PRZEDSZKOLE PUBLICZNE NR 61
OLE PU
K
B
Z
E
CZN
LI
PRZE
DS
W SZCZECINIE
NR 61
„MOJE DZIECKO IDZIE DO
PRZEDSZKOLA”
Program adaptacyjny dla dzieci 3-letnich
Opracowanie - mgr Anita Zalepa
Szczecin 2010
str. 1
SPIS TREŚCI
1.Wstęp……………………………………………………………………… ………….. …………3
2. Cele i zadania programu..................................................................................
4 - 3.
Adaptacja i modele zachowań adaptacyjnych u dzieci........................ ………. 5
4. Zasady sukcesu adaptacji............................................................................................7
5. Spotkania adaptacyjne i forma ich realizacji..................................................... 9
6. Scenariusze zabaw integracyjno- zapoznawczych................................ …….. 11
10. Plan adaptacyjny na rok 2010/2011................................................................. 14
11.Załączniki.........................................................................................................................16
12.Bibliografia………………………………………………………………..............................27
str. 2
WSTĘP
„ .... mów dziecku, że jest dobre,
że może, że potrafi”.
/ Janusz Korczak/
Od trzeciego roku życia zaczyna się okres zwany przedszkolnym. Znaczna
liczba dzieci po ukończeniu trzech lat zaczyna uczęszczać do przedszkola.
Moment przekroczenia przez dziecko 3-letnie progu przedszkola jest
nadzwyczaj trudnym przeżyciem, dlatego konieczne jest wspieranie go przez
rodzinę i nauczycieli. Z tego względu szczególną uwagę należy poświęcić
procesowi przystosowania się małych dzieci do instytucji wychowania
zbiorowego, jaką jest przedszkole. W czasie zapisów dzieci rodzice często
zadają pytania: co dziecko idące do przedszkola powinno umieć?, na ile musi być
samodzielne?. Pytania te można sprowadzić do jednego – kiedy dziecko
osiągnie dojrzałość przedszkolną?
Zdaniem psychologów dojrzałość przedszkolna jest równoznaczna z
osiągnięciem takiego stopnia rozwoju fizycznego, umysłowego oraz społeczno –
emocjonalnego, jaki pozwala mu na pozostanie kilka godzin codziennie pod
opieką personelu przedszkola i współuczestniczenie w zajęciach tam
prowadzonych. Wyrazem adaptacji małego dziecka do przedszkola jest
umiejętność zaspokojenia w tym środowisku potrzeb własnych oraz zdolność
do spełniania stawianych wymagań.
Przedszkole jest pojmowane (szczególnie przez rodziców) jako
środowisko edukacyjne stymulujące możliwości rozwojowe dziecka,
zapewniające właściwe przygotowanie do podjęcia nauki szkolnej. Przedszkole
wspomaga rozwój indywidualnych możliwości dziecka, tworząc korzystne
warunki dla tego rozwoju. Jednakże przedszkole może zapewnić prawidłowy
rozwój dziecka oraz zaspokoić najistotniejsze jego potrzeby tylko wtedy, gdy
współdziała z rodziną. Małe dziecko może rozwijać swoje indywidualne
możliwości oraz nawiązywać kontakty społeczne tylko wtedy, gdy ma
zapewnione poczucie bezpieczeństwa. Owo poczucie bezpieczeństwa można
kształtować poprzez stopniowe oswajanie i poznawanie nowego otoczenia.
str. 3
Dlatego też jedną z efektywniejszych i zarazem pierwszą formą
współpracy z rodzicami, która przynosi wymierne efekty jest opracowany przez
nauczycielki program adaptacyjny pt. „Moje dziecko idzie do przedszkola”.
Cele i zadania programu
CEL GŁÓWNY PROGRAMU:
 Przygotowanie
z
warunków
otoczenia
do
potrzeb
dziecka
uwzględnieniem jego stopnia rozwoju emocjonalnego,
psychicznego i społecznego .
CELE SZCZEGÓŁOWE PROGRAMU:
 Zapewnienie dziecku poczucia bezpieczeństwa w środowisku
przedszkolnym, wspomaganie go w procesie przystosowania do życia
przedszkolnego.
 Zminimalizowanie negatywnych przeżyć dziecka związanych z
rozstawanie z najbliższymi.
 Wyrobienie u rodziców świadomości prawa i obowiązku aktywnego
kreowania sytuacji wychowawczo-edukacyjnych we współpracy z
personelem przedszkola, przygotowanie ich do udzielania dziecku
wsparcia psychicznego i pomocy w procesie przystosowania oraz
obniżenie lęku rodziców, związanego z koniecznością oddania dziecka
pod opiekę personelowi przedszkola.
ZADANIA:
 Organizowanie warunków i sytuacji wspomagających adaptację dzieci w
grupie i w przedszkolu, zapewnienie opieki i wspomaganie rozwoju
dziecka w atmosferze akceptacji i bezpieczeństwa.
str. 4
 Stworzenie sytuacji sprzyjających poznawaniu przez dziecko placówki i
personelu przedszkola, uczenie nawiązywania bliskiego i serdecznego
kontaktu z innymi.
 Łagodzenie trudności adaptacyjnych i zaspokajanie potrzeby
bezpieczeństwa, uczenie sposobów radzenia sobie z własnymi emocjami,
właściwego reagowania na przejawy emocji innych oraz kontrolowania
zachowań.
 Wymiana(nauczyciel –rodzic, rodzic – nauczyciel) informacji o dziecku.
zacieśnianie
więzi:
dziecko
–
rodzina
– przedszkole, wzmacnianie więzi uczuciowej z rodziną
i środowiskiem, w którym dziecko wzrasta.
Adaptacja i modele zachowań adaptacyjnych
u dzieci przedszkolnych
Adaptacja to proces przystosowania się jednostki lub grupy do określonych
warunków środowiska społecznego, która polega na nieustannej interakcji
zachodzącej między jednostką lub grupą środowiskiem, w wyniku której
dochodzi do przekształcenia własnej struktury podmiotu zgodnie z
wymaganiami otoczenia, a także do przekształcenia otoczenia i dopasowania
go do struktury wewnętrznej podmiotu.
Modele zachowań adaptacyjnych u dzieci:
 PEŁNA ADAPTACJA (dobry przedszkolak) – dziecko względnie łatwo
przystosowuje się do przedszkola, bez sprzeciwu wykonuje polecenia
nauczyciela, chętnie uczestniczy we wszystkich organizowanych przez
niego formach pracy, dobrze działa w grupie rówieśniczej, łatwo
nawiązuje kontakty, jest rozmowne i inicjuje niektóre zabawy, cechuje
str. 5
je duży poziom samoobsługi, obserwuje się u niego reakcje
zadowolenia
z
przebywania
w przedszkolu.
 CZĘŚCIOWA
ADAPTACJA
(samotny
przedszkolak)
– dziecko, które we wczesnym okresie adaptacyjnym jest nieśmiałe,
milczące i przestraszone, nie nawiązuje z nikim kontaktów, działa
jakby poza grupa rówieśniczą, trzyma się w pobliżu nauczyciela, nie
nawiązuje z nim jednak kontaktu werbalnego, jest opanowane i dosyć
samodzielne. Gdy minie początkowa nieśmiałość, chętnie uczestniczy
w zabawach i zajęciach prowadzonych przez nauczyciela, podejmuje
zabawy równoległe - w pobliżu kolegów. Początkowy brak akceptacji
przechodzi w stan zadowolenia z uczęszczania do przedszkola.
 PRZEJŚCIOWA
NIEADAPTACJA
(chwiejny
przedszkolak)
– dziecko o wyjątkowej wrażliwości, które w pierwszych dniach
pobytu w przedszkolu płacze i pyta o mamę, zdarzają się u niego
torsje lub inne zaburzenia fizjologiczne, uczestniczy jednak w formach
prowadzonych i inspirowanych przez nauczyciela, uczestniczy
w zabawach indywidualnych bądź z kolegami. Już po kilku dniach
uczęszczania do przedszkola okazuje zadowolenie, reakcja płaczu
powraca na krótko po długiej nieobecności w przedszkolu.
