CHIRURGIA STOMATOLOGICZNA
C17
GUZY ŁAGODNE
Pęcherzykowy
Splotowaty
Akantotyczny
Ziarnistokomórkowy
CECHY GUZA ŁAGODNEGO:
Otoczenie zmiany torebką łącznotkankową
Wyraźne ograniczenie od otoczenia
Powolny rozprężający wzrost
Brak tendencji do naciekania podścieliska
Nie daje przerzutów
Zbudowany z komórek wysokozróżnicowanych
Nie daje wyniszczenia nowotworowego
Możliwość nawrotów po nieradykalnym usunięciu
Guzy łagodne mogą rozwijać się z:
Guzy łagodne dzielimy na :
Zębopochodne
Łącznotkankowe
Zapalne
Guzy zębopochodne
(tumor odontogenes)
Obraz kliniczny, mikroskopowy, rtg. zależy od :
-Fazy odontogenezy
-Umiejscowienia
-Stopnia zaawansowania
-Mineralizacji tkanek z których guz jest zbudowany
KLASYFIKACJA PINDBORGA I KRAMERA
Szkliwiak (adamantinoma)
Zębiak (odontoma)
Kostniwiak (cementoma)
Śluzak (myxoma)
SZKLIWIAK (adamantinoma)
Najczęstszy guz zębopochodny, przeważnie u młodych
ludzi (3-4 dekada życia)
Rozwija się z :
- komórek nabłonka narządu szkliwnego
-z wysp nabłonkowych Malasseza
-z nabłonka torbieli zawiązkowej
Wzrasta powoli, początkowo wykrywany jedynie w rtg
Po zniszczeniu istoty zbitej kości nacieka tkanki miękkie
Jest guzem półzłośliwym (w miarę wzrostu może ulec
zezłośliwieniu i metaplazji
Obraz kliniczny szkliwiaka
Głównie w żuchwie (tylny odcinek trzonu, kąta i gałęzi), w
szczęce spotykany w zatoce szczękowej
Bezobjawowy, niewielkich rozmiarów, chorzy zgłaszają się
do lekarza z zaawansowanym stadium
Wzrost guza powoduje rozdęcie kości, ścieńczenie blaszki
korowej (chrzęst pergaminowy)
W żuchwie – złamania patologiczne
Makroskopowe cechy szkliwiaka:
-gąbczasty, jamisty guz
-wysłany cienką wyściółką lub bez torebki
-treść wypełniająca jest galaretowata lub półpłynna o
zabarwieniu szaroróżowym bez opalescencji
Postacie szkliwiaka:
Typy obrazu histologicznego:
©Fiscus
Typ nie ma znaczącego wpływu na rokowanie
Szkliwiaki różnicuje się z :
Torbielą zębopochodną lub naskórkową
Dysplazją włóknistą kości
Ziarniniakiem naprawczym olbrzymiokomórkowym
Śluzakiem
Szkliwiak trzonu i gałęzi żuchwy –postać pęcherzykowa
Deformacja twarzy towarzysząca szkliwiakowi w kącie
żuchwy
LECZENIE
doszczętne usunięcie na drodze odcinkowej resekcji kości z
marginesem nie zmienionych tkanek (możliwość nawrotów)
Ubytki poresekcyjne powinny być jednoczasowo
odtworzone przeszczepem kości własnopochodnej (talerz
kości biodrowej) .W szczęce stosuje się rehabilitacje
protetyczną
ZĘBIAK (odontoma)
Powstaje na skutek zaburzeń rozwojowych tkanek narządu
zębowego wywołanych przez zakażenie lub uraz
Najczęściej podczas drugiego ząbkowania
Może powodować opóźnione wyrzynanie zębów stałych
(głównie siekaczy górnych)
Zwykle bezobjawowy
Duży guz daje:
- dolegliwości bólowe o charakterze
neuralgicznym ,
uciskając nerw V
- rozchwianie i przemieszczenie zębów
Rodzaje zębiaków:
Zębiak twardy (zębina, cement, szkliwo)
Miękki (nabłonek szkliwny, tkanka łączna, wysepki
cementu i zębiny)
Mieszany
Złożony (twór torbielowaty, otoczony torebką ,wypełniony
płynem i tworami przypominającymi miniaturowe zęby)
KOSTNIWIAK (cementoma)
Obraz kliniczny kostniwiaka:
Obraz radiologiczny kostniwiaka:
Postać niedojrzała- przejaśnienie
Później osteolityczne zacienienie otoczone rąbkiem
