Nr 2/102
ISSN 1428-2607
Katowice, maj 2013
Szczęśliwej drogi, juŜ czas.
Tak, tak, jeszcze nie zdąŜyliście się wygodnie rozsiąść, jeszcze chciałoby się pooddychać atmosferą tego miejsca i powzrastać trochę jeszcze w przyjaznym mikroklimacie Waszego Liceum
z duŜą dawką wiedzy, wielką porcją umiejętności, ciepłem Ŝyczliwych ludzi, ale i odrobiną stresu,
emocji i całą górą roboty. No cóŜ, prawdą jest to, co mawia jeden z Waszych Profesorów „Nie ma
sukcesu bez stresu” i „Nie ma lekko, dzieci” - zapiszcie sobie to pośród Ŝyciowych mądrości.
-1-
INFORMATOR
2/102
MoŜe „lekko nie ma”, ale Wam – wychowankom VIII LO im. Marii Skłodowskiej - Curie powinno jednak być łatwiej. Zostaliście bowiem bogato wyposaŜeni w potrzebny w Ŝyciu bagaŜ wiedzy i umiejętności, poznaliście smak pracy i wysokich, ale jakŜe potrzebnych wymagań, wiecie czym jest odpowiedzialność za siebie i kształtowanie swojej przyszłości. W tym wszystkim zachowaliście jednak
uśmiech, dystans, jasne spojrzenie na świat i więcej lub mniej szaleństwa młodości, które potrafi
tworzyć rzeczy najpiękniejsze i najwaŜniejsze.
„W słowach tylko chęć widzim, w działaniu potęgę;
Trudniej dzień dobrze przeŜyć, niŜ napisać księgę”
(Adam Mickiewicz)
Pomni słów wieszcza piszcie działaniem tę swoją księgę, której pierwsze rozdziały juŜ ukończyliście. Kolejne piszcie zawsze wyraźnym pismem, wielkimi literami, starannie. Piszcie ciekawą historię swojego Ŝycia, ekscytująca powieść, mądrą i budującą w swoim przesłaniu, realistyczną, ale
nie pozbawioną fantazji. Ta księga to jedyne dzieło, do pisania którego zasiadacie kaŜdego dnia –
trzeba więc włoŜyć w nią duŜo serca i wysiłku.
śycząc Wam szczęśliwej drogi, wierzymy, ze nie Zapomnicie o Swojej Szkole, będziecie Ją
odwiedzać i mile wspominać. Korzystając z tej okazji, zachęcamy Was równieŜ do zasilenia szeregów liczącego juŜ ponad 25 lat Stowarzyszenia Wychowanków VIII LO. W niniejszym numerze
„Informatora” znajdziecie informacje o tym, jak zostać członkiem Stowarzyszenia. Deklarację członkowską znajdziecie teŜ na stronie: www.stowwych.8lo.pl
Tam moŜna równieŜ zapoznać się z aktualnymi oraz archiwalnymi numerami naszego kwartalnika.
Zapraszamy takŜe na profil : Stowarzyszenie Wychowanków VIII LO, na Facebook’u.
Zarząd Stowarzyszenia.
Drodzy Absolwenci rocznika 2013!
Zapraszamy Was juŜ dziś wraz z Waszymi Wychowawcami na Spotkanie Opłatkowe
w Auli im. Wojciecha Korfantego w drugą sobotę grudnia (tj. 14. 12. 2013 r.) o godz. 1500.
MATURZYŚCI 2013
Monika Mikołajczyk
Agnieszka Polańska
Izabella Serafin
Katarzyna Soczawa
Julia Stencel
Marta Syska
Sandra Szrot
Aneta Szumowska
Martyna Szymura
Piotr Ścierski
Martyna Trocha
Piotr Wasilewski
Nikola Wosz
Ewa Zientara
klasa III B
wychowawczyni: mgr Anita Chrząszcz
Kinga Bęben
Kamila Dąbrowska
Agnieszka Ferdek
Natalia Filipek
Aleksandra Goleniak
Dominika Growiec
BoŜena Habelok
Damian Jochemczyk
Joanna Klimasz
Monika Kobos
Tomasz Kopiejka
Joanna Kosterska
Klaudia Król
Kamila Kurasz
Karolina Lech
Joanna Lengling
Angelika Łataś
Marta Majewska
Patryk Mandrela
Wojciech Matusz
klasa III C1
wychowawczyni: mgr Anna Dudzińska
Banasiak Mariusz
Barchański Adrian
Burek Marcin
Deja Kamil
Florczuk Wojciech
-2-
INFORMATOR
Gąsior Wioleta
Hash Jakub
Kempski Karol
Maciej Kincel
Paweł Klimasz
Piotr Kłak
Kamil Korus
Urszula Kowalczyk
Edyta Krzychała
Kamil Kuś
Filip Laskowski
Ada Marszałek
Karolina Matelska
Daria Olczyk
Radomir Olczyk
Katarzyna Pająk
Katarzyna Paluch
Aleksander Pień
Aleksandra Polok
Łukasz Proksa
Michał Rak
Miłosz Sidowski
Bartosz Siwiński
Przemysław Stacha
Arkadiusz Szyszkowski
Tomasz Wątroba
Paweł śemła
klasa III C3
wychowawczyni: mgr Brygida Szewioła-Rozlach
Kamil Bialucha
Izabela Böhm
Krzysztof Brawański