 BRAK
ADAPTACJI
SPOŁECZNEJ
(agresywny
przedszkolak)
– dziecko, które niezbyt chętnie wykonuje polecenia nauczyciela,
przeważnie cechuje je nadpobudliwość psychoruchowa. Podczas zajęć
i zabaw wykonuje wiele zbędnych czynności (wiercenie się,
zaczepianie kolegów), nie jest dobrym kolegą, gdyż pragnie
podporządkować sobie innych, często popada w konflikty, które
rozwiązuje najczęściej przemocą fizyczną. Dziecko jest jednak
zadowolone z siebie, nie zauważa się u niego lęku ani poczucia winy.
 BRAK ADAPTACJI EMOCJONALNEJ ( smutny przedszkolak)
– dziecko uczestniczy w różnych formach aktywności organizowanych
i inspirowanych przez nauczyciela, lecz nie jest to aktywność
str. 6
wysokiego stopnia. Wypełnia polecenia nauczyciela, ale nie zauważa
się u niego zadowolenia z wykonywanej czynności. Mimo
podejmowanych początkowo samotnie zabaw, w grupie rówieśniczej
działa prawidłowo. Jest na ogół dobrym kolegą, choć na początku
pobytu w przedszkolu jest smutne.
ZASADY SUKCESU ADAPTACJI
Dzieci przychodzące do przedszkola znacznie różnią się między sobą
poziomem zdolności przystosowawczych. Część z nich adaptuje się do
przedszkola łatwo, ale są też dzieci mające duże problemy z adaptacją.
Niejednokrotnie już w pierwszych dniach września rodzice z przerażeniem
patrzą jak dziecko rozpaczliwie broni się przed pozostaniem w przedszkolu
– w obcym miejscu, bez bliskich sobie osób. W tym momencie zaczyna się
dramat dzieci i rodziców. Aby temu zapobiec należy już wcześniej rozpocząć
przygotowania dziecka do roli przedszkolaka.
 Kiedy zapada decyzja o wysłaniu dziecka do przedszkola warto już
wcześniej pracować nad niektórymi umiejętnościami, takimi jak: radzenie
sobie z czynnościami samoobsługowymi (jedzenie, mycie, ubieranie
się...), zgłaszanie swoich potrzeb, zabawa z rówieśnikami.
 Nim dziecko powędruje do przedszkola, roztaczamy przed nim
niejednokrotnie wspaniale wizje. Tymczasem może się okazać, że
rzeczywistość jest mniej kolorowa. Należy uświadomić dziecku, że każde
nowe miejsce niesie ze sobą niespodzianki. Są wśród nich te miłe i te
mniej sympatyczne.
 Przed właściwym rozpoczęciem chodzenia do przedszkola warto
z dzieckiem często odwiedzać przedszkole w celu zapoznania
z budynkiem, jego otoczeniem, poszczególnymi pomieszczeniami,
personelem oraz uczestniczyć w zajęciach otwartych proponowanych
przez nauczycielki.
 Chodzenie do przedszkola powinno być traktowane jako naturalna rzecz
(podobnie jak mama chodzi do pracy). Rodzice powinni być
konsekwentni, gdyż przerywanie rytmu chodzenia przedłuża tylko okres
str. 7














str. 8
adaptacji. Dziecko powoli zrozumie, że przedszkole jest jego
obowiązkiem, a na pewno niedługo stanie się przyjemnością.
Nie rozprawiajcie w pierwszych dniach o wątpliwościach, dotyczących
nowego przedszkola.
Już od pierwszych dni zauważajcie najmniejsze sukcesy dziecka,
a ewentualne porażki bagatelizujcie.
Rozmawiajcie na temat minionego dnia, ale nie wypytujcie zbyt
natarczywie, co się wydarzyło. Pozwólcie dziecku mówić o tym, co dla
niego jest ważne i o czym chce wam powiedzieć.
W pierwszych dniach dziecka w przedszkolu można regulować czas jego
pobytu
po
uprzednim
umówieniu
się
z nauczycielką.
Wytłumaczcie dziecku, że to naturalne, że jest wam smutno, kiedy
jesteście osobno. Bardzo się kochacie, przez długi czas byliście razem i
tęsknicie za sobą. Zapewnijcie dziecko, że wkrótce przyzwyczaicie się do
nowej sytuacji i będzie wam łatwiej.
Upewnijcie dziecko, że zawsze o określonej porze będziecie je odbierać
z przedszkola.
Postarajcie się tak zorganizować poranek, by starczyło czasu na
przytulanie, wyszeptanie do ucha „kocham cię”, czułe pożegnanie
najpierw w domu, a potem w przedszkolu.
Pożegnanie dziecka powinno się odbywać bez pośpiechu, ale również bez
zbytniego przedłużania czasu rozstania.
Jeżeli dziecko płacze przy rozstaniu nie zawstydzajcie go dając za przykład
dzieci, które nie płaczą.
Rodzice nie powinni podejmować za dziecko decyzji dotyczących
jedzenia, jeśli nie ma alergii na pokarmy, należy je zachęcić do ich
zjadania.
Leżakowanie to doskonały czas na relaks, odpoczynek, wyciszenie po
bardzo
aktywnym
okresie
przedobiednim.
Z czasem najbardziej niechętne dzieci chcą odpoczywać na leżaku.
Ulubiona zabawka przyniesiona z domu na pewno pomoże dziecku
w adaptacji, stworzy poczucie bezpieczeństwa.
Wyposażcie dziecko w wygodne ubranie. Spodnie na gumce, buty na
rzepy i sweterek wkładany przez głowę nie będą stanowiły dodatkowego
utrudnienia podczas rozbierania i ubierania.
Warto nawiązać kontakt z wychowawcą grupy. Nauczyciel chętnie
poinformuje rodzica o tym jak dziecko zjadało posiłki, czy dobrze się
bawiło, czy wystąpiły problemy wychowawcze, jak radzi sobie podczas
zabaw i zajęć oraz podpowie nad czym należałoby popracować w domu.
 Wiadomości i umiejętności zdobyte w przedszkolu powinny być
utrwalane w domu. Trzeba pracować z dzieckiem szczególnie w tych
dziedzinach, które sprawiają mu największe trudności.
 Pamiętajmy, że opinie i uwagi nauczycielek, szczególnie trudne do
zaakceptowania
przez
rodziców
wynikają
z
troski
o dziecko. Przedszkole jest partnerem rodziców we właściwym
kształtowaniu osobowości ich pociech.
 Pobyt w przedszkolu jest tylko jednym z etapów w życiu dziecka.
Dołóżmy starań, aby on był wspominany jako jeden z najradośniejszych
okresów jego życia.
SPOTKANIA ADAPTACYJNE I FORMA ICH REALIZACJI
Przygotowanie dziecka do rozstania z rodzicami, do pobytu w
przedszkolu to zadanie bardzo ważne i jednocześnie trudne. Wymaga wielu
przemyślanych poczynań personelu przedszkola oraz dużego zaangażowania ze
strony rodziców. Jest to doskonały moment do podjęcia współpracy
pedagogów z rodzicami. Włączenie najbliższych w poznanie przez dziecko
nowego środowiska wychowawczego ułatwi mu nawiązanie kontaktu
z nauczycielką, rówieśnikami, poznanie otoczenia materialnego, funkcji
sprzętów, pomieszczeń w warunkach komfortu psychicznego. Realizując
program adaptacyjny, organizując spotkania adaptacyjne w formie wspólnych
zabaw, pragniemy tworzyć takie warunki, aby start w usamodzielnienie się
przebiegał łagodnie, aby dziecko chciało tu być i czuło się bezpiecznie.
FORMA REALIZACJI
PIERWSZE KONTAKTY DZIECKA Z PRZEDSZKOLEM.
Przygotowanie nowo przyjętych dzieci i ich rodziców do rozpoczęcia nowego
roku w przedszkolu zaczynamy zaraz po wywieszeniu list (maj/czerwiec).
