları tamamen normal olabilir veya
MR lezyonları %5-10 yanlış tanılara yol
açabilir.
• Muhtemel MS tanısı alan hastaların %50
sinde pozitif MRG bulguları tanıyı
kesinleştirir.
•
İlk başvuruda yaygın MRG lezyonu olanlarda MS tanısı daha sık konur.
•
Lezyonların ventriküllere çok yakın oluşu, 6 mm den büyük oluşu ve infratentorial
lezyonların varlığı diğer karakteristik özellikleridir.
•
Lezyonlar T2 ağırlıklı görüntülemede artmış sinyal bulgusu verirken, T1 ağırlıklı
görüntülerde azalmış yoğunlukta izlenir.
•
Lezyonlar özellikle lateral ventriküllerin çevresinde, beyin sapı beyaz
cevherinde,serebellumda ve spinal kordda yerleşiktir.
•
Sagital görüntülerde atrofi gösterebilen, korpus kallozum yerleşimli lezyonlar MS için
daha spesifiktir.
Ancak MS tanısı koymak için klinik bulgusu olan, iki farklı lezyonla birlikte en az iki
atak öyküsü gerekmektedir.
•
•
•
•
Filipini G,ComiGC,Cosi V et al:Sensitivities and predictive values of paraclinical tests for diagnosing multıple sclerosis.J
Neurol1241:132,1994
Rolak LA:The diagnosis of multıple sclerosis. Neurol Clin 13:147,1995
Francis GS,Evans AC,Amold DL:Neuroimaging in multıple sclerosis.Neurol Clin 13:147,1995
•
Altı hafta sonra tekrarlanacak MRG de eğer yeni lezyonlar görülürse muhtemel MS
tanısı konur.
•
Evoked (uyarılmış) potansiyeller, IgG indeksi ve üç ay sonrası BOS da oligoklonal
bantları içeren ek çalışmalar yapılmalıdır.
•
Sık tekrarlanan MRG lerde T2 ağırlıklı görüntülerde gadolonyum verilmesi sonrası
yeni gelişen lezyonlarda geçici bir belirginlik izlenmiştir.
•
Vakaların 2/ 3 ünde bu lezyonlar 4-6 hafta daha belirginlik gösterirken, ancak%2
sinden azında üç ayı geçen sürede belirginlik izlenir.Belirginleşen lezyonlar zamanla
birleşme eğilimindedir.
•
T2 ağırlıklı kesitlerde izlenen lezyonlar küçülme eğiliminde olmakla beraber yok
olmazlar.
•
Çalışmalar MRG atak hızının klinik atak hızından çok daha fazla olduğu
gösterilmiştir.Primer progresif MS da, sekonder progresif MS ve ve RR MS formuna
göre MRG de daha yeni lezyon oluşumu izlenir.
•
•
Olsson T: Cerebrospinal fluid.Ann Neurol 36(Suppl):S100,1994
Thompsaon AJ,Miller D,Youl B, et al: Serial gadolinium enhanced MRI in relapsing remitting multıple sclerosis of varying disease duration.Neurology 42:60,1992.
BOS incelemesi-1
• MS un akut alevlenmesiyle birlikte BOS da
lenfositik ya da polimorfnükleer pleositoz
görülebilir.
• Bu kısa süreli ve milimetreküpte 200 hücreyi
geçmeyen bir durumdur. BOS proteinleri
özellikle erken vakalarda ve akut alevlenmeler
sırasında yükselir.Bu yükseliş nadiren desilitrede
100 mg ın üstüne çıkar.
• Bir çok vakada total protein seviyesinin %13 ünü
geçecek kadar gamaglobülin yükselişi izlenir.
• Vakaların %70 inde IgG indeksi ile gösterilen
anormal intratekal IgG sentezi vardır.
BOS incelemesi-2
• Vakaların % 70 inde IgG indeksi ile gösterilen
anormal intratekal IgG sentezi vardır. Beyin
omurilik sıvısında IgG oligoklonal bandların
Isoelektrik Fokus (IEF)tekniği ile
değerlendirilmesi gerekir.
IgG indeksi: BOS Ig G ∕ Serum Ig G
BOS albümini ∕Serum albümini
formülü ile hesaplanır.
O.7 nin üzerindeki indeks değeri BOS da IgG
sentezini gösterir.
BOS da Oligoklonal Bandlar:
• BOS ta en spesifik testtir.
• Agaroz jel elektroforez isoelektrik fokuslama yöntemiyle
oligoklonal bandların tesbiti mümkündür.