Karolina Brzozowska
Wojciech Chmiel
Piotr Domański
Michał Gallus
Adam Garbalski
Mateusz Gaweł
Szymon Gesler
Kamila Haja
Szymon Jankowski
Bartosz Jochemczyk
Filip Kieres
Marceli Kuchta
Krzysztof Marzec
Katarzyna Michno
Monika Niewiadomska
Paweł Nowik
Piotr Orleański
Adrian Pacanowski
Sonia Pacha
Mateusz Pawikowski
Krzysztof Pecyna
Mikołaj Piętak
Monika Piotrowska
Jacek Rymaszewski
Mariusz Serafin
Stephen Stanbridge
Paula Stasiowska
Michał Szczudło
Radosław Wójcik
klasa III C2
wychowawczyni: mgr Marzena Właszczuk
Marcin Ambroziak
Barbara Blaski
Arkadiusz Cwielung
Michał Dawidziuk
Kamil Drabicki
Miłosz Dyla
Maria Feldek
Filip Frysz
Daria Grela
Jakub Janiec
Aleksandra Jurczyńska
Monika KałuŜa
Aleksander Konieczny
Marek Krysztofiak
Dawid Machulec
Jakub Marciniec
Igor Morawski
Kai Niedziela
Jan Orłowski
Piotr Piechota
Maciej Rochel
Piotr Romanek
Łukasz Rosak
Piotr Sieroń
Aleksandra Smolka
Łukasz Stoch
Marek Stuchlik
Tomasz Szyszka
Krzysztof Tatara
Paweł Wesołowski
Cezary Zając
Adrian śmija
2/102
klasa III C4
wychowawczyni: mgr Ewelina Pietrzczyk
Dominika Augustyn
Sylwia Bawer
Magdalena Bogacka
Magdalena Brandys
Gabriel Chmiel
Bartłomiej Drąg
Radosław Dworzyński
Seweryn DŜaluk
Mikołaj Goździkowski
Mateusz Grządka
Paulina Kita
Maciej Kopiec
Jakub Kozera
Tomasz Krowicki
Krzysztof Lesik
Dawid Lewandowski
Seweryn Łaśko
Tomasz Łukawski
Krzysztof Miemiec
Paweł Mrozek
Adam Nawias
Jan Olejek
Sebastian Olesiński
Paweł Orczyk
Piotr Palej
Marcin Piasecki
-3-
INFORMATOR
2/102
Bartłomiej Kosobucki
Anna Kowalczuk
Michał Krupa
Michał KsiąŜek
Marcin Łyp
Mateusz Magosz
Benon Maliszewski
Bartłomiej Matera
Jakub Micał
ElŜbieta Paleta
Piotr Pikul
Jakub Pluta
Bartosz Rychlewski
Adam Seweryn
Ewa Socała
Ireneusz Spyrka
Krzysztof Strycharz
Paweł Tomalik
Wojciech Waniek
Jacek Wieczorek
Karolina Wojak
Dominika Zyśk
Adam Rąpała
Roger Skrzypczyk
Karol Stępień
Surma Maciej
Piotr Szafraniec
Paulina Szymanowska
Sylwester Witek
klasa III D
wychowawca: mgr Mariusz Bogaczyk
Karol Bacik
Michał Cebulski
Katarzyna Chyrowicz
Michał Denysenko
Marta Gołąbek
Jacek Gołda
Łukasz Grobert
Roman Hyla
Kamil Kalisz
Piotr Klasa
Paweł Kolarczyk
Pracę rozpoczęła w 1996 roku w Zwspole
Szkół Ogólnokształcących dla Dorosłych w Katowicach.
Od 2004 roku jest takŜe nauczycielem chemii
w VIII Liceum Ogólnokształcącym im. Marii Skłodowskiej-Curie w Katowicach.
W 2006 roku ukończyła podyplomowe studia
kwalifikacyjne na Wyddziale Matematyki, Fizyki
i Chemii Uniwersytetu Śląskiego w zakresie fizyki.
Profesor
Anna
Dudzińska
*********************************
Urodzona 14 grudnia 1967 roku w Czeladzi.
Pochodzi z rodziny nauczycielskiej: matka nauczyciel
fizyki, ojciec fiozyk – profesor na Politechnice Częstochowskiej.
W 1992 roku ukończyła wyŜsze magisterskie
studia na Politechnice Ślaskiej w Gliwicach, na Wydziale Chemicznym, kierunku Technologia Chemiczna, uzyskując tytuł magistra inŜyniera.
Chemia nie naleŜy do łatwych dziedzin nauki,
dlatego trzeba docenić wysiłek jaki podejmują pedagodzy w jej nauczaniu. Szczególnie trudne jest to
w PIKu, gdzie większość uwagi poświęca się matematyce i fizyce. Jak więc przekazać tajniki chemii
kiedy spotyka się z tak duŜym oporem, jednocześnie
nie zaniedbując jednostek, które pragną się jej poświęcić w przyszłości ? Uczniów trzeba zainteresować tą dziedziną, wskazać intrygujące zawiłości,
a jednocześnie dać solidne podstawy do dalszego jej
studiowania, tym którzy planują się rozwijać w tej
dziedzinie. To udało się pani Annie Dudzińskiej, która uwaŜana jest za dobrego dydaktyka, a ostatnio
sprawdziła się takŜe w roli wychowawcy. My – klasa
c1 uczęszczająca do VIII liceum w latach 2010-2013,
-4-
INFORMATOR
jako jej pierwsi wychowankowie, moŜemy to potwierdzić.
