ORACLE LINUX 7.2 ÜZERİNDE ORACLE 11g R2
KURULUMU
Bloğumdaki ilk makalem olarak “Oracle Linux 7.2” üzerinde “Oracle Database 11g Release 2”
veritabanı yönetim sistemi kurulumunu anlatmaya çalışacağım. Windows 10 x64 üzerinde Oracle’ın
sanallaştırma teknolojisi olan “Oracle VM VirtualBox” kullanarak, 64-bit Oracle Linux işletim sistemi
üzerine 64-bit veritabanı yönetim sistemi kurmaya çalışacağım.
Biraz uzun bir anlatım olacak fakat internet üzerinden bulunabilen bu gibi makaleler ile çözmeye
çalıştığım problemlerde sıklıkla karşılaştığım bilgi eksikliği/göz ardı edilmesi gibi durumlardan
kaynaklanan karşılaşılması muhtemel -can sıkıcı- problemleri göz önünde bulundurarak mümkün
olduğunca detaylı anlatmaya çalışacağım.
Kurulum İçin Gereksinimler:
-
Oracle VM VirtualBox
https://www.virtualbox.org/wiki/Downloads
-
Oracle Linux 7.2 (x86_64)
https://edelivery.oracle.com
-
Oracle Database 11g Release 2
http://www.oracle.com/technetwork/database/enterprise-edition/downloads/112010linx8664soft-100572.html
-
Putty (Opsiyonel)
http://www.putty.org/
-
FileZilla (Opsiyonel)
https://filezilla-project.org/
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
1. Oracle VM VirtualBox Kurulumu Ve Yapılandırılması
Yukarıda bulunan “Oracle VM VirtualBox” indirme linlinden yazılımı indirerek ve herhangi özel bir
seçim yapmadan öntanımlı ayarları ile aşağıdaki adımları takip ederek kuralım:
(Kurulum esnasında geçici olarak network kesintisi yaşanacaktır!)
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
2. Oracle VM VirtualBox Üzerinde Sanal Makine Oluşturulması
Ana menüden “Makike/Yeni” seçeneği ya da araç çubuğu üzerinde bulunan “Yeni” butonu (
yeni sanal makine oluşturma ekranı açılarak:
-
) ile
Sanal makine adı girilir,
İşletim sistemi türü ve
İşletim sistemi sürümü (mimarisi) seçilir.
Ve “İleri” butonu ile devam edilir.
Not: İşletim sistemi sürümlerinde 64-bit seçeneklerini göremiyorsanız, VirtualBox setup’ı yeniden
çalıştırarak “Repair” (onarım) yapmanız gerekecektir. Ayrıca bu bölümde girilen sanal makine adı,
kuracağımız işletim sisteminin makine adı (hostname) olmayacak; yalnızca VirtualBox sanal makineler
listesinde görünecek olan adı temsil edecektir.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Bellek (RAM) boyutunu 4096 MB (4 GB) olarak seçtim, burada girilecek değeri daha sonradan
değiştirmek mümkündür. Burada göz önünde bulundurulması gereken konu RAM miktarı ile SWAP
alanı (takas alanı – Windows işletim sistemlerindeki Page File) arasındaki ilişki olacaktır ki 2 GB’a
kadar olan RAM miktarı için seçilen RAM miktarının 1.5 katı, 2-16 GB’a kadar seçilen miktarın aynısı,
16 GB üzeri için yine 16 GB swap tavsiye edilir.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
RAM miktarı seçildikten sonra sanal makinemiz için sanal bir disk oluşturmamız istenecektir. Bu
bölümde öntanımlı olarak seçili gelen “Şimdi sanal bir sabit disk oluştur” seçeneği ile devam
edilebileceği gibi daha sonra disk eklemek üzere “Sanal bir sabit disk ekleme” seçeneği ya da daha
önceden oluşturulmuş bir diskin kullanılabileceği “Varolan sanal bir sabit disk dosyası kullan”
seçeneği de seçilebilir.
“Şimdi sanal bir sabit disk oluştur” seçeneğini seçerek “Oluştur” butonuna tıklayalım ve sonraki
ekranda “VDI (VirtualBox Disk Kalıbı)” seçeneği ile devam edelim.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Depolama seçeneği olarak, kişisel bilgisayarıma test amaçlı bir kurulum yapıyor olmam sebebiyle
“Değişken olarak ayrılan” seçeneği ile devam edeceğim.
Bu noktada sanallaştırma teknolojilerinde kullanılan 2 önemli kavramdan bahsetmek istiyorum ki
birincisi HOST (ana makine) ve diğeri ise GUEST (misafir makine) ‘dir. HOST, üzerine VirtualBox ya da
VMWare gibi sanallaştırma teknolojileri ile sanal makine kurulacak olan fiziksel makineyi ifade
ederken, GUEST bu fiziksel makine üzerine kurulacak olan sanal makineyi ifade etmektedir.