• Sensitivitesi yüksektir. Başlangıçta hastaların %60-65
pozitiftir. Sonuçta %90-95 pozitif olması gerekir. Bir kez
pozitif olan band pozitif kalır.
• Yalancı pozitiflik oranı %4-9 dur.( inflamatuar ve
infeksiyöz hastalıklarda da pozitif olabilir).
• İntratekal IgG üretimi :IgG indeksine veya 24 saatlik IgG
üretimine bakılarak tesbit edilir.
• Başlangıçta %60-65 pozitiftir. %70-90 pozitif olabilir.
Yalancı pozitiflik oranı BOS protein düzeyi ile artar,
düşük protein düzeyi ile azalır.
• %70 Kesin MS tanısı için IgG indeksinin 0.7
den büyük olması, normal BOS ta hücre
sayısının mm3 de 5 den az olması gerekir.
• Yaklaşık %50 klinik olarak kesin MS tanısı
almış hastaların BOS unda mm3 de 5 den fazla
hücre bulunur.
• mm3 de 5 - 35 hücre sayısı MS düşündürür.
Oysaki mm3 de 35- 50 hücre sayısı MS (%1)
nadiren destekler . Bu durum MS den çok
infeksiyonun göstergesidir.
Miyelin Basic Protein(MBP)
• Santral sinir sistemi hasarının spesifik olmayan bir
bulgusudur. spesifiklik oranı düşüktür. Sensitivitesi de
değişkendir.
• Pek çok BOS çalışması Kan beyin bariyerinin
fonksiyonel bütünlüğü hakkında önemli ipuçları verir.
• Kan-Beyin bariyer fonksiyonu yaşla birlikte değişir.
Disfonksiyonu hakkındaki herhangi bir bulgu MS i
destekler niteliktedir.
• MBP Strokta ve pekçok nörodejeneratif hastalıkta pozitif
bulgu verebilir.
BOS da oligoklonal bandların pozitif olduğu
hastalıklar
• İnflammatuar ve
İnfeksiyöz Hastalıklar,
• Viral ansefalitler,
• Nöroboreliozis, Kronik
• Fungal Menenjit,
• Nörosifiliz,
• Subakut Sklerozan
Panensefalit,
• Progressif Rubella
Panansefaliti,
• Serebrovasküler
Hastalıklar,
• Guillain –Barre
sendromu,
• Intrakranial
tümörlerdir.
dışlanmalıdır.
BOS ta MS tanısını destekleyen bulgular
• İsoelektrik fokuslama yöntemi ile IgG
oligoklonal bandların gösterilmesi
• IgG indeksinin yükselmesi
• mm3 de 50 den az mononükleer hücre
görülmesi.
McDonald WI, Compston A,Edan G
, et al. Recommended diagnotic criteria for multıple sclerosis: guidelines from the international Panel on the diagnosis of multıple sclerosis.
Ann Neurol 2001: 50:121-127
Intratekal IgG üretimi
• İgG indeksine veya 24 saatlik IgG
üretimine bakılarak saptanır.
• Başlangıçta %60-65 pozitiftir sonuçta
%70-90 pozitif olabilir.
• Bir kez pozitif olan test hep pozitiftir.
• Yalancı pozitiflik BOS ta protein düzeyi ile
ilgilidir. BOS ta protein yüksek ise, yalancı
pozitiflik artar. BOS ta protein düzeyi
düşük ise azalır.