Niemal trzy lata temu, pierwszego dnia września ustawieni równo w rzędzie oczekiwaliśmy
z trwogą na twarzach na dalszy rozwój sytuacji. Jacy będą nowo poznani koledzy? Czy spodoba nam
się w liceum? Jakie są wymagania? AŜ wreszcie: kto
będzie naszym wychowawcą? – Takie pytania zadawali sobie wszyscy, a dzisiaj juŜ, będąc w trzeciej
klasie znamy na nie odpowiedzi. Na kaŜde z nich
chciałoby się szczegółowo wypowiedzieć, ale tematem tego artykułu jest postać naszej opiekunki – pani
Anny Dudzińskiej.
OtóŜ stojąc na sali gimnastycznej w pewnym
momencie wszystkim zebranym ukazało się grono
pedagogiczne – kroczyli w kierunku juŜ przybyłych,
a część z nich podąŜała w naszą stronę – przeraŜonych pierwszaków. O dziwo, kiedy dotarła do nas
jedna z nauczycielek, nie była to nasza obecna wychowawczyni, ale pani Marzena Właszczuk. Z myślą,
Ŝe to właśnie ona będzie pełniła funkcję wychowawcy naszej klasy, uczestniczyliśmy w akademii, gdzie
odbyło się pasowanie oraz uroczyste przywitanie nowo przybyłych. Po zakończeniu uroczystości inaugurujących rok szkolny wraz za swoimi przypisanymi wychowawcami mieliśmy
udać się do klas. Przekonani, iŜ prowadzi nas
właściwy nauczyciel pewnie przekraczaliśmy
próg szkoły, ale zostaliśmy zatrzymani nie pokonawszy nawet pierwszej kondygnacji. To pani Dudzińska szła w naszą stronę z informacją
o błędzie, który wyniknął w nieznany sposób:
otóŜ od tej chwili nie byliśmy juŜ wychowankami pani Właszczuk, a właśnie pani Anny.
Tak rozpoczęła się nasza znajomość,
ale pomimo początkowych nieścisłości, w dalszych latach rozumieliśmy się i współpracowaliśmy. Oczywiście, jak to bywa w kaŜdym aspekcie Ŝycia, bywały momenty gorsze i lepsze, ale
2/102
mogliśmy liczyć na spokój, opanowanie i pomoc ze
strony wychowawczyni.
Z czasem okazało się, Ŝe z panią Anią Dudzińską będziemy widywać się nie tylko podczas godzin wychowawczych, ale i zajęć chemii. Taki plan
lekcji umoŜliwił nam częstszy kontakt, a to z kolei
umocnienie łączących nas więzi. Niejednokrotnie bowiem, kiedy przychodziliśmy z jakimś problemem,
pani Profesor wykorzystywała lekcję chemii, tylko po
to aby nam pomóc. No, czasem trzeba było liczyć się
z tym, Ŝe owe zajęcia zostaną odrobione podczas
godziny wychowawczej, gdyŜ nauczanie chemii stanowiło priorytet.
Co więcej starała się zawsze aby lekcje
prowadzone przez nią były na jak najwyŜszym poziomie mimo zawęŜonego dostępu
do materiałów. ZawęŜonego, poniewaŜ nasza szkoła niestety nie jest wyposaŜona w
odpowiednią pracownię. Ten defekt pani
Anna Dudzińska sprytnie zastąpiła licznymi
prezentacjami pokazującymi doświadczenia
przez nią omawiane. RównieŜ w trakcie godzin wychowawczych korzystała z najnowszych technologii, aby zobrazować tematy
jakie poruszaliśmy.
Obdarzyła nas zaufaniem i idąc z duchem
czasu w razie zajścia takiej konieczności
kontaktowała się z nami poprzez telefon lub
sms. Dlaczego to takie dziwne? OtóŜ niewielu znamy nauczycieli, którzy byliby
skłonni do tego rodzaju komunikacji. Pamiętam, kiedy to po raz pierwszy napisała do nas pani Ania, odnośnie wycieczki. Nie był to zwykły dzień
pracy, ale przejęta losem jej wychowanków chciała
uzyskać informacje o stanie planowanego wyjazdu.