Następnie rodzice zostają zaproszeni na 3 dniowe dni adaptacyjne listownie
powiadomieni o terminie spotkań, tj. na koniec sierpnia.
str. 9
I Spotkanie – zapoznawcze ( informacyjno – adaptacyjne)-Rodzice pojawiają
się w przedszkolu razem z dziećmi. Rozmowę w formie dialogu prowadzi na
początku dyrektor przy wsparciu nauczycielek. Przedmiotem spotkania jest
zaprezentowanie pomieszczeń przedszkola, rozkładu dnia oraz wstępnych
informacji dotyczących przygotowania dziecka do przedszkola. W tym czasie
dzieci bawią się przy udziale nauczycielki, która próbuje nawiązać z nimi
kontakt, następnie dzieci bawią się w sali wg własnego życzenia. Spotkanie trwa
ok. 2 godzin. Na koniec spotkania nauczycielki przygotowały dla rodziców „listę
problemów do poruszenia” (załącznik nr 1).
II Spotkanie - Dzieci wraz z opiekunami składają wizytę ponownie
w przedszkolu. Włączamy dzieci i ich rodziców w zabawy taneczno-ruchowe
i relaksujące z innymi (tj. rówieśnikami i ich rodzicami), następnie zapraszamy je
do swobodnych zabaw w kącikach na sali oraz do wspólnego posiłku (napój,
ciasteczka).
III Spotkanie - Powitanie dzieci w szatni. Następnie dzieci zwiedzają szatnię,
wybierają sobie znaczek w szafce ubraniowej, otrzymują taki sam emblemat na
tasiemce lub do przypięcia. Rodzice w wybranych przez dzieci szafkach wieszają
woreczki z kapciami i ubranka. W sali zapraszamy dzieci do stolików,
prezentujemy im gry, układanki, klocki stolikowe. Następnie możemy
zorganizować zabawę ruchową z piłkami lub woreczkami, pozwalamy dzieciom
na swobodny ruch. A rodziców prosimy o kilkunastominutowe (15-25)
opuszczenie sali ( w razie rozpaczy dziecka wzywamy ponownie rodzica i
zapraszamy go do zabaw). Na zakończenie 3 spotkań adaptacyjnych
nauczycielki prowadzą krótką rozmowę dotyczącą wrażeń dzieci z pierwszego
pobytu w przedszkolu. Pożegnanie.
UWAGA!!!
Rodzice po każdym spotkaniu otrzymują ulotki przybliżające problematykę
adaptacji dziecka 3-letniego oraz różne porady, wskazówki ułatwiające
przystosowanie się ich dzieci do nowego otoczenia (załączniki).
str. 10
SCENARIUSZE
ZABAW INTEGRACYJNO - ZAPOZNAWCZYCH
SCENARIUSZ NR 1
WIZYTÓWKA
Dziecko w szatni z pomocą rodziców zmienia obuwie. W drzwiach sali wita
ich nauczycielka, przedstawiając się imieniem. Rodzic przygotowuje swoją
wizytówkę z imieniem, pomaga dziecku odnaleźć jego wizytówkę ( wcześniej
przygotowaną).
PRZYWITANIE
Nauczycielka wita się z dziećmi i rodzicami, np. „Dzień dobry pani Doroto
(uścisk dłoni), dzień dobry Kasiu (uścisk dłoni). Bardzo się cieszę, że mogę
cię poznać. Zapraszam cię do zabawy w naszej sali”.
ZABAWY DOWOLNE W SALI – około 10 min.
ZABAWY INTEGRACYJNO – ZAPOZNAWCZE
 „Mówiąca piłka” - Z pomocą kolorowej piłki witam się z każdym
dzieckiem i dorosłym, siedzącymi w kole na dywanie. Nauczycielka
podaje piłkę rodzicowi, który mówi: „Jestem Ala, mama Moniki”
(wskazuje na dziecko), dziecko mówi: „Jestem Monika”, następnie
podajemy dalej piłkę w określonym kierunku , aż wszyscy się
przedstawią.
 „Pociąg” - Zabawa ruchowa z piosenką „Jedzie pociąg z daleka”.
Wprowadzam : „Teraz pojedziemy na wycieczkę na kolorową łąkę.
Zawiezie nas tam pociąg”. Śpiewam, dzieci i rodzice tworzą pociąg.
 „Na łące” - Pomoce: tamburyn, pacynki zwierząt. Przedstawiam kolejno
zwierzątka, pytam, jak wołają one do swoich mam – dzieci naśladują
odgłosy zwierząt. Dzieci – małe zwierzątka – biegają po łące w rytm
tamburyna, rodzice stoją w kole. Na sygnał dzieci biegną do rodziców i
naśladują głosem zwierzątko, które pokazuję.
 „Balonik”
POŻEGNANIE: stojąc w kole, każdy mówi swoje imię i kłania się.
str. 11
SCENARIUSZ NR 2
Wprowadzenie podobnie jak w poprzednim scenariuszu.
ZABAWY INTEGRACYJNO – ZAPOZNAWCZE
 „Całusek” - W kole – podaj swoje imię i prześlij całusek do osoby, która
siedzi obok ciebie.
 „Słonko świeci – deszcz pada” - Przy dźwiękach tamburyna i na hasło
„słonko świeci” dzieci chodzą, biegają , podskakują. Na hasło „deszczyk
pada” biegną pod parasole (rodzice tworzą je ze swoich ramion) do
rodziców siedzących w kole.
 „Dreszczyk” - Dzieci leżą na brzuchu, głowa ułożona na rękach, obok
siedzi rodzic. Rodzice powtarzają słowa wierszyka i wykonują
zademonstrowane przez nauczycielkę czynności na ciele dziecka.
 Tędy płynie rzeczka (ruch falisty od głowy do bioder)
 Idzie pani na szpileczkach (stukanie palcami wzdłuż kręgosłupa)
 Tu przebiegły konie – patataj (stukanie piąstkami wzdłuż kręgosłupa)
 Tędy przeszły słonie (klepanie dłońmi)
 A tu idzie szczypaweczka (leciutkie szczypanie od krzyża do głowy)
 Zaświeciły dwa słoneczka (dłonie otwarte, palce złączone, masaż
spiralny wzdłuż kręgosłupa)
 Spadł drobniutki deszczyk (lekkie pukanie wszystkimi palcami)
 Czy przeszedł cię dreszczyk (lekkie szczypanie szyi).
 „Kółko graniaste” - Wspólnie z rodzicami zabawa w kole.
POŻEGNANIE : Zabawa pożegnalna w kole: podaj swoje imię i głośno
klaśnij
SCENARIUSZ NR 3
str. 12
Wprowadzenie podobnie jak w poprzednim scenariuszu.
ZABAWY INTEGRACYJNO – ZAPOZNAWCZE
 Powitanie w kole - Podaj swoje imię i wysoko podskocz.
 Zabawa przy piosence „Murzynek” - Ilustrowanie ruchem. Śpiew
piosenki, pokazywanie gestów, które dzieci starają się naśladować.
Murzynek malutki, oczka ma błyszczące,
Kręcą mu się loczki, kędziorki sterczące.
Buzia cała czarna, jak ta czekolada.
Mały nasz murzynek po murzyńsku gada.
Fili, fili, fa, fili, fili, fa.
Chodź do mnie Murzynku, podaj rączki swe,
Zrobimy kółeczko, zabawimy się.
Dalej, dalej w koło, bawmy się w kółeczko,
Jak się zabawimy, wypijemy mleczko.
 Zabawy swobodne z woreczkami lub piłeczkami – zachęcamy dzieci
do swobodnego ruchu z przyborami.
 Masaż z myszką
Rodzic klęka za leżącym na brzuchu dzieckiem, ujmuje jego nogę i ugina w
kolanie. Mówimy tekst, a dorosły ilustruje go ruchami na łydce ugiętej nogi –
zawsze od pięty do kolana:
Cicho, cichuteńko, w puszystej kurteczce,
Chodziła raz myszka po gładkiej półeczce (powolne głaskanie)
Znalazła ser żółty, ząbkami go jadła (powolne ściskanie, szczypanie)
Strzepnęła okruszki (szybkie klepanie, strzepywanie)
W kąciku usiadła, okruszki zebrała, ząbkami je zjadła (powolne ściskanie)
Po gładkiej półeczce chodziła w kurteczce (głaskanie)
 „Chodzi lisek” – zabawa w kole.