Multıple sklerozda izlenen değişikliklere benzer
olan,MRG ile saptanmış beyaz cevher bozuklukları
gösteren hastalıklar
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
İnflamatuar Hastalıklardan
– SSS isole anjitis
– SLE
– Primer Sjögren Sendromu
– Behcet Hastalığı
– Poliarteritris Nodosa
– Miyasteni Gravis
İnfeksiyon Hastalıklardan
– Lyme Hastalığı
– Brusellozis
– AIDS
Adrenolökodistrofi
Mitokondrial Ansefalopati
Spinoserebellar dejenerasyon
Arnold-Chiari malformasyonu
Akut intermitent Porfiria
Eales Hastalığı
Yaşlanma
HIV ansefaliti
•
Granülomatöz Hastalıklar
Sarkoidozis
Wegener granülomatozis
İsole spinal kord Sendromu
Kompresif lezyonlar
Vitamin B12 yetersizliği
HTLV1
HAM-TSP
Akut dissemine ansefalomiyelitis
Leberin Optik Atrofisi
İntrakranial tümör
Migren iskemisinden
Prog.multifokal lökoansefalopati
Serebrovasküler hastalıklardan
Lenfoma,
Moya moya hastalığından
Erişkin başlangıçlı lökodistrofilerden
MS un tanısında alternatif tanıları dışlamak
için diğer kan testlerini de yapmak önemlidir
•
•
•
•
•
•
•
•
Testler
ANA, anti-dsDNA
, anti-ribonükleoproteinler
İlgili antikorlar, kriyoproteinler
KDH)
Antikardiolipin antikorları
Viruslara karşı Ak.(retrovirus,herpes vs)
Spiroketlere(B.burgdoferi,T.pallidum)
miyelopati,AİDS
•
•
•
•
•
•
•
Alternatif tanılar
Kollajen vasküler astalıkları
(SLE,Sjögren sendromu,mix
Antifosfolipit sendromu
infeksiyon(tropikal spastik
pp
HTLV-1 ilgili
Lyme hast. Sifiliz,
brusellozis
Diğer bakteriler(Chlamydia pneumoniae)
Seçilmiş antijenler için Polymerase chain reaction
Endokrin çalışmaları(tiroid fonk.test. glukoz,kortizol)
Vitamin araştırması(Vit B12 ve E,homocysteine
Metilmalonik asit, folat)
sendromu
Chlamydia ansefalomiyelit)
Tiroid hastalığı,hipoglisemi
Addison hast.
Vitamin yetersizlik
MS un tanısında alternatif tanıları dışlamak için diğer kan testleri
•
•
•
•
•
Anjiotensin konverting enzim. IgG, kalsiyum
Sedimantasyon hızı, C reaktif protein,
ANCA
Çok uzun zincirli yağ asitleri
Adrenolökodistrofi,admyelnörop
Mitokondrial DNA mutasyonları
sitopati
Nörosarkoidozis
Vaskülit
Mitokondrial
•
•
•
•
•
(Leber,Leigh,Kearns-Sayre,
MELAS,MERRF
Antinöronal Ak.
send.
Antiasetilkolin reseptör Ak.
Periferik yayma
Genetik testler
hastalıklar
Paraneoplastik
Miyasteni gravis
Akantositozis
Genetik
MR da MS i taklit eden hastalıklar
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
MS Variyantları: Charcot ,Devic ,Schilder,Marburg,İsole sendromlar
Normal yaşlanma
Alzheimer Hastalığı
Migren
Subkortikal arteriosklerotik ansefalopati veya Binswanger hastalığı
Multipl Metastas
Vaskülit: Sjögren sendromu,poliarteritis nodoza,SLE,Behcet,Arterit
Sarkoidozis
Lökodistrofiler
Ensefalitler
KIDP
Funiküler myelosis(B12 yetersizliği)
MS tanısında Paraklinik Bulgular
•
Pozitif MR nedir (Aşağıdaki kriterlerden 4 tanesinden 3
olmalıdır)
•
•
1 Gadolinum tutan lezyon veya Gadolinum tutan lezyon yoksa 9
hiperintens lezyon
•
1 veya daha fazla infratentorial lezyon
•
1 veya daha fazla juxtakortikal lezyon
•
3 veya daha fazla periventriküler lezyon, 1 kord lezyonu 1 beyin
lezyonunun yerine geçer.
Multipl Sklerozda MR bulguları
•
•
•
•
•
•
•
•
MR görüntüleme MS şüphesi altında olan hastaların tanısı için en
değerli paraklinik araştırmadır.
Hastalığın aktivitesini ve progresyonunu izlemede önemlidir.
Konvansiyonel T2 ağırlıklı ve kontrast madde Gadolinumlu MR ve
T1 ağırlıklı MR bulgularıyla hastalığın aktivitesini izlemek
mümkündür.
T1 ağırlıklı MR da hipointens lezyonlar miyelinin makromoleküler
yapısının yıkılması sonucu gelişir.
T1 ağırlıklı MR da kronik kara delikler axon kaybı, doku hasarı ve
kalıcı nörolojik hasarın göstergesidir.
Demiyelinizasyona ilaveten ödem, gliozis ve inflamasyon T2 ağırlıklı
MR da sinyal artışına neden olur.
Tüm bunlardan dolayı MS in tanısı için spesifik değil, ancak
sensitivitesi yüksektir.
MS tanısı almış hastaların %95 inde MRG bulguları anormaldir.
MRG BULGULARI
• Fakat anormal MRG bulguları klinik bulgular olmadığı
sürece tek başına MS tanısı koymak için yeterli değildir.