Przez trzy lata mieliśmy okazję poznać naszą
wychowawczynię takŜe z innej, mniej oficjalnej strony. Pozwoliły nam na to głównie coroczne wycieczki,
na których kaŜdy nauczyciel, z dala od wymogów
szkoły, moŜe okazać się „człowiekiem”. Choć nie bez
-5-
INFORMATOR
2/102
obaw, ku uciesze uczniów Pani Ania przystawała na
nasze propozycje wyjazdu w góry. Tym sposobem
miejscami, do których się udaliśmy stały się Tatry
i Pieniny. Tam zwykle okazywało się, Ŝe bać mogła
się tylko o nas, bo sama bez problemów radziła sobie z górskimi szlakami. Szła jako ostatnia tylko
wówczas gdy musiała zamykać grupę i nie schodziła
ze szlaku przed osiągnięciem celu, za wyjątkiem sytuacji gdy konieczny był przyśpieszony powrót, któregoś z kontuzjowanych uczniów. Przemierzaliśmy razem nie tylko strome i atrakcyjne wizualnie ścieŜki
wzgórz, ale i wąskie korytarze jaskiń, po to by odpocząć w ciepłej wodzie basenów termalnych. Charakterystyczna dla szkolnych wycieczek jest specyficzna
atmosfera, którą tworzy nie tylko brak lekcji w ciągu
tygodnia, więcej wolnego czasu, ale i moŜliwość polepszania kontaktów między uczniami i nauczycielami. Pani Anna doskonale to rozumie i potrafi zminimalizować właściwy nauczycielom rygor, dając nam
więcej luzu. Potrafi przymknąć oko na przedłuŜającą
się ciszę nocną, czy odrobinę młodzieńczego szaleństwa.
Choć nasza edukacja w VIII liceum dobiega
końca i nasze drogi w końcu się rozejdą, to pani Anna Dudzińska zawsze będzie się nam kojarzyć z miłymi chwilami spędzonymi w szkole średniej. Dlatego
Ŝyczymy aby jej przyszli wychowankowie byli tak uroczy jak my.
Daria i Ula
AQQ
kolejny odcinek na literę T
Profesor Walery Pisarek oceniając słownictwo
najmłodszego pokolenia Polaków zauwaŜa między
innymi „Nie było tak beznadziejnie słabych jak obecnie. Ale zarazem tak dobrych. To zresztą typowe dla
dzisiejszych Polaków, w większości dziedzin róŜnice
między nimi są większe niŜ kiedykolwiek. Zarówno
pod względem zamoŜności, poziomu wiedzy czy ruchliwości społecznej a takŜe znajomości ojczystej literatury czy znajomości ... ortografii. Staliśmy się
krajem wielkich kontrastów i młodzieŜy ta prawidłowość teŜ nie omija”.
Negatywnym teŜ zjawiskiem zdaniem Profesora jest fakt, „Ŝe wszyscy dziś piszą a nikt nie czyta”.
ChociaŜ osobiście pragnę polemizować z tym zda-
niem, poniewaŜ nie trzeba teŜ pisać a wystarczy się
tylko podpisać co zauwaŜyć moŜna kupując kolorowe kartki świąteczne, gdzie na rewersie ktoś wypisuje za nas mniej lub bardziej wyszukane „gotowce”.
RównieŜ obecnie nie rozmawiamy ze sobą, tylko
„komunikujemy”. ChociaŜ nie brak osób niezwykle
wymownych, ale paradoksalnie bardzo źle mówiących. Zwłaszcza jeśli chodzi o wymowę. Za mały nacisk kładzie się na to – podobno z braku czasu - zarówno w szkole, jak i na studiach. Teraz liczy się co
innego: naturalność, luz, swoboda, dosadność,
a mniej językowa poprawność czy elegancja o czym
świadczy wielka kariera złotoustego narciarskiego
skoczka z Wisły i jego „dupka na buty, garbik i fajeczka”. Niechlujność zbiega się z gubieniem uroku
polszczyzny tego co nawet w pisowni róŜni ją od angielskiego. NaleŜy zastanowić się czy jeszcze jesteśmy wspólnotą językową, czy teŜ w Polsce mówi się
róŜnymi językami, w zaleŜności od środowiska, wieku i regionu? Polszczyzna podzielona została na języki, podjęzyki i róŜne ich odmiany. Młody człowiek
na Facebooku uŜywa innych słów niŜ w rozmowie
z dziadkiem a i samo określenie osoby starszej dawniej zwanej „wapniakiem” zamienione zostało na nie
mniej urocze słowo „nietoperz”. Dawny entuzjastyczny epitet „bombowy” teŜ juŜ raczej nieświeŜy, ale
„obłędny” – moŜe jeszcze na czasie. Świadomie i celowo uŜywa się słów niezgodnie z ich pierwotnym
znaczeniem ze słynną „masakrą” na czele.
„Agresywny” to juŜ dziś nie oznacza
„dokonujący agresji” ale słuŜy na podkreślenie
intensywności jakiegoś zjawiska,
„Oportunista” to nie stawiający opór – dziś
oznacza człowieka pozbawionego zasad moralnych przystosowujący się do sytuacji,
„Pasjonat” to nie złośnik, ale ktoś kto lubi coś
pasjami,
„Unikat” to nie rzecz jedyna w swoim rodzaju,
ale ktoś kto unika kobiet.
Najmłodsze pokolenie gubi słowa i formy gramatyczne zapisane w literaturze np. zdarza się, Ŝe
młody człowiek po maturze pyta, co to są
„lice” (bielsze od mleka)albo czy „drzewiej” znaczy
stawaj za drzewem, a „samotrzeć” ma coś wspólnego z tarciem. MoŜe to są teŜ skutki wywieszenia białej flagi przez szkołę w kwestii czytania lektur. Chyba
naleŜy jednak podsycać uŜywanie pięknych acz ginących słów. śeby młodzieŜ nie „lajkowała” ale mówiła. Na szczęście wciąŜ najbardziej wpływowe środowisko równieŜ nie tylko językowe to rodzina. To
bardzo waŜne bo tu się właśnie rozgrywa ta historyczna sztafeta pokoleń. Nawet jak relacje bywają
luźniejsze, niŜ kiedyś, to są one podtrzymywane. Bowiem jak donosi prasa regionalna równieŜ władza nie
mówi do nas po polsku. W urzędowym języku i na
rządowych stronach internetowych.