POŻEGNANIE – podaj swoje imię i podskocz jak pajacyk.
str. 13
SCENARIUSZ NR 4
1. Wejście do sali, przywitanie się z misiem z każdym dzieckiem
indywidualnie, wyszukanie emblematu z imieniem dziecka.
2. Powitanie w kole – rodzic z dzieckiem podaje swoje imię i podskakuje
wysoko.
3. Miś pokaże nam salę – pluszak oprowadza dzieci po sali – łazienka,
ubikacja, kąciki zabaw, leżakownia
4. Zabawa „Balonik” – dzieci z rodzicami uczestniczą w zabawie
Baloniku nasz malutki
Rośnij duży okrąglutki.
Balon rośnie że aż strach –
Przebrał miarę no i trach!
5. Miś zaprasza do swobodnej zabawy - zawarcie umowy – wszystkie
zabawki wracają na swoje miejsce
6. Siad w kole – rozdanie rodzicom makaroników cytatami (odczytanie kilku
z nich)
7. Zdania niedokończone:
Moje dziecko idzie do przedszkola, mam nadzieję, że...
Moje dziecko idzie do przedszkola, obawiam się...
8. Pożegnanie z dziećmi
SCENARIUSZ NR 5
1. Wejście do sali, przywitanie się z misiem z każdym dzieckiem
indywidualnie, wyszukanie emblematu z imieniem dziecka.
2. Powitanie w kole zabawa „Gadająca piłka” – dziecko otrzymuje piłkę i
mówi swoje imię, rodzic mówi swoje imię i co jego pociecha lubi
najbardziej.
3. Zabawa przy piosence „Pięć paluszków” (płyta CD „Przedszkole
trzylatka” utwór nr 7) – dzieci i rodzice wykonują ruchy zgodne ze
słowami piosenki.
Pięć paluszków rączka ma,
Pięć paluszków rączka ma.
Jedna robi pa, pa, pa,
Druga robi pa, pa, pa.
Nóżka tupie tup, tup, tup,
Nóżka tupie tup, tup, tup.
str. 14
Jeden skok i drugi skok,
Teraz na dół hop, hop, hop.
4. Przytulanki, kołysanki – zabawy wg W. Sherborne
Fotelik – dziecko siedzi pomiędzy nogami dorosłego, jest obejmowane i
kołysane
Plecki – siadamy plecami do siebie i pocieramy się wzajemnie
Domek – dorosły wykonuje klęk podparty, głową do środka koła; dziecko
przechodzi pod domkiem swojego rodzica
Naleśnik – dziecko leży na plecach a dorosły obraca je na brzuch (powtórzyć
kilka razy), zamiana ról.
Łódeczka – relaks podczas którego dorosły leży na plecach a dziecko na nim.
5. Swobodne zabawy dzieci – przypomnienie o umowach.
6. Siad w kole – rozdanie rodzicom makaroników cytatami (odczytanie kilku z
nich)
7. Pożegnanie z dziećmi.
PLAN ADAPTACYJNY NA ROK 2010/2011
LP
1.
ZADANIA
FORMY REALIZACJI, TEMATYKA
TERMIN
1. Dostarczenie rodzicom informatora o naszej placówce. IV 2010 r.
Stworzenie sytuacji
sprzyjających
3. Zorganizowanie dni otwartych przedszkola:
poznawaniu placówki i
- prezentacja warunków lokalowych,
.
personelu przedszkola
-
str. 15
wyposażenie, zwyczaje przedszkolne,
przygotowanie kadry pedagogicznej.
pobyt na terenie przedszkola i ogrodu
przedszkolnego,
zapoznanie rodziców z całokształtem pracy
VI - VIII
2010 r.
-
-
przedszkola (realizacja zadań opiekuńczowychowawczo-dydaktycznych, organizacja
placówki.
udzielenie informacji rodzicom na temat
organizacji pracy w grupie w pierwszych
dniach i tygodniach pobytu dziecka w grupie.
ustalenie form współpracy przedszkola z
rodzicami ze szczególnym zaakcentowaniem
kontaktów w pierwszych dniach i tygodniach
pobytu dziecka w przedszkolu.
4. „Dni adaptacyjne” – pobyt dziecka w przedszkolu z
osobą bliską. Prowadzenie zabaw integracyjno –
poznawczych.
2.
3.
Organizowanie
warunków i sytuacji
wspomagających
adaptację dzieci w grupie
i w przedszkolu
Łagodzenie trudności
adaptacyjnych i
zaspokajanie potrzeby
bezpieczeństwa
str. 16
1.Przygotowanie sali z uwzględnieniem potrzeb i
zainteresowań dzieci.
2.Umożliwienie rodzicom pobytu w sali i w ogrodzie
razem z dzieckiem.
3.Zapoznanie dzieci z pomieszczeniami przedszkola,
wyposażeniem oraz otoczeniem (podwórko
przedszkolne).
4. Zawarcie umów i zasad wspomagających uczenie się
roli członka środowiska przedszkolnego.
5.Organizowanie zabaw integracyjnych z rodzicami.
6. Rozmowy indywidualne, zebrania (ogólne i grupowe)
dotyczące organizacji pracy przedszkola, realizacji zadań
głównych z Planu Rozwoju (karta informacyjna, ankieta,
pogadanka, zapoznanie z planem współpracy z
rodzicami, przedstawienie kalendarza imprez).
VIII 2010r.
IX 2010 r.
IX 2010r.–
VI 2011 r.
1.Troska o samopoczucie dziecka, opieka nad nim.
IX 2010 r.2.Wspieranie dziecka w jego indywidualnych wysiłkach.
VI 2011 r.
3.Interesowanie się dzieckiem, jego kłopotami i
radościami.
4.Swobodny, otwarty stosunek do dziecka.
5.Pozwalanie dziecku na przebywanie w placówce z
ulubioną maskotką, zabawką.
6. Aktywizowanie różnorodnej działalności dzieci z
uwzględnieniem cech i możliwości każdego dziecka.
7.Tworzenie sytuacji dla rozwoju aktywności i twórczości
dziecięcej.
8.Poznawanie i doskonalenie czynności
samoobsługowych.
9.Wzajemne poznawanie się, nawiązywanie kontaktów,
współdziałanie w grupie; tworzenie sytuacji
umożliwiających mówienie, słuchanie, bycie słuchanym.
10Utrzymywanie stałych i częstych kontaktów z
rodzicami ( szczególnie dzieci mających trudności
adaptacyjne).
UWAGA!
Wymiana informacji o dziecku (nauczyciel –rodzic, rodzic – nauczyciel), zacieśnianie więzi
(dziecko
–
rodzina
–
przedszkole
)musi
być
realizowane
zgodnie
z opracowanym dla grupy programem współpracy z rodzicami. Natomiast cała realizacja programu
adaptacyjnego powinna być zgodna z planem rozwoju przedszkola, jej statutem, planami strategii
edukacyjnej.
str. 17
ZAŁĄCZNIKI
DROGI RODZICU! oto LISTA PROBLEMÓW ADAPTACYJNYCH
Imię i nazwisko dziecka.............................................................................
Jeśli chcesz by Twoje dziecko gotowe wkroczyło w przedszkolny świat przyjrzyj
się uważnie i zastanów się czy:






























Mówi tak, że obcy człowiek będzie mógł go zrozumieć...................
Wyręczasz dziecko w mówieniu, zgadując jego potrzeby..........................
Umie zapytać lub poprosić o coś.........................................................
Zamiast werbalnie zgłaszać swoje wątpliwości i prośby manifestuje je swoim specyficznym
zachowaniem (płacz, rzucanie
zabawkami)...............................................................................................
Twoje dziecko bez obaw i lęku nawiązuje kontakt z nową osobą ……..............
Jest bardzo nieśmiałe, pozostawienie go z nową osobą powoduje u niego niepokojące reakcje
......................... …………………………………………………………………..Jakie?.................................