przejaśnienia („halo”)
Kostniwiak dojrzały – ognisko zagęszczenia otoczone
strefą przejaśnienia
Ma związek z zębem
LECZENIE
Wyłuszczenie wraz z zębem w sąsiedztwie którego się
znajduje
[email protected]
C17
1/6
CHIRURGIA STOMATOLOGICZNA
C17
Duże - doszczętne usunięcie na drodze odcinkowej resekcji
kości
Ubytki poresekcyjne powinny być jednoczasowo
odtworzone przeszczepem kości własnopochodnej .W szczęce
stosuje się rehabilitacje protetyczną
Kostniwiak wypełniający prawą zatokę szczękową
ŚLUZAK (myxoma)
Zbudowany z galaretowatej substancji podstawnej w której
są gwiaździste i okrągłe komórki pierwotnej miazgi zębowej
Po rozcięciu guza wydobywa się szklista masa
Częściej w kości żuchwy, rzadziej w obrębie szczęki,
policzka i na podniebieniu
Określany jako guz półzłośliwy ( skłonność do
miejscowego naciekania, nie daje przerzutów); <wg.prof.
Bartkowskiego>
Śluzak w jamie ustnej występuje w połączeniu z innymi
tkankami jako:
Włókniakośluzak (fibromyxoma)
Chrzęstniakośluzak (chondromyxoma)
Kostniakośluzak (osteomyxoma)
NADZIĄŚLAK (epulis)
Zapalno-rozrostowa zmiana guzopodobna umiejscowiona
na dziąsłach
Punktem wyjścia są tkanki przyzębia (dziąsło, ozębna i
okostna )
Częściej w okolicy zębów siecznych i kłów
Rzadko przy zębach bocznych i w obrębie bezzębnego
wyrostka
Typy nadziąślaków:
Ziarninowy (e.granulomatosa)
Włóknisty (e.fibromatosa)
Olbrzymiokomórkowy (e.gigantocellularis)
NADZIĄŚLAK ZIARNINOWY I WŁÓKNISTY:
Uszypułowane , kuliste guzy
Zabarwienie różowe lub czerwonawe
Spoistość miękka (n.ziarninowy), elastyczno-twarda
(n.włóknisty)
Niebolesny
Może powodować przemieszczenie i rozchwianie zębów
NADZIĄŚLAK OLBRZYMIOKOMÓRKOWY
Uszypułowany lub na szerokiej podstawie
Nieregularny kształt, kalafiorowate
Sinoczerwony
Spoistość-elastyczna
Łatwo krwawią przy drobnych urazach, mogą ulec
owrzodzeniu
Powodują zanik kości podłoża z ucisku
Często u dzieci w okresie wymiany uzębienia
Guzy pochodzenia nabłonkowego
BRODAWCZAK (papilloma)
•Zbudowany z nabłonka wielowarstwowego płaskiego j.u.
•Wyrasta kalafiorowato ponad powierzchnię
©Fiscus
•Zrośnięty wąską szypułą lub szeroką podstawą
•Spoistość miękka
•Występuje pojedynczo lub mnogo
•Umiejscowienie- policzek ,podniebienie , język
•Mechaniczne lub chemiczne drażnienie guza powoduje
nagły wzrost – co może być wyrazem zezłośliwienia
•Leczenie: wycięcie zmiany
GRUCZOLAK (adenoma)
-Rozwija się z komórek gruczołowych małych lub dużych
gruczołów ślinowych
-Posiada łącznotkankową torebkę
-Wolny, bezbolesny wzrost
-Dobrze odgraniczony od otoczenia
-Najczęściej spotykany to gruczolak wielopostaciowy –
adenoma pleomorphum, tumor mixtus (miejscowo złośliwy)
Guzy pochodzenia mezenchymalnego
WŁÓKNIAK (fibroma)
Jeden z najczęstszych w j.u., najczęściej na podniebieniu
lub policzku
Ma łącznotkankową torebkę, jest gładki, różowy,
uszypułowany
Włókniak twardy (fibroma durum) – ubogokomórkowy
Włókniak miękki (fibroma molle) – bogatokomórkowy
Włókniakowatość dziąseł (fibromatosis gingivarum) –
zmiana zajmuje całe utkanie dziąsła (czynniki sprzyjające:
zab.hormonalne, leki p/padaczkowe, czynniki dziedziczne)
Leczenie: wycięcie guza
TŁUSZCZAK (lipoma)
Pochodzi z lipocytów
Występuje pod skórą twarzy i błonie śluzowej j.u.