Bir önceki adımda sanal makine tarafından kullanılması için sanal bir disk kalıbı dosyası oluşturmayı
seçtiğimiz gibi sanal ya da gerçek bir disk seçmemiz de mümkündü. Bu noktada sanal makine (guest)
tarafından bakıldığında fiziksel bir disk donanımı olarak görünecek olan yapı, ana makine (host)
tarafında gerçek ya da sanal bir disk olabileceği gibi, bir dosyadan ibaret de olabilir -bizim
seçimimizdeki gibi. Bu durumda dosya boyutunu sabitleyebilir ya da değişken olarak kullanabiliriz.
Her iki durumda da guest disk boyutunu bizim belirlediğimiz miktar olarak görecektir. Dosya
boyutunu sabitlememiz guest için disk kapasitesini garanti etmek anlamına gelecek ve performans
artışı sağlayacaktır. Değişken olarak kullanma durumunda bir miktar performans kaybı (ki sebebi
ihtiyaç oldukça Vbox ya da VMWare tarafından dosya boyunun disk kapasitesi olarak belirtilen değere
ulaşıncaya dek artırılması) olması göz ardı edilebilecek bir sebepken, fiziksel makine diskinde yeterli
alan olmaması sebebiyle sanal makine diski boyutunun artırılamaması önemli bir problem olarak
karşımıza çıkacaktır.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Bir sonraki adımda oluşturacağımız sanal diskin yolunu ve boyutunu seçmemiz istenecektir.
Bu adımla birlikte sanal makinemiz oluşturulmuş olarak listede yerini alacaktır:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Oluşturduğumuz sanal makineyi başlatmadan önce işlemci/core sayısı, görüntü belleği, ağ ve
başlangıç diski ayarlarını yapmamız gerekecektir. Bunun için sol kısımdaki listede sanal makinemiz
seçili iken araç çubuğundaki “Ayarlar” ( ) butonunu tılklayabilir ya da sanal makine ismi üzerinde
sağ tıklayarak açılan menüden “Ayarlar” seçeneğini seçebiliriz.
İlgili konfigürasyonlar sırası ile şöyle olacaktır:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Depolama ayarlarında bulunan optik denetleyiciye “Öz Nitelikler” bölümünden, yukarıda verilen link
ile daha önce indirdiğimiz Oracle Linux disk kalıbını yerleştireceğiz. Alternatif olarak, herhangi bir
başlangıç diski seçilmeden sanal makinemizi ilk kez başlattığımızda VirtualBox kalıp dosyasını
seçmemizi isteyecektir.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Ağ ayarları bölümünde sanal makinemin yalnızca host üzerinden erişilebilir olması için “SadeceAnamakine Bağdaştırıcısı” seçeneğini seçeceğim. VitrualBox’ın “Ağ Bağlantıları”na eklediği
“VirtualBox Host-Only Network” bağdaştırıcı IPv4 ayarlarını aşağıdaki gibi yapıyorum:
Sanal makinenizin internet gibi harici kaynaklara erişebilmesini istiyorsanız “Nat” ya da “Bridged”
seçeneğini seçerek, sanal makine ağ bağlantısı ayarını DHCP-Enabled şekilde düzenlemeniz
gerekecektir. Oracle Database ya da herhangi başka bir yazılım kurulumu esnasında karşılaşılan eksik
rpm paketlerini mevcut ortamlarda bulamamanız durumda “yum –install” ile internet üzerinden
almanız gerekirse “Nat” ya da “Bridged” seçeneklerinden birini kullanmanız gerekecektir.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
3. Sanal Makine Üzerine Oracle Linux 7.2 İşletim Sistemi Kurulumu
Oluşturduğumuz sanal makineyi başlatarak işletim sistemi kurulumuna başlayabiliriz:
İlk ekranda karşımıza çıkan seçeneklerde Oracle Linux kurulumunu başlatmak, kurulum ortamını test
ederek kurulumu başlatmak ve hata ayıklama seçenekleri buluyor. “Install Oracle Linux 7.2” seçeneği
ile işletim sistemi kurulumunu başlatıyoruz:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Aşağıdaki ekran ile işletim sistemi dilini İngilizce olarak seçip “Continue” butonu ile devam ediyorum.
Dil seçiminin ardından bizi aşağıdaki gibi LOCALIZATION (yerel ayarlar), SECURITY (güvenlik ayarları),
SOFTWATE (yazılımsal ayarlar) ve SYSTEM (sistem ayarları) başlıklarını içeren INSTALLATION
SUMMARY başlıklı bir ekran karşılayacaktır.
DATE & TIME başlığını tıklayarak tarih saat bölgesi olarak Region için EUROPE ve City için Istanbul’u
seçerek “Done” butonunu tıklıyorum:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
KEYBOARD başlığı ile aşağıdaki gibi ön tanımlı olarak seçili gelen “English (US)” seçeneğini aşağıdaki
eksi “-” butonu ile kaldırıp yerine “Turkish” seçeneğini ekliyorum:
SOFTWARE ana başlığı altında bulunan SOFTWARE SELECTION başlığı ile “Server with GUI” seçeneğini
seçerek sağ tarafta bulunan “Add-Ons for Selected Environment” listesinden
-
Java Platform
Compatibility Libraries
Development Tools
seçeneklerini işaretliyorum:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Bu ekranda herhangi bir değişiklik yapmazsak ön tanımlı olan “Minimal Install” seçeneği aktif olarak
kalır ve işletim sistemi herhangi bir GUI (Grafik Kullanıcı Arabirimi) olmadan yüklenir ki bu durumda
terminal arabiriminden kullanmak durumunda kalırız. “Server with GUI” seçeneği ile GNOME
masaüstü yöneticisi yüklenecektir, dilerseniz KDE seçeneği ile KDE masaüstü yöneticisini de
yükleyebilirsiniz.