-6-
INFORMATOR
Na pewno z brzydkim zapoŜyczeniem przez
niezrozumiałe tłumaczenie, mamy do czynienia w
przypadku „dedykowania”. Dedykować, w języku polskim, moŜna komuś ksiąŜkę lub dzieło sztuki. Tymczasem mniej więcej dwa lata temu w środowisku
„białych kołnierzyków” zaczęto uŜywać tego okropnego (w tym zastosowaniu) słowa mówiąc o pakiecie
usług „dedykowanych” dla danej grupy klientów
i dziś ludziom totalnie odbiło – uŜywają tego wszędzie. JuŜ nawet przegródki w portfelach są dedykowane monetom bądź banknotom. W dodatku stosują nieprawidłową relację (dedykowany, zamiast dedykowany dla, na). Fakt niewłaściwego przetłumaczenia – zamiast jak po angielsku „dedicated”, po polsku
mówi się „poświęcone” lub „przeznaczone”. O tym
zjawisku mówi teŜ Profesor Miodek: ludzie uŜywają
nagminnie zwrotu „dokładnie” przez błędne odniesienie do angielskiego „certainly”. Rekordy, w tym mówiąc dosadnie-debilizmie językowym, bije PLL LOT,
który mówi w swoich komunikatach o „destynacji” (zamiast o „porcie przeznaczenia” czy „lotnisku
docelowym”), a po skardze pasaŜera informował
o przeprowadzeniu „inwestygnacji” (ratunkuuuu!).
Politycy często mówią, Ŝe „nie posiadają wiedzy w danej sprawie”. Tymczasem wiedzę moŜna
mieć po skończeniu studiów, a o danej sprawie po
prostu się wie- lub nie.
Narzekać teŜ moŜna jak wiele wulgarności
i chamstwa jest w internecie, jeszcze więcej niŜ w Ŝyciu. Ale z drugiej strony naleŜy być sprawiedliwym,
nie ma w codziennym Ŝyciu tak duŜo swoistej poezji
jak w polszczyźnie uŜywanej przez młodzieŜ, której
próbkę juŜ na literę T zamieszczamy poniŜej.
- tablica Mendelejewa – tanie wino,
- tabun – uczniowie w biegu,
- tajfun – kłótnia,
- talerze – biust,
- tasiemiec – chudeusz,
- taśma – długa ściąga,
- teleskopy – okulary,
- terminatorium – lekcja wf,
- tłusty gen – otyły człowiek,
- to-ci-pa – cześć,
- tokować – odpowiadać na lekcji,
- total – coś wyjątkowego,
- trafiony – uczeń wyrwany do odpowiedzi,
- trawa – marihuana,
- tron - sedes,
- truć – mówić coś bez sensu,
- trząść portkami – bać się,
- trzy kwadranse na niuanse – lekcja wychowania,
- tulipan – chłopak zalecający się do wielu dziewczyn,
-tyni-tyni – skrzypce.
2/102
CZAR STAREJ FOTOGRAFII
CZYLI WSZYSTKO DOBRE
CO SIĘ DOBRZE KOŃCZY
(EDYCJA KOLEJNA)
W ponad dwudziestopięcioletnim okresie wydawniczym kwartalnika, który u wielu wzbudzał
i wzbudza conajmniej zdziwienie (zobacz poprzedni
numer) publikowane były opracowania o róŜnorodnej
tematyce.
Jedne z nich jak np. POCZET NASZYCH PEDAGOGÓW ukazują się stale, inne pojawiają się na
firmamencie wydawniczym niczem meteoryty. Takim
jest bogato ilustrowany z racji poruszonego tematu
cykl o nazwie „Czar starych fotografii”, na których
utrwalone zostały ulotne chwile z lat szkolnych członków Stowarzyszenia Wychowanków Naszej Szkoły.
Ostatnio takie zdjęcia nadesłały nam dwie urocze
koleŜanki Ewa Brol i Jola Czerniawska od lat współpracujące z naszą wspólnotą. Amatorskie zdjęcia na
małym formacie 7x10 cm (dziś króluje znacznie
większa pocztówka). Zdjęcia dwukolorowe czyli,
czarno-białe, ale ileŜ zawierają treści i wspomnień.
Spisał E.Świdziński
-7-
INFORMATOR
2/102
Są to fotograficzne utrwalenia z bieszczadzkiej wycieczki klasy maturalnej z 1972 rocznika.
W owym czasie kaŜda wycieczka oprócz części rekreacyjno-rozrywkowej zawierać musiała przesłanie o historycznym i politycznym wydźwięku.
Jeśli więc był to wyjazd do Zakopanego to koniecznie naleŜało zaliczyć Poronin. Tu, bowiem ponoć bywał w latach 1913 i 1914 sam „wielki” Lenin
i dlatego w tej liczącej około 4 tysięcy mieszkańców
wsi zatrzymywały się nawet pociągi ekspresowe.