Muhtemel MS li vakaların %70 inde, olası MS
vakalarının %30 ila %70 inde anormaldir.
• Lezyonların ventriküllere çok yakın oluşu, 6 mm den
büyük karakteristik oval oluşu ve Dawson parmağı
şeklinde oluşu ve infratentorial lezyonların varlığı diğer
karakteristik özelliklerdir.
• Lezyonlar T2 ağırlıklı görüntülemede artmış sinyal
bulgusu verir. Lezyonlar özellikle lateral ventriküllerin
çevresinde, beyin sapı beyaz cevherinde, serebellumda
ve spinal korda yerleşiktir.
Figure 2. FLAIR sequence image of a sagittal section from the brain of a
patient with MS. Multiple high-signal white lesions (arrows)
radiate from the surface of the lateral ventricles.
Evok (Uyarılmış potansiyeller)-1
• MS li hastaların %80 inde görsel uyarılmış
P100 potansiyellerin distal latansları
uzamış olarak elde edilir.
• Bu hastaların çoğunda hiçbir visüel
semptom yoktur.Aynı şekilde MS lu
vakaların %70 inde beyin sapı uyarılmış
potansiyellerin 5 dalgasında dalga kaybı
veya distal latansların uzaması gibi MS
lehinde pozitif bulgular verir.
Uyarılmış Potansiyeller-2
• Bu vakaların bir kısmında beyin sapı
tutulumuna bağlı klinik bulgular
gözlenmez. MS lu vakaların % 60 ında
somatosensoryal evok potansiyeller pozitif
bulgu verir. Transkranial magnetik
stimülasyonla santral iletim zamanı
ölçülebilir. MS lu hastalarda santral iletim
zamanının uzamış olduğu tesbit edilir.
• Anormal EVOK potansiyellerin varlığı SSS
nin heterojen tutulumuna ek objektif
bulgular sağlar.
Anti MOG antikorları:
• Klinik izole sendromlarda ve MS un klinik
seyrinin takibinde önemli bir biomarkırdır.
• MS u destekler.
•
•
Berger T,Rubner P,Schautzer F,et al.Antimyelin antibodies as a predictor of clinically
definite
Multıple sclerosis after a fırs demylinating event.N Eng J.Med 2003:349:139-145
Antibodies to native myelin oligodendrocyte glycoprotein are serologic markers of early
inflammation in multiple sclerosis.
Lalive PH, Menge T, Delarasse C, Della Gaspera B, Pham-Dinh D, Villoslada P, von Budingen
HC, Genain CP.Department of Neurology, University of California, San Francisco, CA 94143, USA.
• MS lu hayvan modellerinde SSS otoimmün
demiyelinizan hastalıklarında preklinik serolojik
markır olarak erken dönemde tesbit edilmiştir
İnflamatuar Mediatörler
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
•
İnterlökinler
İnterferonlar
TNFa
TGFB
IL-1
IL-6
Soluble Sitokin reseptörleri
IL-1R
Il-1R antagonisti
TNFR
IL2R
•
•
•
•
Adhesion molekülleri
ICAM1
VCAM1
Lenfosit ve endoteliyal
selektinler
İnflamatuar Mediatörler
• İnflamatuar mediatörler ve sitokinler MS te hastalığın
aktivitesini gösterir.
• İnflamatuar mediatörler lezyon formasyonunda yer alır.
• Anti-inflamatuar mediatörler ve IL-1 reseptör antagonisti
gibi sitokinler veya transforming büyüme faktörü-beta
hastalık stabil olduğunda yüksektir.
• Bu süre içinde lokal interferon-gama da yüksektir
• TNF-alfa ve interlökin-6(IL-6) hastalığın relapslarında
yükselir.
• RRMS te spesifik bir biomarkır olarak IgM antiglycan(a1,4) Glc(a) antikorlar tesbit edildi.
• Bu biomarkır hastalığın tanı ve tedavi etkinliğinin
gözlenmesinde, diğer nörolojik ve otoimmün hastalıklara
göre RRMS formunda önemli derecede yüksek tesbit
• edilmiştir.
•
Lolli F, Mulinacci B, Carotenuto A,Bonetti B,Sabatino G,Mazzanti B, et al.An N-glucosylated
peptide detecting disease-specific autoantibodies, biomarkers of MS.Proc Natl.Acad Sci.USA,
2005:102:10273-8
Download

Multipl Skleroz da Tanı Yöntemleri