INSTALLATION DESCTIONATION bölümünde işletim sisteminin kurulacağı hedef disk seçimi ve disk
bölümlendirme işlemleri yapılır. VirtualBox sanal makine oluşturma bölümünde anlatılan sanal disk
tanımlama işlemi yapılmamışsa burada herhangi bir disk görünmeyecektir.
“Other Storage Options” bölümünde Partitioning seçeneklerinden daha önce bahsettiğim swap ve
temp ayarlarını Oracle ‘ın istediği şekilde yapabilmek için “I will configure partitioning” seçeneğini
seçmeliyiz.
Sonrasında karşımıza gelen “MANUEL PARTITIONING” ekranında “Partition Scheme” olarak “Standard
Partition” seçilir ve aşağıda bulunan artı (+) butonu ile sırasıyla aşadaki bölümler tanımlanır:
Bu noktada sanal makine kurulumu bölümünde anlattığım swap (takas alanı) seçimiyle ilgili uyarıyı
tekrar hatırlatmak istiyorum:
2 GB’a kadar olan RAM miktarı için seçilen RAM miktarının 1.5 katı, 2-16 GB’a kadar seçilen miktarın
aynısı, 16 GB üzeri için yine 16 GB swap (takas alanı) tavsiye edilir.
Bu kurulumda 4 GB RAM miktarı belirlediğim için takas alanını da 4 GB olarak tanımlayacağım.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Tanımlamamız gereken bölümler /boot, swap, /tmp ve / (kök) bölümleri olacaktır. Herhangi bir
seçeneğin listede bulunmaması durumunda tamamı küçük harf olacak şekilde manuel giriş
yapabilirsiniz:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Swap ve /tmp için 4’er GB alan ayırdıktan sonra kök alanı “/” için herhangi bir değer girmeden “Add
mount point” butonu ile kalan tüm miktarı köke tahsis etmiş oluyorum:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Tanımlamaları yaptıktan sonra aşağıdaki gibi bir görüntüye sahip olacağız:
“Done” butonunu tıkladığımızda aşağıdaki gibi “SUMMARY OF CHANGES” başlığı ile bir dialog
penceresi karşımıza çıkacaktır. “Accept Changes” butonu ile değişiklikleri onaylayıp INSTALLATION
SUMMARY ekranına geri dönebiliriz.
SYSTEM başlığı altındaki KDUMP seçeneği ile herhangi bir çökme durumunda log oluşturulması
sağlanabilir. Bu sebeple KDUMP seçeneğini “Enabled” olarak bırakıyorum.
NETWORK & HOSTNAME bölümünde makine adı için ORACLEDB giriyorum ve sağ taraftaki network
ayarları bölümünden Ethernet’i aktive edip aşağıdaki gibi IP tanımlamalarını yapıyorum:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
IP Adresi için 192.168.56.101 Netmask için 255.255.255.0 Gateway için –Host üzerindeki VirtualBox
Host-Only Network” adaptörü için tanımladığımız 192.168.56.1 giriyorum. DNS Servers ve Search
domains için de yine Gateway IP ‘sini giriyorum.
“Save” ve “Done” butonları ile INSTALLATION SUMMARY ekranına geri dönerek sağ altta bulunan
“Begin Installation” butonu ile işletim sistemi kurulumunu başlatıyorum:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Kurulum başladığında yukarıdaki gibi USER SETTING başlığı ile ROOT PASSSWORD ile root parolasını
belirlememiz ve bir adet kullanıcı hesabı tanımlamamız istenecektir. “root“ parolasını tanımlayıp yeni
bir kullanıcı hesabı oluşturalım.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
her seferinde “Done” butonu ile kurulum ekranına geri dönüyoruz:
””
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Yükleme işlemi tamamlandığında makinenin yeniden başlatılması istenecektir, “Reboot” butonu ile
sanal makinemizi yeniden başlatıyoruz:
Yeniden başlatma esnasında sanal makine optik sürücüsünde Installer image’in bulunmadığından
emin olun aksi halde yükleme işlemi baştan başlayacaktır.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
4. Oracle Linux 7.2’nin Oracle Database 11g Release 2 için
yapılandırılması
Sanal makinemiz yeniden başladıktan sonra Oracle Database 11g R2 için işletim sistemi ayarlarını
yapabilmek için “root” kullanıcısı ile oturum açıyoruz. Login ekranında yalnızca yükleme esnasında
tanımladığımız kullanıcı hesabı görünecektir:
“root” kullanıcısı ile oturum açabilmek için “Not Listed?” ‘a tıklanarak gelen ekranda kullanıcı adı
olarak root ve parola olarak yükleme esnasında belirlediğimiz parolayı giriyoruz:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Masaüstü ilk kez açıldığında dil ve klavye ayarının teyit edilmesi istenecektir. Her seferinde “Next”
butonu ile devam ediyoruz:
Sonraki ekranda hesabımızı online bir hesap ile ilişkilendirmek isteyip istemediğimiz sorulacaktır;
“Skip” butonu ile bu adımı atlıyorum:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Öncelikle sol üst köşede bulunan “Applications” menüsünden “System” altında bulunan “Settings” ile
sistem ayarları bölümünden Network ayarlarını aşağıdaki gibi yapıyorum:
Bunun için Wired network adaptörü “ON” durumuna getirip sağ alt köşede bulunan (çark) buton ile IP
tanımlalarını yapıyorum. IP Adresi için 192.168.56.101 ve DNS için 192.168.56.1 adresini giriyorum.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Şu durumda masaüstünde boş bir yerde sağ tıklayarak açacağım terminal ekranında:
-
ping 192.168.56.1
komutu ile HOST yani ana makineyi ping’leyebiliyor olacağım:
Aynı şekilde ana makine üzerinden de benzer şekilde sanal makinemizi ping’leyebiliyor olacağım:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Yine terminal ara yüzünden Oracle kurulumunu yapacağımız klasörü, kullanıcı gruplarını ve kullanıcı
hesabını oluşturuyoruz.