Maturzyści z 1972
roku wybrali się w Bieszczady, gdzie głównym
celem były miejsca związane z Walterem, czyli
Generałem
Karolem
Świerczewskim, a którego Ŝyciorys winien był
znać kaŜdy uczeń szkoły, zwłaszcza, gdy wychowawcą był nauczyciel
historii. Tak, więc maturzyści mieli prawo, ba
nawet obowiązek w podniosłym nastroju złoŜyć
wiązankę kwiatów pod
odpowiednim obeliskiem,
uczcić stosowną minutą ciszy „Człowieka, który się
kulom nie kłaniał”, o czym moŜna było wyczytać w
wielonakładowych ksiąŜkach dla młodzieŜy (zob. załączony wykaz). Zrobiono prawdopodobnie teŜ
wspólne zdjęcie pod pomnikiem, które jednak się nie
zachowało.
W yc i e c zk a
omal nie zakończyła się fatalnie.
Powodem
była
postawa
jej
uczestników nielicująca z prawidłową postawą przodującej szkoły, jaką była ówczesna
szkoła TPD 2 im.
wielkiego komunisty niemieckiego
Wilhelma Piecka.
OtóŜ został przemycony
alkohol
i co gorsza skonsumowany przez
uczestników
w miejscu zakwaterowania, to jest w drewnianym schronisku PTTK
w Wetlinie w gminie Cisna, nad potokiem Wetlina,
na granicy Ciśniańsko-Wetlińskiego Parku Krajobrazowego z Bieszczadzkim Parkiem Narodowym.
Chłopcy, jak to chłopcy wypili coś mocniejszego,
a dziewczyny, jak wspominają nostalgicznie po latach, sączyły słodkie winko. Odkrywcą nagannego
zachowania był wychowawca klasy, wybuchła straszna awantura z groźbą niedopuszczenia do egzaminu
dojrzałości. Tym bardziej napawało to strachem delikwentów wszak wszyscy mieli w pamięci przykry
ewenement, gdy dwa lata wcześniej (1970) zawieszona została matura w szkole i którą zdały jedynie
trzy uczennice. Prawdopodobnie załagodzić sytuację
udało się Profesorowi J.Zgryzie, który wstawił się za
młodzieŜą.
Co moŜna wyczytać z załączonych fotografii:
działo się to wczesną wiosną, o czym świadczą swetry uczestników tj. trzydziestuparu uczniów (gdzie 2/3
stanowiły urodziwe dziewczęta). Warunki były raczej
skromne (schronisko drewniane PTTK). Obiadową
zupę zakanszano chlebem, ale na stołach były obrusy i serwetki, a w oknach zasłony i firanki. Z załączonych zdjęć wynika, Ŝe nie fotografowano urokliwych
cerkiewek łemkowskich, które robiły na mnie niesamowite wraŜenie, stojąc w szczerych polach
(poniewaŜ ze wsi pozostały tylko fundamenty po domach lub sterczące gdzieniegdzie kominy).
Na szczęście awantura została zaŜegnana
i maturę zdało 67 uczennic i uczniów, co niektórzy
po latach będąc absolwentami wstąpili w szeregi
Stowarzyszenia Wychowanków, będąc, co naleŜy
podkreślić aktywnymi członkami wspólnoty, niejednokrotnie ratującymi w trudnych zawirowaniach organizacyjnych.
-8-
Eugeniusz Świdziński
(Zdjęcia dostarczyła Ewa Brol)
INFORMATOR
2/102
Sybiracy dla VIII LO
Szkoła nasza słynie z działań mających na celu pielęgnowanie narodowej historii i tradycji. Wieloletnia współpraca ze Związkiem Sybiraków, Światowym Związkiem śołnierzy AK oraz środowiskiem
śołnierzy Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie jest
i deportowanych, którzy zapisali jedną z bolesnych
kart historii Polski, a dziś ich szeregi z naturalnych
powodów kurczą się, dlatego odpowiedzialność za
pamięć musi być przekazywana coraz młodszym
pokoleniom.
wyrazem troski o historyczno-patriotyczną edukację
młodzieŜy. Owocem przywołanej współpracy jest
utworzona w Naszym Liceum w 2005 roku Izba Pamięci ku czci Ŝołnierzy walczących w okresie
II Wojny Światowej pod dowództwem brytyjskim na
frontach zachodnich.
Czy współczesny młody człowiek jest jeszcze
zainteresowany losami minionych pokoleń i coraz
odleglejszą historią narodu? Wątpliwości te rozwiała
młodzieŜ Naszej Szkoły, która z radością przywitała
Sybiraków, a jeszcze długo po zakończeniu oficjalnych uroczystości z uwagą słuchała wspomnień gości.