Okrągły, miękki, przesuwalny guz, barwy żółtawej
Dobrze odgraniczony od otoczenia, o cienkiej torebce
Rośnie powoli, może osiągać znaczne rozmiary
Może rozwinąć się w miejscu fizjologicznego braku tkanki
tłuszczowej
Leczenie: wyłuszczenie zmiany
CHRZĘSTNIAK (chondroma)
Rzadko w kościach twarzoczaszki
Rośnie wolno, bezobjawowo, w postaci guza endo- lub
egzofitycznego o nierównej powierzchni
Na rtg: ograniczone, niejednorodne rozrzedzenie kości oraz
pogrubienie okostnej
Leczenie: radykalne usunięcie zmiany
KOSTNIAK (osteoma)
Kostniak gąbczasty (o.spongiosum), kostniak zbity
(o.eburneum, o.durum)
W kościach szczęki, żuchwy, zatokach
Dobrze odgraniczony od otoczenia
Uciskając nerwy może powodować nerwoból i parestezje
Obraz rtg: zmiana obrysu kości ze wzmożonym cieniem
kostniaka
Leczenie: zdłutowanie zmiany
Guzy z tkanki mięśniowej
MIĘŚNIAK (myoma)
[email protected]
C17
2/6
CHIRURGIA STOMATOLOGICZNA
C17
Poprzecznie prążkowany (rhabdomyoma) i
gładkokomórkowy (leyomyoma)
Rzadko występują w jamie ustnej
Pojedynczy, elastyczny guzek, nie dający dolegliwości
bólowych, rośnie wolno
Leczenie: usuniecie z niewielkim marginesem zdrowej
tkanki
Guz Abrikosowa (myoblastoma granulocellulare)
guz o niewyjaśnionej histogenezie występujący najczęściej
na bocznej powierzchni języka
Elastyczno-twardy guzek, nieprzesuwalny, o średnicy
1-2cm, bezbolesny
Nabłonek pokrywający guz często ulega pogrubieniu i
wpuklając się w podścielisko tworzy rozrosty
rzekomorakowe
Guzy naczyń krwionośnych i chłonnych
NACZYNIAK KRWIONOŚNY(hemangioma)
Jak i inne naczyniaki może być różnie traktowany; jako
zaburzenie wrodzone, nowotwór lub jako powstały pod
wpływem urazu
Najczęściej na języku, wargach, twarzy
Naczyniak płaski (h.plana) i naczyniak jamisty
(h.cavernosum) - (ze znacznym rozszerzeniem i
nowotworzeniem naczyń)
NACZYNIAK CHŁONNY (lymphangioma)
Najczęściej na wardze i języku
Powstaje w wyniku rozrostu naczyń chłonnych
Naczyniak zwykły (l.simplex)- najczęstsze rozwojowe
zaburzenie naczyń chłonnych, pojawia się w pierwszych
latach życia
Naczyniak jamisty (l.cavernosum)- powierzchnia języka
jest pokryta przeświecającymi, szaroniebieskimi tworami o
miękkiej, elastycznej konsystencji
LECZENIE
Zabieg chirurgiczny
Krioterapia
Elektrokoagulacja
Zabieg przy użyciu lasera
Guzy pochodzenia nerwowego
Nerwiakowłókniak (neurofibroma)
Występuje w formie pojedynczej lub mnogiej – jako
choroba Recklinghausena
Występuje w tkance podskórnej i wzdłuż przebiegu
nerwów, często w okolicy powiek
Skóra ma barwę szarożółtą z brunatnymi guzkami
Nerwiak osłonkowy (neurilemmoma, schwannoma)
Z komórek osłonkowych Schwanna i fibroblastów
Najczęściej umiejscowiony na języku
Nerwiak zwojowy (ganglioneuroma)
Nerwiak splotowaty (neuroma plexiforme)
Guz Abrikosowa
POBIERANIE MATERIAŁU DO BADANIA
HISTOPATOLOGICZNEGO
©Fiscus
Metody pobierania materiału
BADANIE CYTOLOGICZNE
Materiał do badania z punkcji cienkoigłowej, wymazu z
guza lub z powierzchni zmiany chorobowej
Ocenia się cechy morfologiczne komórek bez
odzwierciedlenia cech budowy nowotworu i jego stosunku do
otoczenia
Wymaz lub preparat pobiera się na szkiełko podstawowe,
pokrywa po rozprowadzeniu szkiełkiem nakrywkowym i
zanurza w zbiorniku zawierającym mieszaninę eteru i 70%
spirytusu w stosunku 1:1. Następnie barwi się preparat
metodą Papanicolaou.