Oracle Database’in yükleneceği klasörleri yükleme esnasında da seçebiliriz fakat ben önce klasörleri
oluşturmayı tercih edeceğim:
Bunun için kökte (/) oracle isimli bir klasör oluşturacağım. Bu klasörü ORACLE_BASE olarak
kullanacağız. Bu klasörün altında oluşturacağımız ora11g klasörünü de ORACLE_HOME için
kullanacağız:
Şimdi kullanıcı gruplarımızı oluşturalım. /usr/sbin altında bulunan groupadd komutu ile oinstall ve
dba isimli 2 adet grup oluşturuyorum:
Not: Komutlar hakkında bilgi almak için man komutu ile parametre olarak bilgi alınmak istenilen
komut ismi kullanılabilir: Örneğin “man groupadd” komutu (tırnak işaretleri kullanılmaz) groupadd
komutu hakkında bilgi verecektir.
Şimdi oracle isimli kullanıcı hesabımızı oluşturalım:
/usr/sbin/useradd –m –u 501 –g oinstall –G dba –d /oracle/ora11g oracle
Komutu ile kullanıcı hesabını oluşturduk. Bu komut sonrasında alınan uyarı mesajı, kullanıcı hesabı
home dizininin zaten mevcut olduğudur ki biz daha önce oluşturmayı tercih etmiştik.
id oracle
komutu ile oracle kullanıcısının bağlı olduğu oinstall ve dba gruplarını görebiliriz.
passwd oracle
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
komutu ile oracle kullanıcısı için parola beliryelelim. (Parolalar case sensitive –küçük/büyük karakter
duyarlıdır)
/oracle klssörünün ve tüm alt klasörlerin (-R) sahipliğini oracle kullanıcısına vermek için:
chown –R oracle:oinstall /oracle
komutunu işletelim. Ve erişim yetkilerini oracle kullanıcı ve bağlı olduğu group için okuma, yazma ve
yürütme, diğer kullanıcılar için okuma ve yürütme olarak güncelleyelim:
chmod –R 775 /oracle
Linux üzerinde yetkilendirmeler sahip, group ve diğer kullanıcıları ifade edecek şekilde 3 basaklı
sayılar ile ifade edilir. Her bir basamak 4 (okuma), 2 (yazma) ve 1 (yürütme) değerleri ile bu
değerlerin toplamlarını alabilir. Yukarıdaki örnekte 775 için ilk 7 değeri (4+2+1) ile sahip oracle
kullanıcısının yetkileri, ikinci 7 (4+2+1) ile group yetkileri ve son olarak 5 (4+1) ile diğer kullanıcı
yetkileri ifade edilmiştir.
Oracle Database kurulum esnasında localhost IP’sinin çözümlenemediğine dair aşağıdaki gibi bir hata
ile karşılaşabiliriz:
Hatayı engellemek için terminal arayüzünden vi komutu ile başlatılan vi metin editörü yardımı ile /etc
klasörü altında bulunan hosts dosyasına
192.168.56.101
ORACLEDB
satırını eklememiz gerekecektir:
Burada linux terminal üzerinde sıklıkla kullanılan vi editöründen kısaca bahsetmek istiyorum. Vi
editörü terminal arayüzden “vi” komutu ile başlatılan oldukça pratik bir editördür. Yukarıda
bahsettiğim hosts dosyasındaki güncellemeyi yapmak için terminale:
vi /etc/hosts
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
komutu girilir. Editör 2 farlı mod ile çalışmaktadır; komut ve insert modları. Editör komut modunda
açılacaktır.
Komut modunda metin değişikliği yapılmaz kayıt, import, çıkış vb. gibi işlemler için komut beklenir.
Insert moda geçmek için “i” ya da “a” tuşuna basılır. Düzenleme yapıldıktan sonra dosyayı
kaydedebilmek ve editörden çıkmak için komut moduna geçmek gerekecektir. Bunun içinse bir kez
ESC tuşuna basılır. Dosyayı kaydedip çıkmak için “:wq” komutu verilir (tırmak işaretleri olmadan).