Umie samo umyć ręce i buzię...............................................................
Wyręczasz go w tych czynnościach higienicznych................................
Potrafi się rozebrać i ubrać (zakładanie kapci, zdejmowanie i zakładanie bluzki bez
guzików).............................................
Wyręczasz swoje dziecko i ubierasz je „od stóp do głów”....................
Samodzielnie je, potrafi powiedzieć, że mu coś nie smakuje...............
Umie pić z kubeczka..................................................
Umie pić tylko z butelki...............................................
Potrafi gryźć........................................................................
Rozdrabniasz mu wszelkie potrawy.......................................
Karmisz dziecko zabawiając je przy jedzeniu........................................
Czy Twoje dziecko potrafi jeść łyżką.....................................................
Samodzielnie korzysta z toalety..............................................................
Potrafi zgłosić potrzeby fizjologiczne........................................................
Dziecko załatwia swoje potrzeby w pieluchę.............................................
Odpoczywa po obiedzie (leżakowanie lub sen)...........................................
Potrafi bawić się sam......................................................
Ani przez moment nie pozwala dorosłej osobie odejść od siebie.................
Potrafi bawić się w towarzystwie drugiego dziecka ...........................
Nie atakuje go, nie zabiera zabawek.........................
Ma kredki i kartki ……………,chce rysować...........................................
Uważasz, że jest jeszcze za małe na rysowanie..................................
Ma wystarczająco rozwiniętą koordynację ruchową- potrafi chodzić po schodach.......
Wspina się na drabinkę.......................
Przejdzie po mostku trzymając się poręczy....................
str. 18
JAK MOŻNA UŁATWIĆ DZIECKU ADAPTACJĘ W
PRZEDSZKOLU?
Szanowni Rodzice!
Już teraz należy zachęcać i motywować dziecko do samodzielnego ubierania się w to,
co nie będzie stanowiło dla niego problemu, jak: zapinania guzików, wkładania butów
i zawiązywania sznurowadeł. Należy zwrócić uwagę na umiejętność korzystania z sedesu,
używania papieru toaletowego, wycierania noska w chusteczkę, samodzielnego mycia rąk,
spacerowania i samodzielnego spożywania posiłków.
Dziecko 3-letnie powinno mieć opanowane następujące czynności samoobsługowe:
 Samodzielne jedzenie łyżką i gryzienia,
 Mycie rąk mydłem i wycieranie ich,
 Komunikowanie potrzeb fizjologicznych
 Czynności higieniczne przy załatwianiu potrzeb fizjologicznych – umiejętność zdjęcia i
podciągnięcia majteczek, korzystanie z papieru toaletowego,
 Zdejmowanie i wkładanie podstawowych części garderoby,
 Rozpoznawanie swoich rzeczy wśród innych,
 Wycieranie nosa,
 W miarę rytmiczne chodzenie po schodach przy poręczy.
Drodzy Rodzice !
Zapewniamy, że mniej samodzielne dziecko nie zostanie pozostawione samo sobie, ale
im bardziej jest ono samodzielne, tym mniej zależne jest od pomocy dorosłych.
str. 19
JAK PRZEBRNĄĆ PRZEZ PIERWSZE DNI W PRZEDSZKOLU?
Szanowni Rodzice!
Debiut w przedszkolu to niełatwa sprawa! Malucha czekają poważne zmiany w życiu,
często trudne do zaakceptowania. Ale to, co nowe, wcale nie musi być niedobre. Do
trudnych sytuacji trzeba po prostu dziecko i siebie przygotować:
 W miarę możliwości bądźcie spokojni i zdecydowani. Wasz niepokój może
udzielić się dziecku.
 Dajcie dziecku ukochaną maskotkę do przedszkola.
 Powiedzcie dziecku kiedy i kto po nie przyjdzie.
 Zapewnijcie je o Waszej miłości oraz o tym, że nie zostaje tu do nocy i że na
pewno je odbierzecie.
 Pożegnajcie się z dzieckiem już w szatni, szybko i bez łez, nie przedłużajcie
rozstania i nie wracajcie jeszcze raz je ucałować.
 Przyjdźcie po dziecko punktualnie.
 Chwalcie dziecko za jego dzielność i umiejętność radzenia sobie w każdej
sytuacji.
 Jeżeli dziecko płakało, powiedzcie mu, że wszyscy ludzie denerwują się trochę
i boją robiąc coś pierwszy raz, ale po kilku dniach czują się pewniej – tak też
będzie i z nim.
RZECZY POTRZEBNE DO PRZEDSZKOLA :
 Luźne spodnie lub spódnica na gumkę, bluza dresowa lub lekki sweterek – czyli ubiór
na „cebulkę” ( ważniejsza wygoda od elegancji),
 Kapcie – najlepiej zapinane na „rzepy” lub sznurowane, kurtka z suwakiem, który
łatwo się zapina,
 Ubrania z rozciągliwymi dekoltami,
 Majtki, rajstopy lub skarpetki i spodnie na zmianę ( w razie „wpadki”),
 Koszulka do przebrania ( gdy przy zupie zadrży ręka),
 Piżama,
 Duża paczka chusteczek.
str. 20
Nawet maluchy zakochane w paniach w przedszkolu czasem chcą zostać w domu. Ulec dziecku, nie
słuchać protestów, czy obiecać nagrodę za zmianę zdania? Jakie będą konsekwencje?
DZIŚ NIE CHCĘ IŚĆ DO PRZEDSZKOLA
Sprawa nie jest prosta, bo każda decyzja mamy, gdy jej paluszek się buntuje i nie chce iść do
przedszkola, ma swoje konsekwencje. A właśnie konsekwencje są tu chyba ważniejsze niż
chwilowe rozwiązanie problemu. Opisujemy trzy najbardziej prawdopodobne scenariusze zachowań
rodziców i wyjaśniamy, co to naprawdę oznacza dla szkraba.
Wyjście 1 – Ulegasz dziecku.
Efekt? Malec jest zadowolony, bo spełniłaś jego prośbę. Ty mniej, bo posypał Ci się plan dnia. Jeśli
musisz wziąć wolne w pracy, kosztuje Cię to zapewne sporo nerwów.
Na tym jednak nie koniec. Dziecko, któremu tak łatwo udało się osiągnąć zamierzony cel, może
próbować tej sztuczki jeszcze wiele razy. Oczywiście nie spaczysz mu charakteru, jeśli raz czy dwa
ulegniesz. Nie pozwól jednak, by stało się to regułą, bo mógłby pomyśleć: :Skoro nie ma zasad,
których muszę przestrzegać, mogę tworzyć własne” albo „Skoro jeden obowiązek mam z głowy,
spróbuję pozbyć się następnych. Może przestanę myć zęby?”. Funkcjonowanie w świecie, w którym
nie ma zasad i niczego się „nie musi’, nie jest dla dziecka taka frajdą, jak by się mogło wydawać. Wiele
zależy od temperamentu malucha.


Zgoda na to, by malec nie poszedł do przedszkola, pogłębia nieśmiałość. Dziecko lękliwe
może stać się jeszcze bardziej zagubione. Zamknie się w sobie i nie będzie miało odwagi, by
pokonywać trudności. W mało komfortowej sytuacji wybierze ucieczkę. Kolega nie pozwolił
mu się pobawić ciężarówką? Nie pójdę do przedszkola, pobawię się w domu własną. Taka
postawa może się utrwalić. Klasówka? Powiem mamie, że boli mnie gardło. Córka dostała
gorączki? Wybiorę się na ryby i przeczekam, aż minie całe zamieszanie. Maluszek, który nie
uczy się stawiania czoła problemom, traci, bo cierpi na tym jego samoocena. Brak treningu
sprawia, że czuje się słaby.
Uleganie daje poczucie władzy. Malec ekspansywny i pewny siebie może dojść do wniosku,
że skoro na stanowisku szefa jest wakat, najlepiej będzie, jeśli sam przejmie władzę.