7 marca bieŜącego roku ekspozycję pamiątek
w Izbie Pamięci na stałe wzbogaciły materiały ofiarowane przez Związek Sybiraków. Ich przekazanie
miało bardzo uroczysty charakter. Wyjątkowe spotkanie rozpoczęła pani dyrektor Anna Dziedzic, podkreślając otwartość szkoły na współpracę ze Związkiem Sybiraków oraz doceniając niebagatelną wagę
wychowawczą dwustronnych kontaktów. W swoim
przemówieniu pani Prezes Śląskiego Oddziału
Związku Sybiraków Danuta Sedlak mówiła
o niełatwej historii Związku, który załoŜony w 1928
roku istniał do II wojny światowej, po niej zaś aŜ do
roku 1988 jego reaktywacja ze względów politycznych była niemoŜliwa. W roku bieŜącym Związek
obchodzi zatem jubileusz 85-lecia powstania i 25lecia reaktywowania. Pani Prezes podkreśliła równieŜ potrzebę pielęgnowania pamięci o zesłanych
-9-
Oprawę artystyczną uroczystości przygotowała młodzieŜ pod kierunkiem członka Stowarzyszenia
Wychowanków – Damiana Norasa. Pieczę nad stroną organizacyjną imprezy, jak zwykle perfekcyjnie,
sprawował opiekun Izby Pamięci płk Zygmunt Dygas. Stowarzyszenie wychowanków VIII LO podczas
uroczystości reprezentowali Ewa Nieradzik I Eugeniusz Świdziński.
oprac. Damian Noras
INFORMATOR
2/102
XII SPOTKANIA
Z MATEMATYKĄ
W dniach 12 -13 marca 2013 r. odbyła się
w naszej szkole dwunasta sesja popularnonaukowa
z cyklu Spotkania z Matematyką. Jest ona organizowana od 2002 roku przez nasze Liceum oraz Oddział Górnośląski Polskiego Towarzystwa Matematycznego. (Więcej o Spotkaniach z Matematyką
moŜna przeczytać na stronie www.mat.8lo.pl)
Od 2010 r. kulminacyjnym punktem Spotkań
z Matematyką jest wręczenie Nagrody im Profesora
Teodora Paliczki. Tegorocznym laureatem został finalista LXIII Olimpiady Matematycznej – Wojciech
Waniek. (Więcej o nagrodzie moŜna przeczytać na
stronie http://nagroda.8lo.pl)
Drugi dzień sesji rozpoczęliśmy wykładem dr Anny
Wysoczańskiej-Kuli, absolwentki z 1999r. Wykład nosił
tytuł: „Między przypadkiem
a matematyką”. Tego dnia
gościliśmy w naszej szkole
gimnazjalistów. Referaty wygłaszali nasi uczniowie oraz
debiutant - uczeń gimnazjum
nr 21 w Katowicach.
W tym roku
głównym gościem
Sesji był absolwent
naszej
Szkoły
z 1964 roku - prof.
dr hab. Adam Paweł Wojda z Akademii
GórniczoH u t n i c z e j
w Krakowie. Wygłosił wykład inauguracyjny
pt.: „Dlaczego dyskretna?”
W pierwszym dniu Sesji wysłuchaliśmy ponadto referatów uczniów III LO im. A. Mickiewcza w Katowicach, I LO im. B Chrobrego w Pszczynie oraz naszego Liceum.
Uczestnicy mieli moŜliwość poznać róŜne oblicza Królowej Nauk - było po trosze: matematyki
wyŜszej, historii matematyki, zastosowań i zagadek
matematycznych. Całość urozmaicały akcenty muzyczne w wykonaniu naszych szkolnych muzyków
i ich przyjaciół.
- 10 -
INFORMATOR
W związku ze złoŜoną przeze mnie
10 kwietnia 2013 roku rezygnacją z funkcji prezesa i członka zarządu Stowarzyszenia oraz przyjęciem funkcji pełniącego
obowiązki prezesa przez Pana Tadeusza
Łapińskiego, przedstawiam sprawozdanie z pracy Stowarzyszenia w ostatnich
miesiącach oraz wykaz inicjatyw perspektywicznych.
Damian Noras
Sprawozdanie z działań podjętych
przez Stowarzyszenie Wychowanków VIII LO od 8 grudnia 2012 do
kwietnia 2013
Przedstawiam informacje na temat podjętych
od 8 grudnia 2012 roku działań w ramach Stowarzyszenia Wychowanków 8 LO im. M. SkłodowskiejCurie w Katowicach.
1. Zgłosiłem ideę ustanowienia Medalu im. Józefa
Grzbieli dla kończących Naszą Szkołę
uczniów, którzy łączą osiągnięcia sportowe z
bardzo dobrymi wynikami w nauce. Nauczyciele wychowania fizycznego zasugerowali, by co
roku przyznawać 1 medal dla dziewczyny i 1
medal dla chłopaka, którzy ukończyli szkołę.
W związku z tym zakupiłem ze środków własnych (bez obciąŜania konta Stowarzyszenia)
10 medali ze stosownym nadrukiem. Prosty rachunek wskazuje, Ŝe medale mogą być wręczane przez najbliŜsze 5 lat, a po ich upływie
deklaruję zakup kolejnych.
2. Wystąpiłem z inicjatywą zorganizowania Memoriału im. Józefa Grzbieli – wybitnego nauczyciela wychowania fizycznego Naszej Szkoły, więźnia obozu koncentracyjnego, wybitnego
wychowawcy młodzieŜy. W związku z tą ideą:
a) Wiceprezes Świdziński pozyskał fundatora
pucharu – Pana Tadeusza Łapińskiego.
b) Forma memoriału oraz skład uczestników
pozostaje w gestii nauczycieli wychowania
fizycznego w naszej szkole.