Kaydetmeden çıkmak içinse “:q!” komutu verilir. Editörden çıkmadan yeniden insert moduna geçmek
için yine i ya da a tuşuna basmak yeterlidir.
Vi editör kullanımı bu makalenin ana konusu olmadığı için şimdilik bu kadarla yetinmeyi tercih
edeceğim. Editörle ilgili daha detaylı bilgi başka bir makale konusu olabilir.
Oracle’dan indireceğimiz Oracle Database yükleme dosyalarını sanal makinemize taşıyabilmek için
sanal makine üzerinde /kurulum isimli bir klasör oluşturalım ve sahipliğini oracle kullanıcısına vererek
erişim yetkilerini düzenleyelim:
mkdir /kurulum
chown –R oracle:oinstall /kurulum
chmod –R 775 /kurulum
Şimdi ana makinemize dönerek gereksinimler başlığında linkini verdiğim “Oracle Database 11g
Release 2” yükleme dosyalarını indirelim. İki dosya olarak indirdiğimiz yükleme dosyalarını sanal
makinemize taşıyabilmek için ise yine indirme linki yukarıda mevcut olan FileZilla programını indirip
ana makinemize kurabilir ya da hali hazırda kullanmakta olduğunuz herhangi bir FTP programını
tercih edebilirsiniz.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Sunucu IP’si olarak sanal makinemize atadığımız 192.168.56.101 IP’si girilir, İletişim kuralı (protokol)
olarak SFTP seçilir. Oturum açma tipi Normal, kullanıcı adı sanal makine üzerinde oluşturduğumuz
oracle kullanıcısı ve parola olarak da oracle kullanıcı parolasını girmeliyiz.
Ana makinemiz üzerine indirdiğimiz yükleme dosyalarını SFTP protokolü ile bağlandığımız sanal
makine /kurulum klasörüne kopyalıyoruz.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Linux Sanal Makine Üzerinde Sistem Ayarları
Oracle Database kurulumuna başlamadan önce, Oracle’ın çalışabilmesi için gerekli .bash_profile
tanımlarını yapmamız, /etc/sysctl.conf dosyasında Oracle’ın SGA ve PGA alanları olarak set edeceği
bellek limitleri için Linux kernel konfigürasyonunu yapmamız ve güvenlik limitlerini belirlememiz
gerekecektir.
bash_profile Tanımlanması
Öncelikle .bash_profile tanımlarımızı yapalım. Bunun için sanal makinede oracle kullanıcısı ile login
olduktan sonra terminal arayüzünü açıp:
vi .bash_profile
komutuyla açılan vi editöründe düzenlemeleri aşağıdaki gibi yaparak :wq komutu ile kaydedelim:
Burada tanımlanan değişkenler ile:
TMP ve TMPDIR:
ORACLE_HOSTNAME:
ORACLE_BASE:
ORACLE_HOME:
ORACLE_SID:
ORACLE_TERM:
PATH:
LD_LIBRARY_PATH:
CLASSPATH:
temp klasör yolunu
Oracle Makine Adını
Oracle Database versiyonlarının bulunacağı üst klasörü
İlgili Oracle Database versiyonu işletilebilir dosya klasörlerinin bağlı olduğu ve
ORACLE_BASE klasörü altında bulunan üst klasör yolunu
Oracle Servis Tanımlayıcısını
Oracle Installer tarafından kullanılacak terminal tanımlama kaynakları
Oracle işletilebilir dosyalarının yolunu
Yükleyicinin, paylaşımlı obje kütüphanelerini arayacağı yol
Derlenmiş Java sınıflarını içeren dizinler
ifade edilmektedir.
if – fi satırları arasında ise ulimit komutu ile açık dosya tanımlayıcı limitleri belirlenmiştir; ilk if
(kontrol) bloğunda oturum (session) açan kullanıcı “oracle” ise ve $SHELL değeri “/bin/ksh” ise ki bu
durumda oturum sahibi Oracle process’leri olacaktır, -p parametresi ile process limiti, -n parametresi
ile açık dosya tanımlayıcı limiti tanımlanmıştır.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
else bloğunda ise oturum sahibi yine “oracle” kullanıcısı olmasına rağmen $SHELL değişkeni
“/bin/bash” değerini içeriyor olacaktır ki bu durum sanal makine üzerinde oturum açan kişinin bir
kullanıcı olduğunu ifade edecektir. Bu durumda ise –u ile kullanıcının sahip olabileceği azami process
sayısı ve –n parametresiyle yine açık dosya tanımlayıcı limiti belirlenmiştir.