Biopsja aspiracyjna cienkoigłowa- wskazania:
Wszystkie zmiany zawierające płynną treść
 Zmiany sródkostne przed podjęciem leczenia
chirurgicznego
Nieowrzodziałe guzy
Technika wykonania:
igła o średnicy 0,6-0,8 strzykawka o pojemności 10-20 cm3.
Odkażenie i znieczulenie miejsca wkłucia
Po wprowadzeniu igły i dotarciu do zmiany, badający
porusza igłą do przodu i do tyłu, aspirując do strzykawki
materiał komórkowy guza, każdym razem zmieniając
kierunek wkłucia igły.
Przed usunięciem igły badający zaprzestaje zasysania
materiału komórkowego, aby po odłączeniu igły od
strzykawki uniknąć wszczepienia komórek nowotworowych
w kanał biopsyjny. Po usunięciu igły zakłada badanemu w
miejscu wkłucia jałowy opatrunek, który przez kilka minut
uciska palcem
Wskazania do pobierania wycinka
Zmiana o nieznanej etiologii, która utrzymuje się przez
okres dłuższy niż 2 tygodnie
Zmiana zapalna, która nie uległa wygojeniu po okresie 7
dni od zastosowania leczenia miejscowego
Przewlekłe zmiany na powierzchni błony śluzowej o
cechach hiperkeratozy
Przetrwałe wygórowania, widoczne lub obecne w badaniu
palpacyjnym, pokryte prawidłową błoną śluzową
Zmiany zapalne o nie znanej etiologii, które utrzymują się
przez długi czas
Zmiany zaburzające funkcje otaczających okolic
Zmiany kostne, których etiologii nie można ustalić na
podstawie badania klinicznego i radiologicznego
Zmiana o charakterze nowotworu złośliwego
Przeciwskazania do pobierania wycinka
Powierzchowne naczyniaki krwionośne.Znikają one przy
ucisku palcem
Ciemnoprzebarwione plamy, które nie znikają przy ucisku
palcem- melanoplakia, czerniak
WYCINEK Z TKANEK
MIĘKKICH –
POSTĘPOWANIE
[email protected]
C17
3/6
CHIRURGIA STOMATOLOGICZNA
C17
Znieczulenie najlepiej przewodowe. Nasiękowe podaje się
w odległości 1cm od zmiany
Unieruchomienie tkanek
Zasady cięcia : wykonuje się dwie linie ciecia w kształcie
elipsy, następnie nacięcie prowadzi się zbieżnie w głąb
tkanek
WYCINEK Z TKANEK
MIĘKKICH POSTĘPOWANIE
Wymiary wycinka zależą od przewidywanej głębokości
zmiany
Najlepiej pobrać wycinki o małej powierzchni ale głębokie
Zmiany o średnicy do 1 cm i o cechach procesu łagodnego
wycina się w całości z 2-3 mm marginesem zdrowych tkanek
UTRWALANIE WYCINKA
5-10% roztwór formaliny
Objętość formaliny powinna być co najmniej 20 razy
większa od objętości wycinka
Wycinek powinien być całkowicie zanurzony w roztworze
MATERIAŁ Z TKANEK TWARDYCH
©Fiscus
Dokładne badanie palpacyjne obustronnie w celu oceny
okolic położonych symetrycznie
Twarde i gładkie – warstwa korowa zachowana
Zniszczenie warstwy korowej – uginanie podłoża
W pierwszej kolejności wykonuje się biopsję aspiracyjną
 krew - zmiana naczyniowa
Płyn opalizujący o barwie słomkowej – torbiel
Powietrze – pourazowy ubytek, zatoka szczękowa
Postępowanie
Odpreparowanie płata śluzówkowo-okostnowego
Rozległość płata zależy od wielkości zmiany
Linie cięć przebiegają na zdrowym podłożu w odległości
4-5 mm
Wykonanie okienka kostnego lub poszerzenie istniejącego
otworu w warstwie korowej (kleszcze kostne, frezy ,wiertło
trepanacyjne)
Rozmiar okna zależy od wielkości zmiany i od sąsiedztwa
struktur anatomicznych
Oddzielenie materiału przeznaczonego do badania