Obowiązki? A po co mi one? Jeśli będę miał ochotę, zrobię to czy tamto, a jeśli nie, nie zrobię
i już. Taki maluch może wyrosnąć na osobę mało wytrwałą, działającą tak długo, na ile
wystarcza jej słomianego zapału. Będzie mu trudno dostosować się do reguł i życia w grupie,
co nie ułatwi mu życia w szkole ani w dorosłym życiu. Poza tym powtarzające się
nieobecności sprawiają, że malec nie nadąża za grupą, nie nawiązuje przyjaźni, omijają go
różne przedszkolne atrakcje, co jeszcze bardziej utrudnia mu funkcjonowanie w przedszkolu.
Wyjście 2 – Nie słuchasz próśb.
Co się dzieje, gdy w ogóle nie reagujesz na protest? Dziecko dalej narzeka, płacze, albo przeciwnie:
robi się osowiałe.

Maluszek dochodzi do wniosku, że jego zdanie się nie liczy. Czuje się osamotniony, mało
ważny i bardzo, bardzo biedny. Może także zacząć testować nowe sposoby przeforsowania
swoich zamierzeń. Może skoro nie pomogła prośba, zrobię awanturę? A jeśli nie pomoże
str. 21

awantura, to może położę się na chodniku? W przyszłości może wyrosnąć na człowieka, który
ma alergię na jakiekolwiek nakazy, albo przeciwnie: na osobę zrezygnowaną i ustępliwą.
Sfrustrowany malec może także coraz bardziej nie lubić przedszkola, bo skojarzy mu się ono
nie z przyjemnością i atrakcjami, a z przymusem. W efekcie, nawet, jeśli zdołasz go tam
zaprowadzić, może odmówić udziału w zajęciach, źle się zachowywać, płakać.
Wyjście 3 – Dajesz „łapówkę”.
Gdy obiecujesz nagrodę za grzeczne pójście do przedszkola, dziecko jest zadowolone, bo dostanie coś
nowego. Ty mniej, bo wiesz, że przekupywanie malca to nie jest najlepsza metoda. Co będzie potem?


Malec idzie do przedszkola nie po to, by spotkać inne dzieci, ale dlatego, żeby coś dostać.
Krótko mówiąc, nie czerpie przyjemności z samego działania i za wszystko oczekuje nagrody.
W przyszłości może uczyć się wyłącznie dla nowego roweru za dobre świadectwo, a zajęcia,
za które nie ma nagród, nie będą mu sprawiały radości. Zabraknie mu motywacji do działania.
Z czasem może także piętrzyć żądania. Dzieci szybko się uczą, więc regularnie przekupywane
mogą wkrótce zapytać, co dostaną za to, że zjedzą obiad, pójdą do babci… Oczywiście nie
można dać się zwariować. Fakt, że od czasu do czasu obiecasz dziecku lizaka za to, że ładnie
zje obiad, nie jest niczym złym. Lepiej, by nagroda była miłą niespodzianką niż czymś w
rodzaju ustalonej z góry zapłaty.
CO ZATEM ROBIĆ?
Nie ma na to jednej odpowiedzi, bo wszystko zależy od konkretnej sytuacji.



Wydarzyło się coś szczególnego. Nad ranem wrócił tatuś z długiej delegacji, jesteście w
trakcie przeprowadzki, na świat przyszła siostra malucha, przyjechała rodzina z innego miasta
i wszyscy wybierają się do cioci w odwiedziny itd. W takiej sytuacji można bez obaw pozwolić
dziecku zostać w domu, jeśli tylko jest ktoś, kto może się nim zaopiekować. Warto jednak
porozmawiać o tym z malcem i podkreślić wyjątkowość sytuacji.
Dawno nie miałaś czasu dla dziecka. Pracowałaś od świtu do nocy i wreszcie masz pierwszy
od miesiąca wolny dzień? Widywałaś dziecko wyłącznie wtedy, gdy spało? Zróbcie sobie
święto.
Jest zmęczone. Malutki człowiek, który chodzi do przedszkola od niedawna, może być także
zwyczajnie przytłoczony ilością zajęć, regułami, do których musi się dostosowywać. Jeśli
czujesz, że właśnie w tym problem, pozwól mu od czasu do czasu na oddech, np. przyjdź po
niego wcześniej. Jeśli natomiast maluch nie chce iść do przedszkola, „bo nie”, lepiej mu nie
ulegać, bo sytuacja może się powtarzać dzień w dzień. Zawsze jednak trzeba wysłuchać, co
ma do powiedzenia, wytłumaczyć, dlaczego nie da się spełnić jego prośby. Jeśli rano nie ma
czasu na rozmowy, powiedz maluszkowi to, co najważniejsze, i obiecaj, że wrócicie do
rozmowy po południu.
str. 22
ANKIETA INFORMACYJNA O DZIECKU (1)
Drodzy Rodzice!
Bardzo cieszymy się, że państwa dziecko będzie uczęszczało do naszego
przedszkola. Doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, jak wielkim przeżyciem
i dla dziecka i dla Was rodziców jest rozpoczęcie edukacji przedszkolnej. Ze swojej
strony zrobimy wszystko, aby było to przeżycie miłe i jak najmniej stresujące. Dlatego
chcemy
poznać
każde
dziecko
indywidualnie
ich
potrzeby
i upodobania a informacje podane w ankiecie będą nam bardzo pomocne przy
organizowaniu pracy z nimi w przedszkolu.
1.Imię i nazwisko........................................................................................
2. Data urodzenia: …………………………………………….
3.Jak lubi być pieszczotliwie nazywane...........................................................
4.Czy dziecko jest pod opieką specjalisty?...........................Jakiego?..........................................
5.Czy jest uczulone?.............Na co ?...........................................................................................
6.Inne
uwagi
o
stanie
zdrowia,
jakie
chcieliby
Państwo
przekazać:
.....................................................................................................................................................
..................................................................................................................................................
7.Jest praworęczne czy leworęczne?.................................................................
8. Śpi w ciągu dnia ?.........................................................................................
9.Jest samodzielne?.........................................................................................
9.Jest „niejadkiem”?......................................................................................
10.Zdecydowanie nie lubi potraw :.........................................................................
11. Pamięta o załatwianiu potrzeb fizjologicznych;........................... ............
12.Czy wymaga pomocy przy ich załatwianiu ?.............................................
13.Czy łatwo rozstaje się z mamą i tatą?.........................................................
14.Proszę podkreślić cechy charakteru dziecka:
pogodne, spokojne, ruchliwe, płaczliwe, lękliwe, zamknięte w sobie, odważne;
W kontaktach z innymi: uległe, narzuca swoją wolę, współdziała, troskliwe, obojętne.
str. 23
W zdenerwowaniu lub w złości najczęściej: płacze, rzuca się na ziemie, bije innych, zamka się
w sobie, ustępuje.
15.Czy są sytuacje, których się boi?.............Jakie?......................................................................
16.Proszę podkreślić z kim najczęściej bawi się w domu: z mamą, z tatą, z innymi dorosłymi, z
innymi dziećmi, samo.
17.Najchętniej zajmuje się: zabawkami, rysowaniem, malowaniem, oglądaniem TV, wideo,
oglądaniem książek, słuchaniem czytanych bajek, uczestniczeniem w czynnościach
domowych.
18. Czy potrafi przez dłuższy czas zajmować się jedną czynnością?..............
19.Jest szczęśliwe, gdy:…............................................................................
20.Martwi się, gdy:….................................................................................
21.Nie lubi, gdy:…..............................................................................
22. Komunikowanie się dziecka (proszę podkreślić właściwą odpowiedź):
a) posługuje się mową komunikatywną w kontaktach z rodzicami, z innymi dorosłymi, z
rówieśnikami;
b) ma ograniczony kontakt słowny
c). brak kontaktu słownego
23. Dziecko jest (proszę podkreślić właściwą odpowiedź):
a) wdrażane do samodzielności
b) wyręczane przez rodziców
c) samodzielnie wykonuje czynności (wymienić jakie)...................................................
.........................................................................................................................................
24.Inne informacje i sugestie, które chcieliby Państwo nam przekazać:
………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………..…....................................................................................