Son satırdaki PS1=’\u@\h \w#’ ifadesi ile bash prompt tanımlanmıştır. Buradaki \u paramtresi
kullanıcı adını, \h parametresi hostname’i ve \w parametresi çalışılan klasörü (working directory)
ifade etmektedir. Örnek sonuç aşağıdaki gibi olacaktır:
Kernel Parametrelerinin Tanımlanması
Oracle Database tarafından kullanılacak olan paylaşımlı bellek kernel tanımlamalarını yapmak için
daha önce “oracle” kullanıcısı ile oturum açtığımız sanal makinemiz terminal ara yüzünde:
su – root
komutu ile “root” kullanıcısına geçerek:
vi /etc/sysctl.conf
komutu ile ilgili konfigürasyon dosyasını açarak aşağıdaki şekilde düzenleyelim:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Ayarların geçerli olabilmesi için sistemin yeniden başlatılması ya da terminal ara yüzünde aşağıdaki
komutun işletilmesi gerekmektedir:
/sbin/sysctl –p
Limit Değerlerinin Ayarlanması
oracle kullanıcısının sistem üzerinde kullanabileceği dosya tanımlayıcısı ve process sayılarının
konfigürasyonu için aşağıdaki iki dosyanın düzenlenmesi gerekecektir:
vi /etc/security/limits.conf
dosya içeriği aşağıdaki gibi olacak şekilde düzenleyelim:
oracle
oracle
oracle
oracle
soft
hard
soft
hard
nproc
nproc
nofile
nofile
2047
16384
1024
65536
vi /etc/pam.d/login
dosya içeriğini de aşağıdaki gibi güncelleyelim:
session required /pam_limits.so
Yukarıdaki tanımlamaları da yaptıktan sonra Oracle Database kurulumunu başlatabiliriz.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
5. Oracle Database 11g Release 2 Kurulumu
Linux sanal makineye oracle kullanıcısı ile oturum açtıktan sonra aşağıdaki komutlarla daha önce
kopyaladığımız 2 adet zip dosyasını açalım:
cd /kurulum
unzip linux.x64_11gR2_database_1of2.zip
unzip linux.x64_11gR2_database_2of2.zip
Açma işlemi tamamlandığında aşağıdaki komutlarla kurulumu başlatıyoruz:
cd /kurulum/database
./runInstaller
Installer, güvenlik güncellemeleri ile ilgili bilgilendirmek için e-mail adresimizi ve Oracle Support
parolamızı isteyecektir. Alanları boş bırakıp devam ediyorum (Bilgiler daha sonra da girilebilir).
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
E-mail adresi girmediğimiz için kritik güvenlik durumu bilgilendirmelerini alamayacağımıza dair bir
uyarı penceresi ile devam etmek istediğimizden emin olup olmadığımız sorulacaktır, Kabul ederek
devam ediyoruz:
Sonraki ekranda karşımıza çıkan 3 seçenekten ilki veritabanı yönetim sistemini kurup ardından
veritabanını oluşturacaktır. İkinci seçenek yalnızca veritabanı yönetim sistemini kuracak; bir
veritabanı oluşturmayacaktır. Son seçenek ise mevcut bir veritabanının versiyonunu yükseltecektir.
Veritabanı oluşturma işlemini Database Configuration Assistant (DBCA) ile daha sonra yapacağımız
için ikinci seçenekle devam ediyoruz:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Real Application Cluster (RAC) bir başka makale konusu olabilir ancak şuan Single Instance kurulumu
yapıyoruz:
Veritabanı yönetim sistemi dili olarak İngilizce ile devam ediyorum:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
RDBMS versiyonu olarak Enterprise Edition versiyonu seçiyorum, dilerseniz Standard ya da Standard
One edition ile de devam edebilirsiniz:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Oracle Base ve Oracle Home dizinlerini daha önce bash_profile da ayarladığımız için seçili olarak
geldi. Herhangi bir değişiklik yapmamıza gerek olmamakla birlikte Home dizinin boş olmadığına dair
bir uyarı alacağız, kabul ederek devam edebiliriz:
İşletim sistemi üzerine ilk kez Oracle kurulumu yapıyor olmamız sebebiyle kurulum dosyaları için
Inventory (envanter) yolunu isteyecek, oracle base altında olmasını ve oinstall grubuna dahil olmasını
tercih edeceğim; dilerseniz değiştirebilirsiniz.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Veritabanı oluşturmak için SYSDBA ve SYSOPER yetkileri verilmek üzere işletim sistemi gruplarını
seçmemiz istenecek, her ikisi için de işletim sistemi üzerinde oluşturduğumuz dba grubunu seçiyoruz:
Sistemin kurulum için gereken minimum yükleme ve konfigürasyon gereksinimlerini sağlayıp
sağlamadığı test edilecek:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Test sonucunda eksik olan bileşenler aşağıdaki gibi listelenecektir. İşletilmesi gereken script dosyaları
ile ilgili bir uyarı alınması durumunda terminal arayüzünde root kullanıcısı ile ilgili scriptlerin
çalıştırılması gerekecektir. Aşağıdaki gibi eksik RPM paketleri ise yine root kullanıcısı ile Linux yükleme
image’indeki Packages klasöründen “rpm –ivh unixODBC*” örneğindeki gibi komutlarla ya da “yum
install unixODBC*” komutları ile internet üzerinden yüklenebilir.