Zmiany małe o otoczce łącznotkankowej zazwyczaj usuwa
się w całości Wklęsła powierzchnia łyżeczki powinna być
skierowana w kierunku jamy kostnej
Kontrola i przepłukanie jamy kostnej
Zmiany o konsystencji zbitej, trudno oddzielające się od
tkanki kostnej – jw. + kiretaż jamy kostnej
W zmianach dużych pobiera się tylko fragment tkanki
LECZENIE
Przed przystąpieniem do leczenia operacyjnego konieczne
jest przeprowadzenie dokładnej diagnostyki
histopatologicznej
Usunięcie tkanek zmienionych patologicznie powinno być
przeprowadzone w taki sposób, aby nie pozostawić w
podłożu żadnych komórek atypowych
RODZAJE ZABIEGÓW CHIRURGICZNYCH
Wyłuszczenie i/lub wyłyżeczkowanie podłoża: miejscowe
usunięcie guza, podczas którego narzędzia chirurgiczne
kontaktują ze zmianą, stosowany w celu usunięcia zmian
łagodnych, guzy zębopochodne: zębiak, włókniak
szkliwiakowy, zębopochodne guzy gruczołowate,
włókniakokostniwiak oraz włókniak kostniejący.
Resekcja: usunięcie guza wraz z sąsiadującymi, nie
zmienionymi patologicznie tkankami; narzędzia chirurgiczne
nie mają w czasie zabiegu kontaktu z guzem. Dotyczy
zmian o charakterze złośliwym oraz zmian o konsystencji
uniemożliwiającej ich wyłuszczenie lub wyłyżeczkowanie w
całości;
szkliwiak, zębopochodny włokniakośluzak,
wapniejący nabłonkowy guz zębopochodny, zębopochodne
guzy płaskonabłokowe oraz zębiak szkliwiakowaty.
RESEKCJE cd.
Resekcja brzeżna(segmentowa).Usunięcie chorobowo
zmienionego fragmentu kości w granicach tkanek zdrowych,
z zachowaniem ciągłości kości
[email protected]
C17
4/6
CHIRURGIA STOMATOLOGICZNA
C17
Resekcja częściowa. Usunięcie guza wraz z fragmentami
tkanki zdrowej, obejmująca całą wysokość kości. Ciągłość
kości zostaje przerwania ciągłości. Usunięcie okostnej.
Resekcja całkowita. Usunięcie całej kości, w obrębie której
znajduje się guz
Plan leczenia zależy od oceny kilku parametrów, które
pozwalają określić charakter zmiany.
Najważniejszym z nich jest stopień złośliwości,
a inne
to:sąsiedztwo ważnych struktur anatomicznych, wielkość
guza, umiejscowienie, ograniczenie zmiany w kości, okres
występowania oraz możliwość leczenia odtwórczego po
zabiegu chirurgicznym.
Technika zabiegu
Zabieg resekcji fragmentu kości wykonuje się z
marginesem 1 cm zdrowej tkanki wokół radiologicznej
granicy zmiany patologicznej
Zmiana nie obejmująca dolnego brzegu żuchwy- resekcja
brzeżna z zachowaną ciągłością żuchwy
Zmiana w dolnym brzegu żuchwy- wycinamy cały przekrój
żuchwy, powodując przerwanie ciągłości trzonu
(zabezpieczenie kikutów oraz umocowanie ich we właściwym
położeniu)
Technika zabiegu resekcji brzeżnej
Odpreparowanie płata śluzówkowo-okostnowego
Nacięcie trzonu kości przy użyciu piły kostnej lub frezów
napędzanych sprężonym powietrzem
Usunięcie odciętego fragmentu
ZASTOSOWANIE LASERÓW
W CHIRURGII STOMATOLOGICZNEJ
LASER-skrót, w którym wyjaśniona jest zasada działania
Light Amplification by Stimulated Emission
of Radiation,
czyli wzmocnienie światła
przez wymuszoną emisję promieniowania
LASER
emituje bardzo skupioną, równoległą wiązkę światła
monochromatycznego
- o jednakowej ściśle określonej barwie (długości fali)
- i bardzo dużej intensywności.