Dziękujemy!!!
str. 24
ANKIETA INFORMACYJNA O DZIECKU (2)
ANKIETA INFORMACYJNA O DZIECKU 3-LETNIM
Imię i nazwisko dziecka: ...........................................................................................................................
Data urodzenia:........................................................................................................................................
INFORMACJE O DZIECKU:
1. Samodzielność.
Proszę zaznaczyć te stwierdzenia, które dobrze charakteryzują Państwa dziecko:
• Potrafi samo się ubrać.
• Ubiera się z niewielką pomocą osób dorosłych.
• Wymaga pomocy przy ubieraniu.
• Samo radzi sobie z jedzeniem.
• Wymaga niewielkiej pomocy przy jedzeniu.
• Trzeba je karmić.
• Pamięta o potrzebach fizjologicznych i radzi sobie samo.
• Zgłasza swoje potrzeby, ale wymaga pomocy przy pójściu do toalety.
• Trzeba je pilnować, bo zapomina o zgłaszaniu potrzeb fizjologicznych.
• Inne uwagi dotyczące samodzielności dziecka:
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
2. Jedzenie:
Proszę zaznaczyć te stwierdzenia, które najlepiej charakteryzują Państwa dziecko:
• Praktycznie je wszystko, nie ma specjalnych upodobań.
• Jest wiele potraw, których dziecko nie lubi i nie chce jeść, wśród nich:
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
• Jest po prostu niejadkiem.
• Dziecko ma specjalne potrzeby związane z żywieniem. Jakie?
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
• Jest alergikiem uczulonym na:
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
3. Inne informacje o dziecku.
Uprzejmie proszę o przekazanie tych informacji o dziecku, które uznacie Państwo za ważne
(zainteresowania, uzdolnienia, przyjmowane leki, przewlekłe choroby, przyzwyczajenia itp.):
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
...................................................................................................................................................................
4. Spanie
str. 25
Proszę zaznaczyć te stwierdzenia, które dobrze charakteryzują Państwa dziecko:
 Jest przyzwyczajone do spania po obiedzie i zasypiania bez kłopotów
 Trzeba je nakłaniać do spania po obiedzie, zasypia z trudnością
 Nie śpi w domu po obiedzie
OCZEKIWANIA RODZICÓW:
............................................................................................................................................................
............................................................................................................................................................
............................................................................................................................................................
............................................................................................................................................................
W jakim zakresie przedszkole może liczyć na Państwa pomoc..........................................................
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
DZIĘKUJEMY ZA WYPEŁNIENIE ANKIETY.
str. 26
ARKUSZ OBSERWACYJNY
ZACHOWAŃ DZIECKA W PRZEDSZKOLU
PO WSTĘPNYM OKRESIE ADAPTACJI
Imię i nazwisko dziecka:
Czy rodzice uczestniczyli w programie wstępnej adaptacji dziecka do warunków przedszkola?
a). tak
b). nie
(proszę podkreślić właściwą odpowiedź)
1
Reakcja dziecka na pobyt w przedszkolu:
1. Chętnie chodzi do przedszkola.
2. Już po kilku dniach bez problemu rozstaje się z rodzicami i wchodzi do sali.
3. Płacze przy rozstaniu z rodzicami.
4. Chce uciekać do domu.
5. Jest agresywne, wyrywa się, kopie, bije itp.
6. Informuje, że nie lubi chodzić do przedszkola.
7. Przez większą część dnia jest smutne, rozżalone.
8. Ciągle pyta, kiedy przyjdą rodzice.
9. Jest lękliwe, czegoś się boi.
10. Przejawia ogólny niepokój ruchowy.
(proszę podkreślić właściwe odpowiedzi)
2
Występowanie zaburzeń wegetatywnych, ruchowych i łaknienia:
11. Moczy się, mimo, iż opanowało nawyk czystości.
12. Jąka się.
13. Obgryza paznokcie.
14. Ma trudności z zasypianiem, śpi krotko, niespokojnie.
15. Budzi się z trudem, po przebudzeniu płacze, nie chce się ubierać.
16. Ma tiki.
17. Nie ma apetytu.
18. Zjada łapczywie, domaga się dokładek.
19. Przejawia stereotypy ruchowe ( np. kiwa się)......................................................
..............................................................................................................................
(proszę podkreślić właściwe odpowiedzi)
3
Nawiązywanie kontaktów społecznych:
20. Łatwo nawiązuje kontakt z nauczycielką.
21. Potrafi udzielać informacji o sobie.
22. Jasno wyraża swoje potrzeby.
23. Chętnie bawi się z dziećmi.
24. Nie bawi się z innymi dziećmi, nie lubi z nimi rozmawiać, jest zawsze samo.
25. Jest agresywne w stosunku do dzieci.
str. 27
26. Jest szczególnie niegrzeczne, nieposłuszne wobec wychowawców.
27. Prowokuje wychowawczynię do zwracania na nie uwagi, popisuje się, domaga się
specjalnego wyróżniania go.
28. Zachowanie dziecka wskazuje, że boi się dorosłych.
29. Preferuje zabawę z wychowawczynią, tylko z nią chce się bawić.
30. Boi się nowych pomieszczeń, sytuacji, osób (np. nie chce uczestniczyć
w zajęciach, które prowadzą nowe osoby itp.).....................................................
...............................................................................................................................
...............................................................................................................................
(proszę podkreślić właściwe odpowiedzi)
4
Podejmowanie zabaw:
31. Interesuje się zabawkami.
32. Bierze udział w zabawach i zajęciach organizowanych przez nauczycielkę.
33. Nie interesuje się zabawkami.
34. Siedzi bezczynnie, spaceruje.
35. Na zwraca na nic uwagi.
36. Trzeba je namawiać do zabawy.
37. Niszczy zabawki.
(proszę podkreślić właściwe odpowiedzi)
5
Radzenie sobie w sytuacjach konfliktowych:
38. W sytuacjach trudnych, konfliktowych próbuje radzić sobie samo.
39. W razie kłopotów (np. sprzeczka z kolegą o zabawkę) nie próbuje znaleźć wyjścia, nie
prosi o pomoc. Bezradnie ustępuje.
40. Na trudności, przykre sytuacje:
- reaguje krzykiem,
- rzuca się na podłogę,
- płacze,
- jest rozżalone,
- jest obrażone,
- trudno je uspokoić.
..............................................................................................................
..............................................................................................................
(proszę podkreślić właściwe odpowiedzi)
6
Samodzielność:
41. Dziecko potrafi samodzielnie:
- pić z kubka,
- jeść łyżką z talerza,
- podciągnąć samodzielnie dolne części garderoby,
- zdjąć i założyć kapcie,
- zdjąć i włożyć bluzeczkę czy kurtkę w szatni,
- myć ręce w łazience,
- wycierać nos,
- rozpoznawać swoje rzeczy wśród innych,
- uporządkować zabawki po skończonej zabawie.
str. 28
42. W sytuacjach wymagających samodzielności nie próbuje sobie radzić, ale
bezradnie czeka na pomoc.
43. Próbuje sobie radzić samo, ale popełnia liczne błędy.........................................
.............................................................................................................................
.............................................................................................................................
(proszę podkreślić właściwe odpowiedzi)
DZIĘKUJEMY!!!!
str. 29
ANKIETA OBSERWACJI ADAPTACJI DZIECKA DO ŻYCIA
W PRZEDSZKOLU
Drodzy Państwo!
Upływa drugi miesiąc pobytu Państwa dziecka w naszej placówce. W tym czasie podjęliśmy
szereg działań zmierzających do ułatwienia mu bezstresowego przekroczenia progu przedszkolnego.
Prosimy o wypełnienie poniższej ankiety sprawdzającej efektywność naszej pracy w tym zakresie.
I.
Dane o dziecku:
1. Imię i nazwisko................................................................................................
2. Data urodzenia.................................................................................................
II.