Yüklenmesi zorunlu olan RPM paketleri listesi aşağıdaki gibidir:
binutils-2.23.52.0.1-12.el7.x86_64
compat-libcap1-1.10-3.el7.x86_64
gcc-4.8.2-3.el7.x86_64
gcc-c++-4.8.2-3.el7.x86_64
glibc-2.17-36.el7.i686
glibc-2.17-36.el7.x86_64
glibc-devel-2.17-36.el7.i686
glibc-devel-2.17-36.el7.x86_64
ksh
libaio-0.3.109-9.el7.i686
libaio-0.3.109-9.el7.x86_64
libaio-devel-0.3.109-9.el7.i686
libaio-devel-0.3.109-9.el7.x86_64
libgcc-4.8.2-3.el7.i686
libgcc-4.8.2-3.el7.x86_64
libstdc++-4.8.2-3.el7.i686
libstdc++-4.8.2-3.el7.x86_64
libstdc++-devel-4.8.2-3.el7.i686
libstdc++-devel-4.8.2-3.el7.x86_64
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
libXi-1.7.2-1.el7.i686
libXi-1.7.2-1.el7.x86_64
libXtst-1.2.2-1.el7.i686
libXtst-1.2.2-1.el7.x86_64
make-3.82-19.el7.x86_64
sysstat-10.1.5-1.el7.x86_64
Bu listeden işletim sistemi mimarinize uygun paketleri yüklemelisiniz. Bu örnekte 64-bit kurulum
yaptığımız için x686_64 ve i686 paketleri, 32-bit sistemlerde i386 paketleri yüklenmelidir.
Finish butonu ile yükleme işlemini başlatabiliriz:
Kurulum tamamlandığında işletilmesi gereken “/oracle/oraInventory/oraInstRoot.sh” ve
“/oracle/ora11g/root.sh” dosyaları ile ilgili bir uyarı mesajı verilecektir. Terminal arayüzünden root
kullanıcısı ile ilgili dosyalar aşağıdaki gibi çalıştırılmadan bu mesaj penceresi kapatılmamalıdır!
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Yukarıdaki gibi script dosyaları işletildikten sonra uyarı penceresi kapatılabilir. Son olarak aşağıdaki
ekranda Close butonu ile Oracle Database 11g Release 2 RDBMS kurulumunu tamamlamış
bulunuyoruz.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
RDBMS Üzerinde Oracle Veritananının Kurulması
Şimdi sırası ile netca (Network Configuration Assistans) ile listener ve dbca (Database Configuration
Assistant) ile vertabanı oluşturma işlemlerimizi yapalım.
Listener (dinleyici), ağ üzerinden gelen talepleri veritabanı yönetim sistemine iletir ve veritabanı
yönetim sisteminden alınacak olan yanıtları istemciye yönlendirir. Ağ üzerinden TOAD, SQL*Plus, SQL
Developer gibi araçlarla veritabanına uzaktan bağlanabilmek için bir dinleyicinin yapılandırılmış ve
başlatılmış olması gerekmektedir. Başlatılmamış olan bir dinleyici, mevcut olsa bile uzaktan
veritabanına bağlanmak mümkün olmayacaktır.
Listener Tanımla
Listener tanımlamasını yapmak için terminal arayüzünden “netca” komutu verilir.
Listener configuration seçeneği aktif iken Next butonu ile sonraki forma ilerleyelim.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
İlk kez bir listener tanımlaması yapıyor olduğumuz için yalnızca Add seçeneği aktif olarak gelecektir.
Next butonu ile devam edelim:
Tanımlayacağımız dinleyici için bir isim girmemiz istenecektir. Ön tanımlı olarak gelen “LISTENER” ismi
ile devam edelim:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Listener’in dinleyeceği iletişim protokollerini seçmemiz istenecektir. TCP seçili iken devam edelim:
Listener için bir TCP portu seçmemiz istenecek, Oracle ‘ın ön tanımlı 1521 portu ile devam edelim:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Başka bir listener tanımlaması yapmak isteyip istemediğimiz sorulacak No (Hayır) seçeneği ile devam
edelim.
Listener tanımlama işlemini tamamladık.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Lİstener tanımımız “/oracle/ora11g/network/admin/listener.ora” dosyasında aşağıdaki gibi
tanımlanmış olacaktır.
Listener tanımlanmış fakat henüz bir veritabanı oluşturmadığımız için aşağıdaki görselde belirtildiği
gibi herhangi bir servisi desteklememektedir (The listener supports no service).
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Lİstener ile ilgili durum sorgulamak, durdurmak ve başlatmak için lsnrctl komutu kullanılır. “lsnrctl
stat” komutu ile listener durumu görüntülenir. “lsnrctl start“ komutu ile listener başlatılır, “lsnrctl
stop“ komutu ile sonlandırılabilir.
Veritabanı Oluşturma
Oracle veritabanı ile çalışabilmek için RDMBS üzerinde en az bir adet veritabanı kurulması
gerekmektedir. Veritabanı oluşturmak için Database Configuration Assistans (dbca) aracını
kullanacağız. Burada dikkat edilmesi gereken nokta, -özellikle MS-SQL Server veritabanı konusunda
deneyimli olanlar için- Oracle RDBMS üzerinde oluşturulacak bir veritabanı MS-SQL Server’daki gibi
bir veritabanı dosyası (.mdf, .ldf) değil, inctance’in (örnek) kendisi olacaktır.