To promieniowanie optyczne, czyli fala
elektromagnetyczna, która niesie ze sobą energię.
Energia świetlna zostaje przekształcona w ciepło
podnoszące temperaturę tkanki.
WIĄZKA LASEROWA,
Jeśli jest właściwie stosowana, nie wywołuje efektów
ubocznych.
Może natomiast stanowić zagrożenie dla oczu.
Dlatego muszą one być chronione przez specjalne okulary.
PODZIAŁ LASERÓW
GAZOWE
- na dwutlenku węgla CO2
©Fiscus
- helowo-neonowe He-Ne
- ekscimerowe
- argonowe
- kryptonowe
-CIECZOWE
NA CIELE STAŁYM na krysztale granatu itrowoaluminiowego (YAG) domieszkowanego
- neodymem Nd
- erbem Er
- holmem
-PÓŁPRZEWODNIKOWE-emitują promieniowanie od
czerwieni do podczerwieni
Porównanie wielkości strefy destrukcji termicznej
tkanek w aspekcie transmisji oraz absorpcji
promieniowania laserowego w tkankach.
PODZIAŁ LASERÓW
ZE WZGLĘDU NA ZASILANIE
- typu ciągłego
- impulsowe
ZE WZGLĘDU NA MOC PROMIENIOWANIA
- małej mocy (4-5 mW)
- średniej mocy (6-500 mW)
- dużej mocy (ponad 500 mW)
ZE WZGLĘDU NA ENERGIĘ
- wysokoenergetyczne - chirurgiczne (w zestawach
przeznaczonych do destrukcji lub usuwania tkanki - cięcie,
odparowanie, koagulacja)
- niskoenergetyczne - biostymulacyjne
ODDZIAŁYWANIE FOTOCHEMICZNE
Wzrost wymiany energii między komórkami
Hiperpolaryzacja błony komórkowej
Przyspieszenie mitoz
Zastosowanie w biostymulacji i terapii fotodynamicznej:
- selektywne utlenianie tkanki nowotworowej przez tlen
singletowy lub formy rodnikowe
- wybiórcze niszczenie tkanek nowotworowych, np. na
języku
METODA LASEROWO INDUKOWANEJ
FLUORESCENCJI (LIF)
Nieinwazyjna
Umożliwia wykrycie chorobowo zmienionych tkanek
1 światłowód wzbudza fluorescencję
2 odbiera promieniowanie wzbudzone przez tkanki
Światłowody można umieszczać w endoskopach i
laparoskopach
ODDZIAŁYWANIE TERMICZNE
45st.C (hipertermia) – trwałe zmiany w błonie komórkowej
45-60st.C – rozerwanie błon komórkowwych
>60st.C – nekroza (martwica) tkanek w wyniku koagulacji
(zamykanie miejscowych naczyń krwionośnych oraz
limfatycznych)
100st.C – ostra nekroza i rozbicie struktur tkanki
150st.C – tkanka szybko odparowuje – wykorzystywane w
chirurgii
[email protected]
C17
5/6
CHIRURGIA STOMATOLOGICZNA
C17
Zobrazowanie przekroju krateru po kontaktowej
ingerencji wiązką lasera
w tkankę miękką.
Usuwanie patologicznych niezłośliwych zmian
chorobowych i nowotworów łagodnych:
Liszaj płaski (Wilsona) – Lichen planus
Liszaj płaski nadżerkowy – Lichen planus erosivus
Brodawkowaty rozrost zapalny - Inflamatory papillary
hyperplasia
Nadziąślaki – Epuli
Nadziąślak szczelinowaty – Epulis fissuratum
Włókniak – Fibroma
Włókniak pourazowy – Irritation fibroma
Brodawczaki – Papilloma
Nikotynowe zapalenie jamy ustnej – Nicotine stomatitis
Ziarniniak ropotwórczy – Pyogenic granuloma
Brodawka pospolita – Verruca vulgaris
2. Usuwanie stanów przedrakowych - leukoplakia
Usuwanie hiperkeratoz
Biopsja – pobieranie wycinków do badania
Usuwanie przewlekłych owrzodzeń
Chirurgiczne leczenie aft
7.Frenulectomia i frenuloplastyka
Operculectomia – wycięcie okienka w błonie śluzowej
wyrostka zębodołowego pokrywającej koronę wyrzynającego
się zęba
Wydłużanie korony klinicznej zęba
Koagulacja miejsca po pobraniu przeszczepu
11. Gingivectomia i gingivoplastyka
12.Vestibuloplastyka
Usuwanie znamion naczyniowych oraz naczyników
krwionośnych
a. naczyniak pł b. naczyniak jamisty c. naczyniak mł.
