TRİCHOSTRONGYLİDAE
•
•
•
•
•
•
•
Küçük kıl benzeri parazitler
Bursa copulatrix büyük
Ağız kapsülü küçük
Gelişme direkt
Ruminant, tektırnaklı, kanatlı, insan
Yumurtaları strongylid tip (Oval, çift cidarlı, blastomerli)
Mide-bağırsağa yerleşir
Özellikleri
Trichostrongylus
Haemonchus
Ostertagia
Cooperia
Nematodirus
İncebağırsak, 7 mm’den kısa, telamon yok
Abomasum, 2-3 cm, cervical papil büyük ve
önde, dorsal kaburga asimetrik
Abomasum, 0.7-1 cm, cervical papil küçük ve
arkada, dorsal kaburga simetrik
İncebağırsak, 0.8-1 cm, gubernaculum yok
İncebağırsak, 2 cm, spikülümler ince ve uzun
Biyoloji




Dışkı ile yumurta atılır
Larva gelişir, larva yumurtayı terk
eder
 Trichostrongylus
Haemonchus
Cooperia
Ostertagia ........................ L1
 Marhallagia marshalli.........L2
 Nematodirus.......................L3
Ağız yoluyla konak enfektif L3 ‘ü alır
Parazitin türüne göre yerleşeceği
bölgede tüm gömleklerini değiştirir
ve olgunlaşır
Patojenite




Gelişmeleri sırasında abomasum veya
bağırsak bezlerine girerler
En patojen Ostertagia, en az patojen Cooperia
Abomasum bezlerinde
 HCL ve pepsinojen salgılayan hücreler
görev yapamaz, tekrarlanan
enfeksiyonlarda nodül oluşumu ve
mukozal kayıp oluşur. PH 2-3’den 7’ye
yükselir
Kan emerler (L5)
 Anemi (Önce eritrosit sayısında artış,
rejeneratif formlar, hemapoetik sistemin
yorulmasıyla dejeneratif formlar)
 Cooperia’da anemi yok, Haemonchus’da
anemi önemli (koyun)
Ostertagiosis



Sığırlarda (meraya ilk kez çıkan buzağı) koyunlardan daha önemli
2 tip ostertagiosis
 Tip I (Yaz)=Yeni alınan larvaların doğrudan gelişmesi
 Meradaki genç hayvanlar
 Olgun parazitler
 Tip II (Kış)=İnhibe (hipobiyoz) larvaların gelişmeleri
 Ahırdaki daha yaşlı hayvanlar
 Genç parazitler
Tip I
Selfkür
Konkomitant bağışıklık
Soğuk ve kuraklık
sonucu yeni alınan larvalardan hipobiyoza giriş
Kış sonu ve
ilkbaharda hipobiyozdan çıkış ve Tip II
Konkomitant bağışıklığın kalkarak hayvanların duyarlı hale gelmesi
Klinik bulgular
•İshal (koyu renkli, yeşil)
•Çene altında ödem
•Anemi (Haemonchus)
•1000 -10.000 akut, 50-200ml/gün
•100 -1000 kronik, 5-50 ml/gün
•Kilo kaybı, zafiyet
•Deri ve yapağı kalitesinde bozulma
Epidemiyoloji


Hipobiyoz
 Havaların soğuması
 Kuraklık
 Konak bağışıklığı
Hipobiyozdan çıkan larvaların gelişmeye devam etmesi
 Sıcaklık, rutubet gibi olumlu havaların geri gelmesi
 Hormonal değişiklik
 Beslenme nedeniyle zayıflama
Epidemiyoloji devam



Selfcure
 Erginlerin çoğu atılır
 Atılamayanların yumurtlama kapasitesi azalır
 Yeni alınan larvalar ya bağırsaklara yerleşmeden atılır
ya da inhibisyona uğrar
Concomitant / premünisyon bağışıklık (Bağışıklık, mevcut
paraziti etkilemez, konağı daha sonra aynı tür parazitle
oluşacak enfeksiyonlara karşı korur)
Periparturientrise (Koyunlarda önemlidir, bağışıklık
üçüncü otlatma sezonunda belirli bir düzeye ulaşır)
Teşhis





Klinik bulgular
Hayvanın yaşı
Mevsim
Dışkı bakısı
 Yumurta varlığı
 Gram dışkı yumurta
sayısı (epg)
 Dışkı kültürü
Nekropsi
Diğer canlılardaki türler
Tektırnaklılarda --------T.axei
Kanatlılarda -------------T.tenuis
İnsanlarda ---------------T.orientalis, T.axei, T.probolurus,
O.circumcincta, O.ostertagi,
H.contortus
Dirofilaria immitis