dbca aracı ile ilk veritabanı instance’imizi oluşturalım:
Karşılama ekranında Next butonu ile devam edelim:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
İkinci ekranda Create Database seçeneği ile devam ediyoruz:
Eğer daha önce oluşturduğumuz vertabanları mevcut olsaydı Configure Database Options ile
database opsiyonları üzerinde güncelleme, Delete Database ile veritabanını silme gibi işlemleri de
yapabiliyor olacaktık.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Bir OLTP (Online Transactional Processing) database’i oluşturacağımız için “General Purpose or
Transaction Processing” seçeneği ile devam ediyoruz:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Global Database Adını ve SID (System Identifier) instance adımızı yazalım. Bu iki değer aynı olabileceği
gibi farklı isimler de verilebilir. Özellikle RAC sistemlerde farklı isimler vermek gerekiyor ama biz
Single Instance Database kurduğumuz için aynı isimle devam edelim:
Oracle Enterprise Manager (OEM) konsol veritabanımızı web tarayıcı üzerinden yönetmemizi
sağlayan bir araçtır. Aşağıdaki ekranda OEM konsolu yüklemek isteyip istemediğimiz sorulmaktadır.
OEM, veritabanı kurulumu esnasında yüklenmemiş olsa bile daha sonra da yüklemek mümkündür.
Herhangi bir değişiklik yapmadan devam edelim.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Yönetici kullanıcıların şifrelerini belirlememiz isteniyor. Ayrı ayrı şifreler belirleyebileceğimiz gibi tüm
hesaplar için ortak şifre belirlememiz de mümkündür. Ortak bir şifre ile devam ediyorum:
Storage Type, veritabanı dosyalarının saklanma biçimini ifade etmektedir. Aynı sunucu üzerinde
saklayacağımız için File System seçeneğini değiştirmiyorum. Storage Locations ise veritabanı
dosyalarının tutulacağı yolu belirteceğimiz bölümdür. Ben veritabanı dosyalarının oracle base altında
oluşturduğum oradata isimli klasörde tutmayı tercih ediyorum.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Flash Recovery Area (FRA), tüm veritabanının ihtiyaç dahilinde daha önceki zamandaki görüntüsüne
anlık olarak döndürmeye yarayan bir araçtır. Aktive etmemiz durumunda yolunu ve boyutunu
belirlememiz gerekecektir. FRA bu makalenin kapsamı dışındadır.
Enable Archiving (Arşivleme) seçeneği ile veritabanımızı arşiv modunda oluşturabiliriz fakat bir test
veritabanı kurduğum için –gereksiz yere arşiv dosyaları oluşturmaması için- aktive etmiyorum.
Kurumsal veritabanlarında düşünülebilir.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Sample Schemas bölümünde EXAMPLE tablespace ismi ile yaklaşık 130 MB büyüklüğünde örnek bir
veritananı oluşturmak isteyip istemediğimiz sorulmaktadır. Herhangi bir seçim yapmadan devam
ediyorum:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Sonraki ekranda otomatik bellek yönetimini (Automatic Memory Management) aktive edip
etmeyeceğimiz sorulmaktadır. SGA ve PGA alanlarını kendimiz belirleyebileceğimiz gibi “Use
Automatic Memory Management” seçeneği ile Oracle’a bırakmayı tercih ediyorum.
“Sizing” sekmesinde herhangi bir değişiklik yapmadan “Character Sets” bölümünde “WE8ISO8859p9”
karakter setini seçerek devam ediyorum:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Kontrol dosyalarının, veritabanı dosyalarının ve redo log dosyalarının nereye kaydedileceğini gösteren
ekranda herhangi bir değişiklik yapmıyorum. Varsayılan olarak 2 adet kontrol dosyası oluşturulacaktır.
Dilersek kontrol dosyalarının sayısını ve redo log dosyalarının boyutunu artırabilir ya da yeni redo log
grupları ekleyebiliriz:
“Create Database” seçeneği ile database’imiz oluşturulacaktır. Dilersek daha sonra oluşturmak üzere
seçimlerimizi template olarak kaydedebiliriz.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
“Create Database – Summary” ekranı ile oluşturacağımız veritabanının özeti görüntülenmektedir:
OK butonu ile veritabanı oluşturma işlemini başlatabiliriz.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Veritabanı oluşturma işlemi tamamlandığında, işlemin tamamlandığını söyleyen aşağıdaki gibi bir
ekran görünecektir. Dilersek bu ekranda “Password Management” butonu ile veritabanı kullanıcıları
üzerinde değişiklik yapabiliriz.
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Vertabanı oluşturma işlemini tamamladık. Yapmamız gereken son bir adım olarak veritabanımız ile
listener’ı ilişkilendirmektir. Listener tanımlama bölümünde tanımladığımız listener henüz herhangi bir
veritabanını desteklemiyor durumdaydı. Bunun için aşağıdaki gibi terminalden sqlplus arayüzü ile
Oracle Server’a sysdba olarak bağlanmak “alter system register” komutunu vermek yeterli olacaktır.
sqlplus / as sysdba
alter system register;
Sanal makine üzerine kurduğumuz Oracle Database 11g Release 2 ‘ye ana makine üzerinden putty ile
bağlandığımızda aşağıdaki gibi bir sonuç alıyor olacağız:
Şükrü Kaya
http://sukrukaya.com.tr
2015
Download

ORACLE LINUX 7.2 ÜZERİNDE ORACLE 11g R2