Usuwanie naczyniaków limfatycznych
Zmniejszenie guzowatości tkanek miękkich
16.Odsłonięcie części nośnej implantu w II etapie
Możliwość usuwania patologicznych zmian u pacjentów
z zaburzeniami układu krzepnięcia krwi:
a. hemofilia b. Małopłytkowość c. zespół Sturge-Webera
PRZECIWWSKAZANIA
Dzieci – lekkomyślne naświetlanie zębów mlecznych i
zawiązków zębów stałych może doprowadzić do
przedwczesnego wzrostu stałego uzębienia.
Kobiety w ciąży – działanie promieni
elektromagnetycznych na płód nie jest do końca wyjaśnione
PRZECIWWSKAZANIA
Osoby, które niedawno przebyły zawał serca
Osoby z cukrzycą, bo w takim zabiegu naczynia
krwionośne najpierw rozszerzają się, a później uszczelniają i
zwężają.
ZALETY zabiegów z użyciem laserów
-Bezkrwawe
-Bezbolesne
-Krótkotrwałe
-Bezkontaktowe – aseptyczne
©Fiscus
-Precyzyjne
i mało traumatyczne
obrzęk pooperacyjny
-Akceptowane przez pacjentów, szczególnie dzieci
-Bezpieczne dla lekarza
LASER CO2
Zastosowanie: zabiegi na tkankach miękkich jamy ustnej
Laser o dużej mocy o cechach lancetu chirurgicznego
– TECHNIKA BEZKONTAKTOWA
Aplikator zabiegowy jest oddalony od pola operacyjnego,
co umożliwia wygodny dostęp
i dobrą widoczność
Zmieniająca się w ciepło zogniskowana energia
promieniowania wywołuje kontrolowany efekt cięcia
LASER CO2
Głębokość i szerokość oraz obszar martwicy wzrastają
proporcjonalnie do mocy promieniowania
Większą głębokość można osiągnąć mniejszą szybkością
cięcia lub większą mocą promieniowania
LASER CO2
DZIAŁANIE:
a. hemostatyczne – ważne przy zabiegach:
- z dużą utratą krwi
- u pacjentów z zaburzeniami układu krzepnięcia
- usuwaniu zmian naczyniowych
- w chirurgii onkologicznej, dla zmniejszenia
niebezpieczeństwa rozsiewu komórek nowotworowych przez
naczynia krwionośne
- eliminuje konieczność zakładania szwów
b. sterylizujące – ranę można pozostawić bez opatrunku
c. koagulujące – ważne przy operowaniu
dobrze ukrwionych narządów, np. języka, warg
LASER CO2
W leczeniu zmian OKW:
całkowite odparowanie patologicznie zmienionych tkanek
okw
zwęglona warstwa pokrywająca operowaną powierzchnię
stanowi naturalny opatrunek
następuje zatopienie bocznych kanalików korzenia zęba i
zniszczenie przetrwałych w nich drobnoustrojów
LASER Nd:YAG
Termiczne cięcie tkanki za pomocą rozgrzanej końcówki
włókna światłowodowego
-TECHNIKA KONTAKTOWA
Operację cięcia lub koagulacji przeprowadzamy wykonując
wielokrotnie szybkie ruchy światłowodem wzdłuż linii
cięcia
LASER Nd:YAG
Zastosowanie w chirurgii:
- usuwanie łagodnych zmian
nowotworowych i zapalnych
- zatrzymywanie krwawienia
- plastyka dziąseł
- usuwanie aft
-Zmniejszony
[email protected]
C17
6/6
Download

GUZY ŁAGODNE