3. Uruchomiłem stronę internetową Stowarzyszenia, na której do pobrania są druki Deklaracji
Członkowskich oraz informacje dotyczące
moŜliwości wpłaty na konto Stowarzyszenia
opłaty członkowskiej.
Zgodnie z dawną juŜ sugestią Pana Dawidowskiego na naszej stronie udostępniłem w formie elektronicznej aktualny oraz wybrane archiwalne numery „Informatora”. W tej formie
2/102
moŜe on docierać do nieograniczonej liczby
odbiorców.
Adres strony internetowej: stowwych.8lo.pl
4. Uruchomiłem profil Stowarzyszenia na Facebooku (nieograniczone moŜliwości propagowania
Stowarzyszenia, historii i współczesności Naszej Szkoły)
5. Wprowadziłem Stowarzyszenie do Twittera, co
pozwala na przekaz informacji „w świat”.
(wszystkie podjęte w Intrenecie działania –
strona internetowa, Facebook, Twitter są oczywiście bezpłatne)
6. Dzięki inicjatywie wiceprezesa Świdzińskiego
ukazał się kolejny numer „Informatora”
7. Występuję z inicjatywą przeprowadzenia we
wrześniu 2013 (a później juŜ co roku) wykładu
dla klas pierwszych na temat historii Naszej
Szkoły oraz jej wybitnych nauczycieli i absolwentów.
8. Proponuję od przyszłego roku szkolnego
(październik) zorganizować konkurs dla kl. 1
na temat historii szkoły ( nagrodę zakupiłem ze
środków własnych)
9. Proponuję od przyszłego roku szkolnego
(wrzesień-listopad) zorganizować konkurs dla
kl. 2 na impresję literacką na temat szkoły, jej
historii itp. (nagrodę zakupiłem ze środków
własnych)
Punkty 7,8,9 deklaruję organizować corocznie
we własnym zakresie, włącznie z nagrodami (bez obciąŜania konta Stowarzyszenia). Do wręczania nagród zaproszę prezesa Stowarzyszenia lubi (i) innych członków Zarządu, relacja z konkursów będzie
przygotowana do druku w „Informatorze”.
Inicjatywy perspektywiczne:
1. Memoriał J. Grzbieli – puchar przechodzi na
własność druŜyny trzykrotnie zwycięŜającej w
memoriale (co najmniej 3 lata bez kosztów)
2. Medale im. J. Grzbieli dla wyróŜniających się
absolwentów klas 3 (1 medal dla dziewczyny, 1
dla chłopaka; mamy zakupionych 10 medali – 5
lat bez kosztów)
3. S t r o n a
i n t e r n e t o wa
S t o wa r zys ze n i a
(bezterminowo, bez kosztów)
4. Profil Stowarzyszenia na Facebooku ( bezterminowo, bez kosztów)
5. Informacje na Twitterze (bezterminowo, bez
kosztów)
6. Wykład dla klas 1 (bezterminowo, bez kosztów)
7. Konkurs dla klas 1 (bezterminowo, nagrody w
moim zakresie)
8. Konkurs dla klas 2 (bezterminowo, nagrody w
moim zakresie)
9. Udział przedstawicieli Stowarzyszenia w uroczystościach, imprezach szkolnych o róŜnym charakterze.
- 11 -
Damian Noras
INFORMATOR
2/102
JAK ZOSTAĆ CZŁONKIEM STOWARZYSZENIA WYCHOWANKÓW
VIII LICEUM OGÓLNOKSZTAŁCĄCEGO
IM. MARII SKŁODOWSKIEJ-CURIE W KATOWICACH
Członkiem zwyczajnym Stowarzyszenia moŜe być kaŜdy wychowanek Szkoły mający
pełną zdolność do czynności prawnych i dysponujący pełnią praw publicznych, który złoŜy
pisemną deklarację i opłaci roczną składkę członkowską w wysokości 30 zł (emeryci, renciści
i studenci 20 zł, zamieszkali poza granicami kraju – 10 euro lub równowartość w PLN).
Deklarację moŜna przesyłać na adres:
Stowarzyszenie Wychowanków VIII LO im. Marii Skłodowskiej-Curie,
ul. 3 Maja 42, 40-097 Katowice
lub oddać w sekretariacie Szkoły.
Składkę prosimy przesyłać na aktualne konto Stowarzyszenia:
Stow. Wych. VIII LO im. M. Skłodowskiej-Curie
Credit Agricole Bank Polska S. A. 27 1940 1076 3023 3627 0000 0000
z zaznaczeniem: „ Składka członkowska”
Telefon kontaktowy: Sekretariat Szkoły 032 253 94 32
Redaguje kolegium w składzie: Wojciech Kwapis, Ewa Nieradzik, Damian Noras,
Jolanta Szopa, Eugeniusz Świdziński, Teresa Zając.
Wydawca:
Stowarzyszenie Wychowanków VIII Liceum Ogólnokształcącego
im. Marii Skłodowskiej - Curie w Katowicach.
Adres redakcji i wydawcy: 40-097 Katowice, ul. 3 Maja 42, tel. 032 258 59 67
Redakcja zastrzega sobie prawo do redagowania i skracania tekstów.
Nie zamówionych materiałów redakcja nie zwraca.
- 12 -
Download

DECYZJA WYKONAWCZA KOMISJI z dnia 7 listopada 2013 r. w