Son konak; köpek, arasıra kedi, nadiren
insan
 Olgun; kalbin sağ ventrikülü, V.cava,
A.pulmonalis, göz
 12-30 cm
 Mikrofiler; son konağın kan dolaşımında
Arakonak; sivrisinek (Culex, Aedes,
Anopheles)
Gelişme indirekt
Biyoloji








Vektör sivrisinek, son konak kanındaki mikrofileri alır
Sivrisinekte (malpigi kanalı) L3 dönemine ulaşır
Sivrisinek kan emerken L3 son konağa girer
Deri altı ve seroza altı bağdokuda iki gömlek değiştirip
L5 olur
L5 ler vena yoluyla sağ kalbe gelip
olgunlaşır
Olgunları 5 yıl yaşar
Mikrofiler 2-4 yıl yaşar
Plasental bulaşma var
Patojenite

L5 ve olgunlar
 Kalp kapaklarında bozukluk
 Endokarditis
 A.pulmonalis’te endarteritis, pulmoner hipertansiyon
 Asites (B. dolaşımda durgunluk), ödem (K. Dolaşımda durgunluk)
 Tromboz, akciğerde emboli
 Glomerulonefritis (ES antijenleinin antikorlarla birleşmesi)
 V.cava caudalis ve V.hepatica’da tıkanma (venöz konjesyon,
karaciğer yetersizliği)

Mikrofiler
 Kapillar damarda tıkanma, enfarktüs, nekroz
 Glomerulonefritis
 Kaşıntılı, ülserli dermatit
Klinik Bulgular ve Teşhis





Kedilerde hafif seyreder
Köpeklerde parazit sayısı, köpeğin büyüklüğü, parazitin yerleşim
yeri ve hastalığın bulunuş süresine bağlı olarak
 Öksürük
 Kalp ve akciğerde patolojik sesler
 Efor sarfedememe
 Sarılık, kollaps, ölüm
 Asites, iştahsızlık, idrarda hemoglobin
 Kaşıntılı kronik dermatit
Kan bakısında (Modifiye knott, Membran filtrasyon, Asit fosfataz)
mikrofiler
Serolojik tanı (kanda antigen ELISA)
Radyografi, elektrokardiyografi
Mikrofilere dayalı tanıda dikkat edilecek
noktalar
Köpekte
olgun –
mikrofiler +
• Plasental bulaşma
• Kan nakli
• Erginler ilaçla ölmüş, mikrofiler
canlı
Köpekte
olgun +
mikrofiler –
• Tüm parazitler erkek
• Parazitler gelişme döneminde
• Oluşan antikorlar mikrofilerleri
ortadan kaldırmış ve olgun dişiler
steril
• Mikrofilarisit tedavi
Mikrofilerlerin ayırıcı tanısı
Tür
Uzunluk (μ)
Ön kısım
Kuyruk
A.P. aktivitesi
D. immitis
>290
sivri,konik
düz
anal, boşaltım
D. repens
<290
yuvarlak
düz
anal
D. reconditum
< 290
küt, çengel
kıvrık
tüm vücut
Tedavi



Olgun
 Thiacetarsamide sodium
 Melarsomine dihydrochloride
Mikrofiler
 Levamisol
 İvermectin
 Milbemycine oxime
Profilaktik tedavi



İvermectin
Moxidectin
Milbemycine oxime
2.2 mg/kg X 3 gün i.v.
2.5 mg/kg X 2 gün i.m.
11 mg/kg X 6-12 gün
0.2 mg/kg
0.5 mg/kg
0.006 mg/kg*
0.003 mg/kg*
0.006 mg/kg*
* Sivrisinek mevsiminden 1 ay önce, bitiminden 1 ay sonra, ayda bir kez
Dirofilaria repens





Köpek, kedi
Deri altı bağdoku
5-17 cm
İndirekt gelişir
Arakonak sivrisinek (Aedes,
Culex, Mansonia)
Biyoloji






Arakonak, son konak kanındaki mikrofileri alır
Sivrisinekte L3 dönemine ulaşır
Sivrisinek kan emerken L3 son konağa girer
Deri altı ve seroza altı bağdokuda gömlek değiştirip L4,
L5 ve olgun döneme ulaşırlar
Genellikle asemptomatik
Nodül, kaşıntılı-ağrılı ekzematöz lezyon
Dipetalonema reconditum







Köpek, yabani karnivor
Deri altı bağlayıcı doku, perirenal
doku, karın boşluğu
1-3 cm
İndirekt gelişir
Arakonak bit, pire, kene,
sivrisinek
Asemptomatik seyreder
Kanda mikrofilerleri görülür
Download

Tricho - Uzman Veteriner