Reakcje dziecka w pierwszych dniach pobytu w przedszkolu
(proszę podkreślić właściwe odpowiedzi):
1. nie chciało wejść do sali zajęć, usiłowało pozostać z rodzicami
2. płakało w czasie rozstania z rodzicami, tuliło się do nich
3. było mu obojętne – ani się nie cieszyło, ani nie protestowało
4. potrzebowało dłuższego czasu przebywania z rodzicami w sali
5. prosiło, aby rodzice przychodzili wcześniej
6. nie chciało spać
7. niechętnie pozostawało w przedszkolu, jednakże po namowach zgadało się
8. krzyczało, zapierało się nogami, kopało, gryzło
9. bez problemów rozstawało się z rodzicami i wychodziło z sali
III.
1
Informacje o dziecku po wstępnym okresie adaptacji
Samodzielność i samowystarczalność (proszę podkreślić właściwe odpowiedzi):
a). samodzielnie je
b). wymaga niewielkiej pomocy przy jedzeniu
c). trzeba je karmić
d). potrafi samo się ubrać, włożyć buty, pantofle
str. 30
e). ubiera się z niewielką pomocą osób dorosłych
f). wymaga pomocy przy ubieraniu
g). umie samodzielnie skorzystać z toalety
h). zgłasza swoje potrzeby, ale wymaga pomocy przy pójściu do toalety
i). trzeba je pilnować, bo zapomina o zgłaszaniu potrzeb fizjologicznych
j). potrafi uporządkować zabawki po skończonej zabawie
k).potrzebuje pomocy przy porządkowaniu zabawek
l).potrafi posługiwać się przyborami
2 Stopień znajomości warunków życia w przedszkolu (proszę podkreślić właściwe odpowiedzi):
a). chętnie opowiada o tym, co wydarzyło się w przedszkolu
b). nie wypowiada się na temat pobytu w przedszkolu
c). zna panie pracujące w oddziale
d). orientuje się w rozmieszczeniu pomieszczeń przedszkolnych
(sala zajęć, szatnia, łazienka) i zna ich przeznaczenie
e). potrafi odnaleźć drogę do własnej sali
f). zna kąciki zainteresowań w sali i umie z nich korzystać
g). ma ulubionego kolegę, koleżankę...................................................................
h). W przedszkolu najbardziej:
-
podoba mu się.........................................................................................
-
lubi bawić się..........................................................................................
-
martwi go, gdy.........................................................................................
-
boi się.......................................................................................................
3. Obecne samopoczucie dziecka w przedszkolu. Dziecko jest:
a). radosne b). zadowolone c). swobodne d). onieśmielone
e). zaniepokojone f). smutne
str. 31
(proszę podkreślić właściwe odpowiedzi)
4. Umiejętność przystosowania się do warunków przedszkola
(proszę podkreślić właściwe odpowiedź):
a). łatwo przystosowuje się
b).ma trudności w zaakceptowaniu nowych warunków i okazuje to poprzez.....
..........................................................................................................................
c). brak możliwości zaaklimatyzowania się
5. Jak ocenia Pan(i) sposób wprowadzania dziecka w rolę przedszkolaka przez
przedszkole? Jak Pana(i) zdaniem powinien być zorganizowany okres
adaptacji dziecka w placówce?.................................................................................
..................................................................................................................................
..................................................................................................................................
...................................................................................................................
DZIĘKUJEMY!!
str. 32
BIBLIOGRAFIA
1. Bielecka J. M. Adaptacja dziecka w przedszkolu. „Problemy psychologiczne” 2000
nr 2
2. Bolechowska M. Dojrzałość przedszkolna dzieci trzyletnich, Uniwersytet Śląski,
Katowice 1978
3. Bolechowska M. Adaptacja dziecka do środowiska przedszkola. „Wychowanie w
przedszkolu” 1979 nr 9
4. Brzezińska A. Czynniki stymulujące i blokujące uczenie się przez odkrywanie u dzieci
w wieku przedszkolnym. „Kwartalnik pedagogiczny” 1985 nr 3-4
5. Chrzanowska D. Sylwetki trzylatków wstępujących do przedszkola. „Wychowanie w
przedszkolu” 1997 nr 2
6. Fiutowska T. Każdy dzień w przedszkolu może być ciekawy. Trzylatki są już
przedszkolakami. „Wychowanie w przedszkolu” 1984 nr 3
7. Friedl J. Moje dziecko idzie do przedszkola. Poradnik dla rodziców. Jedność Kielce
2001
8. Gruszczyk-Kolczyńska E., Zielińska E. Kłopoty adaptacyjne dzieci do przedszkola i jak
im można zaradzić. „Edukacja w przedszkolu” Grudzień 1998
9. Gruszczyk-Kolczyńska E., Zielińska E. Płaczę i rozpaczam, gdy muszę iść do
przedszkola. Okłopotach adaptacyjnych dzieci i o tym, w jaki sposób można je
zmniejszyć. „Wychowanie w przedszkolu” Hurlock E. B. Rozwój dziecka. PWN
Warszawa 1985
10. Ilnicka V. Trzylatek w przedszkolu. „Wychowanie w przedszkolu” 1998 nr 10
11. Kąkol M. Z badań nad warunkami adaptacji dzieci trzyletnich do przedszkola.
„Wychowanie w przedszkolu” 1988 nr 2
12. Kielar M. Inicjująca i integrująca rola przedszkola w procesie wychowania dziecka.
„Wychowanie w przedszkolu” 1984 nr 11-12
13. Kielar-Turska M. Jak pomagać dziecku w poznawaniu świata. WSiP Warszawa 1992
14. Kienig A. Adaptacja dziecka do przedszkola. „Test” 1997 nr 1
15. Leszczyńska M. O adaptacji trzylatków w przedszkolu. „Wychowanie w przedszkolu”
1998 nr 7
16. Lis S. Proces socjalizacji dziecka w środowisku pozarodzinnym. PWN Warszawa 1992
17. Lubowiecka J. Przystosowanie psychospołeczne dziecka do przedszkola. WSiP
Warszawa 2000
18. Lubowiecka J. Trzylatek w przedszkolu. Współpraca rodziców i nauczycieli.
„Wychowanie w przedszkolu” 1993 nr10
19. Lubowiecka J. Współpraca nauczycielek z rodzicami nad przystosowaniem dzieci
trzyletnich do przedszkola. (W) Jakość życia dziecka Materiały PK OMEP. Warszawa
1994
20. Mizia M., Lemieszko J. O adaptacji dzieci trzyletnich w przedszkolu. „Wychowanie w
przedszkolu” 1983 nr 9
21. Misiorna E. Lęki i poczucie zagrożenia u dzieci. „Wychowanie w przedszkolu” 1994 nr
2
22. Pietrusiewicz B. Pierwsze dni. „Wychowanie w przedszkolu” 1993 nr 2
str. 33
23. Sochaczewska G. Czynniki warunkujące przystosowanie dziecka do przedszkola. (W)
B. Wilgocka-Okoń (red.) Rozwój i wychowanie dzieci w wieku przedszkolnym. „Studia
pedagogiczne” t. XLVIII, PAN 1985
24. Sochaczewska G. Rozwój dzieci trzyletnich. „Wychowanie w przedszkolu” 1993 nr 2
25. Sochaczewska G. Środowiskowo-wychowawcze uwarunkowania procesu adaptacji
dzieci 3-, 4-letnich do przedszkola. (W) L. Wołoszynowa (red.) Materiały do nauczania
psychologii. Seria II, t. 9 PWN Warszawa 1986
26. Suchanek I. Czy muszą płakać? „Wychowanie w przedszkolu” 1988 nr 3
27. Suświłło M. Muzyka łagodzi pierwsze trudności. „Wychowanie w przedszkolu” 1993
nr10
28. Suświłło M. Adaptacja w przedszkolu przez aktywność muzyczną. (W) Jakość życia
dziecka. Materiały PK OMEP. Warszawa 1994
29. Sutkowska M. Nowe wcale nie musi być obce. Adaptacja „maluchów” w przedszkolu.
„Edukacja w przedszkolu” Marzec 2000
30. Wójtowicz-Szczotka Z. Caroline Sutherland i Weronika Sherborne o trudnym okresie
trzylatka. „Wychowanie w przedszkolu” 1994 nr 10
str. 34
Download

moje dziecko idzie do przedszkola